clone demo
அசுவினிகள் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
அசுவினிகள் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

சனி, மார்ச் 15, 2014

இளமையைப் பெற்ற சியவனர் - வனபர்வம் பகுதி 123

Chyavana attained youth | Vana Parva - Section 123 | Mahabharata In Tamil

(தீர்த்தயாத்ரா பர்வத் தொடர்ச்சி)

குளித்துவிட்டு வந்த சுகன்யையைக் கண்ட அசுவினி தேவர்கள், அவள் அழகைக் கண்டு பாராட்டுவது; ஒரே உருவத்தில் இருக்கும் அவளது கணவர் மற்றும் தங்கள் இருவர் ஆகிய மூவரில் ஒருவரை அவள் கணவனாகத் தேர்ந்தெடுப்பதாக இருந்தால், அவளது கணவருக்கு {சியவனருக்கு} இளமையைத் திரும்ப அளிப்பதாக அசுவினிகள் கூறுவது; சுகன்யை இச்செய்தியை சியவனருக்குச் சொல்வது; சியவனர் அதற்கு இணங்குவது; அசுவினிகள் சியவனரை இளமையடையச் செய்வது; மூவரில் தனது கணவரையே சுகன்யைத் தேர்ந்தெடுப்பது; சோமச்சாற்றைப் பருகும் நிலையை அசுவினிகளுக்குக் கொடுப்பதாகச் சியவனர் உறுதியளிப்பது...

லோமசர் {யுதிஷ்டிரனிடம்} சொன்னார், "ஓ! மன்னா {யுதிஷ்டிரா}, ஒரு முறை தேவர்களான அசுவினி இரட்டையர்கள் சுகன்யையை, அவள் குளித்து முடித்து வெற்றுடலோடு இருக்கும்போது காண நேர்ந்தது. தேவர்கள் தலைவனின் {இந்திரனின்} மகளைப் போல அற்புதமான உறுப்புகள் கொண்டவளைக் {சுகன்யையைக்} கண்ட நாசத்யர்களான {மூக்கில் பிறந்தவர்களான} அசுவினிகள் அவளை {சுகன்யையை} நெருங்கி அவளிடம், "ஓ! அழகிய வடிவம் கொண்ட தொடைகளைக் கொண்டவளே, நீ யாருடைய மகள்? நீ இந்தக் கானகத்தில் என்ன செய்கிறாய்? ஓ! மங்களகரமானவளே, அற்புதமான அருள் கொண்டவளே, இவற்றை அறிந்து கொள்ள நாங்கள் விரும்புகிறோம். ஆகையால் நீ எங்களுக்கு அதைச் சொல்", என்றனர்.


இதன் பேரில் அவள் {சுகன்யா} அந்தத் தேவர்களில் முதன்மையானவர்களிடம் {அசுவினிகளிடம்} நாணத்துடன், "நான் சர்யாதியின் மகளென்றும், சியவனரின் மனைவியென்றும் அறிந்து கொள்ளுங்கள்" என்றாள். இதைக்கேட்ட அசுவினிகள் புன்னகையுடன், "ஓ! நற்பேறு பெற்றவளே {சுகன்யா}, மரணத்தை எதிர்பார்த்துக் காத்திருப்பவருக்கு {சியவனருக்கு} உனது தந்தை {சர்யாதி} உன்னை ஏன் அளித்தான்? ஓ! மருட்சியுடைய மங்கையே, நிச்சயமாக நீ மின்னலைப் போல இந்தக் கானகத்தில் பிரகாசிக்கிறாய். ஓ! பெண்ணே, தேவர்களில் கூட இப்படி எங்கள் கண்களைக் கூசச் செய்தவளை நாங்கள் கண்டதில்லை. ஓ! மங்கையே, ஆபரணங்களற்று, மகிழ்ச்சிகரமான ஆடைகளற்று இருக்கும்போதே நீ இந்தக் கானகத்தில் மிகுந்த அழகுள்ளவளாக இருக்கிறாய். ஓ! குற்றமற்ற உறுப்புகள் கொண்டவளே, இப்படி அழுக்கும் சேறும் பூசப்பட்டவளாக இருந்தால் பிரகாசிக்க மாட்டாய். ஆனால், அனைத்து ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பபட்டு, கண்கவர் ஆடைகளை உடுத்தினால் மிகவும் பிரகாசிப்பாய். ஓ! அற்புதமான மங்கையே, ஒளிவீசும் புன்னகை கொண்டவளே, மூப்பினால் தளர்ந்தவரும், இன்பம் உணர முடியாத நிலையை அடைந்தவரும், உன்னைப் பராமரிக்க முடியாதவருமான கணவரை {சியவனரை}, இந்தத் துயரத்திலும் நீ ஏன் சேவிக்கிறாய்? ஓ! தெய்வீக அழகு கொண்ட மங்கையே, நீ சியவனரைக் கைவிட்டு, எங்களில் ஒருவரை கணவராக ஏற்பாயாக. உனது இளமையைக் கனியற்றதாக்குவது உனக்குத் தகாது" என்றனர் {அசுவினிகள்}.

இப்படிச் சொல்லப்பட்ட சுகன்யா, அந்தத் தேவர்களிடம், "நான் என்னை எனது கணவரான சியவனருக்கு அர்ப்பணித்திருக்கிறேன். அதில் ([ஒரு மனிதரிடம் விசுவாசத்துடன் இருக்கும்] எனது நேர்மையில்) உங்கள் சந்தேகங்களை ஊக்குவிக்காதீர்கள்" என்றாள். அதற்கு அவர்கள் {அசுவினிகள்} மீண்டும் அவளிடம் {சுகன்யாவிடம்}, "நாங்கள் இருவரும் தேவ மருத்துவர்கள். நாங்கள் உனது தலைவனை இளமையும் அருளும் கொண்டவராக மாற்றுகிறோம். அதன்பிறகு, நீங்கள் எங்களில் ஒருவரை, அதாவது நாங்கள் இருவர் மற்றும் உனது கணவர் ஆகிய மூவரில் ஒருவரை உனது துணையாகத் தேர்ந்தெடு. ஓ! மங்களகரமானவளே, இதற்கு உறுதியளித்து நீ உனது கணவரை இங்கே அழைத்து வா" என்றனர்.

ஓ! மன்னா {யுதிஷ்டிரா}, அவர்கள் {அசுவினிகள்} வார்த்தைகளை ஏற்றுக் கொண்ட அவள், பிருகுவின் மகனிடம் {சியவனரிடம்} சென்று அந்த இரண்டு தேவர்களும் {அசுவினிகளும்} சொன்னதைச் சொன்னாள். அவளது செய்தியைக் கேட்ட சியவனர், தனது மனைவியிடம் {சுகன்யாவிடம்}, "அப்படியே செய்" என்றார். தனது தலைவனின் அனுமதியைப் பெற்ற அவள் {சுகன்யா}, (அசுவினி தேவர்களிடம் சென்று) அவர்களிடம், "அப்படியே செய்யுங்கள்" என்றாள். "அப்படியே செய்யுங்கள்" என்ற அவளது வார்த்தைகளைக் கேட்ட அவர்கள் {அசுவினிகள்} மன்னனின் {சர்யாதியின்} மகளிடம் {சுகன்யாவிடம்}, "உனது கணவர் நீருக்குள் இறங்கட்டும்" என்றனர்.

