clone demo
உதங்கா லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
உதங்கா லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

ஞாயிறு, மே 15, 2016

உதங்கா - சிறுகதை | PDF / EPUB / MOBI வடிவங்களில்


கிருஷ்ணனின் விஸ்வரூப தரிசனங்களைக் கண்டவர்களில் ஒருவராக இந்த உதங்கரும் அறியப்படுகிறார். மகாபாரதத்தை இந்த உலகம் அறிய முக்கியமாக அமைந்த காரணங்களில் இவரும் ஒருவராவார். இவரது கதை ஆதிபர்வத்தில் ஒருவிதமாகவும், அஸ்வமேதிக பர்வத்தில் ஒருவிதமாகவும் என இரண்டு விதங்களில் சொல்லப்படுகிறது. நாம் இங்கே காணப்போவது ஆதிபர்வத்தில் வரும் கதையாகும்.


குரு வேதாவின் மாணவர்களில் ஒருவராக இருக்கும் உதங்கர், தன் கல்வி முடிவின் போது, தன் குருவுக்குத் தட்சணை கொடுக்க விரும்புகிறார். குருவின் மனைவி கேட்டுக் கொண்டதன் பேரில் பௌசிய மன்னனின் மனைவியிடம் காதணிகளை வாங்கச் செல்கிறார். அந்தக் காதணிகளைத் தக்ஷகன் திருடிச் செல்கிறான். மீண்டும் அந்தக் காதணிகளை அடையப் படாத பாடு படுகிறார். குருவுக்குத் தன் தட்சணையைக் கொடுத்தவுடன், உலகத்தில் உள்ள பாம்புகள் அனைத்தையும் அழிக்க எண்ணம் கொண்டு, ஜனமேஜய மன்னனிடம் சென்று சர்ப்ப வேள்வி நடத்தச் சொல்கிறார். ஏன் அவன் அந்த வேள்வியைச் செய்ய வேண்டும் என்பதற்கும் உரிய காரணத்தைச் சொல்லி ஜனமேஜயனைப் பாம்பு வேள்வி செய்ய வைக்கிறார். அந்த வேள்வி தடைபட்டதும், கூடியிருந்த அந்தப் பெருஞ்சபையில் வியாசரின் முன்னிலையில் ஜனமேஜயனுக்கு வைசம்பாயணர் உரைத்ததே நாம் இன்று காணும் மகாபாரதம்.

இப்படி உலகத்துக்கு மகாபாரதம் சொல்லப்படக் காரணமாக அமைந்த உதங்கரின் கதை அறிவோம் வாருங்கள்...


அன்புடன்
செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்

பதிவிறக்க
/
A4 PDF 2.4 MB small PDF 1 MB EPUB 1 MB MOBI 1.6 MB


ஞாயிறு, ஜனவரி 13, 2013

ஜனமேஜயன் துயரம் | ஆதிபர்வம் - பகுதி 3 இ

The sorrow of Janameja! | Adi Parva - Section 3c | Mahabharata In Tamil

(பௌசிய பர்வம்)

பதிவின் சுருக்கம் : உதங்கரிடம் இருந்து காதணிகளைத் திருடிய தக்ஷகன்; இந்திரன் உதவியுடன் மீண்டும் காதணிகளை அடைந்த உதங்கர்; ஜனமேஜயனைப் பாம்பு வேள்வி செய்யத் தூண்டிய உதங்கர்...

உதங்கன் சாலை வழி நடந்து செல்கையில், அவனை நோக்கி ஓர் அம்மணப் பிச்சைக்காரன் வருவது போல், தோன்றுவதும் மறைவதுமாக இருந்தான். குண்டலங்களைத் தரையில் வைத்துவிட்டு, நீரை நோக்கி உதங்கன் சென்றான். அந்நேரத்தில் அந்தப் பிச்சைக்காரன் வெகுவிரைவாக அந்த இடத்திற்கு வந்து, குண்டலங்களை எடுத்துக் கொண்டு ஓடிவிட்டான். உதங்கன் தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்ளும் சடங்குகளை முடித்துத் தன்னைச் சுத்தப்படுத்திக் கொண்டு, கடவுள்களையும், ஆன்மிகக் குருக்களையும் வணங்கி வெகுவிரைவாகத் திருடனைப் பின்தொடர்ந்தான். மிகவும் சிரமப்பட்டு அவனை {திருடனை} முந்தி வந்து, குண்டலங்களை அவனிடம் இருந்து வலுக்கட்டாயமாகப் பிடுங்க முயற்சித்தான். உடனே அந்தப் பிச்சைக்காரன் தனது மாற்றுருவத்தைத் துறந்து, உண்மையான உருவான தட்சகன் உருவுடன் தரையில் இருந்த ஒரு பொந்துக்குள் நுழைந்தான். அந்தப் பொந்துக்குள் நுழைந்து தனது சொந்த இடமான பாம்புகளின் உலகிற்குச் சென்று சேர்ந்தான்.


உதங்கன், ராணி {மன்னன் பௌசியனின் மனைவி} சொன்னதை இப்போது நினைத்துப் பார்த்தான். உடனே பாம்பைப் பின்தொடர அந்தப் பொந்தைத் தனது குச்சியை வைத்துப் பெரிதாக்கிப் பார்த்தான், ஆனால் பெரிய முன்னேற்றத்தை அவனால் {உதங்கனால்} காண முடியவில்லை. இந்திரன் அவனுக்கு {உதங்கனுக்கு} உதவத் தனது இடியை (வஜ்ரம்) அனுப்பினான். அந்த இடி, அந்தக் குச்சிக்குள் நுழைந்து, அந்தப் பொந்தைப் பெரிதாக்கியது. உதங்கன் அந்த இடியைப் பின்தொடர்ந்து பொந்துக்குள் சென்றான். உள்ளே சென்று பார்த்ததும், பாம்புகளின் உலகம் ஒரு முடிவே இல்லாதிருப்பதைக் கண்டான். நூற்றுக்கணக்கான அரண்மனைகளும், பெரிய கோபுரங்களுடன் பெரிய வாயிற்கதவுகளுடன் கூடிய மாளிகைகளும், விளையாட்டுக்கும் கேளிக்கைக்கும் உகந்த பல்வேறு அற்புதமான இடங்கள், எனப் பலவும் அங்கே இருந்தன. உதங்கன் கீழ்க்கண்ட வார்த்தைகளைச் சொல்லிப் பாம்புகளைப் பெருமைப்படுத்தி மனம் நிறைய வைக்க முயற்சித்தான்.

