clone demo
காந்தாரி லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
காந்தாரி லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

சனி, டிசம்பர் 31, 2016

மயங்கி விழுந்த திருதராஷ்டிரன்! - கர்ண பர்வம் பகுதி – 04

Dhritarashtra felldown senseless! | Karna-Parva-Section-04 | Mahabharata In Tamil


பதிவின் சுருக்கம் : துயரால் மயங்கி விழுந்த திருதராஷ்டிரன்; பெண்களின் ஓலம்; பெண்கள் மயங்கிவிழுந்தது; மீண்டும் சஞ்சயனிடம் போரைக் குறித்து விசாரித்த திருதராஷ்டிரன்...


வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} சொன்னார், "ஓ! ஏகாதிபதி {ஜனமேஜயா}, இந்தப் புலனாய்வைக் கேட்ட அம்பிகையின் மகனான திருதராஷ்டிரன், துயரின் உச்சக்கட்டத்தை உணர்ந்து, சுயோதனன் {துரியோதனன்} ஏற்கனவே இறந்துவிட்டதாகவே கருதினான். மிகவும் கலங்கிப் போன அந்த மன்னன் {திருதராஷ்டிரன்}, உணர்வுகளை இழந்த யானையொன்றைப் போலக் கீழே பூமியில் விழுந்தான்.(1) பெரிதும் கலக்கமடைந்தவனான அந்த ஏகாதிபதிகளில் முதனமையானவன் {திருதராஷ்டிரன்} பூமியில் விழுந்த போது, ஓ! பாரதர்களில் சிறந்தவனே {ஜனமேஜயா}, (அரச குடும்பத்தைச் சார்ந்த) பெண்கள் உரக்க ஓலமிட்டனர். மொத்த பூமியையும் நிறைக்குமளவுக்கு அவ்வொலி பேரொலியாக இருந்தது[1].(2) ஆழ்ந்த துயரக் கடலில் மூழ்கியிருந்த அந்தப் பாரதப் பெண்மணிகள், பெரிதும் கலக்கமடைந்த இதயங்களுடன், துயரால் எரிக்கப்பட்டவர்களாக உரக்க அழுதனர்.(3) ஓ! பாரதக் குலத்தின் காளையே {ஜனமேஜயா}, மன்னனை அணுகிய காந்தாரியும், அந்தக் குடும்பத்தின் பிற பெண்மணிகள் அனைவரும் தங்கள் உணர்வுகளை இழந்து கீழே பூமியில் விழுந்தனர்.(4)


[1] சுலோகங்கள் 1-ம், 2-ம் இரு வரி சுலோகங்களாக அல்லாமல் முவ்வரி சுலோகங்களாக இருக்கின்றன எனக் கங்குலி இங்கே விளக்குகிறார்.

அப்போது, ஓ! மன்னா {ஜனமேஜயா}, துயரால் பீடிக்கப்பட்டுக் கண்ணீரால் குளித்து, உணர்வுகளை இழந்த அந்தப் பெண்களுக்குச் சஞ்சயன் ஆறுதல் கூறினான்.(5) (சஞ்சயனால்) ஆறுதலடைந்த அந்தப் பெண்கள், காற்றால் அசைக்கப்பட்ட வாழையைப் போல மீண்டும் மீண்டும் நடுங்கத் தொடங்கினர்.(6) விதுரனும், அந்தக் குரு வழித்தோன்றலின் {திருதராஷ்டிரன்} மீது நீரைத் தெளித்து, தன் கண்ணையே ஞானமாகக் கொண்ட [2] அந்தப் பலமிக்க ஏகாதிபதிக்கு {திருதராஷ்டிரனுக்கு} ஆறுதலளிக்கத் தொடங்கினான்.(7) ஓ! ஏகாதிபதி {ஜனமேஜயா}, மெதுவாக உணர்வுகளை அடைந்து, அந்தக் குடும்பத்தின் பெண்கள் அங்கே இருப்பதை அறிந்து கொண்ட மன்னன் {திருதராஷ்டிரன்}, மதியிழந்த ஒருவனைப் போலச் சிறிது நேரம் முற்றிலும் அமைதியாக இருந்தான்.(8)

[2] "இது பார்வையற்ற ஒரு மனிதனைக் குறிக்கும் மதிப்புமிக்க அடைமொழியாகும்" எனக் கங்குலி இங்கே விளக்குகிறார்.

சிறிது நேரம் சிந்தித்து, நீண்ட பெருமூச்சுகளை மீண்டும் மீண்டும் விட்ட அந்த மன்னன் {திருதராஷ்டிரன்}, தன் மகன்களை நிந்தித்து, பாண்டவர்களைப் புகழ்ந்தான்.(9) தன் அறிவையும், சுபலனின் மகனான சகுனியின் அறிவையும் நிந்தித்த மன்னன், நீண்ட நேரம் சிந்தித்த பிறகு, மீண்டும் மீண்டும் நடுங்கத் தொடங்கினான்.(10) மீண்டும் தன் மனத்தைக் கட்டுப் படுத்திக் கொண்ட அந்த மன்னன், போதுமான மன உரத்துடன், கவல்கணன் மகனான தன் தேரோட்டி சஞ்சயனிடம் கேள்வி கேட்டான்.(11)

திருதராஷ்டிரன் {சஞ்சயனிடம்}, "ஓ! சஞ்சயா, நீ சொன்னதனைத்தையும் நான் கேட்டேன். ஓ! சூதா, எப்போதும் வெற்றியை விரும்பிய என் மகன் துரியோதனன், வெற்றியடையவதில் சலிப்படைந்து ஏற்கனவே யமனின் வசிப்பிடத்திற்குச் சென்றுவிட்டானா? ஓ! சஞ்சயா, திரும்பச் சொல்ல வேண்டியிருந்தாலும் கூட, இவை யாவையும் எனக்கு உண்மையாகச் சொல்வாயாக" என்றான்.(12,13)

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} தொடர்ந்தார், "ஓ! ஜனமேஜயா, மன்னனால் {திருதராஷ்டிரனால்} இப்படிச் சொல்லப்பட்ட அந்தச் சூதன் {சஞ்சயன்}, அவனிடம், "ஓ! ஏகாதிபதி {திருதராஷ்டிரரே}, வலிமைமிக்கத் தேர்வீரனான அந்த வைகர்த்தனன் {கர்ணன்}, வலிமைமிக்க வில்லாளிகளும், போரில் தங்கள் உயிர்களை விடத் தயாராக இருந்தவர்களுமான தனது மகன்கள், தம்பிகள் மற்றும் பிற சூதப் போர்வீரர்கள் அனைவருடன் சேர்த்துக் கொல்லப்பட்டான்.(14) பாண்டுவின் புகழ்பெற்ற மகனால் {பீமனால்} துச்சாசனனும் கொல்லப்பட்டான். உண்மையில், அந்தப் போரில் கோபத்துடன் இருந்த பீமசேனனால் அவனது {துச்சாசனனின்} குருதியும் குடிக்கப்பட்டது" {என்றார் வைசம்பாயனர்}.(15)
------------------------------------------------------------------------------------
கர்ண பர்வம் பகுதி 4-ல் உள்ள சுலோகங்கள் :15

ஆங்கிலத்தில் | In English

ஞாயிறு, ஜூன் 28, 2015

துரோணர், விதுரன், காந்தாரி பேச்சு! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 148

"The speech of Drona, Vidura and Gandhari! | Udyoga Parva - Section 148 | Mahabharata In Tamil

(பகவத்யாந பர்வம் –77)

பதிவின் சுருக்கம் : குருக்களின் நாடு பாண்டுவுக்கு எப்படி உரிமையானது என்றும், அதன் காரணமாக யுதிஷ்டிரனுக்குத் தார்மீக அடிப்படையில் எப்படி உரிமையானது என்றும் துரோணர், விதுரன் மற்றும் காந்தாரி ஆகியோர் துரியோதனனுக்கு எடுத்துரைத்ததைக் கிருஷ்ணன் யுதிஷ்டிரனிடம் சொன்னது...

வாசுதேவன் {கிருஷ்ணன் யுதிஷ்டிரனிடம்} சொன்னான், "பீஷ்மர் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்ன பிறகு, பேசுவதற்கு எப்போதும் தகுதிவாய்ந்தவரான துரோணர், (கூடியிருந்த) ஏகாதிபதிகளுக்கு மத்தியில், {யுதிஷ்டிரரான} உமக்கு நன்மையான வார்த்தைகளைத் துரியோதனனிடம் பேசினார். அவர் {துரோணர் துரியோதனனிடம்}, "ஓ! ஐயா {துரியோதனா}, பிரதீபரின் மகன் சந்தனு, தனது குலத்தின் நன்மைக்கு அர்ப்பணிப்புடன் இருந்ததைப் போலவும், பீஷ்மர் என்று அழைக்கப்படும் தேவவிரதன் தனது குலத்தின் நன்மையில் அர்ப்பணிப்புடன் இருந்ததைப் போலவும், உண்மைக்கு {சத்தியத்திற்கு} உறுதியான அர்ப்பணிப்புடன் இருந்தவனும், தனது ஆசைகளைக் கட்டுக்குள் வைத்திருந்தவனும், அறம் சார்ந்தவனும், அற்புத நோன்புகளைக் கொண்டவனும், அனைத்துக் கடமைகளிலும் கவனத்துடன் இருந்தவனும், குருக்களின் மன்னனுமான அந்த அரசன் பாண்டுவும் தனது குலத்தின் நன்மையில் அர்ப்பணிப்புடனேயே இருந்தான்.


(தான் கொண்ட உரிமையின் படி) குரு குலத்தைத் தழைக்க வைத்த அவன் {பாண்டு}, பெரும் ஞானம் கொண்ட தனது அண்ணன் திருதராஷ்டிரனுக்கும், தனது தம்பி க்ஷத்ரிக்கும் (விதுரனுக்கும்) அரசாட்சியைக் கொடுத்தான். மங்காப் புகழ் கொண்ட அரியணையில் இந்தத் திருதராஷ்டிரனை அமர்த்திய, குருகுலத்தின் அந்த அரச மகன் {பாண்டு}, அதன்பிறகு, தன் இரு மனைவியருடன் காட்டுக்குச் சென்றான். மனிதர்களில் புலியான விதுரன், பெரும் பணிவுடன், திருதராஷ்டிரனுக்குக் கீழ் தன்னை அமர்த்திக்கொண்டு, பனைமரத்தின் இளங்கிளை ஒன்றால் சாமரம் வீசிக் கொண்டு, இவனிடம் {திருதராஷ்டிரனிடம்} அடிமையைப் போலக் காத்திருக்கத் தொடங்கினான் {பணிவிடை செய்யத் தொடங்கினான் இந்த விதுரன்}.