அழகை அடைய விரும்பிய சியவனரும் விரைவாக நீருக்குள் இறங்கினார். ஓ! மன்னா {யுதிஷ்டிரா}, அந்த அசுவினி இரட்டையர்களும், அந்த நீரின் பரப்புக்குள் மூழ்கினார். அடுத்த நொடியில் அவர்கள் அனைவரும் அழகான உருவத்துடனும், இளமையுடனும், காதில் மெருகூட்டப்பட்ட குண்டலங்களுடனும் தோன்றினர். பார்வைக்கு ஒரே உருவத்தைக கொண்ட அவர்கள் அவளிடம் {சுகன்யாவிடம்}, "ஓ! நற்பேறு கொண்டவளே, எங்களில் ஒருவரை உனது துணையாகத் தேர்ந்தெடு. ஓ! அழகானவளே, உனது எண்ணத்துக்குத் திருப்தி உண்டாக்கும் ஒருவரை நீ உனது தலைவனாகத் தேர்ந்தெடு" என்றனர். அவர்க்ள அனைவரும் ஒரே தோற்றம் கொண்டிருப்பினும், அவள் ஆழ்ந்து ஆராய்ந்து, கடைசியாகத் தனது கணவரின் அடையாளத்தை உறுதி செய்து, சரியாக அவரையே {சியவனரையே} தேர்வு செய்தாள்.

பேராசைப் பட்ட அழகையும், தனது மனைவியையும் அடைந்த மிகுந்த சக்தி கொண்ட சியவனர், மிகவும் திருப்தி கொண்டு அந்த நாசத்ய {நாசியில் பிறந்த அசுவினி} தேவர்களிடம், "உங்கள் கைகளால் ஒரு முதிர்ந்தவனான நான், இளமையும் அழகும் பெற்று எனது இந்த மனைவியையும் அடைந்ததால், மிகவும் திருப்தி கொண்ட நான், நிச்சயமாக உங்களைத் தேவர்கள் தலைவன் {இந்திரன்} முன்னிலையில் சோமச் சாற்றைப் பருகுபவர்களாக ஆக்குவேன். இதை நான் உங்களுக்கு உண்மையாகவே சொல்கிறேன்" என்றார் {சியவனர்}. இதைக் கேட்ட அந்த இரட்டையர்கள் {அசுவினிகள்} மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் சொர்க்கத்திற்கு உயர்ந்தனர். பிறகு சியவனரும் சுகன்யாவும் தேவர்களைப் போலத் தங்கள் நாட்களை மகிழ்ச்சியாகக் கடத்தினர்.


இப்பதிவு குறித்து முகநூலில் Like/Comment/Share செய்யலாமே!


சனி, ஜூன் 15, 2013

"நான் முட்டாளா?" என்றாள் குந்தி - ஆதிபர்வம் பகுதி 124

"Am I a fool?" asked Kunti | Adi Parva - Section 124 | Mahabharata In Tamil


(சம்பவ பர்வத் தொடர்ச்சி)

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "குந்தியின் மகன்களும், திருதராஷ்டிரனின் நூறு மகன்களும் பிறந்த பிறகு, மதுரா மன்னனின் மகள் (மாத்ரி) பாண்டுவிடம், "ஓ எதிரிகளை அழிப்பவரே, நீர் எனக்கு நன்மை செய்யவில்லையென்று நான் உம்மை குறைசொல்லவில்லை. ஓ பாவங்களற்றவரே, பிறப்பால் நான் குந்தியைவிட உயர்ந்தவளாக இருப்பினும், இருப்பு நிலவரத்தில் நான் தாழ்ந்தவளாகவே இருக்கிறேன். ஓ குரு பரம்பரையில் வந்தவரே, காந்தாரி நூறு மகன்களைப் பெற்றுவிட்டாள் என்றும் நான் கவலை கொள்ளவில்லை. குந்தியும் நானும் சமமானவர்களாக இருக்கையில், குந்தியிடம் மட்டும் நீர் பிள்ளை பெறவேண்டும் என்று விதிக்கப்பட்டது போல, நான் மட்டும் பிள்ளையில்லாமல் இருப்பது தான் எனக்கு மிகுந்த கவலையை அளிக்கிறது. குந்திபோஜனின் மகள் நான் பிள்ளைப்பேறடைய விட்டாள் என்றால், அவள், எனக்கு நன்மை செய்ததோடு மட்டுமல்லாமல் உமக்கும் நன்மை செய்ததாகவே இருக்கும். அவள் எனது எதிரியாக இருப்பதால், அவளிடம் எனது நன்மையைக் கருதச் சொல்ல என்னால் முடியவில்லை. ஓ மன்னரே, நீர் என்னிடம் அன்பாக இருப்பது உண்மையென்றால், அவளிடம் எனது விருப்பத்தை நிறைவேற்றச் சொல்லும்." என்றாள்.

இதைக் கேட்ட பாண்டு, "ஓ மாத்ரி, இந்த எண்ணம் எனது மனதிலும் ஓடிக் கொண்டுதான் இருந்தது, ஆனால், நீ அதை எப்படி எடுத்துக் கொள்வாய் என்று நினைத்தே, நான் அதை உன்னிடம் சொல்லவில்லை. இப்போது நான் உனது விருப்பதை அறிந்து கொண்டதால், நான் நிச்சயம் முயற்சி செய்வேன். நான் கேட்டு குந்தி மறுக்க மாட்டாள் என்றே நினைக்கிறேன்." என்றான்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், அதன்பிறகு பாண்டு குந்தியிடம் தனிமையில், "ஓ குந்தி, எனது குல வளர்ச்சிக்காகவும், அடுத்த உலகத்தில் எனக்குக் கிடைக்க வேண்டிய நன்மைக்காகவும் மேலும் சில பிள்ளைகளைக் கொடு. ஓ அருளப்பட்டவளே, எனக்கும், எனது மூதாதையர்களுக்கும், ஏன் உனக்கும் கூட எப்போதும் அவிர்ப்பாகம் (ஈமக்கடன் செய்யும் போது வழங்கப்படும் பிண்டம்) கிடைக்க அது வழிவகுக்கும். ஓ குந்தி, எனக்கு நன்மை எதுவோ அதைச் செய். எனக்கும் உலகத்திற்கும் சிறப்பான நன்மைகளை வழங்கு. நிச்சயம் அது உனக்கு சிரமமாக இருக்கும். இருப்பினும், சாகாப்புகழடைய விரும்பி அதைச் செய்.

இந்திரனைப் பார், அவன் தேவர்களின் ஆட்சி உரிமையைக் கைப்பற்றியிருப்பினும், புகழுக்காக மட்டுமே வேள்விகளை நடத்துகிறான். ஓ அழகானவளே, வேதங்களில் தெளிந்த ஞானம் உள்ள அந்தணர்கள், பெரும் ஆன்மத் தகுதிகளை அடைந்த பிறகும், வேள்விகளை நடத்துவதற்காக தங்கள் ஆன்மிக குருக்கள் நாடுவது, புகழுக்காக மட்டுமே. அப்படியே, அரசமுனிகளும், அந்தணர்களும் ஆன்மிகத்தைச் செல்வமாக அடைந்த பிறகும், கடுமையான ஆன்மிக சாதனைகளைச் செய்வது புகழுக்காக மட்டுமே. ஆகையால், பழியற்றவளே, ஒரு படகைக் கொடுத்து (பிள்ளைப்பேறு பெறுவதற்கான வழியைக் காண்பித்து) மாத்ரியைக் காப்பாற்றி, அவளை பிள்ளைகளுக்குத் தாயாக்கி அழியாப் புகழை நீ அடைவாயாக." என்றான்.