"மன்னன் ஐராவதனின் ஆளுகைக்குட்பட்டப் பாம்புகளாகிய நீங்கள், போரில் வல்லவர்கள். காற்றினால் உந்தப்பட்ட மேகங்கள் வேகமாகச் சென்று, இடியுடன் கூடிய மழையைப் பொழிவது போல் போர்க்கருவிகளைப் பொழிபவர்கள். பல விதமான கம்மல்களை அணிந்து அழகாக இருப்பவர்கள். ஐராவதனின் மக்கள் நீங்கள். நீங்கள் கதிரவனைப் போல் ஒளி வீசுபவர்கள். கங்கையின் வடக்குக் கரையில், உங்களில் பலர் இருப்பிடங்களை வைத்திருப்பவர்கள். அங்கேதான் நான் பாம்புகளாகிய உங்களை அடிக்கடி வழிபடுவேன். கதிரவனின் கொதிக்கும் கதிர்வீச்சில் ஐராவதனைத் தவிர வேறு யாரால் உலவ முடியும்? ஐராவதனின் சகோதரன் {பாம்பு} திருதராஷ்டிரன் செல்லும்போது, அவனுக்குப் பணிசெய்யப் பின்தொடர்ந்து செல்பவர்கள் மட்டுமே இருபத்தெட்டாயிரத்து எட்டு {28008} பாம்புகள் இருப்பரே. அவனுடன் உலவினாலும், அவனைவிட்டுத் தொலைவிலேயே இருப்பவர்கள் நீங்கள். ஐராவதனைத் தனது அண்ணனாக நினைக்கும் எல்லாப் பாம்புகளையும் நான் வணங்குகிறேன்.

முன்பு குருக்ஷேத்திரத்தையும், காண்டவ வனத்தையும் தனது வசிப்பிடமாக வைத்திருந்த ஓ தட்சகனே, கம்மல்களை அடைய உன்னையும் வணங்குகிறேன். தட்சகா, அஸ்வசேனா நீங்களே இக்ஷுமதி {நதியின்} கரையில் உள்ள குருக்ஷேத்திரத்தில் தங்கியிருக்கும் துணைவர்கள். மஹத்யும்னா என்ற புனிதமான இடத்தில் வசிக்கும் தட்சகனின் தம்பியும் பாம்புகளின் தலைவனுமான சிறப்பு மிக்கச் சுருதசேனா, உன்னையும் வணங்குகிறேன்" என்று வணங்கினான் {உதங்கன்}.

அந்தண முனிவனான உதங்கன் முக்கியமான பாம்புகளையெல்லாம் இப்படி வணங்கியும் குண்டலங்கள் தனக்குக் கிடைக்காததை எண்ணிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த போது, இரு பெண்கள் கருப்பும், வெள்ளையுமாக இருந்த நூலைக் கொண்டு ஒரு துணியை நெய்வது போலக் கண்டான். அதே போலப் பனிரெண்டு ஆரங்களைக் கொண்ட சக்கரத்தை ஆறு மனிதர்கள் சுற்றுவது போலவும் கண்டான். ஓர் அழகான குதிரையுடன் ஒரு மனிதனையும் அதே போலக் கண்டான். அவர்களையெல்லாம் இந்த மந்திரங்களைக் கொண்டு விசாரித்தான்.

"இந்தச் சக்கரமானது தனது சுற்றளவில் இருபத்து நாலாகப் {24} பிரிக்கப்பட்டு முன்னூறு {300} ஆரங்களுடன் ஆறு {6} மனிதர்களால் (காலங்களால்) சுற்றப்பட்டு, எப்போதும் செயலில் வைக்கப்பட்டு, சந்திரனின் மாற்றங்களைப் பிரதிபலிக்கின்றன. அண்டத்தின் பிரதிபலிப்பான இந்த மங்கையர், தொடர்ந்து கருப்பு வெள்ளை நூல்களால் துணியைத் தடையில்லாமல் தொடர்ந்து நெய்து பல பயனுள்ள பொருட்களைக்கொண்ட உலகங்களுக்கும், அதில் வசித்துவரும் உயிர்களுக்கும் வாழும் வகையைச் செய்கின்றனர். இடியைப் பயன்படுத்துபவனே, அண்டத்தைக் காப்பவனே, விருத்திரனையும் நமுசியையும் கொன்றவனே {இந்திரனே}, கருப்பு உடையணிந்து உண்மையையும், பொய்ம்மையையும் இந்த அண்டத்தில் காட்டுபவனே, சமுத்திரத்தின் ஆழங்களில் இருந்து கண்டெடுத்த அக்னியின் மாற்றுருவான குதிரையை உனது வாகனமாய்க் கொண்டவனே, தேவர்களின் தலைவனே, மூவுலகங்களின் தலைவனே, ஓ புரந்தரா {இந்திரா}! உன்னை வணங்குகிறேன்" என்றான் {உதங்கன்}.

குதிரையுடன் இருந்த மனிதன் உதங்கனிடம், "உனது துதியால் என் மனம் நிறைந்தேன். நான் உனக்கு என்ன நல்லது செய்யட்டும்?" என்றான். உதங்கன், "பாம்புகளை எனது ஆளுகைக்குள் கொண்டு வா" என்றான். அந்த மனிதன், "இந்தக் குதிரைக்குள் ஊது" என்றான். உதங்கன் அந்தக் குதிரைக்குள் ஊதினான். அப்படி ஊதப்பட்ட குதிரையின் உடலில் அங்கங்களிலெல்லாம் நெருப்புடன் கூடிய புகை தோன்றி அந்தப் பாம்புகளின் உலகத்தையே பொசுக்கியது. தட்சகன் எல்லையில்லா ஆச்சரியமடைந்தது மட்டுமல்லாமல், அந்த நெருப்பின் வெப்பத்தைத் தாங்க முடியாமல், தனது இருப்பிடத்தை விட்டு உதங்கனிடம் வந்து "ஐயா, உம்மை வேண்டுகிறேன். உமது குண்டலங்களை எடுத்துக் கொள்ளும்" என்றான் {தட்சகன்}. உதங்கன் அதை எடுத்துக் கொண்டான்.