பிறகு, ஓ! ஐயா {துரியோதனா}, குடிமக்கள் அனைவரும் பாண்டுவிடம் எப்படிப் பணிந்து நடந்தார்களோ, அப்படியே மன்னன் திருதராஷ்டிரனிடமும், அன்றிலிருந்து பணிந்து நடந்து வருகிறார்கள். பகை நகரங்களை வெல்பவனான பாண்டு, திருதராஷ்டிரனிடமும், விதுரனிடமும் நாட்டைக் கொடுத்துவிட்டு உலகம் முழுவதும் சுற்றினான். எப்போதும் உண்மைக்கு {சத்தியத்துக்கு} அர்ப்பணிப்புடன் இருக்கும் விதுரன், நிதி, தானம், (நாட்டின்) சேவகர்களை மேற்பார்வையிடுதல், அனைவருக்கும் உணவிடுதல் ஆகிய துறைகளின் {நிதி மற்றும் உள்துறை ஆகியவற்றின்} அதிகாரத்தை {திருதராஷ்டிரர் ஆட்சியில்} எடுத்துக் கொண்டான். அதே வேளையில், பகை நகரங்களை வெல்பவரான பெரும் சக்தி கொண்ட பீஷ்மரோ, மன்னர்களிடம் போர், அமைதி, தேவையானவற்றைச் செய்தல், அல்லது பரிசுகளை நிறுத்தி வைத்தல் போன்ற துறைகளை {வெளியுறவு மற்றும் பாதுகாப்புத் துறைகளை} மேற்பார்வையிட்டார். பெரும் பலம் கொண்ட மன்னன் திருதராஷ்டிரன் அரியணையில் இருக்கும்போது, உயர் ஆன்ம விதுரன் அவன் {திருதராஷ்டிரன்} அருகிலேயே  இருந்தான்.

திருதராஷ்டிரனின் குலத்தில் பிறந்த நீ, குடும்பத்துக்குள் பிளவைக் கொண்டு வர எப்படித் துணிந்தாய்? உனது சகோதரர்களிடம் (பாண்டவர்களிடம்) ஒற்றுமையாக இருந்து, இன்பத்துக்கான அனைத்துப் பொருட்களையும் அனுபவிப்பாயாக. ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, கோழைத்தனத்தாலோ {ஏழ்மையாலோ}, செல்வத்துக்காகவோ நான் இதை உன்னிடம் சொல்லவில்லை. ஓ! மன்னர்களில் சிறந்தவனே {துரியோதனா}, பீஷ்மர் எனக்குக் கொடுத்த செல்வத்தையே நான் அனுபவிக்கிறேன்; நீ கொடுத்ததை அல்ல. ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, எனது வாழ்வாதாரத்திற்கான வழிகளை நான் உன்னிடம் பெற விரும்பவில்லை. {நான் பீஷ்மரால் கொடுக்கப்பட்டதில் மனம் நிறைகிறேன். உன்னால் கொடுக்கப்பட்டதை விரும்பவில்லை}. எங்கே பீஷ்மர் இருக்கிறாரோ, அங்கேதான் இந்தத் துரோணன் இருப்பான். பீஷ்மர் உன்னிடம் சொன்னதைச் செய்வாயாக. ஓ! எதிரிகளை வாட்டுபவனே {துரியோதனா}, பாண்டுவின் மகன்களுக்கு {பாண்டவர்களுக்கு}, பாதி நாட்டைக் கொடுப்பாயாக. ஓ! ஐயா {துரியோதனா}, உன்னிடம் போலத்தான், நான் அவர்களுக்கும் ஆசானாகச் செயல்பட்டேன். உண்மையில், அஸ்வத்தாமன் எப்படியோ, அப்படியே வெண்குதிரைகளைக் கொண்ட அர்ஜுனனும் எனக்கு ஆவான். உணர்ச்சி மிக்கப் பேச்சினால் {ஆவதென்ன?} என்ன பயன் ஏற்படும்? நீதி எங்கே இருக்கிறதோ, அங்கேதான் வெற்றி இருக்கும்" என்றார் {துரோணர்}.

வாசுதேவன் {கிருஷ்ணன்} தொடர்ந்தான், "அளக்கமுடியாத சக்தி கொண்ட துரோணர் இதைச் சொன்னதும், ஓ! மன்னா {யுதிஷ்டிரரே}, உண்மைக்குத் தன்னை அர்ப்பணித்திருக்கும் அறம்சார்ந்த விதுரர், தனது பெரியப்பாவை {பீஷ்மரை} நோக்கித் திரும்பி, அவரது முகத்தைப் பார்த்தார். பிறகு விதுரர் {பீஷ்மரிடம்}, "ஓ! தேவவிரதரே {பீஷ்மரே}, நான் பேசும் இவ்வார்த்தைகளைக் கேட்பீராக. அழியும் தருவாயில், இந்தக் குரு குலம் உம்மால் மீட்கப்பட்டது. இதன் காரணமாகவே நீர் எனது இப்போதைய புலம்பல்களில் வேறுபடுகிறீர். {புலம்புகிறவனான எனது வார்த்தைகளை அலட்சியம் செய்கிறீர்}. இந்த நமது குலத்தின் களங்கமும், காமத்தால் உணர்வுகளை இழந்தவனும், நன்றி மறந்தவனும், தீயவனும், பேராசைக்கு அடிமையானவனுமாக இந்தத் துரியோதனன் இருந்தாலும், அவனது {துரியோதனனின்} விருப்பங்களையே நீர் பின்தொடர்கிறீர். அறம் மற்றும் பொருளை மேற்கொள்பவரான தனது தந்தையின் {திருதராஷ்டிரரின்} கட்டளைகளை மீறிவரும் துரியோதனனின் செயல்களுக்கான விளைவுகளை நிச்சயம் குருக்கள் தாங்கத்தான் வேண்டும். ஓ! பெரும் மன்னா {பீஷ்மரே}, குருக்கள் அழியா வண்ணம் செயல்படுவீராக.

ஓவியம் படைக்கும் ஓவியனைப் போல, ஓ! மன்னா {பீஷ்மரே}, நானும், திருதராஷ்டிரரும் உயிர்பெறக் காரணமாக இருந்தவர் நீரே. உயிரினங்களைப் படைத்த படைப்பாளனே {பிரம்மனே}, அவற்றை மீண்டும் அழிக்கிறான். அவனைப் {பிரம்மனைப்} போலவே செயல்படாதீர். உமது கண் முன்பாகவே உமது குலம் அழிவதைக் கண்டு, அதை அலட்சியம் செய்யாதீர். எனினும், நெருங்கி வரும் உலகளாவிய படுகொலையின் விளைவால், உமது அறிவை இழந்துவிட்டீரெனில் {உமக்கு புத்தி கெட்டுவிட்டதெனில்}, என்னையும், திருதராஷ்டிரரையும் அழைத்துக் கொண்டு காட்டுச் செல்வீராக. இல்லையெனில் {புத்தி கெடவில்லையெனில்}, தனது அறிவை வஞ்சித்துக் கொள்ளும் இந்தத் தீய துரியோதனனை இன்றே கட்டிப் போட்டு, பாண்டுவின் மகன்களுடன் இந்த நாட்டை ஆண்டு, அதைச் சுற்றிலும் பாதுகாப்பீராக. ஓ! மன்னர்களில் புலியே {பீஷ்மரே}, எண்ணிப் பாரும். பாண்டவர்கள், குருக்கள், மற்றும் அளவற்ற சக்தி கொண்ட பிற மன்னர்கள் ஆகியோரின் பெரும் படுகொலைகள் நம்முன்னே இருக்கின்றன" என்றார் {விதுரர்}.

துயரால் நிரம்பி வழிந்த இதயத்துடன் இருந்த விதுரர் இதைச் சொல்லி நிறுத்தினார். இக்காரியம் குறித்துச் சிந்தித்த அவர் {விதுரர்}, மீண்டும் மீண்டும் பெருமூச்சு விடத் தொடங்கினார்.

பிறகு, ஒரு முழு இனமே அழிவுக்குள்ளாகப்போவதை அறிந்து எச்சரிக்கை அடைந்த மன்னன் சுபலனின் மகள் {காந்தாரி}, மிகுந்த சீற்றத்துடன், கூடியிருந்த மன்னர்கள் முன்னிலையில், தீய இதயம் கொண்ட கொடூரனான துரியோதனனிடம், அறம் மற்றும் பொருள் நிறைந்த இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னாள். அவள் {காந்தாரி துரியோதனனிடம்}, "பாவம் நிறைந்த நீ, உன் ஆலோசகர்களின் ஆதரவோடு செய்த குற்றங்களை அறிக்கையிடப் போகும் (எனது) வார்த்தைகளை, இந்த அரசச் சபையில் இருக்கும் மன்னர்கள் அனைவரும் மற்றும் இந்தச் சபையின் பிற உறுப்பினர்களான மறுபிறப்பாள முனிவர்களும் {பிராமணர்களும்} கேட்கட்டும்.

குருக்களின் நாடு முறையான வகையில், அடுத்தடுத்து அனுபவிக்கப்படுகிறது {ஆளப்படுகிறது}. இதுவே எப்போதும் நமது குலத்தின் வழக்கமுமாகும். நீயோ, பாவம் நிறைந்த ஆன்மாவோடும், அதீதத் தீச்செயல்களைச் செய்து கொண்டும், குரு நாட்டை நீதியற்ற வகையில் அழிக்க முற்படுகிறாய். பெரும் முன்னறிதிறம் கொண்ட விதுரனைத் (தனது ஆலோசகராக) தன் கீழே கொண்டிருக்கும் திருதராஷ்டிரர் இந்த நாட்டை உடைமையாகக் கொண்டிருக்கிறார். இந்த இருவரையும் கடந்து, ஏன் அறியாமையால் அரசாட்சியின் மேல் இப்போது பேராசை கொள்கிறாய்?

பீஷ்மர் உயிரோடிருக்கையில், உயர் ஆன்ம மன்னன் {திருதராஷ்டிரன்}, க்ஷத்ரி {விதுரன்} ஆகிய இருவரும் கூட, அவருக்கு {பீஷ்மருக்கு} அடங்கியே நடக்க வேண்டும். உண்மையில், தான் ஏற்ற நீதியின் விளைவால், மனிதர்களில் முதன்மையானவரும், கங்கையின் பிள்ளையுமான உயர் ஆன்ம பீஷ்மர் ஆட்சியுரிமையை விரும்பவில்லை.. இதன்காரணமாக, இந்த வெல்லப்பட முடியாத நாடு பாண்டுவுக்கு உடைமையானது. எனவே, அவனது {பாண்டுவின்} பிள்ளைகளே இன்று {அதற்கு} தலைவர்களாவர் {எஜமானர்களாவர்}; வேறு எவனும் அல்ல. தங்கள் தந்தைவழி உரிமையால், இந்தப் பரந்த நாடு, பாண்டவர்களுக்கும், அவர்களது பிள்ளைகளுக்கும் மற்றும் பேரப்பிள்ளைகளுக்கும் என முறையான வரிசையில் உரிமையானதாகும்.