தனது தலைவனால் இப்படிக் கேட்டுக் கொள்ளப்பட்ட குந்தி, மாத்ரியிடம், "நேரத்தை விரயமாக்காமல், தேவர்களில் எவரையாவது நினை, அவர் மூலமாக, அந்த தேவனைப் போன்ற பிள்ளையை நீ பெறுவாய்." என்றாள். மாத்ரி சிறிது நேரம் யோசித்துவிட்டு, அசுவினி இரட்டையர்களை நினைத்தாள். அந்த அசுவினிகள் வேகமாக அவளிடம் வந்து, பூலோகத்தின் ஒப்பற்ற அழகர்களான நகுலன், சகாதேவன் என்ற இரட்டையர்களைப் பெற்றனர். அவர்கள் பிறந்த போது ஒரு அசரீரி, "சக்தியிலும், அழகிலும் இந்த இரட்டையர்கள், அசுவினி இரட்டையர்களையும் மிஞ்சுவார்கள்." என்றது. அக்குழந்தைகள் பெரும் சக்தியும், அழகும் கொண்டு, அந்த மொத்த பகுதியையும் பிரகாசிக்கச் செய்தனர்.

ஓ மன்னா, எல்லா பிள்ளைகளும் பிறந்த பிறகு, அந்த நூறு சிகரம் கொண்ட மலையில் வசித்த முனிவர்கள் அவர்களை வாழ்த்தி, அவர்களது பிறப்பிற்கான முதல் சடங்கைச் செய்து, அவர்களுக்கு பெயரிட்டனர். குந்தியின் மக்களில் மூத்தவன் யுதிஷ்டிரன் என்றும், இரண்டாமவன் பீமசேனன் என்றும், மூன்றாமவன் அர்ஜூனன் என்றும், மாத்ரியின் மக்களில் முதலில் பிறந்தவன் நகுலன் என்றும் அடுத்தவன் சகாதேவன் என்று அழைக்கப்பட்டனர். அந்த மைந்தர்களின் முதன்மையானவர்கள், ஒருவருக்கொருவர் ஒரு வருட இடைவெளியில் பிறந்து ஐந்து வருடங்களின் முழு உருவமாகத் திகழ்ந்தனர். தேவர்களைப் போன்ற அழகும், அபரிமிதமான சக்தியும், பெரும் பலமும் வீரமும் கொண்டு ஆன்மாவில் பெரியவர்களாகவும் இருந்த தன் பிள்ளைகளைக் கண்டு மன்னன் பாண்டு மிகவும் மகிழ்ந்தான். நூறு சிகரம் கொண்ட அந்த மலையில் வசித்த முனிவர்களுக்கு அந்தப் பிள்ளைகள் பிடித்தமானவர்களாகினர்.

சில காலம் கழித்து பாண்டு மறுபடியும் குந்தியிடம் மாத்ரிக்காகப் பேசினான்.

ஓ மன்னா, தனிமையில் தனது தலைவனால் கேட்கப்பட்ட குந்தி, "ஓ மன்னரே, ஒரு முறை அந்த மந்திரத்தைச் சொன்னதற்கே, அவள் இரு பிள்ளைகளைப் பெற்றுவிட்டாள். நான் அவளால் ஏமாற்றப்படவில்லையா? அவள் என்னைவிட அதிகம் பிள்ளைகளைப் பெற்றுவிடுவாள் என்று நான் அஞ்சுகிறேன். நிச்சயமாக இதுவே தீய பெண்களின் வழி. ஒரு முறை இரட்டை தேவர்களை அழைத்தால் ஒரே பிரசவத்தில் இரு பிள்ளைகளைப் பெற்றுவிடலாம் என்பதை நான் அறியவில்லை. அந்த அளவு நான் முட்டாளாயிருந்திருக்கிறேன்.

ஓ மன்னா, நான் உம்மை வேண்டிக் கேட்டுக் கொள்கிறேன். எனக்கு மேலும் கட்டளையிடாதீர். இதுவே நீர் எனக்குத் தரும் வரமாக இருக்கட்டும்." என்றாள்.

ஓ மன்னா, இப்படியே பாண்டுவுக்கு, பெரும் பலமுடைய ஐந்து பிள்ளைகள் தேவர்களால் பெறப்பட்டனர். அவர்கள் அனைவரும் பெரும் புகழை அடையவும், குரு பரம்பரையை விரிவாக்கவும் வாழ்ந்தனர். அனைவரும் தங்கள் மேனியில் அதிர்ஷ்டக்குறிகளைக் கொண்டு, சோமனைப் (சந்திரனைப்) போன்ற அழகுடனும், சிங்கத்தைப் போன்ற பெருமையுடனும், சிங்கத்தைப் போன்ற நடை, மார்பு, கண்கள், கழுத்து மற்றும் வீரமும் பெற்று, வில்லைப் பயன்படுத்துவதில் நிபுணத்துவம் பெற்று, மனிதர்களில் முதன்மையானவர்களாக இருந்து, பலத்தில் தேவர்களைப் பிரதிபலித்து வளர்ந்தனர். அந்தப் பனி மூடிய புனிதமான மலையில் வசிக்கும் பெரும் முனிவர்கள், அக்குழந்தைகள் வளர்வது போலவே, அவர்களது அறங்களும் வளர்வதைக் கண்டு ஆச்சரியமடைந்தனர். குரு பரம்பரையை விரிவாக்கப்பிறந்த ஐந்து பாண்டவர்களும், திருதராஷ்டிரனின் நூறு மகன்களும், ஏரியில் தாமரைகள் கொத்துகொத்தாக வளர்வதைப் போல வேகமாக வளர்ந்தனர்.

ஞாயிறு, ஜனவரி 06, 2013

நீதி கேட்ட நாயின் சாபம்! | ஆதிபர்வம் - பகுதி 3 அ

Curse of a Dog, after seeking Justice! | Adi Parva - Section 3a | Mahabharata In Tamil

(பௌசிய பர்வம்)

பதிவின் சுருக்கம் : ஜனமேஜயன் வேள்வி; சரமை என்ற நாயின் சாபம்; ஆருணி, உபமன்யு ஆகியோரின் கதைகள்; அஸ்வினித் தேவர்களுக்குரிய துதி ...

ஜனமேஜயன் தம்பிகள் மூவர், மற்றும் நீதிகேட்க வந்த சரமை என்ற நாய்
சௌதி சொன்னார், "பரிக்ஷித்தின் மகன் ஜனமேஜயன் தனது தம்பிகளுடன் குருக்ஷேத்திரத்தின் சமவெளியில் ஒரு பெரிய வேள்வியை நடத்திக்கொண்டிருந்தான். சுருதசேனன், உக்ரசேனன், பீமசேனன் ஆகியோர் அவனுடன் பிறந்த மூன்று தம்பிகளாவர். அப்படி அவர்கள் உட்கார்ந்திருக்கும் சமயத்தில், சரமா {சரமை} என்ற தெய்வீக பெண்நாயின் குட்டி, அந்த வேள்வி நடக்கும் இடத்திற்கு வந்தது. ஜனமேஜயனின் தம்பிகள் மூவரும், அந்தக் குட்டியை நையப் புடைத்து விரட்டிவிட்டனர்.