"கம்மல்களைத் திரும்பவும் அடைந்த உதங்கன் 'ஓ, இன்றுதானே குருவின் {வேதாவின்} மனைவி சொன்ன புனிதமான நாள். நான் வெகுதொலைவிலல்லவா இருக்கிறேன். எப்படி எனது மரியாதையை அவளுக்குச் செலுத்துவது' என்று நினைத்தான். உதங்கன் இப்படி நினைத்துக் கொண்டிருக்கையில் குதிரையுடன் இருந்த மனிதன், "இந்தக் குதிரையில் செல் உதங்கா, இஃது உனது குருவின் {வேதாவின்} வசிப்பிடத்திற்கு நொடியில் அழைத்துச் செல்லும்" என்றான். உதங்கனும் அதற்குச் சம்மதித்து, அந்தக் குதிரையின் மீதேறி குருவின் {வேதாவின்} இல்லத்திற்குச் சென்றான்.

குருவின் மனைவியிடம்
காதணிகளைக் கொடுத்த
உதங்கன்
"அவனது {உதங்கனின்} குருவின் மனைவி {வேதாவின் மனைவி}, காலையிலேயே குளித்து முடித்துத் தனது கூந்தலை அலங்கரித்து, உதங்கன் வரவில்லையென்றால் அவனைச் சபிக்கக் காத்திருந்தாள். அதே வேளையில், உதங்கன் குருவின் {வேதாவின்} இருப்பிடத்திற்குள் நுழைந்து, தனது குருவின் மனைவிக்குத் தனது மரியாதையைத் தெரிவித்தான். "உதங்கா, நீ சரியான சமயத்தில், சரியான இடத்திற்கு வந்தாய், உன்னை வரவேற்கிறேன். மகனே, நீ ஓர் அப்பாவி, உன்னைச் சபிக்க மாட்டேன். உனக்து முன்னிலையிலேயே நற்காலம் இருக்கிறது. உனது விருப்பங்கள் அனைத்தும் வெற்றியால் முடிசூடப்படட்டும்" என்றாள் குருவின் மனைவி.

உதங்கன் குருவுக்காகக் காத்திருந்தான். குரு {வேதா}, "உன்னை வரவேற்கிறேன். உன்னை நீண்ட நாளாகக் காணமுடியவில்லையே என்ன காரணம்?" என்றார். உதங்கன், "ஐயா, என்னுடைய அலுவலை நான் பார்க்கும்போது பாம்புகளின் அரசன் தட்சகனால் தடை வந்தது. அதனால் நான் பாம்புகளின் வசிப்பிடம் சென்றேன். அங்கே நான் இரு பெண்கள் கருப்பும் வெள்ளையுமான நூல்களால் ஒரு துணியை நெய்துகொண்டிருப்பதைக் கண்டேன். அதற்கு என்ன பொருள் என்று உங்களிடம் வேண்டிக் கேட்கிறேன்? அதே போல, பனிரெண்டு {12} ஆரங்களுடன் கூடிய ஒரு சக்கரத்தை ஆறு {6} மனிதர்கள் சுற்றிக் கொண்டிருந்தனர். அஃது எதைக் குறிக்கிறது? நான் கண்ட அந்த மனிதன் யார்? நான் பின்தொடர்ந்து வந்த அந்த இயல்புக்குமிக்க {அசாதாரண} குதிரை என்ன? அதேபோல் சாலைவழியில் காளையின் மீதமர்ந்திருந்த ஒரு மனிதனைக் கண்டேன். அவன் "உதங்கா, இந்தக் காளையின் சாணத்தைச் சாப்பிடு, முன்பு உன் குருவும் இதைச் சாப்பிட்டு இருக்கிறார்" என்றான். நான் அந்தச் சாணத்தைச் சாப்பிட்டேன். அவன் யார்? உங்களால் கல்விபெற்ற நான், இதை உங்களிடமிருந்து அறிய விரும்புகிறேன்" என்றான்.

அவனது குரு {வேதா}, "அந்த இரு மங்கையரும் ததாவும், விததாவும் ஆவர், கருப்பும் வெள்ளையுமான நூல்கள், இரவையும் பகலையும் குறிக்கின்றன. ஆறு {6} மனிதர்களால் சுற்றப்படும் பனிரெண்டு {12} ஆரங்களுடன் கூடிய சக்கரம், ஆறு {6} காலங்களைக் கொண்ட வருடத்தைக் குறிக்கிறது. குதிரையுடன் கூடிய அந்த மனிதன் பரஜன்யா {இந்திரன்} ஆவான். அவன் {இந்திரன்} தான் மழைக்கான தேவன். அந்தக் குதிரை அக்னி தேவன். சாலைவழியில் கண்ட அந்தக் காளை யானைகளுக்கு அரசனான ஐராவதமாகும். அதன்மீதிருந்த மனிதன் இந்திரனாவான். உன்னால் சாப்பிடப்பட்ட காளையின் சாணம் அமிர்தமாகும். அதனால்தான் நீ பாம்புகளின் வசிப்பிடத்திலிருந்து உயிருடன் திரும்பினாய். இந்திரன் எனது நண்பன். உன் மீதிருந்த கருணையால் உனக்கு உதவி செய்திருக்கிறான். அதனால் தான் கம்மல்களுடன் நீ இங்குப் பாதுகாப்பாக வந்தாய். ஓ மனதுக்கினியவனே, நான் உன்னை விடுவிக்கிறேன். நீ நற்பேறு பெறுவாய்" என்றார் {குரு வேதா}.

"தனது குருவிடம் இருந்து விடுபட்ட உதங்கன், தட்சகன் மீதிருந்த அதிகமான கோபத்தால் உந்தப்பட்டு ஹஸ்தினாபுரம் சென்றான்.

அந்த அருமையான அந்தணன் {உதங்கன்} விரைவாக ஹஸ்தினாபுரம் சென்றடைந்தான். சிறிது காலத்திற்கு முன் தக்ஷசீலத்திலிருந்து வெற்றியுடன் திரும்பிய ஜனமேஜயனுக்காகக் காத்திருந்தான். வெற்றியடைந்த ஏகாதிபதி {ஜனமேஜயன்} அமைச்சர்களால் சூழப்பட்டிருப்பதை உதங்கன் கண்டான். தனது வாழ்த்துகளையும் ஆசீர்வாதத்தையும் சரியான முறையில் அவனுக்குச் {ஜனமேஜயனுகுச்} சொன்னான். அந்த ஏகாதிபதியிடம் சரியான நேரத்தில், இனிமையாகப் பேசிய உதங்கன், "ஓ ஏகாதிபதிகளில் சிறந்தவனே {ஜனமேஜயனே}! உனது கவனத்துக்கு அவசரமாக வரவேண்டிய செய்திகளிருக்கும் போது, இப்படிச் சிறுபிள்ளையைப் போல் பொழுதைப் போக்குகிறாயே, எப்படி?" என்றான்.

