clone demo
கீசகன் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
கீசகன் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

புதன், நவம்பர் 19, 2014

கீசகனைக் கொன்ற பீமன்! - விராட பர்வம் பகுதி 22ஆ

Bhima killed Kichaka! | Virata Parva - Section 22b | Mahabharata In Tamil

(கீசகவத பர்வத் தொடர்ச்சி - 9)

இப்பதிவின் காணொளி புத்தகத்தை யூடியூபில் காண




பதிவின் சுருக்கம்: கீசகனுக்கும் பீமனுக்கு இடையில் நடந்த கைச்சண்டை; பீமன் கீசகனைக் கொன்றது; திரௌபதிக்குச் சமாதானம் கூறி தனது வசிப்பிடம் திரும்பியது…

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} சொன்னார், “வேடம் மாற்றிக் கொண்ட பீமன், இரவில் குறித்த இடத்திற்கு முன்கூட்டியே சென்று அமர்ந்து கொண்டான். தான் தேர்ந்தெடுத்த வகைபோல் தன்னை அலங்கரித்துக் கொண்ட கீசகன், பாஞ்சாலியைச் {திரௌபதியைச்} சந்திக்கும் நம்பிக்கையோடு, குறித்த நேரத்தில் ஆடற்கூடத்திற்கு வந்தான். குறித்த செய்திகளை நினைத்துக் கொண்டே அவன் {கீசகன்} அந்த மண்டபத்துக்குள் நுழைந்தான். ஆழ்ந்த இருளில் மூழ்கி இருந்த அந்தக் கூடத்திற்குள் நுழைந்த தீய ஆன்மா கொண்ட அந்த இழிந்தவன் {கீசகன்}, சற்று முன் அங்கு வந்து ஒரு மூலையில் காத்திருந்த ஒப்பிலா பராக்கிரமம் கொண்ட பீமனின் அருகில் வந்தான்.


கிருஷ்ணைக்கு {திரௌபதிக்கு} இழைக்கப்பட்ட அவமானத்தால் கோபத்தில் எரிந்து கொண்டு, தானே அந்தச் சூதனின் {கீசகனின்} மரணவுரு என்று நினைத்துக் கொண்டு படுக்கையில் படுத்திருந்த பீமனை, சுடர்விட்டெரியும் நெருப்பைப் பூச்சி அணுகுவது போலவோ, சிங்கத்தை அணுகும் மெலிந்த விலங்கைப் போலவோ கீசகன் அணுகினான். காமத்தால் பீடிக்கப்பட்டு, ஆன்மாவும், இதயமும் குதூகலித்து, {திரௌபதி என்று நினைத்துக் கொண்டு} பீமனை அணுகிய கீசகன் புன்னகையுடன், “ஓ! மெலிய கண் புருவங்கள் கொண்டவளே {மாலினி}, நான் ஈட்டியிருந்த பலதரப்பட்ட எண்ணிலடங்கா செல்வங்களை எனது காப்பகத்தில் இருந்து, ஏற்கனவே உனக்குக் கொடுத்துவிட்டேன். நூறு பணிப்பெண்களையும், பல அழகிய ஆடைகளையும் {உனக்காகக்} கொடுத்துவிட்டேன். இவை யாவையும் தவிர, இளமை நிரம்பிய அழகிய பணிப்பெண்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டதும், அனைத்து வகை விளையாட்டுகளும் கேளிக்கைகளும் கொண்ட அந்தப்புரத்துடன் கூடிய மாளிகை ஒன்றையும் உனக்காகக் கொடுத்த பிறகே, நான் இங்கே விரைந்து வந்தேன். தீடீரெனப் பெண்கள் அனைவரும், “அழகிலோ ஆடையிலோ உமக்கு நிகரானவர் வேறு யாரும் இந்த உலகத்தில் இல்லை” என்று என்னைப் புகழ ஆரம்பித்தனர்” என்றான் {கீசகன்}.

இதைக் கேட்ட பீமன் {கீசகனிடம்}, “நீ அழகாய் இருப்பது நன்று; உன்னை நீயே புகழ்ந்து கொள்வதும் நன்று! எனினும், இத்தகு மகிழ்ச்சிகரமான தொடுதலை நீ ஒரு போதும் பெற்றிருக்க மாட்டாய் என்று நான் நினைக்கிறேன். நீ தீவிரத் தொடுதலை அடையப் போகிறாய். மேலும் வீரதீரச் செயல்களுக்கான வழிகளை நீ அறிந்திருக்கிறாய். காதற்கலையில் நீ கைதேர்ந்தவனாக இருக்கிறாய். நீ பெண்களுக்குப் பிடித்தமானவனாகவும் இருக்கிறாய். உன்னைப் போன்றவன் இந்த உலகத்தில் வேறு யாரும் கிடையாது” என்றான் {பீமன்}.

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} தொடர்ந்தார், “இதைச் சொன்ன பயங்கரப் பராக்கிரமம் கொண்ட அந்தக் குந்தியின் மகன் பீமன், திடீரென எழுந்து பெருஞ்சிரிப்புச் சிரித்துக் கொண்டே, “ஓ இழிந்தவனே {கீசகா}, பெரும் மலையைப் போன்ற ஒரு பலமிக்க யானை சிங்கத்தால் தரையில் இழுத்துச்செல்லப்படுவதைப் போல, இன்று உன்னை நான் தரையில் இழுத்துச் செல்வதை உனது சகோதரி {சுதேஷ்ணை} காண்பாள். நீ கொல்லப்பட்டால் சைரந்திரி {திரௌபதி} அமைதியாக வாழ்வாள். அவளது கணவர்களான நாங்களும் அமைதியுடன் வாழ்வோம்” என்று சொன்ன பெரும் பலமிக்கப் பீமன், {மலர்} மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்த கீசகனின் தலைமுடியைப் பற்றினான். இப்படித் தலைமுடியைப் பிடித்துப் பலமாக இழுக்கப்பட்ட பெரும் பலம் கொண்ட மனிதர்களில் முதன்மையான கீசகன், தனது முடியை விரைவாக விடுவித்துக் கொண்டு, பீமனின் கரங்களைப் பற்றினான்.

