clone demo
அம்பை லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
அம்பை லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

திங்கள், ஜூலை 27, 2015

சிதைக்குள் நுழைந்த அம்பை! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 190

Amva entered the funeral pyre! | Udyoga Parva - Section 190 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 17)

பதிவின் சுருக்கம் : வத்ஸபூமியில் வசிக்கும் தவசிகள் அம்பையின் காரியம் குறித்து அவளிடம் விசாரிப்பது; தனது நோக்கம் குறித்து அம்பை அவர்களுக்குச் சொன்னது; அம்பையுடைய தவத்தின் விளைவால் சிவன் அம்பைக்குக் காட்சி அளிப்பது; பீஷ்மனை வீழ்த்தும் வரத்தை அம்பை சிவனிடம் வேண்டுவது; சிவன் வரமளிப்பது; யமுனைக் கரையில் பெரும் சிதையைச் செய்த அம்பை அந்த அந்தணர்களின் முன்னிலையிலேயே நெருப்புக்குள் நுழைவது...

பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்} சொன்னார் "பிறகு (வத்ஸபூமியில்) வசிக்கும் அந்தத் தவசிகள் அனைவரும், தவத்துறவுகளில் தீர்மானமாக இருக்கும் காசியின் இளவரசியைக் {அம்பையைக்} கண்டு, அவளுக்கு அறிவுரை கூறி, "உனது காரியம் என்ன?" என்று அவளை விசாரித்தனர். இப்படிக் கேட்கப்பட்ட அந்தக் கன்னிகை {அம்பை}, தவத்துறவுகளில் முதிர்ந்த அந்தத் தவசிகளுக்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், "பீஷ்மனால் வெளியேற்றப்பட்ட நான், ஒரு கணவனோடு வாழ வேண்டிய எனது அறத்தில் இருந்து அவனால் {பீஷ்மனால்} தடுக்கப்பட்டேன். தவத்தைச் செல்வமாகக் கொண்டோரே, எனது நோன்பு நோற்றல் அவனது {பீஷ்மனது} அழிவுக்காகவே செய்யப்படுகிறது; அருள் நிறைந்த உலகங்களுக்காக அல்ல! பீஷ்மனின் மரணத்தை நிச்சயித்துவிட்டால், அமைதி எனதாகும் {நான் அமைதியடைவேன்}. இதுவே எனது தீர்மானமாகும்.


தவத்தைச் செல்வமாகக் கொண்டோரே, இந்தத் தொடர் துயர் நிலை எனக்கு எவனால் ஏற்பட்டதோ, ஒரு கணவனைப் பெற்றிருந்தால் அடையும் பகுதியை எவனால் நான் இழந்தேனோ, பெண்ணாகவும், ஆணாகவும் இல்லாத நிலையை எவனால் நான் அடைந்தேனோ, அந்தக் கங்கையின் மகனைப் {பீஷ்மனைப்} போரில் கொல்லாமல் நான் {இக்காரியத்தில் இருந்து} விலக மாட்டேன். இதுவே நான் சொன்னதும், எனது இதயத்தில் இருப்பதுமான நோக்கமாகும். ஒரு பெண்ணாக, இனியும் எனக்கு எந்த ஆசையும் இல்லை. எனினும், நான் பீஷ்மனை பழிதீர்க்க வேண்டும் என்பதால், ஆண் தன்மையை அடைய நான் தீர்மானித்திருக்கிறேன். எனவே, நான் உங்களால் தடுக்கத்தகுந்தவள் அல்ல" என்றாள் {அம்பை}. {கேட்கப்படும் போதெல்லாம்} அவர்களிடம் இந்த வார்த்தைகளையே அவள் {அம்பை} திரும்பத் திரும்பச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள்.

விரைவில், அந்தப் பெருமுனிவர்களுக்கு மத்தியில், உமையின் தெய்வீகத்தலைவனான திரிசூலத்தைத் தரித்தவன் {சிவன்}, தனது சுய உருவை அந்தப் பெண் தவசிக்கு {அம்பைக்கு} வெளிப்படுத்தினான். ஒரு வரத்தை வேண்டும்படி கேட்கப்பட்டபோது, அவள் {அம்பை} எனது {பீஷ்மனான எனது} வீழ்ச்சியை அந்தத் தெய்வத்திடம் {சிவனிடம்} வேண்டி விரும்பிக் கேட்டாள். பெரும் மனோசக்தி கொண்ட அந்தப் பெண்ணை {அம்பையை} நோக்கி, "நீ அவனைக் கொல்வாய்" என்பதே அந்தத் தெய்வம் {சிவன்} சொன்ன வார்த்தைகளாகும். இப்படி உறுதி கூறப்பட்ட பிறகும், அந்தக் கன்னிகை ருத்ரனிடம் {சிவனிடம்}, மீண்டும் ஒரு முறை, "ஓ! தேவா, நான் பெண்ணாக இருப்பினும் என்னால் போரில் வெற்றியடைய இயலும் என்பது எப்படி நடக்கும்? ஓ! உமையின் தலைவா {சிவனே}, ஒரு பெண்ணாக எனது இதயம் முற்றிலும் அசைவற்றதாகவே இருக்கிறது {பெண்மையிலேயே நிலைத்திருக்கிறது}. எனினும், ஓ! உயிரினங்களின் தலைவா {சிவனே}, பீஷ்மனின் தோல்வி குறித்து நீர் எனக்கு வாக்குறுதி அளித்திருக்கிறீர். ஓ! தலைவா, காளையை வாகனமாகக் கொண்டவரே {சிவனே}, உமது வாக்குறுதி உண்மையாகத் தக்க வகையில், போரில் சந்தனுவின் மகனான பீஷ்மனுடன் மோதுகையில், என்னால் அவனைக் கொல்ல இயலும் வகையில் நீர் செயல்படுவீராக" என்றாள் {அம்பை}.

காளையைத் தனது சின்னமாகக் கொண்ட அந்தத் தேவர்களுக்குத் தேவன் {சிவன்}, அந்தக் கன்னிகையிடம் {அம்பையிடம்}, "என்னால் உதிர்க்கப்பட்ட வார்த்தைகள் பொய்யாக முடியாது. ஓ! அருளப்பட்ட மங்கையே, அவை உண்மையாகும். நீ பீஷ்மனைக் கொல்வாய். ஆண்மையையும் அடைவாய். நீ புதிய உடலைப் பெறும்போது, (இந்த வாழ்வின்) நிகழ்வுகள் அனைத்தையும் நீ நினைவில் கொள்வாய். துருபதன் குலத்தில் பிறக்கும் நீ மஹாரதனாவாய். {அடுத்த பிறவியில்} ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்துவதில் வேகத்தைக் கொண்டு, கடும் வீரனாக இருக்கும் நீ, போரில் நல்ல திறம்படைத்தவனாகவும் இருப்பாய். ஓ! அருளப்பட்ட மங்கையே {கல்யாணி}, நான் சொன்னவை யாவும் உண்மையாகும். (நீ பிறந்ததில் இருந்து) சிறிது காலம் கடந்ததும், நீ ஆணாக மாறுவாய்" என்றான் {சிவன்}.

கபர்த்தின் {கபர்த்தி} [1] என்று அழைக்கப்படும் தேவர்களுக்குத் தேவனும், காளையைத் தனது சின்னமாகக் கொண்டவனுமான அவன் {சிவன்}, அந்த அந்தணர்களின் பார்வைக்கு முன்பே அங்கேயே மறைந்து போனான். இதன் பேரில், அந்தப் பெருமுனிவர்களின் பார்வைக்கு முன்பே, காட்டில் இருந்து விறகுகளைச் சேகரித்தவளும், அழகிய நிறம் படைத்த களங்கமற்ற கன்னிகையுமான காசி மன்னனின் மூத்த மகள் {அம்பை}, யமுனையில் கரையில் மிகப் பெரும் சிதையை வளர்த்து, அதற்குத் தானே நெருப்பும் வைத்து, ஓ! பெரும் மன்னா {துரியோதனா}, கோபத்தால் எரியும் இதயத்துடனும், "பீஷ்மனின் அழிவுக்காகவே (இப்படிச் செய்கிறேன்)" என்று சொல்லிக் கொண்டும், ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, அந்தச் சுடர்மிகும் நெருப்புக்குள் நுழைந்தாள்" என்றார் {பீஷ்மர்}.

[1] கபர்த்தி என்பது சிவனைக் குறிக்கும் பெயராகும். சடாமுடிதரித்தவன் என்பது அதன் பொருள் ஆகும்.


ஞாயிறு, ஜூலை 26, 2015

பாதிவுடல் நதியான அம்பை! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 189

Amva's half of the body became a river! | Udyoga Parva - Section 189 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 16)

பதிவின் சுருக்கம் :  பீஷ்மரைப் போரில் தன்னால் வீழ்த்த இயவில்லை என்றும், பீஷ்மரையே புகலிடமாகக் கொள்ளுமாறு அம்பைக்கு அறிவுறுத்திய பரசுராமர்; பரசுராமரின் கடும் முயற்சியை அங்கீகரித்த அம்பை, பீஷ்மரைக் கொல்ல தவமியற்றப் போவதாகச் சொல்லி காட்டுக்குச் சென்றது; அம்பையின் நிலை குறித்து வருந்திய பீஷ்மர்; காடுகளிலும், பல புண்ணிய இடங்களிலும் பனிரெண்டு {12} வருடங்கள் கடுந்தவம் இருந்தது; அம்பை சென்ற இடங்களின் பட்டியல்; அம்பையின் நிலை குறித்துக் கங்கை வினவியது; அம்பையை எச்சரித்த கங்கை; கங்கை எச்சரித்தது போலவே அம்பை வத்ஸ்பூமியில் ஒரு வறண்ட நதியானது...

ராமர் {பரசுராமர் அம்பையிடம்}, "ஓ! காரிகையே {அம்பையே}, இவர்கள் அனைவரின் {தேவர்கள், பித்ருக்கள் மற்றும் அந்தணர்கள்} பார்வையிலேயே, எனது ஆற்றலை வெளிப்படுத்தி, எனது சக்தியில் சிறந்ததைப் பயன்படுத்தி நான் போரிட்டேன்! எனது ஆயுதங்களில் மிகச் சிறந்தவற்றைப் பயன்படுத்தியும், ஆயுதம் தரிப்போர் அனைவரிலும் முதன்மையான பீஷ்மனை என்னால் விஞ்ச இயலவில்லை. எனது பலத்திலும், சக்தியிலும் சிறந்ததைக் கொண்டு நான் இப்போது முயற்சித்து விட்டேன். ஓ! அழகிய பெண்ணே {அம்பையே}, நீ உனது விருப்பப்படி செல்வாயாக! உனது காரியமாக வேறு எதை நான் சாதிக்க முடியும்? பீஷ்மனின் பாதுகாப்பையே நீ நாடுவாயாக! உனக்கு இப்போது வேறு புகலிடம் கிடையாது! வலிமைமிக்க ஆயுதங்களை அடித்து, பீஷ்மன் என்னை வீழ்த்திவிட்டான்!" என்றார் {பரசுராமர்}.


இதைச் சொன்ன அந்த உயர் ஆன்ம ராமர் {பரசுராமர்} பெருமூச்சுவிட்டபடி அமைதியாக இருந்தார். பிறகு அந்தக் கன்னிகை {அம்பை} அவரிடம் {பரசுராமரிடம்}, "ஓ! புனிதமானவரே {பரசுராமரே}, புனிதமான நீர் சொன்னது போலத்தான் இஃது இருக்கிறது! பெரும் புத்திக்கூர்மை கொண்ட இந்தப் பீஷ்மன், போரில் தேவர்களாலும் வீழ்த்தப்பட முடியாதவனாக இருக்கிறான். உமது சக்தி மற்றும் முயற்சி ஆகியவற்றில் சிறந்ததைப் பயன்படுத்தி எனது காரியத்தில் நீர் ஈடுபட்டீர். நீர் இந்தப் போரில் கலங்கடிக்கப்பட முடியா சக்தியையும், பல்வேறு வகையான ஆயுதங்களையும் வெளிப்படுத்தினீர். இருப்பினும் இந்தப் போரில் உம்மால் பீஷ்மனை விஞ்ச இயலவில்லை. என்னைப் பொறுத்தவரை, நான் பீஷ்மனிடம் இரண்டாம் முறை செல்ல மாட்டேன். எனினும், ஓ! பிருகு குலத்தைத் தழைக்க வைப்பவரே, ஓ! தவத்தைச் செல்வமாகக் கொண்டவரே {பரசுராமரே}, பீஷ்மனைப் போரில் நானே கொல்லும் (வழிமுறைகளை அடையும்) இடம் எதுவோ, அங்கே நான் செல்வேன்" என்றாள் {அம்பை}.

இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்ன அந்தக் கன்னிகை {அம்பை}, கோபத்தால் கலங்கிய விழிகளுடன், தவத்துக்குத் தன்னை அர்ப்பணிக்கத் தீர்மானித்து, எனது மரணத்தை நிச்சயிக்க நினைத்தபடியே அங்கிருந்து சென்றாள். பிறகு பிருகு குலத்தின் முதன்மையானவர் {பரசுராமர்}, அந்தத் தவசிகளோடு சேர்ந்து என்னிடம் பிரியாவிடை பெற்றுக் கொண்டு, ஓ! பாரதா {துரியோதனா}, தான் எங்கிருந்து வந்தாரோ அந்த மலைகளுக்கே {மகேந்திர மலைக்கே} சென்றார். எனது தேரில் ஏறிய நான், அந்தணர்களால் புகழப்பட்டு, நமது நகரத்திற்குள் நுழைந்து, எனது தாயான சத்தியவதியிடம், நடந்த மாற்றங்கள் அனைத்தையும் சொன்னேன். ஓ! பெரும் மன்னா {துரியோதனா}, அவளும் எனக்கு ஆசிகளைக் கூறினாள்.

பிறகு நான், அந்தக் கன்னிகையின் செயல்பாடுகளை அறிந்து கொள்ளப் புத்திக்கூர்மையுடையோரை நியமித்தேன். எனது நன்மையில் அர்ப்பணிப்புள்ளவர்களும் தங்கள் நலனை விரும்புபவர்களுமான அந்த எனது ஒற்றர்கள் {உளவாளிகள்}, {எனக்குப்} பெரும் பயன்பாட்டுடன், அவளின் {அம்பையின்} போக்குகள், அவளின் வார்த்தைகள் மற்றும் நடவடிக்கைகள் ஆகியவற்றை நாளுக்கு நாள் என்னிடம் கொண்டு வந்தார்கள். அந்தக் கன்னிகை {அம்பை} காட்டுக்குச் சென்று தவமியற்ற தீர்மானித்தபோது, நானே கூடத் துக்கமடைந்து, வலியால் துடித்து, எனது இதய ஒலியை இழந்தேன் {மனம் நொந்துப் போனேன்}.

