clone demo
கண்வர் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
கண்வர் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

திங்கள், மே 18, 2015

மாதலியின் மகள் குணகேசி! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 97

Gunakesi, the daughter of Matali! | Udyoga Parva - Section 97 | Mahabharata In Tamil

(பகவத்யாந பர்வம் –26)

பதிவின் சுருக்கம் : இந்திரனின் தேரோட்டியான மாதலி, தனது மகள் குணகேசிக்காக வரன் தேட நாகலோகம் புறப்பட்ட கதையைத் துரியோதனனிடம் கண்வர் சொல்ல ஆரம்பித்தது ...

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} சொன்னார், "ஜமதக்னேயரின் {பரசுராமரின்} வார்த்தைகளைக் கேட்ட ஒப்பற்ற முனிவரான கண்வர், குருக்களின் அந்தச் சபையில் துரியோதனனிடம் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.


கண்வர் {துரியோதனனிடம்}, "அண்டத்தின் பெரும்பாட்டனான பிரம்மன், அழிவற்றவனும் நித்தியமானவனும் ஆவான். அந்த ஒப்பற்ற முனிவர்களான நரனும் நாராயாணனும் அதே போன்றவர்களாவர். *அதிதியின் மகன்கள் அனைவரிலும் விஷ்ணு மட்டுமே நித்தியமானவனாவான். அவனே வெல்லப்பட முடியாதவனும், அழிவில்லாதவனும், எப்போதும் நிலைத்திருப்பவனும், அனைத்திற்கும் தலைவனும், தெய்வீக பண்புகளைக் கொண்டவனும் ஆவான். சூரியன், சந்திரன், பூமி, காற்று, நெருப்பு, ஆகாயம், கோள்கள் {கிரகங்கள்}, விண்மீன்கள் {நட்சத்திரங்கள்} ஆகிய பிற அனைத்தும் அழிவுக்குகந்தவையே. அண்டத்தின் முடிவு வரும்போது, இவையெல்லாம் மூவுலகில் இருந்தும் விடுபடும். அவை அழிக்கப்பட்டு, மீண்டும் மீண்டும் படைக்கப்படும். மனிதர்கள், விலங்குகள், பறவைகள், உயிர்வாழும் பிற வகை உயிரினங்கள் ஆகிய பிற அனைத்தும், உண்மையில் மனிதர்களில் உலகில் அசைவுள்ள அனைத்தும் குறுகிய வாழ்வு கொண்டவையே.

மன்னர்களைப் பொறுத்தவரை, அவர்கள் அனைவரும் பெரும் செழிப்பை அனுபவித்து, இறுதியில் அழிவு காலத்தை அடைந்து, {இப்பிறவியின்} நற்செயல் மற்றும் தீச்செயல்களின் கனிகளை மீண்டும் பிறந்து அனுபவிக்கிறார்கள். நீ யுதிஷ்டிரனிடம் சமாதானம் கொள்வதே உனக்குத் தகும். பாண்டவர்கள், கௌரவர்கள் ஆகிய இருவரும் இந்த உலகத்தை ஆளட்டும். ஓ! சுயோதனா {துரியோதனா}, "நானே பலவான்" என்று ஒருவன் சிந்திக்கக்கூடாது. எனெனில், ஓ! மனிதர்களில் காளையே, பொதுவாகப் பலவானாகக் கருதப்படும் மனிதர்களை விடப் பலம் நிறைந்தவர்களும் காணப்படுகிறார்களே. ஓ! குரு குலத்தின் மகனே {துரியோதனா}, உண்மையாகவே பலவானாக இருப்பவர்களால், உடல்வலிமை, அரிதாகவே பலமாகக் கருதப்படுகிறது. பாண்டவர்களைப் பொறுத்தவரை, தேவர்களுக்கு நிகரான ஆற்றல் நிறைந்த அவர்கள் அனைவரும் பலவான்களாகவே கருதப்படுகறார்கள்.

இதன் தொடர்ச்சியாக, தன் மகளுக்கு {குணகேசிக்கு} மணமகன் தேடிய மாதலியின் கதை உதாரணமாகச் சொல்லப்படுகிறது. மூவுலகங்களின் மன்னனுக்கு (இந்திரனுக்கு) மாதலி என்ற பெயரில் அவனது அன்புக்குரிய ஒரு தேரோட்டி இருந்தான். அவனுக்கு {மாதலிக்கு} அழகுக்காக உலகத்தால் கொண்டாடப்படும் ஒரு மகள் {குணகேசி} பிறந்தாள். தெய்வீக அழகுடன் இருந்த அந்த மாதலியின் குழந்தை குணகேசி என்ற பெயரால் அறியப்பட்டாள். உண்மையில், அன்பிலும், கட்டுடலிலும் மாதலியின் மகள் {குணகேசி}, மற்ற பெண்களை எல்லாம் விஞ்சியிருந்தாள். அவளை {குணகேசியை} மணமுடித்துக் கொடுப்பதற்கான நேரம் வந்துவிட்டது என்று அறிந்த மாதலியும் அவனது மனைவியும், ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, தன் கணவன் {மாதலி} அடுத்து என்ன செய்யப்போகிறோம் என்று கவலைக்குள்ளானான்.