பிறகு கோபத்தால் எரிந்த மனிதர்களில் சிங்கங்களான அந்த இருவருக்குள்ளும், வசந்த காலத்தில் பெண்யானைக்காகச் சண்டையிடும் இரு பலமிக்க யானைகள் போலவோ, குரங்குகளில் சிங்கங்களும் சகோதரர்களுமான வாலிக்கும் சூக்ரீவனுக்கும் இடையில் பழங்காலத்தில் நடந்த மோதலைப் போலவோ, கீசக குலத்தின் தலைவனுக்கும் {கீசகனுக்கும்}, மனிதர்களில் சிறந்தவனுக்கும் {பீமனுக்கும்} இடையில் கைச்சண்டை நடந்தது. சமமாக வெறியூட்டப்பட்டு, வெற்றியில் ஆவலுடைய அந்தப் போட்டியாளர்கள் இருவரும் ஐந்து தலை பாம்புகளைப் போன்ற தங்கள் கரங்களை உயர்த்தி, தங்கள் நகங்களாலும், பற்களாலும் வேகம் கொண்ட கோபத்தோடு ஒருவரை ஒருவர் தாக்கிக் கொண்டனர். பலமிக்கக் கீசகனால், அந்த மோதலில் அவசரமாகத் தாக்கப்பட்டாலும் உறுதிமிக்கப் பீமன் ஓர் அடியேனும் தடுமாறாமல் இருந்தான்.

ஒருவர் அணைப்பில் ஒருவர் கட்டுண்டு, ஒருவரையொருவர் இழுத்துக் கொண்டு, பலமிக்கக் காளைகளைப் போல அவர்கள் இருவரும் சண்டையிட்டனர். நகங்களையும், பற்களையும் ஆயுதமாகக் கொண்ட அவர்கள் இருவருக்கிடையில் நடந்த அந்தக் கடும் போர், சீற்றமிகு இரு புலிகளுக்கிடையில் நடந்த மோதலைக் கண்டது போலப் பயங்கரமாக இருந்தது. கோபத்தால் ஒருவரை ஒருவரே கீழே தள்ளிய இருவரும், மதங்கொண்ட இரு யானைகள் போல மோதிக் கொண்டனர். பிறகு பலமிக்கப் பீமன் கீசகனைப் பிடித்தான். அப்போது பலமிக்க மனிதர்களில் முதன்மையான கீசகன், பீமனை வன்முறையுடன் கீழே தள்ளினான். அந்த இரு போட்டியாளர்களும் தங்கள் கரங்களின் மோதலால் மூங்கிலைப் பிளக்கும் பெரும் ஒலியை ஏழுப்பினர்.

பிறகு விருகோதரன் {பீமன்} பெரும் பலத்துடன் கீசகனை அறைக்குள் கீழே தள்ளி, புயற்காற்று மரத்தைத் தூக்கி வீசுவது போல, அவனை {கீசகனை} மூர்க்கமாகத் தூக்கி எறிய ஆரம்பித்தான். இப்படி அந்தப் போரில் பலமிக்கப் பீமனால் தாக்கப்பட்ட கீசகன் பலமிழந்து போய் நடுங்கத் தொடங்கினான். எனினும், அவன் {கீசகன்}, தனது சக்தியில் சிறந்ததைக் கொண்டு அந்தப் பாண்டவனிடம் {பீமனிடம்} {சிக்காமல்} இழுபறி செய்தான். பிறகு, பீமனைத் தாக்கி, அவனை லேசாக அசையச் செய்த பலமிக்கக் கீசகன், தனது முட்டிகளால் தாக்கி அவனைத் {பீமனைத்} தரையில் சாய்த்தான். பலமிக்கக் கீசகனால் {தரையில்} சாய்க்கப்பட்ட பீமன், கையில் கதாயுதம் கொண்ட யமனைப் போல விரைவாக எழுந்தான்.

இப்படியே அந்தப் பலமிக்கச் சூதனும் {கீசகனும்}, அந்தப் பாண்டவனும் {பீமனும்}, தங்கள் பலத்தால் போதையுண்டு, ஒருவரை ஒருவர் சவாலுக்கழைத்து, நள்ளிரவில், அந்தத் தனிமையான இடத்தில் ஒருவரை ஒருவர் பற்றிக் கொண்டு சண்டையிட்டனர். அப்படி அவர்கள் ஒருவர் மீது ஒருவர் கோபத்தால் கர்ஜித்த போது, வலுவான அந்தச் சிறந்த மாளிகை ஒவ்வொரு நொடியும் குலுங்கத்தொடங்கியது. பலமிக்கப் பீமனால் மார்பில் அறையப்பட்ட கீசகன் கோபத்தால் நிறைந்தாலும் ஓர் அடியும் நகர இயலவில்லை. பூமியால் தாங்கிக் கொள்ள முடியாது அந்தத் தாக்குதலை ஒரு நொடி தாங்கிய அந்தச் சூதன் {கீசகன்}, பீமனின் பலத்துக்கு அடங்கிக் கட்டுப்பட்டான்.

அவன் {கீசகன்} பலவீனமடைவதைக் கண்ட பெரும் பலம் கொண்ட பீமன் அவனைப் பலவந்தமாகத் தனது மார்பை நோக்கி இழுத்து, கடுமையாக அழுத்தத் தொடங்கினான். கோபத்தால் கடும் மூச்சு விட்டபடியே அந்த வெற்றியாளர்களில் சிறந்தவனான விருகோதரன் {பீமன்}, கீசகனின் தலைமயிரைப் பலவந்தமாகப் பற்றினான். அப்படிக் கீசகனைப் பிடித்த பீமன், பெரும் விலங்கைக் கொன்ற பசிகொண்ட புலியைப் போலக் கர்ஜித்தான். மிகவும் களைப்படைந்த அவனைக் {கீசகனைக்} கண்ட விருகோதரன், ஒரு விலங்கைக் கயிறால் கட்டுவதைப் போலத் தனது கரங்களால் கடுமையாகக் கட்டி அணைத்தான். பிறகு, உடைந்த எக்காளத்தைப் [1] போலப் பயத்தால் கதறிய கீசகன் உணர்வற்றதும், பீமன் அவனை நீண்ட நேரம் சுழற்றினான்.