பிரம்மத்தை அறிந்து, நோன்புகளை நோற்று, தாங்கள் ஈடுபடும் துறவுகளில் புகழ்மிக்கவர்களைத் தவிர, எந்த க்ஷத்திரியனும் தனது ஆற்றலால், போரில் என்னை எப்போதும் வீழ்த்தியதில்லை {வீழ்த்தமுடியாது}. பிறகு, ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, அந்தக் கன்னிகை {அம்பை} செய்த அனைத்தையும் நாரதர் மற்றும் வியாசரிடம் தாழ்மையுடன் தெரிவித்தேன். அவர்கள் இருவரும் என்னிடம், "ஓ! பீஷ்மா, காசி மகளின் {அம்பையின்} நிமித்தமாக நீ துக்கத்திற்கு வழி கொடாதே. தனிப்பட்ட உழைப்பின் மூலம் விதியைக் கலங்கடிக்க எவன் துணிவான்?" என்று கேட்டனர்.

இதற்கிடையில், ஓ! பெரும் மன்னா {துரியோதனா}, அந்தக் கன்னிகை {அம்பை}, {யமுனைக்கரையில் உள்ள} ஆசிரமங்களின் மண்டலத்தில் நுழைந்து, (சகிப்புத் தன்மையால், பொறுமையால்} மனித சக்திக்கு அப்பாற்பட்ட தவங்களைப் பயின்றாள். உணவற்று மெலிந்து போய், உலர்ந்து போய், சடா முடி தரித்துக் கொண்டு, அழுக்கடைந்த மேனியுடன் ஆறு மாதங்கள் காற்றால் மட்டுமே {காற்றை மட்டுமே உண்டு} வாழ்ந்து, தெருக்கம்பம் {மரக்கட்டையைப்} போல அசையாது நின்றிருந்தாள். தவத்தைச் செல்வமாக உடைய அந்தப் பெண் {அம்பை}, தான் நோற்ற நோன்பின் விளைவாக உணவனைத்தையும் கைவிட்ட அவள் {அந்த அம்பை}, இதன் பின்பு யமுனையின் நீரில் ஒரு வருடம் முழுவதும் நின்றிருந்தாள். பெரும் கோபமுடைய அவள், (மரத்தில் இருந்து) விழுந்த ஒரே ஓர் இலையை மட்டும் உண்டுவிட்டு, அடுத்த வருடம் முழுவதையும், தனது கால்கட்டை விரல்களின் நுனியில் நின்று கழித்தாள். இப்படியே பனிரெண்டு {12} வருடங்கள் தவமிருந்த அவள் {அம்பை}, தனது தவத்தால் சொர்க்கங்களை வெப்பமடையச் செய்தாள் {அவற்றைச் சுட்டாள்}.

அவளது {அம்பையின்} உறவினர்களால் அறிவுறுத்தப்பட்டாலும், எவ்வகையிலும் அவள் (தனது நடவடிக்கைகளின் போக்கை) நிறுத்தவில்லை. பிறகு அவள் {அம்பை} சித்தர்களும், சாரணர்களும் வசித்து வந்ததும், பக்திச் செயல்களைச் செய்யும் உயர் ஆன்ம தவசிகளின் ஆசிரமங்கள் நிறைந்திருந்ததுமான வத்ஸபூமிக்குச் சென்றாள். அந்த இடத்தின் புனித தீர்த்தங்களில் தொடர்ச்சியாக நீராடிய அந்தக் காசியின் இளவரசி {அம்பை}, தன் விருப்பபடியே அங்கே திரிந்து வந்தாள்.

பிறகு, ஓ! ஏகாதிபதி, ஓ! கௌரவ்யா {துரியோதனா}, (ஒன்றன் பின் ஒன்றாக) அடுத்தது நாரதரின் ஆசிரமம் [1], மங்கலகரமான உலூகரின் ஆசிரமம், சியவனரின் ஆசிரமம், அந்தணர்களின் புனிதமான இடம், தேவர்களின் வேள்விப்பீடமான பிரயாகை, தேவர்களின் புனிதமான காடு, போகவதி, குசிகரின் மகனுடைய (விஸ்வாமித்ரரின்) ஆசிரமம், மாண்டவ்யரின் ஆசிரமம், திலீபரின் ஆசிரமம், ராமஹரதம், கர்கரின் ஆசிரமம் [2] ஆகியவற்றுக்குச் சென்ற அந்தக் காசியின் இளவரசி {அம்பை}, ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, அவை {அந்த இடங்கள்} அனைத்தின் புனிதமான நீர்களிலும் நீராடி, நாளெல்லாம் மிகக் கடினமான நோன்புகளை நோற்று வந்தாள்.

[1] வேறு பதிப்புகளில் நந்தரின் ஆசிரமம் என்று இருக்கிறது

[2] பைலகர்கர் ஆசிரமம் என்கிறது வேறு ஒரு பதிப்பு.

ஓ! கௌரவ்யா {துரியோதனா}, ஒரு நாள், நீரிலிருந்தபடியே எனது தாய் {கங்கை},  அவளிடம் {அம்பையிடம்}, "ஓ! அருளப்பட்ட மங்கையே, எதற்காக நீ உன்னை இப்படித் துன்புறுத்திக் கொள்கிறாய்? உண்மையைச் சொல்?" என்று கேட்டாள். ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, இப்படிக் கேட்கப்பட்ட அந்தக் களங்கமற்ற காரிகை {அம்பை}, கூப்பிய கரங்களுடன் பதிலளிக்கும் வகையில், "ஓ! அழகிய கண்களைக் கொண்டவளே, போரில் ராமர் {பரசுராமர்} பீஷ்மரால் வீழ்த்தப்பட்டார். ஆயுதங்களுடன் தயாராக இருக்கும் அவனை {பீஷ்மனை} வீழ்த்த வேறு எந்த (க்ஷத்திரிய) மன்னன் துணிவான்? என்னைப் பொறுத்தவரை, பீஷ்மனின் அழிவுக்காகவே நான் கடுமையிலும் கடுமையான தவங்களைப் பயில்கிறேன். ஓ! தேவி {கங்கையே}, அந்த மன்னனைக் {பீஷ்மனைக்} கொல்லவே நான் பூமியெங்கும் திரிகிறேன். ஓ! தேவி, நான் செய்யும் அனைத்திலும், எனது பெரும் நோன்புகளிலும் இதுவே நான் பலனாகக் கருதுகிறேன்" என்றாள் {அம்பை}.

அவளது {அம்பையின்} வார்த்தைகளைக் கேட்டவளும், கடலுக்குச் செல்பவளுமான அவள் {நதியான கங்கை}, அவளிடம் மறுமொழியாக, "ஓ! மங்கையே {அம்பையே}, நீ கோணலாக {தவறாக} நடந்து கொள்கிறாய்! ஓ! பலமற்ற பெண்ணே, ஓ! களங்கமற்றவளே {அம்பையே}, இந்த உனது ஆசையை உன்னால் அடைய முடியாது. ஓ! காசியின் இளவரசியே {அம்பையே}, பீஷ்மனின் அழிவுக்காக இந்நோன்புகளை நீ நோற்கிறாய் என்றால், அவற்றை நோற்கும்போதே உனது உடலை நீ விட்டாலும் {உயிரைவிட்டாலும்}, (உனது அடுத்தப் பிறவியில்) நடை கோணலானவளும், மழைக்காலங்களில் மட்டுமே நீரைக் கொண்டவளுமான ஒரு நதியாக நீ ஆவாய். நீ செல்லும் வழியில் உள்ள நீராடும் இடங்கள் அனைத்தும் அடைவதற்கு அரிதானதாகவும், மழையின் போது மட்டுமே நிறைவனவாகவும் இருக்கும். (ஒரு வருடத்தில்) எட்டு {8} மாதங்கள் வறட்சியாக நீ இருப்பாய். பயங்கரமான முதலைகள் மற்றும் அச்சந்தரும் முகம் கொண்ட உயிரினங்களால் நிறைந்த நீ, அனைத்து உயிர்களையும் அச்சுறுத்திக் கொண்டிருப்பாய்" என்றாள் {கங்கை}.

ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, அவளிடம் {அம்பையிடம்} இப்படிச் சொன்னவளும் உயர்ந்த அருளைக் கொண்ட பெண்ணுமான எனது தாய் {கங்கை}, புன்னகையுடன் காசியின் இளவரசிக்கு {அம்பைக்கு} விடை கொடுத்தாள். மிகவும் அழகான அந்தக் காரிகை {அம்பை}, உணவனைத்தையும் கைவிட்டு மீண்டும் நோன்புகளைப் பயிலத் தொடங்கினாள். பின்பும், சில வேளைகளில் எட்டு மாதங்களும், சில வேளைகளில் பத்து மாதங்களும் தண்ணீரைக் கூட அருந்தாமல் நோன்புகளை நோற்றாள். மேலும் அந்தக் காசி மன்னனின் மகள் {அம்பை}, தீர்த்தங்களின் மீது கொண்ட ஆசையின் காரணமாக அங்கும் இங்கும் திரிந்து, ஓ! கௌரவ்யா {துரியோதனா}, மீண்டும் ஒருமுறை வத்ஸபூமிக்குத் திரும்பி வந்தாள். அங்கே தான் {அந்த வத்ஸபூமியில்தான்}, ஓ! பாரதா {துரியோதனா}, அவள் {அந்த அம்பை}, மழைக்காலங்களில் மட்டுமே நிறைபவளும், முதலைகள் பெருகினவளும், கோணலான பாதையைக் கொண்டவளும், தனது நீரை எளிதாக அணுக முடியாதவளுமான நதியாக மாறினாள் என்று அறியப்படுகிறது. ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, தனது தவத்தகுதியின் விளைவால் அவளது {அம்பையின்} பாதி உடல் மட்டுமே வத்ஸபூமியில் {அம்பை என்ற பெயர் கொண்ட [3] } நதியானது, அதே வேளையில் மறுபாதியில் {மீதி உடலில்} அவள் முன்பைப் போலவே கன்னிகையாகவே நீடித்தாள்!" என்றார் {பீஷ்மர்}.

[3] "ஓ! பாரதா, அந்தக் கன்னிகை {அம்பை}, வத்ஸபூமியில், மாரிக்காலத்திலுள்ளதும், முதலைகள் உள்ளதும், கெட்ட நீரையுடையதும், வீணாகச் செல்வதும், அம்பை என்ற பெயர் கொண்டதுமான நதியாகப் புகழ்பெற்றாள். அவர் அந்தத் தவத்தால் பாதி உடலால் வத்ஸபூமியின் நதியாகவும் (மற்ற பாதி உடலால்) பெண்ணாகவும் ஆனாள்." என்று வேறு ஒரு பதிப்பில் இருக்கிறது.


"நான் வீழ்ந்தேன்!" என்ற பரசுராமர்! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 188

"I am vanquished" said Parasurama! | Udyoga Parva - Section 188 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 15)

பதிவின் சுருக்கம் : பீஷ்மரைப் போரில் இருந்து விலகுமாறு தேவர்கள் கேட்டும், பீஷ்மர் பிரஸ்வாபனாஸ்திரத்தைப் பயன்படுத்தத் தீர்மானித்தது; அதைக் கண்ட நாரதர் பீஷ்மரை வந்து தடுத்தது; அந்த எட்டு அந்தணர்களும் பீஷ்மரிடம் ஆயுதத்தை விலக்குமாறு வேண்டியது; பிரஸ்வாபனாஸ்திரத்தைத் திரும்பப் பெற்ற பீஷ்மர், பிரம்மாஸ்திரத்தை எழுப்பியது; தான் வீழ்ந்ததாகப் பரசுராமர் பீஷ்மரிடம் சொன்னாலும், போரைக் கைவிடாதிருந்தது; பரசுராமரின் மூதாதையர் வந்து பரசுராமரைத் தடுத்தது; பின்வாங்காத பரசுராமரை விட்டுப் பீஷ்மரிடம் விலகுமாறு வேண்டிய நாரதரும் பரசுராமரின் மூதாதையரும்; இருவரும் கேட்காததால் போர்க்களத்தின் நடுவில் இருவரையும் தடுத்துக் கொண்டு அவர்கள் நின்றது; பரசுராமர் விலகியது; பரசுராமரை வணங்கிய பீஷ்மர்...

பரசுராமர் (அம்பையினால் பீஷ்மருடன் எற்பட்ட பெரும்போரின்போது)
பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்} சொன்னார், "நான் இத்தீர்மானத்தை எடுத்தபோது, ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, ஆகாயத்தில் பெரிதான கலவரக்குரல்கள் {கூக்குரல்கள்} எழுந்தன. அவை {அந்தக் குரல்கள்}, "ஓ! குரு குலத்தின் மகனே {பீஷ்மா}, பிரஸ்வாப ஆயுதத்தை {பிரஸ்வாபனாஸ்திரத்தை} ஏவி விடாதே" என்றன. அவற்றைத் தவிர்த்த {அலட்சியம் செய்த} நான், பிருகுவின் வழித்தோன்றலின் {பரசுராமரின்} மீது அதைக் குறி வைத்தேன். நான் அப்படிக் குறி வைத்தபோது, நாரதர் என்னிடம், "ஓ! கௌரவ்யா {பீஷ்மா}, இதோ வானத்தில் தேவர்கள் நிற்கிறார்கள். அவர்கள் கூட உன்னை இன்று தடுக்கிறார்கள்! பிரஸ்வாப ஆயுதத்தைக் குறி வைக்காதே! ராமர் {பரசுராமர்}, பிரம்மத் தகுதி படைத்த தவசியும், உனது ஆசானும் ஆவார். கௌரவ்யா {பீஷ்மா}, அவரை எப்போதும் {எவ்விதத்திலும்} அவமதிக்காதே" என்றார்.


நாரதர் இதை என்னிடம் சொல்லிக் கொண்டிருந்தபோது, பிரம்மத்தை உச்சரிக்கும் {பிரம்மவாதிகளான} அந்த எட்டு {8} பேரும் வானத்தில் நிற்பதைக் கண்டேன். ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, புன்னகைத்தபடியே அவர்கள் என்னிடம் மெதுவாக, "ஓ! பாரதர்களின் தலைவா {பீஷ்மா}, நாரதர் சொல்வதை அப்படியே செய்வாயாக. ஓ! பாரதக் குலத்தில் சிறந்தவனே {பீஷ்மா}, அதுவே உலகத்துக்கு உயர்ந்த நன்மையுமாகும்" என்றனர். பிறகு, பிரஸ்வாபம் என்று அழைக்கப்பட அந்தப் பெரும் ஆயுதத்தை விலக்கிக் கொண்ட நான், பிரம்மம் என்று அழைக்கப்பட்ட ஆயுதத்தை {பிரம்மாஸ்திரத்தை}, அந்த மோதலில் விதிப்படி எழுப்பினேன்.