அந்தக் குட்டியும் வலியால் கதறிக்கொண்டே தனது தாயிடம் சென்றது. அதன் தாய் "ஏன் அழுகிறாய்? யார் உன்னை அடித்தது?' என்று கேட்டது. இப்படிக் கேட்கப்பட்ட அந்தக் குட்டி "நான் ஜனமேஜயனின் தம்பிகளால் அடித்து விரட்டப்பட்டேன்" என்றது. அதற்குக் குட்டியின் தாய் "நீ ஏதாவது தவறு செய்து உன்னை அடித்தார்களா?" என்று கேட்டது. "நான் எந்தத் தவறும் செய்யவில்லை. வேள்விக்கு வைத்திருந்த நெய்யை எனது நாவால் தொடவில்லை. அதன் பக்கம்கூட நான் பார்க்கவில்லை" என்றது குட்டி. அத்தனையும் கேட்ட குட்டியின் தாய் சரமா, தனது குட்டியின் துயரைப் பொறுக்கமுடியாமல், ஜனமேஜயனும் அவனது தம்பிகளும் இருக்கும் அந்தப் பெரிய வேள்வி நடக்கும் இடத்திற்கு வந்தது. ஜனமேஜயனிடம் கோபத்துடன் "இவன் எனது மைந்தன், உனது வேள்வியின் நெய்யை இவன் நாவால் தொடவில்லை, அதன் பக்கமே பார்வையைச் செலுத்தவில்லை. எக்குற்றமும் செய்யாதிருக்க, இவன் தண்டிக்கப்பட்டது எவ்வாறு?" என்று கேட்டது. அவர்கள் ஒரு வார்த்தையும் பேசவில்லை. பிறகு சரமா "எக்குற்றமும் செய்யாத என் மைந்தன் உங்களால் அடிக்கப்பட்டான். ஆகையால் நீ அறியாதிருக்கும்போது உன்னைத் தீமை வந்தடையட்டும்" என்று சபித்தது.

"தெய்வீகப் பெண் நாய் சரமாவால் இப்படிச் சபிக்கப்பட்ட ஜனமேஜயனுக்குப் பயமும், ஆன்மப் பலக்குறைவும் ஏற்பட்டது. வேள்வி முடிந்ததும் ஹஸ்தினாபுரம் சென்று இந்தச் சாபத்திலிருந்து விடுபட நல்ல புரோகிதரைத் தேடினான்.

பரீக்ஷத் மைந்தனான ஜனமேஜயன் வேட்டையாடிக் கொண்டிருக்கையில் தனது ஆளுகைக்குட்பட்ட ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் ஆசிரமம் அமைத்துக் கொண்டு, பிரபலமாக இருந்த சுருதசிரவன் என்ற முனிவரைக் கவனித்து வந்தான். அவருக்கு ஆன்ம அர்ப்பணிப்புடன் கூடிய சோமசிரவன் என்ற மைந்தன் ஒருவர் இருந்தார். அந்த முனி மைந்தனைத் தனது புரோகிதராக நியமிக்க மனத்தில் எண்ணங்கொண்டு, அந்த முனிவரை {சுருதசிரவரை} வணங்கி, "ஓ அருங்குணங்களைக் கொண்டவரே! இந்த உங்களது மைந்தனை {சோமசரவாவை} எனது புரோகிதராக விடுங்கள்" என்றான். இப்படிக் கேட்கப்பட்ட முனிவர் {சுருதசரவர்} "ஓ ஜனமேஜயா! எனது மைந்தன் {சோமசரவா}, ஆன்மிக வழிபாட்டில் ஆழமானவன், வேத கல்வி கற்றவன், எனது முழுமையான ஆசிகளும் அவனுக்கு {சோமசிரவனுக்கு} உண்டு. ஒரு பெண் பாம்பு எனது உயிர் நீரைக் குடித்ததால், அந்தப் பாம்பின் கற்பத்தில் பிறந்தவன் அவன். உன்னை எப்படிப்பட்ட பாவத்திலிருந்தும் அவன் விடுவிப்பான். மகாதேவனுக்கு எதிரான பாவமாக இருந்தாலும்கூட விடுவிப்பான். ஆனால் அவனுக்கு {சோமசரவாவிற்கு} ஒரு பழக்கம் இருக்கிறது. எந்த அந்தணன் வந்து என்ன இரந்து கேட்டாலும் மறுபேச்சின்றிக் கொடுத்துவிடுவான். அதை உன்னால் ஏற்க முடியும் என்றால், நீ அவனைக் {சோமசிரவனைக்} கூட்டிச் செல்" என்றார். ஜனமேஜயன் அவரைப் {சோமசிரவரைப்} புரோகிதராக ஏற்றுக் கொண்டு தனது தலைநகரம் திரும்பி தனது தம்பிகளிடம் "இவர் எனது ஆன்மிகக் குரு, இவர் என்ன கேட்கிறாரோ அதை ஆய்ந்துபார்க்காமல் முடித்துக் கொடுங்கள்" என்றான். தம்பிகளும் அதன்படியே நடந்துகொண்டனர். மன்னன், தம்பிகளுக்கு இப்படிக் கட்டளையிட்டுவிட்டுத் தக்ஷசீலத்திலத்திற்குப் படையெடுத்துச் சென்று அதையும் தனது ஆளுகைக்குள் அடக்கிக் கொண்டான்.

அதே சமயத்தில், அயோதா தௌம்யர் [1] என்ற ஒரு முனி வாழ்ந்து வந்தார். அந்த அயோதா தௌம்யருக்கு மூன்று சீடர்கள். உபமன்யு, ஆருணி, வேதா {பைதன்} என்பது அவர்கள் பெயர்கள். பாஞ்சாலத்தைச் சேர்ந்த ஆருணி என்ற சீடனைத் தனது வயலில் உள்ள ஒரு வாய்க்கால் மடையை அடைக்க உத்தரவிட்டார். அங்குச் சென்ற போது அதைச் சாதாரணமாக அடைக்க முடியாது என்பதை ஆருணி உணர்ந்தான். தனது ஆசானின் {அயோதா தௌம்யரின்} கட்டளையை நிறைவேற்ற முடியவில்லையே என்று வருந்திக் கொண்டிருக்கும்போது, {அவனுக்கு} ஒரு வழி கிடைத்தது. நேராக அந்த வாய்க்காலை அடைத்துக் கொண்டு தானே படுத்துக் கொண்டான். நீர்வரத்தும் நின்றது.

[1] அயோதா என்றால் இரும்பு போன்ற பற்களை உடையவர் என்றும், நீரைக் குடிப்பவர் என்றும் இரு பொருள் உண்டு என்று சொல்லப்படுகிறது.

"சிறிது நேரங்கழித்து குரு அயோதா தௌம்யர், "பாஞ்சாலத்தின் ஆருணி எங்கே?" என்று மற்ற இரு சீடர்களிடமும் கேட்டார். "ஆசானே, நீங்கள் தானே அவனை {ஆருணியை} வாய்க்கால் மடையடைக்க அனுப்பினீர்கள்" என்றார்கள். இப்படி நினைவுப்படுத்தப்படவே "அப்படியென்றால், எல்லோரும் வாருங்கள், அவனிருக்கும் {ஆருணியிருக்கும்} இடத்திற்குச் செல்வோம்" என்றார்.

அயோதா தௌம்யரும்
பாஞ்சாலத்தின் ஆருணியும்
"அந்த இடத்திற்கு வந்ததும், "ஓ பாஞ்சாலத்தின் ஆருணியே! நீ எங்கிருக்கிறாய்? இங்கே வா மகனே" என்று உரக்க அழைத்தார். குருவின் {அயோதா தௌம்யரின்} குரலைக் கேட்ட ஆருணி உடனே எழுந்திருந்து தனது ஆசானின் முன்னிலையில் வந்து நின்று "ஆசானே, வாய்க்காலை அடைக்க வேறு வழியேதும் தெரியாததால். நானே அந்த வாய்க்காலில் படுத்து, நீர் வரத்தைத் தடுத்துக் கொண்டிருந்தேன். இப்போது நீங்கள் வந்து கூப்பிட்டதும், எழுந்து வந்து உங்கள் முன்னால் நிற்கிறேன். அடுத்து நான் என்ன செய்யட்டும்?" என்று கேட்டான்.