"சௌதி சொன்னார், "இப்படிக் கேட்கப்பட்ட ஏகாதிபதி ஜனமேஜயன், அந்த அருமையான அந்தணனை வணங்கி, "என் குடிமக்களின் நலனை மனத்தில் வைத்தே, எனது கடமைகளைச் செய்து கொண்டிருக்கிறேன். நான் செய்ய வேண்டிய கடமை குறித்து என்ன செய்தி கொண்டு வந்திருக்கிறீர்?" என்று கேட்டான்.

"அந்தணர்களில் முதன்மையானவனும், நற்செயல்களால் அடையாளங்காணப் படுபவனுமான உதங்கன் பெரிய இதயம் கொண்ட அந்த ஏகாதிபதியிடம் {ஜனமேஜயனிடம்}, "ஓ மன்னா! உனது கவனத்திற்கு வர வேண்டிய அந்தக் கடமை உன்னுடையதுதான். அதனால் தயைகூர்ந்து அதைச் செய்வாயாக. ஓ மன்னர்களுக்கு மன்னா! உனது தகப்பன் {பரிக்ஷித்} தட்சகனால் கொல்லப்பட்டான், உனது தகப்பனின் மரணத்திற்காக அந்தப் பாம்பை நீ பழிவாங்க வேண்டும். விதிவசத்தால் நீ பழிக்கு பழி வாங்கும் நேரமும் வந்துவிட்டது. காரணமில்லாமல் உனது தந்தை {பரிக்ஷித்} அந்தப் பாம்பால் கடிக்கப்பட்டு, இடி விழுந்த மரமாக ஐம்பூதங்களாகக் குறைக்கப்பட்டான்.

அந்தத் தீய தட்சகன், பாம்பு இனத்திலேயே இழிவானவன். அதிகாரத்தால் போதையுண்டு, தேவனைப் போன்றவுனும் புனிதமான முனிவர்களைக் காக்கும் மன்னனுமான உனது தந்தையைத் தேவையில்லாமல் தீண்டினான். செயல்களால் தீயவனான அந்தத் தட்சகன், உனது தந்தையைக் காப்பாற்ற வந்த மருத்துவர்களின் தலைவன் கசியபரையும் காப்பாற்ற விடாமல் திரும்பப் போக வைத்தான். அந்தத் தீய பாதகனைத் தீயில் விழ வைக்கப் பாம்பு வேள்வி ஒன்றை நீ செய்ய வேண்டும். ஓ மன்னா! அதற்கான உத்தரவைக் கொடு. இப்படித்தான் நீ உனது தந்தையின் மரணத்திற்குப் பழி வாங்க முடியும். இதனால், நீ எனக்கும் பெரிய உதவியைச் செய்தவனாவாய். ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் அந்தக் கொடிய பாதகன் {தட்சகன்}, எனது குருவுக்கான அலுவலை நான் செய்யும்போது, அந்த அலுவலுக்குத் தடையேற்படுத்தியிருக்கிறான்" என்றான் {உதங்கன்}.

"சௌதி தொடர்ந்தார், "இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட அந்த ஏகாதிபதி, தட்சகன் மீது மிகுந்த கோபம் கொண்டான். உதங்கனின் பேச்சு வேள்வித் தீயில் நெய்யூற்றியது போல் அந்த மன்னனின் {ஜனமேஜயன்} கோபத்தை அதிகரித்தது. உதங்காவின் முன்னிலையில், துயரால் உந்தப்பட்டு, தனது அமைச்சர்களை அழைத்துத் தனது தந்தையின் {பரிக்ஷித்தின்} மோட்சப் பயணத்தைக் குறித்து விசாரித்தான். தனது தந்தை மரணித்ததின் சூழல்களை உதங்கனின் உதடுகளால் கேட்டபோது, துன்பத்தின் வலியால் அவன் {ஜனமேஜன்} துயருற்றான். 


ஆங்கிலத்தில் | In English

திங்கள், ஜனவரி 07, 2013

பௌசியனும் உதங்கரும்! | ஆதிபர்வம் - பகுதி 3 ஆ

Paushya and Utanka! | Adi Parva - Section 3b | Mahabharata In Tamil

(பௌசிய பர்வம்)

பதிவின் சுருக்கம் : வேதாவின் கதை; உதங்கரின் குருகுல வாசம்; வேதாவின் மனைவி உதங்கரிடம் கேட்ட குரு தட்சணை; பௌசியன் மனைவியிடம் உதங்கர் பெற்ற காதணி; உதங்கரும், பௌசியனும் மாறி மாறி அளித்த சாபங்கள்...

அதன்பிறகு அயோதா தௌம்யரின் மற்றொரு சீடனான வேதா {பைதன்} என்று அழைக்கப்பட்டவனை, அவனது குரு {அயோதா தௌம்யர்} அழைத்து  "வேதா, எனது மகனே, எனது இல்லத்திலேயே சில நாட்கள் தங்கியிருந்து எனக்குச் சேவை செய்வாயாக. அஃது உனக்கு ஆதாயத்தைத் தரும்" என்றார். வேதாவும் அவரது {அயோதா தௌம்யரின்} இல்லத்திலேயே தங்கி எப்போதும் சேவை செய்யத் தயாராக இருந்தான். அந்த வீட்டிற்காக வெயில், குளிர், பசி, தாகம் என அனைத்தையும் முணுமுணுப்பின்றித் தாங்கி, ஓர் எருதைப் போல உழைத்தான். குருவும் {அயோதா தௌம்யரும்} மனநிறைவு கொண்டார். வேதா நற்பேறும் உலக ஞானத்தையும் அடைந்தான். இதுவே வேதாவின் சோதனை.

"வேதா, தனது குருவிடம் அனுமதி பெற்று, தனது கல்வியெல்லாம் முடித்து அங்கிருந்து விடைபெற்று, இல்லற தர்மத்தை ஏற்று வாழ்க்கை நடத்தினான். அவனது {வேதாவின்} வீட்டில் அவனுக்கு மூன்று சீடர்கள் இருந்தனர். தானே குருவின் வீட்டில் அதிகக் கஷ்டப்பட்டு வந்ததால் அவர்களுக்கு எந்தக் கடுமையான வேலையும் கொடுக்காமல் பார்த்து வந்தான் {வேதா}.

சில காலத்திற்குப் பிறகு, இரு க்ஷத்திரியர்களான ஜனமேஜயனும் பௌஸ்யனும், வேதாவைக் குருவாக ஏற்றனர். ஒருநாள் வேதா, வேள்வி நடத்த வெளியூர் செல்ல வேண்டி இருந்ததால், தனது சீடர்களில் ஒருவனான உதங்கனை வீட்டைக் கவனிக்கும் பொறுப்பை ஏற்க வைத்துவிட்டு "என்னவெல்லாம் வீட்டில் நடக்க வேண்டுமோ அதுவெல்லாம் உன் கவனத்தின் பேரில் நடக்கட்டும்" என்று சொல்லிச் சென்றுவிட்டார்.

"உதங்கனும் எப்போதும் கவனத்துடன் அலுவல்களைக் கவனித்து வந்தான். அப்படி உதங்கன் அனைத்தையும் கவனித்து வரும்போது, அந்த இல்லத்தில் இருந்த பெண்கள் கூடி வந்து "ஓ உதங்கா, உனது எஜமானி புத்திரப்பேறுக்கான சரியான காலத்தில் {ருது ஸ்நானம் செய்து} இருக்கிறாள். உனது குருவும் {வேதாவும்} இல்லை. ஆகையால், நீ குருவின் இடத்தில் இருந்து தேவையானதைச் செய்வாயாக" என்றனர். அதற்கு உதங்கன் "பெண்களின் உத்தரவின் பேரில் நான் அப்படிச் செய்வது சரியாகாது. சரியற்றதைச் செய்ய நான் எனது குருவால் உத்தரவிடப்படவில்லை" என்றான்.

குரு {வேதா} தனது பயணத்தை முடித்துக் கொண்டு திரும்பினார். நடந்தது அத்தனையும் அறிந்தார். உதங்கனைக் குறித்து மிகுந்த மனநிறைவு கொண்டு, "உதங்கா, எனது மகனே, உனக்கு என்ன உதவியை நான் அளிப்பது? உன்னால் நான் நன்றாகச் சேவிக்கப்பட்டேன். அதனால் நமது நட்பு பெருகிற்று. அதனால் நான் உன்னை விடுவிக்கிறேன். உனது ஆசைகளனைத்தும் நிறைவடையட்டும்" என்றார்.

குருவால் {குரு வேதாவால்} இப்படி விடுவிக்கப்பட்ட உதங்கன், "நீங்கள் விரும்பியதை நான் செய்ய எனக்கு உத்தரவு கொடுங்கள். 'பயன்பாட்டுக்கு {வழக்கத்துக்கு} முரணாகக் கல்வியை அளிப்பவன் எவனோ, பயன்பாட்டுக்கு முரணாக அதைப் பெறுபவன் எவனோ, அந்த இருவரில் ஒருவர் இறப்பர். அல்லது இருவருக்குள்ளும் பகை ஏற்படும்' என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது. ஆகையால், உங்கள் விடுவிப்பு எனக்குக் கிடைத்தாலும், குருவுக்கான காணிக்கையாக உங்களுக்கு நான் ஏதாவது செய்து விட்டுச் செல்ல விரும்புகிறேன்" என்றான்.

அவனது குரு {வேதா} இதைக்கேட்டு, "உதங்கா, எனது மகனே, சிறிது நேரம் பொறுத்திரு" என்றார். சிறிது காலம் கழித்து, உதங்கன் மறுபடியும், "உங்களுக்கு விருப்பமானதை என்னிடம் காணிக்கையாகக் கேளுங்கள்" என்றான். அதற்குக் குரு {வேதா}, "எனதன்பு உதங்கா, நீ பெற்ற கல்விக்கான காணிக்கையாக ஏதாவது பெறும்படி நீ அடிக்கடிக் கூறிக் கொண்டிருக்கிறாய். ஆகையால், உள்ளே சென்று உனது எஜமானியிடம் என்ன வேண்டுமென்று கேள். அவள் கேட்பதைக் கொண்டு வந்து காணிக்கையாகக் கொடு" என்றார்.

உதங்கன் தனது குருவின் {வேதாவின்} மனைவியிடம் சென்று, "அம்மா, குரு என்னை வீட்டுக்குச் செல்ல அனுமதித்துவிட்டார். நான் கற்ற கல்விக்கு ஏதாவது காணிக்கை கொண்டு வர வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன். அப்படிச்செய்தால் நான் இங்கிருந்து கடனளாகியாகப் போக வேண்டியதில்லை. நான் என்ன கொண்டு வரவேண்டும் என எனக்கு உத்தரவிடுங்கள்" என்றான்.

இப்படிக் கேட்கப்பட்ட குருவின் {வேதாவின்} மனைவி, "மன்னன் பௌசியனிடம் சென்று, ராணியின் ஒரு ஜோடி கம்மலை பிச்சையாகக் கேட்டு, அதை இங்குக் கொண்டு வா. இன்றிலிருந்து நான்காவது நாள் புனிதமான நாளாகும். அன்று விருந்திற்கு வரும் அந்தணர்கள் முன்னிலையில் அந்தக் குண்டலங்களுடன் காட்சியளிக்க விரும்புகிறேன். இதையும் கவனத்தில் கொள் உதங்கா, நீ இதில் வெற்றிக் கொண்டால் நற்பேறு உன்னைத் தேடி வரும். தோல்வியுற்றால் என்ன நன்மை கிடைக்கும் என்று நீ எதிர்பார்ப்பாய்?" என்றாள்.

இப்படி உத்தரவிடப்பட்ட உதங்கன், அங்கிருந்து கிளம்பினான். அப்படியே வீதியோரமாக நடந்து செல்கையில் இயல்புக்குமிக்கப் பெரிய தோற்றத்தில் ஒரு காளையும், அதன்மீது அசாதாரண உடலமைப்பு பெற்ற மனிதன் அமர்ந்திருப்பதையும் பார்த்தான். அந்த மனிதன் உதங்கனைப் பார்த்து "இந்தக் காளையின் சாணத்தை உண்பாயாக" என்றான். உதங்கன் உடன்பட விரும்பவில்லை.

அந்த மனிதன் மறுபடியும், "ஓ உதங்கா, ஆராயாமல் உண்பாயாக. உனது ஆசானும் {வேதாவும்} இதற்கு முன் இதைச் உண்டிருக்கிறார்" என்றான். உதங்கன் சம்மதித்துச் சாணத்தைச் சாப்பிட்டு, அந்தக் காளையின் சிறுநீரைக் குடித்து, கைகளையும் வாயையும் தூய்மைப்படுத்திக் கொண்டு மரியாதையாக எழுந்து மன்னன் பௌசியன் இருக்குமிடம் சென்றான்.

"அரண்மனையை வந்தடைந்ததும், மன்னன் பௌசியன் அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டான். அவனை {மன்னன் பௌசியனை} அணுகிய உதங்கன், தனது வணக்கத்தையும் வாழ்த்துக்களையும் தெரிவித்ததோடு, "நான் உன்னிடம் ஒரு கோரிக்கை வைக்கவே வந்தேன்" என்றான். மன்னனும் பதில் வணக்கங்களைத் தெரிவித்துக் கொண்டு, "ஐயா, நான் உங்களுக்கு என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டான். உதங்கன் "உனது இராணியின் ஒரு ஜோடிக் கம்மல்களை, எனது குருவின் {வேதாவின்} மனைவிக்குப் பரிசாகக் கொடுப்பதற்கு, அதைப் பிச்சையாகக் கேட்டு வந்தேன்" என்றான்.

"மன்னன் {பௌசியன்}, "உள்ளே பெண்கள் இருக்கும் அறைகளுக்குச் சென்று இராணியைக் கண்டு அவளிடம் வாங்கிக் கொள்ளும்" என்றான். பெண்களின் அறைகளுக்குச் சென்ற உதங்கனால் இராணியைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. திரும்பவும் மன்னனிடம் வந்து "இதுவல்ல நீ என்னை நடத்த வேண்டிய முறை. நீ என்னை இப்படி ஏமாற்றக்கூடாது. ராணி அந்த அறைகளில் இல்லை. என்னால் அவளைக் காண முடியவில்லை" என்றான். இதைக் கேட்ட மன்னன் சற்று நேரம் யோசித்தான். பின்பு "ஐயா, சற்றுக் கவனத்துடன் நினைவுப்படுத்திப் பாரும், நீர் அசுத்தங்களில் ஏற்பட்ட ஏதாவது தொடர்பால் மாசடையவில்லை என்பது உறுதிதானா? எனது ராணி கற்புக்கரசியாவாள். மாசுள்ளவர்கள் அவளைக் காண இயலாது. அவளும் தன்னை மாசுள்ளவர்கள் மத்தியில் வெளிப்படுத்த மாட்டாள்" என்றான்.

"இப்படிச் சொல்லப்பட்ட உதங்கன், சிறிது நேரம் யோசித்துவிட்டு, "ஆம், அப்படித்தான் இருக்க வேண்டும். அவசரத்தில், உணவருந்தி்விட்டு நின்றபடியே சுத்திகரிப்புச் சடங்கைச் செய்தேன்" என்றான். மன்னன் பௌசியன் "இதுதான் வரம்பை மீறிய குற்றம். நின்றபடி சடங்கைச் செய்தல் சுத்திகரிப்பு ஆகாது. அதுவும் பயணம் மேற்கொள்ளும்போது அப்படிச் செய்தல் கூடாது" என்றான். இதை ஏற்றுக் கொண்ட உதங்கன், கிழக்கு நோக்கி உட்கார்ந்து, தனது முகம், கை, கால்களைச் சுத்தமாகக் கழுவினான். பிறகு சத்தமிடாமல் மூன்று முறை எச்சில்படாது வெதுவெதுப்பில்லாத நீர், தனது குடலை அடையும் வரை உறிஞ்சினான். தனது முகத்தை இரு முறை துடைத்தான். பிறகு நீரை வைத்துத் தனது உறுப்புகளைத் தொட்டான் (காது, மூக்கு.......). இவையெல்லாவற்றையும் செய்து, மறுபடியும் பெண்களின் அறைகளுக்குள் நுழைந்தான்.

பௌசியன் மனைவியிடம்
காதணிகளைப் பெறும் உதங்கன்
இம்முறை ராணியைக் கண்டான். ராணியும் அவனைத் {உதங்கனைத்} தெரிந்து கொண்டு, "வாருங்கள் ஐயா, நான் என்ன செய்ய வேண்டும்" என்று கேட்டாள். உதங்கன், "அந்தக் குண்டலங்களை உன்னிடம் பிச்சையாகக் கேட்கிறேன். அவற்றை எனது குருவுக்குக் {வேதாவுக்குக்} காணிக்கையாகக் கொடுக்க வேண்டும்" என்றான். ராணி மிகுந்த விருப்பத்துடன் உதங்கரின் நன்னடத்தைக்குப் பரிசு கொடுக்க எண்ணி, தனது குண்டலங்களைக் கழற்றிக் கொடுத்தாள். கொடுத்து விட்டு, "இந்தக் குண்டலங்களைப் பாம்புகளின் அரசனான தக்ஷகன் விரும்புகிறான். அதனால் இந்தக் கம்மல்களைப் பத்திரமாக எடுத்துச் செல்ல வேண்டும்" என்றாள்.

"இப்படிச்சொல்லப்பட்ட உதங்கன், 'பெண்ணே, பயங்கொள்ளாதே, பாம்புகளுக்குத் தலைவன் தக்ஷகனால் என்னை வெல்ல முடியாது" என்று சொல்லிவிட்டு ராணியிடம் விடைபெற்றுக் கொண்டு பௌசியன் முன்பு வந்து "பௌசியா, மனம் நிறைந்தேன்" என்றான். பௌசியன் உதங்கனிடம், "கொடையாகக் கொடுக்கப்படும் சரியான பொருள் நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகே கிடைக்கும். நீர் தகுதியுள்ள விருந்தினர், அதனால் உம்மை வழிபட விரும்புகிறேன். சற்றுப் பொறுத்திரும்" என்றான்.

உதங்கன், "சரி, நான் பொறுத்திருக்கிறேன். தயாராக வைத்திருக்கும் தூய பொருட்களை விரைவாக வரவைக்குமாறு வேண்டுகிறேன்" என்றான். மன்னன் {பௌசியன்} ஏற்றுக் கொண்டான் உதங்கனும் மகிழ்வுடன் இருந்தான். தனது முன்பாக வைக்கப்பட்ட உணவு குளிர்ந்ததாகவும், சுத்தமற்றதாகவும், அதில் தலைமுடியும் இருந்ததால் கோபத்துடன் உதங்கன், "நீ எனக்குச் தூய்மையற்ற ணவைக் கொடுத்ததால், பார்வையை இழப்பாயாக" என்று சபித்தான். பதிலுக்குப் பௌசியனும், "சுத்தமாக இருக்கும் உணவைச் சுத்தமற்றது என்று சொன்னதால் நீ பிள்ளைப்பேறில்லாமல் போவாயாக' என்று சபித்தான். உதங்்கன், "இது முறையல்ல, எனக்குத் தூய்மையற்ற உணவைப் பரிமாறி, பதில் சாபம் வேறு தருகிறாயா? கண்ணால் சாட்சி கண்டு உன்னில் நீ மனநிறைவு  கொள்வாயாக" என்றான்.

உணவு சுத்தமற்றதாகத்தான் இருக்கிறது என்பதைப் பௌசியன், நேரடியாகவே கண்டு கொண்டான். அந்த உணவு குளிர்ந்ததாகவும், தலைமுடியுடனும், யாரோ பின்னலிடாதப் பெண்ணால் தயாரிக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதை உணர்ந்து முனியை அமைதிப் படுத்த முயன்றான் "ஐயா, உம் முன்னால் வைத்த உணவு குளிர்ந்ததாகவும், முடியுடனும் இருக்கிறது. சரியான அக்கறையுடன் இந்த உணவு தயாரிக்கப்படவில்லை. ஆகவே என்னை மன்னித்துக் கொள்ளும். நான் குருடாகாமல் காப்பாற்றும்" என்றான். உதங்கன், "நான் என்ன சொல்கிறேனோ அது நடந்தே தீரும். இருந்தாலும், நீ குருடானாலும் மிக விரைவில் பார்வையை அடைவாய். உனது சாபத்தையும் நீ திரும்பப் பெற்றுக் கொள்" என்றான்.

பௌசியன் சொன்னான், "எனது சாபத்தைத் திரும்பப்பெற என்னால் இயலாது. ஏனென்றால் எனது கோபமும் இன்னமும் தணியவில்லை. ஆனால் உமக்கு இது தெரியாது. அந்தணனின் வார்த்தைகள் என்னதான் கூரிய கத்தியைப் போன்று இருந்தாலும், அவனது இதயம் புதிதாகக் கடைந்த வெண்ணையைப் போன்று மிருதுவானது. இஃது அப்படியே க்ஷத்திரியர்களிடம் பார்த்தால், அவனது வார்த்தைகள் மெதுவான வெண்ணையைப் போன்றும், அவனது இதயம் கூரியக் கத்தியைப் போன்றும் இருக்கும். அப்படியிருப்பதால், நான் கொடுத்த சாபத்தை என்னால் திரும்பப் பெற இயலவில்லை. அதனால் நீர் வந்த வழியே போம்" என்றான்.

"நீ சுத்தமற்ற உணவினைத்தான் கொடுத்தாய் என்பதை நான் காண்பித்தேன். நீ என்னைச் சாந்தப்படுத்தினாய், அஃது ஒருபக்கம் இருக்கட்டும். சுத்தமான உணவைச் சுத்தமற்றது என்று நான் சொன்னதாகக் கருதியே எனக்குப் பிள்ளைப் பேறற்றுப் போகட்டும் என்று சபித்தாய். ஆனால், உணவு சுத்தமற்றதாகவே இருந்தது. ஆகையால் உனது சாபம் என்னை ஒன்றும் செய்யாது. இதில் நான் உறுதியாக இருக்கிறேன்" என்று சொல்லிவிட்டு உதங்கன் அந்த இடத்தை விட்டு நகர்ந்தான்.