உயர்ந்த ஆன்மாக் கொண்டவரும், குருக்களின் அறிவுநிறைந்த தலைவரும், உண்மையை உறுதியுடன் கடைப்பிடிப்பவருமான தேவவிரதர் {பீஷ்மர்} என்ன சொல்கிறாரோ, அதன் படி இந்த மன்னனும் {திருதராஷ்டிரரும்}, விதுரனும், பெரும் நோன்புகள் கொண்ட பீஷ்மரின் கட்டளையின் பேரில், அதையே அறிக்கையிட்டபடி {பறைசாற்றியபடி}, நமது குலத்தின் வழக்கத்தை நோற்று, உரிய வகையில் நமது நாட்டை ஆளட்டும். இதுவே (இந்தக் குலத்தின்) நலன்விரும்பிகள் செயல்பட வேண்டிய முறையாகும். தர்மனின் மகனான யுதிஷ்டிரன், அறத்தை முதன்மையாகக் கொண்டு, மன்னன் திருதராஷ்டிரரால் வழிகாட்டப்பட்டு, சந்தனுவின் மகனால் {பீஷ்மரால்} தூண்டப்பட்டு, குருக்களின் இந்த நாட்டைச் சட்ட முறைமைகளின்படி அடைந்து, நீதியுடன் நீண்ட வருடங்கள் ஆளட்டும்" என்றாள் {காந்தாரி}."


சனி, ஜூன் 13, 2015

"பேராசையைக் கைவிடு" என்ற காந்தாரி! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 129

"Give up thy avarice" said Gandhari! | Udyoga Parva - Section 129 | Mahabharata In Tamil

(பகவத்யாந பர்வம் –58)

பதிவின் சுருக்கம் : திருதராஷ்டிரன் விதுரனிடம் காந்தாரியை அழைத்துவருமாறு பணித்தது; அங்கே வந்த காந்தாரி, துரியோதனனைத் தன்னிடம் அழைத்து வருமாறு கேட்டது; தாயின் சொல்லைக் கேட்க வந்த துரியோதனனிடம் காந்தாரி நன்மொழிகளைச் சொல்வது; பாண்டவர்களுக்கு உரிய பங்கைக் கொடுத்துவிட்டு, பாதி நாட்டைக் கொண்டு மகிழ்ச்சியாக ஆளும்படி காந்தாரி துரியோதனனிடம் சொன்னது...

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} சொன்னார், "கிருஷ்ணனின் இவ்வார்த்தைகளைக் கேட்ட மன்னன் திருதராஷ்டிரன் நேரத்தைக் கடத்தாமல், அறவிதிகள் அனைத்தையும் அறிந்த விதுரனிடம் பேசினான். அந்த மன்னன் {திருதராஷ்டிரன் விதுரனிடம்}, "ஓ! குழந்தாய், பெரும் அறிவும், முன்னறிதிறனும் கொண்ட காந்தாரியிடம் சென்று, அவளை இங்கே அழைத்து வா. அவளை {காந்தாரியைக்} கொண்டு நான் இந்தத் தீய இதயம் படைத்தவனிடம் (எனது மகனிடம்) {துரியோதனனிடம்} கோரிக்கை வைப்பேன் {பேசிப் பார்க்கிறேன்}. அவளால் {காந்தாரியால்} அந்தத் தீய இதயம் கொண்ட இழிந்த பாவியைத் தணிக்க முடியுமென்றால், நம்மால் இன்னும்கூட நம் நண்பன் கிருஷ்ணனின் வார்த்தைகளுக்கு ஏற்ப செயல்பட முடியும்.


சமாதானத்தைப் பரிந்துரைத்துப் பேசுவதன் மூலம், பேராசையால் பாதிக்கப்பட்டவனும், தீய கூட்டாளிகளை {நண்பர்களைக்} கொண்டவனுமான இந்த மூடனுக்கு {துரியோதனனுக்குச்} சரியான பாதையைச் சுட்டிக் காட்டுவதில், ஒருவேளை அவள் {காந்தாரி} வெல்லக்கூடும். துரியோதனனால் நடைபெற இருக்கும் இந்தப் படுபயங்கர ஆபத்தை அவளால் விலக்க முடியுமென்றால், மகிழ்ச்சியும் அமைதியும் என்றென்றும் பாதுகாக்கப்படவும், சாதிக்கப்படவும் அது {அம்முயற்சி} துணைநிற்கும்", என்றான் {திருதராஷ்டிரன்}.

மன்னனின் {திருதராஷ்டிரனின்} இவ்வார்த்தைகளைக் கேட்ட விதுரன், திருதராஷ்டிரனின் கட்டளையின் பேரில், பெரும் முன்னறிதிறன் கொண்ட காந்தாரியை அங்கே அழைத்து வந்தான். பிறகு திருதராஷ்டிரன் காந்தாரியிடம், "ஓ, காந்தாரி, தீய ஆன்மா கொண்ட உனது மகன் {துரியோதனன்}, எனது கட்டளைகள் அனைத்தையும் மீறி, ஆட்சியுரிமையின் மீது தான் கொண்ட ஆசையின் விளைவாக, ஆட்சியுரிமை மற்றும் உயிர் ஆகிய இரண்டையும் தியாகம் செய்யப் போவதைப் பார். தீய ஆன்மாவும், சிறு மதியும் கொண்ட அவன் {துரியோதனன்}, பாவிகளான தனது ஆலோசகர்களுடன் {அமைச்சர்களுடன்}, தன்னைவிட மேன்மையானோரை அவமதித்து, தன் நலன்விரும்பிகளின் வார்த்தைகளை மீறி, பண்படாத மனத்தைக் கொண்டவன் போலச் சபையைவிட்டு வெளியேறினான்", என்றான் {திருதராஷ்டிரன்}."

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} தொடர்ந்தார், "தனது கணவனின் {திருதராஷ்டிரனின்} வார்த்தைகளைக் கேட்டவளும், பெரும் புகழ் வாய்ந்தவளுமான காந்தாரி {திருதராஷ்டிரனிடம்}, உயர்ந்த நன்மையை விரும்பி, "காலந்தாழ்த்தாமல், நாட்டின் மீது பேராசை கொண்டு நோயுற்றிருக்கும் எனது மகனை {துரியோதனனை} இங்கே அழைத்து வாருங்கள். பண்படாத இதயம் கொண்டவனும், அறம் மற்றும் பொருளைத் தியாகம் செய்தவனுமான அவன் {துரியோதனன்}, ஒரு நாட்டை நிர்வகிக்கும் தகுதி இல்லாதவனாவான். இப்படி இவை அனைத்தும் இருந்தாலும், பணிவற்ற அவன் {துரியோதனன்}, அனைத்து வகையிலும் நாட்டை அடைந்தான்.

உண்மையில், ஓ! திருதராஷ்டிரரே, உம் மகனின் மீது கொண்ட பெரும் பாசத்தாலும், அவன் {துரியோதனன்} பாவியாய் இருப்பதை அறிந்தும், அவனது ஆலோசனைகளைப் பின்தொடர்ந்து வருவதாலும், நீரே இதற்காகப் பெரிதும் பழிசொல்லத் தக்கவர். அந்த உமது மகன் {துரியோதனன்}, ஆசைக்கும், கோபத்திற்கும் முழுமையாக ஆட்பட்டு, இப்போது மாயையின் அடிமையாக இருக்கிறான். ஓ! மன்னா {திருதராஷ்டிரரே}, எனவேதான் உம்மால் இப்போது அவனை {துரியோதனனை} வலுக்கட்டாயமாகத் திருப்ப முடியவில்லை.

ஓ! திருதராஷ்டிரரே, பேராசைக்கு ஆட்பட்டவனும், தீய ஆலோசகர்களைக் கொண்டவனும், தீய ஆன்மா கொண்டவனுமான அந்த அறிவில்லாத மூடனிடம் {துரியோதனனிடம்} நாட்டைக் கொடுத்ததன் {மூலம் உண்டான} கனியையே {பலனையே} இப்போது நீர் அறுவடை செய்து கொண்டிருக்கிறீர். இவ்வளவு நெருக்கமான சொந்தங்களுக்கிடையில் ஏற்படப்போகும் பிளவை மன்னர் {திருதராஷ்டிரர்} (இன்று) ஏன் அலட்சியம் செய்கிறார்? என , உமது சொந்தங்களுக்குள்ளே பிளவு கொண்டிருக்கும் உம்மைக் கண்டு, உண்மையில் உமது எதிரிகள் நகைப்பார்கள். ஓ! மன்னா {திருதராஷ்டிரரே}, *சமரசத்தினாலோ {சமாதானத்தினாலோ}, பரிசு மூலமோ {தானத்தினாலோ} கடக்க வேண்டிய அந்த ஆபத்துகளை, பலத்தைப் பயன்படுத்தி {தண்டத்தினால்} எவன் கடப்பான்?" என்றாள் {காந்தாரி}".

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} தொடர்ந்தார், "பிறகு, திருதராஷ்டிரனின் கட்டளையின் பேரிலும், அவனது {துரியோதனனின்} தாயுடைய {காந்தாரியின்} கட்டளையின் பேரிலும், பழியுணர்ச்சி கொண்ட துரியோதனனை மீண்டும் ஒருமுறை சபைக்குள் நுழையச் செய்தான் க்ஷத்திரி {விதுரன்}. கோபத்தால் தாமிரம் போலச் சிவந்திருந்த கண்களுடன், பாம்பு போலப் பெருமூச்சுவிட்டுக் கொண்டிருந்த அந்த இளவரசன் {துரியோதனன்}, தனது தாயின் வார்த்தைகளை எதிர்பார்த்து அந்தச் சபைக்குள் மீண்டும் நுழைந்தான். தவறான பாதையில் நடந்து கொண்டிருந்த தனது மகன் {துரியோதனன்}, சபைக்குள் நுழைவதைக் கண்ட காந்தாரி, அவனைக் {துரியோதனனைக்} கடுமையாகக் கண்டித்து, சமாதானத்தை ஏற்படுத்த இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னாள்.

காந்தாரி {துரியோதனனிடம்} சொன்னாள், "ஓ! துரியோதனா, ஓ! அன்பு மகனே, உனக்கும் உனது தொண்டர்கள் {உன்னைப் பின்பற்றுபவர்கள்} அனைவருக்கும் நன்மையைத் தருபவையும், உன்னால் கீழ்ப்படியத் தக்கவையும், உனக்கு மகிழ்ச்சியைக் கொண்டு வருபவையுமான எனது வார்த்தைகளைக் கவனிப்பாயாக. ஓ! துரியோதனா, உனது நலன்விரும்பிகள் சொல்லும் வார்த்தைகளுக்குக் கீழ்ப்படிவாயாக. பாரதர்களில் சிறந்தவர்களான உனது தந்தை {திருதராஷ்டிரர்}, பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர், க்ஷத்ரி {விதுரன்} ஆகியோர் சொல்லும் வார்த்தைகளுக்கும் கீழ்ப்படிவாயாக. நீ சமாதானம் செய்து கொண்டால், பீஷ்மர், உனது தந்தை {திருதராஷ்டிரர்}, {காந்தாரியாகிய} நான் மற்றும் துரோணரின் தலைமையிலான உனது நலன் விரும்பிகள் அனைவருக்கும் நீ மரியாதை செய்தவனுமாவாய். {மேற்கண்டவர்களை மதித்தவனுமாவாய்}.