உடனே குரு, "புழுதி என்றும் பாராமல் வாய்க்காலில் படுத்து, நான் வந்ததால் நீரோட்டத்தை விட்டதால் இன்று முதல் நீ உத்தாலகன் [2] என்று அறியப்படுவாய். என்னுடைய வார்த்தைகளுக்கு நீ அடிபணிந்ததால் உனக்கு விரைவில் நற்பேறு கிட்டும். எல்லா வேதங்களும், தர்மசாத்திரங்களும் உன்னுள் ஒளிரும்" என்றார். இந்த வரத்தைத் தனது குருவிடம் இருந்து பெற்ற ஆருணி இதயம் மகிழ்ந்து தனது நாட்டிற்கு {பாஞ்சாலத்திற்குச்} சென்றான்.

[2] உத்தாலகன் என்றால் பிளப்பவன் என்று பொருளாம். மடையைப் பிளந்து வந்ததால் ஏற்பட்டக் காரணப் பெயர் இதுவாகும்.

அயோதா தௌம்யரின் மற்றொரு சீடன் உபமன்யு. அவனை {உபமன்யுவை} ஒருநாள் தௌம்யர் அழைத்து "மகனே, நீ கால்நடைகளைக் கவனித்துக் கொள்" என்றார். அவனும் குருவின் {அயோதா தௌம்யரின்} கட்டளையை ஏற்று மாடு மேய்க்கச் சென்றான்.

அவற்றை நாளெல்லாம் மேய்த்துவிட்டு, மாலையில் குருவின் {அயோதா தௌம்யரின்} இல்லத்திற்கு ஓட்டி வந்து குருவின் முன் நின்று மரியாதையுடன் வணங்கினான்.

அவன் {உபமன்யு} நல்ல நிலைமையில் வந்திருப்பதைக் கவனித்த குரு "உபமன்யு, எனது மகனே, நீ எதைக் கொண்டு உன்னைத் தாங்கிக் கொள்கிறாய்? நீ மிகவும் குண்டாக இருக்கிறாயே?" என்று கேட்டார். அதற்கு "ஐயா, நான் பிச்சை எடுத்து எனது தேவைகளைச் சந்திக்கிறேன்" என்றான்.

இதைக் கேட்ட குரு {அயோதா தௌம்யர்} "பிச்சையின் மூலம் எது உனக்குக் கிடைக்கிறதோ, அதை எனக்குக் கொடுக்காமல் நீ பயன்படுத்தக் கூடாது" என்றார். இதைக் கேட்ட உபமன்யு அந்த இடத்தில் இருந்து சென்றுவிட்டான். பிச்சை எடுத்து, அதைத் தனது குருவுக்குக் கொடுத்தான். குரு முழுவதையும் தானே எடுத்துக் கொண்டார். இப்படி அனைத்தையும் கொடுத்துவிட்டு, மாடுகளை மேய்க்கச் சென்றுவிட்டான் உபமன்யு. நாளெல்லாம் மாடுகளை மேய்த்துவிட்டு, மாலையில் குருவின் இல்லத்திற்கு ஓட்டி வந்து, குருவின் முன் நின்று மரியாதையுடன் வணங்கினான். குரு மறுபடியும் சீடன் நல்ல நிலையிலேயே வந்திருப்பதைக் கண்டு "உபமன்யு, எனது மகனே, நீ பிச்சை எடுத்துக் கொண்டு வந்த அனைத்தையும் நானே எடுத்துக் கொண்டேன். உனக்கு எதுவும் தரவில்லை. நீ எப்படிச் சமாளித்தாய்?" என்று கேட்டார். உபமன்யு "ஐயா, பிச்சை எடுத்த அனைத்தையும் உங்களிடம் கொடுத்துவிட்டதால், மறுபடியும் இரண்டாவது முறை பிச்சை எடுத்து, எனது தேவையைச் சந்தித்தேன்" என்றான்.

"இது நீ உன் குருவுக்குச் செலுத்தும் மரியாதை அல்ல. இப்படிச் செய்வதால், பிச்சை எடுத்து வாழ்பவர் பலரின் தேவைகளை நீ அழிக்கிறாய். நீ பேராசைக்காரன் என்பதையல்லவா நிரூபிக்கிறாய்" என்றார். குருவிடம் இதைக் கேட்டுவிட்டு உபமன்யு சென்று விட்டான். அடுத்த நாள் மாடுகளை நாளெல்லாம் மேய்த்துவிட்டு, மாலையில் குருவின் இல்லத்திற்கு ஓட்டி வந்து குருவின் முன் நின்று மரியாதையுடன் வணங்கினான். குரு இவன் {உபமன்யு} இன்னும் குண்டாகவே இருப்பதைக் கவனித்துவிட்டு, "உபமன்யு, எனது மகனே, நீ பிச்சை எடுத்துக் கொண்டு வந்த அனைத்தையும் நானே எடுத்துக் கொண்டேன். உனக்கு எதுவும் தரவில்லை. நீ இரண்டாவது முறை பிச்சை எடுக்கவும் செல்வதில்லை. இருந்தும் நீ ஆரோக்கியமாக இருக்கிறாயே, எப்படிச் சமாளித்தாய்?" என்று கேட்டார்.

இப்படிக் கேட்கப்பட்ட உபமன்யு "ஐயா, நான் இந்த மாடுகளின் பால் குடித்து என்னைத் தாங்கிக் கொள்கிறேன்" என்று பதிலளித்தான். "எனது உத்தரவில்லாமல் நீ மாடுகளிடம் பால் எடுக்கக் கூடாது" என்று கட்டளையிட்டார் குரு. உபமன்யுவும் மாடுகளைக் கவனிக்கச் சென்றுவிட்டான். மறுபடியும் குருவின் இல்லத்திற்கு வந்து எப்போதும் போல வணங்கினான். இப்போதும் அவன் குண்டாயிருப்பதைக் கவனித்துவிட்டு "உபமன்யு, எனது மகனே, நீ இப்போது பிச்சை எடுத்து உண்பதில்லை, இரண்டாவது முறை பிச்சை எடுப்பதில்லை, மாடுகளில் பால் எடுப்பதில்லை, இருந்தும் குண்டாயிருக்கிறாயே, எதன் மூலம் இன்று சமாளித்தாய்?" என்று கேட்டார். "ஐயா, கன்றுக்குட்டிகள் தனது தாயிடம் பாலருந்தும் போது, சிந்தும் உமிழ்பாலை உறிஞ்சி உண்டு நான் என்னைத் தாங்கிக் கொண்டேன்" என்றான். குரு, "இந்தக் கன்றுக்குட்டிகள், உன் மீதிருக்கும் அபிமானத்தால் நிறைய உமிழ்பாலை வெளியிடுகின்றன, என்று நினைக்கிறேன். அந்தக் கன்றுக்குட்டிகளின் இரையை நீயுண்டதாகிறதே. இதுவும் விதிமீறல்தான். ஆகையால் அப்படிச் செய்யாதே" என்றார்.

இப்படிக் குருவின் {அயோதா தௌம்யரின்} கட்டளையைக் கேட்ட உபமன்யு மாடுகளைக் கவனிக்கச் சென்றுவிட்டான். குருவின் கட்டளைகளால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டவன், பிச்சை எடுத்து உண்பதில்லை, வேறு எதுவும் உண்ணவும் வழியில்லை. பாலையும் குடிக்க முடியாது, உமிழ்பாலையும் உறிஞ்சமுடியாது.

