clone demo
உத்யோக பர்வம் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
உத்யோக பர்வம் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

செவ்வாய், ஆகஸ்ட் 18, 2015

உத்யோகபர்வம் முழுவதும் - பிடிஎப் கோப்பு - பதிவிறக்கம்


உத்யோக பர்வம் முழுவதும்  (001 முதல் 199 பகுதிகள் வரை) உள்ள பிடிஎப் கோப்பைப் பதிவிறக்க இங்கே சொடுக்கவும். இதன் நிறை 17.3 MB ஆகும்.

நான்கு பகுதிகளாகப் பதிவிறக்க

உத்யோக பர்வம்  001 முதல் 050 வரை 7.11 MB
உத்யோக பர்வம் 051 முதல் 100 வரை 4.84 MB
உத்யோக பர்வம் 101 முதல் 150 வரை 5.2 MB
உத்யோக பர்வம் 151 முதல் 199 வரை 5.2 MB

பீஷ்ம பர்வம் ஆரம்பித்து, இதுவரை 13 பகுதிகள் மொழிபெயர்க்கப்பட்டிருக்கின்றன. அவற்றை வலைத்தளத்திலேயே தொடர்ந்து படித்து வாருங்கள்.

வழக்கம் போலவே, நண்பர் திரு.செல்வராஜ் ஜெகன் அவர்கள் உத்யோக பர்வம் பகுதிகள் 001 முதல் 199 வரையுள்ள பகுதிகளைச் சேகரித்து நமது மின்னஞ்சலுக்கு MS Word கோப்பாக அனுப்பி வைத்தார். அவருக்கு நன்றி.



ஆதிபர்வம், சபாபர்வம், வனபர்வம், விராடபர்வம் ஆகியவற்றை முழுவதுமாக பதிவிறக்கத்திற்கு ஏற்கனவே  கொடுத்திருக்கிறேன். கீழே உள்ள லிங்குகளைச் சொடுக்கினால் தேவையான கோப்பின் பதிவிறக்கப் பக்கத்திற்குச் செல்லும். அங்கிருந்து அவற்றைப் பதிவிறக்கிக் கொள்ளுங்கள்.



என்னதான் பிடிஎப் கோப்புகளைக் கொடுத்தாலும், மேற்கண்ட இவை எவையும் இறுதியானவை அல்ல. தினமும் திருத்தங்கள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. எனவே, இந்த நிமிடத்தில் வலைத்தளத்தில் கடைசியாக இருக்கும் பதிவுகள்கூட,  இந்த நிமிடம் வரைதான் இறுதியானதாகும். நாளையே கூட திருத்தப்படலாம்.

நன்றி

அன்புடன்
செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்

திங்கள், ஆகஸ்ட் 03, 2015

உத்யோக பர்வச் சுவடுகளைத் தேடி!


எங்கும் காரிருள் சூழ்ந்திருந்தது. வானத்தின் அடர்நீலம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் கறைந்து தூரத்தில் இருந்த நிலமகளை அரவணைத்தபடி கருப்பாக மறைந்தது. ஆகாயமும் பூமியும் சந்திக்கும் இடத்தில், கருப்பும் வெள்ளையும் கலந்த கலவையாகத் தங்கள் நெளிவு சுழிவுகளைக் காட்டியபடி மலைகள் ஓடிக் கொண்டிருந்தன. அவை எப்படி ஓடும்? என் கண்களே அப்படி அலைபாய்ந்தன. சிதறிக் கிடக்கும் பூக்கள் விரிந்து விரிந்து சுருங்குவது போல நட்சத்திரங்கள் அதற்கும் மேலே மின்னிக் கொண்டிருந்தன. இந்த இருட்டிலும் இப்படியோர் ஓவியமா? இல்லை, காலமெனும் சிற்பியின் உளியால் செதுக்கப்பட்ட அற்புதமா இஃது?


மயக்கத்துடன் எதிர் திசையைத் திரும்பிப் பார்த்தேன். தூரத்தில் ஆறு கரும் உருவங்கள், நுண்ணிய அசைவுகளுடன் ஆடிக்கொண்டிருந்ததைப் போலத் தெரிந்தது. இல்லை அவை நடக்கின்றன. நானிருந்த திக்கை நோக்கியே அவை வந்து கொண்டிருந்தன. அவைகளுக்குப் பின்னே பெரிய மஞ்சள் நிலா அடிவானத்தில் இருந்து முக்கால் உருண்டையாக முளைத்திருந்தது. அந்தக் கரிய உருவங்கள் அனைத்தும் அந்த மஞ்சள் நிறத்திற்குள்ளேயே அடங்கியிருந்தன.

"யாரிவர்கள்? இந்த வேளையில் இங்கு என்ன செய்கிறார்கள்? நான் ஏன் இங்கு நின்று கொண்டிருக்கிறேன்?" மனம் பதைபதைத்தது. "வருவது மனிதர்கள்தானா? திரும்பிப் போய்விடலாமா? எங்குப் போவது? நாம் எங்கிருந்து வந்தோம்?" மனம் குழம்பியது. சிறு உருவங்களாகத் தெரிந்தவை, நேரமாக ஆகப் பெரிதாகிக் கொண்டே இருந்தன. எவ்வளவு பெரிது? "ஆ... அவர்களின் கால் கட்டைவிரலின் நுனியளவு கூட நாம் இல்லையே... இதோ மிதிக்கப் போகிறார்கள். நாம் தொலைந்தோம்." என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தபோதே நினைவு தப்பியது. கீழே சாய்ந்தேன்.

பனியுடன் சேர்ந்து குளுமையாக வீசிக்கொண்டிருந்த தென்றலால் உடல் சில்லிட்டுப் போனது. காற்றில் ஆடிய நாணலின் ஸ்பரிசம் முகத்துக்குக் கிட்டி, தும்மலுடன் மயக்கம் கலைந்தது. முகம் மண்ணில் கிடப்பத்தை மணத்தால் நுகர்ந்துணர முடிந்தது. அந்த மணத்திற்குத்தான் என்ன ஒரு மருத்துவக் குணம். மரணம் போன்ற ஒரு மயக்கத்தையே நொடிப்பொழுதில் தெளித்து விட்டதே.

அச்சத்தால் அழுது உடல் வெளியிட்ட கண்ணீராக முகமெல்லாம் வியர்வை வழிந்திருந்தது. அதனுடன் மண்ணும் கலந்து என்னமோ செய்தது. கவிழ்ந்து விழுந்த நிலையிலேயே முகத்தை நிமிர்த்தினேன். முகத்தில் ஒட்டியிருந்த புழுதியை கீழே வழித்தெறிய இரு கைகளாலும் நெற்றி முதல் துடைத்து வந்தேன். கண்களை விரல்கள் தாண்டவும், புருவத்தை மேலிமை முத்தமிடவும், நட்சத்திர மழையால் நனைந்து கொண்டிருந்த மலைகள் என் விழிகளில் விரிந்தன. அந்த அறுவரின் முதுகுப்புறங்களும் நிலவு வெளிச்சத்தில் நன்றாகத் தெரிந்தன. "பின்னே செல்வது ஒரு பெண் போலல்லவா தெரிகிறது", "என்ன இது? எங்கே செல்கிறார்கள்? அந்த மலைகளுக்குத் தான் செல்கிறார்களா? அங்கே எதற்கு?"

மனதைத் திக்கெனச் செய்தது, திடீரென எழுந்த சர சரவென்ற சத்தம். "என்னமோ நடக்கப்போகிறது" என்ற நினைப்பை மனம் எண்ணி முடிப்பதற்குள், கவிழ்ந்திருந்த அந்நிலையிலேயே எனது முகம் மட்டும் தானாகப் பின்புறம் திரும்பி நிலவைப் பார்த்தது. நான்கு கால்களைக் கொண்ட ஒரு பெரும் விலங்கு நிலவுக்குள் இருந்து பாய்ந்தோடி வந்தது. ஒரே குதிதான், நான் கண்ணை மூடித் திறப்பதற்குள் அதன் கால்களுக்கிடையில் இருந்தேன். மோவாய் ரோமம் முள்ளெனக் குத்திக்கொண்டு நிற்க, திறந்திருந்த அதன் வாயிற்கு வெளியே எச்சில் சொட்டியபடி நாக்கு தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. மலைத்துப்போய் மல்லாந்த நான், மேலே தெரிந்த அதன் வயிற்றைப் பார்த்தேன். அடுத்தக் குதி, அது என்னைத் தாண்டிச் சென்றது.

ஊதா நிற வானம் என் கண்களைத் தாண்டி எனது தலைக்குப் பின்னே ஓடி ஒளிந்து கொண்டது. நிலவும் அப்படித்தான் ஓடவே செய்தது. சட்டென எனது தலை தரையில் மோதியது. அவ்விலங்கு என்னைத் தாண்டி மட்டும் செல்லவில்லை. பின்னங்கால்கள் ஒன்றினால் எனது தலையைத் தூக்கிப் போட்டுவிட்டே சென்றிருக்கிறது. குட்டிக்கரணம் அடிக்கும் குரங்கைப் போல, நானும் நிலவை நோக்கி உருண்டு விழுந்தேன். "அது நாய்!" என்று மனம் சொன்னது. "நாயா? இவ்வளவு பெரியதா?" என்று குறுக்குப் புத்தி கேள்வி கேட்டது. "ஆம். அது நாயேதான். ஆனால் சாதாரண நாயல்ல" என்று நினைத்தபடியே அது சென்ற திக்கை நோக்கிப் பின்புறம் திரும்பினேன்.

"ஆ... அவர்களை நோக்கிச் செல்கிறதே. என்ன நேரப்போகிறதோ?" பயத்தால் கண்களை அகல விரித்தேன். "அம்மா! நாய்" என்று அலறினேன். அந்தப் பெண் திரும்பினாள். கண்களா அவை? சந்திரன் மற்றும் சூரியனின் ஒளிபொருந்திய அவை கருணை கலந்த கண்டிப்புடன் என்னை நோக்கின! "என்னையா நீ எச்சரிக்கிறாய்?" என்ற கண்டிப்பையும், "இவன் நம்மை அறியவில்லைபோலும்" என்ற நினைப்பால் எழுந்த கருணையையும் அந்தப் பார்வையில் உணர்ந்தேன். இடி இடித்தாற்போலக் கேட்ட பெருவொலியால், அவளிடம் இருந்து பார்வையை விலக்கி நாயைப் பார்த்தேன். குரைத்தபடியே சென்ற அது அந்த அறுவரில் ஒருவரின் காலை, வலம் வந்து பெருமூச்சுவிட்டபடி நின்றது. காட்சி மறைந்தது. எங்கும் இருள். "பார்வைப் புலனை இழக்கிறேனா? மரணம் என்னை அரவணைக்கிறதா?" ஒன்றும் புரியவில்லை. "ஒலிகூடக் கேட்கவில்லையே! காதுகளும் உணர்வை இழந்து விட்டனவோ?" மனதிலும் இருள் சூழ்ந்தது. எவ்வளவு நேரம் இப்படியே கிடக்கிறேன்? ஒரு மணிநேரமா? ஒரு நாளா? ஒரு வருடமா? இல்லை... இல்லை... யுகம் யுகமாகத் தூங்கிக் கொண்டிருப்பது போன்ற உணர்வு.

"ஏங்க! பசங்க ரெடி, ஸ்கூலுக்கு விடணும்! எந்திரிங்க!" என்ற என் மனைவியின் குரல் கேட்டது. "அப்பாடா! காது கேக்குதுடா!" என்றெண்ணி, பார்வையும் கிடைத்துவிடாதா என்ற ஏக்கத்துடன் கண்களைத் திறந்தேன். "ஏம்பா எவ்ளோ நேரம்பா தூங்குவீங்க!" என்று கேட்டான் என் இளைய மகன். சோம்பல் முறித்துக் கொண்டே, "அப்பா தூங்க லேட்டாயிடுச்சுப்பா!" என்றேன். "லேட்டாயிடுச்சுன்னா, என்னத்தான மிஸ் திட்டுவாங்க. உங்களையா திட்டுவாங்க?" என்றான் அவன்.

"என்ன கனவு இது? இது எதைக் குறிக்குது? கனவு மாதிரியா இருந்தது?" கனவுக்கும் நனவுக்கும் இடையில் ஊசலாடியது மனம். அன்றைய நாள் முழுவதும் இக்கனவே என்னை ஆக்கிரமித்தது. என் அலுவல்களுக்கிடையிலும் இக்காட்சி என் கண்களில் தோன்றித் தோன்றி மறைந்தது. இது பாண்டவர்களின் கடைசி நெடும்பயணத்தைக் குறிப்பதாகவே எனக்குப் படுகிறது. அப்படியே அதை நான் நம்பவும் செய்கிறேன்.

இந்த நேரத்தில் ஏன் அப்படி ஒரு காட்சி? அதுதான் தெரியவில்லை! வரவர தூக்கத்திலும் மகாபாரதம்தான் ஓடுகிறது. நான் கண்ட பல கனவுகளில் சமீபத்தில் நான் மிக நுணுக்கமாக உணர்ந்த ஒன்றை மட்டுமே இங்கே சொல்லியிருக்கிறேன். உறக்கத்தை விட அதிகமான ஓய்வை இவையே அளிக்கின்றன. "தூங்கிக் காண்பதல்ல; உன்னைத் தூங்கவிடாததே கனவு" என்ற அப்துல் கலாம் அவர்களின் வரிகளுக்கிணங்க மகாபாரதம் என்னைத் தூங்க விடுவதில்லை. ஒரு நாளைக்கு ஒரு பதிவையேனும் இடாமல் கண்கள் உறங்க மறுக்கின்றன. வெளியூர்களுக்குச் செல்ல நேரும் போதெல்லாம் இரவுகள் எனக்கு வருத்தத்தையே அளிக்கும்.

ஏன் இங்கே கனவையெல்லாம் குறிப்பிடுகிறேன் என்றால், இதுவும் மனதில் பதிந்த ஒரு சுவடுதானே. நாம் உணர்ந்தவற்றைப் பகிர்ந்து கொள்ளலாமே என்று நினைத்தே, "சுவடுகளைத் தேடி" என்ற இந்தப் பதிவில் மேற்கண்ட கனவை சொல்ல விழைந்தேன். கண்டது நேற்றென்பதால் கண்டது போலவே நினைவிலும் பதிந்திருந்தது. உண்மையில் நான் கண்ட அக்காட்சியை உணர்ந்தபடியே இங்குச் சொல்லிவிட்டேனா என்று தெரியவில்லை. ஆனால், கனவுக்கும், நனவுக்கும் வேறுபாடில்லாதவாறு அது உயிரோட்டமாகவே இருந்தது. மேற்கண்ட என் எழுத்துகளுக்கு அந்த உயிரை என்னால் கொடுக்க முடிந்ததா என்பது தெரியவில்லை. உண்மையில் கனவுகளை எழுத்துகளாலோ, ஒளிப்படங்களாலோ கூட முழுமையாகச் சொல்ல முடியாது என்றே நினைக்கிறேன்.

சரி நிகழ்கால நிஜத்திற்குத் திரும்புவோம்! கனவெல்லாம் கண்டு முடித்து, பிள்ளைகளைப் பள்ளியில் விட்டுவிட்டு வீட்டுக்குத் திரும்பினேன். அலுவலகத்தைத் திறக்கவில்லை. கலாம் அவர்களுக்கு அஞ்சலி செலுத்தும் விதமாக அலுவலகத்தை அடைத்துவிட்டு, உத்யோக பர்வத்தின் எஞ்சிய பதிவுகளை நிறைவு செய்துவிட வேண்டும் என்று தீர்மானித்தேன். உத்யோகபர்வம் பகுதி 197-ஐ மொழிபெயர்த்து முடித்துப் பிளாகரில் பதிவேற்றி விட்டு, வாட்சாப்பில் ஜெயவேலன் அவர்களுக்குத் தகவல் அனுப்பினேன். அரை மணிநேரம் கழித்துப் பார்த்தேன். திரு.ஜெயவேலன் அவர்கள் அந்தப் பதிவைத் திருத்தி முடித்திருந்தார்.

