clone demo
கசன் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
கசன் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

வெள்ளி, ஏப்ரல் 19, 2013

தேவயானியை ஏற்க மறுத்த கசன் - பகுதி 77

Kacha refused Devayani | Adi Parva - Section 77 | Mahabharata In Tamil



(சம்பவ பர்வ தொடர்ச்சி)

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "கசன், தனது விரதத்தின் காலம் முடிந்தவுடன் தனது குருவிடம் அனுமதி பெற்று தேவலோகத்திற்குத் திரும்ப முடிவு செய்தபோது, தேவையானி அவனிடம், " அங்கிரஸ் முனிவரின் பேரனே, நடத்தையால், பிறப்பால், கல்வியால், ஆன்மிகத்தால், பணிவால், நீர் பிரகாசிக்கிறீர். எப்படி அங்கிரஸ் முனிவர் மதிப்புடனும் மரியாதையுடனும் எனது தந்தையால் நினைக்கப்படுகிறாரோ, அப்படியே நானும் உமது தந்தையை மதித்து வழிபடுகிறேன். ஆன்மிகத்தைச் செல்வமாகக் கொண்டவரே, இதை அறிந்து, நான் சொல்வதைக் கேளும். உமது பிரம்மச்சர்ய விரத காலத்தில் நான் எப்படி நடந்து கொண்டேன் என்பதை நினைத்துப் பாரும். இப்போது உமது விரதம் முடிந்து விட்டது. இனி உமது அன்பையும் பாசத்தையும் என்னில் நிலைத்திருக்க வையும். உரிய மந்திரங்களுடன் எனது கரத்தை ஏற்றுக் கொள்ளும்." என்றாள்.


அதற்கு கசன், "நீ எனது மரியாதைக்குரியவள். உனது தந்தையை வழிபடுவது போலவே உன்னையும் நான் வழிபடுகிறேன். களங்கமற்ற குணங்கள் கொண்டவளே, நீ என்னால் பெரிதும் மதிக்கப்படுபவள். நீ அந்த உயர் ஆன்ம பார்கவருக்கு (சுக்ரன்) அவரது உயிரைவிட அருமையானவள். இனிமையானவளே! நீ எனது குருவின் மகளாதலால், நீ எப்போதும் என்னால் வழிபடத்தகுந்தவள்! தேவயானி, எனது குரு சுக்ரன் எப்படி எனது உயர்ந்த மரியாதைக்குரியவரோ, நீயும் அப்படியே. ஆகையால், நீ இப்படிச் சொல்லக்கூடாது." என்றான். தேவயானி, "நீர் எனது தந்தையின் குருவுடைய மகனின் மகன் (பேரன்). ஆகையால், அந்தணர்களில் சிறந்தவரே, நீர் எனது மரியாதைக்கும் வழிபாட்டுக்கும் தகுதி வாய்ந்தவர். கசரே, நீர் அசுரர்களால் பல முறை கொல்லப்பட்ட போது, நான் உம்மிடம் எப்படி பாசத்துடன் நடந்து கொண்டேன் என்று நினைத்துப் பாரும். ஒழுக்கமானவரே, எனது நட்பையும் பாசத்தையும் எண்ணி, எனது வழிபாட்டையும் மரியாதையையும் எண்ணிப்பாரும். என்னிடம் குறை இல்லாதபோது, நீர் என்னை நிராகரிக்கக்கூடாது. நான் உம்மை உண்மையான அர்ப்பணிப்புடன் நினைக்கிறேன்." என்றாள்.

இவையனைத்தையும் கேட்ட கசன், " ஒழுக்கமான விரதங்களுக்குச் சொந்தக்காரியே, இந்த பாவகாரியத்தைச் செய்ய என்னைத் தூண்டாதே. அழகான புருவம் கொண்டவளே, என்னிடம் கருணை கொள்.

அழகானவளே, நீ எனக்கு எனது குருவை விட மரியாதையில் உயர்ந்தவள். பெரிய கண்களுடன் நிலவைப்போல அழகாய் இருப்பவளே, நீ ஒழுக்கம் நிறைந்தவள். காவியரின் உடல் எனது வசிப்பிடமாக இருந்திருக்கிறது. ஆகையால், உண்மையில் நீ எனது தங்கை முறையாகும். இனிமையானவளே, நாம் ஒன்றாக மகிழ்ச்சிகரமாக நமது பொழிதைக் கழித்திருக்கிறோம். நமக்குள் நல்ல புரிந்துணர்வு உண்டுநாம் பல தலைப்புகளில் உரையாடியிருக்கிறோம். அப்போதெல்லாம் எவ்வகையிலேனும் உன்னிடம் ஒழுக்கம் தவறி நடந்திருக்கிறேனா என்று நீ நினைத்துப் பார்க்க வேண்டும். நான் உன்னிடம் தேவலோகத்திற்குச் செல்ல அனுமதி கேட்டு நிற்கிறேன். ஆகையால், எனது பயணம் பாதுகாப்பாக அமைய என்னை வாழ்த்து. எனது குருவை கவனித்துக் கொள்ள எப்போதும் தயார் நிலையிலும், இதயத்தால் ஒருமைப்பட்டும் இரு." என்றான். தேவயானி, " கசரே, உண்மையில் என்னை நீர் மனைவியாக்கிக் கொள்ளாமல், என்னைத் தனிமைப்படுத்திச் சென்றால், உமது இந்த ஞானம், உமக்கு கனி கொடுக்காது போகும்." என்றாள்.