அவன் {மாதலி} தனக்குள்ளேயே, "ஐயோ, நன்னடத்தை, உயர்ந்த மரபு, புகழ் மற்றும் பணிவு கொண்ட குடும்பங்களில் ஒரு மகளின் பிறப்பு, எப்போதும் தீமையையே விளைவிக்கிறது. மரியாதைக்குரிய குடும்பங்களில் மகள்கள் பிறக்கும்போது, தாய்வழி, தந்தை வழி மற்றும் திருமணத்தால் பந்தப்படும் மூன்று குடும்பங்களின் பெருமையும் எப்போதும் ஆபத்துக்குள்ளாகிறது. எனது மனக்கண்ணால், தேவர்கள் மற்றும் மனிதர்களின் உலகில் தேடிப் பார்த்ததில், {எனது மகளுக்கு} தகுதியுடைய எந்த மணமகனையும் நான் காணவில்லை" என்று நினைத்தான்.

{முனிவர்} கண்வர் {துரியோதனனிடம்} தொடர்ந்தார், "தேவர்களிலும், தைத்தியர்களிலும், கந்தர்வர்களிலும், மனிதர்களிலும், எண்ணற்ற முனிவர்களிலும், தனது மகளுக்குத் தகுந்த கணவனாக யாரையும் மாதலி கருதவில்லை. இரவில், தனது மனைவியான சுதர்மையிடம் ஆலோசித்து, நாகர்களின் உலகத்திற்குப் பயணம் மேற்கொள்வதில் தனது இதயத்தை நிலைநிறுத்தினான். பிறகு அவன் {மாதலி} தனக்குள்ளேயே, "தேவர்களிலோ, மனிதர்களிலோ எனது குணகேசிக்குத் தகுந்த அழகனை நான் காணவில்லை. நாகர்கள் மத்தியில் எவனாவது நிச்சயம் இருப்பான்" என்று சொல்லிக் கொண்டான். இப்படிச் சொன்ன அவன் {மாதலி}, தனது மனைவியிடம் விடைபெற்றான். தனது மகளின் {குணகேசியின்} உச்சிமுகர்ந்த மாதலி, பாதாள உலகத்திற்குள் நுழைந்தான்.
..........................................................................................................................................................
*அதிதியின் மகன்கள் அனைவரிலும் விஷ்ணு மட்டுமே நித்தியமானவனாவான்.
மேலும் விபரங்களுக்கு:
அனைத்துயிர்களின் பிறப்பு | ஆதிபர்வம் - பகுதி 65

வெள்ளி, ஏப்ரல் 05, 2013

சகுந்தலையை மயக்கிய துஷ்யந்தன் | ஆதிபர்வம் - பகுதி 73

Dushmanta seduced Sakuntala | Adi Parva - Section 73 | Mahabharata In Tamil

(சம்பவ பர்வத் தொடர்ச்சி)

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "இவை எல்லாவற்றையும் கேட்ட மன்னன் துஷ்யந்தன், " ஓ இளவரசியே {சகுந்தலையே}, நீ என்னவெல்லாம் சொன்னாயோ அவற்றை நன்றாகச் சொன்னாய், ஓ அழகானவளே, நீ என் மனைவியாகு. நான் உனக்காக என்ன செய்யட்டும்? தங்க மாலை, ஆடைகள், தங்கத்தாலான கம்மல்கள், பல நாடுகளில் இருந்து வரவழைக்கப்பட்ட அழகான வெண்முத்துக்கள், தங்க நாணயங்கள், சிறந்த தரைவிரிப்புகள் ஆகியவற்றை இன்றே உனக்கு பரிசளிக்கிறேன். எனது முழு அரசாங்கமும் இன்று உனதாகட்டும். ஓ அழகானவளே! {சகுந்தலையே} என்னருகே வா, ஓ அச்சமுள்ளவளே, அழகானவளே, கந்தர்வ முறைப்படி என்னை மணந்து கொள். ஓ கூராக இறங்கிச் செல்லும் தொடைகளைக் கொண்டவளே, திருமண முறைகள் எல்லாவற்றிலும் கந்தர்வ முறையே முதன்மையானதாக மதிக்கப்படுகிறது", என்றான் {துஷ்யந்தன்}.



இதைக்கேட்ட சகுந்தலை, "ஓ மன்னா {துஷ்யந்தா}, எனது தந்தை {கண்வ முனிவர்} பழங்கள் கொண்டு வருவதற்காக வெளியே சென்றிருக்கிறார். சிறிது நேரம் பொறுமை கொள்வீர்; அவரே {கண்வ முனிவரே} என்னை உமக்கு அளிக்க வேண்டும்" என்றாள் {சகுந்தலை}.

துஷ்யந்தன், "ஓ அழகானவளே, களங்கமற்றவளே, நீ எனது வாழ்க்கைத் துணையாக நான் விரும்புகிறேன். நான் உனக்காகவே வாழ்கிறேன் என்பதை அறிந்து கொள். எனது இதயம் உன்னிடமே இருக்கிறது. தானே தனக்கு நிச்சயமான நண்பன். நிச்சயம் ஒருவர் தன்னைச் சார்ந்திருக்கலாம். ஆகையால், முறைப்படி, நீயே உன்னை எனக்கு அளிக்கலாம்.