198-ம் பகுதியின் நிறைவு பத்தியை மொழிபெயர்த்துக் கொண்டிருந்த போது, எனக்குப் பின்னால் ஓர் உருவம் நின்று கொண்டிருந்ததை என்னால் உணர முடிந்தது. அலுவலகத்தை முன்புறம் மூடி வைத்திருந்தாலும், என்னை நன்கறிந்த வாடிக்கையாளர்கள், என் வீட்டின் கேட் வழியாக, அலுவலகத்தின் பின்புறமாக வந்துவிடுவார்கள். "ஆஹா... அலுவலுக்கு யாரோ வந்துவிட்டார்கள். இன்றும் உத்யோக பர்வத்தை முடிக்க முடியாது போலிருக்கிறதே" என்று நினைத்துத் திரும்பிப் பார்த்தேன். ஜெயவேல் அவர்கள் நின்று கொண்டிருந்தார். எனக்கோ இன்ப அதிர்ச்சி "என்னங்க... சொல்லாம கொள்ளாம வந்துட்டீங்க. நான் யாரோனு நினைச்சேன்" என்றேன். "ஏன் வரக்கூடாதா?" என்று கேட்டார். "என்னங்க இப்படிச் சொல்லிட்டீங்க" என்றேன்.

பிறகு மொழிபெயர்ப்பைக் குறித்துச் சிறிது நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தோம். "ஏங்க "நளன் தமயந்தி" கதையைவிட "அம்பை" கதை அருமைங்க" என்றார். "அது ஒரு விதம், இது ஒரு விதம்! இரண்டுமே நல்ல கதைகள்தானே" என்றேன். வீட்டினுள்ளே என் மனைவியிடம் பேசிக் கொண்டிருந்த திருமதி. தேவகி ஜெயவேலன் அவர்கள், என் அலுவலகத்திற்குள் முதல்முறையாக நுழைந்தார். "என்னண்ணா இவ்ளோ பள்ளமா இருக்கு" என்று என் அலுவலகத்தின் நிலை குறித்துக் கேட்டார். "ஓ... இவங்களும் வந்திருக்காங்களா? சொல்லவே இல்லையே!" என்று கேட்டேன். "ஆமா வந்த உடனே அவங்க வீட்டுக்குள்ளே போனாங்க. நீங்க எப்படியும் இங்கதான் இருப்பீங்கன்னு, நான் ஆஃபீசுக்குள்ளே வந்தேன்" என்றார்.

என் மனைவி காபியை எடுத்துக் கொண்டு உள்ளே நுழைந்தாள். அதை வாங்கி ஓரமாக வைத்துவிட்டு, தன் கையில் இருந்த கவரை என் மனைவியிடம் கொடுத்தார் ஜெயவேல். "நாங்க வாங்கிக்கிட்டே இருக்கோம். இது தப்பில்லையா?" என்று இம்முறை அவரிடமே கேட்டுவிட்டாள் என் மனைவி. "ஏங்க இது அவருக்கில்லங்க. இரவு நேரத்திலும் அவர் இந்த வேலையச் செய்ய உறுதுணையா இருக்கீங்கல்ல. இது உங்களுக்குத்தாங்க" என்றார். என் மனைவி வாங்கத் தயங்கினாள். "ஏ... வாங்கிக்க லட்சுமி" என்றேன். வாங்கிக் கொண்டு வீட்டிற்குச் சென்றாள். பிறகு சிறிது நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்து விட்டு கணவனும் மனைவியுமாகத் தங்கள் இல்லத்திற்குத் திரும்பிச் சென்றார்கள் ஜெயவேலன்-தேவகி தம்பதியினர். நானும் காபி குடித்துவிட்டு வரலாமே என்று வீட்டிற்குச் சென்றேன். என் அன்னையின் புகைப்படத்திற்கு அருகே இருந்த கவரைப் பிரித்து ரூபாயை எண்ணினேன். ரூ.19,900/- இருந்தது. மீண்டும் அலுவலகம் திரும்பி 198 மற்றும் 199 பகுதிகளை மொழிபெயர்த்து முடித்தேன். மகாபாரதத்தின் ஐந்தாவது பர்வமான உத்யோக பர்வம் இனிதே நிறைவை எட்டியது. இன்னும் பதிமூன்று பர்வங்களைக் கடக்க வேண்டும். கனவில் வந்த அந்த அறுவர் மலைகளை எட்டுவதையும், தர்மன் தர்மதேவனிடம் மீண்டும் பேசுவதையும் நான் நிச்சயம் காண்பேன் என நம்புகிறேன்.

இதற்கு முன்பு ஒரு சமயம், உத்யோக பர்வம் மொழிபெயர்க்க ஆரம்பித்த நேரத்தில் என்று நினைக்கிறேன். திரு.ஜெயவேலன் அவர்கள் என்னை அவரது அலுவலகத்திற்கு வரச் சொன்னார். நானும் சென்றேன். அவர் புதிதாக ஆரம்பித்திருக்கும் ஒரு நிறுவனத்தைக் குறித்து விவாதித்தார். பிறகு, "நீங்களும் இங்கேயே வந்துவிடலாமே. கணினி வரைகலையே உங்களது எதிர்காலத் தேவைகளைப் பூர்த்திச் செய்து விடாது. நமது நிறுவனம் இணையம் சம்பந்தமான வேலையைத்தானே செய்யப் போகிறது. நீங்களும் இங்கேயே வந்துவிட்டால், கிடைக்கும் ஓய்வு நேரத்தில் எல்லாம் நீங்கள் மகாபாரதத்தை மொழிபெயர்க்கலாமே!" என்றார். "சரி பார்க்கிறேன்" என்று சொல்லிவிட்டுத் திரும்பினேன். பிறகு என்னால் அவரது அலுவலகத்ததிற்கு அடிக்கடி செல்ல முடியவில்லை. நான் ஏற்றிருக்கும் வேலைகளை எனது அலுவலகத்தில் முடிப்பதே பெரும் நேரத்தை எடுத்துக் கொண்டது.

ஒரு நாள் ஓர் அவசர வேலைக்காக நான் ஜெயவேலன் அவர்களின் அலுவலகத்திற்குச் செல்ல நேர்ந்தது. அலுவலை முடித்துவிட்டு, நானும் அவரும் வெளியில் இருந்த டீக்கடையில் காபி சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தோம். அப்போது அவர், "ஏங்க. மனிதனுக்கு எப்போது என்ன நேர்கிறது என்பது தெரிவதில்லை. நீங்கள் ஏற்றிருக்கும் பணியோ மிகப் பெரியது. முடிந்த அளவுக்கு எவ்வளவு விரைவாக மொழிபெயர்க்க முடியுமோ அவ்வளவு செய்து மகாபாரதத்தை முடித்து விடுங்கள்" என்றார். "நான் முடிந்த அளவுக்குச் செய்தே வருகிறேன்" என்று அவரிடம் சொன்னேன். "இல்லங்க இது பத்தாது. நான் ஒரு யோசனை சொல்றேன். ஒவ்வொரு பர்வத்தின் முடிவிலேயும் நான் உங்களுக்குப் பணம் தரப்போவது நிச்சயம். ஒரு பதிவுக்கு ரூ.100/ - என்று கணக்கு வைத்தே இதுவரை நான் உங்களுக்குப் பணம் தருகிறேன். நீங்கள் செய்து வரும் வேலையை விட்டுவிடுங்கள். முழு நேரமாக மொழிபெயர்ப்பை மட்டுமே செய்யுங்கள். நான் ஒரு பதிவுக்கு ரூ.200/- தருகிறேன். உங்களால் ஒரு நாளைக்கு நிச்சயம் ஐந்து பதிவுகளை இட முடியும். ஆக ஒரு மாதத்திற்கு நிச்சயம் உங்களுக்கு ரூ.30,000/- கிடைக்கும்" என்றார்.

"நீங்கள் இன்றைய கதையைச் சொல்கிறீர்கள். நான் நாளைய நிலையைப் பார்க்கிறேன். மகாபாரதம் முடிந்த பிறகு? என்னதான் இருந்தாலும் எனக்கென்று ஒரு தொழில் இருக்க வேண்டாமா?" என்று கேட்டேன். "ஏங்க மகாபாரதம் முடிந்ததும், உங்கள யாருங்க சும்மா இருக்க விடப் போறது. எவ்வளவோ இருக்கு மொழிபெயர்க்க! எனவே இது குறிச்சு நீங்க சிந்திங்க" என்று சொன்னார். நான், "பார்க்கிறேன்!" என்று சொல்லிவிட்டு வீடு திரும்பினேன். கணினி வரைகலைத் தொழிலில் எனக்கென்று ஒரு வாடிக்கையாளர் கூட்டத்தைக் கொண்டிருக்கிறேன். சேர்ந்தாற்போல் இரண்டு மூன்று நாளைக்கு நானில்லை என்றாலே திண்டாடிப் போய்விடுவார்கள். மேலும், தொழிலின் அடிப்படையில் நானும் இவ்வளவு காலம் அவர்களையே நம்பியிருந்திருக்கிறேன். திரு.ஜெயவேலன் அவர்கள் சொன்னதைக் குறித்து அதற்கு மேல் நான் சிந்திக்கவேயில்லை. இப்படி மொழிபெயர்ப்பதற்கான ஊக்கத்தை எப்படியெல்லாம் கொடுக்க முடியுமோ அப்படியெல்லாம் திரு.ஜெயவேலன் அவர்கள் கொடுத்தே வருகிறார். நான் என்ன செய்யப் போகிறேன் அவருக்கு?

2014 நவம்பர் 9ந்தேதி நடைபெற்ற வெண்முரசு நூல் வெளியீட்டு விழாவை, 2015 ஜனவரி 18ந்தேதி அன்று விஜய் டிவியில் ஒளிபரப்பினார்கள். இது குறித்து ஜெயமோகன் அவர்களின் வலைத்தளத்தில் ஏற்கனவே அறிவிக்கப்பட்டிருந்தது. நானும் என் வலைத்தளத்தில் http://mahabharatham.arasan.info/2015/01/venmurasu-release-function-broadcast-vijaytv.html அந்த லிங்கைப் பகிர்ந்திருந்தேன். நிகழ்ச்சியைக் கண்ட நண்பர்களும், உறவினர்களும் போனிலும், மின்னஞ்சலிலும் தங்கள் வாழ்த்துகளைத் தெரிவித்தார்கள். மொழிபெயர்ப்பு அல்லாமல், புதிய பதிவு ஒன்றை நான்கு வரி சேர்த்து எழுதுவதற்குள் நாக்குத் தள்ளி விடுகிறது. மேற்கண்ட கனவை எழுதுவதற்கே விக்கித்துப் போனேன். தினமும் குறைந்தது பத்து பக்கமாவது கொண்ட வெண்முரசின் ஒரு பதிவையும் எழுதிவிட்டு, அதற்கு மேலும் வாசகர்களின் கடிதங்களுக்குப் பதில் சொல்வது, ஜெயமோகன் அவர்களைத் தவிர வேறு யாராலும் முடியாது. வெண்முரசை எப்போதாவதுதான் என்னால் படிக்க முடிகிறது. படித்தால் சேர்ந்தாற்போல 10 பதிவையாவது படித்து விடுவேன். பெரும் சாதனையை அருகிலிருந்து உணர முடியாதவனாக இருக்கிறேன்.

திடீரென முழுமஹாபாரத வலைத்தளத்திற்கு நிறையப் பார்வைகள் கிடைப்பதை உணர்ந்து, எங்கிருந்து இவை வருகின்றன என்று பிளாகரில் தேடினேன். http://charuonline.com/blog/?p=2323 என்ற பக்கத்தில் இருந்து அதிகமான பேர் நமது வலைத்தளத்திற்கு வருவதை அதில் காண முடிந்தது. அந்தப் பக்கத்திற்குச் சென்று பார்த்தேன். எழுத்தாளர் சாரு நிவேதிதா அவர்கள் முழுமஹாபாரதத்திற்கு ஓர் அறிமுகத்தைக் கொடுத்திருந்தார். சிறிது நேரத்தில் அவரே என்னிடம் தொலைபேசியிலும் பேசினார். 2015 மார்ச் 07ந்தேதி அவரது வீட்டிற்குச் சென்று நானும் திரு.ஜெயவேலன் அவர்களும் சந்தித்தோம். நான் எடுத்துக் கொண்ட பணியைப் பாராட்டியபடி மகிழ்ச்சியாகப் பேசினார். நீண்ட நேரம் அவருடன் பேசக்கூடிய வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்தது. ஒன்றிரண்டு நாட்களில் http://andhimazhai.com/news/view/charu29.html என்ற பக்கத்தில், தனது வாசகர் ஒருவருக்குப் பதில் சொல்லும் விதமாக நளன் தமயந்தி கதையைச் சுட்டிக் காட்டி நமக்கு ஓர் அறிமுகத்தைத் தந்திருந்தார் சாரு. மேலும் அவர், புதிய தலைமுறை இதழில் "வேற்றுலகவாசியின் டயரிக் குறிப்புகள்" என்று தான் எழுதி வரும் தொடரில், 26 மார்ச் 2015 தேதியிட்ட இதழில் "மஹாபாரதத்தை மறக்கலாமா?" என்ற தலைப்பின் கீழ், http://mahabharatham.arasan.info/2015/03/introduction-to-mahabharata-by-charu-in-pudhiyathalaimurai-magazine.html நமது முழு மஹாபாரதத்தை அறிமுகப்படுத்தி வைத்திருந்தார். இப்படிப் பல்வேறு வகைகளில் நம்மைப் பல தளங்களில் அறிமுகம் செய்து வைத்தார்.

எழுத்தாளர் திரு.எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் அவர்களும் தனது வலைத்தளத்தில் தமிழ்மொழிக்காக சிறு அறிமுகத்தைத் தந்திருந்தார். http://www.sramakrishnan.com/?p=4551

திரு.ஜெயமோகன் அவர்களுக்கும், திரு.சாரு நிவேதிதா அவர்களுக்கும் நான் செலுத்தும் நன்றி வார்த்தைகளால் இல்லாமல் செயலால் இருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். அதற்கான சந்தர்ப்பம் அமைய பரமனை வேண்டுகிறேன்.

2015 மே 3ந்தேதி அன்று தந்தி தொலைக்காட்சியில் ஞாயிறு தோறும் "யாத்ரீகன்" என்ற பெயரில் ஒளிபரப்பாகும் நிகழ்ச்சியில், "மகாபாரதப் பாதையில்" என்ற பதிவில் எனது சிறிய பேட்டி ஒன்று வெளிவந்தது. http://mahabharatham.arasan.info/2015/05/Thanthi-TV-Yathrigan-1-03052015.html அதுவும் வாசகர்களின் மத்தியில் எனக்குப் பாராட்டைப் பெற்றுத் தந்தது. என்னைத் தொடர்பு கொண்டு படப்பிடிப்பு நடத்திய தந்தி டி.வி.யின் திரு.ஜான்சன் அவர்களுக்கு நன்றி

2015 ஜுன் 3ந்தேதி அன்று மயிலாப்பூர் ஆர்கே கன்வென்ஷன் சென்டரில் {RK Convention Center} நடைபெற்ற அரிமா சங்கத்தின் {Lion’s Club} கூட்டம் ஒன்றில் கலந்து கொள்ளும் வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்தது. அந்தக் கூட்டத்தைப் பாடி அரிமா சங்கம் & ஷெனாய் நகர் அரிமா சங்கத்தினர் இணைந்து ஏற்பாடு செய்திருந்தனர் http://mahabharatham.arasan.info/2015/06/support-from-lions-club-of-padishenoynagar-and-nungambakkam.html . மேடையொன்றில் நின்று பேசியது அதுவே எனக்கு முதல் முறை. நிகழ்ச்சியில் எழுத்தாளர்கள் திரு.சாருநிவேதிதா மற்றும் பத்ரி சேஷாத்ரி ஆகியோர் பங்கு பெற்றிருந்தது எனக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியையும் பெருமையையும் தந்தது. நிகழ்ச்சியின் முடிவில், பாடி-ஷெனாய் நகர் அரிமா சங்கத்தின் சார்பாக ஒரு நினைவுக் கேடயமும், நுங்கம்பாக்கம் அரிமா சங்கத்தின் சார்பாக ரூ.25,000/-க்கான காசோலையும் எனக்கு வழங்கப்பட்டது. அக்கூட்டத்தை ஏற்பாடு செய்து என்னைக் கௌரவித்த ஆர்கே திரு. A.S.இராமக்கிருஷ்ணன் அவர்களுக்கும், மற்றும் திரு.கஸ்தூரிரங்கன் அவர்களுக்கும் எனது நெஞ்சார்ந்த நன்றி!