இதைக்கேட்ட கசன், "உன்னிடம் குறைகண்டு நான் உன்னை மறுக்கவில்லை. நீ எனது குருவின் மகளானதாலேயே மறுத்தேன்.

இது குறித்து எனது குருவின் கட்டளை எனக்கில்லை. உனக்கு திருப்தியுண்டாகுமானால் என்னைச் சபித்துக் கொள். ஒரு முனியின் நடத்தை எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று நான் உனக்குச் சொல்லியிருக்கிறேன். தேவயானி, உனது சாபத்திற்கு நான் தகுதியானவன் அல்ல. ஆனாலும், என்னை சபித்துவிட்டாய். கடமையாலன்றி உணர்ச்சிகளால் உந்தப்பட்டு நீ இந்தச் செயலைச் செய்தாய்.

ஆகையால், இந்த உனது விருப்பம் நிறைவேறாது. எந்த முனிவரின் மகனும் திருமணத்திற்காக உனது கரத்தை ஏற்க மாட்டான். இந்த ஞானம் எனக்குக் கனி கொடுக்காது என்று சொன்னாய். அப்படியே ஆகட்டும். ஆனால், நான் யாருக்கு இந்த ஞானத்தை உபதேசிக்கிறேனோ, அவனுக்கு அதன் கனி கிடைக்கட்டும்." என்றான்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "தேவயானியிடம் இப்படிச் சொன்ன அந்த அந்தணர்களில் முதன்மையான கசன், தேவர்கள் தலைவனின் வசிப்பிடம் சென்றான். அவன் வரவை அறிந்த தேவர்கள், இந்திரனை முன் கொண்டு வந்து அவனை வழிபட்டு, அவனிடம், "நிச்சயமாக நீ எங்களுக்கு மிகுந்த பலன் தரும் காரியத்தைச் செய்திருக்கிறாய். உனது சாதனை அற்புதமானது. உனது புகழ் எப்போதும் சாகாது. வேள்விகளில் அளிக்கப்படும் கொடையை அடைவதில் நீயும் ஒரு பங்குதாரராக இருப்பாய்." என்றனர்.

செவ்வாய், ஏப்ரல் 16, 2013

உயிர்மீட்பு ஞானத்தை அடைந்த கசன் | ஆதிபர்வம் - பகுதி 76

Kacha obtained knowledge of Sanjivani | Adi Parva - Section 76 | Mahabharata In Tamil



(சம்பவ பர்வ தொடர்ச்சி)

"ஜனமேஜயன், " அன்மிகத்தைச் செல்வமாகக் கொண்டவரே, பிரஜாபதியைத் தொடர்ந்து பத்தாவது நபராக வரும் எங்கள் மூதாதையர் யயாதி, எப்படி கிடைக்க முடியாது சுக்ரனின் மகளை மனைவியாகக் கொண்டார். இது குறித்து விவரமாக அறிய நான் விரும்புகிறேன். வம்சங்களை நிறுவிய ஒவ்வொரு ஏகாதிபதிகளைக் குறித்தும் தனித்தனியாக எனக்குச் சொல்லுங்கள்." என்று கேட்டான்.

அதற்கு வைசம்பாயனர், "ஏகாதிபதி யயாதி, காந்தியால் இந்திரனுக்கு நிகராக இருந்தான். ஜனமேஜயா, உனது கேள்விக்கான மறுமொழியாக, சுக்ரனும் விருஷபர்வனும் எப்படி அவனுக்கு தங்கள் மகள்களை உரிய சடங்குகளுடன் அளித்தனர் என்பதை நான் உரைக்கிறேன். குறிப்பாக அவன் எப்படி தேவயானியுடன் கலந்தான் என்பதையும் சொல்கிறேன்.


பழங்காலத்தில், மூன்று உலகங்களுக்கான அரசுரிமைக்காக தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் இடையில் அடிக்கடி போர்கள் நிகழ்ந்தன. தேவர்கள், வெற்றியில் ஆசை கொண்டு, அங்கிரசின் மகனை (பிருஹஸ்பதி) தங்கள் வேள்விகளை நடத்தும் புரோகிதராக நியமித்தனர். அதே நேரத்தில், அதே காரியத்திற்காக அவர்களது எதிரிகள், கற்றறிந்த உசானஸைத் தங்கள் புரோகிதராக நியமித்தனர். அந்த இரு அந்தணர்களுக்கிடையிலும் பெருமைக்கான பகை எப்போதும் இருந்தது. போர்களில் தேவர்களால் கொல்லப்படும் தானவர்களை, தனது ஞானத்தால் சுக்ரன் உயிர்ப்பித்துக் கொண்டிருந்தார்.