பெருங்கடுப்புடன் இருந்த ராமர் {பரசுராமர்}, ஓ! மன்னர்களில் சிங்கமே {துரியோதனா}, பிரஸ்வாபாயுதம் திரும்பப் பெறப்பட்டதைக் கண்டு திடீரென, "இழிந்தவன் நான், ஓ! பீஷ்மா! நான் வீழ்த்தப்பட்டேன்" என்று உரத்துக் கூறினார். பிறகு அந்த ஜமதக்னியின் மகன் {பரசுராமர்}, தனது மதிப்பிற்குரிய தந்தையையும், தனது தந்தையரின் தந்தையரையும் {மூதாதையரையும்} தன் முன்னிலையில் கண்டார். அவரை {பரசுராமரைச்} சூழ்ந்து நின்ற அவர்கள், அவரிடம் {பரசுராமரிடம்} இந்த ஆறுதல் வார்த்தைகளைப் பேசினார்கள். அவர்கள், "ஓ! ஐயா {பரசுராமா}, பீஷ்மனிடமோ, குறிப்பாக வேறு எந்த க்ஷத்திரியனிடமோ போரில் ஈடுபடும் துடுக்குத்தனமான இது போன்ற தகாத துணிச்சலை மீண்டும் எப்போதும் வெளிக்காட்டாதிருப்பாயாக. ஓ! பிருகு குலத் தோன்றலே {பரசுராமா}, போரிடுவது க்ஷத்திரியனின் கடமையாகும்! (வேத) கல்வியும், நோன்புகளில் பயிற்சியுமே அந்தணர்களுக்கு உயர்ந்த செல்வமாகும்! இதற்கு முன்பு, ஆயுதங்களை எடுக்கும்படி எங்களால் உனக்குச் சொல்லப்பட்டது ஒரு காரியத்தின் நிமித்தமாக மட்டுமே. அந்தக் கொடூரமான, செயற்கரிய சாதனையை நீ செய்துவிட்டாய். பீஷ்மனுடனான இந்தப் போரே உனது கடைசிப் போராகட்டும். ஏனெனில், போதுமென்ற அளவுக்கு நீ ஏற்கனவே போர் செய்துவிட்டாய். ஓ! வலிய கரங்களைக் கொண்டவனே {பரசுராமா}, போரை விட்டுவிடு. நீ அருளப்பட்டிருப்பாயாக! இதுவே நீ வில்லை எடுக்கும் கடைசித் தருணமாக இருக்கட்டும்! ஓ! யாராலும் வெல்லப்பட முடியாதவனே {பரசுராமா}, வில்லை ஒரு புறமாகத் தூக்கியெறிந்துவிட்டு, ஓ! பிருகு குலத்தோனே {பரசுராமா}, தவத்துறவுகளைப் பயில்வாயாக!

சந்தனுவின் மகனான பீஷ்மன், தேவர்கள் அனைவராலும் தடுக்கப்படுவதைப் பார்! அவர்கள் அவனிடம் {பீஷ்மனிடம்} "இந்தப் போரில் இருந்து விலகுவாயாக! உனது ஆசானான ராமரிடம் {பரசுராமரிடம்} நீ போரிடாதே! ஓ! குரு குலத்தைத் தழைக்க வைப்பவனே {பீஷ்மா}, போரில் ராமரை {பரசுராமரை} வீழ்த்துவது உனக்கு முறையாகாது. ஓ! கங்கையின் மைந்தா {பீஷ்மா}, இந்த அந்தணருக்கு, போர்க்களத்தில் அனைத்து மரியாதைகளைச் செய்வாயாக! உன்னைப் பொறுத்தவரை நாங்கள் உனக்கு மூத்தவர்களானதால், உன்னைத் தடுக்கிறோம்!" என்கின்றனர். பீஷ்மனோ, வசுக்களில் முதன்மையானோரில் ஒருவனாவான். ஓ! மகனே {பரசுராமா}, நீ இன்னும் உயிரோடு இருப்பது நற்பேறாலேயே! கங்கையிடம் பிறந்த சந்தனுவின் மகனும், கொண்டாடப்படும் வசுவுமான அவனை உன்னால் எப்படி வீழ்த்த முடியும்? எனவே, ஓ! பார்கவா {பரசுராமா}, {போரில் இருந்து} விலகுவாயாக! பாண்டவர்களில் முதன்மையானவனும், இந்திரனின் வலிமைமிக்க மகனுமான அர்ஜுனனே பீஷ்மனைக் கொல்பவனாகச் சுயம்புவால் விதிக்கப்பட்டிருக்கிறான்" என்றனர்.

பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்} தொடர்ந்தார், "தனது மூதாதையரால் இப்படிச் சொல்லப்பட்ட ராமர் {பரசுராமர்}, அவர்களுக்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், "என்னால் போரை விட முடியாது. இதுவே நான் மனப்பூர்வமாக நோற்றுவரும் நோன்பாகும். இதற்கு முன்பு, போரைக் கைவிட்டு நான் களத்தை விட்டு அகன்றதில்லை. பாட்டன்களே, நீங்கள் விரும்பினால், கங்கையின் மகனைப் {பீஷ்மனைப்} போரில் இருந்து விலகச் செய்யுங்கள். என்னைப் பொறுத்தவரை, எவ்வகையிலும், என்னால் போரை விட முடியாது" என்றார் {பரசுராமர்}. அவரது வார்த்தைகளைக் கேட்டவர்களும், ரிசீகரைத் தலைமையாகக் கொண்டவர்களுமான அந்தத் தவசிகள், நாரதரின் துணையோடு என்னிடம் வந்து, "ஓ! ஐயா, போரில் இருந்து விலகுவாயாக! அந்தணர்களில் முதன்மையானவனை {பரசுராமனை} மதிப்பாயாக!" என்றனர். க்ஷத்திரிய அறநெறியின் நிமித்தமாக நான் அவர்களுக்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், "போரில் இருந்து புறமுதுகிட்டு திரும்புவதில்லை என்பதும், கணைகளால் முதுகில் காயம்படேன் என்பதும் இவ்வுலகில் நான் ஏற்கனவே நோற்றிருக்கும் நோன்பாகும். சலனத்தாலோ, துன்பத்தாலோ, அச்சத்தாலோ, செல்வத்தின் நிமித்தமாகவோ என்னால் எனது நித்திய கடமையைக் கைவிடமுடியாது! இதுவே எனது நிலையான தீர்மானமாகும்" என்றேன்.

பிறகு, நாரதரைத் தலைமையாகக் கொண்ட அந்தத் தவசிகளும், ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, எனது தாய் பாகீரதியும் {கங்கையும்}, போர்க்களத்தில் எனக்கு முன்பாகப் {எங்கள் இருவருக்கு நடுவில்} நின்று கொண்டனர். எனினும், நான் முன்பு போலவே, போரிடும் தீர்மானத்துடன் வில் மற்றும் அம்புகளுடன் அமைதியாக நின்றேன். பிறகு அவர்கள் மீண்டும் ஒரு முறை ராமரிடம் {பரசுராமரிடம்} திரும்பி, அவரிடம், "அந்தணர்களின் இதயம் நெய்யாலானவை {மென்மையானவை}. எனவே, ஓ! பிருகு குலத்தோனே, அமைதியடைவாயாக! ஓ! ராமா, ஓ! ராமா, ஓ! அந்தணர்களில் சிறந்தவனே {பரசுராமா}, போரில் இருந்து விலகுவாயாக! பீஷ்மன் உன்னால் கொல்லப்பட இயலாதவன். அதேபோல, ஓ! பார்கவா {பரசுராமா}, நீயும் பீஷ்மனால் கொல்லப்பட இயலாதவன்" என்றார்கள்.

(போரைத்) தடைசெய்யும் வகையில் களத்தில் நின்று கொண்டே இவ்வார்த்தைகளைப் பேசிய பித்ருக்கள், பிருகு குலத்தின் வழித்தோன்றலை {பரசுராமரை}, தனது ஆயுதங்களை ஒரு புறம் வைக்கும்படி செய்தார்கள். சரியாக அதே நேரத்தில், சுடர்மிகும் பிரகாசம் கொண்டவர்களும், ஆகாயத்தில் எழுந்த பிரகாசமான நட்சத்திரங்களைப் போன்றவர்களும், பிரம்மத்தை உச்சரிப்பவர்களுமான அந்த எண்மரைக் {எட்டு (8) பேரைக்} கண்டேன். போருக்காக நின்றிருந்த என்னிடம், பெரும்பாசத்துடன் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்கள். அவர்கள், "ஓ! வலிய கரங்களைக் கொண்டவனே {பீஷ்மா}, உனது ஆசானான ராமரிடம் {பரசுராமரிடம்} செல்வாயாக. உலகங்கள் அனைத்துக்கும் நன்மையானதைச் செய்வாயாக", என்றனர். பிறகு, தனது நலன்விரும்பிகளின் சொற்களை ஏற்று ராமர் {பரசுராமர்} விலகியதைக் கண்ட நான், உலகங்களின் நன்மைக்காக, எனது நலன்விரும்பிகளின் சொற்களை ஏற்றேன். மிகவும் சிதைவுக்குள்ளாயிருந்தாலும் நான் ராமரை {பரசுராமரை} அணுகி அவரை வழிபட்டேன்.

பிறகு அந்தப் பெரும் தவசியான ராமர் {பரசுராமர்}, புன்னகையுடனும், பெரும்பாசத்துடனும் என்னிடம், "பூமியில் உனக்கு இணையான க்ஷத்திரியன் எவனும் கிடையாது! இந்தப் போர் எனக்கு மிகவும் மகிழ்வூட்டியது. ஓ! பீஷ்மா, இப்போது நீ போகலாம்" என்றார். பிறகு எனது முன்னிலையிலேயே அந்தக் கன்னிகையை (காசியின் மகளை) {அம்பையை} அழைத்த பார்கவர் {பரசுராமர்}, அந்த உயர் ஆன்மா கொண்டோர் அனைவரின் மத்தியிலும் கவலை நிறைந்த இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்" என்றார் {பீஷ்மர்}.


வெள்ளி, ஜூலை 24, 2015

மயக்கமடைந்த பீஷ்மரும், பரசுராமரும்! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 183

Bhishma and Parasurama swooned! | Udyoga Parva - Section 183 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 10)

பதிவின் சுருக்கம் : பீஷ்மருக்கும் பரசுராமருக்கும் இடையில் நடைபெற்ற போரின் வர்ணனை; பரசுராமரின் தாக்குதலில் மயக்கமடைந்த பீஷ்மரை, அவரது தேரோட்டி களத்தைவிட்டு வெளியே கொண்டு சென்றது; களைப்புநீங்கி திரும்பி வந்த பீஷ்மர் தனது கணைகளால் பரசுராமரை மீண்டும் மயங்கிவிழச் செய்தது; அம்பையும் அந்தணர்களும் பரசுரைத் தேற்றியது; மாலை நெருங்கியதும் போரில் இருந்து விலகிய பரசுராமர்...

பரசுராமர் - பீஷ்மர் ( குருசேத்திரத்தில் அம்பையின் பொருட்டு கடும் போர்)
பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்} சொன்னார், "போர் நின்றதும், இத்தகு செயல்பாடுகளில் மிகவும் திறன் பெற்ற எனது தேரோட்டி, தன் உடலிலும், குதிரைகளின் உடல்களிலும், எனது உடலிலும் தைக்கப்பட்டிருந்த கணைகளை அகற்றினான். அடுத்த நாள் காலையில், சூரியன் உதித்து, போர் தொடங்கிற்று. (அதற்குச் சற்று முன்னரே) நீராடவும், தரையில் உருளவும் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்த எனது குதிரைகள், தாகம் தணிக்கப்பட்டதன் மூலம் பலப்படுத்தப்பட்டிருந்தன.


கவசந்தரித்து, தேரில் நின்றபடி மோதலுக்கு விரைந்து வரும் என்னைக் கண்ட வலிமைமிக்க ராமர் {பரசுராமர்}, தனது தேரை மிகக் கவனத்துடன் தயார் செய்தார். போருக்கான விருப்பத்ததுடன் என்னை நோக்கி வந்த ராமரைக் {பரசுராமரைக்} கண்ட நான், எனது வில்லை ஒரு புறம் வைத்துவிட்டு, எனது தேரில் இருந்து விரைந்து இறங்கினேன். ராமரை {பரசுராமரை} வணங்கியபின், மீண்டும் அதில் ஏறி, ஓ! பாரதா {துரியோதனா}, போரை அவருக்குக் கொடுக்க விரும்பி, ஜமதக்னி மகனின் {பரசுராமரின்} முன்னிலையில் அச்சமற்று நின்றேன்.

பிறகு, அடர்த்தியான கணைமாரியின் மூலம் அவரை {பரசுராமரை} மூழ்கடித்தேன். பதிலுக்கு அவரும் {பரசுராமரும்} தனது கணை மாரியால் என்னை மறைத்தார். கோபத்தால் நிறைந்த ஜமதக்னியின் மகன் {பரசுராமர்}, வாயில் நெருப்புச் சுடர்களைக் கொண்ட உண்மையான பாம்புகளைப் போன்றனவும், பெரும் சக்தியுடையப் பல கடுங்கணைகளை என்மீது மீண்டும் ஒருமுறை அடித்தார். நானும், ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, நூற்றுக்கணக்கான, ஆயிரக்கணக்கான கூரிய கணைகளை அடித்து, ராமரின் {பரசுராமரின்} கணைகள் என்னை அணுகுவதற்கு முன்னரே, நடு வானிலே அவற்றை மீண்டும் மீண்டும் வெட்டினேன். பிறகு, ஜமதக்னியின் மகன் {பரசுராமர்}, என் மீது தெய்வீக ஆயுதங்களை வீசத் தொடங்கினார். பலமிக்கச் செயல்களைச் செய்ய விரும்பிய நான், ஓ! பலம் நிறைந்த கரங்களைக் கொண்டவனே {துரியோதனா}, அவற்றை எனது கணைகளின் மூலம் முறியடித்தேன். பிறகு ஆகாயம் எங்கும் பேரொலி எழுந்தது.

அந்நேரத்தில் நான், ராமர் {பரசுராமர்} மீது வாயவ்யம் என்று அழைக்கப்பட்ட ஆயுதத்தை வீசினேன். ராமர் {பரசுராமர்} குஹ்யகம் என்று அழைக்கப்பட்ட ஆயுதத்தால் அதை மட்டுப்படுத்தினார். பிறகு நான், உரிய மந்திரங்களுடன் ஆக்னேயம் என்று அழைக்கப்பட்ட ஆயுதத்தை அடித்தேன். ஆனால் தலைவன் ராமரோ {பரசுராமரோ}, வருணம் என்று அழைக்கப்பட்ட (தனது) ஆயுதத்தால் அதை மட்டுப்படுத்தினார். இவ்வழியிலேயே நான், ராமர் {பரசுராமர்} அடிக்கும் தெய்வீக ஆயுதங்களை மட்டுப்படுத்தினேன். அதே போல, எதிரிகளைத் தண்டிப்பவரும், பெரும் சக்தி கொண்டவரும், தெய்வீக ஆயுதங்களை அறிந்தவருமான ராமரும் {பரசுராமரும்}, என்னால் அடிக்கப்பட்ட ஆயுதங்களை மட்டுப்படுத்தினார்.

பிறகு, ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, அந்தணர்களில் சிறந்தவரும் வலிமைமிக்கவருமான ஜமதக்னியின் மகன் {பரசுராமர்}, கோபத்தால் நிறைந்து, திடீரென வலது பக்கமாகச் சுழன்று வந்து, என்னை மார்பில் துளைத்தார். இதனால், ஓ! பாரதர்களில் சிறந்தவனே {துரியோதனா}, எனது தேர்களில் சிறந்த அந்தத் தேரில் மயங்கிச் சாய்ந்தேன். உணர்விழந்த என்னைக் கண்ட எனது தேரோட்டி, போர்க்களத்தில் இருந்து என்னை விரைந்து வெளியே கொண்டு சென்றான். ராமரின் ஆயுதங்களால் பீடிக்கப்பட்டவனாகவும், துளைக்கப்பட்டவனாகவும், வாடிப் போய் மூர்ச்சையடைந்திருந்த என்னைக் கண்டவர்களும், அகிருதவரணவருடன் கூடிய ராமரின் {பரசுராமரின்} தொண்டர்கள் அனைவரும் மற்றும் பிறரும், காசியின் இளவரசியும் {அம்பையும்}, ஓ! பாரதா {துரியோதனா}, மகிழ்ச்சியால் நிறைந்து உரக்க ஆரவாரம் செய்தனர்!

உணர்வை மீண்டும் அடைந்த நான், எனது தேரோட்டியிடம், "ராமர் {பரசுராமர்} எங்கிருக்கிறாரோ அங்கே செல்வாயாக! எனது வலிகள் என்னை விட்டு அகன்று விட்டன. நான் போருக்குத் தயாராக இருக்கிறேன்" என்றேன். இப்படிச் சொல்லப்பட்ட எனது தேரோட்டி, (சமவெளியில்) ஆடிக்கொண்டு செல்வன போன்ற எனது மிக அழகான குதிரைகளின் உதவியால், காற்றின் வேகத்தில் என்னை ராமரிடம் {பரசுராமரிடம்} கொண்டு சென்றான். ஓ! குரு குலத்தோனே {துரியோதனா}, கோபத்தில் நிறைந்த நான், அவரது {பரசுராமரது} கோபத்தை வீழ்த்தும் விருப்பத்தில், கணைமாரியில் அவரை மூழ்கடித்தேன். ஆனால், எனது ஒவ்வொரு கணைக்கும் மூன்று அம்புகளை அடித்த ராமர் {பரசுராமர்}, நேராகச் செல்லக்கூடிய எனது கணைகள் அவரை அடையும் முன்பே, நடுவானிலேயே அவற்றைத் துண்டு துண்டாக அறுத்தார்.

நூற்றுக்கணக்கான, ஆயிரக்கணக்கான எனது நல்ல கணைகள் ராமரின் கணைகளால் இரண்டாக அறுக்கப்படுவதைக் கண்ட ராமரின் {பரசுராமரின்} தொண்டர்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியால் நிறைந்தனர். ஜமதக்னியின் மகனான ராமரை {பரசுராமரைக்} கொல்லும் விருப்பத்தால் தூண்டப்பட்ட நான், தன் தலையில் மரணத்தையே {காலனே} அமர வைத்திருக்கும் ஓர் அழகிய கணையால் அவரை {பரசுராமரை} அடித்தேன். அதனால் கடுமையாகத் தாக்கப்பட்டு, அதன் வேகத்திற்குப் பலியான ராமர் {பரசுராமர்}, மயக்கத்தில் விழுந்து, தரையில் சாய்ந்தார். அப்படி ராமர் {பரசுராமர்} தரையில் விழுந்த போது, "ஓ!" என்றும், "ஐயோ!" என்றும் அனைத்துப் புறங்களில் இருந்தும் ஆச்சரிய ஒலிகள் கேட்டன. ஓ! பாரதா {துரியோதனா}, ஆகாயத்தில் இருந்து சூரியன் விழுந்துவிட்டதைக் கண்டதைப் போல, இந்த முழு அண்டமும் குழப்பத்தாலும், அச்சத்தாலும் நிறைந்தன.

பிறகு காசியின் இளவரசியோடு {அம்பையோடு} இருந்த தவசிகள் அனைவரும்,  ஓ! குருகுலத்தின் மகனே {துரியோதனா}, ராமரை {பரசுராமரை} நோக்கி அமைதியுடனும், பெருந்துயரத்துடனும் சென்றனர். அவரை {பரசுராமரை} வாரி அணைத்துக் கொண்ட அவர்கள், ஓ! கௌரவா {துரியோதனா}, தங்கள் கரங்களின் மென்மையான தொடுதலாலும், நீரைச் சொரிந்து குளிரூட்டியும், வெற்றி குறித்த உறுதிகளைச் சொல்லியும், அவருக்கு ஆறுதல் அளிக்கத் தொடங்கினர். இப்படி ஆறுதலளிக்கப்பட்ட ராமர் {பரசுராமர்}, எழுந்திருந்து, தனது வில்லில் கணையைப் பொருத்திக் கொண்டே நடுங்கும் குரலில் என்னிடம், "ஓ! பீஷ்மா, நில்! நீ ஏற்கனவே கொல்லப்பட்டுவிட்டாய்!" என்று சொன்னார். அவரால் செலுத்தப்பட்ட அந்தக் கணை, அந்தக் கடும் மோதலில் எனது இடது புறத்தைத் துளைத்தது. அதனால் தாக்கப்பட்ட நான், புயலால் அசைக்கப்பட்ட மரத்தைப் போல நடுங்கத் தொடங்கினேன்.

அந்தப் பயங்கர மோதலில் எனது குதிரைகளைக் கொன்று, பெரும் நிதானத்துடன் போரிட்ட ராமர் {பரசுராமர்}, குறிப்பிடத்தகுந்த கரவேகத்துடன் அடிக்கப்பட்ட சிறகு படைத்த கணைகளின் கூட்டத்தால் என்னை மூழ்கடித்தார். ஓ! வலிமைமிக்கக் கரங்களைக் கொண்டவனே {துரியோதனா}, ராமரின் {பரசுராமரின்} கணை மழையைத் தடுக்கும்பொருட்டு, பெரும் கரவேகத்துடன் நானும் கணைகளை அடிக்கத் தொடங்கினேன்.

பிறகு என்னாலும், ராமரால் {பரசுராமராலும்} அடிக்கப்பட்ட கணைகள் ஆகாயத்தையே மூடியபடி (கீழே விழாமல்) அங்கேயே தங்கின. அந்தக் கணைகளின் மேகத்தில் மறைந்த சூரியனால் அதனூடாகத் தனது கதிர்களைச் செலுத்த முடியவில்லை. அந்த மேகங்களால் தடுக்கப்பட்ட காற்றும், அவற்றைக் கடந்து செல்லும் திறனற்றதாக இருந்தது. காற்றின் அசைவும், சூரியனின் கதிர்களும் தடுக்கப்பட்டதாலும், கணைகளின் ஒன்றோடொன்றான மோதலாலும் ஆகாயத்தில் நெருப்பு உண்டானது. தங்களால் உண்டாக்கப்பட்ட நெருப்பின் விளைவாக எரிந்த அந்தக் கணைகள் அனைத்தும், சாம்பலாகப் பூமியில் விழுந்தன.

பிறகு, கோபத்தால் நிறைந்த ராமர் {பரசுராமர்}, நூற்றுக்கணக்கான, ஆயிரக்கணக்கான, நூறாயிரக் கணக்கான {லட்சக்கணக்கான}, கோடிக்கணக்கான கணைகளால் என்னை மறைத்தார். நானும், ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, கடும் நஞ்சைக் கொண்ட பாம்புகளைப் போன்ற எனது கணைகால், ராமரின் {பரசுராமரின்} கணைகளைத் துண்டுகளாக அறுத்து, துண்டு துண்டாக வெட்டப்பட்ட பாம்புகளைப் போல அவற்றைப் பூமியில் விழச் செய்தேன். இப்படியே, ஓ! பாரதர்களில் சிறந்தவனே {துரியோதனா}, அந்த மோதல் நடைபெற்றது. எனினும், மாலையின் நிழல் வந்ததும், எனது ஆசான் {பரசுராமர்} போரில் இருந்து விலகினார்" என்றார் {பீஷ்மர்}.


வியாழன், ஜூலை 23, 2015

பீஷ்மர் பரசுராமர் சொற்போர்! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 181

Bhishma and Parasurama battled with words! | Udyoga Parva - Section 181 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 8)

பதிவின் சுருக்கம் : பரசுராமர் தனது நாட்டுக்குள் வந்திருப்பதை அறிந்த பீஷ்மர் அவரை வரவேற்கச் சென்றது; பரசுராமர் அவரிடம் அம்பை குறித்த காரியத்தைப் பேசுவது; பீஷ்மர் நடந்ததைச் சொன்னது; அம்பையை ஏற்கும்படி பீஷ்மரிடம் பரசுராமர் சொன்னது; தன்னால் ஏற்க இயலாது என்றும் அதற்கான காரணத்தையும் பீஷ்மர் பரசுராமரிடம் சொன்னது; சினம் கொண்ட பரசுராமர், பீஷ்மரைப் போருக்கு அழைப்பபது; பீஷ்மர் பரசுராமரைத் தணிக்க முயல்வது; தணியாத பரசுராமரைக் கண்ட பீஷ்மர் அவரது சவாலை ஏற்பதாகச் சொல்வது; பீஷ்மருக்கும் பரசுராமருக்கும் ஏற்படப்போகும் மோதலை அறிந்த கங்கை இருவரையும் தணிக்க முயல்வது; பீஷ்மரும் பரசுராமரும் போருக்குத் தயாராவது ...

பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்} சொன்னார், "அங்கேயே தங்கியிருந்தவரும், உயர்ந்த நோன்புகளைக் கொண்டவருமான ஜமதக்னியின் மகன் {பரசுராமர்}, ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, மூன்றாம் நாளில் எனக்குச் செய்தி அனுப்பினார். {அந்தச் செய்தியில் அவர்}, "நான் இங்கே வந்திருக்கிறேன். எனக்கு ஏற்புடையதைச் செய்வாயாக" என்று சொல்லியிருந்தார். பெரும் வலிமைமிக்கவரான ராமர் {பரசுராமர்} எங்கள் நாட்டின் எல்லைக்குள் வந்திருக்கிறார் என்பதைக் கேட்டதும், மகிழ்ச்சி நிறைந்த இதயத்துடன், சக்தியின் கடலான அந்த ஆசானிடம் {பரசுராமரிடம்} விரைந்து சென்றேன். ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, எனது அணிவகுப்பின் முன்னணியில் ஒரு பசுவை நிறுத்தியபடியும், பல அந்தணர்கள் மற்றும் (எங்கள் குடும்ப) புரோகிதர்கள், சிறப்பு நிகழ்ச்சிகளின் போது எங்களால் ஈடுபடுத்தப்படுபவர்களும், தேவர்களைப் போன்ற பிரகாசமிக்கவர்களுமான இன்னும் பிறர் ஆகியோருடன் நான் அவரிடம் {பரசுராமரிடம்} சென்றேன். அவரது முன்னிலையில் நான் வந்து சேர்ந்ததும், பெரும் ஆற்றலுடைய அந்த ஜமதக்னியின் மகன் {பரசுராமர்}, நான் காணிக்கையாக அளித்த வழிபாட்டை ஏற்றுக் கொண்டு, என்னிடம் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.


ராமர் {பரசுராமர் பீஷ்மரிடம்}, "ஆசையை விட்ட நீ, ஓ! பீஷ்மா, காசி மன்னனின் மகளை {அம்பையை}, அவளது சுயம்வரத்தின்போது, என்ன மனோவுணர்ச்சியுடன் அபகரித்து, பின்பு அதன் தொடர்ச்சியாக அவளுக்கு விடைகொடுத்து அனுப்பினாய்? உன்னால் இந்தப் புகழ்பெற்ற மங்கை {அம்பை} அறத்தில் இருந்து வழுவியிருக்கிறாள்! உனது கரங்களின் தொடுகையால் களங்கமுற்ற இவளை {அம்பையை}, இனி எவன் திருமணம் செய்து கொள்வான்? ஓ! பாரதா {பீஷ்மா}, நீ இவளைக் கடத்தியதால், சால்வன் இவளை நிராகரித்துவிட்டான். எனவே, ஓ! பாரதா {பீஷ்மா}, எனது உத்தரவின் பேரில், நீயே இவளைப் பெற்றுக் கொள்வாயாக. ஓ! மனிதர்களில் புலியே {பீஷ்மா}, இந்த மன்னனின் மகள் {அம்பை}, தனது பாலினத்திற்குரிய கடமைகளால் நிரப்பப்டட்டும்! ஓ! மன்னா, ஓ! பாவமற்றவனே {பீஷ்மா}, இவளுக்கு நேர்ந்திருக்கும் இந்த அவமானம் முறையாகாது" என்றார் {பரசுராமர்}.

(அந்தக் கன்னிகையின் {அம்பையின்} நிமித்தமாகத்) துயரில் மூழ்கியிருந்த அவரைக் {பரசுராமரைக்} கண்ட நான், அவரிடம், "ஓ! அந்தணரே, எக்காரணம் கொண்டும், என்னால் இந்தப் பெண்ணை {அம்பையை} எனது தம்பிக்கு {விசித்திரவீரியனுக்கு} அளிக்க முடியாது. ஓ! பிருகு குலத்தவரே {பரசுராமரே}, "நான் சால்வனுடையவள்" என்று என்னிடமே இவள் சொன்னாள். என்னால் அனுமதிக்கப்பட்ட பிறகே இவள் {அம்பை} சால்வனின் நகரத்திற்குச் சென்றாள். என்னைப் பொறுத்தவரை, நான், அச்சத்தாலோ, கருணையாலோ, செல்வத்தின் மீது கொண்ட பேராசையாலோ, காமத்தாலோ க்ஷத்திரியப் பயிற்சிகளைக் கைவிடமாட்டேன் என்பது எனது உறுதியான நோன்பாகும்" என்றேன்.

இந்த எனது வார்த்தைகளைக் கேட்ட ராமர், கோபத்தில் விழிகளை உருட்டியபடி என்னிடம், "ஓ! மனிதர்களில் காளையே {பீஷ்மா}, எனது வார்த்தைகளின்படி நீ நடந்து கொள்ளவில்லையெனில், இன்றே உன்னையும் உன்னோடு கூடிய உனது ஆலோசகர்களையும் கொன்றுவிடுவேன்" என்றார். உண்மையில், கோபத்தில் விழிகள் உருள, பெருஞ்சினத்துடன் ராமர் {பரசுராமர்} இந்த வார்த்தைகளை மீண்டும் மீண்டும் என்னிடம் சொன்னார். எனினும் நான், ஓ! எதிரிகளைத் தண்டிப்பவனே {துரியோதனா}, அவரை {பரசுராமரை} இனிய சொற்களால் வேண்டிக் கொண்டேன். ஆனால் என்னதான் என்னால் வேண்டிக் கொள்ளப்பட்டாலும், அவர் {பரசுராமர்} குளிர்வடையவில்லை. அந்த அந்தணர்களில் சிறந்தவரிடம் {பரசுராமரிடம்} தலை வணங்கிய நான், அவர் {பரசுராமர்} என்னிடம் போரிட வேண்டுவதற்கான காரணம் என்ன என்று விசாரித்தேன்.

நான் {பரசுராமரிடம்}, "ஓ! வலிமைமிக்கக் கரங்களைக் கொண்டவரே {பரசுராமரே}, நான் சிறுவனாக இருந்த போது, நால்வகை ஆயுதங்களையும் எனக்கு நீர் கற்பித்தீர் [1]. எனவே, ஓ! பிருகு குலத்தவரே {பரசுராமரே}, நான் உமது சீடனாவேன்" என்றேன். பிறகு ராமர் {பரசுராமர்}, கோபத்தில் சிவந்த கண்களுடன், "ஓ! பீஷ்மா, நீ என்னை உனது ஆசானாக அறிகிறாய். எனினும், ஓ! கௌரவ்யா {பீஷ்மா}, என்னை மனநிறைவு கொள்ளச் செய்வதற்காகக் கூட இந்தக் காசி ஆட்சியாளின் மகளை ஏற்க மறுக்கிறாய். ஓ! குருக்களை இன்புறச் செய்பவனே {பீஷ்மா}, இவ்வழியில் நீ செயல்படாவிட்டால் நான் மனநிறைவு கொள்ள மாட்டேன்! ஓ! வலிய கரங்களைக் கொண்டவனே {பீஷ்மா}, இந்தக் கன்னிகையைப் பெற்றுக் கொண்டு, உனது குலத்தைக் காத்துக் கொள்வாயாக! உன்னால் கடத்தப்பட்டதால், இவளுக்கு {அம்பைக்குக்} கணவன் அமையவில்லை" என்றார் {பரசுராமர்}.

[1] ஆயுத அறிவியல் (தனுர்வேதம்), ஆயுதங்களை முக்தம், அமுக்தம், முக்தாமுக்தம், யந்திரமுக்தம் என நால்வகைப்படுத்துகிறது. ஒரு முக்தா ஆயுதம் என்பது, ஒரு சக்கரத்தைப் போலக் கைகளில் இருந்து வீசி எறியப்படுவதாகும். ஒர் அமுக்தம் என்பது, ஒரு வாளைப் போலக் கைகளில் இருந்து வீசி எறியப்படாததாகும். ஒரு முக்தாமுக்தம் என்பது, ஒரு கதாயுதத்தைப் போல, சில வேளைகளில் வீசி எறியப்படுவதும், சில வேளைகளில் வீசி எறியப்படாததுமாகும். ஒரு யந்திரமுக்தம் என்பது, ஓர் அம்பைப் போன்றோ, ஓரு பந்தைப் போன்றோ, ஓர் இயந்திரத்தில் இருந்து அடிக்கப்படுவதாகும். முக்த ஆயுதங்கள் அனைத்தும் அஸ்திரங்களாகும். அதே வேளையில் அமுக்தங்கள் அனைத்தும் சஸ்திரங்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. என்கிறார் கங்குலி.

பகை நகரங்களை அடக்கும் அந்த ராமரிடம் {பரசுராமரிடம்} நான், "ஓ! மறுபிறப்பாள முனிவரே {பிராமணரே - பரசுராமரே}, இது நடக்காது. ஓ! ஜமதக்னியின் மகனே {பரசுராமரே}, உமது உழைப்பு வீணே. ஓ! புனிதமானவரே {பரசுராமரே} ஒரு காலத்தில் நீர் எனது ஆசானாக இருந்ததை நினைவுகூர்ந்தே, உம்மை மனநிறைவு கொள்ளச் செய்ய நான் மன்றாடுகிறேன்! இந்தக் கன்னிகையைப் {அம்பையைப்} பொறுத்தவரை, இவளை நான் முன்பே நிராகரித்துவிட்டேன். பெண்களின் குறைகள் {தோஷம்} பெரும் தீமைகளைத் தரவல்லவை என்பதை அறிந்த எவன், மற்றொருவனிடம் தனது இதயத்தை வைத்திருப்பவளும், (அக்காரியத்தில்) கடும் நஞ்சு கொண்ட பாம்பைப் போன்றவளுமான ஒருத்தியைத் தனது இல்லத்தில் ஏற்பான்?

ஓ! உயர்ந்த நோன்புகளைக் கொண்டவரே {பரசுராமரே}, வாசவனிடத்தில் {இந்திரனிடத்தில்} கொண்ட அச்சத்தால் கூட, நான் எனது கடமையைக் கைவிடமாட்டேன். என்னிடம் கருணையோடிரும், அல்லது நீர் முறையாக நினைப்பதை தாமதமில்லாமல் எனக்குச் செய்வீராக. ஓ! தூய ஆன்மா கொண்டவரே {பரசுராமரே}, ஓ! தலைவா, ஓ! பெரும் புத்திக்கூர்மை கொண்டவரே, உயர்ஆன்ம மருத்தனால் பாடப்பட்ட இந்தச் சுலோகம் நம்மால் புராணங்களில் கேட்கப்படுகிறது. அது {அந்தச் சுலோகம்} "மாயையால் நிரம்பியவரும், சரி, தவறு ஆகியவற்றின் அறிவில்லாதவரும், தீய பாதையில் நடப்பவருமான ஓர் ஆசானின் கட்டளையை ஒருவன் துறப்பதற்கு விதி அனுமதிக்கிறது" என்று சொல்கிறது {அந்தச் சுலோகம்}.

நீரோ எனது ஆசானாயிருக்கிறீர், இதன் காரணமாகக் கொண்ட அன்பின் நிமித்தமாகவே நான் உம்மைப் பெரிதும் மதிக்கிறேன். எனினும், நீர் ஆசானின் கடமையை அறியவில்லை. இதன் காரணமாகவே நான் உம்முடன் போரிடப் போகிறேன். நான் போரில் எந்த ஆசானையும் கொல்ல மாட்டேன். அதிலும் குறிப்பாக அந்தணரைக் கொல்லமாட்டேன், அதிலும் மிகக் குறிப்பாக, தவத்தகுதி கொண்ட ஒருவரைக் கொல்லவே மாட்டேன். இதற்காகவே நான் உம்மை மன்னிக்கிறேன். ஓடுவதற்கு முயலாமல், க்ஷத்திரியனைப் போல ஆயுதம் ஏந்தி, கோபத்துடன் போரிடும் ஒரு பிரமாணனைக் கொல்வது குற்றமாகாது என்பது சாத்திரங்களில் திரட்டப்பட்டிருக்கும் நன்கறியப்பட்ட உண்மையாகும்.

க்ஷத்திரியப் பயிற்சிகளில் நிலைபெற்றிருக்கும் நான் ஒரு க்ஷத்திரியனாவேன். தகுதியுடைய ஒருவனிடம் சரியாக நடந்து கொள்ளும் ஒருவன் எந்தப் பாவத்தையோ, எந்தத் தீங்கையோ செய்வதில்லை. காலம் மற்றும் இடம் ஆகியவற்றின் தன்மைகளை நன்கறிந்தவனும், பொருள் மற்றும் அறம் ஆகிய இரண்டின் தாக்கமுடைய காரியங்களை அறிந்தவனுமான ஒருவன், {அவை} ஏதாவதொன்றில் ஐயங்கொண்டால், எந்த வகைத் தயக்கமுமின்றி அறத்தை அடைவதற்குத் தன்னை அவன் அர்ப்பணித்துக் கொள்ள வேண்டும். அதுவே அவனுக்கு உயர்ந்த நன்மையைக் கொடுக்கும்.

நீரோ சந்தேகத்திற்குரிய உரிமை கொண்ட பொருளின் காரியத்தில் இணைந்து நீதியில்லாமல் செயல்படுவதால், நிச்சயம் உம்முடன் நான் ஒரு பெரும்போரில் போரிடுவேன். எனது கரங்களின் பலத்தையும், மனிதசக்திக்கு அப்பாற்பட்ட எனது ஆற்றலையும் காண்பீராக. அத்தகு சூழ்நிலைகளின் பார்வையில், நிச்சயம் நான், ஓ! பிருகுவின் மகனே {பரசுராமரே}, என்னால் முடிந்ததைச் செய்ய முடியும். ஓ! மறுபிறப்பாளரே {பிராமணரே - பரசுராமரே}, குருக்ஷேத்திரக் களத்தில் நாம் உம்முடன் போரிடுவேன். ஓ! பெரும் பிரகாசமுடைய ராமரே {பரசுராமரே}, நீர் கேட்பது போலவே தனிப்போரில் ஈடுபட உம்மைத் தயார்ப்படுத்திக் கொள்ளும். குருக்ஷேத்திரக்களத்திற்கு வந்து நிலைபெற்றுப் பெரும்போரில் எனது கணைகளால் துன்புற்று, எனது ஆயுதங்களால் தூய்மையடைந்து, (உமது தவங்களின் பயனால்) உம்மால் வெல்லப்பட்ட உலகங்களை அடைவீராக. ஓ! வலிமைமிக்கக் கரங்களையும், தவத்தைச் செல்வமாகவும் கொண்டவரே {பரசுராமரே}, போரில் மிக விருப்பமுடைய உம்முடன் அங்கே {குருக்ஷேத்திரத்தில்} போரிட நான் அணுகுவேன்.

பழங்காலத்தில், ஓ! ராமரே {பரசுராமரே} (இறந்து போன) உமது மூதாதையரை (க்ஷத்திரிய இரத்தம் எனும் நீர்க்காணிக்கையால்) எங்குத் தணித்தீரோ, அங்கேயே {குருக்ஷேத்திரத்திலேயே}, ஓ! பிருகுவின் மகனே {பரசுராமரே}, உம்மால் கொல்லப்பட்ட க்ஷத்திரியரை நான் தணிப்பேன். ஓ! ராமரே {பரசுராமரே}, தாமதமில்லாமல் அங்கே {குருக்ஷேத்திரத்திற்கு} வாரும். ஓ! வெல்லப்பட மிகக் கடினமானவரே {பரசுராமரே}, அந்தணர்கள் பேசி வரும் உமது பழம்பெருமையை நான் போக்குவேன். நீண்ட நெடும் வருடங்களாக, ஓ! ராமரே {பரசுராமரே}, "தனியாகவே, நான் உலகத்தின் க்ஷத்திரியர்கள் அனைவரையும் வீழ்த்தினேன்" என்று உம்மால் பெருமையடிக்கப்படுகிறது. அந்தத் தற்புகழ்ச்சியில் உம்மை ஈடுபட வைக்க எது உதவியது என்பதை இப்போது கேளும். அக்காலங்களில் எந்தப் பீஷ்மனும் பிறக்கவில்லை, அல்லது பீஷ்மனைப் போன்ற எந்த க்ஷத்திரியனும் பிறக்கவில்லை. வீரமிக்க க்ஷத்திரியர்கள் தங்கள் பிறப்பை உண்மையில் பின்னரே அடைந்தார்கள். உம்மைப் பொறுத்தவரை, வைக்கோல் குவியலை மட்டுமே நீர் எரித்தீர். போரில் உமது செருக்கை எளிதாகத் தணிக்கும் ஒருவன் {அப்போது பிறக்கவில்லை;} இப்போது பிறந்துவிட்டான். ஓ! வலிமைமிக்கக் கரங்களைக் கொண்டவரே {பரசுராமரே}, அவன் வேறு எவனும் அல்ல, பகை நகரங்களை அடக்குபவனான அவன் பீஷ்மனே ஆவான். ஓ! ராமரே {பரசுராமரே}, போரில் உள்ள உமது செருக்கை நான் தணிப்பேன் என்பதில் எந்த ஐயமுமில்லை" என்றேன்.

பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்} தொடர்ந்தார், "எனது வார்த்தைகளைக் கேட்ட ராமர் {பரசுராமர்} சிரித்த படியே என்னிடம், "ஓ! பீஷ்மா, நீ என்னோடு போரிட விரும்புவது நற்பேறே ஆகும். ஓ! குரு குலத்தோனே {பீஷ்மா}, இப்போதே நான் உன்னுடன் குருக்ஷேத்திரத்திற்கு வருகிறேன். நீ சொன்னதை நான் செய்கிறேன். ஓ! எதிரிகளைத் தண்டிப்பவனே, அங்கே வா. ஓ! பீஷ்மா, எனது கணைகளால் துளைக்கப்பட்டு, தரையில் செத்து கிடந்து, கழுகுகளுக்கும், காக்கைகளுக்கும், பிற ஊனுண்ணி பறவைகளுக்கும் உணவாகப் போகும் உன்னை உனது தாயான ஜானவி {கங்காதேவி} காணட்டும். சித்தர்கள் மற்றும் சாரணர்களால் வழிபடப்படுபவளும், பகீரதனின் அருளப்பட்ட மகளும், நதி வடிவம் கொண்டவளும், தீயவனான உன்னைப் பெற்றவளுமான அந்தத் தேவி {கங்கா தேவி}, இத்தகு காட்சியை என்னதான் காணத் தகாதவள் என்றாலும், என்னால் கொல்லப்பட்டு, தரையில் பரிதாபநிலையில் கிடக்கும் உன்னைக் கண்டு இன்று அழப்போகிறாள்.

ஓ! பீஷ்மா, வா. ஓ! செருக்குடையவனே, எப்போதும் போரை விரும்பும் என்னைப் பின்தொடர்வாயாக. ஓ! குருகுலத்தோனே {பீஷ்மா}, ஓ! பாரதக் குலத்தின் காளையே, உனது தேர்களையும், போருக்கான உனது பிற கருவிகள் அனைத்தையும் உன்னுடன் எடுத்துக் கொண்டு வா" என்றார் {பரசுராமர்}. பகை நகரங்களை அடக்குபவரான ராமர் {பரசுராமர்} சொன்ன இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட நான், என் சிரம் தாழ்த்தி அவரை {பரசுராமரை} வணங்கி, அவரிடம், "அப்படியே ஆகட்டும்" என்றேன்.