[1] //“வேறி” {veri} என்ற பதம், பேரிகை என்றும், எக்காளம் என்றும் பொருள் கொள்ளும். எனினும் எக்காளம் என்பதே இங்குச் சிறந்த பொருளைத் தருகிறது// என்கிறார் கங்குலி

கிருஷ்ணையின் {திரௌபதியின்} கோபத்தைத் தணிக்கும்பொருட்டு, விருகோதரன் {பீமன்}, கீசகனின் தொண்டையைத் தனது கைகளால் பிடித்து நசுக்கத் தொடங்கினான். பிறகு தனது முட்டிகளைக் கொண்டு கீசகர்களில் இழிந்த அவனை {கீசகனை} இடுப்பில் தாக்கினான். அவனது {கீசகனின்} உடலில் இருந்த அங்கங்கள் எல்லாம் துண்டுகளாக நொறுங்கின. அவனது {கீசகனின்} கண் இமைகள் மூடிக் கொண்டன. ஒருவன் விலங்கைக் கொல்வதைப் போல விருகோதரன் {பீமன்} அவனைக் {கீசகனைக்} கொன்றான். முழுவதும் அசைவற்றிருந்த கீசகனைக் கண்ட பாண்டுவின் மகன் {பீமன்} அவனைத் தரையில் உருட்டத் தொடங்கினான்.

“சைரந்திரியின் {திரௌபதியின்} அருகில் இருந்த இந்த முள்ளை {கீசகனை}, எங்கள் மனைவியைக் களங்கப்படுத்த எண்ணிய இந்தப் பாவியைக் கொன்றதால், நான் எனது சகோதரர்களுக்குப் பட்ட கடனில் இருந்து விடுபட்டு முழு அமைதியை அடைந்தேன்” என்றான். இதைச் சொன்ன அந்த மனிதர்களில் முதன்மையானவன் {பீமன்} கோபத்தில் கண்கள் சிவக்க, மேனியில் இருந்து ஆடைகளும் ஆபரணங்களும் வீசி எறியப்பட்டு, கண்கள் உருள, இன்னும் உடல் நடுங்கிக் கொண்டிருந்த கீசகன் மீதிருந்த தனது பிடியை விட்டான்.

பிறகு பலமிக்க மனிதர்களில் முதன்மையானவன் {பீமன்}, தனது கரங்களைப் பிசைந்து கொண்டும், கோபத்தால் தனது உதடுகளைக் கடித்துக் கொண்டும், எதிரியை {கீசகனை} மீண்டும் மீண்டும் தாக்கி, பினகையைத் தாங்கியிருப்பவன் {சிவன்}, வேள்விக்காக மானை உருவமற்ற ஒன்றாக்க, அது தனது கோபத்தில் இருந்து தப்புவதற்காக எப்படிக் குறைத்தானோ, அதே போலக் கீசகனின் கரங்கள், கால்கள், கழுத்து தலை ஆகியவற்றை அவனது {கீசகனின்} உடலுக்குள்ளேயே அழுத்தித் திணித்தான் {பீமன்}. அனைத்து உறுப்புகளையும் அப்படித் திணித்து, அவனை {கீசகனை} வெறும் சதைப் பிண்டமாக்கிய வலிமைமிக்கப் பீமன், அதைக் கிருஷ்ணையிடம் {திரௌபதியிடம்} காட்டினான்.

பிறகு பெரும் சக்தி கொண்ட அந்த வீரன் {பீமன்}, அனைத்துப் பெண்களிலும் முதன்மையான திரௌபதியிடம், “பாஞ்சால இளவரசியே {திரௌபதியே} வா, வந்து இந்தக் காமாந்தகனான இழிந்தவன் எப்படி ஆனான் என்பதைப் பார்!” என்றான். இப்படிச் சொன்ன பயங்கரப் பராக்கிரமம் கொண்ட பீமன் தனது காலால் அந்த இழிந்த பாதகனின் {கீசகனின்} உடலை அழுத்தினான். பிறகு ஒரு பந்தத்தை ஏற்றி திரௌபதியிடம் கீசகனின் உடலைக் காட்டிய அந்த வீரன் {பீமன்} அவளிடம் {திரௌபதியிடம்}, “ஓ! அழகான சுருள் முடி கொண்டவளே {திரௌபதி}. சிறந்த நிலையில் அனைத்து அறங்களுடன் இருக்கும் உன்னிடம் கோரிக்கை வைக்கும் அனைவரும் கீசகன் கொல்லப்பட்டது போலவே, ஓ! அச்சமுள்ளவளே, என்னால் கொல்லப்படுவார்கள்” என்றான் {பீமன்}.

கிருஷ்ணைக்கு {திரௌபதிக்கு} ஏற்புடைய அந்தக் கடினமான பணியைச் சாதித்தவன் {பீமன்}, கீசகன் கொல்லப்பட்டதும் தனது கோபத்தைத் தணித்துக் கொண்டு, துருபதன் மகளான கிருஷ்ணையிடம் {திரௌபதியிடம்} விடைபெற்றுக் கொண்டு விரைந்து மடைப்பள்ளிக்குத் திரும்பினான். பெண்களில் சிறந்த திரௌபதியும், கீசகனைக் கொல்லச்செய்த பிறகு துக்கம் அகன்று பெரும் மகிழ்ச்சியை அடைந்தாள்.

பிறகு அந்த ஆடற்கூடத்தின் காவலாளிகளிடம் சென்று {திரௌபதி}, “வாருங்கள், பிற மனிதர்களின் மனைவியைக் களங்கப்படுத்தியக் கீசகன், எனது கந்தர்வக் கணவர்களால் கொல்லப்பட்டுக் கீழே கிடப்பதைப் பாருங்கள்” என்றாள். இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட காவலாளிகள் கையில் தீப்பந்தங்களுடன், ஆயிரக்கணக்கில், அந்த ஆடற்கூடத்திற்கு வந்தனர். பிறகு அந்த அறையை அடைந்து, ரத்தத்தில் நனைந்து தரையில் வீசப்பட்டுக் கிடக்கும் உயிரற்ற கீசகனைக் கண்டனர்.