மறுபடியும் உயிர் கிடைத்த அவர்கள் மீண்டும் தேவர்களுடன் போர் புரிந்தனர். அசுரர்களும் போர்க்களத்தில் பல தேவர்களைக் கொன்றனர். ஆனால், பெரும் சக்தி கொண்ட காவ்யர் (சுக்ரன்) அறிந்த சஞ்சீவனி அறிவியலை, வெளிப்படையான மனம் கொண்ட பிருஹஸ்பதி அறியாததால், வீழ்ந்த தேவர்களின் உயிரை அவரால் மீட்க முடியவில்லை. அதனால், தேவர்கள் மிகுந்த கவலைக்குள்ளாகினர். அந்த தேவர்கள் இதயத்தில் பெரும் துயரம் கொண்டு, கற்றறிந்த உசானஸைக் கண்டு பயந்து, பிருஹஸ்பதியின் மூத்த மகன் கசனிடம் சென்று பேசினார்கள். அவர்கள் அவனிடம், "நாங்கள் உனக்கு மரியாதை செலுத்துகிறோம். எங்களிடம் நீ கருணை கொண்டு, நாங்கள் பெரிதாக நினைக்கும் காரியத்தை எங்களுக்குச் செய்து உதவி செய். அளக்கமுடியாத வீரம் கொண்ட அந்தணர் சுக்ரன் அறிந்திருக்கும் ஞானத்தைக் கூடிய விரைவில் உனதாக்கிக் கொள். அந்த அந்தணரை நீ விருஷபர்வன் சபையில் காணலாம். அவர் எப்போதும் தானவர்களையே காப்பார், ஆனால் அவர்களின் எதிரிகளான நம்மை காக்க மாட்டார். நீ அவரை விட வயதில் இளையவன்தான். ஆகையால், நீ அவரை மரியாதையுடன் வழிபட முடியும்.

அவருக்குப் பிடித்தமான மகளான, தேவையானியையும் நீ வழிபடலாம். நிச்சயமாக உன் ஒருவனால் மட்டுமே அவர்கள் இருவரையும் வழிபட்டு அவர்களைத் திருப்திப்படுத்த முடியும். அதைச் செய்ய வேறு ஒருவனாலும் இயலாது. தேவையானியை உனது ஒழுக்கத்தாலும், சுதந்தர மனப்பான்மையாலும், இனிமையாலும், பொதுவான நடத்தையாலும் திருப்திப்படுத்தி, அந்த  ஞானத்தை உன்னால் நிச்சயம் அடைய முடியும்." என்றனர். பிருஹஸ்பதியின் மகன் தேவர்களால் இப்படி கேட்டுக் கொள்ளப்பட்ட பிறகு அவன், "அப்படியே ஆகட்டும்." என்று சொல்லி, விருஷபர்வன் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றான். இப்படி தேவர்களால் அனுப்பப்பட்டு கசன், விரைவாக அசுரர்களின் தலைநகர் வந்து சுக்ரனைக் கண்டான். அவரைக் கண்டு, அவரிடம், "என்னை உமது சீடனாக ஏற்றுக் கொள்ளும். நான் அங்கிரஸ் முனிவரின் பேரன், பிருஹஸ்பதியின் மைந்தன். எனது பெயர் கசன். நீர் எனது குருவானால், நான் ஆயிரம் வருடங்களுக்கு பிரம்மச்சரிய வாழ்வுமுறையைப் பயில்வேன். அந்தணரே, எனக்கு உத்தரவு கொடுங்கள்." என்றான்.

"இதைக் கேட்ட சுக்ரன், " கசா, நீ வரவேற்கப்படுகிறாய், நான் உனது பேச்சை ஏற்றுக் கொள்கிறேன். நான் உன்னை மரியாதையுடன் நடத்துவேன். நான் உன்னை அப்படி நடத்துவதால், பிருஹஸ்பதியை நான் மதித்ததாக ஆகும்." என்றார்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், சுக்ரன் என்றும் அழைக்கப்பட்ட காவியரால், அல்லது உசனாஸால் உத்தரவிடப்பட்ட கசன், "அப்படியே ஆகட்டும்." என்று சொல்லி தான் குறிப்பிட்ட அந்த உறுதியை (ஆயிரம் வருட பிரம்மசரியம்) அப்போதே ஏற்றான். பரதா, தான் குறிப்பிட்ட உறுதியை ஏற்ற கசன், ஏற்ற சமயங்களில், தனது குருவையும், தேவயானியையும் மனம் நிறையச் செய்தான். உண்மையில், அவன் அவர்கள் இருவரையுமே வழிபட்டான். அவன் இளமையாக இருந்ததால், பாடிக்கொண்டும், ஆடிக்கொண்டும், பல விதமான வாத்தியங்களை வாசித்துக் கொண்டும் விரைவிலேயே தேவையானியின் மனதைக் கவர்ந்தான். தேவையானியும் இளமையுடனே இருந்தாள்.

பரதா, அவன், அந்த இளம்பெண் தேவையானிக்கு மலர்களையும், பழங்களையும்கொடுத்தும், அந்த மங்கை எப்பணியைக் கொடுத்தாலும் உடனே நிறைவேற்ற ஆயத்தமாக இருந்தும், அவளை மனம் நிறைய வைத்தான். தேவையானியும், (ஆயிரம் வருட பிரம்மச்சரிய) விரதத்தை ஏற்றுக் கொண்டிருந்த அந்த இளைஞனுடன் தான் தனியாக இருந்த போதெல்லாம் தனது பாடல்களாலும், இனிமையான நடத்தையாலும் கவனித்துக் கொண்டாள். கசன் அவ்வுறுதியை ஏற்று ஐநூறு வருடங்கள் கடந்த பிறகு, தானவர்கள் அவனது நோக்கத்தை அறிந்து கொண்டனர். ஒரு அந்தணைக் கொல்வதில் எந்தத் தயக்கமும் இல்லாத அவர்கள், அவனிடம் மிகுந்த கோபம் கொண்டனர். ஒருநாள், கானகத்தில் தனியாக மாடுகளை மேய்த்துக் கொண்டிருந்த கசனைக் கண்டனர். பிருஹஸ்பதியின் மீதிருந்த தங்கள் கோபத்தாலும், இறந்தோரை உயிர்ப்பிக்கும் தங்கள் ஞானம் வெளியாகாமல் இருக்கவும், அவனை அங்கேயே கொன்றனர். அவனைக் கொன்று, அவனது உடலை துண்டு துண்டாக்கி ஓநாய்களுக்கும், நரிகளுக்கும் இட்டனர். மாடுகள், தங்களைக் கவனித்துக் கொண்ட அவனில்லாமல், தங்கள் கொட்டகைக்குத் திரும்பின. கசனில்லாமல் மாடுகள் திரும்பியதைக் கண்ட தேவயானி தனது தந்தையிடன் சென்று கேட்டாள்.