உபமன்யு ஒரு நாள், பசி தாங்கமுடியாமல் கானகத்தில் எருக்கிலைகளை உண்டான். அதன், கசப்பும் எரிச்சலும் சேர்ந்த நெடிநிறைந்த கொடூரமான சுவையால் தனது {உபமன்யுவின்} கண்கள் பாதிக்கப்பட்டுக் குருடானான். குருடானதால் தவழ்ந்து வந்து ஒரு பெரிய குழிக்குள் விழுந்துவிட்டான். பொழுது சாய்ந்து, மேற்கு மலைகளில் கதிரவன் மறைந்தததும், குரு {அயோதா தௌம்யர்} தனது சீடர்களைக் கவனித்தார் உபமன்யு வரவில்லை என்பதையுணர்ந்த குரு, மற்ற சீடர்களிடம் கேட்டார். அவர்கள் அவன் மாடு மேய்க்கச் சென்றிருப்பதாகச் சொன்னார்கள்.

குரு "உபமன்யுவை எதையும் உண்ணாத நிலைக்குக் கொண்டு வந்துவிட்டேன். அவன் இன்னும் வரவில்லையே, வாருங்கள் அவனைத் தேடுவோம்" என்றார். அவர் அப்படிச் சொன்னதும், அனைவரும் அவருடன் சென்று கானகத்தில் உரத்த குரல் கொடுத்து தேடினர் "ஓ உபமன்யு, நீ எங்கிருக்கிறாய்?". குருவின் உரத்த குரலைக் கேட்ட உபமன்யு "இங்கே, கிணற்றுக் கடியில் இருக்கிறேன்" என்றான். குரு என்ன நடந்தது என்று கேட்டார். உபமன்யு "எருக்கிலைகளையுண்டதால், நான் குருடானேன், அதனால் இந்தக் கிணற்றுக்குள் விழுந்துவிட்டேன்" என்றான். "தேவர்களுக்கே மருத்துவர்களான அசுவினி இரட்டையர்களைப் போற்றி மகிழ்விப்பாயாக. அவர்கள் உனது பார்வையை மீட்பார்கள்" என்று குரு சொன்னார். குருவினால் இப்படி வழிகாட்டப்பட்ட உபமன்யு, அசுவினி இரட்டையர்களை மகிழ்விக்க ரிக் வேதத்திலிருந்து இந்த வரிகளைச் சொன்னான்.

"படைப்புக்கு முன்பிருந்தவர்கள் நீங்களே, முதலில் பிறந்தவர்கள் நீங்களே, ஐம்பூதங்களில் காட்சியளிப்பவர்கள் நீங்களே, எனது கேள்வி ஞானத்தாலும், தியானத்தாலும் இதை அறிந்த நான் உங்களது உதவியை நாடி நிற்கிறேன். நீங்கள் முடிவில்லாதவர்கள், நீங்கள் இயற்கையில் ஆன்மாவிலும் உறைபவர்கள், நீங்களே மரம் போன்ற உடலில் இறகுள்ள பறவை. நீங்களே எல்லா உயிர்களின் பொதுத்தன்மை, நீங்களே ஒப்பற்றவர்கள், நீங்களே படைக்கப்பட்ட அனைத்து உயிர்களிலும் இந்த அண்டத்தை ஊடுருவியிருக்கும் ஆவி.

நீங்களே பொற்கழுகுகள், நீங்களே எல்லாப்பொருட்களும் எதில் மறையுமோ, அதன் சாரம். நீங்களே தவறிழைக்காதவர்கள், அழியும் தன்மையற்றவர்கள், நீங்களே நியாயமற்ற முறையில் அடிக்காமல் அனைத்து மோதல்களிலும் வெற்றிகொள்ளும் அழகான அலகு. நீங்களே காலத்திற்கு மேல் பணி செய்பவர்கள். கதிரவனைப் படைத்து, பகலால் வெள்ளை நூலாலும், இரவால் கருப்பு நூலாலும் பின்னப்பட்ட ஆடை நீங்களே. அப்படிப் பிண்ணப்பட்ட ஆடையால், நீங்களே இரண்டு செயல்களை (கர்மங்களை) தேவர்களுக்கும் பித்ருக்களுக்கும் படைத்தவர்கள். காலத்தால் பற்றப்பட்ட உயிர்ப்பறவையின் பலத்தையும், முடிவில்லா ஆன்மாவையும் பிரதிபலித்து, அவளை விடுவித்து அவளுக்குப் பெரும் மகிழ்ச்சியைக் கொடுப்பவர்கள் நீங்களே. புலன்களால் மயங்கி ஆழ்ந்த அறியாமையில் இருப்பவர்களுக்கு நீங்களே மிகப்பெரிய பரிசு.

முன்னூற்று அறுபது {360} மாடுகள், முன்னூற்று அறுபது {360} நாட்களைப் பிரதிபலித்து ஒரு கன்றுக்குட்டியை ஈன்றெடுக்கின்றன அதுதான் ஒரு வருடம். அந்தக் கன்றுக்குட்டியே அனைத்தையும் ஆக்கவும் அழிக்கவும் செய்கிறது. உண்மையைத் தேடுபவர்கள் பல பாதைகளில் தொடர்ந்து, ஞானம் எனும் பாலை அந்தக் கன்றுக்குட்டியின் தயவால் பெறுகின்றனர். அசுவினிகளாகிய நீங்களே, அந்தக் கன்றுக்குட்டியைப் படைப்பவர்கள்.

காலச்சக்கரம்
வருடம் என்பது பல பகல்களையும் இரவுகளையும் பிரதிபலிக்கும் எழுநூற்று இருபது {720} கோல்களை {சட்டங்களை} இணைத்த ஒரு சக்கரத்தின் மையம். சக்கரத்தின் சுற்றளவு பனிரெண்டு மாதங்களை முடிவில்லாமல் பிரதிபலிக்கிறது. இந்தச் சக்கரமான மாயத்தோற்றம் கொண்டது. அழிவை அறியாதது. அஃது எல்லா உயிரினங்களையும் மற்ற உலகங்களையும் பாதிக்கின்றது. அசுவினிகளாகிய நீங்களே, இந்தச் சக்கரத்தின் ஓட்டத்தை முடுக்குபவர்கள்.

"காலச்சக்கரத்தால் பிரதிபலிக்கப்படும் வருடம் ஆறு {6} பருவங்களைப் பிரதிபலிக்கும் மையத்தைக் கொண்டுள்ளது. இந்தச் சக்கரத்துடன் சேர்ந்த பனிரெண்டு {12} கோல்களை ஜாதகத்தின் பனிரெண்டு {12} ராசிச் சின்னங்கள் பிரதிபலிக்கின்றன. காலத்தின் சக்கரமான இந்தச் சக்கரம் அனைத்துப் பொருட்களின் செயலுக்குமான பலனை வெளிப்படுத்துகிறது. காலத்திற்கான தேவதைகள் இந்தச் சக்கரத்தில் லயித்திருக்கின்றன. நான் இப்போது அப்படிப்பட்ட ஒரு சிரம காலத்தில் அகப்பட்டிருக்கிறேன். ஓ அசுவினிகளே, என்னைக் காலச்சக்கரத்தின் பிடியில் இருந்து விடுவியுங்கள். ஓ அசுவினிகளே, நீங்களே இந்த அண்டத்தின் ஐம்பூதங்கள். நீங்களே அனைத்து உலகங்களின் பயன்படு பொருளாக உள்ளீர்கள். என்னை ஐம்பூதங்களின் பிடியில் இருந்து விடுவியுங்கள். நீங்களே பிரம்மாவாக இருந்தாலும், உலகத்தின் மீதும் புலன்கள் தரும் மகிழ்ச்சியில் வலம் வருகிறீர்கள்.