கரங்களற்றும், கால்களற்றும் இருக்கும் அவனைக் {கீசகனைக்} கண்டு அவர்கள் அனைவரும் துயரம் கொண்டனர். அப்படி அவர்கள் கீசகனைக் கண்டபோது அவர்கள் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினர். கீசகனை வீழ்த்திய மனித சக்திக்கு அப்பாற்பட்ட செயலைக் கண்ட அவர்கள், “இவனது கழுத்து எங்கே? இவனது கால்களெங்கே?” என்று கேட்டனர. இந்த நிலையில் கிடந்த அவனைக் {கீசகனைக்} கண்ட அவர்கள், அவன் {கீசகன்} கந்தர்வனால் கொல்லப்பட்டான் என்றே தீர்மானித்தனர்.
இப்பதிவின் PDF பதிவிறக்கம்


இப்பதிவு குறித்து முகநூலில் Like/Comment/Share செய்யலாமே!


திங்கள், நவம்பர் 17, 2014

கீசகனை அழைத்த திரௌபதி - விராட பர்வம் பகுதி 22அ

Draupadi  called Kichaka! | Virata Parva - Section 22a | Mahabharata In Tamil

(கீசகவத பர்வத் தொடர்ச்சி - 9)

இப்பதிவின் காணொளி புத்தகத்தை யூடியூபில் காண




பதிவின் சுருக்கம்: கீசகனை ஆடற்கூடத்திற்கு அழைக்குமாறு பீமன் திரௌபதிக்கு வழிகாட்டுவது; திரௌபதி கீசகனை ஆடற்கூடத்திற்கு அழைப்பது; கீசகன் மகிழ்ந்து இல்லம் திரும்புவது; மீண்டும் திரௌபதி பீமனை மடைப்பள்ளியில் சந்தித்து ஆலோசிப்பது…

பீமன் {திரௌபதியிடம்} சொன்னான், “ஓ! அச்சமுள்ளவளே {திரௌபதி}, நீ சொல்வதைப் போலவே நான் செய்வேன். நான் தற்சமயம் கீசகனை அவனது நண்பர்கள் அனைவருடன் சேர்த்துக் கொல்வேன். ஓ! இனிய புன்னகை கொண்ட யக்ஞசேனி {திரௌபதி}, துன்ப துயரங்களைக் கைவிட்டு, நாளை மாலை வேளையில் கீசகனைச் சந்திக்க முயற்சி செய். மத்ஸ்ய மன்னன் {விராடன்} கட்டியிருக்கும் ஆடற்கூடத்தைப் பகல் நேரங்களில் பெண்கள் பயன்படுத்துகின்றனர். எனினும் இரவு வேளையில் அவர்கள் தங்கள் இல்லங்களுக்குத் திரும்பிச் செல்கின்றனர். அந்தக் கூடத்தில் மரத்தாலான சிறந்த படுக்கை நல்ல முறையில் வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இறந்து போன அவனது {கீசகனின்} முப்பாட்டன்களின் ஆவிகளை அங்கே அவனைப் {கீசகனைப்} பார்க்கச் செய்கிறேன். ஆனால், ஓ! அழகியே {திரௌபதியே}, நீ அவனிடம் உரையாடிக் கொண்டிருக்கும்போது, மற்றவர்கள் அதை வேவு பார்க்காதவாறு பார்த்துக் கொள்” என்றான் {பீமன்}.

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} தொடர்ந்தார், “இதே போல மற்றவர்களிடமும் {மற்ற பாண்டவர்களிடமும்} உரையாடிவிட்டு, துயரத்தில் கண்ணீர் விட்டபடி பொறுமையின்மையினால் ஏற்படும் வலியுடன் அந்த இரவின் விடியலுக்காக அவர்கள் காத்திருந்தனர். இரவு கடந்ததும், காலையில் எழுந்த கீசகன் அரண்மனைக்குச் சென்று திரௌபதியை முதலில் சந்தித்து, “சபையின் தரையில் வீசி மன்னனுக்கு {விராடனுக்கு} முன்பாகவே உன்னை நான் உதைத்தேன். பலமிக்க என்னால் நீ தாக்கப்பட்டால், நீ பாதுகாப்பை அடைய முடியாது. இந்த விராடர் பெயரளவுக்கே மத்ஸ்யர்களின் மன்னனாக இருக்கிறார். இவ்வாட்சியின் படைகளுக்குக் கட்டளையிடும் {நிலையில் இருக்கும்} நானே மத்ஸ்யத்துக்கு உண்மையான தலைவன்.

ஓ! அச்சமுள்ளவளே {மாலினி}, நீ என்னை உற்சாகமாக ஏற்றுக் கொள். நான் உனது அடிமையாக இருப்பேன். ஓ! அழகிய இடைகள் கொண்டவளே, நான் உனக்கு நூறு நிஷ்கங்களை [1] {தங்க நாணயங்களை} உடனே தருவேன். (உன்னைக் கவனித்துக் கொள்வதில்) நூறு ஆண் பணியாட்களையும், நூறு பெண் பணியாட்களையும் ஈடுபடுத்துவேன். பெண் கோவேறு கழுதைகள் பூட்டப்பட்ட தேர்களையும் நான் உனக்கு அளிப்பேன். ஓ! அச்சமுள்ள பெண்ணே {மாலினி} நமது கூடுகை {கலவி} நடந்தேறட்டும்” என்றான் {கீசகன்}. அதற்குத் திரௌபதி {கீசகனிடம்}, “ஓ! கீசகரே, எனது நிலையும் அதுதான் என்பதை அறிந்து கொள்ளும். என்னுடனான உமது கலவியை உமது நண்பர்களோ, சகோதரர்களோ அறியக்கூடாது. அந்த ஒப்பற்ற கந்தர்வர்கள் கண்டறிந்துவிடுவார்களோ என்ற பயத்தில் நான் இருக்கிறேன். இந்த வாக்குறுதியை எனக்குக் கொடும். நான் உமக்கு இசைகிறேன்” என்றாள் {திரௌபதி}.


[1] நூற்று எட்டுப் பலம் {பலம் என்றால் கிராம் போன்ற அளவீடாக இருக்க வேண்டும்} நிறைந்த தங்கநாணயம் ஒரு நிஷ்கமாகும்.