ஓ! பெரும் அறிவு கொண்டவனே, ஓ! பாரதர்களில் சிறந்தவனே {துரியோதனா}, ஒரு நாட்டை அடைந்து, அதைப் பாதுகாத்து அனுபவிப்பதைத் தனது சொந்த விருப்பம் ஒன்றால் மட்டுமே எவனாலும் வெல்ல முடியாது. புலன்களைக் கட்டுக்குள் வைக்காதவனால் நீண்ட காலம் அரசுரிமையைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள இயலாது. தனது ஆன்மாவைக் கட்டுக்குள் கொண்டு, பெரும் புத்திக்கூர்மையும் கொண்டவனால் மட்டுமே ஒரு நாட்டை ஆள முடியும். ஆசை மற்றும் கோபம் ஆகியவை ஒரு மனிதனிடம் உள்ள செல்வங்கள் மற்றும் இன்பங்கள் அனைத்தையும் அழித்துவிடும்.

{ஆசை, கோபம் என்ற} இந்த எதிரிகளை முதலில் வென்ற பிறகே, ஒரு மன்னனால், பூமியைத் தனது கட்டுக்குள் கொண்டு வர முடியும். மனிதர்களை ஆள்வது பெரிய காரியமாகும். தீய ஆன்மா கொண்டோர்தான், ஒரு நாட்டை எளிதாக வெல்ல விரும்புவார்கள். ஆனால், (அது வெல்லப்பட்ட பிறகு), அவர்களால் அந்த நாட்டைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள முடியாது. ஒரு பெரிய பேரரசை அடைய விரும்பும் ஒருவன், அறம், பொருள் ஆகிய இரண்டுக்கும் நிச்சயம் கட்டுப்பட வேண்டும். ஏனெனில், விறகை உண்ணும் நெருப்பு வளர்வதைப் போல, புலன்கள் ஒடுக்கப்பட்டால்தான், புத்திக்கூர்மை அதிகரிக்கும். அவை {புலன்கள்} கட்டுப்படுத்தப்படவில்லையெனில், பழக்கப்படாதவையும், அடங்காதவையுமான குதிரைகள், திறனற்ற ஓட்டுநரைக் கொன்று விடுவதைப்போல, {அந்தப் புலன்களை} உரியவர்களையேகூட அவற்றால் {புலன்களால்} கொன்றுவிட இயலும்.

தன்னை வெல்லாமல், தனது ஆலோசகர்களை வெல்ல முனைபவனும், தனது ஆலோசகர்களை வெல்லாமல், தனது எதிரைகளை வெல்ல முனைபவனும் விரைவில் வீழ்த்தப்பட்டு நிர்மூலமடைகிறார்கள். தனது சுயத்தையே எதிரியாக எடுத்துக் கொண்டு, அதை முதலில் வெல்பவன், தனது ஆலோசகர்களையும், அதன்பின்பு தனது எதிரிகளையும் வீணாக வெல்ல முயல மாட்டான். தன் புலன்களையும், தனது ஆலோசகர்களையும் வென்று, வரம்புமீறுபவர்களைத் தண்டித்து, ஆலோசித்தபிறகு செயல்பட்டு, அறிவுடன் இருக்கும் ஒரு மனிதனையே செழிப்பு வழிபடுகிறது. நெருங்கிய துளைகள் கொண்ட வலையில் இரு மீன்கள் அகப்படுவதைப் போல, உடலில் குடியிருக்கும் ஆசை {காமம்} மற்றும் கோபம் {குரோதம்} ஆகியவை {மனிதனின்} அறிவினால் {ஞானத்தினால்} பலத்தை இழக்கின்றன.

சொர்க்கத்திற்குச் செல்லும் விருப்பத்தால், உலக ஈர்ப்புகளில் இருந்து விடுபடும் ஒருவன், ஆசை {காமம்} மற்றும் கோபத்தால் {குரோதத்தால்} உற்சாகம் அடைந்தால், அந்த இரண்டின் விளைவாக, சொர்க்கத்தின் வாசல்களைத் தேவர்களே அவனுக்கு எதிராக {அவன் உள்ளே செல்லமுடியாதபடி} அடைப்பார்கள். ஆசை, கோபம், பேராசை, தற்பெருமை, செருக்கு ஆகியவற்றை நன்கு அடக்கத்தெரிந்த மன்னனால், முழுப் பூமியின் ஆட்சியதிகாரத்தையும் தன் சொந்தமாக்கிக் கொள்ள முடியும்.

செல்வம் மற்றும் அறம் ஆகியவற்றை ஈட்டவும், எதிரிகளை வீழ்த்தவும் விரும்பும் ஒரு மன்னன், தனது ஆசைகளைக் கட்டுப்படுத்துவதிலேயே எப்போதும் ஈடுபட வேண்டும். ஆசையாலோ, கோபத்தாலோ தன் சொந்தங்களிடமோ, பிறரிடமோ வஞ்சகமாக நடந்து கொள்ளும் ஒருவனால், பல கூட்டாளிகளைப் {நண்பர்களைப்} பெறுவதில் வெற்றி அடைய முடியாது.

ஓ! மகனே {துரியோதனா}, பெரும் அறிவுபடைத்தவர்களும், எதிரிகளைத் தண்டிப்பவர்களுமான பாண்டுவின் வீர மகன்களுடன் {பாண்டவர்களுடன்} சேர்ந்து மகிழ்ச்சியுடன் இந்தப் பூமியை அனுபவிப்பாயாக. சந்தனுவின் மகனான பீஷ்மர், வலிமைமிக்கத் தேர்வீரரான துரோணர் ஆகியோர் சொன்னவையெல்லாம், ஓ! மகனே {துரியோதனா}, நிச்சயம் உண்மையே. கிருஷ்ணனும், தனஞ்சயனும் {அர்ஜுனனும்} வெல்லப்பட முடியாதவர்கள் ஆவர். எனவே, உழைக்க வருந்தாதவனான இந்த வலிமைமிக்கவனின் {கிருஷ்ணனின்} பாதுகாப்பை நாடுவாயாக. ஏனெனில், கேசவன் {கிருஷ்ணன்} கருணை இருந்தால், இரு தரப்பும் மகிழ்ச்சியடைவார்கள்.

தனது செழிப்பை மட்டுமே எப்போதும் தேடி, அறிவுடைய கல்விமான்களான தன் நண்பர்களின் விருப்பங்களுக்குக் கீழ்ப்படியாத ஒரு மனிதன், தனது எதிரிகளையே மகிழ்ச்சிப்படுத்துகிறான். ஓ! மகனே {துரியோதனா}, போரினால் எந்த நன்மையும் மில்லை, எந்த அறமும் பொருளும் இல்லை. பிறகு, அதனால் {போரினால்} மகிழ்ச்சியை எப்படிக் கொண்டு வர முடியும்? வெற்றியும் கூட எப்போதும் நிச்சயமானதல்ல. எனவே, போரில் உனது இதயத்தை நிலைநிறுத்தாதே.

ஓ! பெரும் அறிவு கொண்டவனே {துரியோதனா}, பீஷ்மர், உனது தந்தை {திருதராஷ்டிரர்}, பாஹ்லீகர் ஆகியோர் பாண்டவர்களுக்கு அவர்களுடைய {நாட்டின்} பங்கை {பகைவர்கள் மீது கொண்ட} அச்சத்தின் காரணமாகவே (முன்பு) கொடுத்தார்கள். ஓ! எதிரிகளைத் தண்டிப்பவனே {துரியோதனா}, அவர்களுடன் {பாண்டவர்களுடன்} பிளவை விரும்பாதே. அந்த வீரர்கள் {பாண்டவர்கள்} மூலம், முட்கள் {பகைவர்கள்} அற்றதாகச் செய்யப்பட்ட பூமி முழுவதிலும் நீ அரசுரிமை புரிகிறாய். உண்மையில், அப்படி {பீஷ்மர், திருதராஷ்டிரர் மற்றும் பாஹ்லீகர் ஆகியோர்} (அமைதியாக) விட்டுக்கொடுத்ததன் விளைவில் உண்டான கனியையே {பயனையே} நீ இன்று காண்கிறாய்.

ஓ! எதிரிகளைத் தண்டிப்பவனே {துரியோதனா}, அவர்களுக்கு {பாண்டவர்களுக்கு} உரியதைப் பாண்டுவின் மகனிடம் {யுதிஷ்டிரனிடம்} கொடுத்துவிடு. உனது ஆலோசகர்களுடன் {அமைச்சர்களுடன்} (இந்தப் பேரரசில்) பாதியை நீ அனுபவிக்க விரும்பினாலும், அவர்களுடைய {பாண்டவர்களுடைய} பங்கை அவர்களுக்குக் கொடுத்துவிடு. உன்னையும், உனது ஆலோசகர்களையும் {அமைச்சர்களையும்} ஆதாரமாகத் தாங்கிக் கொள்ளப் பாதிப் பூமியே போதுமானதாகும். உனது நலன்விரும்பிகளின் சொற்களின்படி செயல்பட்டு, ஓ! பாரதா {துரியோதனா}, பெரும் புகழை வெல்வாயாக.

செழிப்பைக் கொண்டவர்களும், தங்கள் ஆன்மாக்களை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்தியவர்களும், பெரும் புத்திக்கூர்மை கொண்டவர்களும், தங்கள் ஆசைகளை வென்றவர்களுமான பாண்டுவின் மகன்களிடம் {பாண்டவர்களிடம்} நீ பூசல் கொண்டால், அஃது உனது பெரும் செழிப்பை அழிக்க மட்டுமே செய்யும். ஓ! பாரதக் குலத்தின் காளையே {துரியோதனா}, உனது நலன்விரும்பிகள் அனைவரின் கோபத்தையும் அகற்றி, பாண்டுவின் மகன்களுக்குச் சொந்தமான பங்கை அவர்களிடம் கொடுத்து, உனது நாட்டை நீ மகிழ்ச்சியாக ஆள்வாயாக.

ஓ! மகனே, பாண்டுவின் மகன்கள் {பாண்டவர்கள்} முழுமையாகப் பதிமூன்று {13} வருடங்கள் அனுபவித்த தண்டனை போதும். ஓ! பெரும் அறிவுடையவனே {துரியோதனா}, ஆசையாலும், கோபத்தாலும் வளரும் (அந்த நெருப்பை) இப்போதே தணிப்பாயாக {அடக்குவாயாக}. பாண்டவர்களின் செல்வத்தில் பேராசை கொண்டிருக்கும் நீ அவர்களுக்கு இணையாக மாட்டாய்; பெரும் கோபம் கொண்ட இந்தச் சூதனின் மகனும் {கர்ணனும்}, உனது தம்பியான துச்சாசனனும் {பாண்டவர்களுக்கு} இணையாகமாட்டார்கள்.