மொத்தம் எட்டு {8} வகை திருமணங்கள் இருக்கின்றன. அவை, பிரம்மம், தெய்வ, அர்ஷ, பிரஜாபத்ய, அசுர, கந்தர்வ, ராட்சத, பைசாச என்ற வகைகளாகும். சுயும்புவின் மகன் மனு, இவற்றின் எல்லா தகுதிகளையும் அவற்றின் ஒழுங்குக்கேற்ப சொல்லயிருக்கிறார்.
ஓ களங்கமற்றவளே {சகுந்தலையே},
அந்தணர்களுக்கு முதல் நான்கு {4} வகையும் பொருந்தும்,
சத்திரியர்களுக்கு முதல் ஆறு {6} வகையும்  பொருந்தும்.
மன்னர்களுக்கு இராட்சத வகையும் அனுமதிக்கப்படுகிறது.
அசுர வகை வைசியர்களுக்கும், சூத்திரர்களுக்கும் அனுமதிக்கப்படுகிறது. முதல் ஐந்தில் மூன்று சரியானவை, மீதம் இரண்டும் சரியில்லாதவை. பைசாச மற்றும் அசுர வகைகள் நடைமுறையில் செய்யப்படவே கூடாது.

இவையே தர்மத்தின் அங்கங்களாகும். எவனொருவனும் அதன்படி நடக்க வேண்டும். கந்தர்வ மற்றும் இராட்சத வகை சத்திரியர்களுக்கு ஏற்றது. நீ இதனால் சிறு பயமும் அடையத் தேவையில்லை. கடைசியில் சொன்ன இருவகையில் எந்த ஒரு வகையும், அல்லது இருவகையும் கலந்து நமது திருமணம் நடைபெறலாம். ஓ அழகான நிறம் கொண்டவளே {சகுந்தலையே}, ஆசையால் நிறைந்திருக்கிறேன் நான். நீயும் அவ்வாறே இருக்கிறாய். கந்தர்வ முறைப்படி நீ எனது மனைவியாகு", என்றான் {துஷ்யந்தன்}.

இதையெல்லாம் கேட்ட சகுந்தலை பதிலளித்தாள், "இதுதான் தர்மத்தின் பாதை என்றால், நிச்சயமாக நானே என்னை அளிக்கலாம். ஓ புரு குலத்தில் முதன்மையானவரே, எனது நிபந்தனைகளைக் கேளும். நான் கேட்பனவற்றை எனக்குக் கொடுப்பதாக எனக்கு சத்தியம் செய்து கொடுக்க வேண்டும். என் மூலமாகப் பிறக்கும் மகனே உமது வாரிசாக வேண்டும். ஓ மன்னா {துஷ்யந்தா}, இதுவே எனது நிலையான மனத்துணிவு. ஓ துஷ்யந்தரே, இந்த வரத்தை நீர் எனக்களிப்பதாக இருந்தால், நமது கூடுகை நடக்கலாம்", என்றாள் {சகுந்தலை}.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "அந்த ஏகாதிபதி {துஷ்யந்தன்}, சிந்திக்க எந்த நேரமும் எடுத்துக் கொள்ளாமல் உடனடியாக, "அப்படியே ஆகட்டும். ஓ ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் புன்னகை கொண்டவளே {சகுந்தலையே}, நான் உன்னை எனது தலைநகருக்கே அழைத்துச் செல்வேன். நான் உனக்கு உண்மையாகச் சொல்கிறேன். ஓ அழகானவளே {சகுந்தலையே}, நீ இது எல்லாவற்றுக்கும் தகுதியானவளே", என்றான். இப்படிச் சொல்லிவிட்டு, அந்த மன்னர்களில் முதன்மையானவன் {துஷ்யந்தன்}, அழகான நடைகொண்ட சுந்தரமான சகுந்தலையை மணந்து,  மனைவியாக அவளை அறிவித்து கொண்டான். அவளுக்கு உறுதிகளைக் கொடுத்துவிட்டு, சென்றுவிட்டான். அவன் {துஷ்யந்தன்} அவளிடம் {சகுந்தலையிடம்} "உனது பாதுகாப்புக்காக எனது நான்கு வகைப் படைகளை அனுப்பி வைக்கிறேன். நிச்சயமாக நான் உன்னை எனது தலைநகருக்கு அழைத்துச் செல்கிறேன் ஓ இனிமையான புன்னகை கொண்டவளே" எனத் திரும்ப திரும்ப சொல்லிச் சென்றான் {துஷ்யந்தன்}.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "ஓ ஜனமேஜயா, இப்படி சத்தியம் செய்துவிட்டு, மன்னன் {துஷ்யந்தன்} சென்றுவிட்டான். அவன் {துஷ்யந்தன்} வந்தவழியே  தனது இல்லம் நோக்கிச் சென்று, காசியபரைக் குறித்து நினைத்தான். அவன் {துஷ்யந்தன்} தனக்குத் தானே, 'எல்லாவற்றையும் அறிந்த பிறகு, சிறப்புமிக்க துறவி காசியபர் என்ன சொல்வார்' என்று நினைத்துக் கொண்டே தனது தலைநகருக்குள் நுழைந்தான்.