மீனம்பாக்கம் சுழற்சங்கத்தில் வருகின்ற 2015 ஆகஸ்ட் 12ந்தேதி பேச அழைத்திருக்கிறார்கள். எனது பேச்சுப் பயிற்சியை அங்குதான் சோதித்துப் பார்க்க வேண்டும்.

ஆடியோ மற்றும் காணொளி பதிவுகள் நன்றாக வந்து கொண்டிருக்கின்றன. திருமதி.தேவகி ஜெயவேலன் அவர்கள் கிட்டத்தட்ட வனபர்வத்தை முடித்துவிட்டார். விராட பர்வம் முழுதுமாக ஆடியோ மற்றும் வீடியோவில் இருக்கிறது. உத்யோக பர்வமும் கிட்டத்தட்ட நிறைவடையும் நிலையில் உள்ளது. திருமதி.தேவகி ஜெயவேலன் அவர்கள் அலுவலகத்தில் தன் வேலைகளை முடித்து, வீட்டுக்கு வந்து வீட்டு வேலைகளையும் முடித்து, இவ்வளவு காணொளிகளைப் படைத்திருப்பது வியப்பைத் தருகிறது. அவருக்கு எனது நன்றி.

2015 மார்ச் 16 அன்று நமது வலைப்பூ ஆயிரம் (1000) பதிவுகளைக் கடந்தது. ஜனவரி 1ந்தேதி 10 லட்சமாக இருந்த பக்கப்பார்வைகள் இப்போது பதினாறு லட்சங்களைக் கடந்திருக்கிறது. ஆறு லட்சம் பார்வைகள் ஏழு மாதங்களில் கிடைத்திருக்கின்றன. முகநூல் பக்கம் இருபத்தேழாயிரம் லைக்குகளைக் கடந்திருக்கிறது. கூகிள்+ல் 5000 பேர் சர்க்கிளில் இணைந்திருக்கிறார்கள்.

2015 ஜனவரி 1ந்தேதி ஆரம்பித்த உத்யோக பர்வம் ஜூலை 31 அன்று நிறைவடைந்தது. 212 நாட்களில் 199 பகுதிகளின் மொழிபெயர்ப்பு நிறைவடைந்திருக்கிறது. இடையில் அவ்வப்போது சில ஊர்களுக்குச் செல்ல வேண்டி நேர்ந்ததால் பணியில் கொஞ்சம் வேகம் குறைந்தது. ஆனால் இறுதி கட்டத்தில் வேகமடைந்ததால் இவ்வளவு நாட்களுக்குள் நிறைவு செய்ய முடிந்தது.

இதுவரை,
ஆதிபர்வம் பகுதிகள் 236
சபாபர்வம் பகுதிகள் 80
வனபர்வம் பகுதிகள் 313
விராடபர்வம் பகுதிகள் 72
உத்யோகப்பர்வம் பகுதிகள் 199
என மொத்தம் 900 பகுதிகள் நிறைவடைந்துள்ளன.
பீஷ்மபர்வம் பகுதிகள் 124 ஆகும்.

அடுத்து பீஷ்ம பர்வத்தை மொழிபெயர்க்க வேண்டும். பீஷ்ம பர்வத்தின் மூன்றாவது உப பர்வமாக "ஸ்ரீ மத் பகவத்கீதை" வருகிறது. மிகக் கவனமாக மொழிபெயர்க்க வேண்டும். கிசாரி மோகன் கங்குலி அவர்களின் ஆங்கிலத்தைப் படித்து, கும்பகோணம் தமிழ் பதிப்புடன் ஒப்பிட்டே இது வரை, அதாவது சபாபர்வம் முதல் உத்யோக பர்வம் வரை மொழிபெயர்த்திருக்கிறேன். சில நேரங்களில் இரண்டுக்கும் இடையில் பெரிய வித்தியாசம் இருக்கும். அப்போதெல்லாம் நான் கங்குலியைச் சார்ந்தே மொழிபெயர்த்திருக்கிறேன். இப்போது, பகவத்கீதையைப் பொறுத்தவரை, மேலும் ஓர் ஒப்பீடாகக் கிருஷ்ண பக்தி இயக்கத்தைச் சேர்ந்த தெய்வத்திரு. பக்திவேதாந்த சுவாமி பிரபுபாதர் அவர்களின் "பகவத் கீதை - உண்மையுருவில்" என்ற புத்தகத்தையும் துணையாக எடுத்துக் கொள்ளப் போகிறேன். இந்தப் புத்தகம் பெங்களூருவில் உள்ள இஸ்கான் கோவிலில் வாங்கியது. எனவே பகவத் கீதை பகுதிகள் வரும்போது மட்டும் சற்று நிதானமாகவே செய்யலாம் என்றிருக்கிறேன்.

திரு.செல்வராஜ் ஜகன் அவர்கள் பதிவுகளைத் திரட்டித் தந்ததும் உத்யோக பர்வத்தின் முழுமையான பிடிஎஃப் வெளிவரும். நாளை முதல் பீஷ்ம பர்வத்தின் பகுதிகள் வெளிவரும். பிழை சுட்டிக்காட்டி முழுமஹாபாரதம் செழுமையடைய வழக்கம் போலவே நண்பர்களான உங்கள் துணை நாடி நிற்கிறேன்.

நன்றி

அன்புடன்
செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்
திருவொற்றியூர்.
02.07.2015



வெள்ளி, ஜூலை 31, 2015

படைப்பிரிவுகளை மாற்றி அமைத்த யுதிஷ்டிரன்! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 199

Yudhishthira changed his divisions order! | Udyoga Parva - Section 199 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 26)

பதிவின் சுருக்கம் : யுதிஷ்டிரனும் தனது படையை மூன்றாகப் பிரித்து அனுப்பியது; பாண்டவப் படை அணிவகுத்து சென்ற காட்சியின் வர்ணனை; இடையில் யுதிஷ்டிரன், கௌரவப் படையைக் குழப்புவதற்காகத் தனது படைப்பிரிவுகளின் வரிசையில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது; அந்தப் படையில் இருந்த சில படைக்கலன்களின் எண்ணிக்கையும் அவை பற்றிய குறிப்பும்...

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} சொன்னார், "துரியோதனனைப் போலவே, குந்தி மற்றும் தர்மனின் மகனான மன்னன் யுதிஷ்டிரனும், ஓ! பாரதா {ஜனமேஜயா}, திருஷ்டத்யும்னனின் தலைமையிலான தனது வீரப் போராளிகள் புறப்படக் கட்டளையிட்டான். மேலும், எதிரிகளைக் கொல்பவனும், ஆற்றலில் உறுதியானவனும், சேதிகள், காசிகள் மற்றும் கரூஷர்களின் படைத்தளபதியும், தலைவனுமான திருஷ்டக்கேதுவையும், விராடன், துருபதன், யுயுதானன், சிகண்டி, வலிமைமிக்க வில்லாளிகளும், பாஞ்சாலத்தின் இளவரசர்கள் இருவருமான யுதாமன்யு மற்றும் உத்தமௌஜஸ் ஆகியோரையும் புறப்பட உத்தரவிட்டான். அந்த வீரமிக்கப் போராளிகள், அழகிய கவசங்களைப் பூட்டிக் கொண்டு, தெளிந்த நெய்யால் ஊட்டப்படும் வேள்விப்பீடத்தின் நெருப்பைப் போன்று சுடர்விடும் தங்கத்தாலான காது குண்டலங்களை அணிந்திருந்தனர். உண்மையில், அந்த வலிமைமிக்க வில்லாளிகள் ஆகாயத்தில் இருக்கும் கோள்களைப் போலப் பிரகாசித்துக் கொண்டிருந்தனர்.


மனிதர்களில் காளையான மன்னன் யுதிஷ்டிரன், தனது வீரர்கள் அனைவரையும் முறையாக மதித்த பிறகு, அவர்களை அணிவகுத்துச் செல்ல உத்தரவிட்டான். காலாட்படை, யானைகள், குதிரைகள், தொண்டர்கள் மற்றும் சிற்ப வேலைகளால் பிழைப்பவர்கள் ஆகியோர் அடங்கிய துருப்புகளைக் கொண்ட உயர் ஆன்ம மன்னர்களுக்கு அற்புத உணவு வசதிகளையும் மன்னன் யுதிஷ்டிரன் வழங்கினான். அபிமன்யு, பிருஹந்தன், திரௌபதியின் ஐந்து மகன்கள் ஆகியோரை திருஷ்டத்யும்னன் தலைமையில் முதலில் அணிவகுத்துச் செல்லும்படி அந்தப் பாண்டுவின் மகன் {யுதிஷ்டிரன்} கட்டளையிட்டான். பிறகு அவன் {யுதிஷ்டிரன்}, பாண்டுவின் மகன்களான பீமன், மற்றும் தனஞ்சனைத் {அர்ஜுனனைத்} தனது படையின் இரண்டாவது பிரிவில் அனுப்பி வைத்தான்.

தங்கள் குதிரைகள், யானைகள் ஆகியவற்றைப் பூட்டி, போர்க்கருவிகளைத் தங்கள் தேர்களில் ஏற்றிக் கொண்டும், நகர்ந்து கொண்டும், ஓடிக்கொண்டும் இருந்த மனிதர்களாலும், உற்சாகமிகுந்திருந்த போராளிகளின் மகிழ்ச்சியான ஒலியாலும் ஏற்பட்ட ஆரவாரம் சொர்க்கத்தையே எட்டியது {விண்ணை முட்டியது}. அனைத்திலும் இறுதியாக, விராடன், துருபதன் மற்றும் பிற ஏகாதிபதிகளுடன் (அவர்களைத் தன் பக்கத்தில் கொண்டு) மன்னனே {யுதிஷ்டிரனே} அணிவகுத்துச் சென்றான்.

இதுவரை ஒரே இடத்தில் நிலைகொண்டிருந்ததும், திருஷ்டத்யும்னனால் உத்தரவிடப்பட்டதும், பயங்கர வில்லாளிகளைக் கொண்டதுமான அந்தப் படை, இப்போது நடந்த அணிவகுப்பின் போது அதன் வரிசைகள் விரிவடைந்ததால், (மூர்க்கமான) கங்கையின் ஊற்று போலக் காணப்பட்டது.

பிறகு, தனது அறிவை நம்பியிருக்கும் புத்திமானான யுதிஷ்டிரன், திருதராஷ்டிரன் மகன்களைக் குழப்புவதற்காக, தனது படைப்பிரிவுகளை வேறு வகையில் மாற்றி அமைத்தான். அந்தப் பாண்டுவின் மகன் {யுதிஷ்டிரன்}, வலிமைமிக்க வில்லாளிகளான திரௌபதியின் (ஐந்து) மகன்கள், அபிமன்யு, நகுலன் மற்றும் சகாதேவன் ஆகியோரையும் மற்றும் பிரபத்திரகர்கள் அனைவரையும், பத்தாயிரம் {10000} குதிரைகளையும், இரண்டாயிரம் {2000} யானைகளையும், பத்தாயிரம் {10000} காலாட்படை வீரர்களையும், ஐநூறு {500} தேர்களையும் கொண்ட தனது படையின் முதல் பிரிவை பீமசேனனின் கட்டளைக்குக் கீழ் அமர்த்தினான்.

விராடன், ஜெயத்சேனன், வலிமைமிக்கத் தேர்வீரர்களும், பாஞ்சாலத்தின் உயரான்ம இளவரசர்களும், பெரும் ஆற்றல் கொண்டவர்களும், கதாயுதம் மற்றும் வில் ஆகியவற்றைத் தரித்திருந்த இருவருமான யுதாமன்யு மற்றும் உத்தமௌஜஸ் ஆகியோரைத் தனது படையின் நடுப்பிரிவில் அவன் {யுதிஷ்டிரன்} நிறுத்தினான். அந்த நடுப்பிரிவிலேயே வாசுதேவனும் {கிருஷ்ணனும்} தனஞ்சயனும் {அர்ஜுனனும்} அணிவகுத்து வந்தார்கள். ஆயுதங்களில் உயர்வான சாதனை கொண்டவர்களும், கோபத்தால் எரிபவர்களுமான போராளிகள் அங்கே (நிலைநிறுத்தப்பட்டு) இருந்தனர். அவர்களுக்கு மத்தியில் குதிரைகளைச் செலுத்தும் வீரப் போராளிகளும், ஐயாயிரம் {5000} யானைகளும், தேர்க்கூட்டங்களும் சுற்றிலும் இருந்தன.

வீரமிக்கவர்களாகவும், விற்கள், வாட்கள் மற்றும் கதாயுதங்களைத் தரித்துக் கொண்டவர்களாகவும் அணிவகுத்த ஆயிரக்கணக்கான காலாட்படை வீரர்களுக்கு முன்னும் பின்னும் ஆயிரம் வீரர்கள் அணிவகுத்துச் சென்றனர். அந்தத் துருப்புகளின் கடலில், யுதிஷ்டிரன் இருந்த அந்தப் பகுதியில், பூமியின் தலைவர்கள் எண்ணற்றோர் நிறுத்தப்பட்டிருந்தனர். அங்கே ஆயிரக்கணக்கான யானைகளும், பத்தாயிரக்கணக்கான குதிரைகளும், ஆயிரக்கணக்கான தேர்களும், காலாட்படை வீரர்களும் இருந்தனர். அங்கே, ஓ! மன்னர்களில் காளையே {ஜனமேஜயா}, தனது பெரும் படையுடன் கூடிய சேகிதானனும், சேதிகளின் தலைவனான மன்னன் திருஷ்டக்கேதுவும் அணிவகுத்து நின்றனர். அங்கேதான் வலிமைமிக்க வில்லாளியும், விருஷ்ணிகளின் தேர்வீரர்களில் முதன்மையானவனும், வலிமைமிக்கப் போராளியுமான சாத்யகி, நூற்றுக்கணக்கான, ஆயிரக்கணக்கான தேர்களால் சூழப்பட்டு, அவற்றை (போருக்கு) வழிநடத்திச் சென்று கொண்டிருந்தான்.

மனிதர்களில் காளையரான க்ஷத்ரஹனன், க்ஷத்ரதேவன் ஆகியோர் தங்கள் தேர்களில் பின்புறம் அணிவகுத்து வந்து, பின்புறத்தைப் பாதுகாத்து நின்றனர். அங்கே (பின்புறத்தில்) தான் வண்டிகள், கூடங்கள், சீருடைகள், வாகனங்கள் மற்றும் இழுவை விலங்குகளும் இருந்தன. அங்கே ஆயிரக்கணக்கான யானைகளும், பத்தாயிரக்கணக்கான குதிரைகளும் இருந்தன. செல்லாதவர்கள், பெண்கள், இளைத்தவர்கள், பலவீனர்கள் மற்றும் தனது செல்வங்களையும், களஞ்சியங்களையும் சுமந்த விலங்குகள் ஆகிய அனைவரையும் அழைத்துக் கொண்டு, தனது யானைப் பிரிவின் துணையுடன் யுதிஷ்டிரன் மெதுவாக அணிவகுத்துச் சென்றான்.

உண்மையை உறுதியாகப் பின்பற்றுபவனும், போரில் ஒப்பற்றவனுமான சௌசிட்டி, சிரேனிமத், வாசுதேவன், காசி ஆட்சியாளனின் மகன் விபு, இருபதாயிரம் {20,000} தேர்கள், தனது அங்கங்களில் வரிசையாக மணிகளைத் தாங்கிய பத்து கோடி {10,00,00,000} உயர்வகைக் குதிரைகள், நல்ல இனத்தைச் சார்ந்தவையும், மதம் பிளந்தவையும், அசையும் மேகத் திரளைப் போன்றவையும், ஏர்க்காலின் {கலப்பையின்} அளவு நீளம் கொண்ட தந்தங்களைக் கொண்டவையுமான இருபதாயிரம் {20,000} யானைகளும் பின்தொடர அவன் {யுதிஷ்டிரன்} சென்றான். மேலும் இவை அந்த ஏகாதிபதிகளின் பின்பே நடந்து சென்றன. இவை தவிர்த்து, யுதிஷ்டிரன் தனது ஏழு அக்ஷௌஹிணி படையிலும் கொண்டிருந்த யானைகள், மழை பொழியும் மேங்களைப் போன்ற துதிக்கைகளும், வாய்களும் கொண்டவையும், மலைகளைப் போல அசைபவையுமான எழுபதாயிரம் {7,000} எண்ணிக்கையில் அந்த மன்னனை {யுதிஷ்டிரனைப்} பின்பற்றிச் சென்றன.

இப்படியே அந்தப் புத்திமானான குந்தியின் மகனால் {யுதிஷ்டிரனால்}, அந்தப் பயங்கரப் படை வரிசைப்படுத்தப்பட்டது. அந்தப் படையை நம்பியே அவன் {யுதிஷ்டிரன்}, திருதராஷ்டிரன் மகனான சுயோதனனிடம் {துரியோதனனிடம்} போரிட்டான். ஏற்கனவே பெயர் சொல்லப்பட்டவர்களைத் தவிர, நாற்றுக்கணக்கிலும், ஆயிரக்கணக்கிலும், பத்தாயிரக்கணக்கிலும் இருந்த பிற மனிதர்கள், உரக்க ஆரவாரம் செய்தபடி ஆயிரங்களில் எண்ணிக்கையைக் கொண்ட அந்தப் (பாண்டவப் படையின்) பிரிவுகளைப் பின்தொடர்ந்து சென்றனர். ஆயிரக்கணக்கான, பத்தாயிரக்கணக்கான போராளிகள் மகிழ்ச்சியால் நிறைந்து, தங்கள் ஆயிரக்கணக்கான துந்துபிகளை அடித்தபடி, பத்தாயிரக்கணக்கான சங்குகளை ஊதிக் கொண்டு சென்றனர்" என்றார் {வைசம்பாயனர்}.

****************** அம்போபாக்யான உபபர்வம் முற்றிற்று ******************
********* உத்யோக பர்வம் முற்றிற்று *********



வியாழன், ஜூலை 30, 2015

கௌரவப் படையின் தயாரிப்பு! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 198

The preparation of Kaurava Army! | Udyoga Parva - Section 198 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 25)

பதிவின் சுருக்கம் : துரியோதனன் தனது படையை மூன்றாகப் பிரித்து அனுப்பியது; மன்னர்கள் அனைவரும் தங்கள் தங்கள் பாசறைக்குச் சென்றது; பாசறைகளில் துரியோதனன் செய்து வைத்த ஏற்பாடுகள்...

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} சொன்னார், "அடுத்த {நாள் காலையில், மேகமற்ற வானத்தின் அடியில், திருதராஷ்டிரன் மகனான துரியோதனனால் தூண்டப்பட்ட மன்னர்கள் அனைவரும் பாண்டவர்களுக்கு எதிராகப் புறப்பட்டனர். நீராடலின் மூலம் தங்களைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொண்ட அவர்கள் அனைவரும் மாலைகள் தரித்து, வெள்ளுடை உடுத்தியிருந்தனர். நெருப்பில் {அக்னியில்} நீர்க்காணிக்கைகளைச் செலுத்தி {நெய்விட்டு ஹோமம் செய்து}, தங்களுக்கு அந்தணர்களின் ஆசிகளைக் கிடைக்கச் செய்து, தங்கள் ஆயுதங்களை எடுத்துக் கொண்ட அவர்கள், (அவரவர்) கொடிகளை உயர்த்தினர். அவர்கள் அனைவரும் வேதங்களை அறிந்தவர்களாகவும், பெரும் வீரம் கொண்டவர்களாகவும், அற்புத நோன்புகளை நோற்றவர்களாகவும் இருந்தனர். (பிற மக்களின்) விருப்பங்களை அளிப்பவர்களான அவர்கள் அனைவரும் போரில் திறம்பெற்றவர்களாகவும் இருந்தனர். பெரும் பலத்துடன் கூடிய அவர்கள், ஒருவர் மேல் மற்றவர் நம்பிக்கை கொண்டு, போரில் மிக உயர்ந்த பகுதிகளை வெற்றிக் கொள்ள {சொர்க்கத்தையடைய} விரும்பி ஒன்றுபட்ட நோக்கத்துடன் புறப்பட்டுச் சென்றனர்.


அவந்தியைச் சேர்ந்த விந்தன் மற்றும் அனுவிந்தன் ஆகியோரும், கேகயர்களும், பாஹ்லீகர்களும், பரத்வாஜர் மகனின் {துரோணரின்} தலைமையில் முதலில் புறப்பட்டுச் சென்றனர். பிறகு அஸ்வத்தாமன், சந்தனுவின் மகன் {பீஷ்மர்}, சிந்து நாட்டு ஜெயத்ரதன், தெற்கு மற்றும் மேற்குத்திசை நாடுகள் மற்றும் மலைப்பகுதிகள் ஆகியவற்றின் மன்னர்கள், காந்தாரர்களின் ஆட்சியாளனான சகுனி, கிழக்கு மற்றும் வடக்கு பகுதிகளின் தலைவர்கள் அனைவரும், சகர்கள், கிராதர்கள், யவனர்கள், சிபிக்கள், வசாதிகள் ஆகியோர் தங்களுக்குரிய பிரிவுகளில் தங்கள் மகாரதர்களைத் தலைமையாகக் கொண்டு அடுத்ததாகப் புறப்பட்டார்கள். இந்தப் பெரும் தேர்வீரர்கள் அனைவரும் இரண்டாவது பிரிவில் அணிவகுத்துச் சென்றனர்.

பிறகு, தனது துருப்புகளுக்குத் தலைமையில் நின்ற கிருதவர்மன், வலிமைமிக்கத் தேர்வீரனான அந்தத் திரிகார்த்தர்களின் ஆட்சியாளன், தனது தம்பிகளால் சூழப்பட்ட மன்னன் துரியோதனன், சலன், பூரிஸ்ரவஸ், சல்லியன், கோசலர்களின் ஆட்சியாளனான பிருஹத்ரதன் ஆகியோர் புறப்பட்டார்கள். இவர்கள் அனைவரும் திருதராஷ்டிரர் மகன்களைத் தலைமையாகக் கொண்டு அணிவகுத்துச் சென்றனர். பெரும் வலிமையைக் கொண்ட இந்தத் தார்தராஷ்டிரர்கள் அனைவரும், முறையான வகையில் ஒன்று சேர்ந்து, கவசம் தரித்து, குருக்ஷேத்திரத்தின் மறு மூலையில் {மேற்கில்} தங்கள் நிலையை அடைந்தார்கள்.

ஓ! பாரதா {ஜனமேஜயா}, துரியோதனன் தனது முகாமை இரண்டாவது {மற்றுமொரு} ஹஸ்தினாபுரத்தைப் போலத் தெரியுமளவுக்கு அலங்கரித்திருந்தான். உண்மையில், ஓ! மன்னா {ஜனமேஜயா}, ஹஸ்தினாபுரத்தின் குடிமக்களுக்கு மத்தியில் புத்திசாலியாக இருந்தவர்களால் கூட அந்த முகாமை தங்கள் நகரத்தில் இருந்து வேறுபடுத்திப் பார்க்க முடியவில்லை. மேலும் அந்தக் குரு மன்னன் {துரியோதனன்}, தனது சொந்த பாசறையைப் போலவே அணுக முடியாததாக (தனது படையின்) (பிற) மன்னர்களுக்கு நூற்றுக்கணக்கிலும், ஆயிரக்கணக்கிலும் பாசறைகளை ஏற்படுத்த செய்தான். ஓ! மன்னா {ஜனமேஜயா}, படைகள் தங்குவதற்கான அந்தக் கூடாரங்கள், அந்தப் போர்க்களத்தில் ஐந்து {5} முழு யோஜனைகள் பரப்பில் நன்றாக நிறுவப்பட்டது. வசதிகள் நிறைந்த அந்த ஆயிரக்கணக்கான கூடாரங்களுக்குள், பூமியின் ஆட்சியாளர் தங்கள் வீரம் மற்றும் பலத்திற்குத் {தாங்கள் கொண்ட படையின் எண்ணிக்கைக்குத்} தகுந்த படி நுழைந்தார்கள்.

காலாட்படை, யானைகள், குதிரைகள் மற்றும் தங்கள் தொடர்களுடன் கூடிய அந்த உயர் ஆன்ம மன்னர்கள் அனைவருக்கும் அற்புத வசதிகளை {பொருட்களை} வழங்கப்படும்படி மன்னன் துரியோதனன் கட்டளையிட்டான். சிற்பத்தால் பிழைப்பவர்கள் மற்றும் தனது காரியத்தில் அர்ப்பணிப்புடன் இருக்கும் பாணர்கள் {புலவர்கள் [அ] சூதர்கள்}, பாடகர்கள் {மாகதர்கள்}, துதிபாடிகள் {வந்திகள்} மற்றும் வியாபாரிகள், வர்த்தகர்கள், வேசியர், ஒற்றர்கள், மற்றும் போரை சாட்சியாகக் காண {பார்வையாளராக} வந்த மக்கள் ஆகிய அனைவரையும் அந்தக் குரு {கௌரவ} மன்னன் {துரியோதனன்} விதிப்படி உபசரித்தான்" என்றார் {வைசம்பாயனர்}.


அடுத்த வரும் 199ஆம் பகுதியுடன் உத்யோக பர்வம் நிறைவடைகிறது. 


"நியாயமான போரைச் செய்வோம்!" என்ற அர்ஜுனன் - உத்யோக பர்வம் பகுதி 197

"We'll have a fair fight!" said Arjuna | Udyoga Parva - Section 197 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 24)

பதிவின் சுருக்கம் : பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர், அஸ்வத்தாமன், கர்ணன் ஆகியோர் சொன்னதை ஒற்றர்கள் மூலம் அறிந்த யுதிஷ்டிரன், அர்ஜுனனிடம் தங்கள் எதிரிகளான கௌரவர்களை வீழ்த்தும் காலத்தைக் குறித்துக் கேட்டது; கிருஷ்ணனைத் துணையாகக் கொண்ட தன்னால் ஒரு நொடிப்பொழுதில் மூவுலகையும் அழித்துவிட முடியும் என்று அர்ஜுனன் சொன்னது; எனினும் சாதாரண மனிதர்கள் மீது தெய்வீக ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்தக் கூடாது என்றும், நியாயமான போரைக் கைக்கொண்டே நாம் வென்றுவிடலாம் என்றும் அர்ஜுனன் சொல்வது...

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} சொன்னார், "(குரு {கௌரவப்} படையின் தலைவர்கள் சொன்ன) இவ்வார்த்தைகளைக் கேட்ட குந்தியின் மகனான யுதிஷ்டிரன், தனது தம்பிகள் அனைவரையும் அழைத்து, அவர்களிடம் தனிமையில் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.

யுதிஷ்டிரன், "திருதராஷ்டிரர் மகனின் {துரியோதனனின்} படையில் நான் அமர்த்திய ஒற்றர்கள், இந்தச் செய்தியை இன்று காலை என்னிடம் கொண்டு வந்தார்கள். பெரும் நோன்புகள் கொண்ட கங்கையின் மைந்தரிடம் {பீஷ்மரிடம்} துரியோதனன், "ஓ! தலைவா {பீஷ்மரே}, பாண்டு மகன்களின் துருப்புகளை நீர் எவ்வளவு காலத்தில் அழிப்பீர்?" என்று கேட்டான். உண்மையில், அந்தத் தீய துரியோதனனுக்கு அவர் அளித்த பதில், "ஒரு மாதம்!" என்பதாகும். துரோணரும், அதே சாதனையை அதே காலத்தில் {ஒரு மாத காலத்தில்} தன்னால் சாதிக்க முடியும் என்று அறிவித்தார். கௌதமர் (கிருபர்) அந்தக் காலத்தில் இரட்டிப்பானதைக் {இரண்டு மாத காலத்தைக்} குறிப்பிட்டார் என்று நாம் கேள்விப்படுகிறோம். உயர்ந்த திறம் கொண்ட ஆயுதங்களை அறிந்தவரான துரோணரின் மகன் {அஸ்வத்தாமன்}, (தன்னைப் பொறுத்தவரை) பத்து இரவுகளாகும் என்று அறிவித்தார். உயர்ந்த திறம் கொண்ட ஆயுதங்களை அறிந்தவனான கர்ணனும், குருக்கள் மத்தியில் வைத்துக் கேட்கப்பட்ட போது, ஐந்து நாட்களில் அந்தப் படுகொலையை தன்னால் நிகழ்த்தி விடமுடியும் என்று அறிவித்தான். எனவே, ஓ! அர்ஜுனா, நானும் உனது வார்த்தைகளைக் கேட்க விரும்புகிறேன். ஓ! பல்குனா {அர்ஜுனா}, எதிரியை எவ்வளவு காலத்தில் நீ அழிப்பாய்?" என்று கேட்டான் {யுதிஷ்டிரன்}.


இப்படி மன்னனால் {யுதிஷ்டிரனால்} கேட்கப்பட்டவனும், சுருள் முடி கொண்டவனுமான தனஞ்சயன் {அர்ஜுனன்}, வாசுதேவனின் {கிருஷ்ணனின்} மீது தனது பார்வையை வீசியபடி, "அவர்கள் அனைவரும் (பீஷ்மரும், பிறரும்) உயர் ஆன்மா கொண்டோரும் (போர்வீரர்களும்), ஆயுதங்களில் சாதித்தவர்களும், போர் முறைகள் அனைத்தையும் அறிந்தவர்களுமாவர். ஓ! மன்னா {யுதிஷ்டிரரே}, (நமது படைகளுடன் கூடிய) நம்மை அவர்கள் சொன்னது போலவே அழித்துவிட அவர்களால் முடியும் என்பதில் ஐயமில்லை! எனினும், உமது இதயத்தின் வருத்தம் அகலட்டும்! வாசுதேவனை {கிருஷ்ணனை} எனது கூட்டாளியாகக் கொண்டு, தனித்தேரில் செல்லும் என்னால், உண்மையில், தேவர்களுடன் கூடிய மூன்று உலகையும், அதன் அசையும் மற்றும் அசையா உயிரினங்களுடன் சேர்த்து கண்ணிமைப்பதற்குள் பூண்டோடு அழித்து விட முடியும் என்பதை உமக்கு நான் உண்மையாகச் சொல்கிறேன். இதையே நான் நினைக்கிறேன்.

அனைத்து உயிரினங்களின் தலைவன் (மகாதேவன்) {சிவன்}, வேடனாக (வேடந்தரித்து) என்னோடு கைக்குக் கை மோதிய நிகழ்வின் போது, அவனால் {சிவனால்} எனக்கு அளிக்கப்பட்ட அந்தப் பயங்கரமானதும் வலிமையானதுமான ஆயுதம் {பாசுபத அஸ்திரம்} இன்னும் என்னிடம் இருக்கிறது. உண்மையில், ஓ! மனிதர்களில் புலியே {யுதிஷ்டிரரே}, யுகத்தின் முடிவின் போது, படைக்கப்பட்ட அனைத்தையும் அழிப்பதற்காக அனைத்து உயிரினங்களின் தலைவனால் {சிவனால்} பயன்படுத்தப்படும் அந்த ஆயுதம் {பாசுபத அஸ்திரம்} என்னிடம் இருக்கிறது. ஓ! மன்னா {யுதிஷ்டிரரே}, அந்த ஆயுதத்தைக் கங்கையின் மைந்தரோ {பீஷ்மனோ}, துரோணரோ, கௌதமரோ (கிருபதரோ), துரோணரின் மகனோ {அஸ்வத்தாமரோ} அறியமாட்டார்கள்! எனவே, சூதனின் மகனால் {கர்ணனால்} அதை எப்படி அறிந்திருக்க முடியும்? எனினும், இது போன்ற தெய்வீக ஆயுதங்களைப் போரில் சாதாரண மனிதர்களைக் கொல்லப் பயன்படுத்துவது முறையாகாது.

(மறுபுறம்) ஒரு நியாயமான போரின் மூலமே நாம் நமது எதிரிகளை வெற்றியடையலாம். ஓ! மன்னா {யுதிஷ்டிரரே}, மேலும் இந்த மனிதர்களில் புலிகள் அனைவரும் உமது கூட்டாளிகளாய் இருக்கின்றனர். இவர்கள் அனைவரும் தெய்வீக ஆயுதங்களை நன்கு அறிந்தவர்களாகவும், போருக்கு ஆவலுள்ளவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். இவர்கள் அனைவரும் வேதங்களில் குறிப்பிட்ட தொடக்கங்களைச் {சடங்குகளை} செய்து, வேள்விகளில் இறுதி நீராடலையும் மேற்கொண்டவர்கள் ஆவர் [1]. இவர்கள் அனைவரும் வீழ்த்தப்படாதவர்களும். தேவர்களின் படையையே கூடப் போரில் கொல்வதற்குத் திறம் வாய்ந்தவர்களுமாவர்.

[1] "வேதாந்தாவப்ருதஸநாதா' என்பது மூலம் "வேதாத்யஅயனம் செய்து முடித்த பிறகு, திருமணம் செய்து கொண்டு, வேள்வியைச் செய்தவர்கள்" என்பது பழைய உரை என்றும். திருமணம் செய்து கொள்ளாதவன் வேள்வி செய்யலாகாது என்பதால் திருமணம் செய்து கொண்டு என்ற பொருள் இங்கே ஒலிக்கும். இதனால், "அனைவரும் இம்மையில் அடைய வேண்டியவற்றை அடைந்துவிட்ட படியால் மரணத்திற்கு அஞ்சமாட்டார்கள்" என்பது குறிப்பு என்று வேறொரு பதிப்புச் சொல்கிறது.

நீர் உமது கூட்டாளிகளாக, சிகண்டி, யுயுதானன், பிருஷதக் குலத்து திருஷ்டத்யும்னன்; மேலும் பீமசேனன் மற்றும் இந்த இரட்டையர்கள் {நகுலன் மற்றும் சகாதேவன்}, யுதாமன்யு, உத்தமௌஜஸ், மற்றும் பீஷ்மருக்கும், துரோணருக்கும் போரில் இணையானவர்களான விராடர், துருபதர்; வலிமைமிக்கக் கரங்களைக் கொண்ட சங்கன், பெரும் வலிமைமிக்க ஹிடிம்பையின் மகன் {கடோத்கசன்}, மற்றும் அவனது {கடோத்கசனின்} மகனும், பெரும் வலிமை மற்றும் ஆற்றலைக் கொண்டவனுமான அஞ்சன்பர்வன்; போரில் நன்கு தேர்ச்சி பெற்றவனும், வலிமைமிக்கக் கரங்களைக் கொண்டவனுமான சினிக்களின் வழித்தோன்றல் {சாத்யகி}, வலிமைமிக்க அபிமன்யு, திரௌபதியின் ஐந்து மகன்கள் ஆகியோரைக் கொண்டிருக்கிறீர்.

மேலும், நீரே கூட, மூவுலகங்களையும் அழிக்கும் திறம் பெற்றவராக இருக்கிறீர். ஓ! சக்ரனுக்கு {இந்திரனுக்கு} நிகரான பிரகாசம் கொண்டவரே, ஓ! கௌரவரே {யுதிஷ்டிரரே}, நீர் உமது கண்களை  வெளிப்படையாக ஒரு மனிதனின் மீது கோபத்துடன் செலுத்தினால், அவன் அழிந்து போவது உறுதி என்பதை நான் அறிவேன்" என்றான் {அர்ஜுனன்}. 


கர்ணனின் பேச்சைக் கேட்டு சிரித்த பீஷ்மர்! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 196

Bhishma laughed aloud at Karna! | Udyoga Parva - Section 196 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 23)

பதிவின் சுருக்கம் : கண்ணுக்கு எதிரே நின்ற பெரும் பாண்டவப்படையைக் கண்ட துரியோதனன், அந்தப் படையைப் பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர், கர்ணன், அஸ்வத்தாமன் ஆகியோர் ஒவ்வொராலும் தனித்தனியாக எவ்வளவு காலத்தில் அழிக்க முடியும் என்று கேட்டது; ஒவ்வொருவரும் தங்களால் இயன்ற காலத்தைச் சொன்னது; கர்ணன் சொன்னதைக் கேட்ட பீஷ்மர் உரக்கச் சிரித்தது...

சஞ்சயன் {திருதராஷ்டிரனிடம்} சொன்னான், "இரவு கடந்து, காலை வந்ததும், துருப்புகள் அனைத்தின் மத்தியில் வைத்து, உமது மகன் {துரியோதனன்}, மீண்டும் ஒருமுறை தனது பாட்டனிடம் {பீஷ்மரிடம்}, "ஓ! கங்கையின் மைந்தரே {பீஷ்மரே}, போரிடத் தயாராக இருக்கும் பாண்டு மகனின் {யுதிஷ்டிரனின்} இந்தப் படை, மனிதர்கள், யானைகள், குதிரைகள் ஆகியவை நிரம்பி, மஹாரதர்கள் கூட்டத்தால் நிரம்பி, லோகபாலர்களைப் போன்றோரும், ஒப்பற்றவர்களும், தாக்குப்பிடிக்கப்பட இயலாதவர்களுமான பெரும் பலத்தைக் கொண்ட வலிமைமிக்க வில்லாளிகளான பீமன், அர்ஜுனன், திருஷ்டத்யும்னனின் தலைமையிலான பிறர் ஆகியோருடன் கட்டுக்கடங்காத கடலைப் போல இருக்கிறது. போரில் தேவர்களாலும் கலங்கடிக்கப்பட முடியாத வீரர்கள் அடங்கிய இந்தப் படையை, ஓ! கங்கையின் மைந்தரே, ஓ! பெரும் பிரகாசம் கொண்டவரே {பீஷ்மரே}, உம்மால் எத்தனை நாட்களில் அழிக்க முடியும். வலிமைமிக்க வில்லாளியான எங்கள் ஆசானால் {துரோணரால்} எவ்வளவு காலத்தில் முடியும், வலிமைமிக்கக் கிருபரால் எவ்வளவு காலத்திலும், போரில் விருப்பம் கொண்ட கர்ணனால் எவ்வளவு காலத்திலும், அந்தணர்களில் சிறந்தவரான துரோணரின் மகனால் {அஸ்வத்தாமனால்} எவ்வளவு காலத்திலும் அழிக்க முடியும்? எனது படையில் இருக்கும் நீங்கள் அனைவரும் தெய்வீக ஆயுதங்களை அறிந்தவராவீர்! எனது இதயத்தில் நான் உணரும் ஆவல் பெரிதாக இருப்பதால், இதை அறிய நான் விரும்புகிறேன்! ஓ வலிமைமிக்கக் கரங்களைக் கொண்டவரே {பீஷ்மரே}, இதை எனக்குச் சொல்வதே உமக்குத் தகும்", என்றான் {துரியோதனன்}.


பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்}, "ஓ! குருக்களில் முதன்மையானவனே, ஓ! பூமியின் தலைவா {துரியோதனா}, எதிரியின் பலம் மற்றும் பலவீனம் குறித்து நீ விசாரிக்கிறாய். உண்மையில், இஃது உனக்குத் தகுந்ததே. போரில் எனது சக்தி, அல்லது எனது ஆயுதங்களின் ஆற்றல், அல்லது எனது கரங்களின் வலிமை ஆகியவற்றின் எல்லையை நான் சொல்கிறேன் கேள். சாதாரணப் போராளிகளைப் பொறுத்தவரை, இடைவிடாமல் அவர்களுடன் ஒருவன் போரிட வேண்டும். மாயசக்திகள் கொண்டோரைப் பொறுத்தவரை, அவர்களுடன் ஒருவன் மாய வழிகளின் துணை கொண்டே ஒருவன் போரிட வேண்டும். இதுவே போராளிகளின் கடமையாக விதிக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஓ! அருளப்பட்ட ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, ஒவ்வொரு காலையிலும் பத்தாயிரம் {10000} (சாதாரண) போராளிகளையும், ஓராயிரம் {1000} தேர்வீரர்களையும் எனது பங்காகக் கொண்டு, பாண்டவப்படையை நான் அழிப்பேன். கவசம்பூண்டபடி, எப்போதும் சுறுசுறுப்பாக உழைக்கும் நான், ஓ! பாரதா {துரியோதனா}, எண்ணிக்கை மற்றும் காலத்துடைய இந்த ஏற்பாட்டின் படி இந்தப் பெரும் படையை அழிப்பேன். எனினும், போரில் நிலைத்திருக்கும் நான், ஒரே நேரத்தில் நூற்றுக்கணக்கிலும், ஆயிரக்கணக்கிலும் கொல்லும் எனது பெரும் ஆயுதங்களை அடித்தால், ஓ! பாரதா {துரியோதனா}, என்னால் ஒரு மாதத்தில் இந்தப் படுகொலையை முடிக்க முடியும்" என்றார் {பீஷ்மர்}.

சஞ்சயன் {திருதராஷ்டிரனிடம்} தொடர்ந்தான், "ஓ! ஏகாதிபதி {திருதராஷ்டிரரே}, பீஷ்மரின் இவ்வார்த்தைகளைக் கேட்ட துரியோதனன் பிறகு,  அங்கிரச குலத்தின் முதன்மையானவரான துரோணரிடம், "ஓ! ஆசானே {துரோணரே}, எவ்வளவு காலத்தில் நீர் பாண்டு மகனின் {யுதிஷ்டிரனின்} துருப்பபுகளை அழிப்பீர்?" என்று கேட்டான். இப்படிக் கேட்கப்பட்ட துரோணர் புன்னகையுடன், "ஓ! வலிமைமிக்கக் கரங்களைக் கொண்டவனே, நான் கிழவன். எனது சக்தி, செயல்பாடு ஆகிய இரண்டும் பலவீனமடைந்திருக்கிறது. எனது ஆயுதங்களின் நெருப்பால், சந்தனுவின் மகனான பீஷ்மரைப் போலவே, என்னால் இந்தப் பாண்டவப் படையை ஒரு மாத காலத்தில் எரிக்க முடியும் என நான் நினைக்கிறேன். இதுவே எனது சக்தியின் எல்லை. இதுவே எனது பலத்தின் எல்லையுமாகும்" என்றார். பிறகு சரத்வானின் மகனான கிருபர் இரண்டு {2} மாத காலத்தில் எதிரியைத் தன்னால் அழிக்க முடியும் என்றார். துரோணரின் மகன் (அஸ்வத்தாமன்), பத்து {10} இரவுகளில் பாண்டவப் படையை அழிப்பதாக உறுதி அளித்தான். எனினும், உயர் திறம் படைத்த ஆயுதங்களைக் கொண்டிருந்த கர்ணன், தன்னால் ஐந்து {5} நாட்களில் அந்தச் சாதனையைச் செய்ய முடியும் என்று உறுதியளித்தான். கடலுக்குச் செல்பவளுடைய (கங்கையின்) மகன் {பீஷ்மர்}, சூதனின் மகனுடைய {கர்ணனின்} வார்த்தைகளைக் கேட்டு உரக்க சிரித்தபடி, "ஓ! ராதையின் மகனே {கர்ணா}, கணைகள், சங்கு, விற்கள் ஆகியவற்றுடன் கூடியவனும், வாசுதேவனைத் {கிருஷ்ணனைத்} தனது துணைவனாகக் கொண்டு மோதலுக்கு விரைந்து வருபவனுமான பார்த்தனுடன் {அர்ஜுனனுடன்} போரில் நீ மோதாத வரை நீ அப்படி நினைத்துக் கொள்வாயாக. இதற்கு மேலும் உன் விருப்பப்படி எதையும் சொல்ல இயன்றவன்தான் நீ" என்றார் {பீஷ்மர்}.

புதன், ஜூலை 29, 2015

ஸ்தூணனைப் பீடித்த சாபம்! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 195

The curse on Sthuna! | Udyoga Parva - Section 195 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 22)

பதிவின் சுருக்கம் : சிகண்டினிக்கு அந்த யக்ஷன் ஒரு நிபந்தனையின் பேரில் தனது ஆண் தன்மையைக் கொடுப்பது; சிகண்டி மகிழ்ச்சியுடன் தனது நகரத்திற்குத் திரும்புவது; சிகண்டியைப் பரிசோதித்த ஹிரண்யவர்மன் மகிழ்ந்து, தனது மகளைக் கண்டித்து விட்டுச் சென்றது; ஸ்தூணனின் மாளிக்கைக்குக் குபேரன் வந்தது; பெண்தன்மையை அடைந்த ஸ்தூணனைக் குறித்துக் குபேரன் அறிவது; அந்தப் பெண்மை அப்படியே நிலைத்துப் போகட்டும் எனக் குபேரன் ஸ்தூணனைச் சபித்தது; ஹிரண்யவர்மன் சென்றதும் ஸ்தூணனிடம் திரும்பிய சிகண்டி; நடந்தவற்றைச் சொன்ன ஸ்தூணன், சிகண்டியை வாழ்த்தி அனுப்பியது; இந்தக் கதையைத் துரியோதனனிடம் சொன்ன பீஷ்மர், அந்த அம்பையே சிகண்டி என்றும், பெண்ணைத் தான் கொல்வதில்லை என்றும் சொன்னது; பீஷ்மரின் நடத்தை சரியானதே என்று துரியோதனன் நினைத்தது...

பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்}, "ஓ! பாரதக் குலத்தின் காளையே {துரியோதனா}, சிகண்டினியின் இவ்வார்த்தைகளைக் கேட்டவனும், விதியால் பீடிக்கப்பட்டவனுமான அந்த யக்ஷன் {ஸ்தூணாகர்ணன்}, தனது மனதில் ஆலோசித்த பிறகு இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்; உண்மையில், அஃது அப்படியே விதிக்கப்பட்டது. மேலும், ஓ! கௌரவா {துரியோதனா}, அஃது எனது துக்கத்திற்காகவே விதிக்கப்பட்டதுமாகும். அந்த யக்ஷன் {ஸ்தூணாகர்ணன் சிகண்டினியிடம்}, "ஓ! அருளப்பட்ட மங்கையே {சிகண்டினியே}, நீ விரும்புவதை நிச்சயம் நான் செய்வேன்! எனினும், நான் விதிக்கும் நிபந்தனையைக் கேள். ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு நான் உனக்கு எனது ஆண் தன்மையைக் கொடுப்பேன். எனினும், குறித்த காலத்தில் நீ என்னிடம் திரும்ப வேண்டும். அப்படிச் செய்வதாக உறுதியேற்றுக் கொள்வாயாக! மகத்தான சக்தி கொண்ட நான், என் விருப்பப்படி வானில் திரிந்து, நான் நினைப்பதை ஈடேற்றிக் கொள்ள இயன்றவனாவேன். என் அருளால், நகரத்தையும், உனது இரத்த உறவினர்கள் அனைவரையும் காத்துக் கொள்! ஓ! இளவரசி {சிகண்டினியே}, நான் உனது பெண்தன்மையைச் சுமப்பேன்! உனது சத்தியத்தை என்னிடம் வாக்குறுதியாக அளிப்பாயாக! நான் உனக்கு ஏற்புடையதைச் செய்வேன்!" என்றான் {யக்ஷன் ஸ்தூணாகர்ணன்}.


இப்படிச் சொல்லப்பட்ட சிகண்டினி அவனிடம் {அந்த யக்ஷனிடம்}, "ஓ! அற்புத நோன்புகளைக் கொண்ட புனிதமானவனே, நான் உனது ஆண்தன்மையைத் திரும்ப அளிப்பேன். இரவுலாவியே {ஸ்தூணாகர்ணா}, குறுகிய காலத்திற்கு எனது பெண்தன்மையைச் சுமப்பாயாக! பொற்கவசம் பூண்ட தசார்ணகர்களின் ஆட்சியாளன் {ஹிரண்யவர்மன்} (எனது நகரத்தில் {காம்பில்யத்தில்} இருந்து) புறப்பட்டதும், மீண்டும் நான் கன்னிகையாவேன், நீயும் ஆடவனாவாய்!" என்றாள் {சிகண்டினி}.

பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்} தொடர்ந்தார், "(ஒருவருக்கொருவர்) இப்படிச் சொல்லிக் கொண்ட இருவரும், ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, ஓர் உடன்படிக்கையை ஏற்படுத்திக் கொண்டு, ஒருவரின் உடலுக்கு மற்றொருவரின் பாலினத்தை அளித்தனர். {பாலினப் பரிமாற்றம் செய்து கொண்டனர்}. யக்ஷன் ஸ்தூணன் ஒரு பெண்ணானான், அதே வேளையில், சிகண்டினி அந்த யக்ஷனின் சுடர்விடும் வடிவைக் கொண்டாள். பிறகு, ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, பாஞ்சால குலத்தின் அந்தச் சிகண்டினி ஆண்தன்மையை அடைந்ததும், தனது நகருக்குள் பெருமகிழ்ச்சியோடு நுழைந்து, தனது தந்தையை {துருபதனை} அணுகினான். நடந்தது அனைத்தையும் அவன் {சிகண்டி} துருபதனிடம் தெரிவித்தான். இஃது அனைத்தையும் கேட்ட துருபதன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியை அடைந்தான். தனது மனைவியோடு சேர்ந்த அந்த மன்னன் {துருபதன்}, மஹேஸ்வரனின் {சிவனின்} வார்த்தைகளை நினைவுகூர்ந்தான்.

பிறகு அவன் {துருபதன்}, ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, தசார்ணக ஆட்சியாளனிடம் {ஹிரண்யவர்மனிடம்} "இந்த எனது பிள்ளை ஆடவனே. இஃது உன்னால் நம்பப்படட்டும்" என்று சொல்லி தூதர்களை அனுப்பினான். அதேவேளையில், சோகம் மற்றும் துக்கத்தால் நிறைந்திருந்த தசார்ணகர்களின் மன்னன் {ஹிரண்யவர்மன்}, திடீரெனப் பாஞ்சாலர்களின் ஆட்சியாளனான துருபதனை அணுகினான். காம்பில்யத்தை அடைந்த அந்தத் தசார்ணக மன்னன் {ஹிரண்யவர்மன்}, வேதங்களை அறிந்தவர்களில் முதன்மையான ஒருவரை முறையாகக் கௌரவித்து, தனது தூதராக அனுப்பினான்.

அவன் {ஹிரண்யவர்மன்} அந்தத் தூதரிடம், "ஓ! தூதரே, எனது உத்தரவுக்கிணங்க, பாஞ்சாலர்களின் ஆட்சியாளனான {துருபதன் என்ற} அந்த மன்னர்களில் இழிந்தவனிடம் இவ்வார்த்தைகளைச் சொல்வீராக. அவனிடம் {துருபதனிடம்}, "ஓ! தீய புரிதல் கொண்டவனே {தீய புத்தி கொண்டவனே}, உனது மகளாக இருக்கும் ஒருத்திக்கு எனது மகளை மனைவியாகத் தேர்ந்தெடுத்த நீ, அந்த வஞ்சகச் செயலுக்கான கனியை இன்று அறுவடை செய்வாய் என்பதில் ஐயமில்லை" என்று சொல்வீராக" என்று சொன்னான் {ஹிரண்யவர்மன் > அந்தணத் தூதரிடம்}.

இப்படிச் சொல்லப்பட்டவரும், அவனால் {ஹிரண்யவர்மனால்} அனுப்பப்பட்டவருமான அந்த அந்தணர், தசார்ணகத் தூதுவராகத் துருபதனின் நகரத்திற்குப் புறப்பட்டார். அந்த நகரத்தை {காம்பில்யத்தை} அடைந்த அந்தப் புரோகிதர், துருபதனின் முன்னிலைக்குச் சென்றார். ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, பிறகு அந்தப் பாஞ்சாலர்களின் மன்னன் {துருபதன்} சிகண்டியோடு சேர்ந்து, அந்தத் தூதருக்கு, ஒரு பசுவையும், தேனையும் அளித்தான். எனினும், அவ்வழிபாட்டை ஏற்காத அந்த அந்தணர், பொற்கவசம் பூண்டவனான தசார்ணகர்களின் துணிவுமிக்க ஆட்சியாளன் {ஹிரண்யவர்மன்} தன் மூலம் சொல்லியனுப்பிய வார்த்தைகளை அவனிடம் {துருபதனிடம்} சொன்னார்.

அவர் {அந்தணத் தூதர் துருபதனிடம்}, "ஓ! தீய நடத்தைகளைக் கொண்டவனே {துருபதா}, உனது மகளின் மூலமாக (அவள் வழியாக) உன்னால் நான் வஞ்சிக்கப்பட்டேன்! உனது ஆலோசகர்கள், மகன்கள் மற்றும் சொந்தங்களுடன் கூடிய உன்னை நான் பூண்டோடு அழிப்பேன்" என்று {ஹிரண்யவர்மனின் வார்த்தைகளாக அந்தப் புரோகிதர்} சொன்னார். தசார்ணகர்களின் ஆட்சியாளனால் {ஹிரண்யவர்மனால்} உச்சரிக்கப்பட்டவையான, அந்தக் கண்டனம் நிறைந்த வார்த்தைகளை அந்தப் புரோகிதர் சொல்ல, தனது ஆலோசகர்கள் {அமைச்சர்கள்} மத்தியில் வைத்து அதைக் கேட்ட மன்னன் துருபதன், ஓ! பாரதக் குலத்தின் தலைவா {துரியோதனா}, நட்பு நோக்கங்களின் காரணமாக மென்மையான நடத்தையைக் கைக்கொண்டு, "நீர் சொன்னவையான எனது சம்பந்தியின் இந்த வார்த்தைகளுக்கான மறுமொழியை, ஓ! அந்தணரே, அந்த ஏகாதிபதியிடம் {ஹிரண்யவர்மனிடம்} எனது தூதர்கள் எடுத்துச் செல்வார்கள்!" என்றான் {துருபதன்}.

பிறகு மன்னன் துருபதன், வேதங்களைக் கற்ற அந்தணர் ஒருவரைத் தனது தூதராக ஏற்படுத்தி, உயர் ஆன்ம ஹிரண்யவர்மனிடம் அனுப்பி வைத்தான். அந்தத் தூதர், தசார்ணக ஆட்சியாளனான மன்னன் ஹிரண்யவர்மனிடம் சென்று, அவனிடம், ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, துருபதன் சொன்ன வார்த்தைகளைச் சொன்னார். அவர் {துருபதனின் தூதர் ஹிரண்யவர்மனிடம்}, "இந்த எனது பிள்ளை உண்மையில் ஆடவனே. சாட்சிகளின் மூலம் இது தெளிவாக்கப்படட்டும்! யாரோ உன்னிடம் பொய்யுரைத்திருக்கிறார்கள். அதை நீ நம்பக்கூடாது!" என்று {துருபதனின் வார்த்தைகளைத் தூதனாகச் சென்ற அந்த அந்தணர்} சொன்னார்.

துருபதனின் வார்த்தைகளைக் கேட்ட தசார்ணகர்க்களின் மன்னன் {ஹிரண்யவர்மன்}, பிறகு, சோகத்தால் நிறைந்து, சிகண்டி ஆணா? பெண்ணா? என்பதை உறுதி செய்யும்பொருட்டு, பெரும் அழகு படைத்த இளம் மங்கையர் பலரை அவனிடம் அனுப்பி வைத்தான். ஓ! குருக்களின் தலைவா {துரியோதனா}, அவனால் {ஹிரண்யவர்மனால்} அனுப்பி வைக்கப்பட்ட அந்த மங்கையரும், (உண்மையை) உறுதி செய்து கொண்டு, ஆண் பாலினத்தோரில் வலிமைமிக்கவன் சிகண்டி என்று தசார்ணகர்களின் மன்னனிடம் {ஹிரண்யவர்மனிடம்} மகிழ்ச்சியாகத் தெரிவித்தனர்.

அந்தச் சான்றைக் கேட்ட தசார்ணகர்களின் ஆட்சியாளன் {ஹிரண்யவர்மன்}, பெருமகிழ்ச்சியால் நிறைந்து, தனது சம்பந்தியான துருபதனிடம் சென்று, சில நாட்களை அவனுடன் {துருபதனுடன்} மகிழ்ச்சியாகக் கழித்தான். {சில நாட்கள் அங்கே தங்கியிருந்தான்}. மகிழ்ச்சியுடன் இருந்த அந்த மன்னன் {ஹிரண்யவர்மன்} சிகண்டிக்கு அபரிமிதமான செல்வத்தையும், பல யானைகளையும், குதிரைகளையும், பசுக்களையும் அளித்தான். (அங்கே தங்கியிருந்த காலம் வரை) துருபதனால் வழிபடப்பட்ட அந்தத் தசார்ணக மன்னன் {ஹிரண்யவர்மன்}, தனது மகளைக் கண்டித்த பிறகு அங்கிருந்து புறப்பட்டான். கோபம் தணிந்தவனும், தசார்ணகர்களின் ஆட்சியாளனுமான மன்னன் ஹிரண்யவர்மன், மகிழ்ச்சியுடன் புறப்பட்டுச் சென்றதும், சிகண்டி மிகவும் மகிழத் தொடங்கினான்.

இதற்கிடையில், (பாலினப் பரிமாற்றம் நடந்த) சில நாட்களுக்குப் பிறகு, மனிதர்களின் தோள்களில் எப்போதும் சுமக்கப்படும் குபேரன், (பூமியின் ஊடான) தனது பயணத்தின் போது, ஸ்தூணனின் வசிப்பிடத்திற்கு வந்தான். {ஸ்தூணனின்} அந்த மாளிகைக்கு மேலே (ஆகாயத்தில்) நின்ற அந்தப் பொக்கிஷப் பாதுகாவலன் {குபேரன்}, அழகிய மலர்மாலைகளால் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டதும், நறுமணமிக்கப் புற்களின் வேர்களாலும், பல இனிய நறுமணத் தைலங்களாலும் மணமூட்டப்பட்டிருந்த யக்ஷன் ஸ்தூணனின் அற்புத வீட்டைக் கண்டான்.

அங்கே தூப நறுமணங்களும் மற்றும் கவிகைகளும் நிறைந்திருந்தன. கொடிகள் மற்றும் கொடிச்சீலைகளோடு கூடிய அது {அந்த மாளிகை} மிக அழகாக இருந்தது. அனைத்து வகை உணவுப்பொருட்கள் மற்றும் பானத்தால் அது நிறைந்திருந்தது. ரத்தினம் மற்றும் தங்கத்தாலான மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டதும், பல்வேறு விதமான மலர்களின் நறுமணத்தால் தூபம் போடப்பட்டதும், நீர் தெளித்து நன்கு கூட்டப்பட்டதுமான அந்த யக்ஷனின் {ஸ்தூணனின்} அழகிய வீட்டைக் கண்ட அந்த யக்ஷர்களின் தலைவன் {குபேரன்}, தன்னைத் தொடர்ந்து வந்த யக்ஷர்களிடம், "அளவிடமுடியா ஆற்றல் கொண்டோரே, ஸ்தூணனின் இந்த மாளிகை நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளதே! எனினும், அந்தத் தீய புரிதல் கொண்டவன் {ஸ்தூணன்} ஏன் என்னிடம் வரவில்லை? எனவே, நான் இங்கிருக்கிறேன் என்பதை அறிந்தும், என்னை அணுகாத அந்தத் தீய ஆன்மா கொண்டவனை {ஸ்தூணனை} ஏதாவது கடுந்தண்டனையால் பீடிக்க வேண்டும்! இதுவே எனது நோக்கமாக இருக்கிறது!" என்றான் {குபேரன்}.

அவனது {குபேரனின்} வார்த்தைகளைக் கேட்ட அந்த யக்ஷர்கள் {குபேரனிடம்}, "ஓ! மன்னா {குபரரே}, அரசன் துருபதனுக்கு, சிகண்டினி என்ற பெயரில் ஒரு மகள் பிறந்தாள்! ஏதோ காரணத்திற்காக அவளிடம் {சிகண்டினியிடம்} ஸ்தூணன் தன் ஆண்தன்மையைக் கொடுத்திருக்கிறான். அவளது பெண் தன்மையை ஏற்றுக்கொண்ட அவன் {ஸ்தூணனன்}, பெண்ணாக ஆனதால், அவனது வீட்டுக்குள்ளேயே தங்கியிருக்கிறான்! எனவே, பெண் வடிவைச் சுமந்து கொண்டிருப்பதால், நாணத்தால் அவன் உம்மை அணுகவில்லை! இக்காரணத்திற்காகவே, ஓ! மன்னா {குபேரரே}, அந்த ஸ்தூணன் உம்மிடம் வரவில்லை! இவையாவையும் கேட்ட பிறகு, எது முறையோ அதைச் செய்வீராக!" என்றனர் {யக்ஷர்கள்}.

அப்போது, "தேர் {விமானம்} இங்கேயே நிற்கட்டும்! ஸ்தூணன் என்னிடம் கொண்டு வரப்படட்டும்!" என்ற சொற்களே அந்த யக்ஷர்களின் தலைவன் {குபேரன்} உதிர்த்தவையாக இருந்தது. அவன் {குபேரன்}, "நான் அவனைத் {ஸ்தூணனைத்} தண்டிப்பேன்!" என்றே மீண்டும் மீண்டும் சொன்னான்.  ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, பிறகு, யக்ஷர்களின் தலைவனால் {குபேரனால்} அழைக்கப்பட்ட ஸ்தூணன், பெண் வடிவைச் சுமந்து கொண்டு, அங்கே வந்து, வெட்கத்துடன் அவன் {குபேரன்} முன்னிலையில் நின்றான். பிறகு, ஓ! குரு குலத்தோனே {துரியோதனா}, செல்வத்தை அளிப்பவனான அவன் {குபேரன்}, "குஹ்யகர்களே, இந்த இழிந்தவனின் பெண் தன்மை, இப்போது இருப்பது போலவே நீடிக்கட்டும்" என்று கோபத்தால் சபித்தான்.

மேலும் அந்த உயர் ஆன்ம யக்ஷர்களின் தலைவன், "யக்ஷர்கள் அனைவரையும் அவமதித்து, சிகண்டினியிடம் இருந்து அவளது பெண் தன்மையைப் பெற்றுக் கொண்டு, உனது சொந்தப் பாலினத்தை {ஆண்தன்மையை} அவளுக்குக் கொடுத்துவிட்டதால், ஓ! பாவம் நிறைந்த செயல்களைக் கொண்டவனே {ஸ்தூணாகர்ணா}, இதற்கு முன் எவனும் செய்யாததை நீ செய்திருப்பதால், இந்த நாள் முதலே, நீ பெண்ணாகவே நீடிப்பாய், அவளும் ஆணாகவே நீடிப்பாள்" என்றான்.

அவனது} {குபேரனது இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட யக்ஷர்கள் அனைவரும், வைஸ்ரவணனை {குபேரனை} மென்மைப்படுத்தத் {அமைதிப்படுத்தத்} தொடங்கி, ஸ்தூணாகர்ணன் சார்பாக மீண்டும் மீண்டும் பேசி, "உமது சாபத்திற்கான எல்லையை {முடிவை} நிர்ணியிப்பீராக!" என்றனர். அந்த உயர் ஆன்ம யக்ஷர்கள் தலைவன் {குபேரன்}, தன்னைத் தொடர்ந்து வந்த அந்த யக்ஷர்கள் அனைவரிடமும், தனது சாபத்தின் எல்லையை நிர்ணயிக்கும் விருப்பத்தால், "யக்ஷர்களே, சிகண்டியின் மரணத்திற்குப் பிறகு, இவன் {ஸ்தூணன்} தனது சுய வடிவை அடைவான்! எனவே, இந்த உயர் ஆன்ம யக்ஷனான ஸ்தூணன் தனது கவலையில் இருந்து விடுபடட்டும்!" என்றான். இதைச் சொன்னவனும், ஒப்பற்றவனுமான அந்த யக்ஷர்களின் தெய்வீக மன்னன் {குபேரன்}, உரிய வழிபாட்டை அடைந்து, குறுகிய நேர இடைவெளியில் பெரும் தூரத்தைக் கடக்கவல்ல, தனது தொண்டர்கள் அனைவருடனும் புறப்பட்டான். இப்படிச் சபிக்கப்பட்ட ஸ்தூணன் அங்கேயே தொடர்ந்து வாழ ஆரம்பித்தான்.

நேரம் வந்த போது, சிகண்டி ஒரு நொடியும் காலந்தாழ்த்தாமல் அந்த இரவுலாவியிடம் {யக்ஷன் ஸ்தூணனிடம்} வந்தான். அவனது முன்னிலையை அடைந்த அவன் {சிகண்டி}, "ஓ! புனிதமானவனே {ஸ்தூணா}, நான் உன்னிடம் வந்துவிட்டேன்" என்றான். ஸ்தூணன், "நான் உன்னிடம் மகிழ்ச்சி கொள்கிறேன்" என்று மீண்டும் மீண்டும் சொன்னான். உண்மையில், சூது ஏதுமற்ற {வஞ்சனையற்ற} அந்த இளவரசன் {சிகண்டி} தன்னிடம் திரும்பி வந்ததைக் கண்ட ஸ்தூணன், சிகண்டியிடம் நடந்தது அத்தனையும் சொன்னான். உண்மையில், அந்த யக்ஷன் {ஸ்தூணன்}, "ஓ! மன்னனின் மகனே {சிகண்டி}, நான் வைஸ்ரவணனால் {குபேரனால்} சபிக்கப்பட்டேன். இப்போது சென்று, நீ தேர்ந்தெடுத்த மனிதர்களுக்கு மத்தியில் மகிழ்ச்சியாக வாழ்வாயாக. நீ இங்கே வந்தது மற்றும் புலஸ்தியரின் மகனுடைய {குபேரனின்} வருகை ஆகிய இரண்டும் முன்பே விதிக்கப்பட்டதாகவே நான் நினைக்கிறேன். இவை யாவும் தவிர்க்க இயலாவையாகும்" என்றான் {ஸ்தூணன்}.

பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்} தொடர்ந்தார், "யக்ஷனான ஸ்தூணனால் இப்படிச் சொல்லப்பட்ட சிகண்டி, ஓ! பாரதா {துரியோதனா}, பெரும் மகிழ்ச்சியால் நிரம்பி தனது நகரத்திற்கு வந்தான். அவன் {சிகண்டி} பல்வேறு விதமான நறுமணத் தைலங்கள், மலர் மாலைகள் மற்றும் விலைமதிப்புமிக்கப் பொருட்களால் மறுபிறப்பாளர்களையும் {பிராமணர்களையும்}, தேவர்களையும், பெரும் மரங்களையும், நாற்சந்திகளையும் வழிபட்டான்.

பாஞ்சாலர்களின் ஆட்சியாளனான துருபதன், விருப்பங்களால் வெற்றிமகுடம் சூட்டப்பட்ட தனது மகன் சிகண்டியுடனும், தனது இரத்த உறவினர்களுடனும் சேர்ந்து மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைந்தான். பிறகு, ஓ! குரு குலத்தின் காளையே {துரியோதனா}, அந்த மன்னன் {துருபதன்}, முன்பு பெண்ணாக இருந்த தனது மகன் சிகண்டியை, ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, துரோணருக்குச் சீடனாக அளித்தான். அந்த இளவரசன் சிகண்டி, உங்கள் அனைவருடன் சேர்ந்து, நால்வகை ஆயுத அறிவியலையும் அடைந்தான். மேலும் (அவனது தம்பியான) பிருஷத குல திருஷ்டத்யும்னனும் {உங்களுக்குப் பிறகு} அதையே {அதே கல்வியை} அடைந்தான்.

உண்மையில், இவை யாவும், ஓ! ஐயா {துரியோதனா}, மூடர்களாகவும், பார்வை மற்றும் கேள்விப் புலன்களை இழந்தவர்களாகவும் {குருடர்களாகவும், செவிடர்களாகவும்} மாற்றுருவம் தரித்துத் துருபதனிடம் ஏற்கனவே என்னால் அனுப்பப்பட்டிருந்த எனது ஒற்றர்களால் எனக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டன. இப்படியே, ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, அந்த ரதர்களில் சிறந்தவனும், துருபதனின் மகனுமான சிகண்டி, முதலில் பெண்ணாகப் பிறந்து, அதன் தொடர்ச்சியாக, வேறு பாலினத்திற்கு {ஆணாக} மாறினான். அம்பை என்ற பெயரால் கொண்டாடப்பட்ட காசி ஆட்சியாளனின் மூத்த மகளே, ஓ! பாரதக் குலத்தின் காளையே {துரியோதனா}, துருபதன் குலத்தில் சிகண்டியாகப் பிறந்தாள். போரிடும் விருப்பத்தால், கையில் வில்லுடன் அவன் {சிகண்டி} என்னை அணுகினால், அவனை நான் ஒருக்கணமும் பார்க்கவோ, அடிக்கவோ மாட்டேன்.

ஓ! மங்காப் புகழ் கொண்டவனே, ஓ! குரு குலத்தின் காளையே {துரியோதனா}, "பெண், அல்லது முன்னர்ப் பெண்ணாக இருந்தவன், அல்லது பெண்தன்மையுள்ள பெயரைக் கொண்டவன், அல்லது பெண்களைப் போன்ற தோற்றம் கொண்டவன் ஆகியோர் மீது நான் ஆயுதங்களை அடிக்க மாட்டேன்" என்பது உலகம் முழுவதும் நன்கு அறியப்பட்ட எனது நோன்பாகும். எனவே, கையில் ஆயுதத்துடன் அவன் என்னை அணுகினாலும், நான் அவனைப் போரில் கொல்ல மாட்டேன். பீஷ்மன் ஒரு பெண்ணைக் கொன்றால், நீதிமான்கள் அவனை {பீஷ்மனான என்னை} இழிவாகப் பேசுவார்கள். எனவே, போரில் அவன் {சிகண்டி எனக்காகக்} காத்திருப்பதை நான் கண்டாலும், அவனை {சிகண்டியை} நான் கொல்ல மாட்டேன்!" என்றார் {பீஷ்மர்}.

சஞ்சயன் {திருதராஷ்டிரனிடம்} தொடர்ந்தான், "பீஷ்மரின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட குரு குலத்தின் மன்னன் துரியோதனன், ஒருக்கணம் சிந்தித்து, பீஷ்மரின் அந்த நடத்தை சரியானதே என்று நினைத்தான்" என்றான் {சஞ்சயன்}.


சிகண்டினியும்! ஸ்தூணாகர்ணனும்! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 194

Sikhandini and Sthunakarna! | Udyoga Parva - Section 194 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 1)

பதிவின் சுருக்கம் : தனது சக்காளத்திகளிடம் கொண்ட அச்சத்தின் காரணமாகத் தனது மகளை மகன் என்று சொன்னதாக ராணி  துருபதனிடம் பலர் முன்னிலையில் சொன்னது; ராணியின் சொல்லால் குற்றமற்ற தான் ஏற்படுத்திக் கொண்ட சம்பந்தம் முறையானது என்று மந்திரிகளிடம் சொன்ன துருபதன், அவர்கள் மூலம் தனது நகரைக் காக்க தேவையான நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டது; துருபதனும் அவனது ராணியும் தேவர்களைத் துதித்தது; தன் தாய் தந்தையரின் நிலையை எண்ணிப் பார்த்த சிகண்டினி, தன் உயிரை மாய்த்துக் கொள்ள எண்ணி அடர்ந்த காட்டினுள் புகுந்தது; அங்கிருந்த ஒரு மாளிகையில் பல நாட்களாக உணவின்றிக் கிடந்த சிகண்டினி; அந்தக் காட்டைக் காத்து வந்த யக்ஷன் ஸ்தூணன், சிகண்டினியிடம் மனம் இரங்கி, உதவி செய்வதாக உறுதியளித்தது; சிகண்டினி அந்த யக்ஷனிடம் தனக்கு நேர்ந்தது அத்தனையும் சொன்னது...

சிகண்டினி - ஸ்தூணாகர்ணன் ( Sikhandini and Sthunakarna )
பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்}, "பிறகு, ஓ! வலிமைமிக்கக் கரங்களைக் கொண்ட மன்னா {துரியோதனா}, சிகண்டியின் அன்னை தனது தலைவனிடம் {துருபதனிடம்}, தனது மகள் சிகண்டி குறித்த உண்மையைச் சொன்னாள். அவள் {துருபதனின் ராணி}, "பிள்ளையற்றிருந்த நான், ஓ! பெரும் மன்னா {துருபதரே}, சிகண்டினி எனக்கு மகளாகப் பிறந்த போது, எனது சக்காளத்திகளிடம் கொண்ட அச்சத்தின் காரணமாக உம்மிடம் மகன் பிறந்தான் என்று சொன்னேன்! என் மீது கொண்ட அன்பின் காரணமாக நீரும், ஓ! மன்னர்களில் காளையே {துருபதரே}, அதை ஏற்றுக் கொண்டு, எனது மகளுக்கு {சிகண்டினிக்கு} ஒரு மகனுக்குரிய சடங்குகள் அனைத்தையும் செய்தீர். பிறகு, ஓ! மன்னா {துருபதரே}, நீர் அவளுக்குத் தசார்ணகர்கள் மன்னின் மகளையும் மணமுடித்து வைத்தீர். நானும் (பெரும்) தேவனின் {சிவனின்} வார்த்தைகளை நினைவுகூர்ந்து அச்செயலை அங்கீகரித்தேன். உண்மையில், "மகளாய்ப் {பெண்ணாய்ப்} பிறந்த இவள் மகனாக {ஆணாக} மாறுவாள்" என்ற சிவனின் வார்த்தைகளை நினைவுகூர்ந்தே, அதை நான் தடுக்காமல் இருந்தேன்.


இவை அனைத்தையும் கேட்டவனும், யக்ஞசேனன் என்றும் அழைக்கப்பட்டவனுமான துருபதன், இந்த உண்மைகள் அனைத்தையும் தனது ஆலோசகர்களிடம் {அமைச்சர்களிடம்} தெரிவித்தான். மேலும், ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, அந்த மன்னன் {துருபதன்}, (தனது நாட்டின் மீது படையெடுக்கப்பட்டால்) தனது குடிமக்களை முறையாகப் பாதுகாப்பதற்குத் தனது அமைச்சர்களுடன் ஆலோசனை செய்தான். அவனே {துருபதனே} தசார்ணகர்களின் மன்னனை {ஹிரண்யவர்மனை} வஞ்சித்து இருந்தாலும், தான் செய்த கூட்டு {சம்பந்தம்} முறையானதே என்று வெளிப்படுத்தும் வகையில் [1], தனது திட்டங்களைச் சிதறாத உறுதியுடன் தீர்மானிக்கத் தொடங்கினான்.

[1] தனக்கு உண்மை தெரியாதெனவும், மகனில்லாத தன் மனைவியின் வார்த்தைகளைக் கேட்டே தான் அவ்விதம் செய்ததாகவும் வெளிப்படுத்தினான்.

மன்னன் துருபதனின் நகரம் {காம்பில்யம்}, ஓ! பாரதா {துரியோதனா}, இயற்கையாகவே நன்கு பாதுகாக்கப்பட்டதாகும். எனினும், அந்த ஆபத்தின் நெருக்கத்தில், ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, அவர்கள், அதை மிகக் கவனமாகப் பாதுகாத்து, (தற்காப்பு வேலைப்பாடுகளால்) அரணமைத்துக் கொண்டனர். எனினும் தனது ராணியுடன் கூடிய மன்னன் {துருபதன்} பெரிதும் துன்புற்று, தனது சம்பந்தியுடன் போர் ஏற்படாதிருக்கச் செய்வது எப்படி என நினைத்தான். இதையே மனதில் ஆலோசித்த அவன் {துருபதன்}, தேவர்களுக்குத் தனது துதியைச் செலுத்த ஆரம்பித்தான்.

தேவனை நம்பி தனது துதிகளைச் செலுத்தும் அவனை {துருபதனைக்} கண்ட அவனது மதிப்புமிக்க மனைவி, ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, அவனிடம் {துருபதனிடம்}, "தேவர்களுக்கு அஞ்சலி செலுத்துவதே நன்மைகளை விளைவிக்கும்! எனவேதான் அது நல்லோரால் அங்கீகரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. மேலும், துன்பக்கடலில் மூழ்கியிருப்போருக்கு நான் என்ன சொல்ல முடியும்? எனவே, மேன்மையானோருக்கு அஞ்சலி செலுத்துவீராக. தேவர்கள் அனைவரும் வழிபடப்படட்டும். அதே வேளையில் (அந்தணர்களுக்கு) பெரும் தானங்களையும் செய்வீராக! தசார்ணகர்களின் ஆட்சியாளனை {ஹிரண்யவர்மனைத்} தணிக்க நெருப்பில் நீர்க்காணிக்கைகள் {நெய்} ஊற்றப்படட்டும். {தக்ஷிணைகளுடன் அக்னிகள் ஹோமம் செய்யப்படட்டும்}. ஓ! தலைவா {துருபதரே}, போரில்லாமல் உமது சம்பந்தியைத் தணிக்கும் வழிகளைச் சிந்திப்பீராக! தேவர்கள் அருளின் மூலம் இவையாவும் நடைபெறும். இந்த நகரத்தைப் பாதுகாப்பதற்காக, ஓ! பெரிய கண்களைக் கொண்டவரே {துருபதரே}, நீர் உமது அமைச்சர்களுடன் ஆலோசித்தீர். ஓ! மன்னா {துருபதரே}, அந்த ஆலோசனைகள் சுட்டிக்காட்டும் அனைத்தையும் செய்வீராக. தேவர்களிடம் கொண்ட நம்பிக்கை, மனித உழைப்பினால் ஆதரிக்கப்படும்போது, ஓ! மன்னா {துருபதரே}, அது வெற்றிக்கே வழிவகுக்கும். {தெய்வத்தோடு கூடிய மனித முயற்சி நன்கு பயனளிக்கும்}. இவ்விரண்டும் ஒன்றோடொன்று இணைந்து செல்லவில்லையெனில், வெற்றி அடைய முடியாததாகும். எனவே, உமது ஆலோசகர்கள் அனைவருடன், உமது நகரம் சரியாக இருக்கத் தக்க ஏற்பாடுகளைச் செய்யும்! ஓ! ஏகாதிபதி, நீர் விரும்பும்படி தேவர்களுக்கு அஞ்சலியைச் செலுத்துவீராக" என்றாள் {துருபதனின் ராணி}.

இப்படியே கணவனும் மனைவியும் துயர் நிறைந்து உரையாடிக் கொண்டிருந்தபோது, ஆதரவற்ற அவர்களது மகள் சிகண்டினி வெட்கக்கேட்டால் நிறைந்தாள். பிறகு அவள் {சிகண்டினி}, "என்னால்தான் இவர்கள் இருவரும் துயரில் மூழ்கியிருக்கிறார்கள்!" என்று நினைத்தாள். இப்படி நினைத்த அவள் {சிகண்டினி}, தனது உயிரை ஒரு முடிவுக்குக் கொண்டு வரத் தீர்மானித்தாள். இந்தத் தீர்மானத்தை அடைந்த அவள், வீட்டை விட்டு அகன்று, பெரும் சோகத்தால் நிறைந்து, அடர்ந்த காட்டுக்குள் சென்றாள். ஸ்தூணாகர்ணன் என்று அழைக்கப்படும் பயங்கரமான ஒரு யக்ஷனால் பாதுகாக்கப்பட்டு வந்த அந்தத் தனிமையான காட்டுக்குள் அவள் {சிகண்டினி} சென்றாள். அந்த யக்ஷன் மீது கொண்ட பயத்தால் மனிதர்கள் யாரும் அந்தக் காட்டுக்குள் செல்லவே மாட்டார்கள். அதற்குள் {அந்தக் காட்டிற்குள்} மணற்தூளால் {சுண்ணாம்பு மற்றும் மண்ணால்} பூசப்பட்ட உயர்ந்த சுவர்களும், வாயில்களும் கொண்ட ஒரு மாளிகை இருந்தது. அங்கிருந்து {அந்த மாளிகையில் இருந்து} வறுத்த நெல்லின் {Fried Paddy} {விலாமிச்சையின்} நறுமணத்தைச் சுமந்தபடி புகையும் வந்து கொண்டிருந்தது.

ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, அந்த மாளிகைக்குள் நுழைந்த துருபதனின் மகளான சிகண்டினி, பல நாட்களாக உணவைத் துறந்து தன்னை வற்ற செய்தாள். அதன் பேரில், ஸ்தூணன் என்று அழைக்கப்பட்டவனும், கருணை கொண்டவனுமான அந்த யக்ஷன், அவளிடம் {சிகண்டினியிடம்} தன்னை வெளிக்காட்டினான். அவளிடம் {சிகண்டினியிடம்} விசாரிக்கும் வகையில், அவன் {அந்த யஷன் ஸ்தூணகர்ணன் சிகண்டினியிடம்}, "இந்த உனது முயற்சியின் நோக்கம் என்ன? அதை நான் சாதிப்பேன். தாமதிக்காமல் என்னிடம் சொல்வாயாக!" என்றான். அப்படிக் கேட்கப்பட்ட அந்தக் கன்னிகை {சிகண்டினி}, அவனுக்கு {ஸ்தூணகர்ணனுக்குப்} பதிலளிக்கும் வகையில், "நீ அதைச் சாதிக்க இயன்றவனல்ல. {அது உன்னால் ஆகக்கூடியதல்ல}." என்று மீண்டும் மீண்டும் சொன்னாள்.

எனினும், அந்தக் குஹ்யகன் {யக்ஷன்}, நொடியும் தாமதிக்காமல், மறுமொழி சொல்லும் வகையில், "நான் சாதிப்பேன்! நான் பொக்கிஷத்தலைவனின் {குபேரனின்} தொண்டனாவேன். ஓ! இளவரசி, என்னால் உனக்கு வரங்களை அளிக்க முடியும்! கொடுக்க முடியாததையும் நான் உனக்கு அருள்வேன்! சொல்வதற்கென்ன இருக்கிறதோ அதை என்னிடம் சொல்வாயாக!" என்றான். இப்படி உறுதி கூறப்பட்ட சிகண்டினி, ஸ்தூணாகர்ணன் என்று அழைக்கப்பட்ட அந்த யக்ஷர்களின் தலைவனிடம் நடந்தது அத்தனையும் விபரமாகத் தெரிவித்தாள்.

மேலும் அவள் {சிகண்டினி ஸ்தூணகர்ணனிடம்}, "ஓ! யக்ஷா {ஸ்தூணகர்ணா}, எனது தந்தை {துருபதன்} விரைவில் அழிவைச் சந்திக்கப் போகிறார். தசார்ணகர்களின் ஆட்சியாளன் {ஹிரண்யவர்மன்} அவருக்கு எதிராகக் கோபத்துடன் அணிவகுப்பான். தங்கக் கவசத்துடன் கூடிய அந்த மன்னன் {ஹிரண்யவர்மன்}, பெரும் வலிமையுடனும், பெரும் வீரத்துடனும் இருக்கிறான். எனவே, ஓ! யக்ஷா {ஸ்தூணகர்ணா}, என்னையும், எனது தாயையும், எனது தந்தையையும் காப்பாயாக! உண்மையில், நீ என்னைத் துயரில் இருந்து விடுவிப்பதாக ஏற்கனவே வாக்குறுதி அளித்திருக்கிறாய். ஓ! யக்ஷா {ஸ்தூணகர்ணா}, உனது அருளால், நான் குற்றமில்லா ஆண்மகனாக வேண்டும். ஓ! பெரும் யக்ஷா {ஸ்தூணகர்ணா}, அந்த மன்னன் {ஹிரண்யவர்மன்} எதுவரை எனது நகரத்தில் {காம்பில்யத்தில்} இருந்து புறப்படாமல் நீடித்திருக்கிறானோ அது {காலம்} வரை, ஓ! குஹ்யகா {யக்ஷா}, என்னிடம் கருணை காட்டுவாயாக!" என்றாள் {சிகண்டினி}.


மஹாபாரதத்தின் முக்கிய மனிதர்கள் வரும் பகுதிகள்

அக்ருதவ்ரணர் அக்னி அகம்பனன் அகஸ்தியர் அகிருதவரணர் அங்கதன் அங்காரபர்ணன் அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அசலன் அசுவினிகள் அத்புதன் அத்ரி அத்ரிசியந்தி அதிரதன் அபிமன்யு அம்பரீஷன் அம்பா அம்பாலிகை அம்பை அயோதா தௌம்யா அர்வாவசு அர்ஜுனன் அரிஷ்டநேமி அருணன் அருணி அருந்ததி அலம்புசன் அலாயுதன் அவிந்தியன் அவுர்வா அன்சுமான் அனுவிந்தன் அஷ்டகன் அஷ்டவக்கிரர் அஸ்வத்தாமன் அஸ்வபதி ஆணிமாண்டவ்யர் ஆத்ரேயர் ஆதிசேஷன் ஆர்யகன் ஆர்ஷ்டிஷேணர் ஆஸ்தீகர் இந்திரசேனன் இந்திரசேனை இந்திரத்யும்னன் இந்திரன் இந்திரஜித் இராவான் {அரவான்} இல்வலன் உக்கிரசேனன் உக்தன் உச்சைஸ்ரவஸ் உசீநரன் உத்தமௌஜஸ் உத்தரன் உத்தரை உத்தவர் உத்தாலகர் உதங்கர் உதங்கா உபமன்யு உபரிசரன் உபஸ்ருதி உலூகன் உலூபி ஊர்வசி எலபத்திரன் ஏகலவ்யன் ஐராவதன் கங்கன் கங்கை கசன் கடோத்கசன் கண்வர் கணிகர் கத்ரு கந்தன் கபோதரோமன் கயன் கர்ணன் கருடன் கல்கி கல்மாஷபாதன் கலி கவந்தன் கனகன் கஹோடர் காகமா காசியபர் காதி காந்தாரி காமதேனு காயத்ரி கார்க்கோடகன் கார்த்திகை காலகேயர் காலவர் காளி காக்ஷிவத் கிந்தமா கிர்மீரன் கிரது கிரந்திகன் கிராதன் கிரிசன் கிரிடச்சி கிருதவர்மன் கிருதவீர்யன் கிருதாசி கிருபர் கிருஷ்ணன் கீசகர்கள் கீசகன் குணகேசி குந்தி குந்திபோஜன் குபேரன் கும்பகர்ணன் குரோதவாசர்கள் குவலாஸ்வன் கேசின் கேசினி கைகேயி கோடிகன் கோமுகன் கௌசிகர் கௌசிகி கௌதமர் சக்திரி சக்ரதேவன் சகரன் சகாதேவன் சகுந்தலை சகுனி சங்கன் சச்சி சசபிந்து சஞ்சயன் சஞ்சயன் 1 சத்தியபாமா சத்தியவதி சத்தியஜித் சத்யபாமா சத்யவான் சதானீகன் சந்தனு சந்திரன் சம்சப்தகர்கள் சம்பா சம்பை சம்வர்ணன் சமீகர் சர்மிஷ்டை சர்யாதி சரஸ்வதி சல்லியன் சலன் சனத்சுஜாதர் சஹஸ்ரபத் சாகரன் சாண்டிலி சாத்யகி சாத்யர்கள் சாந்தை சாம்பன் சாம்யமணி சாரங்கத்வஜன் சாரிசிரிகன் சாருதேஷ்ணன் சால்வன் சாவித்ரி சிகண்டி சிங்கசேனன் சிசுபாலன் சித்திரசேனன் சித்திராங்கதை சித்ரவாஹனன் சிபி சியவணன் சியவனர் சிரிங்கின் சிருஞ்சயன் சிவன் சீதை சுக்ரன் சுக்ரீவன் சுகன்யா சுசர்மன் சுசோபனை சுதர்சனன் சுதர்மை சுதன்வான் சுதக்ஷிணன் சுதாமன் சுதேவன் சுதேஷ்ணை சுந்தன் உபசுந்தன் சுநந்தை சுப்ரதீகா சுபத்திரை சுமுகன் சுரதை சுருதசேனன் சுருதர்வான் சுருதாயுதன் சுருதாயுஸ் சுவாகா சுவேதகேது சுனந்தை சுஹோத்திரன் சூதன்வான் சூர்ப்பனகை சூரன் சூரியதத்தன் சூரியன் சேகிதானன் சேதுகன் சைகாவத்யர் சைப்யை சைரந்திரி சோமகன் சோமதத்தன் சௌதியும்னி சௌனகர் ததீசர் தபதி தபஸ் தம்போத்பவன் தமயந்தி தமனர் தர்மதேவன் தர்மவியாதர் தளன் தக்ஷகன் தாத்ரேயிகை தார்க்ஷ்யர் தாருகன் தாலப்யர் தியுமத்சேனன் திரஸதஸ்யு திரிசிரன் திரிஜடை திருதராஷ்டிரன் திருஷ்டத்யும்னன் திரௌபதி திலீபன் திலோத்தமை திவோதாசன் துச்சலை துச்சாசனன் துந்து துர்க்கை துர்மதன் துர்மர்ஷணன் துர்முகன் துர்வாசர் துர்ஜயன் துரியோதனன் துருபதன் துருபதன் புரோகிதர் துரோணர் துவஷ்டிரி துவாபரன் துஷ்கர்ணன் துஷ்யந்தன் தேவ தேவசேனை தேவயானி தேவாபி தௌமியர் நகுலன் நகுஷன் நரகாசுரன் நரன் நளன் நளன்2 நாரதர் நாராயணர்கள் நாராயணன் நிவாதகவசர்கள் நீலன் நைருதர்கள் பகதத்தன் பகர் பகன் பகீரதன் பத்ரசாகன் பத்ரா பப்ருவாஹனன் பர்ணாதன் பர்வதர் பரசுராமர் பரத்வாஜர் பரதன் பராசரர் பராவசு பரீக்ஷித் பரீக்ஷித்1 பலராமன் பலன் பலி பாகுகன் பாண்டியன் பாண்டு பானுமான் பாஹ்லீகர் பிங்களன் பிரகலாதன் பிரத்யும்னன் பிரத்னஸ்வன் பிரதர்த்தனன் பிரதிவிந்தியன் பிரதீபன் பிரம்மத்வாரா பிரம்மா பிரம்மாதி பிரமாதின் பிராதிகாமின் பிருகத்யும்னன் பிருகதஸ்வர் பிருகு பிருது பிருந்தாரகன் பிருஹத்சேனை பிருஹத்பலன் பிருஹத்ரதன் பிருஹந்நளை பிருஹஸ்பதி பீமன் பீமன்1 பீஷ்மர் புரு புருரவஸ் புரோசனன் புலஸ்தியர் புலஹர் புலோமா புஷ்கரன் பூமாதேவி பூரி பூரிஸ்ரவஸ் பௌரவன் பௌலோமர் மங்கணகர் மடன் மணிமான் மதிராக்ஷன் மதுகைடபர் மந்தபாலர் மந்தரை மயன் மருத்தன் மஹாபிஷன் மஹிஷன் மாத்ரி மாதலி மாதவி மாந்தாதா மார்க்கண்டேயர் மாரீசன் மாலினி மிருத்யு முகுந்தன் முசுகுந்தன் முத்கலர் முனிவர்பகன் மூகன் மேதாவி மேனகை மைத்ரேயர் யது யமன் யயவரர் யயாதி யவக்கிரீ யுதாமன்யு யுதிஷ்டிரன் யுயுத்சு யுவனாஸ்வன் ரந்திதேவன் ராகு ராதை ராமன் ராவணன் ரிசீகர் ரிதுபர்ணன் ரிஷ்யசிருங்கர் ரிஷபர் ருக்மரதன் ருக்மி ருத்திரன் ருரு ரேணுகை ரைப்பியர் ரோமபாதன் லட்சுமணன் லட்சுமி லபிதை லக்ஷ்மணன் லோகபாலர்கள் லோபாமுத்திரை லோமசர் லோமபாதன் லோமஹர்ஷனர் வசாதீயன் வசிஷ்டர் வசு வசுதேவர் வசுமனஸ் வந்தின் வர்கா வருணன் வஜ்ரவேகன் வாசுகி வாதாபி வாமதேவர் வாயு வார்ஷ்ணேயன் வாலகில்யர் வாலி விகர்ணன் விசாகன் விசித்திரவீரியன் விதுரன் விதுலை விந்தன் விபாண்டகர் விபாவசு விபீஷணன் வியாக்ரதத்தன் வியாசர் வியுஷிதஸ்வா விராடன் விருத்திரன் விருஷகன் விருஷசேனன் விருஷதர்பன் விருஷபர்வன் விரோசனன் விவிங்சதி வினதை விஷ்ணு விஸ்வகர்மா விஸ்வாமித்ரர் வேதா வைகர்த்தனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு வைனியன் ஜடாசுரன் ஜடாயு ஜந்து ஜமதக்னி ஜரத்காரு ஜராசந்தன் ஜரிதை ஜரை ஜலசந்தன் ஜனகன் ஜனபதி ஜனமேஜயன் ஜாரிதரி ஜிமூதன் ஜீவலன் ஜெயத்சேனன் ஜெயத்ரதன் ஜோதஸ்நாகாலி ஷாமந்தர் ஸ்தூணாகர்ணன் ஸ்வேதகி ஸ்வேதகேது ஸ்வேதன் ஹயக்ரீவன் ஹர்யஸ்வன் ஹரிச்சந்திரன் ஹனுமான் ஹிடிம்பன் ஹிடிம்பை ஹோத்திரவாஹனர்
 

காப்புரிமை

© 2012-2017, செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்
இவ்வலைப்பூவின் பதிவுகளை உரிய சுட்டிகளுடன் இணையத்தில் பகிர்ந்து கொள்ளத் தடையில்லை.
வேறு எவ்வகையிலோ, விதத்திலோ இணையத்திலும், பிற ஊடகங்களிலும் பகிரவும், வெளியிடவும் முன்னனுமதி பெற வேண்டும்.
Blogger இயக்குவது.
Back To Top