உண்மையில், பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர், கர்ணன், பீமசேனன், தனஞ்சயன் {அர்ஜுனன்}, திருஷ்டத்யும்னன் ஆகியோர் கோபமுற்றால், பூமியில் வாழ்வோர் அனைவரும் அழிவடைவார்கள். ஓ! மகனே {துரியோதனா}, கோபத்தின் ஆளுகைக்குள் சென்று குருக்களை {கௌரவர்களை} அழித்துவிடாதே. உன் நிமித்தமாக இந்தப் பரந்த பூமி அழியாதிருக்கட்டும்.

பீஷ்மரும், துரோணரும், கிருபரும், மற்றும் அனைவரும் முழு வலிமையுடன் (உனக்காகப்) போரிடுவார்கள் என்றே சிறுமதி படைத்த நீ நினைக்காய். அஃது எப்போதும் நிகழாது. ஏனெனில், தன்னறிவைக் கொண்ட இவர்களைப் பொறுத்தவரை, {கௌரவர்களான} உங்களுக்குச் சமமாகப் பாண்டவர்களிடமும் இவர்கள் பாசம் கொண்டுள்ளனர். மன்னரிடம் (திருதராஷ்டிரரிடம்) தாங்கள் பெற்ற வாழ்வாதாரத்தின் பொருட்டு [1], அவர்கள் தங்கள் உயிரையே கொடுக்கச் சம்மதித்தாலும், மன்னன் யுதிஷ்டிரனை நோக்கி அவர்களால் தங்கள் கோபப் பார்வையைச் செலுத்த முடியாது.

[1], ராஜ பிண்டத்தில் உண்டான பயத்தின் {மன்னன் திருதராஷ்டிரன் அளித்த உணவை உண்ட நன்றியின்} பொருட்டு என்பது இங்கே பொருள்.

பேராசை மூலம், மனிதர்கள் செல்வத்தை அடைவது இந்த உலகில் காணப்படுவதில்லை. ஓ! மகனே, உனது பேராசையைக் கைவிடுவாயாக. ஓ! பாரதக் குலத்தின் காளையே {துரியோதனா}, நில்" என்றாள் {காந்தாரி}".
........................................................................................................................................
*சமரசத்தினாலோ
{சாம, பேத, தான, தண்டம் ஆகியவற்றைக் கைகொண்டு எதிரிகளை வழிக்கு கொண்டுவருதல் வேண்டும் என்பதையே இங்கு காந்தாரி குறிக்கிறாள்}


ஞாயிறு, ஏப்ரல் 26, 2015

வியாசரையும் காந்தாரியையும் இங்கே அழைப்பீராக! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 67

Bring Vyasa and Gandhari hither! | Udyoga Parva - Section 67 | Mahabharata In Tamil

(சனத்சுஜாத பர்வத் தொடர்ச்சி - 27) {யானசந்தி பர்வம் - 21}

பதிவின் சுருக்கம் : சஞ்சயன் சொன்ன எதையும் துரியோதனன் மதிக்காமல் இருப்பது; எஞ்சிய பிறரும் அமைதியாக இருப்பது; சபை கலைவது; இருதரப்புப் பலம் மற்றும் பலவீனங்களைச் சஞ்சயனிடம் தனிமையில் திருதராஷ்டிரன் கேட்பது; சஞ்சயன், வியாசரையும், காந்தாரியையும் வரவழைக்கச் சொல்வது; சஞ்சயன் மற்றும் திருதராஷ்டிரன் மனநிலைகளைப் புரிந்து கொண்ட வியாசர், கிருஷ்ணன் மற்றும் அர்ஜுனன் குறித்துச் சஞ்சயன் அறிந்த யாவற்றையும் திருதராஷ்டிரனுக்குச் சொல்லச் சொன்னது...

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} சொன்னார், "திருதராஷ்டிரன் மகனான துரியோதனன், சஞ்சயன் கூறிய வார்த்தைகளைச் சிறிதும் மதிக்கவில்லை, எஞ்சியவர்களும் அமைதியாக இருந்தனர். அப்போது, அங்கே கூடியிருந்த மன்னர்கள் எழுந்து சென்றனர். பூமியின் மன்னர்கள் அனைவரும் சென்றபிறகு, தனது மகன் {துரியோதனன்} மீது தான் கொண்ட பாசத்தால், அவனது {துரியோதனனின்} ஆலோசனைகளை எப்போதும் பின்பற்றுபவனான மன்னன் திருதராஷ்டிரன், அங்கே கூடிய மன்னர்கள் அனைவரும் வெற்றியடைய விரும்பி, தன் தரப்பு மற்றும் தனக்கு எதிரான பாண்டவர்கள் தரப்புத் தீர்மானங்கள் குறித்துச் சஞ்சயனிடம் தனிமையில் விசாரிக்கத் தொடங்கினான்.


திருதராஷ்டிரன் {சஞ்சயனிடம்}, "ஓ! கவல்கணன் மகனே {சஞ்சயா}, பாண்டவர்களின் விவகாரங்களை நுணுக்கமாக நீ தெரிந்து வைத்திருப்பதால், நமது படையின் பலமும் பலவீனமும் எதில் அடங்கி இருக்கிறது என்பதை எனக்கு உண்மையாகச் சொல்வாயாக. அவர்களின் {பாண்டவர்களின்} மேன்மையும், தாழ்மையும் எதிலிருக்கிறது என்பதையும் எனக்குச் சொல்வாயாக. நீ இருதரப்பு பலங்களையும் முழுதாய் அறிந்திருக்கிறாய். நீ அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும், அறம் மற்றும் பொருள் குறித்த அனைத்துக் காரியங்களை அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறாய். ஓ! சஞ்சயா, என்னால் கேட்கப்படும் நீ, போரில் ஈடுபடும்போது, எத்தரப்பு அழிந்து போகும் என்பதை எனக்குச் சொல்வாயாக" என்றான் {திருதராஷ்டிரன்}.

சஞ்சயன் {திருதராஷ்டிரனிடம்}, "ஓ! மன்னா {திருதராஷ்டிரரே}, நான் உம்மிடம் எதையும் கமுக்கத்தில் {இரகசியத்தில், தனிமையாகச்} சொல்ல மாட்டேன். ஏனெனில், {அப்படிச் சொன்னால்} எனக்கெதிரான தீய உணர்வுகள் {அருவருப்பு} உமக்கு உண்டாகலாம். ஓ! அஜமீடரே {திருதராஷ்டிரரே}, உயர்ந்த நோன்புகளைக் கொண்ட உமது தந்தை வியாசரையும், உமது ராணி காந்தாரியையும் இங்கே அழைப்பீராக. அறநெறி அறிவும், நுண்ணிய நோக்கும், உண்மை அறியும் திறனும் பெற்ற அவர்கள் {வியாசரும், காந்தாரியும்}, உமக்கு என் மீது அருவருப்பு உண்டானால் அவற்றை நீக்குவார்கள். ஓ! மன்னா {திருதராஷ்டிரரே}, அவர்களின் முன்னிலையில், கேசவன் {கிருஷ்ணன்} மற்றும் பார்த்தனின் {அர்ஜுனனின்} நோக்கங்கள் பற்றிய அனைத்தையும் நான் உமக்குச் சொல்கிறேன்" என்றான் {சஞ்சயன்}.

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} தொடர்ந்தார், "இப்படிச் {சஞ்சயனால்} சொல்லப்பட்ட திருதராஷ்டிரன், காந்தாரி மற்றும் வியாசர் ஆகியோரை அங்கே அழைத்து வர ஏற்பாடு செய்தான். விதுரனால் வரவேற்கப்பட்ட அவர்கள் {காந்தாரியும் வியாசரும்}, தாமதமின்றிச் சபைக்குள் நுழைந்தார்கள். பெரும் ஞானம் கொண்டவரான கிருஷ்ண துவைபாயனர் {வியாசர்}, சஞ்சயன் மற்றும் தன் மகன் {திருதராஷ்டிரன்} ஆகிய இருவரது நோக்கங்களையும் புரிந்து கொண்டு, "ஓ! சஞ்சயா, அறிந்து கொள்ளும் விருப்பத்தில் திருதராஷ்டிரன் விசாரிக்கும் அனைத்தையும் அவனுக்கு {திருதராஷ்டிரனுக்குச்} சொல்வாயாக. வாசுதேவன் {கிருஷ்ணன்} மற்றும் அர்ஜுனன் குறித்து நீ அறிந்தது அத்தனையும் அவனுக்குச் சொல்வாயாக" என்றார் {வியாசர்}.

ஞாயிறு, அக்டோபர் 27, 2013

காந்தாரி சொன்ன புத்திமதி | சபா பர்வம் - பகுதி 74

Gandhari's counsel to Dhritarashtra | Sabha Parva - Section 74 | Mahabharata In Tamil

(தியூத பர்வத் தொடர்ச்சி)

அறத்தின் வழி நடக்கும்படி திருதராஷ்டிரனுக்கு காந்தாரி அறிவுறுத்துவது; காந்தாரியை சொல்லை மறுத்த திருதராஷ்டிரன் பாண்டவர்களை மீண்டும் சூதாட அழைப்பது.

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "ஓ ஏகாதிபதி, அதன்பிறகு தான் அறம் சார்ந்த காந்தாரி, தனது மகன்கள் மேல் இருக்கும் பாசத்தால் துயர் கொண்டு மன்னர் திருதராஷ்டிரனிடம், "*துரியோதனன் பிறந்த போது, பெரும் புத்திகூர்மையுள்ள விதுரர், "குலத்தைக் கெடுக்கப் போகும் இவனை {துரியோதனனை} மறு உலகத்திற்கு அனுப்புவது நலம்." என்று சொன்னார். இதை இதயத்தில் நிறுத்தும், ஓ குருக்களின் மன்னா. ஓ பாரதா, உமது தவறுக்காக பேராபத்து எனும் கடலில் மூழ்காதீர்.

ஓ தலைவா, முதிரா வயது கொண்ட இந்தத் தீயவர்களின் ஆலோசனைகளைப் பாராட்டி அங்கீகரிக்காதீர். இந்தக் குலத்தின் பயங்கர அழிவுக்கு நீரே காரணமாகாதீர். கட்டி முடிக்கப்பட்ட ஏரிக்கரையை எவன் உடைப்பான்? அல்லது அணைந்து போன நெருப்பை எவன் மறுபடி கிண்டி விடுவான்? ஓ பாரத குலத்தின் காளையே, அமைதியாக இருக்கும் பிருதையின் {Pritha-குந்தியின்} மகன்களை {பாண்டவர்களை} எவன் தூண்டிவிடுவான்?


ஓ அஜமிதரே {திருதராஷ்டிரரே}, அனைத்தையும் நீர் நினைவில் வைத்திருப்பீர். இருப்பினும், நான் இந்த விஷயத்தில் உம்முடைய கவனத்தைக் கோருகிறேன். சாத்திரங்களால் தீய மனம் கொண்டோரை நன்மையாகவோ தீமையாகவோ கட்டுப்படுத்தவே முடியாது {புத்தி கெட்டவனுக்கு நன்மையையும் தீமையையும் சாத்திரங்கள் கற்பிக்காது என்கிறது ம.வீ.ரா.பதிப்பு}.