ஆதியில் நீங்களே அண்டத்தின் பத்துப் புள்ளிகளை உருவாக்கினீர்கள். அதன்பிறகு நீங்களே கதிரவனையும், வானத்தையும் மேலே வைத்தீர்கள். அதே கதிரவனின் ஓட்டத்தைக் கணக்கிட்டு முனிகள், தங்கள் வேள்விகளைச் செய்கின்றனர். தேவர்களும், மனிதர்களும் அவர்களுக்கு என்ன விதித்திருக்கிறதோ அதன்படி தமது வேள்விகளைச் செய்து பலன்களைப் பெறுகின்றனர்.

மூன்று நிறங்களைக் கலந்து, பார்வையில் படும் பொருட்களைப் படைத்திருக்கிறீர்கள். இதிலிருந்துதான் அண்டமே உண்டாயிற்று. அதனால்தான் தேவர்களும் மனிதர்களும் தங்களது தொழில்களை முறையே செய்ய முடிகின்றது.

அசுவினிகளாகிய உங்களை நான் துதிக்கிறேன். உங்கள் கைவண்ணத்தால் உருவான வானத்தையும் நான் துதிக்கிறேன். தேவர்களும் எதில் {செயல்களின் பலன்களில்} சுதந்திரமாக இல்லையோ அந்த அனைத்துச் செயல்களின் கனிகளையும் விதிப்பதும் நீங்களே.

அனைவருக்கும் பெற்றோர் நீங்களே. ஆண்களாகவும் பெண்களாகவும் இருந்து உணவை விழுங்குபவர்கள் நீங்களே. இதுவே {அந்த உணவு} பின்னர், உயிரை உண்டாக்கும் நீர்மையையும் இரத்தத்தையும் உருவாக்குகிறது. புதிதாகப் பிறந்த குட்டிகள் தனது தாயின் மார்பை உறிஞ்சுகின்றன. அந்தக் குழந்தையின் உருவத்தை எடுத்தவர்கள் {அந்தக் குழந்தைகளும்} நீங்களே. அசுவினிகளே, எனக்குப் பார்வையைக் கொடுத்து எனது வாழ்வைக் காப்பாற்றுங்கள்!"

இப்படி வழிபட்டு வேண்டிக் கொள்ளப்பட்டதும், அசுவினி இரட்டையர்கள் அங்கே தோன்றி "நாங்கள் மனநிறைவு கொண்டோம். உனக்காக ஓர் அப்பம் இங்கே இருக்கிறது. எடுத்துச் சாப்பிடு" என்றனர். இப்படிச் சொல்லப்பட்ட உபமன்யு, "ஓ அசுவினிகளே, உங்கள் சொற்கள் எப்போதும் பொய்த்ததில்லை. ஆனாலும், எனது ஆசாரியருக்குக் காணிக்கை கொடுக்காமல் இந்த அப்பத்தை என்னால் எடுத்துக் கொள்ள முடியாது" என்றான். அதற்கு அசுவினிகள் "இதற்கு முன்பு, உனது ஆசானும் எங்களை வழிபட்டார். அதனால் இதே போன்ற அப்பத்தை நாங்கள் அவருக்குக் கொடுத்தோம். அப்போது அவர் {அயோதா தௌம்யர்} தனது ஆசானுக்குக் காணிக்கையாகக் கொடுக்காமலே அதை எடுத்துக் கொண்டார். உனது ஆசான் எப்படி நடந்து கொண்டாரோ, அப்படியே நீயும் நடந்து கொள்வாயாக" என்றனர். இப்படிச் சொல்லப்பட்ட உபமன்யு, "ஓ அசுவினிகளே, உங்கள் மன்னிப்பை மன்றாடிக் கேட்கிறேன். எனது குருவுக்கு {அயோதா தௌம்யருக்கு} காணிக்கைக் கொடுக்காமல் இந்த அப்பத்தைப் ஏற்றுக் கொள்ளத் துணிய மாட்டேன்" என்றான். அசுவினிகள், "ஓ, உனது குரு பக்தியை நாங்கள் மெச்சுகிறோம். உன் குருவின் பற்கள் கருப்பு இரும்பாலானாது. உனக்கு அவை தங்கமாக இருக்கட்டும். உனது பார்வை உனக்குத் திரும்பட்டும், நீ நற்பேற்றை அடைவாய்" என்றனர்.

"இப்படிச் சொன்ன அசுவினிகள் அவனது {உபமன்யுவின்} பார்வையை மீட்டனர். குருவின் {அயோதா தௌம்யரின்} முன்பு சென்று வணங்கி நடந்தது அனைத்தையும் சொன்னான் அவன் {உபமன்யு}. குருவும் அதைக் கேட்டு உள்ளம் நிறைந்து "நீ அசுவினிகள் சொன்னதைப் போலவே, எல்லாச் செல்வங்களையும் செழுமையும் பெறுவாய். எல்லா வேதங்களும், தர்ம சாத்திரங்களும் உன்னுள் ஒளிரும்" என்றார். இதுவே உபமன்யுவுக்கு வந்த சோதனை.