ஆங்கிலத்தில் | In English

மஹாபாரதத்தின் முக்கிய மனிதர்கள் வரும் பகுதிகள்

அக்ருதவ்ரணர் அக்னி அகம்பனன் அகஸ்தியர் அகிருதவரணர் அங்கதன் அங்காரபர்ணன் அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அசலன் அசுவினிகள் அத்புதன் அத்ரி அத்ரிசியந்தி அதிரதன் அபிமன்யு அம்பரீஷன் அம்பா அம்பாலிகை அம்பை அயோதா தௌம்யா அர்வாவசு அர்ஜுனன் அரிஷ்டநேமி அருணன் அருணி அருந்ததி அலம்புசன் அலாயுதன் அவிந்தியன் அவுர்வா அன்சுமான் அனுவிந்தன் அஷ்டகன் அஷ்டவக்கிரர் அஸ்வத்தாமன் அஸ்வபதி ஆணிமாண்டவ்யர் ஆத்ரேயர் ஆதிசேஷன் ஆர்யகன் ஆர்ஷ்டிஷேணர் ஆஸ்தீகர் இந்திரசேனன் இந்திரசேனை இந்திரத்யும்னன் இந்திரன் இந்திரஜித் இராவான் {அரவான்} இல்வலன் உக்கிரசேனன் உக்தன் உச்சைஸ்ரவஸ் உசீநரன் உத்தமௌஜஸ் உத்தரன் உத்தரை உத்தவர் உத்தாலகர் உதங்கர் உதங்கா உபமன்யு உபரிசரன் உபஸ்ருதி உலூகன் உலூபி ஊர்வசி எலபத்திரன் ஏகலவ்யன் ஐராவதன் கங்கன் கங்கை கசன் கடோத்கசன் கண்வர் கணிகர் கத்ரு கந்தன் கபோதரோமன் கயன் கர்ணன் கருடன் கல்கி கல்மாஷபாதன் கலி கவந்தன் கனகன் கஹோடர் காகமா காசியபர் காதி காந்தாரி காமதேனு காயத்ரி கார்க்கோடகன் கார்த்திகை காலகேயர் காலவர் காளி காக்ஷிவத் கிந்தமா கிர்மீரன் கிரது கிரந்திகன் கிராதன் கிரிசன் கிரிடச்சி கிருதவர்மன் கிருதவீர்யன் கிருதாசி கிருபர் கிருஷ்ணன் கீசகர்கள் கீசகன் குணகேசி குந்தி குந்திபோஜன் குபேரன் கும்பகர்ணன் குரோதவாசர்கள் குவலாஸ்வன் கேசின் கேசினி கைகேயி கோடிகன் கோமுகன் கௌசிகர் கௌசிகி கௌதமர் சக்திரி சக்ரதேவன் சகரன் சகாதேவன் சகுந்தலை சகுனி சங்கன் சச்சி சசபிந்து சஞ்சயன் சஞ்சயன் 1 சத்தியபாமா சத்தியவதி சத்தியஜித் சத்யபாமா சத்யவான் சதானீகன் சந்தனு சந்திரன் சம்சப்தகர்கள் சம்பா சம்பை சம்வர்ணன் சமீகர் சர்மிஷ்டை சர்யாதி சரஸ்வதி சல்லியன் சலன் சனத்சுஜாதர் சஹஸ்ரபத் சாகரன் சாண்டிலி சாத்யகி சாத்யர்கள் சாந்தை சாம்பன் சாம்யமணி சாரங்கத்வஜன் சாரிசிரிகன் சாருதேஷ்ணன் சால்வன் சாவித்ரி சிகண்டி சிங்கசேனன் சிசுபாலன் சித்திரசேனன் சித்திராங்கதை சித்ரவாஹனன் சிபி சியவணன் சியவனர் சிரிங்கின் சிருஞ்சயன் சிவன் சீதை சுக்ரன் சுக்ரீவன் சுகன்யா சுசர்மன் சுசோபனை சுதர்சனன் சுதர்மை சுதன்வான் சுதக்ஷிணன் சுதாமன் சுதேவன் சுதேஷ்ணை சுந்தன் உபசுந்தன் சுநந்தை சுப்ரதீகா சுபத்திரை சுமுகன் சுரதை சுருதசேனன் சுருதர்வான் சுருதாயுதன் சுருதாயுஸ் சுவாகா சுவேதகேது சுனந்தை சுஹோத்திரன் சூதன்வான் சூர்ப்பனகை சூரன் சூரியதத்தன் சூரியன் சேகிதானன் சேதுகன் சைகாவத்யர் சைப்யை சைரந்திரி சோமகன் சோமதத்தன் சௌதியும்னி சௌனகர் ததீசர் தபதி தபஸ் தம்போத்பவன் தமயந்தி தமனர் தர்மதேவன் தர்மவியாதர் தளன் தக்ஷகன் தாத்ரேயிகை தார்க்ஷ்யர் தாருகன் தாலப்யர் தியுமத்சேனன் திர்கதமஸ் திரஸதஸ்யு திரிசிரன் திரிஜடை திருதராஷ்டிரன் திருஷ்டத்யும்னன் திரௌபதி திலீபன் திலோத்தமை திவோதாசன் துச்சலை துச்சாசனன் துந்து துர்க்கை துர்மதன் துர்மர்ஷணன் துர்முகன் துர்வாசர் துர்ஜயன் துரியோதனன் துருபதன் துருபதன் புரோகிதர் துரோணர் துவஷ்டிரி துவாபரன் துஷ்கர்ணன் துஷ்யந்தன் தேவ தேவசேனை தேவயானி தேவாபி தௌமியர் நகுலன் நகுஷன் நரகாசுரன் நரன் நளன் நளன்2 நாரதர் நாராயணர்கள் நாராயணன் நிவாதகவசர்கள் நீலன் நைருதர்கள் பகதத்தன் பகர் பகன் பகீரதன் பத்ரசாகன் பத்ரா பப்ருவாஹனன் பர்ணாதன் பர்வதர் பரசுராமர் பரத்வாஜர் பரதன் பராசரர் பராவசு பரீக்ஷித் பரீக்ஷித்1 பலராமன் பலன் பலி பாகுகன் பாண்டியன் பாண்டு பானுமான் பாஹ்லீகர் பிங்களன் பிரகலாதன் பிரத்யும்னன் பிரத்னஸ்வன் பிரதர்த்தனன் பிரதிவிந்தியன் பிரதீபன் பிரம்மத்வாரா பிரம்மா பிரம்மாதி பிரமாதின் பிராதிகாமின் பிருகத்யும்னன் பிருகதஸ்வர் பிருகு பிருது பிருந்தாரகன் பிருஹத்சேனை பிருஹத்பலன் பிருஹத்ரதன் பிருஹந்நளை பிருஹஸ்பதி பீமன் பீமன்1 பீஷ்மர் புரு புருரவஸ் புரோசனன் புலஸ்தியர் புலஹர் புலோமா புஷ்கரன் பூமாதேவி பூரி பூரிஸ்ரவஸ் பௌரவன் பௌலோமர் மங்கணகர் மடன் மணிமான் மதிராக்ஷன் மதுகைடபர் மந்தபாலர் மந்தரை மயன் மருத்தன் மஹாபிஷன் மஹிஷன் மாத்ரி மாதலி மாதவி மாந்தாதா மார்க்கண்டேயர் மாரீசன் மாலினி மிருத்யு முகுந்தன் முசுகுந்தன் முத்கலர் முனிவர்பகன் மூகன் மேதாவி மேனகை மைத்ரேயர் யது யமன் யயவரர் யயாதி யவக்கிரீ யுதாமன்யு யுதிஷ்டிரன் யுயுத்சு யுவனாஸ்வன் ரந்திதேவன் ராகு ராதை ராமன் ராவணன் ரிசீகர் ரிதுபர்ணன் ரிஷ்யசிருங்கர் ரிஷபர் ருக்மரதன் ருக்மி ருத்திரன் ருரு ரேணுகை ரைப்பியர் ரோமபாதன் லட்சுமணன் லட்சுமி லபிதை லக்ஷ்மணன் லோகபாலர்கள் லோபாமுத்திரை லோமசர் லோமபாதன் லோமஹர்ஷனர் வசாதீயன் வசிஷ்டர் வசு வசுதேவர் வசுமனஸ் வந்தின் வர்கா வருணன் வஜ்ரவேகன் வாசுகி வாதாபி வாமதேவர் வாயு வார்ஷ்ணேயன் வாலகில்யர் வாலி விகர்ணன் விசாகன் விசித்திரவீரியன் விதுரன் விதுலை விந்தன் விபாண்டகர் விபாவசு விபீஷணன் வியாக்ரதத்தன் வியாசர் வியுஷிதஸ்வா விராடன் விருத்திரன் விருஷகன் விருஷசேனன் விருஷதர்பன் விருஷபர்வன் விரோசனன் விவிங்சதி வினதை விஷ்ணு விஸ்வகர்மா விஸ்வாமித்ரர் வேதா வைகர்த்தனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு வைனியன் ஜடாசுரன் ஜடாயு ஜந்து ஜமதக்னி ஜரத்காரு ஜராசந்தன் ஜரிதை ஜரை ஜலசந்தன் ஜனகன் ஜனபதி ஜனமேஜயன் ஜாரிதரி ஜிமூதன் ஜீவலன் ஜெயத்சேனன் ஜெயத்ரதன் ஜோதஸ்நாகாலி ஷாமந்தர் ஸ்தூணாகர்ணன் ஸ்வேதகி ஸ்வேதகேது ஸ்வேதன் ஹயக்ரீவன் ஹர்யஸ்வன் ஹரிச்சந்திரன் ஹனுமான் ஹிடிம்பன் ஹிடிம்பை ஹோத்திரவாஹனர்
 
Creative Commons License
முழுமஹாபாரதம் by முழுமஹாபாரதம் is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Based on a work at http://mahabharatham.arasan.info.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://mahabharatham.arasan.info.
mahabharatham.arasan.info. Blogger இயக்குவது.
Back To Top