ஓ மன்னா {திருதராஷ்டிரரே}, முதிர்ச்சியில்லா மனிதனின் புரிதல், முதிர்ச்சியுடையோரைப் போல இருக்காது. உமது மகன்கள் உம்மைத் தலைவராக ஏற்றுத் தொடரட்டும். அவர்கள் உம்மிடம் இருந்து {அவர்கள் உயிரை இழந்துவிடாமல்} எப்போதும் பிரிக்கப்படாது இருக்கட்டும். ஆகையால், ஓ மன்னா {திருதராஷ்டிரரே}, என் வார்த்தையின்படி இந்தப் பாவியை {துரியோதனனை} நமது குலத்தில் இருந்து கைவிடுங்கள்.

ஓ மன்னா {திருதராஷ்டிரரே}, இதற்கு முன்பு உமது பிள்ளை பாசத்தால் உம்மால் அப்படிச் செய்ய முடியவில்லை. அவனால் {துரியோதனனால்} நமது குலம் அழியும் நேரம் வந்து விட்டது என்பதை அறிந்து கொள்ளும். ஓ மன்னா {திருதராஷ்டிரரே}, பிழை செய்யாதீர். அமைதி, அறம், உண்மையான கொள்கை ஆகியவற்றால் உமது மனம் வழிநடத்தப்படட்டும். தீச்செயல்கள் மூலம் செழிப்பை அடைபவன் விரைவில் அழிக்கப்படுவான். மென்மையான செயல் மூலம் கிட்டும் செல்வம், வேர்விட்டு, கீழிறங்கி தலைமுறை தலைமுறையாக இருக்கும்" என்றாள்.

அறத்தின் வழியைக் காட்டும் வார்த்தைகளைப் பேசிய காந்தாரியால் இப்படிச் சொல்லப்பட்ட மன்னன் {திருதராஷ்டிரன்}, அவளிடம் {காந்தாரியிடம்}, "நமது குலத்திற்கு அழிவு வந்திருக்கிறது என்றால், அது அப்படியே நடக்கட்டும். நான் அதைத் தடுக்க இயலாதவனாக இருக்கிறேன். அவர்கள் (எனது மகன்கள்) விருப்பப்படியே நடக்கட்டும். பாண்டவர்கள் திரும்பட்டும். எனது மகன்கள் பாண்டுவின் மகன்களோடு சூதாடட்டும்" என்றான் {திருதராஷ்டிரன்}.
********************************************************************
*துரியோதனன் பிறந்த போது...........
பார்க்க:அரசனே! துரியோதனனைக் கைவிடு! - ஆதிபர்வம் பகுதி 115


சனி, ஜூன் 08, 2013

நூறில் ஒன்று கூடியது எப்படி? - ஆதிபர்வம் பகுதி 116

One above the Hundred! How? | Adi Parva - Section 116 | Mahabharata In Tamil


(சம்பவ பர்வத் தொடர்ச்சி)

ஜனமேஜயன், "ஓ பாவங்களற்றவரே, முனிவரின் வரத்தால் திருதராஷ்டிரரின் நூறு மகன்கள் பிறந்ததைப் பற்றி முதலில் இருந்து சொன்னீர்கள். ஆனால், அவருக்குப் பிறந்த மகளைப் பற்றி எந்தக் குறிப்பும் சொல்லவில்லையே. வெறுமனே காந்தாரியிடம் நூறு மகன்களும், வைசியப் பெண்மணியிடம் ஒரு மகனும், பிறகு நூற்றொன்றாக ஒரு மகளும், என்று மட்டுமே சொல்லியிருக்கிறீர். அளவற்ற சக்தி கொண்ட வியாச முனிவர், காந்தார மன்னனின் மகளிடம் (காந்தாரி) நூறு மகன்களுக்குத் தாயாவாய் என்றுதானே சொல்லியிருந்தார்? அப்படியிருக்கும்போது, ஓ சிறப்பு வாய்ந்தவரே, எப்படி காந்தாரி அந்த நூறு மகன்களுக்கு மேல் ஒரு மகளையும் பெற்றாள் என்று சொல்கிறீர்? அந்தச் சதைப்பிண்டம் நூறு பங்காகப் பிரிக்கப்பட்டது எனும்போது, காந்தாரி மறுபடி கருவுறவில்லை எனும்போது, எப்படி துச்சலை பிறந்தாள்? ஓ முனிவரே, இதை எனக்குச் சொல்லுங்கள். எனக்கு ஆவல் மேலிடுகிறது." என்று கேட்டான்.


வைசம்பாயனர், "ஓ பாண்டவர் வழி வந்தவனே, உனது கேள்வி நியாயமானதே, என்ன நடந்தது என்பதை நான் உனக்குச் சொல்கிறேன். அந்தச் சிறப்புவாய்ந்த பெருமுனிவர், அந்த சதைப்பிண்டத்தில் நீர் தெளித்து, அதை பகுதிகளாகப் பிரித்துக் கொண்டிருந்தார். அப்படிப் பிரிக்கப்படும்போது, செவிலி தெளிந்த நெய் நிரப்பப்பட்ட ஒவ்வொரு பானையிலும் ஒரு துண்டைப் போட்டுக் கொண்டே வந்தாள். இந்தப் பணி நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கும்போதே, கடும் விரதங்கள் இருக்கும் அந்த அழகு நிரம்பிய பத்தினி காந்தாரி, மகளால் கிடைக்கப்பெறும் பாசத்தை உணர்ந்து, தனக்குள், 'முனிவர் சொன்ன பிறகு, நான் நூறு மகன்களைப் பெறுவேன் என்பதில் சந்தேகமில்லை. அதில் மாற்றம் இருக்க வாய்ப்பில்லை. ஆனால், அந்த நூறு மகன்களுக்கு மேலும் ஒரு மகள், அந்த மகன்களுக்கெல்லாம் இளையவளாகப் பிறந்தால் நான் மிகவும் மகிழ்வேன். அதனால், எனது கணவருக்கு, மகளின் பிள்ளைகளால் கிடைக்கும் நல்லுலகங்கள் கிடைக்கும். தனது மருமகனின் (மகளின் கணவன்) மீது ஒரு பெண் கொண்டிருக்கும் பாசமும் பெறுமைக்குரியது. ஆகையால், நான் எனது நூறு மகன்களுக்கு மேலும் ஒரு மகளைப் பெறுவேனேயானால், மகன்களாலும், மகளின் மகன்களாலும் சூழப்பட்டு, பெரிதும் அருளப்பட்டிருப்பேனே. நான் கடும் விரதங்கள் இருப்பது உண்மையானால், நான் இரந்தோர்க்கு ஈவது உண்மையானால், ஹோமம் செய்வது உண்மையானால், பெரியோர்களை மரியாதையாகக் கவனித்து வணங்கி வருவது உண்மையானால், (அச்செயல்களின் கனியாக) எனக்கு ஒரு மகள் பிறக்க வேண்டும்.' என்று நினைத்துக் கொண்டாள். இவ்வளவு நேரமும் அந்த சிறப்புமிகுந்த முனிவர் கிருஷ்ண துவைபாயனர் (வியாசர்) அந்தச் சதைப் பிண்டங்களைப் பிரித்துக் கொண்டிருந்தார். நாறு பகுதிகளையும் எண்ணி முடித்த அவர், சுபலனின் மகளிடம் (காந்தாரியிடம்), "இதோ இருக்கிறார்கள் உனது நூறு மகன்களும். நான் உன்னிடம் பொய்யுரைக்கவில்லை. இருப்பினும், இங்கு நூறுக்கு மேல் ஒரு பகுதி மிகுந்து இருக்கிறது. உனக்கு மகளின் மூலமாக மகன் கிடைக்கவே இது மீந்திருக்கிறது. உனது ஆசைக்கிணங்க, இந்தப் பகுதி நற்பேறு பெற்ற இனிமையான மகளாக உருவாகும்." என்று சொல்லிய அந்தத் துறவி, இன்னொரு பானையில் தெளிந்த நெய்யை நிரப்பி வர வைத்து, அந்தப் பகுதியை ஒரு மகளுக்காக இட்டு வைத்தார்.

ஓ பாரதா, துச்சலையின் பிறப்பு குறித்த அனைத்தையும் உனக்குச் சொல்லிவிட்டேன். ஓ பாவங்களற்றவனே, நான் இன்னும் என்ன உரைக்க வேண்டும் என்று கேள்." என்றார்


சனி, ஜூன் 01, 2013

கற்புக்கரசி காந்தாரி - ஆதிபர்வம் பகுதி 110

Chaste Gandhari | Adi Parva - Section 110 | Mahabharata In Tamil

(சம்பவ பர்வ தொடர்ச்சி)

பீஷ்மர் விதுரரிடம், "இந்த நமது கொண்டாடப்படும் குலம் {குரு குலம்}, பெரும் சாதனைகளையும் அனைத்து அறங்களையும் உள்ளடக்கி இந்தப் பூமியின் அனைத்து ஏகாதிபதிகள் மீதும் ஆதிக்கத்தைக் கொண்டிருந்தது. பல அறம் சார்ந்த, சிறப்புமிகுந்த ஏகாதிபதிகள் இந்த {குரு} குலத்தில் தோன்றியதால் அதன் புகழ் நிலைத்திருக்கிறது. நமது {குரு}குலம் அருகிப் போவதிலிருந்து காக்க, சிறப்பு மிகுந்த கிருஷ்ணாவும் (துவைபாயனர் {வியாசர்}), சத்தியவதியும், நானும் உங்கள் மூவரையும் {திருதராஷ்டிரன், பாண்டு, விதுரன்} வளர்த்தோம். இந்த {குரு}குலத்தை மறுபடியும் கடலென விரிவடையச் செய்வது உனக்கும் எனக்கும் கடமையாகும். நமது குலத்தோடு தொடர்பு கொள்ளக்கூடிய தகுதியுடன் மூன்று மங்கையர் இருப்பதாக நான் கேள்விப்படுகிறேன்.
ஒருத்தி யாதவ குல மகள் (சூரசேனன் மகள்-{குந்தி}-குந்திபோஜனுக்கு தத்து கொடுக்கப்பட்டள்}, இன்னொருத்தி சுபலன் மகள் {காந்தாரி}, மற்றொருத்தி மதுரையின் (மதுரா) இளவரசி {மாத்ரி}. ஓ மகனே {விதுரா}, இந்த மங்கையர் அனைவரும் நிச்சயமாக நீல இரத்தம் உடையவர்களே (O son, all these maidens are of course of blue blood.). அவர்கள் அழகும் சுத்தமான இரத்தமும் கொண்டு நமது குடும்பத்துடன் சம்பந்தம் வைத்துக் கொள்ளும் தகுதியுடன் உள்ளனர். ஓ புத்திசாலி மனிதர்களின் முதன்மையானவனே {விதுரனே}, நமது {குரு}குல வளர்ச்சிக்காக அவர்களைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் என்று நான் நினைக்கிறேன். நீ என்ன நினைக்கிறாய் என்பதைச் சொல்", என்றார் {பீஷ்மர்}. இப்படிக் கேட்கப்பட்ட விதுரர், "நீர் எங்கள் தந்தையும் தாயும் ஆவீர். நீரே எங்கள் ஆன்மிக குரு. ஆகையால், உங்கள் பார்வையில் எங்களுக்கு எது சிறந்தது என்று படுகிறதோ. அதைச் செய்யும்", என்றார் {விதுரர்}.



வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "விரைவில் பீஷ்மர், சுபலனின் இனிய மகள் காந்தாரி ஹரனிடம் (சிவனிடம்) இருந்து நூறு மகன்களைப் பெறுவதற்கான வரத்தைப் பெற்றாள் என்பதை அந்தணர்கள் மூலம் அறிந்தார். குருக்களின் பாட்டனானான பீஷ்மர் இதைக் கேட்டு, காந்தார மன்னனிடம் தனது தூதுவர்களை அனுப்பினார். முதலில் மன்னன் சுபலன் குருட்டு மாப்பிள்ளைக்கு {திருதராஷ்டிரனுக்குத்} தன் மகளை {காந்தாரியைக்} கொடுக்கத் தயங்கினான். பின்பு, குருக்களின் புகழையும், நடத்தைகளையும், அவர்களது இரத்தத்தையும் உணர்ந்து, தனது அறம் சார்ந்த மகளை திருதராஷ்டிரனுக்குக் கொடுக்க முடிவு செய்தான். அந்தக் கற்புக்கரசியான காந்தாரி, திருதராஷ்டிரன் குருடன் என்பதைக் கேள்விப்பட்டாள். தனக்கு அவனை {திருதராஷ்டிரனை} மணமுடிக்க தனது பெற்றோர் முடிவு செய்துள்ளனர் என்பதையறிந்து, தனது எதிர்காலக் கணவன் மீதிருந்த அன்பு மற்றும் மரியாதையால் தனது கண்களைக் கட்டிக் கொண்டாள். சுபலனின் மகன் சகுனி, இளமையுடனும் அழகுடனும் இருந்த தனது தங்கையை {காந்தாரியை} குருக்களிடம் அழைத்து வந்து, முறைப்படி திருதராஷ்டிரனுக்குக் கொடுத்தான்.



காந்தாரி பெரும் மதிப்புடன் வரவேற்கப்பட்டாள். அவர்களது திருமணம் பீஷ்மரின் வழிகாட்டுதல்படி பெரும் ஆடம்பரத்தோடு நடத்தப்பட்டது. அந்த வீரன் சகுனி, பல மதிப்புமிக்க பொருட்களுடன் தனது தங்கையை {காந்தாரியை} அளித்து, பீஷ்மரின் வாழ்த்துகளைப் பெற்று, தனது நகருக்குத் திரும்பிச் சென்றான். ஓ பாரதகுலத்தில் வந்தவனே {ஜனமேஜயனே}, அந்த அழகான காந்தாரி தனது நடத்தையாலும், அன்பான கவனிப்பாலும் எல்லா குருக்களையும் திருப்திப் படுத்தினாள். காந்தாரி, தனது கணவனுக்கு {திருதராஷ்டிரனுக்குத்} தன்னை முழுமையாக அர்ப்பணித்து அவனை கவனித்துக் கொண்டு, அவளது நன்னடத்தையால் பெரியவர்களைத் திருப்திப்படுத்தினாள். அவள் {காந்தாரி} கற்புக்கரசியாதலால், தனது கணவனை {திருதராஷ்டிரனைத்} தவிர யாதொரு ஆடவருடனோ, அல்லது பெரியவர்களுடனோ ஒரு வார்த்தையும் பேசாதிருந்தாள்.



புதன், மார்ச் 07, 2012

காந்தாரி

திருதராஷ்டிரனின் மனைவி. இவள் காந்தார நாட்டு இளவரசி. காந்தார மன்னன் சுபலனின் மகளும், காந்தார இளவரசன் சகுனியின் சகோதரியும் ஆவாள். திருதராஷ்டிரன் குருடனானதால், தனது கணவன் காணாத உலகத்தைத் தானும் காண விரும்பாது தனது கண்களைக் கட்டிக் கொண்டவள். இவள் கற்பிற்சிறந்தவள். இவளது சாபமே கிருஷ்ணனின் மறைவுக்குக் காரணமாக இருந்தது.

மஹாபாரதத்தில் காந்தாரி வரும் இடங்கள்

Mbh.1.1.81
Mbh.1.1.196
Mbh.1.2.494
Mbh.1.2.496
Mbh.1.2.529
Mbh.1.63.3172
Mbh.1.67.3589
Mbh.1.95.5273
Mbh.1.95.5302
Mbh.1.110.6096
Mbh.1.110.6098
Mbh.1.110.6100
Mbh.1.110.6102
Mbh.1.110.6103
Mbh.1.115.6221
Mbh.1.115.6223
Mbh.1.115.6226
Mbh.1.115.6229
Mbh.1.115.6231
Mbh.1.115.6237
Mbh.1.115.6270
Mbh.1.116.6278
Mbh.1.116.6279
Mbh.1.116.6285
Mbh.1.124.6671
Mbh.1.126.6767
Mbh.1.136.7296
Mbh.1.136.7315
Mbh.1.145.7805
Mbh.1.203.10057
Mbh.1.204.10077
Mbh.1.204.10095
Mbh.1.204.10100
Mbh.2.49.2050
Mbh.2.57.2361
Mbh.2.57.2362
Mbh.2.69.3032
Mbh.2.71.3093
Mbh.2.73.3136
Mbh.2.73.3156
Mbh.2.79.3432
Mbh.3.9.433
Mbh.3.230.11622
Mbh.3.237.11975
Mbh.3.245.12194
Mbh.3.251.12408
Mbh.3.252.12469
Mbh.3.252.12475
Mbh.3.254.12512
Mbh.3.254.12513
Mbh.3.269.13089
Mbh.5.8.239
Mbh.5.48.2691
Mbh.5.67.3446
Mbh.5.67.3449
Mbh.5.69.3486
Mbh.5.69.3488
Mbh.5.85.4069
Mbh.5.105.4888
Mbh.5.123.5464
Mbh.5.124.5474
Mbh.5.125.5576
Mbh.5.129.5691
Mbh.5.129.5695
Mbh.5.129.5696
Mbh.5.129.5698
Mbh.5.129.5709
Mbh.5.129.5710
Mbh.5.141.6351
Mbh.5.147.6561
Mbh.5.147.6623
Mbh.5.149.6679
Mbh.5.149.6690
Mbh.5.150.6728
Mbh.5.150.6736
Mbh.5.166.7510
Mbh.5.168.7622
Mbh.6.49.2550
Mbh.6.49.2552
Mbh.6.80.4163
Mbh.6.89.4701
Mbh.6.90.4713
Mbh.6.99.5279
Mbh.6.99.5289
Mbh.7.91.4175
Mbh.7.148.7758
Mbh.7.156.8471
Mbh.7.183.10049
Mbh.8.4.88
Mbh.8.10.395
Mbh.8.32.1488
Mbh.8.32.1501
Mbh.8.32.1522
Mbh.8.32.1537
Mbh.8.35.1875
Mbh.8.35.1888
Mbh.8.96.6151
Mbh.8.96.6154
Mbh.9.1.29
Mbh.9.1.54
Mbh.9.1.64
Mbh.9.1.65
Mbh.9.30.2191
Mbh.9.30.2193
Mbh.9.59.4274
Mbh.9.60.4377
Mbh.9.60.4378
Mbh.9.61.4379
Mbh.9.61.4388
Mbh.9.61.4390
Mbh.9.61.4392
Mbh.9.61.4410
Mbh.9.61.4413
Mbh.9.61.4415
Mbh.9.61.4422
Mbh.9.61.4443
Mbh.9.61.4444
Mbh.9.61.4448
Mbh.9.61.4450
Mbh.9.61.4460
Mbh.9.61.4464
Mbh.9.61.4466
Mbh.9.61.4472
Mbh.9.62.4530
Mbh.10.2.150
Mbh.10.9.701
Mbh.10.9.706
Mbh.10.9.707
Mbh.11.1.42
Mbh.11.10.433
Mbh.11.10.436
Mbh.11.11.462
Mbh.11.14.551
Mbh.11.14.552
Mbh.11.14.558
Mbh.11.14.564
Mbh.11.14.572
Mbh.11.14.574
Mbh.11.15.585
Mbh.11.15.606
Mbh.11.15.623
Mbh.11.15.625
Mbh.11.15.629
Mbh.11.15.635
Mbh.11.15.640
Mbh.11.15.649
Mbh.11.15.650
Mbh.11.16.661
Mbh.11.17.734
Mbh.11.17.736
Mbh.11.18.774
Mbh.11.19.802
Mbh.11.20.825
Mbh.11.21.865
Mbh.11.22.887
Mbh.11.23.910
Mbh.11.24.962
Mbh.11.25.997
Mbh.11.25.1038
Mbh.11.25.1040
Mbh.11.25.1041
Mbh.11.25.1050
Mbh.11.26.1058
Mbh.11.26.1068
Mbh.12.37.2014
Mbh.12.40.2103
Mbh.12.42.2151
Mbh.12.45.2227
Mbh.13.166.13738
Mbh.13.167.13748
Mbh.14.1.14
Mbh.14.52.2304
Mbh.14.52.2305
Mbh.14.52.2307
Mbh.14.63.2912
Mbh.14.71.3126
Mbh.14.78.3449
Mbh.14.84.3764
Mbh.15.1.6
Mbh.15.1.15
Mbh.15.1.18
Mbh.15.2.52
Mbh.15.2.55
Mbh.15.2.58
Mbh.15.2.68
Mbh.15.3.78
Mbh.15.3.85
Mbh.15.3.98
Mbh.15.3.107
Mbh.15.3.111
Mbh.15.3.120
Mbh.15.3.124
Mbh.15.3.131
Mbh.15.3.157
Mbh.15.3.174
Mbh.15.3.184
Mbh.15.3.200
Mbh.15.4.218
Mbh.15.4.244
Mbh.15.5.256
Mbh.15.5.260
Mbh.15.8.401
Mbh.15.8.402
Mbh.15.8.404
Mbh.15.8.408
Mbh.15.8.414
Mbh.15.8.421
Mbh.15.9.440
Mbh.15.9.456
Mbh.15.10.460
Mbh.15.10.529
Mbh.15.14.621
Mbh.15.15.628
Mbh.15.15.639
Mbh.15.15.640
Mbh.15.16.658
Mbh.15.16.670
Mbh.15.18.735
Mbh.15.18.740
Mbh.15.18.758
Mbh.15.18.759
Mbh.15.19.773
Mbh.15.19.775
Mbh.15.19.788
Mbh.15.20.814
Mbh.15.20.817
Mbh.15.20.840
Mbh.15.21.855
Mbh.15.21.864
Mbh.15.22.879
Mbh.15.22.893
Mbh.15.24.939
Mbh.15.24.944
Mbh.15.24.949
Mbh.15.27.1072
Mbh.15.28.1092
Mbh.15.29.1146
Mbh.15.29.1149
Mbh.15.29.1175
Mbh.15.29.1177
Mbh.15.29.1193
Mbh.15.31.1253
Mbh.15.31.1257
Mbh.15.32.1293
Mbh.15.32.1312
Mbh.15.36.1465
Mbh.15.36.1472
Mbh.15.36.1473
Mbh.15.36.1519
Mbh.15.36.1524
Mbh.15.37.1543
Mbh.15.37.1548
Mbh.15.37.1553
Mbh.15.37.1560
Mbh.15.37.1578
Mbh.15.37.1583
Mbh.15.37.1588
Mbh.15.37.1594
Mbh.15.37.1603
Mbh.15.38.1612
Mbh.15.39.1657
Mbh.15.39.1660
Mbh.15.39.1663
Mbh.16.2.78
Mbh.16.4.170
Mbh.16.6.227
Mbh.18.5.245