"உமது மாலைநேர நெருப்பு மூட்டப்பட்டுவிட்டது. சூரியனும் மறைந்துவிட்டான். தந்தையே! மாடுகள் தங்களை மேய்த்தவர் இல்லாமல் திரும்பிவிட்டன. உண்மையில் கசனை  எங்கும் காண முடியவில்லை. ஒன்று கசன் தொலைந்து போயிருக்க வேண்டும். அல்லது இறந்திருக்க வேண்டும். இது நிதர்சனம். தந்தையே, நான் உண்மையாகச் சொல்கிறேன். அவரில்லாமல் நான் வாழ மாட்டேன்." என்றாள்.

இதைக்கேட்ட சுக்ரன், "நான் அவனை மீட்டெடுக்கிறேன்" என்று சொல்லி, "அவன் வரட்டும்" என்றார். இறந்தோரை மீட்கும் அறிவியலைப் பயன்படுத்தி கசனை வரச்சொல்லி சுக்ரன் கட்டளையிட்டார். தன்னைத் தின்ற ஓநாய்களின் வயிறுகளைக் கிழித்துக் கொண்டு வெளியே வந்த கசன், இதயத்தில் மகிழ்ச்சி கொண்டு, தனது குருவின் முன் வந்து நின்றான். அவனது தாமதத்திற்கான காரணம் கேட்கப்பட்டதால், பார்கவரின் மகளிடம் அவன் பேசினான். உண்மையில், அந்த அந்தணரின் மகள் கேட்டதால், அவளிடம், " சுத்தமான நடத்தை உள்ளவளே, நான் இறந்து போனேன். குசப்புல்லாலும், விறகு குச்சிகளாலும் ஆன வேள்விக்குத் தேவையான எரிபொருளை நான் சுமந்து கொண்டு, இருப்பிடம் திரும்பும் போது, ஒரு ஆலமரத்தினடியில் அமர்ந்தேன். மாடுகள் அனைத்தையும் ஒன்றாகத் திரட்டி, அந்த ஆலமரத்தின் நிழலில் நிறுத்தியிருந்தேன். அசுரர்கள் என்னைக் கண்டு, என்னிடம், "நீ யார்?" என்று கேட்டனர். நான், "பிருஹஸ்பதியின் மைந்தன்" என்றேன். இப்படி தானவர்களிடம் நான் சொன்னவுடன், அவர்கள் என்னைக் கொன்று, எனது உடலைத் துண்டு துண்டாக வெட்டி, நரிகளுக்கும் ஓநாய்களுக்கும் கொடுத்தனர். பிறகு, அவர்கள் தங்கள் இதயத்தில் மகிழ்ந்து அவர்களது இல்லத்திற்குத் திரும்பினர். இனிமையானவளே, பின்னர், அந்த உயர் ஆன்ம பார்கவரின் கட்டளையால், நான் முழுவதுமாக மீட்கப்பட்டு உன் முன் நிற்கிறேன்." என்றான்.

"மற்றுமொரு சந்தர்ப்பத்தில், தேவயானி கேட்டதற்கிணங்க, அந்தப் அந்தணன் கசன் காணகத்திற்குள் சென்றான். அவன் பூக்களைப் பறித்துக் கொண்டிருக்கும்போது, தானவர்கள் அவனைக் கண்டனர். அவனை மறுபடியும் கொன்று, அவனது உடலை அரைத்துக் கூழாக்கி கடல் நீரில் கலந்தனர். நீண்ட நேரமாகியும் அவனைக் காணாததால், அந்த மங்கை மறுபடியும் தனது தந்தையிடம் சென்று செய்தியைச் சொன்னாள். அறிவியலின் துணை கொண்டு அந்தப் அந்தணரால் கட்டளையிடப்பட்ட கசன், தனது குரு, மற்றும் குருவின் மகள் முன்னிலையில் வந்து நின்று, நடந்தது அனைத்தையும் நடந்தபடியே சொன்னான். பிறகு மூன்றாவது முறையாக அவனைக் கொன்ற அசுரர்கள், அவனை எரித்து, சாம்பலாக்கி, அந்தச் சாம்பலை, அவர்களின் குரு அருந்தும் மதுவில் கலந்துவிட்டனர். மறுபடியும் தேவயானி தனது தந்தையிடம் வந்து, " தந்தையே, கசன், மலர்களைச் சேகரிக்கச் சென்றார். ஆனால் இன்னும் அவரைக் காணவில்லை. அவர் தொலைந்துவிட்டார் அல்லது இறந்துவிட்டார் என்பது நிதர்சனம். நான் உங்களுக்கு உண்மையாகச் சொல்கிறேன். அவரில்லாமல் நான் வாழ மாட்டேன்." என்றாள்.