ஆங்கிலத்தில் | In English

மஹாபாரதத்தின் முக்கிய மனிதர்கள் வரும் பகுதிகள்

அக்ருதவ்ரணர் அக்னி அகம்பனன் அகஸ்தியர் அகிருதவரணர் அங்கதன் அங்காரபர்ணன் அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அசலன் அசுவினிகள் அத்புதன் அத்ரி அத்ரிசியந்தி அதிரதன் அபிமன்யு அம்பரீஷன் அம்பா அம்பாலிகை அம்பை அயோதா தௌம்யா அர்வாவசு அர்ஜுனன் அரிஷ்டநேமி அருணன் அருணி அருந்ததி அலம்புசன் அலாயுதன் அவிந்தியன் அவுர்வா அன்சுமான் அனுவிந்தன் அஷ்டகன் அஷ்டவக்கிரர் அஸ்வத்தாமன் அஸ்வபதி ஆணிமாண்டவ்யர் ஆத்ரேயர் ஆதிசேஷன் ஆர்யகன் ஆர்ஷ்டிஷேணர் ஆஸ்தீகர் இந்திரசேனன் இந்திரசேனை இந்திரத்யும்னன் இந்திரன் இந்திரஜித் இராவான் {அரவான்} இல்வலன் உக்கிரசேனன் உக்தன் உச்சைஸ்ரவஸ் உசீநரன் உத்தமௌஜஸ் உத்தரன் உத்தரை உத்தவர் உத்தாலகர் உதங்கர் உதங்கா உபமன்யு உபரிசரன் உபஸ்ருதி உலூகன் உலூபி ஊர்வசி எலபத்திரன் ஏகலவ்யன் ஐராவதன் கங்கன் கங்கை கசன் கடோத்கசன் கண்வர் கணிகர் கத்ரு கந்தன் கபோதரோமன் கயன் கர்ணன் கருடன் கல்கி கல்மாஷபாதன் கலி கவந்தன் கனகன் கஹோடர் காகமா காசியபர் காதி காந்தாரி காமதேனு காயத்ரி கார்க்கோடகன் கார்த்திகை காலகேயர் காலவர் காளி காக்ஷிவத் கிந்தமா கிர்மீரன் கிரது கிரந்திகன் கிராதன் கிரிசன் கிரிடச்சி கிருதவர்மன் கிருதவீர்யன் கிருதாசி கிருபர் கிருஷ்ணன் கீசகர்கள் கீசகன் குணகேசி குந்தி குந்திபோஜன் குபேரன் கும்பகர்ணன் குரோதவாசர்கள் குவலாஸ்வன் கேசின் கேசினி கைகேயி கோடிகன் கோமுகன் கௌசிகர் கௌசிகி கௌதமர் சக்திரி சக்ரதேவன் சகரன் சகாதேவன் சகுந்தலை சகுனி சங்கன் சச்சி சசபிந்து சஞ்சயன் சஞ்சயன் 1 சத்தியபாமா சத்தியவதி சத்தியஜித் சத்யபாமா சத்யவான் சதானீகன் சந்தனு சந்திரன் சம்சப்தகர்கள் சம்பா சம்பை சம்வர்ணன் சமீகர் சர்மிஷ்டை சர்யாதி சரஸ்வதி சல்லியன் சலன் சனத்சுஜாதர் சஹஸ்ரபத் சாகரன் சாண்டிலி சாத்யகி சாத்யர்கள் சாந்தை சாம்பன் சாம்யமணி சாரங்கத்வஜன் சாரிசிரிகன் சாருதேஷ்ணன் சால்வன் சாவித்ரி சிகண்டி சிங்கசேனன் சிசுபாலன் சித்திரசேனன் சித்திராங்கதை சித்ரவாஹனன் சிபி சியவணன் சியவனர் சிரிங்கின் சிருஞ்சயன் சிவன் சீதை சுக்ரன் சுக்ரீவன் சுகன்யா சுசர்மன் சுசோபனை சுதர்சனன் சுதர்மை சுதன்வான் சுதக்ஷிணன் சுதாமன் சுதேவன் சுதேஷ்ணை சுந்தன் உபசுந்தன் சுநந்தை சுப்ரதீகா சுபத்திரை சுமுகன் சுரதை சுருதசேனன் சுருதர்வான் சுருதாயுதன் சுருதாயுஸ் சுவாகா சுவேதகேது சுனந்தை சுஹோத்திரன் சூதன்வான் சூர்ப்பனகை சூரன் சூரியதத்தன் சூரியன் சேகிதானன் சேதுகன் சைகாவத்யர் சைப்யை சைரந்திரி சோமகன் சோமதத்தன் சௌதியும்னி சௌனகர் ததீசர் தபதி தபஸ் தம்போத்பவன் தமயந்தி தமனர் தர்மதேவன் தர்மவியாதர் தளன் தக்ஷகன் தாத்ரேயிகை தார்க்ஷ்யர் தாருகன் தாலப்யர் தியுமத்சேனன் திர்கதமஸ் திரஸதஸ்யு திரிசிரன் திரிஜடை திருதராஷ்டிரன் திருஷ்டத்யும்னன் திரௌபதி திலீபன் திலோத்தமை திவோதாசன் துச்சலை துச்சாசனன் துந்து துர்க்கை துர்மதன் துர்மர்ஷணன் துர்முகன் துர்வாசர் துர்ஜயன் துரியோதனன் துருபதன் துருபதன் புரோகிதர் துரோணர் துவஷ்டிரி துவாபரன் துஷ்கர்ணன் துஷ்யந்தன் தேவ தேவசேனை தேவயானி தேவாபி தௌமியர் நகுலன் நகுஷன் நரகாசுரன் நரன் நளன் நளன்2 நாரதர் நாராயணர்கள் நாராயணன் நிவாதகவசர்கள் நீலன் நைருதர்கள் பகதத்தன் பகர் பகன் பகீரதன் பத்ரசாகன் பத்ரா பப்ருவாஹனன் பர்ணாதன் பர்வதர் பரசுராமர் பரத்வாஜர் பரதன் பராசரர் பராவசு பரீக்ஷித் பரீக்ஷித்1 பலராமன் பலன் பலி பாகுகன் பாண்டியன் பாண்டு பானுமான் பாஹ்லீகர் பிங்களன் பிரகலாதன் பிரத்யும்னன் பிரத்னஸ்வன் பிரதர்த்தனன் பிரதிவிந்தியன் பிரதீபன் பிரம்மத்வாரா பிரம்மா பிரம்மாதி பிரமாதின் பிராதிகாமின் பிருகத்யும்னன் பிருகதஸ்வர் பிருகு பிருது பிருந்தாரகன் பிருஹத்சேனை பிருஹத்பலன் பிருஹத்ரதன் பிருஹந்நளை பிருஹஸ்பதி பீமன் பீமன்1 பீஷ்மர் புரு புருரவஸ் புரோசனன் புலஸ்தியர் புலஹர் புலோமா புஷ்கரன் பூமாதேவி பூரி பூரிஸ்ரவஸ் பௌரவன் பௌலோமர் மங்கணகர் மடன் மணிமான் மதிராக்ஷன் மதுகைடபர் மந்தபாலர் மந்தரை மயன் மருத்தன் மஹாபிஷன் மஹிஷன் மாத்ரி மாதலி மாதவி மாந்தாதா மார்க்கண்டேயர் மாரீசன் மாலினி மிருத்யு முகுந்தன் முசுகுந்தன் முத்கலர் முனிவர்பகன் மூகன் மேதாவி மேனகை மைத்ரேயர் யது யமன் யயவரர் யயாதி யவக்கிரீ யுதாமன்யு யுதிஷ்டிரன் யுயுத்சு யுவனாஸ்வன் ரந்திதேவன் ராகு ராதை ராமன் ராவணன் ரிசீகர் ரிதுபர்ணன் ரிஷ்யசிருங்கர் ரிஷபர் ருக்மரதன் ருக்மி ருத்திரன் ருரு ரேணுகை ரைப்பியர் ரோமபாதன் லட்சுமணன் லட்சுமி லபிதை லக்ஷ்மணன் லோகபாலர்கள் லோபாமுத்திரை லோமசர் லோமபாதன் லோமஹர்ஷனர் வசாதீயன் வசிஷ்டர் வசு வசுதேவர் வசுமனஸ் வந்தின் வர்கா வருணன் வஜ்ரவேகன் வாசுகி வாதாபி வாமதேவர் வாயு வார்ஷ்ணேயன் வாலகில்யர் வாலி விகர்ணன் விசாகன் விசித்திரவீரியன் விதுரன் விதுலை விந்தன் விபாண்டகர் விபாவசு விபீஷணன் வியாக்ரதத்தன் வியாசர் வியுஷிதஸ்வா விராடன் விருத்திரன் விருஷகன் விருஷசேனன் விருஷதர்பன் விருஷபர்வன் விரோசனன் விவிங்சதி வினதை விஷ்ணு விஸ்வகர்மா விஸ்வாமித்ரர் வேதா வைகர்த்தனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு வைனியன் ஜடாசுரன் ஜடாயு ஜந்து ஜமதக்னி ஜரத்காரு ஜராசந்தன் ஜரிதை ஜரை ஜலசந்தன் ஜனகன் ஜனபதி ஜனமேஜயன் ஜாரிதரி ஜிமூதன் ஜீவலன் ஜெயத்சேனன் ஜெயத்ரதன் ஜோதஸ்நாகாலி ஷாமந்தர் ஸ்தூணாகர்ணன் ஸ்வேதகி ஸ்வேதகேது ஸ்வேதன் ஹயக்ரீவன் ஹர்யஸ்வன் ஹரிச்சந்திரன் ஹனுமான் ஹிடிம்பன் ஹிடிம்பை ஹோத்திரவாஹனர்
 
Creative Commons License
முழுமஹாபாரதம் by முழுமஹாபாரதம் is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Based on a work at http://mahabharatham.arasan.info.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://mahabharatham.arasan.info.
mahabharatham.arasan.info. Blogger இயக்குவது.
Back To Top