இதைக் கேட்ட கீசகன் {திரௌபதியிடம்}, “ஓ! அழகிய இடைகள் கொண்டவளே {மாலினி}, நீ சொல்வதைப் போலவே நான் செய்வேன். காமதேவனால் பீடிக்கப்பட்டிருக்கும் நான், ஓ! அழகிய காரிகையே {மாலினி}, உன்னுடனான கூடுகைக்காக உனது வசிப்பிடத்திற்குத் தனியே வருவேன். ஓ! வாழைத்தண்டுகளைப் போன்று உருண்டு கூராகச் செல்லும் அழகிய தொடைகள் கொண்டவளே {மாலினி}, அதனால், சூரியனைப் போன்ற பிரகாசமிக்க அந்தக் கந்தர்வர்களுக்கு, இந்த உனது செயல் தெரியவராமல் போகும்” என்றான் {கீசகன்}. அதற்குத் திரௌபதி {கீசகனிடம்}, “மத்ஸ்யர்கள் மன்னரால் {விராடரால்} கட்டப்பட்ட ஆடற்கூடத்திற்கு {நர்த்தன மண்டபத்திற்கு} இருட்டிய பிறகு செல்வீராக. பகலில் அங்கே பெண்கள் ஆடுவதற்காக வருவார்கள், இரவில் அவர்கள் தங்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்பி விடுவார்கள். கந்தர்வர்கள் அந்த இடத்தை அறியமாட்டார்கள். நாமும் அனைத்துக் கண்டனங்களில் இருந்தும் ஐயமின்றித் தப்பலாம்” என்றாள் {திரௌபதி}.

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} தொடர்ந்தார், “கீசகனுடனான தனது உரையாடலை நினைத்துக் கொண்டிருந்த கிருஷ்ணைக்கு {திரௌபதிக்கு}, அரை நாள் கூட ஒரு முழு மாதத்தைப் போல நீண்டதாக இருந்தது. மரணமே சைரந்திரி {திரௌபதி} என்ற உருவமெடுத்து வந்திருக்கிறது என்பதை அறியாத மூடனான கீசகன், வீடு திரும்பி பெரும் மகிழ்ச்சியை அடைந்தான். காமத்தால் உணர்விழந்த கீசகன், நறுமணத் தைலங்களாலும், மாலைகளாலும், ஆபரணங்களாலும் தன்னை விரைவாக அலங்கரித்துக் கொண்டான். அகன்ற கண்களைக் கொண்ட காரிகையை {மாலினியை, மனதில்} நினைத்துக் கொண்டே இவற்றையெல்லாம் செய்து கொண்டிருந்த அவனுக்கு {கீசகனுக்கு}, அந்த நாள் முடிவற்றதாகத் தெரிந்தது.

தனது அழகை இனி எப்போதும் கைவிடப்போகும் கீசகனின் அழகு, எரியும் விளக்கின் திரியைப் போல அன்று உயர்வாக இருந்தது. திரௌபதியின் மேல் முழு நம்பிக்கை கொண்ட கீசகன், காமத்தால் உணர்வுகளை இழந்து, எதிர்பார்த்திருக்கும் சந்திப்புக் குறித்த சிந்தனையில் மூழ்கி, அந்த நாள் {கரைந்து} கழிவதைக்கூட உணராமல் இருந்தான். அதேவேளையில், அழகிய திரௌபதி தனது கணவனான குருகுலத்தின் பீமனை அணுகி, மடைப்பள்ளியில் {சமையலறையில்} அவன் {பீமன்} முன்பு நின்றாள்.

அழகிய சுருள் முனைகள் கூடிய கேசம் கொண்ட அந்த மங்கை {திரௌபதி}, அவனிடம் {பீமனிடம்}, “ஓ! எதிரிகளைத் தண்டிப்பவரே {பீமரே}, நீர் வழிகாட்டியது போலவே, எங்கள் சந்திப்பு ஆடற்கூடத்தில் {நர்த்தனமண்டபத்தில்} நடைபெறும் என்பதை நான் கீசகனுக்குப் புரியும்படி சொல்லியிருக்கிறேன். ஒருவருமில்லாத கூடத்திற்கு இரவில் தனிமையில் அவன் {கீசகன்} வரப்போகிறான். ஓ! வலிமைமிக்கக் கரங்கள் கொண்டவரே {பீமரே}, அவனை அங்கேயே கொல்லும். ஓ! குந்தியின் மகனே {பீமரே}, அந்த ஆடற்கூடத்திற்குச் சென்று, ஓ! பாண்டவரே {பீமரே}, தற்பெருமையில் போதை கொண்ட அந்தச் சூத மகனான கீசகனின் உயிரை எடுப்பீராக. தற்பெருமையின் காரணமாக மட்டுமே அந்தச் சூத மகன் {கீசகன்} கந்தர்வர்களை ஏளனமாக நினைக்கிறான். ஓ! அடிப்பவர்களில் சிறந்தவரே {பீமரே}, கிருஷ்ணன் நாகனை (காளியனை) யமுனையில் இருந்து தூக்கியது போல, அவனைப் பூமியில் இருந்து தூக்கும். ஓ! பாண்டவரே {பீமரே}, துன்பத்தால் பீடிக்கப்பட்டிருக்கும் எனது கண்ணீரைத் துடைத்து, உமது பெருமையையும், உமது குலத்தின் பெருமையையும் பாதுகாத்து அருளப்பட்டிருப்பீராக” என்றாள் {திரௌபதி}.

அதற்குப் பீமன் {திரௌபதியிடம்}, “ஓ! அழகிய பெண்ணே {திரௌபதி}, உனக்கு நல்வரவு. நீ கொண்டு வரும் நற்செய்தியைத் தவிர, ஓ! அதீத அழுகுடையவளே {திரௌபதி}, எனக்கு வேறு எந்தத் துணையும் தேவையில்லை. ஓ! பேரழகியே {திரௌபதி}, கீசகனுடன் நேரிடப்போகும் மோதலைக் கேட்டு, ஹிடிம்பனை கொன்ற போது உணர்ந்த ஆனந்தத்திற்கு ஈடான மகிழ்ச்சியை நான் அடைகிறேன். உண்மை {சத்தியம்}, எனது சகோதரர்கள், அறம் {தர்மம்} ஆகியவற்றின் மீது ஆணையாக {உறுதியாக}, தேவர்களின் தலைவன் {இந்திரன்}, விருத்திரனைக் கொன்றதைப் போல நான் கீசகனைக் கொல்வேன் என்று உறுதி கூறுகிறேன். கமுக்கமாகவோ {ரகசியமாகவோ}, வெளிப்படையாகவோ நான் கீசகனை நசுக்குவேன். அவன் நிமித்தமாகப் பிற மத்ஸ்யர்கள் மோதலுக்கு வந்தால், அவர்களையும் நான் கொல்வேன். பிறகு துரியோதனனையும் கொன்று, மீண்டும் பூமியை வெல்வேன். குந்தியின் மகனான யுதிஷ்டிரர், மத்ஸ்ய மன்னனுக்கு {விராடனுக்கு} தொடர்ந்து மரியாதை செலுத்தட்டும்” என்றான் பீமன்.

கூவிளம்பழம் {அ}
வில்வம்பழம் (Vela fruit)
பீமனின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட திரௌபதி {பீமனிடம்}, “ஓ! தலைவா {பீமரே}, நீர் என்னிடம் ஏற்கனவே உறுதியளித்திருக்கும் உண்மையைக் கைவிடாதிருக்கும் பொருட்டு, ஓ! வீரரே {பீமரே}, கீசகனை கமுக்கமாகக் {ரகசியமாக} கொல்லும்” என்றாள் {திரௌபதி}. அவளுக்கு {திரௌபதிக்கு} உறுதி கூறும் வகையில் பீமன், “கீசகனையும், அவனுடன் சேர்ந்த அவனது நண்பர்களையும் இன்றே, பிறரறியாமல் இரவின் இருட்டில் கொல்வேன். ஓ! களங்கமற்ற பெண்ணே {திரௌபதி}, யானை கூவிளம்பழத்தை [2] {வில்வம்பழம் = vela fruit} நசுக்குவது போல, கிடைத்தற்கரியதை {உன்னை} விரும்பும் தீய கீசகனின் தலையை நசுக்குவேன்” என்றான் {பீமன்}.
[2] //“வில்வம் நாகவியௌதரா” {Vilwam nagaviodhara} என்று சில உரைகளில் இருக்கிறது. அதன் பொருள் “ஒரு யானை வில்வம்பழத்தைத் தூக்குவது போல” என்பதாகும்// என்கிறார் கங்குலி


விளாம்பழம்
"யானை உண்ட விளாம்பழம்" என்று ஒரு பழமொழி நம்மிடம் உண்டு. யானை ஒரு விளாம்பழத்தை உண்டு, அதைத் தனது கழிவோடு வெளியேற்றினால், அந்த விளாம்பழம் உடையாமல் முழுதாகவே இருக்கும். அந்த பழத்தை எடுத்து உடைத்துப்பார்த்தால் உள்ளே சதையே இருக்காது. அந்த விளாம்பழத்தின் சத்து முழுவதையும் யானை உறிஞ்சிவிட்டிருக்கும்.

கீசகனைப் பீமன் கொல்வதும், கொன்ற பின்பும் யாருக்கும் தெரியவாய்ப்பில்லை என்பதும், வெளியே மாறுபாடு ஏற்படுத்தாமலே உள்ளே உயிர் இருக்காது என்பதுதான் அது. - நன்றி:திரு.ராமராஜன் மாணிக்கவேல்.
இப்பதிவின் PDF பதிவிறக்கம்


இப்பதிவு குறித்து முகநூலில் Like/Comment/Share செய்யலாமே!


வெள்ளி, நவம்பர் 07, 2014

பீமசேனரே, மரித்தவர் போல் ஏன் கிடக்கிறீர்? - விராட பர்வம் பகுதி 17

Bhimasena, Why dost thou lie down as one dead? | Virata Parva - Section 17 | Mahabharata In Tamil

(கீசகவத பர்வத் தொடர்ச்சி - 4)

இப்பதிவின் காணொளி புத்தகத்தை யூடியூபில் காண




பதிவின் சுருக்கம்: சுதேஷ்ணையிடம் இருந்து விடைபெற்ற திரௌபதி, தனது இருப்பிடம் செல்வது; துன்பத்தில் இருந்த அவள் இரவில் எழுந்து, பீமன் இருந்த மடைப்பள்ளிக்குச் சென்றது; அங்கே தூங்கிக் கொண்டிருந்த பீமனை எழுப்பியது; திரௌபதி தன்னை எழுப்பிய காரணத்தைப் பீமன் கேட்பது …

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} சொன்னார், “சூதனின் மகனால் {கீசகனால்} இப்படி அவமதிக்கப்பட்ட சிறப்புமிக்க இளவரசியான அழகிய கிருஷ்ணை {திரௌபதி}, விராடனுடைய தளபதியின் {கீசகனின்} அழிவை ஆவலோடு விரும்பி, தனது இருப்பிடத்திற்குச் சென்றாள். பிறகு, கரிய நிறமும், கொடியிடையும் கொண்ட அந்தத் துருபதன் மகள் {திரௌபதி}, தன்னை {முறைப்படி} சுத்தம் செய்து கொண்டாள். தனது உடலையும், ஆடைகளையும் நீரால் கழுவிய கிருஷ்ணை {திரௌபதி}, தனது வருத்தத்தை அகற்றும் வழிவகைகளை அழுது கொண்டே சிந்திக்கத் தொடங்கினாள். அவள் தனக்குள்ளேயே, "நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? நான் எங்கே செல்வது? எனது நோக்கத்தை எப்படி நினைவேற்றுவது?" என்று நினைத்தாள். அப்படி அவள் {திரௌபதி} சிந்தித்துக் கொண்டிருந்த போதே, பீமனை நினைவு கூர்ந்த அவள், "எனது இதயத்தில் இருக்கும் நோக்கத்தை இன்று நிறைவேற்றக்கூடியவர், பீமரைத் தவிர வேறு எவரும் இல்லை" என்று தனக்குள் சொல்லிக் கொண்டாள்.

பெரும் துயரத்தால் பாதிக்கப்பட்டவளும், வலிமைமிக்கப் பாதுகாவலர்களை {பாண்டவர்களைக்} கொண்டவளும், அகன்ற கண்களையுடையவளுமான புத்திசாலி கிருஷ்ணை {திரௌபதி}, இரவில் எழுந்து, தனது படுக்கையைவிட்டு அகன்று, தனது தலைவனைக் காண விரும்பி, பீமசேனன் இருக்கும் இடம் நோக்கி வேகமாகச் சென்றாள். அறிவுக்கூர்மை கொண்ட அந்தத் துருபதனின் மகள் {திரௌபதி}, "இன்று இதை (குற்றச்செயலை) இழைத்த பிறகும், எனது எதிரியான விராடப்படையின் இழிந்த தளபதி {கீசகன்} வாழ்கிறானே! எப்படி உம்மால் தூங்க முடிகிறது?" என்று சொல்லிக்கொண்டே தனது கணவன் இருக்கும் இடத்திற்குள் நுழைந்தாள்.

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} தொடர்ந்தார், "சிம்மத்தைப் போலக் கடினமாக மூச்சுவிட்டுத் தூங்கிக் கொண்டிருந்த பீமன் இருந்த கூடம் {Chamber}, துருபதன் மகளின் {திரௌபதியின்} அழகால் நிறைந்து, உயர் ஆன்ம பீமனால் சுடர்விட்டுப் பிரகாசித்துக் கொண்டிருந்தது. இனிய புன்னகை கொண்ட கிருஷ்ணை {திரௌபதி}, பீமசேனனை மடைப்பள்ளியில் {சமையலறையில் - in cooking apartment} கண்டு, காட்டில் வளர்ந்த மூன்று வயதுள்ள ஒரு பசு, தனது முதல் பருவகாலத்தில், வலிமைமிக்கக் காளையை அணுகுவது போலவோ, நீர்நிலைக்கு அருகே வாழும் பெண் கொக்கு இணைசேரும் காலத்தில் தனது துணையை அணுகுவது போலவோ அவனை {பீமனை} அணுகினாள்.

கோமதி நதிக்கரையில் பெரிதாக வளர்ந்திருக்கிற ஓர் ஆச்சா மரத்தை ஒரு கொடி அணைத்துக் கொள்வதைப் போல, பாஞ்சால இளவரசி {திரௌபதி} பாண்டுவின் இரண்டாவது மகனை {பீமனை} அணைத்துக் கொண்டாள். தனது கரங்களால் அவனை {பீமனை} அணைத்துக் கொண்ட களங்கமற்ற குணங்கள் கொண்ட கிருஷ்ணை {திரௌபதி}, பாதைகளற்ற வனத்தில் உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் சிம்மத்தை எழுப்பும் பெண் சிங்கத்தைப் போல அவனை {பீமனை} எழுப்பினாள். வலிமைமிக்கத் தனது பெரும் இணையை அணைத்துக் கொள்ளும் பெண் யானையைப் போல, பீமசேனனை அணைத்துக் கொண்ட களங்கமற்ற பாஞ்சாலி, தந்தி வாத்தியத்தின் காந்தாரவொலி போன்ற இனிய குரலில் அவனிடம் {பீமனிடம்} பேசினாள். அவள் {திரௌபதி}, “எழும், எழும்! ஓ! பீமசேனரே, மரித்தவர் போல ஏன் கிடக்கிறீர்? இறக்காதவன், தனது மனைவியை அவமதித்த இழிந்த பாவி வாழ நிச்சயம் பொறுக்கமாட்டான்” என்றாள் {திரௌபதி}.

அந்த இளவரசியால் {திரௌபதியால்} எழுப்பப்பட்ட பெரும் பலம்வாய்ந்த கரங்கள் கொண்ட பீமன், எழுந்திருந்து, அந்த ஆடம்பர படுக்கையில் விரிக்கப்பட்டிருந்து மெத்தையில் அமர்ந்தான். பிறகு அந்தக் குரு குலத்தவன் {பீமன்}, தனது அன்புக்குரிய மனைவியான அந்த இளவரசியிடம் {திரௌபதியிடம்}, “என்ன நோக்கத்திற்காக, நீ இவ்வளவு அவசரமாக இங்கே வந்தாய்? உனது நிறம் போய்விட்டதே {மங்கிவிட்டதே}. மெலிந்து வெளிறிப்போயல்லவா காணப்பப்படுகிறாய்! அனைத்தையும் விவரமாகச் சொல். மகிழ்ச்சிகரமானதோ, வலிநிறைந்ததோ, ஏற்புடையதோ, ஏற்பில்லாததோ, அஃது எதுவாக இருப்பினும் அனைத்தையும் என்னிடம் சொல். நான் உண்மையை அறிய வேண்டும். அனைத்தையும் கேட்ட பிறகு, நான் தீர்வை ஏற்படுத்துவேன். ஓ! கிருஷ்ணையே {திரௌபதியே}, நானே உன்னை அபாயத்தில் இருந்து மீண்டும் மீண்டும் காக்கிறேன். எனவே, அனைத்து வகையிலும் உனது நம்பிக்கைக்குப் பாத்திரமானவன் நானே. உனது விருப்பம் என்னவென்பதையும், நீ கருத்தில் கொண்டிருக்கும் நோக்கம் என்னவென்பதையும் என்னிடம் விரைவாகச் சொல்லி, பிறர் விழிக்கும் முன்னே உனது படுக்கைக்குத் திரும்பிச் செல்வாயாக” என்றான் {பீமன்}.
இப்பதிவின் PDF பதிவிறக்கம்


இப்பதிவு குறித்து முகநூலில் Like/Comment/Share செய்யலாமே!


வியாழன், நவம்பர் 06, 2014

உதைக்கப்பட்டாள் திரௌபதி! - விராட பர்வம் பகுதி 16

Draupadi was kicked! | Virata Parva - Section 16 | Mahabharata In Tamil

(கீசகவத பர்வத் தொடர்ச்சி - 3)


இப்பதிவின் இப்பதிவின் காணொளி புத்தகத்தை யூடியூபில் காண




பதிவின் சுருக்கம் : கீசகன் திரௌபதியிடம் காதல் மொழி பேசுவது; திரௌபதி கீசகனை நிந்திப்பது; ஓட எத்தனித்த திரௌபதியை கீசகன் பற்றுவது; கீசகனை திரௌபதி முட்டித் தள்ளி விட்டுச் சபை நோக்கி ஓடுவது; திரௌபதியைத் தொடர்ந்து வந்த கீசகன் அவளது தலைமுடியைப் பற்றிக் கீழே இழுத்துப் போட்டு எட்டி உதைப்பது; சூரியனால் பணிக்கப்பட்ட ராட்சசன் கீசகனைக் கீழே தள்ளுவது; கீசகன் மயங்கி விழுவது; இதைக் கண்ட பீமன் கோபம் கொள்வது; யுதிஷ்டிரன் பீமனை வெளியே அனுப்புவது; விராடனிடமும், யுதிஷ்டிரனிடமும் திரௌபதி நீதி கேட்பது; யுதிஷ்டிரன் திரௌபதியை சுதேஷ்ணையிடம் அனுப்புவது; சுதேஷ்ணை திரௌபதியைத் தேற்றுவது …

கீசகன் {திரௌபதியிடம்}, “ஓ! அழகிய சுருள் முனை கொண்ட தலைமுடி கொண்டவளே, உனக்கு நல்வரவு. கழிந்த இரவு எனக்கு ஒரு மங்கள நாளை கொண்டு வந்திருக்கிறது. ஏனெனில், நான் இன்று உன்னை எனது வீட்டின் தலைவியாகப் பெற்றிருக்கிறேன். எனக்கு ஏற்புடையதைச் செய்வாயாக. பல்வேறு நாடுகளில் உற்பத்தி செய்யப்பட்ட தங்க ஆரங்கள், சங்குகள், தங்கத்தாலான காது வளையங்கள், அழகான மாணிக்கங்கள் மற்றும் கற்கள், பட்டாடைகள் மற்றும் மான் தோல்கள் உனக்குத் தரப்படட்டும். நான் உனக்காகச் சிறந்த மெத்தையையும் தயாரித்து வைத்திருக்கிறேன். வா, அதில் அமர்ந்து, மலரில் இருந்து பெறப்பட்ட தேனில் தயாரிக்கப்பட்ட மதுவை என்னுடன் சேர்ந்து பருகு” என்றான் {கீசகன்}.

இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட திரௌபதி {கீசகனிடம்}, “மதுவைக் கொண்டு செல்வதற்காக இளவரசி {சுதேஷ்ணை} என்னை உன்னிடம் அனுப்பினாள். விரைந்து மதுவைக் கொண்டு வா, அவள் {சுதேஷ்ணை} மிகவும் தாகமாக இருப்பதாக என்னிடம் சொன்னாள்” என்றாள். அதற்குக் கீசகன் {திரௌபதியிடம்}, “ஓ! மென்மையான பெண்ணே, இளவரசி {சுதேஷ்ணை} வேண்டியதை மற்றவர்கள் கொண்டு செல்வார்கள்” என்று சொன்னான். இப்படிச் சொன்ன அந்தச் சூதனின் மகன் {கீசகன்}, திரௌபதியின் வலக்கரத்தைப் பற்றினான். திரௌபதி {கீசகனிடம்}, “புலன்களில் மயக்கத்தால் நான் ஒரு போதும், என் கணவர்களுக்கு மனதளவில் கூடத் துரோகமிழைத்ததில்லை. ஓ! பாதகனே {கீசகா}, அந்த உண்மையால் {சத்தியத்தால்}, நீ இழுக்கப்பட்டு, சக்தியற்றுத் தரையில் கிடப்பதை நான் காண்பேன்” என்றாள் {திரௌபதி}.

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} தொடர்ந்தார், “அகன்ற கண்கள் கொண்ட அந்தப் பெண் {திரௌபதி} தன்னை நிந்திப்பதைக் கண்ட கீசகன், அவள் {திரௌபதி} ஓடிப்போக எத்தனிக்கையில் தீடீரென அவளது மேலாடையின் நுனியைப் பற்றி அவளைப் {திரௌபதியைப்} பிடித்தான். பலவந்தமாகக் கீசகனால் பிடிக்கப்பட்ட அந்த அழகிய இளவரசி {திரௌபதி}, அதைத் தாங்க மாட்டாமல், கோபத்தால் தனது உடல் நடுங்க, விரைவாக மூச்சுவிட்டு, அவனைத் தரையில் முட்டித் தள்ளினாள். அப்படித் தரையில் முட்டித் தள்ளப்பட்ட அந்த இழிந்த பாவி வேர் அறுக்கப்பட்ட மரம் விழுவது போல விழுந்தான். கீசகன் தன்னைப் பற்றிய போது, அவனைத் தரையில் தள்ளிய அவள் {திரௌபதி}, பாதுகாப்பு பெறுவதற்காக, மன்னன் யுதிஷ்டிரன் இருந்த சபைக்கு நடுங்கிக் கொண்டே விரைந்தாள். தனது வேகமனைத்தையும் திரட்டி ஓடிக்கொண்டிருந்த அவளைத் (தொடர்ந்து வந்த) கீசகன், அவளது தலைமுடியைப் பற்றி, தரையில் தள்ளி, மன்னன் பார்த்துக் கொண்டிருந்த போதே அவளை {திரௌபதியை} எட்டி உதைத்தான்.

அதன் பிறகு, திரௌபதியைப் பாதுகாப்பதற்காகச் சூரியனால் நியமிக்கப்பட்டிருந்த ராட்சசன், ஓ! பாரதா {ஜனமேஜயா}, காற்று போன்ற வலிமையுடன் அவனைத் {கீசகனைத்} தள்ளினான். ராட்சசனின் சக்திக்கு ஆட்பட்ட கீசகன், திகைத்துப் போய், வேரறுந்த மரம் போல உணர்வற்றுத் தரையில் விழுந்தான். கீசகன் கிருஷ்ணையிடம் {திரௌபதியிடம்} காட்டிய சீற்றத்தைக் அங்கே அமர்ந்திருந்த யுதிஷ்டிரனும், பீமசேனனும் வெஞ்சினக் கண்களோடு கண்டனர். துன்மார்க்கனான கீசகனின் அழிவுக்கு வழிகோல விரும்பிய ஒப்பற்ற பீமன், கோபத்தில் தனது பற்களைக் கடித்தான். அவனது நெற்றி வியர்வையால் மூடியது, அதன் மேல் பயங்கரச் சுருக்கங்கள் தோன்றின. அவனது {பீமனின்} கண்களில் இருந்து புகை வெளிப்பட்டது; அவனது கண்ணிமைகள் அப்படியே நிலைத்து நின்றன. எதிரி வீரர்களைக் கொல்லும் அந்த வீரன் {பீமன்}, தன்  நெற்றியைத் தனது கைகளால் அழுத்தினான். ