clone demo
ஆர்க்கியாஹரண பர்வம் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
ஆர்க்கியாஹரண பர்வம் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

புதன், அக்டோபர் 02, 2013

கிருஷ்ணனை எதிர்க்கத் துணிந்த மன்னர்கள் - சபாபர்வம் பகுதி 38

The kings against Krishna| Sabha Parva - Section 38 | Mahabharata In Tamil

(அர்க்கியாஹரணப் பர்வத் தொடர்ச்சி)

சகாதேவன் சினம் தீரப் பேசுவது; பூமாரி பொழிவது; அனைத்து மன்னர்களையும் பாண்டவர்களுக்கும் யாதவர்களுக்கும் எதிராக சிசுபாலன் தூண்டுவது

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "பெரும் பலம்வாய்ந்த பீஷ்மர் இதைச் சொல்லி முடித்தார். பிறகு சகாதேவன் (சிசுபாலனைப் பார்த்து), "கேசியைக் கொன்ற, பெரும் சக்தி கொண்ட கருப்பு நிற கிருஷ்ணனை நான் வணங்குவதைக் காணச் சகியாத மன்னர்கள் யாரேனும் இங்கே இருப்பின், பெரும் பலவான்களான (சிசுபாலனைப் போன்ற) அவர்களின் தலைகளில் இந்த எனது பாதம் பதிந்ததாக ஆகட்டும். இதை நான் சொல்லும்போது,  அப்படிப்பட்ட அவன் எனக்குப் போதிய பதிலைச் சொல்லட்டும். புத்திகூர்மையுள்ள மன்னர்கள் வழிகாட்டியாக, தந்தையாக, குருவாக இருக்கும் கிருஷ்ணனுக்குச் செய்யப்பட்ட வழிபாட்டையும், கொடுக்கபட்ட அர்க்கியாவையும் {தீர்த்தத்தையும்} ஏற்கட்டும்.


இப்படி சகாதேவன் தனது பாதத்தைக் காட்டிய போது, அங்கே இருந்த புத்திசாலித்தனமும், ஞானமும், பெருமையும் கொண்ட பலசாலி ஏகாதிபதிகளில் யாரும் எதையும் சொல்லவில்லை. சகாதேவனின் தலையில் பூமாரி பொழிந்தது. ஒரு அரூபமான குரல் "அற்புதம்! அற்புதம்!" என்றது. பிறகு, கருப்பு மானின் தோலை அணிந்த கடந்த காலத்தையும் எதிர்காலத்தையும் சொல்லும் நாரதர், அனைத்து சந்தேகங்களையும் அகற்றுபவர், அனைத்து உலகங்களையும் அறிந்தவர், கணக்கிலடங்கா உயிர்களுக்கு மத்தியில் தெளிவான தொனியில், "தாமரைக் கண் கிருஷ்ணனை வணங்காத மனிதர்கள் அசைவுள்ளவர்களானாலும் இறந்தவர்களாகவே கருதப்பட வேண்டும், அவர்களிடம் எப்போதும் எந்தச் சந்தர்பத்திலும் பேசுதல் கூடாது", என்றார் {நாரதர்}.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "மனிதர்களில் தெய்வமான சகாதேவன், அந்தணர்களுக்கும் க்ஷத்திரியர்களுக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தை அறிந்தவன், வழிபடத் தகுந்தவர்களை வழிபட்டு விழாவினை முடித்து வைத்தான். ஆனால், முதல் மரியாதையை கிருஷ்ணன் ஏற்றதை விரும்பாத சுனிதன் (சிசுபாலன்), அந்த எதிரிகளை அறுப்பவன், கோபத்தால் தாமிரம் போலக் கண்கள் சிவக்க, அந்த மனித ஆட்சியாளர்களிடம் {மற்ற மன்னர்களிடம்}, "உங்களுக்குத் தலைமையேற்க நான் இருக்கும்போது, நீங்கள் இப்போது என்ன நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்? கூடியிருக்கும் விருஷ்ணிகளுக்கும் {யாதவர்களுக்கும்} பாண்டவர்களுக்கும் எதிராக போரில் வரிசையாக நிற்கலாமா?" என்று கேட்டான். பிறகு அந்த சேதிகளில் {சேதி நாட்டவரில்} காளை {சிசுபாலன்}, மன்னர்களைத் தூண்டிவிட்டு, வேள்வி நிறைவடையாமல் தடுப்பது எப்படி என்று அவர்களுடன் ஆலோசனை செய்ய ஆரம்பித்தான். அந்த வேள்விக்கு அழைக்கப்பட்டு அங்கு வந்திருந்த ஏகாதிபதிகள் அனைவரும், சுனிதனைத் {சிசுபாலனைத்} தங்கள் தலைவனாகக் கொண்டு, மிகுந்த கோபத்துடன் முகம் மங்கி இருந்தனர். அவர்கள் அனைவரும், "யுதிஷ்டிரனால் செய்யப்பட்ட வேள்வியின் கடைசி சடங்கையும், கிருஷ்ணனுக்கு செய்த மரியாதையையும் மறுப்பின்றி நம்மால் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டதாக கருதப்படாது", என்று கூறினர். தங்கள் பலத்தின் மீதிருந்த அதீத நம்பிக்கையாலும், கோபத்தால் மதியிழந்ததாலும் அவர்கள் இப்படிப் பேச ஆரம்பித்தனர். தன்னம்பிக்கையால் அசைக்கப்பட்டு, தங்களுக்கு நேர்ந்த அவமானத்தைக் கருதி, அந்த ஏகாதிபதிகள் திரும்பத் திரும்ப அதையே சொல்லிக் கொண்டிருந்தனர். அவர்களது நண்பர்கள் அவர்களைச் சமாதானப் படுத்த முயற்சித்தாலும், அவர்களது முகங்கள் கோபத்தால் கர்ஜனை செய்யும் சிங்கம் தனது இரையை விரட்டிவிடுவது போல விரட்டப்பட்டனர். பெருங்கடலென இருந்த மன்னர்கள், கணக்கிலடங்கா அலைகளான தங்கள் துருப்புகளுடன் பயங்கரமான மோதலுக்குத் தயாராகிறார்கள் என்பதைக் கிருஷ்ணன் புரிந்து கொண்டான்.

பீஷ்மர் விளக்கம் - சபாபர்வம் பகுதி 37

The | Sabha Parva - Section 2 | Mahabharata In Tamil

(அர்க்கியாஹரணப் பர்வத் தொடர்ச்சி)

யுதிஷ்டிரன் சிசுபாலனைச் சமாதானப்படுத்துவது; பீஷ்மர் அதைத் தடுப்பது; கிருஷ்ணனின் பெருமையை விளக்குவது;

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "பின்பு மன்னன் யுதிஷ்டிரன் சிசுபாலனுக்குப் பின்பு விரைவாக ஓடி, சமாதானம் செய்யும் தொனியில் இனிமையான வார்த்தைகளால், "ஓ பூமியில் தலைவா, நீ சொல்லும் அனைத்தும் உனக்குத் தகுந்ததல்ல. ஓ மன்னா {சிசுபாலா}, இது அதிக பாவம் நிறைந்ததும், தேவையில்லாத கொடூரம் நிறைந்ததும் ஆகும். பீஷ்மரை அவமதிக்காதே, ஓ மன்னா {சிசுபாலா}, அப்படிச் செய்யும் காரியம் அறம் சாராதது ஆகும். இந்த மன்னர்களைப் பார், இவர்கள் அனைவரும் உன்னை விட வயதில் மூத்தவர்கள். இவர்கள் அனைவரும் கிருஷ்ணனுக்கு செலுத்தப்பட்ட மரியாதையை ஏற்றுக் கொள்கின்றனர். அவர்களைப் போல நீயும் பொறுத்துக் கொள்ள வேண்டும். ஓ *சேதி நாட்டு ஆட்சியாளனே {சிசுபாலனே}, பீஷ்மர் கிருஷ்ணனை உண்மையில் அறிவார். ஆனால், நீ இந்த குரு குலத்தவரை {பீஷ்மரை} நன்கு அறிய மாட்டாய்", என்றான் {யுதிஷ்டிரன்}.

இதன்பிறகு பீஷ்மர், "அண்டத்தின் பழமையான கிருஷ்ணனுக்கு செய்யப்பட்ட மரியாதையை ஏற்காதவன் மெலிய வார்த்தைகளுக்கும் சமாதானத்துக்கும் அருகதையற்றவனாவான். க்ஷத்திரிய குல வீரர்களுக்கு தலைவர்களாக இருப்பவர்கள் போர்களத்தில் இன்னொரு க்ஷத்திரியனை வென்று, அவனைத் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்து, அவனை விடுவித்துவிட்டால், அவன் வீழ்த்தப்பட்டவனுக்கு குருவாகிறான். நான் இந்த சபையில் உள்ள மன்னர்களில், சத்வகுலத்தின் மகனுடைய {கிருஷ்ணனுடைய} சக்தியால் போர்க்களத்தில் வீழ்த்தப்படாத யாரையும் நான் காணவில்லை. இங்கிருக்கும் இவன் (கிருஷ்ணன் என்ற பொருளில்), கறைபடாத புகழ் கொண்டவன், நம்மால் மட்டும் வழிபடத்தகுந்தவன் அல்ல. மாறாக, மூன்று உலகங்களாலும் வழிபடத் தகுந்தவன். கணக்கிலடங்கா க்ஷத்திரிய வீரர்கள் போர்க்களத்தில் கிருஷ்ணனால் வீழ்த்தப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

இந்த எல்லையில்லா முழு அண்டமும் இந்த விருஷ்ணி குலத்தவனாலேயே {யாதவ குலத்தவனாலேயே}  நிறுவப்பட்டது. ஆகையாலேயே நாம் மற்றவர்களையல்லாமல் இந்தப் பழைமையான சிறந்த கிருஷ்ணனை வழிபடுகிறோம். இப்படிச் சொல்வது உனக்குத் தகாது. உனது புரிதல் இப்படி இருக்கக்கூடாது. ஓ மன்னா {சிசுபாலா}, நான் ஞானத்தால் பழைமையானவர்கள் பலருக்காகக் காத்திருந்திருக்கிறேன். அப்படிப்பட்ட அனைத்து ஞானமுள்ளோரும் பேசிக்கொண்டிருப்பதை நான் கேட்டிருக்கிறேன். அவர்களில் பலர் அனைத்தையும் சாதித்த சௌரியை {கிருஷ்ணனை} மரியாதையுடன் நினைக்கிறார்கள். கிருஷ்ணன் பிறந்ததிலிருந்தே அவனது பெரும் புத்திகூர்மை கொண்ட செயல்களை மக்கள் பேசி நான் கேட்டிருக்கிறேன்.

ஓ சேதியின் மன்னா {சிசுபாலா}, நாங்கள் ஏறுமாறாக மனம் போன போக்கிலோ அல்லது எங்களுக்கு இருக்கும் உறவுநிலையைக் கருத்தில் கொண்டோ அல்லது அவனால் {கிருஷ்ணனால்} கிடைக்கும் நன்மைகளுக்காகவோ ஜனார்த்தனனை {கிருஷ்ணனை} வழிபடவில்லை. அவன் {கிருஷ்ணன்} உலகத்தின் நல்லவர்களால் வழிபடப்படுகிறான், அவன் {கிருஷ்ணன்} அனைத்துயிர்களின் மகிழ்ச்சிக்குக் காரணமாகவும் இருக்கிறான். அவனது {கிருஷ்ணனது} புகழுக்காகவும், வீரத்துக்காகவும், அவன் அடைந்த வெற்றிகளுக்காகவுமே நாங்கள் அவனுக்கு {கிருஷ்ணனுக்கு} முதல் மரியாதையை அளித்தோம். நாங்கள் இச்சபையில் இருக்கும் இளம் வயதினரைக்கூட கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளாமல் இல்லை அனைவரின் அறங்களைக் காட்டிலும் முதன்மையானவனாக, முதல் மரியாதைக்குத் தகுதியுடையவனாக ஹரியையே {கிருஷ்ணனையே} கருதினோம். அந்தணர்களில் ஞானத்தாலும், க்ஷத்திரியர்களில் பலத்தாலும்,  வைசியர்களில் செல்வத்தாலும், சூத்திரர்களில் மூத்தவனாகவும் இருக்கும் அவன் {கிருஷ்ணன்} நமது வழிபாட்டுக்குத் தகுந்தவனாவான்.

கோவிந்தனுக்கு {கிருஷ்ணனுக்கு} மரியாதை அளிக்கப்பட்டதில் இரண்டு காரணங்கள் இருக்கின்றன. அவை வேதங்களிலும் அதன் கிளைகளிலும் உள்ள ஞானமும், அதீத பலமுமாகும். கேசவன் தனித்துவமானவன் என்பதை உலகத்தில் உள்ள எந்த மனிதரால் நிராகரிக்க முடியும். தாராளம், புத்திசாலித்தனம், வேத ஞானம், வீரம், அடக்கம், சாதனைகள், அற்புதமான புத்திகூர்மை, பணிவு, அழகு, உறுதி, மனநிறைவு, செழிப்பு ஆகிய அனைத்தும் அச்யுதனில் {கிருஷ்ணனில்} தங்கியிருக்கின்றன. ஆகையால் மன்னர்களே, தனது சாதனைகளுக்காகவும், ஆசானாக, தந்தையாக, குருவாக, அர்க்கியாவை {தீர்த்தத்தை} பெரும் தகுதி படைத்த, அனைவரின் வணக்கத்திற்கும் உரிய கிருஷ்ணனுக்கு கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த முதல் மரியாதையை ஏற்பதே உங்களுக்குத் தகும்.

ரிஷிகேசனே {கிருஷ்ணனே} வேள்விப் புரோகிதர், அவனே குரு, ஒருவரின் மகளை திருமணத்தில் ஏற்கும் தகுதி படைத்தவன், ஸ்நாதகன் {Snataka}, மன்னன், நண்பன் என அனைத்தும் அவனே. ஆகையால் அச்யுதன் {கிருஷ்ணன்} நம்மால் வழிபடத்தகுந்தவன். கிருஷ்ணனே அண்டத்தின் ஆதிமூலமாகவும். அண்டம் எதில் கரையுமோ அதுவுமாக இருக்கிறான். நிச்சயமாக, அண்டத்தில் உள்ள அசைவன அசையாதன ஆகியன கிருஷ்ணனிடம் இருந்தே தோன்றின. வெளிப்படுத்தப்படாத மூல காரணம் அவனே (அவ்யாக்த பிராக்ரிதி), அவனே படைப்பாளி, அவனே நிலைத்தவன், அனைத்து உயிர்களின் காட்சி எல்லைக்கும் அப்பாற்பட்டவன். அதனால் மங்காப் புகழ் கொண்ட அவன் {கிருஷ்ணன்} உயர்ந்த வழிபாட்டிற்குத் தகுதியானவனே.

பேரறிவு, உணர்வுகளின் தொகுப்பு, ஐந்து பூதங்கள், காற்று, வெப்பம், நீர், வானம், பூமி, நால்வகை உயிரினங்கள் (முட்டையிட்டு குஞ்சு பொறிக்கும் உயிரினங்கள், முட்டையில்லாமல் உயிருள்ள குட்டிகளை ஈனும் உயிரினங்கள், ஈரம் செறிந்த கழிவுப் பொருட்களில் உயிர்பெறும் உயிரினங்கள் {புழு பூச்சிகள்}, தாவரவகை ஆகியன) அனைத்தும் கிருஷ்ணனில் நிறுவப்பட்டவையே. சூரியன், சந்திரன், விண்மீன்கூட்டம், கோள்கள், அனைத்து முக்கிய திசைகள், இடையேயுள்ள திசைகள், அனைத்தும் கிருஷ்ணனில் நிலைத்திருப்பவை. அனைத்து வேத வேள்விகளிலும் அக்னிஹோத்ரம் முதன்மையானதைப் போல, அனைத்து மந்திரங்களிலும் காயத்ரி முதன்மையானதைப் போல, மனிதர்களில் முதன்மையான மன்னர்களைப் போல, நதிகளில் முதன்மையான கடலைப் போல விண்மீன்களில் முதன்மையான சந்திரனைப் போல, பிரகாசமானவற்றில் முதன்மையான சூரியனைப் போல, மலைகளில் முதன்மையான மேருவைப் போல, பறவைகளில் முதன்மையான கருடனைப் போல, இந்த அண்டத்தின் மேல் எல்லை, கீழ் எல்லை, பக்கவாடு ஆகியவற்றில் உள்ள தேவர்களையும் உள்ளடக்கிய அனைத்து உலகங்களிலும் கேசவனே {கிருஷ்ணனே} முதன்மையானவன்.

இந்த சிசுபாலன் சிறுவன் ஆகையால் இவன் எங்கும் எப்போதும் கிருஷ்ணனைக் குறித்து இவ்வாறே பேசுகிறார்கள் என்பதை அறியவில்லை. உயர் தகுதியை அடைய விரும்பும் ஒருவன் காணும் காட்சியை இது போன்ற வெளிச்சத்தில் இந்த *சேதி நாட்டு ஆட்சியாளன் {சிசுபாலன்}, அதிலிருக்கும் அறத்தைக் காண மாட்டான். மூத்தவர்களிலோ இளையவர்களிலோ, சிறப்புமிகுந்த பூமியின் தலைவர்களிலோ கிருஷ்ணனை மதிக்காத யார் இருக்கிறார்? அல்லது கிருஷ்ணனை வழிபடாத யார்தான் இருக்கிறார்கள்? சிசுபாலன் இந்த வழிபாடு தகுதியானது அல்ல என்று கருதினால், இவ்விஷயத்தில் அவனுக்கு எது சரி என்று படுகிறதோ அதைச் செய்து கொள்ளட்டும்", என்றார் பீஷ்மர்.





------------------------------------------------------------------------------------------
*சேதி நாடு, பார்க்க:
உபரிசரன் (எ) வாசு | ஆதிபர்வம் - பகுதி 63அ, 63ஆ, 63இ

பௌரவ குல மன்னன் உபரிசரன், வாசு என்ற பெயராலும் அழைக்கப்பட்டான். உபரிசரன், இந்திரனின் வழிகாட்டுதலின் படி அருமையானதும் மகழ்ச்சியில் திளைக்கும் சேதி நாட்டை ஆண்டான்.

உபரிசரன்(எ)வாசுவுக்கு பெரும்பலமும் சக்தியும், அளவிடமுடியா வீரமும் கொண்ட ஐந்து புதல்வர்கள் இருந்தார்கள். அந்த ஒவ்வொரு மகனையும் தனது அரசாங்கத்தின் ஒவ்வொரு பகுதிக்கு பிரதிநிதியாக அமர்த்தினான் மன்னன்.

அவனது மகன் விரிஹத்ரதா மகதத்துக்கு அதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டு மஹாரதன் என்று அழைக்கப்பட்டான். பிராத்யக்ரஹாவும் மணிவாகனா என்று அழைக்கப்பட்ட கௌசம்பாவும், மாவெலாவும், பெரும் வீரம் கொண்ட யதுவும் அம்மன்னனின் மற்ற மகன்களாவர்.

அந்த ஐந்து மகன்களும் அரசுகளையும் நகரங்களையும் தங்கள் பெயரில் உருவாக்கிக் கொண்டு, பல காலங்களுக்கு நீடித்த தனிப்பரம்பரைகளை நிறுவினர்.

--------------------------------

உபரிசரனுக்கும் {உபரிசரனின் உயிர்வித்துக்கும்} மீன் உருவில் இருந்த அப்சரஸ் அத்ரிகாவுக்கும் பிறந்த பெண் குழந்தையே சத்தியவதி ஆவாள். சத்தியவதிக்கும் பராசர முனிவருக்கும் பிறந்தவரே வியாசர் ஆவார்.

பின்பு சத்தியவதி சந்தனுவை மணந்து சித்தராங்கதன்,விசித்திரவீரியன் என இரு மகன்களைப் பெற்றாள். சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு சித்தராங்கதனும், விசித்திரவீரியனும் இறந்தனர்.விசித்திரவீரியனின் இரு விதவை மனைவியர்களான அம்பிகாவும், அம்பாலிகாவும் வியாசரால் கருவுற்று திருதராஷ்டிரனையும், பாண்டுவையும் முறையே பெற்றனர். பாண்டுவின் மனைவி குந்தி பாண்டுவின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க தர்மதேவனிடம் யுதிஷ்டிரனைப் பெற்றாள். யுதிஷ்டிரனே இங்கு ராஜசூய வேள்வி நடத்துகிறான்.வேள்வியின் அர்க்கியாவை கிருஷ்ணருக்கு முதல் மரியாதையாக அளிக்கிறான். கிருஷ்ணனுக்கு அளித்த இந்த முதல் மரியாதையையே இன்றைய சேதி நாட்டு மன்னன் சிசுபாலன் அவமதிக்கிறான்.

குந்தியின் தந்தை சூரசேனர்.சூரசேனரின் பிள்ளைகள் குந்தி மற்றும் வசுதேவர். சூரசேனர் தனது அத்தை மகனான குழந்தையில்லாத குந்திபோஜனுக்கு குந்தியை குழந்தையிலேயே தத்து கொடுத்துவிட்டார். சூரசேனரின் மகனான வசுதேவருக்கும் தேவகிக்கும்  பிறந்த எட்டாவது குழந்தையே கிருஷ்ணன். இந்த கிருஷ்ணருக்கே யுதிஷ்டிரன் ராஜசூய வேள்வியின் அர்க்கியாவை முதல் மரியாதையாக அளித்தான்.



சிசுபாலன் நிந்தனை - சபாபர்வம் பகுதி 36

Sisupala reproving| Sabha Parva - Section 36 | Mahabharata In Tamil

(அர்க்கியாஹரணப் பர்வத் தொடர்ச்சி)

சிசுபாலன் யுதிஷ்டிரனையும், பீஷ்மரையும், கிருஷ்ணனையும் நிந்தித்தல்

சிசுபாலன், "ஒ குரு குலத்தவனே {யுதிஷ்டிரா}, இந்த விருஷ்ணி {யாதவ} குலத்தவன் {கிருஷ்ணன்},  சிறப்பு மிகுந்த ஏகாதிபதிகளுக்கு மத்தியில், தான் ஏதோ மன்னனைப் போல கருதிக்கொள்ளும் அவன் {கிருஷ்ணன்} அரசமரியாதைக்குத் தகுதியற்றவன். ஓ பாண்டுவின் மகனே {யுதிஷ்டிரனே}, தாமரைபோன்ற கண்களை உடையவனை {கிருஷ்ணனை} வலிந்து வழிபடும் உனது நடத்தை தகாதது. பாண்டுவின் மகன்களே, நீங்கள் குழந்தைகளாக இருக்கிறீர்கள். மிக நுட்பமான அறத்தை நீங்கள் அறியவில்லை. கங்கையின் மகன் பீஷ்மரும் குறைந்த அறிவுடனேயே இருக்கிறார். அதனால் தான்  அறவிதிகளை (உனக்கு இப்படி அறிவுரை வழங்கி) மீறி நடக்கிறார். ஓ பீஷ்மா, உம்மைப்போல அறம் மற்றும் ஒழுக்கத்தை அறிந்தும் விருப்பப்படி {இஷ்டப்படி} நடப்பவன், நேர்மையானவர்கள் மற்றும் ஞானவான்களுக்கு மத்தியில் இருந்து விலக்கப்பட வேண்டியவன். ஒரு மன்னனாகக் கூட இல்லாத, தாசார்ஹா குலத்தவன் இந்த மன்னர்களுக்கு மத்தியில் எப்படி இந்த வழிபாட்டை ஏற்கலாம்? மேலும் அவன் எப்படி உம்மால் வழிபடப்படலாம்?


ஓ குரு குலத்தின் காளையே {யுதிஷ்டிரனே}, கிருஷ்ணன் வயதில் மூத்தவன் என்று நீர் மதிப்பிட்டிருந்தால், இதோ வசுதேவர் {கிருஷ்ணனின் தந்தை} இருக்கிறார், எப்படி அவர் {வசுதேவர்} முன்னிலையில் அவரது மகனை {கிருஷ்ணனை} வழிபடலாம்?

வாசுதேவனை {கிருஷ்ணனை} உமது நலம் விரும்பியாகவோ அல்லது ஆதரவாளனாகவோ மதிப்பிட்டிருந்தால், இதோ துருபதன் இருக்கிறான்; எப்படி மாதவன் {கிருஷ்ணன்} (முதல் மரியாதையான) வழிபாட்டுக்குத் தகுந்தவனாவான்?

ஓ குருவின் மகனே {யுதிஷ்டிரனே}, கிருஷ்ணனை குருவாக மதிக்கிறீரா? துரோணர் இங்கிருக்கும்போது விருஷ்ணி குலத்தவன் எப்படி வழிபடப்படலாம்?

ஓ குருவின் மகனே, கிருஷ்ணனை ரித்விஷனாக மதிக்கிறீரா? துவைபாயனர் {வியாசர்}இங்கிருக்கும்போது  கிருஷ்ணன் உம்மால் எப்படி வழிபடப்படலாம்?

சந்தனுவின் மகனான கிழவன் பீஷ்மன், விரும்பிய போது, சாகும் வரம் பெற்றவன் {பீஷ்மன்} இங்கிருக்கும்போது, ஓ மன்னா {யுதிஷ்டிரா}, கிருஷ்ணன் உன்னால் ஏன் வழிபடப்பட்டான்?

ஞானத்தின் அனைத்துக் கிளைகளையும் அறிந்த வீரன் அஸ்வத்தாமன் இருக்கும்போது, ஓ மன்னா {யுதிஷ்டிரா}, கிருஷ்ணன் உன்னால் ஏன் வழிபடப்பட்டான்?

மனிதர்களில் முதன்மையான மன்னர்களின் மன்னன் துரியோதனனும், பாரத இளவரசர்களின் குருவான கிருபரும் இங்கிருக்கும்போது, கிருஷ்ணன் உன்னால் ஏன் வழிபடப்பட்டான்? 

ஓ பாண்டுவின் மகனே {யுதிஷ்டிரா}, கிம்புருஷர்களின் குரு துருமனையும் தாண்டி கிருஷ்ணன் ஏன் வழிபடப்பட்டான்? 

ஒப்பற்ற பீஷ்மகனும், அனைத்து நற்குறிகளும் கொண்ட மன்னன் பாண்டியனும், மன்னர்களில் முதன்மையான ருக்மியும், ஏகலவ்யனும், மத்ர மன்னன் சல்யனும்  இங்கிருக்கும்போது, ஓ பாண்டுவின் மகனே {யுதிஷ்டிரா} நீ ஏன் கிருஷ்ணனுக்கு முதல் வழிபாட்டைச் செலுத்தினாய்?

அனைத்து மன்னர்களுக்கு மத்தியில் தனது பலத்தைக் குறித்து கர்வம் கொண்ட கர்ணன் பெரும் பலத்துடன் இருக்கிறான். பல மன்னர்களைத் தனது சொந்த பலத்தால் மட்டுமே வென்ற கர்ணன், அந்தணர் ஜமதக்னேயரின் {பரசுராமரின்} விருப்பத்திற்குரிய சீடனாவான். ஓ பாரதா {யுதிஷ்டிரா} அவனையும் தாண்டி நீ ஏன் முதல் வணக்கத்தை கிருஷ்ணனுக்குச் செலுத்தினாய்? 

மதுவைக் கொன்றவன் {கிருஷ்ணன்}, வேள்விப் புரோகிதனும் அல்ல, குருவும் அல்ல, மன்னனும் அல்ல. இவற்றை எல்லாம் அறிந்தும், ஓ குருக்களின் தலைவனே {யுதிஷ்டிரனே}, நீ இதைச் செய்திருக்கிறாய் என்றால் லாப நோக்கம்தான் அதற்குக் காரணம். ஓ பாரதா {யுதிஷ்டிரா} மதுவைக் கொன்றவனுக்கு {கிருஷ்ணனுக்கு} முதல் மரியாதை செய்வதுதான் உனது விருப்பமென்றால், ஏன் இத்தனை மன்னர்களை இங்கே அழைத்து அவர்களை அவமதித்தாய்? குந்தியின் சிறந்த மகனுக்கு {யுதிஷ்டிரனுக்கு} அச்சத்தாலோ அல்லது லாப விருப்பத்தாலோ சமாதானத்தால் வெல்லப்பட்டோ நாங்கள் கப்பம் கட்டவில்லை. மறுபுறம் ஏகாதிபத்திய மாட்சிமைக்கான அவனது {யுதிஷ்டிரனின்} விருப்பத்தில் இருந்த அற நோகத்திற்காகவே கொடுத்தோம். அப்படியிருந்தும் அவன் {யுதிஷ்டிரன்} எங்களை அவமதித்து விட்டான். 

ஓ மன்னா {யுதிஷ்டிரா}, வேறு எந்த செயலால் எங்களை இவ்வளவு அவமதிக்க முடியும்? அரச லட்சணம் இல்லாத கிருஷ்ணனுக்கு கூடியிருக்கும் மன்னர்களுக்கு மத்தியில் முதல் மரியாதை வழங்கபட்டதைவிட வேறு என்ன அவமானம் வேண்டும்? உண்மையில், அறத்துக்கான பொது மதிப்பை அடைந்த தர்மனின் மகன் {யுதிஷ்டிரன்}, அதைக் காரணமே இல்லாமல் அடைந்திருக்கிறான். இல்லையென்றால் தகுதியில்லாத ஒருவனுக்கு மரியாதை செய்து அறத்தின்கண் வீழ்வானா? விருஷ்ணி குலத்தில் {யாதவ குலத்தில்} பிறந்த இந்த பாவி {கிருஷ்ணன்}, முன்பு நியாயமற்ற முறையில் மன்னன் ஜராசந்தனைக் கொன்றான். 

யுதிஷ்டிரன் நேர்மையைக் கைவிட்டுவிட்டான். அர்க்கியாவை {தீர்த்தத்தை} முதலில் கிருஷ்ணனுக்குக் கொடுத்து தனது அற்பத்தனத்தைக் காட்டிவிட்டான். ஆதரவற்ற குந்தியின் மகன்கள் {பாண்டவர்கள்}, பயந்தவர்களாகவும், அற்பர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். ஓ மாதவா {கிருஷ்ணா}, உனக்கு முதல் மரியாதை செய்யும் போது, அதற்கு நீ தகுதியில்லாதவன் என்று அவர்களுக்கு நீயாவது சொல்லியிருக்க வேண்டாமா? ஓ ஜனார்த்தனா {கிருஷ்ணா}, அற்பமான இளவரசர்களால் {பாண்டவர்களால்} கொடுக்கப்படும்போதும், உனக்குத் தகுதியில்லாத மரியாதையை ஏன் நீ ஏற்றாய்? கிடைத்த சுத்திகரிக்கப்பட்ட நெய்யை தனிமையில் உண்ணும் நாய் போல உனக்குத் தகுதியில்லாததை ஏற்றுக் கொண்டு பெரும் மரியாதை கிடைத்துவிட்டதாக நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறாய். 

ஓ ஜனார்த்தனா {கிருஷ்ணா}, இது இந்த ஏகாதிபதிகளுக்கு அவமானமில்லை; மறுபுறம் நீயே குருக்களை {கௌரவர்களை} அவமதித்து இருக்கிறாய். நிச்சயமாக, ஓ மதுவைக் கொன்றவனே {கிருஷ்ணா}, ஆண்மை சக்தி இல்லாதவனுக்கு மனைவி எப்படியோ, கண்ணில்லாதவனுக்கு அற்புதமான காட்சி எப்படியோ, அதே போலத்தான் மன்னனல்லாத உனக்கு செய்யப்பட்ட அரச வழிபாடும். யுதிஷ்டிரன் யார் என்பதும், பீஷ்மன் யார் என்பதும் காணப்பட்டது. இந்த வாசுதேவன் {கிருஷ்ணன்} யார் என்பது காணப்பட்டது. நிச்சயமாக, அவரவர்கள் எப்படியோ அப்படியே காணப்பட்டது," என்றான் {சிசுபாலன்}.

இந்த வார்த்தைகளைப் பேசிய சிசுபாலன், தனது அற்புதமான இருக்கையில் இருந்து எழுந்து, மன்னர்களையும் அழைத்துக் கொண்டு, சபை விட்டு வெளியேறினான்.


செவ்வாய், அக்டோபர் 01, 2013

மன்னர்களுக்கு மரியாதை செய் - சபாபர்வம் பகுதி 35

Offer Arghya to the kings | Sabha Parva - Section 35 | Mahabharata In Tamil

(அர்க்கியாஹரணப் பர்வம்)

பழையன நினைவுகூரும் நாரதர்; பீஷ்மர் யுதிஷ்டிரனிடம் மன்னர்களுக்கு அர்க்கியா கொடுக்கக் கட்டளையிடல்; யுதிஷ்டிரன் யாருக்கு முதலில் அர்க்கியா கொடுப்பது என்று கேட்டல்; பீஷ்மர் கிருஷ்ணனுக்குக் கொடுக்கச் சொல்லல்; சகாதேவன் முதல் அர்க்கியாவை கிருஷ்ணனுக்கு கொடுத்தல்; சேதி நாட்டு மன்னன் கோபப்படல்

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "வேள்வியின் கடைசி நாளில் தவசி நீரை மன்னன் மேல் தெளிக்க வேண்டிய நேரத்தில், நன்கு மதிக்கப்பட வேண்டிய அந்தண முனிவர்கள் அழைக்கப்பட்டிருந்த மன்னர்களுடன் சேர்ந்து வேள்வி மண்டபத்தின் உள் இணைப்புக்குள் சென்றனர். அங்கே வசதியாக அமர்ந்த அந்தச் சிறப்புமிக்க முனிவர்கள் நாரதரை தங்களில் முதன்மையாகக் கொண்டு, அந்த அறையில் தேவலோக முனிவர்களைப் போல அமர்ந்திருந்த அந்த முனிவர்கள், பிரம்மனின் மாளிகையில் அம்ந்திருந்த தெய்வீக முனிவர்கள் போல வீற்றிருந்தனர். அம்முனிவர்கள் பலதரப்பட்ட தலைப்புகளில் தங்கள் பேச்சை ஆரம்பித்தனர். சில காலத்தை இன்னும் விரையமாக நினைத்த முனிவர்கள், பிரம்மனின் அவையில் அமர்திருந்த தேவர்களைப் போலத் தங்களை நினைத்துக் கொண்டு விவாதத்தை ஆரம்பித்தனர், "இது இப்படித்தான்"" என்றும், "இது இப்படி இல்லை'' என்றும் "இதுவும் இப்படித்தான்" என்றும் "இது வேறுமாதிரியாக இருக்க முடியாது" என்றும் பலபேர் இப்படித் தங்களுக்குள் பேசிக்கொண்டனர். 


வாதப்போர் புரிந்து கொண்டிருந்தவர்களில் சிலர், தங்கள் பேச்சுத்திறமையால் பலவீனமான கட்சியை பலமானதாகவும், பலமானதை பலமற்றதாகவும் ஆக்கினர். கறித்துண்டைத் தூக்கியெறியும் போது அதைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் பருந்து அது ஆகாயத்தில் இருந்து விழுமுன்னரே அதைப் பிடிப்பது போல, அந்த வாதப் போராளிகள் பெரும் புத்திசாலித்தனத்துடன் எதிராளிகள் பேச்சில் உள்ள குறைகளைக் கண்டுபிடித்துப் பேசினர். அவர்களில் சிலர் அறவிதிகளிலும், கடும் நோன்புகளிலும், பல உரைகளிலும் நிபுணத்துவம் பெற்றிருந்ததால் அவர்களது பேச்சு இனிமையாக இருந்தது. ஓ மன்னா {ஜனமேஜயா}, வேள்வி மேடை தேவர்களாலும், அந்தணர்களாலும், பெரும் முனிவர்களாலும் சூழப்பட்டும் விண்ணில் பதிக்கப்பட்டிருக்கும் நட்சத்திரங்களைப் போல பெரும் அழகுடன் இருந்தது. ஓ ஏகாதிபதி {ஜனமேஜயா}, யுதிஷ்டிரனின் மாளிகையில் இருந்த அந்த மேடையின் அருகில் சூத்திரரோ அல்லது நோன்பு நோற்காதவரோ யாரும் இல்லை.

வேள்வியால் பிறந்த வளமையை அடையும் யுதிஷ்டிரனின் அதிர்ஷ்டத்தைக் கண்ட நாரதர், பெரிதும் திருப்தியடைந்தார். அந்த க்ஷத்திரியர்களின் பெரும் கூட்டத்தைக் கண்ட நாரத முனிவர், ஓ மனிதர்களின் மன்னா {ஜனமேஜயா}, சிந்தனையில் ஆழ்ந்தார். ஓ மனிதர்களில் காளையே {ஜனமேஜயனே}, அவர் {நாரதர்} பழங்காலத்தில் பிரம்மனின் மாளிகையில், *அனைத்து தேவர்களின் உயிர் பகுதிகளும் பூமியில் அவதரித்திருப்பது குறித்து தான் கேள்விப்பட்டதை நினைத்துப் பார்த்தார். ஓ குரு குலத்தின் மகனே{ஜனமேஜயனே}, அந்தக் கூட்டம் (அவதாரம் செய்திருக்கும்) தேவர்களின் கூட்டம் என்பதை அறிந்த நாரதர், தனது மனதில் தாமரை இதழ் போன்ற கண்களையுடைய ஹரியை {விஷ்ணுவை} நினைத்துப் பார்த்தார். அனைத்துப் பொருட்களின் படைப்பாளியும, அனைத்து தேவர்களிலும் மேன்மையானவனுமான நாராயணன் தேவர்களை அழைத்து, "பூமியில் நீங்கள் பிறந்து, ஒருவரை ஒருவர் கொன்று, மீண்டும் விண்ணுலகம் வாருங்கள்," என்று கட்டளையிட்ட நாராயணன், அந்த தேவர்களின் எதிரிகளைக் கொல்பவன், எதிரி நகரங்களை அடக்குபவன், தனது வாக்கைத் தானே காக்க, க்ஷத்திரிய குலத்தில் பிறந்திருக்கிறான் என்பதை நாரதர் அறிந்திருந்தார். அண்டத்தின் தலைவனான சம்பு என்று அழைக்கப்படும் மேன்மையான புனிதமான நாராயணன், தேவர்களுக்கு இப்படிக் கட்டளையிட்டு, தானும் யது குலத்தில் பிறந்து, குலத்தை தழைக்க வைப்பதில் முதன்மையானவனாக இருந்தான் என்பதையும்,  பெரும் நற்பேறு பெற்ற அந்தக-விருஷ்ணி குலத்தில் {யாதவ குலத்தில்} அவதரித்து, நட்சத்திரங்களுக்கு மத்தியில் மின்னும் சந்திரனைப் போல இருக்கிறான், என்பதையும் நாரதர் அறிந்திருந்தார். எதிரிகளை வாட்டும் ஹரி {விஷ்ணு}, தனது கரத்தின் பலத்திற்காக இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களால் எப்போதும் புகழப்படுபவன், மனித உருவத்தில் இந்தப் பூமியில் வாழ்கிறான் என்பதையும் நாரதர் அறிந்திருந்தார். அந்த சுயபிறப்பாளனே பெரும் பலம் கொண்ட இந்த க்ஷத்திரியக் கூட்டத்தை பூமியில் இருந்து எடுத்துக் கொள்வான் என்றும், வேள்வியில் அனைவராலும் வழிபடப்படும் எல்லையற்ற பேரறிவாளனான ஹரியே அல்லது நாராயணனே ஒப்பற்ற தலைவன் என்றும் அறிந்திருந்தார். பெரும் புத்திக்கூர்மையை கொடையாகக் கொண்ட நாரதர், அனைவரிலும் முதன்மையானவர், அறமறிந்தவர், இவையாவும் நினைத்துப் பார்த்து, அந்த ஞானமுள்ள மன்னன் யுதிஷ்டிரனின் வேள்வியில் அதிர்ச்சிகர உணர்வுகளுடன் அமர்ந்திருந்தார்.

பிறகு பீஷ்மர், ஓ மன்னா {ஜனமேஜயா}, மன்னன் யுதிஷ்டிரனிடம், "ஓ பாரதா {யுதிஷ்டிரா}, ஒவ்வொருவரின் தகுதிக்கேற்ப மன்னர்களுக்கு அர்க்கியா (மரியாதைக்குரிய பொருள்) வழங்கப்படட்டும். ஓ யுதிஷ்டிரா! கேள், குரு, வேள்விப் புரோகிதர், உறவினர், ஸ்நாதகர், நண்பர், மன்னர், ஆகிய அறுவரும் அர்க்கியா பெற தகுதியுடையவர்கள். இவர்களில் யாரும் ஒருவனுடன் ஒரு முழு வருடத்திற்கு இருப்பாரானால், அவர் அர்க்கியா கொடுத்து வழிபடத்தகுந்தவரே. இந்த மன்னர்கள் நம்முடன் சில காலமாக தங்கி வருகின்றனர். ஆகையால், ஓ மன்னா, இவர்கள் அனைவருக்கும் கொடுக்க இங்கே அர்க்கியா கொண்டு வரப்படட்டும். இங்கு இருப்பவர்களிலேயே முதன்மையானவருக்கு முதல் அர்க்கியா கொடுக்கப்படட்டும்," என்றார் {பீஷ்மர்}.

பீஷ்மரின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட யுதிஷ்டிரன், "ஓ பாட்டா {பீஷ்மரே}, ஓ குரு குலத்தவரே, இங்கிருப்பவர்களில் யார் முதன்மையானவர் என்பதையும், யாருக்கு நம்மால் அர்க்கியா கொடுக்கப்பட வேண்டும் என்பதையும் எனக்குச் சொல்லும்," என்று கேட்டான் {யுதிஷ்டிரன்}.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "பிறகு, ஓ பாரதா {ஜனமேஜயா}, சந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர், தனது புத்திகூர்மையால், கிருஷ்ணனே அனைவரிலும் முதன்மையானவன் என்பதைத் தீர்மானித்து, "(கிருஷ்ணன் என்ற பொருளில்)ஒளிர்வனவற்றில் சூரியனைப் போல (சூரியனைப் போல ஒளிர்பவன்) தனது சக்தியாலும், பலத்தாலும், வீரத்தாலும் நம்மிடையே ஒளிர்பவன் அவன். இந்த நமது வேள்வி மேடை சூரியனற்ற பகுதியில் சூரியன் இருப்பது போல அல்லது அசைவற்ற இடத்தில் திடீர்த் தென்றலைப் போல அவனாலேயே பிரகாசமாகவும் மகிழ்ச்சிகரமாகவும் இருக்கிறது," என்றார். பீஷ்மரால் இப்படி கட்டளையிடப்பட்டதும், பெரும் வீரம் கொண்ட சகாதேவன், அற்புதமான பொருட்களின் கலவையான முதல் அர்க்கியாவை விருஷ்ணி குலத்தின் கிருஷ்ணனுக்குக் கொடுத்தான். கிருஷ்ணனும் முறைப்படி அதை ஏற்றுக் கொண்டான். ஆனால், வாசுதேவனுக்கு {கிருஷ்ணனுக்கு} வழங்கப்பட்ட வழிபாடுகளைக் கண்டு சிசுபாலனால் தாங்கிக் கொள்ள முடியவில்லை. பலம் வாய்ந்த அந்த சேதி நாட்டு மன்னன், சபையின் மத்தியில் பீஷ்மரையும் யுதிஷ்டிரனையும் திட்டி, அதன்பிறகு வாசுதேவனைப் {கிருஷ்ணனை} பழித்தான்.
........................................................................................................................................
* பார்க்க: அவதாரங்களின் உயிர்பகுதிகள்- ஆதிபர்வம் பகுதி-67ஆ

மஹாபாரதத்தின் முக்கிய மனிதர்கள் வரும் பகுதிகள்

அக்ருதவ்ரணர் அக்னி அகம்பனன் அகஸ்தியர் அகிருதவரணர் அங்கதன் அங்காரபர்ணன் அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அசலன் அசுவினிகள் அத்புதன் அத்ரி அத்ரிசியந்தி அதிரதன் அபிமன்யு அம்பரீஷன் அம்பா அம்பாலிகை அம்பை அயோதா தௌம்யா அர்வாவசு அர்ஜுனன் அரிஷ்டநேமி அருணன் அருணி அருந்ததி அலம்புசன் அலாயுதன் அவிந்தியன் அவுர்வா அன்சுமான் அனுவிந்தன் அஷ்டகன் அஷ்டவக்கிரர் அஸ்வத்தாமன் அஸ்வபதி ஆணிமாண்டவ்யர் ஆத்ரேயர் ஆதிசேஷன் ஆர்யகன் ஆர்ஷ்டிஷேணர் ஆஸ்தீகர் இந்திரசேனன் இந்திரசேனை இந்திரத்யும்னன் இந்திரன் இந்திரஜித் இராவான் {அரவான்} இல்வலன் உக்கிரசேனன் உக்தன் உச்சைஸ்ரவஸ் உசீநரன் உத்தமௌஜஸ் உத்தரன் உத்தரை உத்தவர் உத்தாலகர் உதங்கர் உதங்கா உபமன்யு உபரிசரன் உபஸ்ருதி உலூகன் உலூபி ஊர்வசி எலபத்திரன் ஏகலவ்யன் ஐராவதன் கங்கன் கங்கை கசன் கடோத்கசன் கண்வர் கணிகர் கத்ரு கந்தன் கபோதரோமன் கயன் கர்ணன் கருடன் கல்கி கல்மாஷபாதன் கலி கவந்தன் கனகன் கஹோடர் காகமா காசியபர் காதி காந்தாரி காமதேனு காயத்ரி கார்க்கோடகன் கார்த்திகை காலகேயர் காலவர் காளி காக்ஷிவத் கிந்தமா கிர்மீரன் கிரது கிரந்திகன் கிராதன் கிரிசன் கிரிடச்சி கிருதவர்மன் கிருதவீர்யன் கிருதாசி கிருபர் கிருஷ்ணன் கீசகர்கள் கீசகன் குணகேசி குந்தி குந்திபோஜன் குபேரன் கும்பகர்ணன் குரோதவாசர்கள் குவலாஸ்வன் கேசின் கேசினி கைகேயி கோடிகன் கோமுகன் கௌசிகர் கௌசிகி கௌதமர் சக்திரி சக்ரதேவன் சகரன் சகாதேவன் சகுந்தலை சகுனி சங்கன் சச்சி சசபிந்து சஞ்சயன் சஞ்சயன் 1 சத்தியபாமா சத்தியவதி சத்தியஜித் சத்யபாமா சத்யவான் சதானீகன் சந்தனு சந்திரன் சம்சப்தகர்கள் சம்பா சம்பை சம்வர்ணன் சமீகர் சர்மிஷ்டை சர்யாதி சரஸ்வதி சல்லியன் சலன் சனத்சுஜாதர் சஹஸ்ரபத் சாகரன் சாண்டிலி சாத்யகி சாத்யர்கள் சாந்தை சாம்பன் சாம்யமணி சாரங்கத்வஜன் சாரிசிரிகன் சாருதேஷ்ணன் சால்வன் சாவித்ரி சிகண்டி சிங்கசேனன் சிசுபாலன் சித்திரசேனன் சித்திராங்கதை சித்ரவாஹனன் சிபி சியவணன் சியவனர் சிரிங்கின் சிருஞ்சயன் சிவன் சீதை சுக்ரன் சுக்ரீவன் சுகன்யா சுசர்மன் சுசோபனை சுதர்சனன் சுதர்மை சுதன்வான் சுதக்ஷிணன் சுதாமன் சுதேவன் சுதேஷ்ணை சுந்தன் உபசுந்தன் சுநந்தை சுப்ரதீகா சுபத்திரை சுமுகன் சுரதை சுருதசேனன் சுருதர்வான் சுருதாயுதன் சுருதாயுஸ் சுவாகா சுவேதகேது சுனந்தை சுஹோத்திரன் சூதன்வான் சூர்ப்பனகை சூரன் சூரியதத்தன் சூரியன் சேகிதானன் சேதுகன் சைகாவத்யர் சைப்யை சைரந்திரி சோமகன் சோமதத்தன் சௌதியும்னி சௌனகர் ததீசர் தபதி தபஸ் தம்போத்பவன் தமயந்தி தமனர் தர்மதேவன் தர்மவியாதர் தளன் தக்ஷகன் தாத்ரேயிகை தார்க்ஷ்யர் தாருகன் தாலப்யர் தியுமத்சேனன் திரஸதஸ்யு திரிசிரன் திரிஜடை திருதராஷ்டிரன் திருஷ்டத்யும்னன் திரௌபதி திலீபன் திலோத்தமை திவோதாசன் துச்சலை துச்சாசனன் துந்து துர்க்கை துர்மதன் துர்மர்ஷணன் துர்முகன் துர்வாசர் துர்ஜயன் துரியோதனன் துருபதன் துருபதன் புரோகிதர் துரோணர் துவஷ்டிரி துவாபரன் துஷ்கர்ணன் துஷ்யந்தன் தேவ தேவசேனை தேவயானி தேவாபி தௌமியர் நகுலன் நகுஷன் நரகாசுரன் நரன் நளன் நளன்2 நாரதர் நாராயணர்கள் நாராயணன் நிவாதகவசர்கள் நீலன் நைருதர்கள் பகதத்தன் பகர் பகன் பகீரதன் பத்ரசாகன் பத்ரா பப்ருவாஹனன் பர்ணாதன் பர்வதர் பரசுராமர் பரத்வாஜர் பரதன் பராசரர் பராவசு பரீக்ஷித் பரீக்ஷித்1 பலராமன் பலன் பலி பாகுகன் பாண்டியன் பாண்டு பானுமான் பாஹ்லீகர் பிங்களன் பிரகலாதன் பிரத்யும்னன் பிரத்னஸ்வன் பிரதர்த்தனன் பிரதிவிந்தியன் பிரதீபன் பிரம்மத்வாரா பிரம்மா பிரம்மாதி பிரமாதின் பிராதிகாமின் பிருகத்யும்னன் பிருகதஸ்வர் பிருகு பிருது பிருந்தாரகன் பிருஹத்சேனை பிருஹத்பலன் பிருஹத்ரதன் பிருஹந்நளை பிருஹஸ்பதி பீமன் பீமன்1 பீஷ்மர் புரு புருரவஸ் புரோசனன் புலஸ்தியர் புலஹர் புலோமா புஷ்கரன் பூமாதேவி பூரி பூரிஸ்ரவஸ் பௌரவன் பௌலோமர் மங்கணகர் மடன் மணிமான் மதிராக்ஷன் மதுகைடபர் மந்தபாலர் மந்தரை மயன் மருத்தன் மஹாபிஷன் மஹிஷன் மாத்ரி மாதலி மாதவி மாந்தாதா மார்க்கண்டேயர் மாரீசன் மாலினி மிருத்யு முகுந்தன் முசுகுந்தன் முத்கலர் முனிவர்பகன் மூகன் மேதாவி மேனகை மைத்ரேயர் யது யமன் யயவரர் யயாதி யவக்கிரீ யுதாமன்யு யுதிஷ்டிரன் யுயுத்சு யுவனாஸ்வன் ரந்திதேவன் ராகு ராதை ராமன் ராவணன் ரிசீகர் ரிதுபர்ணன் ரிஷ்யசிருங்கர் ரிஷபர் ருக்மரதன் ருக்மி ருத்திரன் ருரு ரேணுகை ரைப்பியர் ரோமபாதன் லட்சுமணன் லட்சுமி லபிதை லக்ஷ்மணன் லோகபாலர்கள் லோபாமுத்திரை லோமசர் லோமபாதன் லோமஹர்ஷனர் வசாதீயன் வசிஷ்டர் வசு வசுதேவர் வசுமனஸ் வந்தின் வர்கா வருணன் வஜ்ரவேகன் வாசுகி வாதாபி வாமதேவர் வாயு வார்ஷ்ணேயன் வாலகில்யர் வாலி விகர்ணன் விசாகன் விசித்திரவீரியன் விதுரன் விதுலை விந்தன் விபாண்டகர் விபாவசு விபீஷணன் வியாக்ரதத்தன் வியாசர் வியுஷிதஸ்வா விராடன் விருத்திரன் விருஷகன் விருஷசேனன் விருஷதர்பன் விருஷபர்வன் விரோசனன் விவிங்சதி வினதை விஷ்ணு விஸ்வகர்மா விஸ்வாமித்ரர் வேதா வைகர்த்தனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு வைனியன் ஜடாசுரன் ஜடாயு ஜந்து ஜமதக்னி ஜரத்காரு ஜராசந்தன் ஜரிதை ஜரை ஜலசந்தன் ஜனகன் ஜனபதி ஜனமேஜயன் ஜாரிதரி ஜிமூதன் ஜீவலன் ஜெயத்சேனன் ஜெயத்ரதன் ஜோதஸ்நாகாலி ஷாமந்தர் ஸ்தூணாகர்ணன் ஸ்வேதகி ஸ்வேதகேது ஸ்வேதன் ஹயக்ரீவன் ஹர்யஸ்வன் ஹரிச்சந்திரன் ஹனுமான் ஹிடிம்பன் ஹிடிம்பை ஹோத்திரவாஹனர்
 

காப்புரிமை

© 2012-2018, செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்
இவ்வலைப்பூவின் பதிவுகளை உரிய சுட்டிகளுடன் இணையத்தில் பகிர்ந்து கொள்ளத் தடையில்லை.
வேறு எவ்வகையிலோ, விதத்திலோ இணையத்திலும், பிற ஊடகங்களிலும் பகிரவும், வெளியிடவும் முன்னனுமதி பெற வேண்டும்.
Blogger இயக்குவது.
Back To Top