இவையனைத்தையும் சொன்ன ராமர் {பரசுராமர்}, போரை விரும்பி குருக்ஷேத்திரத்திற்குச் சென்றுவிட்டார். நான் நமது நகரத்திற்குள் நுழைந்து, சத்தியவதியிடம் அனைத்தையும் சொன்னேன். பிறகு (எனது வெற்றிக்கான) தணிவுச் சடங்குகளைச் செய்து, எனது தாயால் ஆசி கூறப்பட்டு, அந்தணர்களை எனக்கு நல்லாசி கூறச் செய்து, வெள்ளியில் செய்யப்பட்ட எனது அழகிய தேரில் நான் ஏறினேன். ஓ! மங்கா புகழ் கொண்டவனே {துரியோதனா}, அத்தேரில் வெண்ணிறக் குதிரைகள் பூட்டப்பட்டன. அந்தத் தேரின் ஒவ்வொரு பகுதியும் நன்றாக அமைக்கப்பட்டிருந்தது. மிகப்பெரிதாக இருந்த அது {அந்தத் தேர்}, அனைத்துப் புறங்களிலும் புலித் தோலால் மூடப்பட்டு இருந்தது. பல பெரும் ஆயுதங்களும், தேவையானவை அனைத்தும் நிரப்பப்பட்டதாகவும் அது {அந்தத் தேர்} இருந்தது. நற்குடியில் பிறந்தவனும் ,துணிச்சல் மிக்கவனும், குதிரைகளின் நுட்பங்களை நன்கு அறிந்தவனும், போரில் கவனமாக இருப்பவனும், தனது கலையில் நன்கு பழகியவனும், பல போர்களைக் கண்டவனுமான ஒரு தேரோட்டியால் அது {அந்தத் தேர்} செலுத்தப்பட்டது. வெண்ணிற கவசம் தரித்திருந்த நான், கையில் ஒரு வில்லைக் கொண்டிருந்தேன். நான் எடுத்துக் கொண்ட வில் வெள்ளை நிறத்தில் இருந்தது.

இப்படித் தயரான நான், ஓ! பாரதக் குலத்தில் சிறந்தவனே {துரியோதனா} புறப்பட்டேன். வெண்ணிறத்தில் இருந்த ஒரு குடை எனது தலைக்கு மேலே எப்போதும் பிடிக்கப்பட்டிருந்தது. ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, வெண்ணிறத்தில் இருந்த சாமரங்களால் நான் எப்போதும் வீசப்பட்டேன். வெள்ளுடை, வெண்கிரீடம் ஆகியவை போக, என்னை அலங்கரித்திருந்தவை அனைத்தும் வெண்ணிறத்திலேயே இருந்தன. எனது வெற்றியை விரும்பிய பிராமணர்களால் நான் (துதி பாடல்களைக் கொண்டு) துதிக்கப்பட்டேன். பிறகு யானையின் பெயரால் அழைக்கப்படும் அந்த நகரத்திலிருந்து {ஹஸ்தினாபுரத்தில் இருந்து) புறப்பட்ட நான், ஓ! பாரதக் குலத்தின் காளையே {துரியோதனா} போர் நடைபெறப் போகும் குருக்ஷேத்திரத்தை நோக்கி முன்னேறினேன். காற்றின் வேகமோ, மனதின் வேகமோ கொண்ட அந்தக் குதிரைகள், எனது தேரோட்டியால் செலுத்தப்பட்டு, ஓ! மன்னா {துரியோதனா} விரைவில் என்னை அந்தப் பெரும் மோதலுக்குச் சுமந்து சென்றன.

போருக்கான ஆவலுடன் குருக்ஷேத்திரக் களத்திற்கு வந்த நானும், ராமரும் {பரசுராமரும்} ஒருவருக்கொருவர் எங்கள் ஆற்றலைக் காட்ட விரும்பினோம். பெரும் தவசியான ராமரின் {பரசுராமரின்} பார்வையில் வந்த நான், எனது அற்புத சங்கை எடுத்து உரக்க ஊதினேன். ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, பல அந்தணர்களும், காட்டைத் தங்கள் வசிப்பிடமாகக் கொண்ட பல தவசிகளும், இந்திரனின் தலைமையிலான தேவர்களும் அந்தப் பெரும் போரைக் காண அங்கே நின்று கொண்டிருந்தனர். பல தெய்வீக மலர் மாலைகளும், பல்வேறு விதங்களிலான தெய்வீக இசையும், மேகம் போன்ற பல வாகனங்களும் அங்குக் காணக்கிடைத்தன. ராமருடன் {பரசுராமருடன்} வந்திருந்த அந்தத் தவசிகள் அனைவரும், போரின் பார்வையாளர்களாக இருக்க விரும்பி, அந்தக் களத்தைச் சுற்றி நின்று கொண்டனர்.

சரியாக இந்த நேரத்தில், ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, அனைத்துயிரின் நன்மைக்குத் தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்ட எனது தெய்வீகத் தாய் {கங்காதேவி}, தனது சொந்த உருவத்துடன் என் முன் தோன்றி, "நீ செய்ய முயலும் இது {காரியம்} என்ன? ஜமதக்னியின் மகனிடம் {பரசுராமரிடம்} சென்று, ஓ! குருகுலத்தோனே {பீஷ்மா, பரசுராமரிடம்}, "உமது சீடனான பீஷ்மனுடன் போரிடாதீர்" என்று மீண்டும் மீண்டும் நான் வேண்டிக் கொள்வேன். ஓ! மகனே {பீஷ்மா}, க்ஷத்திரியனாக இருந்து கொண்டு, அந்தணரான ஜமதக்னியின் மகனிடம் {பரசுராமரிடம்} போரிடுவதில் உனது இதயத்தைச் செலுத்தாதே" என்றாள். உண்மையில், அவள் {கங்காதேவி} என்னை இப்படியே கண்டித்தாள். மேலும் அவள் {கங்காதேவி}, "ஓ! மகனே {பீஷ்மா}, மகாதேவருக்கு {சிவனுக்கு} இணையான ஆற்றல் படைத்த ராமர் {பரசுராமர்}, க்ஷத்திரிய குலத்தை அழிப்பவராவார்! அதை நீ அறியாததாலேயே, நீ அவருடன் போரிட விரும்புகிறாய்" என்றாள் {கங்காதேவி}.

அவளால் இப்படிச் சொல்லப்பட்ட நான் அந்தத் தேவியை {கங்காதேவியை} மரியாதையாக வணங்கி, ஓ! பாரதர்களின் தலைவா {துரியோதனா}, கூப்பிய கரங்களுடன் அவளிடம் {கங்காதேவியிடம்}, (காசி மகளின் {அம்பையின்}) சுயம்வரத்தால் நேர்ந்த அனைத்தையும் உரைத்தேன். ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, நான் அவளிடம், (போரில் இருந்து விலக) ராமரை {பரசுராமரை} எப்படியெல்லாம் வேண்டினேன் என்பது அனைத்தையும் சொன்னேன். மேலும் நான் அவளிடம் காசியின் (மூத்த) மகளின் {அம்பையின்} கடந்த காலச் செயல்களின் வரலாற்றையும் சொன்னேன். பிறகு, எனது தாயான அந்தப் பெரும் நதியானவள் {கங்காதேவி}, ராமரிடம் {பரசுராமரிடம்} சென்று, அந்தப் பிருகு குல முனிவரிடம் எனக்காக வேண்டினாள். அவள் {கங்காதேவி} அவரிடம் {பரசுராமரிடம்}, "உமது சீடனான பீஷ்மனிடம் போரிடதீர்!" என்று சொன்னாள். எனினும், இப்படி வேண்டிக்கொண்டிருந்த அவளிடம் {கங்காதேவியிடம்}, ராமர் {பரசுராமர்}, "போ. சென்று பீஷ்மனை விலகச் செய்! அவன் எனது விருப்பதைச் செய்ய மறுக்கிறான். இதற்காகவே நான் அவனுக்கு அறைகூவல் விடுத்தேன்" என்றார் {பரசுராமர்}." {என்றார் பீஷ்மர்}.

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} தொடர்ந்தார், "ராமரால் {பரசுராமரால்} இப்படிச் சொல்லப்பட்ட கங்கை {கங்கா தேவி}, தனது மகன் மீது கொண்ட பாசத்தால் பீஷ்மரிடம் திரும்பி வந்தாள். ஆனால், கோபத்தில் விழி உருள நின்ற பீஷ்மர், அவளது {கங்காதேவியின்} வேண்டுதலைச் செய்ய மறுத்தார். சரியாக அதே நேரத்தில், பலமிக்கத் தவசியும், பிருகு குலத்தில் முதன்மையானவருமான ராமர் {பரசுராமர்}, பீஷ்மரின் பார்வையில் தோன்றினார். பிறகு, அந்த இரு பிறப்பாளர்களில் சிறந்தவர் {பிராமணரான பரசுராமர்}, அவரை {பீஷ்மரை} போருக்கு அழைத்து அறைகூவினார்". 


புதன், ஜூலை 22, 2015

பீஷ்மரைக் கண்டிக்க குருக்ஷேத்திரம் வந்த பரசுராமர்! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 180

Parasurama came to Kurukshetra to condemn Bhishma! | Udyoga Parva - Section 180 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 7)

பதிவின் சுருக்கம் : பிராமணர்களின் உத்தரவில்லாமல் எவனையும் கொல்வதில்லை என்பது தனது உறுதிமொழி என்றும், வேறு ஏதாவது கேட்கும்படியும் பரசுராமர் அம்பையிடம் சொல்வது; அம்பை மீண்டும் பரசுராமரிடம் பீஷ்மரைக் கொல்லச் சொல்வது; இப்படியே மாறி மாறி பேசிக் கொண்டிருந்த அந்த இருவரைக் கண்ட அகிருதவரணர், பீஷ்மரைக் கண்டித்தால் அவரே அடிபணிந்து விடுவார் என்று பரசுராமரிடம் தெரிவிப்பது; பீஷ்மரைக் காண்பதற்காகப் பரசுராமரும் மற்ற அனைவரும் குருக்ஷேத்திரத்தில் தங்களை நிலைநிறுத்திக் கொள்வது...


பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்} சொன்னார், "ஓ! தலைவா {துரியோதனா}, பீஷ்மரைக் கொல்லும்படி அந்தக் கன்னிகையால் {அம்பையால்} தொடர்ந்து வலியுறுத்தப்பட்ட ராமர் {பரசுராமர்}, அழுது கொண்டிருந்த அந்தப் பெண்ணிடம் {அம்பையிடம்}, "ஓ! காசியின் மகளே, ஓ! அழகிய நிறம் கொண்டவளே, வேதங்களை அறிந்தோருக்காக அன்றி வேறு யாருக்காகவும் நான் ஆயுதம் எடுப்பதில்லை. எனவே, என்னால் வேறு என்ன உனக்குச் செய்ய முடியும் என்று சொல்வாயாக! ஓ! இளவரசி {அம்பையே}, பீஷ்மன், சால்வன் ஆகிய இருவரும் எனக்கு மிகவும் கீழ்ப்படிந்து நடப்பவர்களாவர். வருந்தாதே, நான் உனது நோக்கத்தை நிறைவேற்றுவேன். எனினும், அந்தணர்களின் உத்தரவின்றி நான் ஆயுதம் எடுக்க மாட்டேன். இதுவே எனது நடத்தைவிதியாகும்" என்றார் {பரசுராமர்}.


அம்பை {பரசுராமரிடம்}, "ஓ! புனிதமானவரே, எவ்வழியிலாவது எனது துயர் உம்மால் களையப்பட வேண்டும். எனது அந்தத் துயரத்திற்குக் காரணம் பீஷ்மனாவான். எனவே, ஓ! தலைவா {பரசுராமரே}, அதிகத் தாமதமில்லாமல் அவனை {பீஷ்மனைக்} கொல்வீராக" என்றாள் {அம்பை}.

ராமர் {பரசுராமர் அம்பையிடம்}, "ஓ! காசியின் மகளே, அவ்வார்த்தைகளையே சொல்கிறாய். சொல், எனினும், உனது மதிப்புக்கு தகுதியுடைய வார்த்தைகளைச் சொல். எனது வார்த்தையால் பீஷ்மன், உனது பாதங்களை எடுத்துத் தனது தலையில் வைத்துக் கொள்வான்" என்றார் {பரசுராமர்}.

அம்பையோ {பரசுராமரிடம்}, "ஓ! ராமரே {பரசுராமரே}, அசுரனைப் போலக் கர்ஜிக்கும் பீஷ்மனைப் போரில் கொல்வீராக. உண்மையில், எனக்கு ஏற்புடையதைச் (செய்ய) விரும்பினால், (அவனைப்) போருக்கு அழைத்துக் கொல்வீராக. அதுவும் தவிர, {இங்கு} உமது சூளுரையை உண்மையாக்குவதே உமக்குத் தகும்" என்றாள் {அம்பை}.

பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்} தொடர்ந்தார், "ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, ராமரும் {பரசுராமரும்}, அம்பையும் ஒருவருக்கொருவர் இப்படிப் பேசிக் கொண்டிருக்கையில், அறம்சார்ந்த உயர் ஆன்மாக் கொண்ட அந்த முனிவர் (அகிருதவரணர்) {பரசுராமரிடம்}, "ஓ! வலிமைமிக்கக் கரங்களைக் கொண்டவரே {பரசுராமரே}, உமது பாதுகாப்பை நாடும் இந்தப் பெண்ணைக் கைவிடுவது உமக்குத் தகாது! போருக்கு அழைக்கப்பட்டால், அந்த மோதலுக்கு வரும் பீஷ்மன், "நான் வீழ்ந்தேன்" என்றே சொல்வான். அல்லது உமது வார்த்தைகளுக்குக் கீழ்ப்படிவான். இதனால், ஓ! பிருகு குலத்தின் மகனே {பரசுராமரே}, இந்தக் கன்னிகையின் {அம்பையின்} வேண்டுதலும் நிறைவேறும், ஓ! வீரரே {பரசுராமரே}, ஓ! தலைவா, உம்மால் சொல்லப்பட்ட வார்த்தைகளும்,  உண்மையாகும். "பிராமணர்களுக்கு எதிரியாக இருப்பவன் பிராமணனாக இருந்தாலும், க்ஷத்திரியனாக இருந்தாலும், வைசியனாக இருந்தாலும், சூத்திரனாக இருந்தாலும் போரில் அவனைக் கொல்வேன்" என்று க்ஷத்திரியர்கள் அனைவரையும் வெற்றிக் கொண்ட பிறகு நீர் அந்தணர்கள் முன்னிலையில் சூளுரைத்தீர். ஓ! ராமரே {பரசுராமரே}, இதுவே உம்மால் ஏற்கப்பட்ட உறுதியாகும்.

மேலும், நீர் எவ்வளவு காலம் வாழ்வீரோ, அவ்வளவு காலமும், அச்சத்துடன் உம்மிடம் வந்து, உமது பாதுகாப்பு நாடி நிற்போரைக் கைவிடமாட்டீர் என்றும், ஓ! பார்கவரே {பரசுராமரே}, கூடியிருக்கும் பூமியின் க்ஷத்திரியர்கள் அனைவரையும் வீழ்த்தும் செருக்கு நிறைந்த போர் வீரனைக் கொல்வதாகவும் நீர் உறுதியேற்றிருக்கிறீர். ஓ! ராம {பரசுராம}, குரு குலத்தைத் தழைக்க வைப்பவனான பீஷ்மனும் (க்ஷத்திரியர்கள் அனைவரிடமும்) அத்தகு வெற்றியை அடைந்திருக்கிறான். ஓ! பிருகு குலத்தவரே {பரசுராமரே}, அவனை {பீஷ்மனை} அணுகி, இப்போதே அவனுடன் போரில் மோதுவீராக!" என்றார் {அகிருதவரணர்}.