பட்டியல் : http://ancientvoice.wikidot.com/mbh:gandhari

மஹாபாரதத்தின் முக்கிய மனிதர்கள் வரும் பகுதிகள்

அக்ருதவ்ரணர் அக்னி அகம்பனன் அகஸ்தியர் அகிருதவரணர் அங்கதன் அங்காரபர்ணன் அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அசலன் அசுவினிகள் அத்புதன் அத்ரி அத்ரிசியந்தி அதிரதன் அபிமன்யு அம்பரீஷன் அம்பா அம்பாலிகை அம்பை அயோதா தௌம்யா அர்வாவசு அர்ஜுனன் அரிஷ்டநேமி அருணன் அருணி அருந்ததி அலம்புசன் அலாயுதன் அவிந்தியன் அவுர்வா அன்சுமான் அனுவிந்தன் அஷ்டகன் அஷ்டவக்கிரர் அஸ்வத்தாமன் அஸ்வபதி ஆணிமாண்டவ்யர் ஆத்ரேயர் ஆதிசேஷன் ஆர்யகன் ஆர்ஷ்டிஷேணர் ஆஸ்தீகர் இந்திரசேனன் இந்திரசேனை இந்திரத்யும்னன் இந்திரன் இந்திரஜித் இராவான் {அரவான்} இல்வலன் உக்கிரசேனன் உக்தன் உச்சைஸ்ரவஸ் உசீநரன் உத்தமௌஜஸ் உத்தரன் உத்தரை உத்தவர் உத்தாலகர் உதங்கர் உதங்கா உபமன்யு உபரிசரன் உபஸ்ருதி உலூகன் உலூபி ஊர்வசி எலபத்திரன் ஏகலவ்யன் ஐராவதன் கங்கன் கங்கை கசன் கடோத்கசன் கண்வர் கணிகர் கத்ரு கந்தன் கபோதரோமன் கயன் கர்ணன் கருடன் கல்கி கல்மாஷபாதன் கலி கவந்தன் கனகன் கஹோடர் காகமா காசியபர் காதி காந்தாரி காமதேனு காயத்ரி கார்க்கோடகன் கார்த்திகை காலகேயர் காலவர் காளி காக்ஷிவத் கிந்தமா கிர்மீரன் கிரது கிரந்திகன் கிராதன் கிரிசன் கிரிடச்சி கிருதவர்மன் கிருதவீர்யன் கிருதாசி கிருபர் கிருஷ்ணன் கீசகர்கள் கீசகன் குணகேசி குந்தி குந்திபோஜன் குபேரன் கும்பகர்ணன் குரோதவாசர்கள் குவலாஸ்வன் கேசின் கேசினி கைகேயி கோடிகன் கோமுகன் கௌசிகர் கௌசிகி கௌதமர் சக்திரி சக்ரதேவன் சகரன் சகாதேவன் சகுந்தலை சகுனி சங்கன் சச்சி சசபிந்து சஞ்சயன் சஞ்சயன் 1 சத்தியபாமா சத்தியவதி சத்தியஜித் சத்யபாமா சத்யவான் சதானீகன் சந்தனு சந்திரன் சம்சப்தகர்கள் சம்பா சம்பை சம்வர்ணன் சமீகர் சர்மிஷ்டை சர்யாதி சரஸ்வதி சல்லியன் சலன் சனத்சுஜாதர் சஹஸ்ரபத் சாகரன் சாண்டிலி சாத்யகி சாத்யர்கள் சாந்தை சாம்பன் சாம்யமணி சாரங்கத்வஜன் சாரிசிரிகன் சாருதேஷ்ணன் சால்வன் சாவித்ரி சிகண்டி சிங்கசேனன் சிசுபாலன் சித்திரசேனன் சித்திராங்கதை சித்ரவாஹனன் சிபி சியவணன் சியவனர் சிரிங்கின் சிருஞ்சயன் சிவன் சீதை சுக்ரன் சுக்ரீவன் சுகன்யா சுசர்மன் சுசோபனை சுதர்சனன் சுதர்மை சுதன்வான் சுதக்ஷிணன் சுதாமன் சுதேவன் சுதேஷ்ணை சுந்தன் உபசுந்தன் சுநந்தை சுப்ரதீகா சுபத்திரை சுமுகன் சுரதை சுருதசேனன் சுருதர்வான் சுருதாயுதன் சுருதாயுஸ் சுவாகா சுவேதகேது சுனந்தை சுஹோத்திரன் சூதன்வான் சூர்ப்பனகை சூரன் சூரியதத்தன் சூரியன் சேகிதானன் சேதுகன் சைகாவத்யர் சைப்யை சைரந்திரி சோமகன் சோமதத்தன் சௌதியும்னி சௌனகர் ததீசர் தபதி தபஸ் தம்போத்பவன் தமயந்தி தமனர் தர்மதேவன் தர்மவியாதர் தளன் தக்ஷகன் தாத்ரேயிகை தார்க்ஷ்யர் தாருகன் தாலப்யர் தியுமத்சேனன் திர்கதமஸ் திரஸதஸ்யு திரிசிரன் திரிஜடை திருதராஷ்டிரன் திருஷ்டத்யும்னன் திரௌபதி திலீபன் திலோத்தமை திவோதாசன் துச்சலை துச்சாசனன் துந்து துர்க்கை துர்மதன் துர்மர்ஷணன் துர்முகன் துர்வாசர் துர்ஜயன் துரியோதனன் துருபதன் துருபதன் புரோகிதர் துரோணர் துவஷ்டிரி துவாபரன் துஷ்கர்ணன் துஷ்யந்தன் தேவ தேவசேனை தேவயானி தேவாபி தௌமியர் நகுலன் நகுஷன் நரகாசுரன் நரன் நளன் நளன்2 நாரதர் நாராயணர்கள் நாராயணன் நிவாதகவசர்கள் நீலன் நைருதர்கள் பகதத்தன் பகர் பகன் பகீரதன் பத்ரசாகன் பத்ரா பப்ருவாஹனன் பர்ணாதன் பர்வதர் பரசுராமர் பரத்வாஜர் பரதன் பராசரர் பராவசு பரீக்ஷித் பரீக்ஷித்1 பலராமன் பலன் பலி பாகுகன் பாண்டியன் பாண்டு பானுமான் பாஹ்லீகர் பிங்களன் பிரகலாதன் பிரத்யும்னன் பிரத்னஸ்வன் பிரதர்த்தனன் பிரதிவிந்தியன் பிரதீபன் பிரம்மத்வாரா பிரம்மா பிரம்மாதி பிரமாதின் பிராதிகாமின் பிருகத்யும்னன் பிருகதஸ்வர் பிருகு பிருது பிருந்தாரகன் பிருஹத்சேனை பிருஹத்பலன் பிருஹத்ரதன் பிருஹந்நளை பிருஹஸ்பதி பீமன் பீமன்1 பீஷ்மர் புரு புருரவஸ் புரோசனன் புலஸ்தியர் புலஹர் புலோமா புஷ்கரன் பூமாதேவி பூரி பூரிஸ்ரவஸ் பௌரவன் பௌலோமர் மங்கணகர் மடன் மணிமான் மதிராக்ஷன் மதுகைடபர் மந்தபாலர் மந்தரை மயன் மருத்தன் மஹாபிஷன் மஹிஷன் மாத்ரி மாதலி மாதவி மாந்தாதா மார்க்கண்டேயர் மாரீசன் மாலினி மிருத்யு முகுந்தன் முசுகுந்தன் முத்கலர் முனிவர்பகன் மூகன் மேதாவி மேனகை மைத்ரேயர் யது யமன் யயவரர் யயாதி யவக்கிரீ யுதாமன்யு யுதிஷ்டிரன் யுயுத்சு யுவனாஸ்வன் ரந்திதேவன் ராகு ராதை ராமன் ராவணன் ரிசீகர் ரிதுபர்ணன் ரிஷ்யசிருங்கர் ரிஷபர் ருக்மரதன் ருக்மி ருத்திரன் ருரு ரேணுகை ரைப்பியர் ரோமபாதன் லட்சுமணன் லட்சுமி லபிதை லக்ஷ்மணன் லோகபாலர்கள் லோபாமுத்திரை லோமசர் லோமபாதன் லோமஹர்ஷனர் வசாதீயன் வசிஷ்டர் வசு வசுதேவர் வசுமனஸ் வந்தின் வர்கா வருணன் வஜ்ரவேகன் வாசுகி வாதாபி வாமதேவர் வாயு வார்ஷ்ணேயன் வாலகில்யர் வாலி விகர்ணன் விசாகன் விசித்திரவீரியன் விதுரன் விதுலை விந்தன் விபாண்டகர் விபாவசு விபீஷணன் வியாக்ரதத்தன் வியாசர் வியுஷிதஸ்வா விராடன் விருத்திரன் விருஷகன் விருஷசேனன் விருஷதர்பன் விருஷபர்வன் விரோசனன் விவிங்சதி வினதை விஷ்ணு விஸ்வகர்மா விஸ்வாமித்ரர் வேதா வைகர்த்தனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு வைனியன் ஜடாசுரன் ஜடாயு ஜந்து ஜமதக்னி ஜரத்காரு ஜராசந்தன் ஜரிதை ஜரை ஜலசந்தன் ஜனகன் ஜனபதி ஜனமேஜயன் ஜாரிதரி ஜிமூதன் ஜீவலன் ஜெயத்சேனன் ஜெயத்ரதன் ஜோதஸ்நாகாலி ஷாமந்தர் ஸ்தூணாகர்ணன் ஸ்வேதகி ஸ்வேதகேது ஸ்வேதன் ஹயக்ரீவன் ஹர்யஸ்வன் ஹரிச்சந்திரன் ஹனுமான் ஹிடிம்பன் ஹிடிம்பை ஹோத்திரவாஹனர்
 

காப்புரிமை

© 2012-2017, செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்
இணையத்தில் விலையின்றி பகிர்ந்து கொள்ளத் தடையில்லை.
இணையத்திலும், பிற ஊடகங்களிலும் வேறு எவ்வகையில் பகிரவும், வெளியிடவும் முன்னனுமதி பெற வேண்டும்.
Blogger இயக்குவது.
Back To Top