இதைக் கேட்ட சுக்ரன், " மகளே, அந்த பிருஹஸ்பதியின் மகன், இறந்தோர் உலகம் சென்றுவிட்டான். எனது அறிவியலால் அவன் எத்தனை முறை மீட்கப்பட்டாலும், அவன் மீண்டும் மீண்டும் கொல்லப்படுவான். நிச்சயமாக, நான் என்ன செய்ய? தேவயானி, வருந்தாதே, அழாதே. மகளே, அந்தணர்களாலும், இந்திரனுடன் சேர்ந்த தேவர்களாலும், வசுக்களாலும், அசுவினிகளாலும், அசுரர்களாலும், ஏன் உண்மையில், மொத்த அண்டாலும், எனது சக்திக்காக ஒரு நாளைக்கு மூன்று முறை நான் வணங்கப்படும்போது, நிச்சயமாக நீயும் வணங்கப்படுகிறாய். உன்னைப்போன்ற ஒருத்தி, இறந்து போவோருக்காக வருந்தக்கூடாது. நான் அவனை எத்தனை முறை மீட்டாலும் அவன் மறுபடியும் கொல்லப்படுவான். அவனை இறவாமல் வைத்தருக்க இயலாது." என்றார். அதற்கு மறுமொழியாக தேவயானி, " தந்தையே அவர் ஒரு முனிவரின் பேரனும், ஒரு முனிவரின் மகனுமாவார். முதுமையான அங்கிரசின் பேரனும், கடலைப் போன்ற தகுதிவாய்ந்த பிருஹஸ்பதியின் மைந்தனுமான ஒருவருக்காக நான் ஏன் வருந்தக்கூடாது? அவர் ஒரு பிரம்மச்சாரியாக வேறு இருந்தார். ஒரு அன்மிகவாதியாக அவர் எப்போதும் விழிப்புடனும் எல்லாவற்றிலும் திறமைவாய்ந்தவராகவும் இருந்தார். நான் உண்ணாதிருந்து, கசனின் வழியிலேயே செல்வேன். தந்தையே, அந்த அழகான கசன், எனது அன்புக்குரியவன்." என்றாள்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "அந்தப் பெரும் முனிவர் காவியர், தேவயானி சொன்னதை நினைத்து துயர்கொண்டு, கோபத்தால் உரத்துப் பேசினார். "என்னுடன் இருக்கும் எனது சீடனைக் கொன்று, நிச்சயமாக இந்த அசுரர்கள் என்னைக் காயப்படுத்தவே (எனக்குத் துரோகம் செய்யவே) எண்ணுகின்றனர். இந்த ருத்ர வழிபாட்டாளர்கள், என்னை அவர்களது குற்றத்தில் பங்கெடுக்க வைத்து, என்னை அந்தணனின் தரத்தில் இருந்து நிர்வாணமாக்குகின்றனர் (இறக்குகின்றனர்){அந்தணர் எனும் ஆடையை நீக்கி நிர்வாணமாக்குதல்; அந்தணர் என்பதை ஆடையாகக் குறிக்கிறார் என்றும் கொள்ளலாம்} . உண்மையில் இந்தக் குற்றத்திற்கு ஒரு கொடூர முடிவு இருக்கிறது. ஒரு அந்தணனைக் கொல்லும் குற்றம் என்பது இந்திரனையே எரித்துவிடக் கூடியது." என்று சொல்லிவிட்டு, தேவயானியால் அவரசப்படுத்தப்பட்டு, மரணத்தின் தாடைக்குள் நுழைந்த கசனுக்கு சுக்ரன் கட்டளையிடத் தொடங்கினார். ஆனால், அந்த அறிவியலின் துணை கொண்டு கட்டளையிடப்பட்ட கசன்தனது குருவுக்கு நேரப்போகும் அபாயத்தை நினைத்து பயந்து, தளர்ந்த குரலில், அந்த குருவின் வயிற்றுக்குள் இருந்து, " தலைவரே, என்னிடம் கருணை கொள்ளுங்கள். நான் கசன் உம்மை வழிபடுகிறேன். என்னிடம் உமது அன்புக்குரிய மகனைப் போல் நடந்து கொள்ளுங்கள்." என்றான்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "சுக்ரன், " அந்தணா, நீ எந்த வழியில் எனது வயிற்றில் நுழைந்தாய்? இப்போது நீ எங்கே இருக்கிறாய்? இந்தக்கணத்தில் இந்த அசுரர்களை விட்டகன்று, தேவர்கள் நான் செல்லப்போகிறேன்." என்றார். கசன், "உமது கருணையால், நான் எனது நினைவை இழக்கவில்லை. நிச்சயமாக எனக்கு என்ன நேர்ந்தது என்று என்னால் நினைத்துப் பார்க்க முடிகிறது. எனது ஆன்மிக அறங்கள் அழியவடையவில்லை. ஆகையால், எனது இந்தத் தாங்க முடியாத வலியை என்னால் தாங்கிக் கொள்ள முடிகிறது. காவியரே, அசுரர்களால் நான் கொல்லப்பட்டு, எரிக்கப்பட்டு, சாம்பலாகக் குறைக்கப்பட்டு, உமது மதுவில் கலக்கப்பட்டு, அந்த மதுவை நீர் அருந்தும்போது உமக்குள் வந்தேன். நீர் இருக்கும் வரை அசுரர்களின் திறமை அழியாதுகுறிப்பாக அந்த அந்தண அறிவியல் அழியாது." என்றான்.