ராமர் {பரசுராமர் அகிருதவரணரிடம்}, "ஓ! முனிவர்களில் சிறந்தவரே {அகிருதவரணரே}, முன்பு நான் செய்த எனது உறுதிமொழியை நினைவில் கொள்கிறேன். எனினும், (தற்போதைய சந்தர்ப்பத்தில்) சமரசம் எதைச் சுட்டிக் காட்டுகிறதோ அதையே நான் செய்வேன். ஓ! அந்தணரே, காசியின் மகள் மனதில் கொண்டுள்ள பணி பயங்கரமானதாகும். இந்தக் கன்னிகையை {அம்பையை} என்னுடன் அழைத்துக் கொண்டு பீஷ்மன் இருக்கும் இடத்திற்கு நானே செல்வேன்.

போரில் தான் சாதித்திருப்பதால் செருக்குக் கொண்டு, அந்தப் பீஷ்மன் எனது உத்தரவுக்குக் கீழ்ப்படியவில்லையெனில், அந்த ஆணவம் பிடித்தவனைக் கொன்றுவிடுவேன். இதுவே எனது உறுதியான தீர்மானமாகும். என்னால் அடிக்கப்படும் கணைகள், உடல் கொண்ட உயிரினங்களில் ஒட்டிக் கொண்டிருக்காது (மாறாகத் துளைத்து அவற்றைக் கடந்து செல்லும்). ஏற்கனவே க்ஷத்திரியர்களுடனான எனது மோதலைக் கண்டிருக்கும் நீர் அதை அறிந்தே இருப்பீர்" என்றார் {பரசுராமர்}.

இதைச் சொன்ன ராமர் {பரசுராமர்}, பிரம்மத்தைத் தேடிக்கொண்டிருக்கும் அவர்களுடன் {முனிவர்களுடன்} சேர்ந்து, அந்த ஆசிரமத்தில் இருந்து புறப்படத் தீர்மானித்தார். பிறகு அந்தப் பெரும் தவசி {பரசுராமர்} தனது ஆசனத்தில் இருந்து எழுந்தார். பிறகு அந்தத் தவசிகள் அனைவரும் அந்த இரவை அங்கேயே கழித்து, (அடுத்த நாள் காலையில்) தங்கள் ஹோமச் சடங்குகளையும், வேண்டுதல்களை {மந்திரங்களை} உரைப்பதையும் நிகழ்த்தினர். பிறகு {பீஷ்மனான} எனது உயிரை எடுக்க விரும்பிய அவர்கள் அனைவரும் {அங்கிருந்து} புறப்பட்டனர். பிரம்மத்துக்குத் தங்களை அர்ப்பணித்திருப்பவர்கள் மற்றும், அந்தக் கன்னிகை {அம்பை} ஆகியோரின் துணையோடு, ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, ராமர் {பரசுராமர்} குருக்ஷேத்திரத்திற்கு வந்தார். பிருகு குலத்தின் முதன்மையானவரை {பரசுராமரைத்} தலைமையாகக் கொண்ட அந்த உயர் ஆன்மத் தவசிகள் அனைவரும், சரஸ்வதி ஓடையின் கரைக்கு வந்து, தங்களை அங்கே நிறுத்திக் கொண்டனர்.

அம்பையைத் தூண்டிய அகிருதவரணர்! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 179

Akritavrana urged Amva! | Udyoga Parva - Section 179 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 6)

பதிவின் சுருக்கம் : சால்வனை மணந்து கொள்ளச் செய்வது, அல்லது பீஷ்மரைக் கொல்வது ஆகிய இரண்டில் ஒரு தீர்வைச் சொல்லுமாறு அகிருதவரணர் அம்பையிடம் கேட்பது; பீஷ்மரின் அறியாமையை அகிருதவரணரிடம் தெரிவித்த அம்பை, இரண்டில் எது அறிவுக்கு இசைவானதோ அதைச் செய்யுமாறு சொல்வது; பீஷ்மரே அம்பையின் துக்கத்திற்குக் காரணம் என்று அகிருதவரணர் அம்பையைத் தூண்டுவது; அடுத்த நாள் அங்கே பரசுராமர் வருவது; அவரிடம் தனது நிலையை அம்பை விளக்குவது; பீஷ்மரைத் தண்டிக்கப் பரசுராமரை அம்பை தூண்டுவது...

அகிருதரவரணர் {அம்பையிடம்}, "உனது இந்தத் துன்பங்கள் இரண்டில், ஓ! அருளப்பட்ட மங்கையே {அம்பையே}, நீ எதற்குத் தீர்வைப் பெற விரும்புகிறாய்? இதை எனக்குச் சொல்வாயாக. சௌபத்தின் தலைவன் {சால்வன்} உன்னை மணந்து கொள்ள வேண்டும் என்பது உனது விருப்பமாக இருந்தால், உனக்கு நன்மையைச் செய்ய விரும்பும் உயர் ஆன்ம ராமர் {பரசுராமர்} நிச்சயம் அவனை {சால்வனைத்} தூண்டுவார்? அல்லது கங்கையின் மைந்தனான பீஷ்மன் ராமரால் {பரசுராமரால்} போரில் வீழ்த்தப்படுவதை நீ காண வேண்டும் என்றாலும், பார்கவர் {பரசுராமர்} அந்த உனது விருப்பதையும் நிறைவேற்றுவார். சிருஞ்சயர் {ஹோத்திரவாஹனர்} என்ன சொல்லப் போகிறார், நீ என்ன சொல்லப் போகிறாய் என்பதைக் கேட்ட பிறகு, எது செய்யப்பட வேண்டும் என்பது இன்றே தீர்மானிக்கப்படட்டும்" என்றார் {அகிருதவரணர்}.


இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட அம்பை {அகிருதவரணரிடம்}, "ஓ! புனிதமானவரே {அகிருதவரணரே}, {என் நிலையை அறியாமல்} அறியாமையில் செயல்பட்ட பீஷ்மனால் நான் அபகரிக்கப்பட்டேன். ஏனெனில், ஓ! மறுபிறப்பாளரே {பிராமணரே}, எனது இதயத்தை நான் சால்வனுக்குக் கொடுத்திருந்தேன் என்பது பீஷ்மனுக்குத் தெரியாது. இதை உமது மனதில் நினைத்து, நீதிக்கு இசைவானது எதுவோ, அஃது உம்மால் தீர்மானிக்கப்படட்டும்; அந்தத் தீர்மானத்தைச் சாதிக்க வேண்டிய நடைமுறைகளும் மேற்கொள்ளப்படட்டும். ஓ! அந்தணரே {அகிருதவரணரே}, குருக்களில் புலியான பீஷ்மனிடத்திலோ, சால்வர்களின் ஆட்சியாளனிடத்திலோ, அல்லது அந்த இருவரிடத்திலும் எது முறையாகச் செய்யப்பட வேண்டுமோ அதைச் செய்வீராக. நான் எனது துயரத்தின் வேர் குறித்து உம்மிடம் சொல்லிவிட்டேன். ஓ! புனிதமானவரே {அகிருதவரணரே}, அறிவுக்கு இசைவானது எதுவோ, அதைச் செய்வதே உமக்குத் தகும்" என்றாள் {அம்பை}.

அகிருதவரணர் {அம்பையிடம்}, "ஓ! அருளப்பட்ட மங்கையே, ஓ! அழகிய நிறம் கொண்டவளே {அம்பையே}, அறத்தில் நிலைத்த கண்களைக் கொண்டு உன்னால் சொல்லப்படும் இஃது, உண்மையில் உனக்குத் தகுந்ததே. எனினும், நான் சொல்வதைக் கேட்பாயாக! யானையின் பெயரால் அழைக்கப்படும் நகரத்திற்குக் {ஹஸ்தினாபுரத்திற்குக்} கங்கையின் மைந்தன் {பீஷ்மன்} உன்னைத் தூக்கிச் சொல்லவில்லையெனில், ஓ! மருட்சியுடைய பெண்ணே {அம்பையே}, ராமரின் {பரசுராமரின்} உத்தரவின் பேரில் சால்வன் உன்னைத் தலையில் தூக்கி வைத்திருப்பான். ஓ! கொடியிடையாளே {அம்பையே}, பீஷ்மன் உன்னைக் கடத்திச் சென்றதாலேயே மன்னன் சால்வனுக்கு உன்னைக் குறித்துச் சந்தேகங்கள் எழுந்தன. பீஷ்மன் தனது ஆண்மையில் செருக்குக் கொண்டு, வெற்றியால் மகுடம் சூட்டப்பட்டிருக்கிறான். எனவே, நீ உனது பழியுணர்வை (வேறு யார் மீதும் விழச்செய்யாமல்) பீஷ்மன் மீதே விழச் செய்ய வேண்டும்" என்றார் {அகிருதவரணர்}.

அந்தத் தவசியின் {அகிருதவரணரின்} வார்த்தைகளைக் கேட்ட அம்பை {அகிருதவரணரிடம்}, "ஓ! மறுபிறப்பாளரே {பிராமணரே}, இந்த விருப்பம் என் இதயத்திலும் உள்ளது. முடிந்தால், போரில் பீஷ்மனைக் கொல்ல என்னால் ஏற்பாடு செய்யப்பட வேண்டும். ஓ! வலிமைமிக்கக் கரங்களைக் கொண்டவரே, பீஷ்மனோ, மன்னன் சால்வனோ, அவர்களில் எவரைக் நீர் குற்றவாளியாகக் கருதுகிறீரோ, {அவ்விருவரில்} எவரால் எனக்கு இந்தப் பரிதாபகர நிலை ஏற்பட்டதோ அந்த மனிதனைத் தண்டிப்பீராக", என்றாள் {அம்பை}.

பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்} தொடர்ந்தார், "இதுபோன்ற விவாதத்திலேயே, ஓ! பாரதக் குலத்தின் காளையே {துரியோதனா} அந்த நாளும் இரவும், குளிரோ வெப்பமோ இல்லாத இனிய தென்றலுடன் கடந்து சென்றது. பிறகு, சக்தியால் பிரகாசித்துக் கொண்டிருந்த ராமர் {பரசுராமர்} அங்கே தோன்றினார். தலையில் சடாமுடி தரித்து, மான் தோலுடுத்தியிருந்த அந்தத் தவசி {பரசுராமர்} தனது சீடர்களால் சூழப்பட்டிருந்தார். பெருந்தன்மைமிக்க ஆன்மா கொண்டவரான அவரது {பரசுராமரின்} கையில் வில் இருந்தது. வாளும், போர்க்கோடரியும் தரித்திருந்த அந்தப் பாவமற்றவர் {பரசுராமர்}, ஓ! மனிதர்களில் புலியே {துரியோதனா}, அந்தக் காட்டில் இருந்த சிருஞ்சய மன்னனை (ஹோத்திரவாஹனரை) அணுகினார்.

அங்கே வசித்திருந்த தவசிகள், பெரும் தவத் தகுதியை உடைய அந்த மன்னன் {ஹோத்திரவாகனர்} ஆகிய அனைவரும் அவரைக் கண்டு, எழுந்திருந்து, ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, கூப்பிய கரங்களோடு காத்திருந்தனர். அந்த ஆதரவற்ற கன்னிகையும் {அம்பையும்} அதையே செய்தாள். தேன் மற்றும் தயிர்க்கடைசல்களைக் காணிக்கையாக அளித்த அவர்கள் அனைவரும், அந்தப் பார்கவரை {பரசுராமரை} மகிழ்ச்சியுடன் வழிபட்டனர். அவர்களால் முறையாக வழிபடப்பட்ட ராமர் {பரசுராமர்}, தன்னைச் சுற்றி அமர்ந்திருந்தவர்களுடன் அமர்ந்தார். ஓ! பாரதா {துரியோதனா}, பிறகு, இப்படி அமர்ந்த ஜமதக்னியின் மகனும் {பரசுராமரும்}, ஹோத்திரவாஹனரும் தங்கள் உரையாடலைத் தொடங்கினர். அவர்களது உரையாடல் முடிந்ததும் கிடைத்த வாய்ப்பில் தவசியான அந்த ஹோத்திரவாஹனர், பிருகு குலத்தின் முதன்மையானவரும், பலமிக்கவருமான ராமரிடம் {பரசுராமரிடம்}, இனிய குரலில் பயனுள்ள வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.

அவர் {ஹோத்ததிரவாகனர் பரசுராமரிடம்}, "ஓ! ராமரே {பரசுராமரே}, காசி மன்னனின் மகளான இவள் {அம்பை}, ஓ! தலைவா, எனது மகளின் மகளாவாள் {எனக்குப் பேத்தியாவாள்}. அவளுக்குச் செய்யப்பட வேண்டிய ஒன்று உள்ளது! ஓ! அனைத்துப் பணிகளிலும் திறமிக்கவரே, அவற்றை முறையாகக் கேளும்" என்றார். தனது நண்பரின் {ஹோத்திரவாகனரின்} இவ்வார்த்தைகளைக் கேட்ட ராமர் {பரசுராமர்}, அந்தக் கன்னிகையிடம் {அம்பையிடம்}, "நீ சொல்ல வேண்டியதை என்னிடம் சொல்வாயாக" என்றார். இந்த வார்த்தைகளால் அம்பை, சுடர்மிகும் நெருப்பென இருந்த அந்த ராமரை {பரசுராமரை} அணுகி, சிரம் தாழ்த்தி, அவரது பாதங்களை வணங்கி, தாமரைமலர்களின் இணையைப் போல இருந்த அவற்றைத் தன்னிரு கைகளாலும் தொட்டு, அவரெதிரில் அமைதியாக நின்றாள். துயரத்தால் நிறைந்த அவள் {அம்பை} உரக்க அழுதாள். அவளது கண்கள் கண்ணீரால் குளித்தன. துயர்மிக்கவர் அனைவருக்கும் புகலிடமான அந்தப் பிருகு வழித்தோன்றலின் {பரசுராமரின்} பாதுகாப்பை அவள் நாடினாள். ராமர் {அம்பையிடம்}, "உனது இதயத்தில் இருக்கும் துயரை என்னிடம் சொல்வாயாக! நான் உனது வார்த்தைகளின் படி செயல்படுவேன்" என்றார். இப்படி உற்சாகமூட்டப்பட்ட அம்பை {பரசுராமரிடம்}, "ஓ! பெரும் நோன்புகளைக் கொண்டவரே {பரசுராமரை}, இன்று நான் உமது பாதுகாப்பை நாடுகிறேன்! ஓ! தலைவா, முடிவற்ற இந்தத் துன்பக்கடலில் இருந்து என்னை எழுப்புவீராக {மீட்பீராக}" என்றாள் {அம்பை}.

பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்} தொடர்ந்தார், "அவளது {அம்பையின்} அழகையும், இளமை நிறைந்த அவளது உடலையும், அதன் பெரும் நளினத்தையும் கண்ட ராமர் {பரசுராமர் அம்பையிடம்}, "இவள் என்ன சொல்லப் போகிறாள்?" என்று நினைக்கத் தொடங்கினார். பிருகு குலத்தைத் தழைக்கவைப்பவரான அவர் {பரசுராமர்}, தன்னுள்ளேயே இப்படி நினைத்து, இரக்கத்தால் நிறைந்து, அமைதியாக அமர்ந்திருந்தார். பிறகு அவர் {பரசுராமர் இனிய புன்னகைகளைக் கொண்ட அந்தக் கன்னிகையிடம் மீண்டும், "நீ சொல்ல வேண்டியதை எங்களிடம் சொல்வாயாக" என்றார். இப்படி உற்சாகப்படுத்தப்பட்ட அந்தக் கன்னிகை {அம்பை}, நடந்த அனைத்தையும் பார்கவரிடம் {பரசுராமரிடம்} தெரிவித்தாள். அந்த இளவரசியின் {அம்பையின்} வார்த்தைகளைக் கேட்ட ஜமதக்னியின் மகன் {பரசுராமர்}, தான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை மனதில் தீர்மானித்துக் கொண்டு அந்த அழகிய நிறம் கொண்ட காரிகையிடம் {அம்பையிடம்}, "ஓ! அழகிய பெண்ணே, குரு குலத்தில் முதன்மையானவனான பீஷ்மனுக்கு நான் சொல்லி அனுப்புகிறேன். எனது உத்தரவு என்ன என்பதைக் கேட்கும் அந்த மன்னன் {பீஷ்மன்}, நிச்சயம் அதற்குக் கீழ்ப்படிவான். எனினும், அந்த ஜானவியின் {கங்கையின்} மைந்தன் {பீஷ்மன்}, எனது வார்த்தைகளின்படி செயல்படவில்லையெனில், ஓ! அருளப்பட்ட பெண்ணே, போரில் நான் அவனை {பீஷ்மனை} அவனது ஆலோசகர்களுடன் சேர்த்து எரித்துவிடுவேன். அல்லது, ஓ! இளவரசி {அம்பையே}, நீ விரும்பினால், சால்வர்களின் வீர ஆட்சியாளனிடம் {சால்வனிடம்} கூட இக்காரியம் குறித்துப் பேசுவேன்" என்றார் {பரசுராமர்}.

ராமரின் {பரசுராமரின்} இவ்வார்த்தைகள் கேட்ட அம்பை {பரசுராமரிடம்}, "எனது இதயம் சால்வர்களின் ஆட்சியாளனிடம் {சால்வனிடம்} முன்பே கொடுக்கப்பட்டது என்பதை அறிந்ததும், ஓ! பிருகுலத்தின் மகனே {பரசுராமரே}, பீஷ்மன் என்னை அனுப்பிவிட்டான். சௌபத்தின் ஆட்சியாளனை அணுகிய நான், சொல்லக்கூடாமுடியாத மொழியில் எல்லாம் அவனிடம் பேசினேன். எனது நடத்தையின் தூய்மையில் சந்தேகங்கொண்ட அவன் {சால்வன்}, என்னை ஏற்க மறுத்துவிட்டான். இவை யாவையும் உமது அறிவின் துணை கொண்டு கருதிப் பார்த்து, ஓ! பிருகு குலத்தின் மகனே {பரசுராமரே}, இந்தச்சூழ்நிலையில் என்ன செய்யப்பட வேண்டுமோ, அதைச் செய்வதே உமக்குத் தகும்.

எனினும், பெரும் நோன்புகளைக் கொண்ட பீஷ்மனே, எனது துயரின் வேராவான். ஏனெனில், அவனே (தனது தேரில்) என்னைப் பலவந்தமாகத் தூக்கி வந்தான். ஓ! பிருகு குலத்தின் புலியே {பரசுராமரே}, எவனால் நான் இத்தகு துயரத்தில் மூழ்கி இதுபோன்ற கசப்பான இன்னல்களை அனுபவிக்கிறேனோ, ஓ! வலிமைமிக்கக் கரங்களைக் கொண்டவரே {பரசுராமரே}, அந்தப் பீஷ்மனைக் கொல்வீராக! ஓ! பிருகு குலத்தவரே {பரசுராமரே}, பேராசையும், இழிதன்மையும் கொண்ட பீஷ்மன் தனது வெற்றியால் செருக்கடைந்திருக்கிறான். எனவே, ஓ! பாவமற்றவரே, நீர் அவனுக்குத் {பீஷ்மனுக்குத்} தகுந்ததைக் கொடுக்க வேண்டும். அவனால் {பீஷ்மனால்} நான் கடத்தப்பட்ட போது, ஓ! தலைவா {பரசுராமரே}, பெரும் நோன்புகள் கொண்ட இந்த வீரனைக் கொல்ல நான் காரணமாக இருக்க வேண்டும் என்பதே எனது இதயத்தின் விருப்பமாக இருந்தது. எனவே, ஓ! பாவமற்ற ராமரே {பரசுராமரே}, எனது விருப்பத்தை நிறைவேற்றுவீராக! ஓ! வலிமைமிக்கக் கரங்களைக் கொண்டவரே {பரசுராமரே}, விருத்திரனைக் கொன்ற புரந்தரனைப் {இந்திரனைப்} போல, நீர் பீஷ்மனைக் கொல்வீராக!" என்றாள் {அம்பை}.


மஹாபாரதத்தின் முக்கிய மனிதர்கள் வரும் பகுதிகள்

அக்ருதவ்ரணர் அக்னி அகம்பனன் அகஸ்தியர் அகிருதவரணர் அங்கதன் அங்காரபர்ணன் அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அசலன் அசுவினிகள் அத்புதன் அத்ரி அத்ரிசியந்தி அதிரதன் அபிமன்யு அம்பரீஷன் அம்பா அம்பாலிகை அம்பை அயோதா தௌம்யா அர்வாவசு அர்ஜுனன் அரிஷ்டநேமி அருணன் அருணி அருந்ததி அலம்புசன் அலாயுதன் அவிந்தியன் அவுர்வா அன்சுமான் அனுவிந்தன் அஷ்டகன் அஷ்டவக்கிரர் அஸ்வத்தாமன் அஸ்வபதி ஆணிமாண்டவ்யர் ஆத்ரேயர் ஆதிசேஷன் ஆர்யகன் ஆர்ஷ்டிஷேணர் ஆஸ்தீகர் இந்திரசேனன் இந்திரசேனை இந்திரத்யும்னன் இந்திரன் இந்திரஜித் இராவான் {அரவான்} இல்வலன் உக்கிரசேனன் உக்தன் உச்சைஸ்ரவஸ் உசீநரன் உத்தமௌஜஸ் உத்தரன் உத்தரை உத்தவர் உத்தாலகர் உதங்கர் உதங்கா உபமன்யு உபரிசரன் உபஸ்ருதி உலூகன் உலூபி ஊர்வசி எலபத்திரன் ஏகலவ்யன் ஐராவதன் கங்கன் கங்கை கசன் கடோத்கசன் கண்வர் கணிகர் கத்ரு கந்தன் கபோதரோமன் கயன் கர்ணன் கருடன் கல்கி கல்மாஷபாதன் கலி கவந்தன் கனகன் கஹோடர் காகமா காசியபர் காதி காந்தாரி காமதேனு காயத்ரி கார்க்கோடகன் கார்த்திகை காலகேயர் காலவர் காளி காக்ஷிவத் கிந்தமா கிர்மீரன் கிரது கிரந்திகன் கிராதன் கிரிசன் கிரிடச்சி கிருதவர்மன் கிருதவீர்யன் கிருதாசி கிருபர் கிருஷ்ணன் கீசகர்கள் கீசகன் குணகேசி குந்தி குந்திபோஜன் குபேரன் கும்பகர்ணன் குரோதவாசர்கள் குவலாஸ்வன் கேசின் கேசினி கைகேயி கோடிகன் கோமுகன் கௌசிகர் கௌசிகி கௌதமர் சக்திரி சக்ரதேவன் சகரன் சகாதேவன் சகுந்தலை சகுனி சங்கன் சச்சி சசபிந்து சஞ்சயன் சஞ்சயன் 1 சத்தியபாமா சத்தியவதி சத்தியஜித் சத்யபாமா சத்யவான் சதானீகன் சந்தனு சந்திரன் சம்சப்தகர்கள் சம்பா சம்பை சம்வர்ணன் சமீகர் சர்மிஷ்டை சர்யாதி சரஸ்வதி சல்லியன் சலன் சனத்சுஜாதர் சஹஸ்ரபத் சாகரன் சாண்டிலி சாத்யகி சாத்யர்கள் சாந்தை சாம்பன் சாம்யமணி சாரங்கத்வஜன் சாரிசிரிகன் சாருதேஷ்ணன் சால்வன் சாவித்ரி சிகண்டி சிங்கசேனன் சிசுபாலன் சித்திரசேனன் சித்திராங்கதை சித்ரவாஹனன் சிபி சியவணன் சியவனர் சிரிங்கின் சிருஞ்சயன் சிவன் சீதை சுக்ரன் சுக்ரீவன் சுகன்யா சுசர்மன் சுசோபனை சுதர்சனன் சுதர்மை சுதன்வான் சுதக்ஷிணன் சுதாமன் சுதேவன் சுதேஷ்ணை சுந்தன் உபசுந்தன் சுநந்தை சுப்ரதீகா சுபத்திரை சுமுகன் சுரதை சுருதசேனன் சுருதர்வான் சுருதாயுதன் சுருதாயுஸ் சுவாகா சுவேதகேது சுனந்தை சுஹோத்திரன் சூதன்வான் சூர்ப்பனகை சூரன் சூரியதத்தன் சூரியன் சேகிதானன் சேதுகன் சைகாவத்யர் சைப்யை சைரந்திரி சோமகன் சோமதத்தன் சௌதியும்னி சௌனகர் ததீசர் தபதி தபஸ் தம்போத்பவன் தமயந்தி தமனர் தர்மதேவன் தர்மவியாதர் தளன் தக்ஷகன் தாத்ரேயிகை தார்க்ஷ்யர் தாருகன் தாலப்யர் தியுமத்சேனன் திரஸதஸ்யு திரிசிரன் திரிஜடை திருதராஷ்டிரன் திருஷ்டத்யும்னன் திரௌபதி திலீபன் திலோத்தமை திவோதாசன் துச்சலை துச்சாசனன் துந்து துர்க்கை துர்மதன் துர்மர்ஷணன் துர்முகன் துர்வாசர் துர்ஜயன் துரியோதனன் துருபதன் துருபதன் புரோகிதர் துரோணர் துவஷ்டிரி துவாபரன் துஷ்கர்ணன் துஷ்யந்தன் தேவ தேவசேனை தேவயானி தேவாபி தௌமியர் நகுலன் நகுஷன் நரகாசுரன் நரன் நளன் நளன்2 நாரதர் நாராயணர்கள் நாராயணன் நிவாதகவசர்கள் நீலன் நைருதர்கள் பகதத்தன் பகர் பகன் பகீரதன் பத்ரசாகன் பத்ரா பப்ருவாஹனன் பர்ணாதன் பர்வதர் பரசுராமர் பரத்வாஜர் பரதன் பராசரர் பராவசு பரீக்ஷித் பரீக்ஷித்1 பலராமன் பலன் பலி பாகுகன் பாண்டியன் பாண்டு பானுமான் பாஹ்லீகர் பிங்களன் பிரகலாதன் பிரத்யும்னன் பிரத்னஸ்வன் பிரதர்த்தனன் பிரதிவிந்தியன் பிரதீபன் பிரம்மத்வாரா பிரம்மா பிரம்மாதி பிரமாதின் பிராதிகாமின் பிருகத்யும்னன் பிருகதஸ்வர் பிருகு பிருது பிருந்தாரகன் பிருஹத்சேனை பிருஹத்பலன் பிருஹத்ரதன் பிருஹந்நளை பிருஹஸ்பதி பீமன் பீமன்1 பீஷ்மர் புரு புருரவஸ் புரோசனன் புலஸ்தியர் புலஹர் புலோமா புஷ்கரன் பூமாதேவி பூரி பூரிஸ்ரவஸ் பௌரவன் பௌலோமர் மங்கணகர் மடன் மணிமான் மதிராக்ஷன் மதுகைடபர் மந்தபாலர் மந்தரை மயன் மருத்தன் மஹாபிஷன் மஹிஷன் மாத்ரி மாதலி மாதவி மாந்தாதா மார்க்கண்டேயர் மாரீசன் மாலினி மிருத்யு முகுந்தன் முசுகுந்தன் முத்கலர் முனிவர்பகன் மூகன் மேதாவி மேனகை மைத்ரேயர் யது யமன் யயவரர் யயாதி யவக்கிரீ யுதாமன்யு யுதிஷ்டிரன் யுயுத்சு யுவனாஸ்வன் ரந்திதேவன் ராகு ராதை ராமன் ராவணன் ரிசீகர் ரிதுபர்ணன் ரிஷ்யசிருங்கர் ரிஷபர் ருக்மரதன் ருக்மி ருத்திரன் ருரு ரேணுகை ரைப்பியர் ரோமபாதன் லட்சுமணன் லட்சுமி லபிதை லக்ஷ்மணன் லோகபாலர்கள் லோபாமுத்திரை லோமசர் லோமபாதன் லோமஹர்ஷனர் வசாதீயன் வசிஷ்டர் வசு வசுதேவர் வசுமனஸ் வந்தின் வர்கா வருணன் வஜ்ரவேகன் வாசுகி வாதாபி வாமதேவர் வாயு வார்ஷ்ணேயன் வாலகில்யர் வாலி விகர்ணன் விசாகன் விசித்திரவீரியன் விதுரன் விதுலை விந்தன் விபாண்டகர் விபாவசு விபீஷணன் வியாக்ரதத்தன் வியாசர் வியுஷிதஸ்வா விராடன் விருத்திரன் விருஷகன் விருஷசேனன் விருஷதர்பன் விருஷபர்வன் விரோசனன் விவிங்சதி வினதை விஷ்ணு விஸ்வகர்மா விஸ்வாமித்ரர் வேதா வைகர்த்தனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு வைனியன் ஜடாசுரன் ஜடாயு ஜந்து ஜமதக்னி ஜரத்காரு ஜராசந்தன் ஜரிதை ஜரை ஜலசந்தன் ஜனகன் ஜனபதி ஜனமேஜயன் ஜாரிதரி ஜிமூதன் ஜீவலன் ஜெயத்சேனன் ஜெயத்ரதன் ஜோதஸ்நாகாலி ஷாமந்தர் ஸ்தூணாகர்ணன் ஸ்வேதகி ஸ்வேதகேது ஸ்வேதன் ஹயக்ரீவன் ஹர்யஸ்வன் ஹரிச்சந்திரன் ஹனுமான் ஹிடிம்பன் ஹிடிம்பை ஹோத்திரவாஹனர்
 

காப்புரிமை

© 2012-2017, செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்
இவ்வலைப்பூவின் பதிவுகளை உரிய சுட்டிகளுடன் இணையத்தில் பகிர்ந்து கொள்ளத் தடையில்லை.
வேறு எவ்வகையிலோ, விதத்திலோ இணையத்திலும், பிற ஊடகங்களிலும் பகிரவும், வெளியிடவும் முன்னனுமதி பெற வேண்டும்.
Blogger இயக்குவது.
Back To Top