மன்னன் {துஷ்யந்தன்} சென்ற நிமிடத்தில், கண்வர் தனது குடிலுக்கு வந்தார். ஆனால் சகுந்தலை, வெட்கப்பட்டுக்கொண்டு தனது தந்தையை  {கண்வ முனிவரை} அழைக்கச் செல்லவில்லை. இருந்தாலும், அந்தப் பெரும் துறவி, தனது ஆன்ம ஞானத்தால் எல்லாவற்றையும் அறிந்தார். ஞானக்கண் கொண்டு எல்லாவற்றையும் கண்டு, அந்த சிறப்புவாய்ந்தவர் {கண்வர்} மகிழ்ந்து, அவளிடம் {சகுந்தலையிடம்}, "இனிமையானவளே, எனக்காகக் காத்திராமல் ரகசியமாக இன்று நீ என்ன செய்தாயோ, அதனால் உனது நல்லொழுக்கத்துக்கு இழுக்கில்லை. புலன் ஆசை கொண்ட ஆணும், பெண்ணும் எந்த மந்திரமும் இல்லாமல் கந்தர்வ முறைப்படி சேர்வது சத்திரியர்களுக்கு சிறந்ததே. அந்த மனிதர்களில் சிறந்த துஷ்யந்தன், உயர் ஆன்மா கொண்டவனும் அறம் சார்ந்தவனுமாவான். ஓ சகுந்தலா, நீ அவனைக் கணவனாக ஏற்றுக் கொண்டாய். உனக்குப் பிறக்கப் போகும் மகன் இந்த உலகில் பெரும் பலம் வாய்ந்தவனாகவும், சிறப்பு வாய்ந்தவனாகவும் இருப்பான்.

அவன் கடல் மீதும் ஆதிக்கம் செலுத்துவான். அந்த சிறப்பு வாய்ந்த மன்னர்களுக்கு மன்னன் தனது படைகளுடன் எதிரிகளிடம் சென்றால் அது தாங்கமுடியாததாக இருக்கும்", என்றார்.

சகுந்தலை அதன்பிறகே தனது களைப்படைந்த தந்தையை {கண்வ முனிவரை} அணுகி, அவரது காலைக் கழுவினாள். அவரது சுமையை வாங்கிக் கொண்டு பழங்களை சரியான முறையில் அடுக்கி வைத்து, அவரிடம் {கண்வ முனிவரிடம்}, "என்னால் கணவராக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட துஷ்யந்தரையும் அவரது அமைச்சர்களையும் நீங்கள், உங்கள் கருணையால் அருள வேண்டும்", என்றாள்

அதற்கு கண்வர், "ஓ அழகான நிறம் கொண்டவளே {சகுந்தலையே}, உனக்காகவே நான் அவனை {துஷ்யந்தனை} ஆசீர்வதிப்பேன். ஆனால், ஓ அருளப்பட்டவளே {சகுந்தலையே}, என்னிடமிருந்து நீ ஆசைப்படும் ஒரு வரத்தை பெற்றுக் கொள்." என்றார்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "சகுந்தலா, துஷ்யந்தனுக்கு அனுகூலமாக இருக்க ஆசைப்பட்டு, பௌரவ ஏகாதிபதிகள் எப்போதும் அறம் வழுவாமல், தங்கள் அரியணையை இழக்காமல் இருக்க வேண்டும் என்ற வரத்தைக் கேட்டாள்", என்றார்.

வியாழன், ஏப்ரல் 04, 2013

விஸ்வாமித்திரரும் மேனகையும் | ஆதிபர்வம் - பகுதி 72

Viswamitra and Menaka! | Adi Parva - Section 72 | Mahabharata In Tamil

(சம்பவ பர்வம் - 8)

பதிவின் சுருக்கம் : விஸ்வாமித்ரரை மயக்கிய மேனகை; மேனகை பெற்றெடுத்த மகள்; சகுந்தலையைக் கண்ட கண்வர்; சகுந்தலையின் பெயர்க்காரணம்; துஷ்யந்தனிடம் தன் கதையைச் சொல்லி முடித்த சகுந்தலை...

கண்வர் தொடர்ந்தார், "அவளால் {மேனகையால்} இப்படிச் சொல்லப்பட்ட சக்ரன் {இந்திரன்}, அனைத்து இடங்களையும் அணுகவல்லவனிடம் (காற்று தேவன் வாயுவிடம்), முனிவரின் {விஸ்வாமித்திரரின்} முன் மேனகை இருக்கும் நேரத்தில், அவளோடு இருக்குமாறு ஆணையிட்டான்.(1) பிறகு, மருட்சியுடையவளும், அழகானவளுமான மேனகை, அந்த ஓய்வில்லத்தில் நுழைந்து, தன் தவங்களால் தன் பாவங்கள் அனைத்தையும் எரித்தவரான விஸ்வாமித்ரர் இன்னும் தவத்தில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருப்பதை அங்கே கண்டாள்.(2) முனிவரை {விஸ்வாமித்திரரை} வணங்கிய அவள் {மேனகை}, அவர் முன்பாக விளையாடத் தொடங்கினாள். சரியாக அதே நேரத்தில் மருத்தன் {வாயு தேவன்}, சந்திரனைப் போன்ற வெண்மையுடன் கூடிய அவளது {மேனகையினது} ஆடைகளைக் களவாடிச் சென்றான்.(3) அதன்பேரில் பெரும் நாணத்தில் நிறைந்த அவள் {மேனகை}, ஏதோ தான் மருத்தனிடம் {வாயு தேவனிடம்} மிகவும் எரிச்சல் அடைந்ததைப் போலவும் தன் ஆடையைப் பிடிக்க ஓடினாள்.(4)

அவள், நெருப்பைப் போன்ற சக்தி கொண்ட விஸ்வாமித்ரரின் கண்களுக்கு முன்பாகவே இவையாவற்றையும் செய்தாள். விஸ்வாமித்ரரும் அவளை அதே மனோபாவத்துடனேயே கண்டார்.(5) ஆடைகள் விலகிய அவள் {மேனகை} அவள் களங்கமற்ற {நிறைவான} அழகு கொண்டவளாக இருப்பதையும் அவர் {விஸ்வாமித்ரர்} கண்டார். அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவர் {விஸ்வாமித்ரர்}, மேனியில் வயதின் தடயம் ஏதும் இல்லாமால் மிக அழகானவளாக அவள் {மேனகை} இருப்பதைக் கண்டார்.(6) அவளது அழகையும், வித்தகத் தன்மையையும் கண்ட அந்த முனிவர்களில் காளை {விஸ்வாமித்ரர்}, காமங்கொண்டு, தான் அவளது தோழமையை விரும்புவதாகக் குறிப்பால் உணர்த்தினார்.(7) அதன்படியே அவர் அழைக்கவும் செய்தார், களங்கமில்லா அழகுடைய அவளும் அந்த அழைப்புக்கான ஏற்பை வெளிப்படுத்தினாள். பிறகு அவர்கள் ஒருவரோடு ஒருவர் துணையாக நீண்ட காலத்தை அங்கே கழித்தனர் [1].


[1] வேறொரு பதிப்பில் இதன் பிறகு இன்னும் அதிகம் இருக்கிறது. அது பின்வருமாறு, “எப்போதும் தவத்திலிருந்த ரிஷியானவர் இவ்வாறு காமக் குரோதங்களை அடக்காதவராகி அநேக ஆயிர வருஷங்கள் கடந்து போனதை நினைக்காமற்போனார். அந்த ரிஷி வெகுகாலமாகச் சம்பாதித்த தவத்துக்கு அழிவைச் செய்து கொண்டார். தவமிழந்ததனாலேயும் அம்முனிவர் மோகத்தை அடைந்தார். கோபமே இயல்பாகவுடையவரும், காய் கிழங்குகளைப் புசிப்பவருமாகிய முனிவர் பெண் மயக்கத்தில் அகப்பட்டுக் கொண்டு காலலம்புவதனால் ஜலத்தில் சப்தத்தைச் செய்துவிட்டு நதியின் உள் திட்டிலுள்ள ஆசிரமத்திற்குச் சென்றார். தானும் விட்டு நீங்குவதற்கு விரும்பின மேனகை ஜலத்தின் சப்தத்தைக் கேட்டாள். “தபஸினால் ஜ்வலித்த மகிமையுள்ள இவர் போவதும் வருவதும் ஆகாசமார்க்கத்தாலேதான். இப்போது இவர் தவம் குறைந்து போனதினுடைய அடையாளத்தை நான் அறிகிறேன். இப்போது நாம் போவது சரியன்று” என்று சொல்லி, மேனகை ருதுஸ்நானஞ்செய்து, காமத்தின் விருப்பத்தில் அகப்பட்டவராகிய அம்முனிவரின் அருகிற்சென்றாள்” என்றிருக்கிறது. கங்குலியிலும், மன்மதநாததத்தரின் பதிப்பிலும் மேற்கண்ட கதை இல்லை.

மிக நீண்ட காலத்தை ஏதோ அஃது ஒரு நாளை போல எண்ணி, தாங்கள் விரும்பியவாறெல்லாம் ஒருவரோடொருவர் விளையாடியதால், அந்த முனிவர், மேனகையிடம் சகுந்தலை என்ற பெயரில் ஒரு மகளைப் பெற்றார். (8,9) மேனகையும் (தான் கருத்தரித்ததும்) அழகிய இமய மலைகளின் பள்ளத்தாக்கில் ஓடும் மாலினி ஆற்றின் கரைக்குச் சென்றாள். அங்கே அவள் அந்த மகளை ஈன்றெடுத்தாள் [2]. அவள், புதிதாகப் பிறந்த பச்சிளங்குழந்தையை அந்த ஆற்றங்கரையிலேயே விட்டுவிட்டுச் சென்றுவிட்டாள் [3].(10) மனிதர்களற்றதும், சிங்கங்களும், புலிகளும் நிறைந்ததுமான அந்தக் காட்டில் கிடக்கும் புதிதாய்ப் பிறந்த பச்சிளங்குழந்தையைக் கண்ட எண்ணற்ற கழுகுகள் தீங்கிலிருந்து அதை {அந்தக் குழந்தையைப்} பாதுகாப்பதற்காகச் சுற்றிலும் அமர்ந்தன. எந்த ராட்சசனோ, ஊனுண்ணும் விலங்கோ அதன் உயிரை எடுக்க வில்லை.(11,12) அந்தக் கழுகுகள் மேனகையின் மகளைப் {சகுந்தலையைப்} பாதுகாத்தன. நான் அங்கே என் தூய்மையாகும் சடங்கை {நீராடலைச்} செய்யச் சென்று, கழுகுகள் சூழக் காட்டில் தனியாகக் கிடக்கும் அந்தப் பச்சிளம் குழந்தையைக் கண்டேன் [4]. அவளை {சகுந்தலையை} இங்கே கொண்டு வந்து, எனது மகளாக்கிக் கொண்டேன்.(13,14)

[2] வேறொரு பதிப்பில் இதன் பிறகு இன்னும் அதிகம் இருக்கிறது. அது பின்வருமாறு, “தெய்வப் பெண்ணுக்கு ஒப்பானவளும், எல்லா ஆபரணங்களும் அணிந்து கொண்டு அழகிய சயனத்தில் படுத்திருப்பவளுமான அந்தப் பெணைப் பார்த்து, மேனகை, “பெண்ணரசியே! நீ உக்கிரமான தவமுள்ள மஹரிஷியின் வீரியமாக இருக்கிறாய். {அதாவது மானிடப் பெண்ணை ஸ்வர்க்கத்தில் எடுத்துக் கொண்டு போகக் கூடாது}. ஆதலால் தேவகாரியத்திற்காக வந்த நான் ஸ்வர்க்கம் செல்வன்” என்று சொன்னாள்” என்று இருக்கிறது. கங்குலியிலும், மன்மதநாததத்தரின் பதிப்பிலும் மேற்கண்ட கதை இல்லை.

[3] மன்மதநாததத்தரின் பதிப்பிலும், வேறொரு பதிப்பிலும் இங்கே இதன் பிறகு, “தான் வந்த காரியம் வெற்றிகரமாக முடிந்ததும் அவள் விரைவில் இந்திரனிடம் திரும்பினாள்” என்றிருக்கிறது. இவ்வரி கங்குலியில் இல்லை. இது தவறுதலாகவே விடுபட்டிருக்க வேண்டும்.

[4] வேறொரு பதிப்பில் இதன் பிறகு இன்னும் அதிகம் இருக்கிறது. அது பின்வருமாறு, “அழகாகக் கூவுகின்ற பக்ஷியெல்லாம் என்னைப் பார்த்துக் கிட்ட வந்து என் கால்களில் விழுந்து, “பிராமணரே, இந்த விசுமாத்திரருடைய பெண்ணை அடைக்கலம் போல் வைத்துக் காப்பாற்றக் கடவீர். உமது சினேகிதர் காமக் குரோதங்களை அடக்காமல் கௌசிகி நதிக்குச் சென்றார். ஆதலால் தயையோடு அவருடைய பெண்ணை வளர்க்கக்கடவீர்” என்று இனிமையாகவும் தெளிவில்லாமலும் சொல்லின. பிராணிகளின் பாஷைகளையெல்லாம் தெரிந்தவனும், எல்லாப் பிராணிகளிடத்தும் தயையுள்ளவனுமாகிய நான் உடனே அவளைக் கொண்டு வந்து பெண்ணாக வைத்துக் கொண்டேன்” என்று இருக்கிறது. கங்குலியிலும், மன்மதநாததத்தரின் பதிப்பிலும் மேற்கண்ட கதை இல்லை.

உண்மையில், உடலைப் படைப்பவன், உயிரைக் காப்பவன், உணவு கொடுப்பவன் ஆகிய மூவரும், சாத்திரங்களின் படி தரத்தில் தந்தைளாகின்றனர்.(15) காட்டில் தனியாக அவள் சகுந்தங்களால் {பறவைகளால்} சூழப்பட்டிருந்த காரணத்தால், அவள் சகுந்தலை [5] (பறவைகளால் காக்கப்பட்டவள்} என என்னால் பெயரிடப்பட்டாள்.(16) ஓ பிராமணரே, இப்படியே சகுந்தலை எனது மகளானாள் என்பதை அறிவீராக. அந்தக் களங்கமற்ற சகுந்தலையும் என்னைத் தந்தையாகவே கருதுகிறாள்" என்றார் {கண்வ முனிவர்}.(17)

[5] சகுந்த – பறவைகளினால், லா – கிருஹிக்கப்பட்டவள் என்று வேறொரு பதிப்பில் விளக்கம் இருக்கிறது.

அந்த முனிவரால் கேட்கப்பட்டதும், எனது தந்தை {கண்வ முனிவர்} அவரிடம் இதையே சொன்னார். ஓ மனிதர்களின் மன்னா {துஷ்யந்தரா}, இப்படியே நான் கண்வரின் மகளாவேன் என்பதை அறிந்து கொள்வீராக.(18) எனது உண்மை தந்தையை {விஸ்வாமித்திரரை} அறியாத நான் கண்வரையே எனது தந்தையாகக் கருதுகிறேன். இப்படியே, ஓ மன்னா {துஷ்யந்தரே}, எனது பிறப்பைக் குறித்து நான் கேள்விப்பட்டது அனைத்தையும் உமக்குச் சொல்லிவிட்டேன்" என்றாள் {சகுந்தலை}.(19)


ஆங்கிலத்தில் | In English

மஹாபாரதத்தின் முக்கிய மனிதர்கள் வரும் பகுதிகள்

அக்ருதவ்ரணர் அக்னி அகம்பனன் அகஸ்தியர் அகிருதவரணர் அங்கதன் அங்காரபர்ணன் அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அசலன் அசுவினிகள் அத்புதன் அத்ரி அத்ரிசியந்தி அதிரதன் அபிமன்யு அம்பரீஷன் அம்பா அம்பாலிகை அம்பை அயோதா தௌம்யா அர்வாவசு அர்ஜுனன் அரிஷ்டநேமி அருணன் அருணி அருந்ததி அலம்புசன் அலாயுதன் அவிந்தியன் அவுர்வா அன்சுமான் அனுவிந்தன் அஷ்டகன் அஷ்டவக்கிரர் அஸ்வத்தாமன் அஸ்வபதி ஆணிமாண்டவ்யர் ஆத்ரேயர் ஆதிசேஷன் ஆர்யகன் ஆர்ஷ்டிஷேணர் ஆஸ்தீகர் இந்திரசேனன் இந்திரசேனை இந்திரத்யும்னன் இந்திரன் இந்திரஜித் இராவான் {அரவான்} இல்வலன் உக்கிரசேனன் உக்தன் உச்சைஸ்ரவஸ் உசீநரன் உத்தமௌஜஸ் உத்தரன் உத்தரை உத்தவர் உத்தாலகர் உதங்கர் உதங்கா உபமன்யு உபரிசரன் உபஸ்ருதி உலூகன் உலூபி ஊர்வசி எலபத்திரன் ஏகலவ்யன் ஐராவதன் கங்கன் கங்கை கசன் கடோத்கசன் கண்வர் கணிகர் கத்ரு கந்தன் கபோதரோமன் கயன் கர்ணன் கருடன் கல்கி கல்மாஷபாதன் கலி கவந்தன் கனகன் கஹோடர் காகமா காசியபர் காதி காந்தாரி காமதேனு காயத்ரி கார்க்கோடகன் கார்த்திகை காலகேயர் காலவர் காளி காக்ஷிவத் கிந்தமா கிர்மீரன் கிரது கிரந்திகன் கிராதன் கிரிசன் கிரிடச்சி கிருதவர்மன் கிருதவீர்யன் கிருதாசி கிருபர் கிருஷ்ணன் கீசகர்கள் கீசகன் குணகேசி குந்தி குந்திபோஜன் குபேரன் கும்பகர்ணன் குரோதவாசர்கள் குவலாஸ்வன் கேசின் கேசினி கைகேயி கோடிகன் கோமுகன் கௌசிகர் கௌசிகி கௌதமர் சக்திரி சக்ரதேவன் சகரன் சகாதேவன் சகுந்தலை சகுனி சங்கன் சச்சி சசபிந்து சஞ்சயன் சஞ்சயன் 1 சத்தியபாமா சத்தியவதி சத்தியஜித் சத்யபாமா சத்யவான் சதானீகன் சந்தனு சந்திரன் சம்சப்தகர்கள் சம்பா சம்பை சம்வர்ணன் சமீகர் சர்மிஷ்டை சர்யாதி சரஸ்வதி சல்லியன் சலன் சனத்சுஜாதர் சஹஸ்ரபத் சாகரன் சாண்டிலி சாத்யகி சாத்யர்கள் சாந்தை சாம்பன் சாம்யமணி சாரங்கத்வஜன் சாரிசிரிகன் சாருதேஷ்ணன் சால்வன் சாவித்ரி சிகண்டி சிங்கசேனன் சிசுபாலன் சித்திரசேனன் சித்திராங்கதை சித்ரவாஹனன் சிபி சியவணன் சியவனர் சிரிங்கின் சிருஞ்சயன் சிவன் சீதை சுக்ரன் சுக்ரீவன் சுகன்யா சுசர்மன் சுசோபனை சுதர்சனன் சுதர்மை சுதன்வான் சுதக்ஷிணன் சுதாமன் சுதேவன் சுதேஷ்ணை சுந்தன் உபசுந்தன் சுநந்தை சுப்ரதீகா சுபத்திரை சுமுகன் சுரதை சுருதசேனன் சுருதர்வான் சுருதாயுதன் சுருதாயுஸ் சுவாகா சுவேதகேது சுனந்தை சுஹோத்திரன் சூதன்வான் சூர்ப்பனகை சூரன் சூரியதத்தன் சூரியன் சேகிதானன் சேதுகன் சைகாவத்யர் சைப்யை சைரந்திரி சோமகன் சோமதத்தன் சௌதியும்னி சௌனகர் ததீசர் தபதி தபஸ் தம்போத்பவன் தமயந்தி தமனர் தர்மதேவன் தர்மவியாதர் தளன் தக்ஷகன் தாத்ரேயிகை தார்க்ஷ்யர் தாருகன் தாலப்யர் தியுமத்சேனன் திர்கதமஸ் திரஸதஸ்யு திரிசிரன் திரிஜடை திருதராஷ்டிரன் திருஷ்டத்யும்னன் திரௌபதி திலீபன் திலோத்தமை திவோதாசன் துச்சலை துச்சாசனன் துந்து துர்க்கை துர்மதன் துர்மர்ஷணன் துர்முகன் துர்வாசர் துர்ஜயன் துரியோதனன் துருபதன் துருபதன் புரோகிதர் துரோணர் துவஷ்டிரி துவாபரன் துஷ்கர்ணன் துஷ்யந்தன் தேவ தேவசேனை தேவயானி தேவாபி தௌமியர் நகுலன் நகுஷன் நரகாசுரன் நரன் நளன் நளன்2 நாரதர் நாராயணர்கள் நாராயணன் நிவாதகவசர்கள் நீலன் நைருதர்கள் பகதத்தன் பகர் பகன் பகீரதன் பத்ரசாகன் பத்ரா பப்ருவாஹனன் பர்ணாதன் பர்வதர் பரசுராமர் பரத்வாஜர் பரதன் பராசரர் பராவசு பரீக்ஷித் பரீக்ஷித்1 பலராமன் பலன் பலி பாகுகன் பாண்டியன் பாண்டு பானுமான் பாஹ்லீகர் பிங்களன் பிரகலாதன் பிரத்யும்னன் பிரத்னஸ்வன் பிரதர்த்தனன் பிரதிவிந்தியன் பிரதீபன் பிரம்மத்வாரா பிரம்மா பிரம்மாதி பிரமாதின் பிராதிகாமின் பிருகத்யும்னன் பிருகதஸ்வர் பிருகு பிருது பிருந்தாரகன் பிருஹத்சேனை பிருஹத்பலன் பிருஹத்ரதன் பிருஹந்நளை பிருஹஸ்பதி பீமன் பீமன்1 பீஷ்மர் புரு புருரவஸ் புரோசனன் புலஸ்தியர் புலஹர் புலோமா புஷ்கரன் பூமாதேவி பூரி பூரிஸ்ரவஸ் பௌரவன் பௌலோமர் மங்கணகர் மடன் மணிமான் மதிராக்ஷன் மதுகைடபர் மந்தபாலர் மந்தரை மயன் மருத்தன் மஹாபிஷன் மஹிஷன் மாத்ரி மாதலி மாதவி மாந்தாதா மார்க்கண்டேயர் மாரீசன் மாலினி மிருத்யு முகுந்தன் முசுகுந்தன் முத்கலர் முனிவர்பகன் மூகன் மேதாவி மேனகை மைத்ரேயர் யது யமன் யயவரர் யயாதி யவக்கிரீ யுதாமன்யு யுதிஷ்டிரன் யுயுத்சு யுவனாஸ்வன் ரந்திதேவன் ராகு ராதை ராமன் ராவணன் ரிசீகர் ரிதுபர்ணன் ரிஷ்யசிருங்கர் ரிஷபர் ருக்மரதன் ருக்மி ருத்திரன் ருரு ரேணுகை ரைப்பியர் ரோமபாதன் லட்சுமணன் லட்சுமி லபிதை லக்ஷ்மணன் லோகபாலர்கள் லோபாமுத்திரை லோமசர் லோமபாதன் லோமஹர்ஷனர் வசாதீயன் வசிஷ்டர் வசு வசுதேவர் வசுமனஸ் வந்தின் வர்கா வருணன் வஜ்ரவேகன் வாசுகி வாதாபி வாமதேவர் வாயு வார்ஷ்ணேயன் வாலகில்யர் வாலி விகர்ணன் விசாகன் விசித்திரவீரியன் விதுரன் விதுலை விந்தன் விபாண்டகர் விபாவசு விபீஷணன் வியாக்ரதத்தன் வியாசர் வியுஷிதஸ்வா விராடன் விருத்திரன் விருஷகன் விருஷசேனன் விருஷதர்பன் விருஷபர்வன் விரோசனன் விவிங்சதி வினதை விஷ்ணு விஸ்வகர்மா விஸ்வாமித்ரர் வேதா வைகர்த்தனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு வைனியன் ஜடாசுரன் ஜடாயு ஜந்து ஜமதக்னி ஜரத்காரு ஜராசந்தன் ஜரிதை ஜரை ஜலசந்தன் ஜனகன் ஜனபதி ஜனமேஜயன் ஜாரிதரி ஜிமூதன் ஜீவலன் ஜெயத்சேனன் ஜெயத்ரதன் ஜோதஸ்நாகாலி ஷாமந்தர் ஸ்தூணாகர்ணன் ஸ்வேதகி ஸ்வேதகேது ஸ்வேதன் ஹயக்ரீவன் ஹர்யஸ்வன் ஹரிச்சந்திரன் ஹனுமான் ஹிடிம்பன் ஹிடிம்பை ஹோத்திரவாஹனர்
 
Creative Commons License
முழுமஹாபாரதம் by முழுமஹாபாரதம் is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Based on a work at http://mahabharatham.arasan.info.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://mahabharatham.arasan.info.
mahabharatham.arasan.info. Blogger இயக்குவது.
Back To Top