இதைக்கேட்ட சுக்ரன் தனது மகளிடம், " மகளே, உனக்கு என்ன நன்மையை நான் செய்ய முடியும்? எனது இறப்பால்தான், கசன் தனது உயிரைப் பெறுவான். தேவயானி, கசன் என்னுள் இருக்கிறான். எனது வயிற்றைக் கிழித்து வருவதைத் தவிர அவன் வெளியே வர வேறு வழி இல்லை." என்றார். அதற்கு தேவையானி, "இரண்டு தீமையும் என்னை நெருப்பைப் போல் சுட்டெரிக்கும். கசனின் இறப்பும், உமது இறப்பும் எனக்கு ஒன்றேயாம். கசன் இறந்தாலும், நீர் இறந்தாலும் நான் எனது உயிரைத் தாங்க முடியாது." என்றாள். பிறகு சுக்ரன் சொன்னார், " பிருஹஸ்பதியின் மகனே, தேவயானி உன்னைப் பெரிதும் மதிப்பதால், நிச்சயமாக நீ ஏற்கனவே வெற்றி மகுடம் தரித்து விட்டாய்.

நிச்சயமாக கசனின் உருவத்தில் இருக்கும் இந்திரனாக நீ இல்லாவிட்டால், நான் இன்று உனக்கு சொல்லப்போகும் அறிவியலை ஏற்றுக் கொள். யாராலும் உயிருடன் எனது வயிற்றைவிட்டு வெளியே வரமுடியாது. இருப்பினும், ஒரு அந்தணன் கொல்லப்படலாகாது. ஆகையால், உனக்குச் சொல்லப்போகும் அறிவியலை ஏற்றுக் கொள். எனது மகனாக உனது வாழ்க்கையை ஆரம்பி. என்னால் உனக்குக் கொடுக்கப்படும் ஞானத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு, என்னை மீட்டெடு. எனது உடலை விட்டு வெளியே வந்து, கருணையோடு நடந்து கொள்வதில் கவனமாக இரு." என்றார்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "குருவால் அளிக்கப்பட்ட அந்த அறிவியலைப் பெற்றுக் கொண்ட அந்த அழகான கசன், அவரது வயிற்றைக் கிழித்துக் கொண்டு, வளர்பிறையின் பதினைந்தாவது நாளில் முளைக்கும் முழு நிலவாக வெளியே வந்தான். தனது குருவின் உடல் தவங்களின் குவியல் போல் கிடப்பதைக் கண்ட கசன், அவரை தான் கற்ற அந்த அறிவியலின் துணை கொண்டு மீட்டெடுத்தான். அவரை மதிப்புடன் வழிபட்ட கசன், தனது குருவிடம், "ஞானமில்லாத எனக்கு நீர் செய்தது போலவே, ஒருவனது காதுகளுக்குள், ஞானம் எனும் அமுதத்தினை ஊற்றும் ஒருவரை நான் தந்தையாகவும் தாயாகவும் மதிப்பேன்.

இந்தப் பெரும் சேவையை நினைவு கூரும் எவனும், எப்படி நன்றிகெட்டனாகி அப்படிப்பட்டவரைக் காயப்படுத்த முடியும்? ஞானத்தைக் கொடுக்கும், உலகத்தின் பொருட்களனைத்திலும் பொக்கிஷமான தனது குருவால் ஞானமடைந்து, அவருக்கே காயத்தை ஏற்படுத்துபவர்கள் இந்த உலகத்தால் வெறுக்கப்பட்டு, இறுதியில் பாவங்கள் செய்தவர்கள் செல்லும் உலகத்தை அடைவர்." என்றான்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "அந்த கல்விகற்ற சுக்ரன்மதுவின் மயக்கத்தால் தான் ஏமாற்றப்பட்டதை உணர்ந்து, அந்த பானத்தால் ஏற்பட்ட பெருத்த இழப்பை எண்ணிப்பார்த்து, நினைவு மங்கிய நிலையில் கசனை தான் அந்த மதுவுடன் விழுங்க வேண்டி வந்ததை நினைத்துப் பார்த்து, அந்தணர்களின் நடத்தை விதிகளைச் சீர்திருத்த எண்ணம் கொண்டார். அந்த உயர் ஆன்ம உசானஸ், கோபத்துடன் தரையிலிருந்து எழுந்து, "இந்த நாள் முதல், மயக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல், மது அருந்தும் அந்தணன் பாவியாவான். அவன் தனது எல்லா அறங்களையும் இழந்ததாகக் கருதப்படுவான். அவன் ஒரு அந்தணனைக் கொன்ற பாவத்தைத் தாங்கியவனாவான். அவன் இந்த உலகத்திலும் மற்ற உலகங்களிலும் வெறுக்கப்படுவான். இந்த நடத்தை மற்றும் கௌரவ விதியை எல்லா அந்தணர்களுக்கு உரித்தாக்குகிறேன். நேர்மையான அந்தணர்களும், பெரியோர்களை மதிப்போரும், தேவர்களும், இந்த மூன்று உலகமும் இதைக் கேட்கட்டும்." என்று சொல்லிவிட்டு அந்த உயர் ஆன்மாவைக் கொண்டவர், "தானவர்களே, நீங்கள் முட்டாள்கள். கசன் அவனது நோக்கத்தை அடைந்து விட்டான் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள். அவன் இனி என்னுடன்தான் வசிப்பான். இறந்தோரை மீட்கும் ஞானத்தை அடைந்த அவன், பிரம்மனுக்கு நிகரான பலத்துடன் இருப்பான்." என்றார்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "பார்கவர் இப்படிச் சொல்லிவிட்டு, தனது பேச்சை நிறுத்தினார். தானவர்கள் இதனால் அதிர்ச்சி அடைந்து, தங்கள் இல்லங்களுக்குச் சென்றனர். கசனும், முழுவதுமாக ஆயிரம் வருடங்கள் தனது குருவுடன் இருந்து, தனது வசிப்பிடமான தேவலோகத்திற்குத் திரும்ப, தனது குருவின் அனுமதியை வாங்கினான்."

மஹாபாரதத்தின் முக்கிய மனிதர்கள் வரும் பகுதிகள்

அக்ருதவ்ரணர் அக்னி அகம்பனன் அகஸ்தியர் அகிருதவரணர் அங்கதன் அங்காரபர்ணன் அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அசலன் அசுவினிகள் அத்புதன் அத்ரி அத்ரிசியந்தி அதிரதன் அபிமன்யு அம்பரீஷன் அம்பா அம்பாலிகை அம்பை அயோதா தௌம்யா அர்வாவசு அர்ஜுனன் அரிஷ்டநேமி அருணன் அருணி அருந்ததி அலம்புசன் அலாயுதன் அவிந்தியன் அவுர்வா அன்சுமான் அனுவிந்தன் அஷ்டகன் அஷ்டவக்கிரர் அஸ்வத்தாமன் அஸ்வபதி ஆணிமாண்டவ்யர் ஆத்ரேயர் ஆதிசேஷன் ஆர்யகன் ஆர்ஷ்டிஷேணர் ஆஸ்தீகர் இந்திரசேனன் இந்திரசேனை இந்திரத்யும்னன் இந்திரன் இந்திரஜித் இராவான் {அரவான்} இல்வலன் உக்கிரசேனன் உக்தன் உச்சைஸ்ரவஸ் உசீநரன் உத்தமௌஜஸ் உத்தரன் உத்தரை உத்தவர் உத்தாலகர் உதங்கர் உதங்கா உபமன்யு உபரிசரன் உபஸ்ருதி உலூகன் உலூபி ஊர்வசி எலபத்திரன் ஏகலவ்யன் ஐராவதன் கங்கன் கங்கை கசன் கடோத்கசன் கண்வர் கணிகர் கத்ரு கந்தன் கபோதரோமன் கயன் கர்ணன் கருடன் கல்கி கல்மாஷபாதன் கலி கவந்தன் கனகன் கஹோடர் காகமா காசியபர் காதி காந்தாரி காமதேனு காயத்ரி கார்க்கோடகன் கார்த்திகை காலகேயர் காலவர் காளி காக்ஷிவத் கிந்தமா கிர்மீரன் கிரது கிரந்திகன் கிராதன் கிரிசன் கிரிடச்சி கிருதவர்மன் கிருதவீர்யன் கிருதாசி கிருபர் கிருஷ்ணன் கீசகர்கள் கீசகன் குணகேசி குந்தி குந்திபோஜன் குபேரன் கும்பகர்ணன் குரோதவாசர்கள் குவலாஸ்வன் கேசின் கேசினி கைகேயி கோடிகன் கோமுகன் கௌசிகர் கௌசிகி கௌதமர் சக்திரி சக்ரதேவன் சகரன் சகாதேவன் சகுந்தலை சகுனி சங்கன் சச்சி சசபிந்து சஞ்சயன் சஞ்சயன் 1 சத்தியபாமா சத்தியவதி சத்தியஜித் சத்யபாமா சத்யவான் சதானீகன் சந்தனு சந்திரன் சம்சப்தகர்கள் சம்பா சம்பை சம்வர்ணன் சமீகர் சர்மிஷ்டை சர்யாதி சரஸ்வதி சல்லியன் சலன் சனத்சுஜாதர் சஹஸ்ரபத் சாகரன் சாண்டிலி சாத்யகி சாத்யர்கள் சாந்தை சாம்பன் சாம்யமணி சாரங்கத்வஜன் சாரிசிரிகன் சாருதேஷ்ணன் சால்வன் சாவித்ரி சிகண்டி சிங்கசேனன் சிசுபாலன் சித்திரசேனன் சித்திராங்கதை சித்ரவாஹனன் சிபி சியவணன் சியவனர் சிரிங்கின் சிருஞ்சயன் சிவன் சீதை சுக்ரன் சுக்ரீவன் சுகன்யா சுசர்மன் சுசோபனை சுதர்சனன் சுதர்மை சுதன்வான் சுதக்ஷிணன் சுதாமன் சுதேவன் சுதேஷ்ணை சுந்தன் உபசுந்தன் சுநந்தை சுப்ரதீகா சுபத்திரை சுமுகன் சுரதை சுருதசேனன் சுருதர்வான் சுருதாயுதன் சுருதாயுஸ் சுவாகா சுவேதகேது சுனந்தை சுஹோத்திரன் சூதன்வான் சூர்ப்பனகை சூரன் சூரியதத்தன் சூரியன் சேகிதானன் சேதுகன் சைகாவத்யர் சைப்யை சைரந்திரி சோமகன் சோமதத்தன் சௌதியும்னி சௌனகர் ததீசர் தபதி தபஸ் தம்போத்பவன் தமயந்தி தமனர் தர்மதேவன் தர்மவியாதர் தளன் தக்ஷகன் தாத்ரேயிகை தார்க்ஷ்யர் தாருகன் தாலப்யர் தியுமத்சேனன் திர்கதமஸ் திரஸதஸ்யு திரிசிரன் திரிஜடை திருதராஷ்டிரன் திருஷ்டத்யும்னன் திரௌபதி திலீபன் திலோத்தமை திவோதாசன் துச்சலை துச்சாசனன் துந்து துர்க்கை துர்மதன் துர்மர்ஷணன் துர்முகன் துர்வாசர் துர்ஜயன் துரியோதனன் துருபதன் துருபதன் புரோகிதர் துரோணர் துவஷ்டிரி துவாபரன் துஷ்கர்ணன் துஷ்யந்தன் தேவ தேவசேனை தேவயானி தேவாபி தௌமியர் நகுலன் நகுஷன் நரகாசுரன் நரன் நளன் நளன்2 நாரதர் நாராயணர்கள் நாராயணன் நிவாதகவசர்கள் நீலன் நைருதர்கள் பகதத்தன் பகர் பகன் பகீரதன் பத்ரசாகன் பத்ரா பப்ருவாஹனன் பர்ணாதன் பர்வதர் பரசுராமர் பரத்வாஜர் பரதன் பராசரர் பராவசு பரீக்ஷித் பரீக்ஷித்1 பலராமன் பலன் பலி பாகுகன் பாண்டியன் பாண்டு பானுமான் பாஹ்லீகர் பிங்களன் பிரகலாதன் பிரத்யும்னன் பிரத்னஸ்வன் பிரதர்த்தனன் பிரதிவிந்தியன் பிரதீபன் பிரம்மத்வாரா பிரம்மா பிரம்மாதி பிரமாதின் பிராதிகாமின் பிருகத்யும்னன் பிருகதஸ்வர் பிருகு பிருது பிருந்தாரகன் பிருஹத்சேனை பிருஹத்பலன் பிருஹத்ரதன் பிருஹந்நளை பிருஹஸ்பதி பீமன் பீமன்1 பீஷ்மர் புரு புருரவஸ் புரோசனன் புலஸ்தியர் புலஹர் புலோமா புஷ்கரன் பூமாதேவி பூரி பூரிஸ்ரவஸ் பௌரவன் பௌலோமர் மங்கணகர் மடன் மணிமான் மதிராக்ஷன் மதுகைடபர் மந்தபாலர் மந்தரை மயன் மருத்தன் மஹாபிஷன் மஹிஷன் மாத்ரி மாதலி மாதவி மாந்தாதா மார்க்கண்டேயர் மாரீசன் மாலினி மிருத்யு முகுந்தன் முசுகுந்தன் முத்கலர் முனிவர்பகன் மூகன் மேதாவி மேனகை மைத்ரேயர் யது யமன் யயவரர் யயாதி யவக்கிரீ யுதாமன்யு யுதிஷ்டிரன் யுயுத்சு யுவனாஸ்வன் ரந்திதேவன் ராகு ராதை ராமன் ராவணன் ரிசீகர் ரிதுபர்ணன் ரிஷ்யசிருங்கர் ரிஷபர் ருக்மரதன் ருக்மி ருத்திரன் ருரு ரேணுகை ரைப்பியர் ரோமபாதன் லட்சுமணன் லட்சுமி லபிதை லக்ஷ்மணன் லோகபாலர்கள் லோபாமுத்திரை லோமசர் லோமபாதன் லோமஹர்ஷனர் வசாதீயன் வசிஷ்டர் வசு வசுதேவர் வசுமனஸ் வந்தின் வர்கா வருணன் வஜ்ரவேகன் வாசுகி வாதாபி வாமதேவர் வாயு வார்ஷ்ணேயன் வாலகில்யர் வாலி விகர்ணன் விசாகன் விசித்திரவீரியன் விதுரன் விதுலை விந்தன் விபாண்டகர் விபாவசு விபீஷணன் வியாக்ரதத்தன் வியாசர் வியுஷிதஸ்வா விராடன் விருத்திரன் விருஷகன் விருஷசேனன் விருஷதர்பன் விருஷபர்வன் விரோசனன் விவிங்சதி வினதை விஷ்ணு விஸ்வகர்மா விஸ்வாமித்ரர் வேதா வைகர்த்தனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு வைனியன் ஜடாசுரன் ஜடாயு ஜந்து ஜமதக்னி ஜரத்காரு ஜராசந்தன் ஜரிதை ஜரை ஜலசந்தன் ஜனகன் ஜனபதி ஜனமேஜயன் ஜாரிதரி ஜிமூதன் ஜீவலன் ஜெயத்சேனன் ஜெயத்ரதன் ஜோதஸ்நாகாலி ஷாமந்தர் ஸ்தூணாகர்ணன் ஸ்வேதகி ஸ்வேதகேது ஸ்வேதன் ஹயக்ரீவன் ஹர்யஸ்வன் ஹரிச்சந்திரன் ஹனுமான் ஹிடிம்பன் ஹிடிம்பை ஹோத்திரவாஹனர்
 

காப்புரிமை

© 2012-2017, செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்
இணையத்தில் விலையின்றி பகிர்ந்து கொள்ளத் தடையில்லை.
இணையத்திலும், பிற ஊடகங்களிலும் வேறு எவ்வகையில் பகிரவும், வெளியிடவும் முன்னனுமதி பெற வேண்டும்.
Blogger இயக்குவது.
Back To Top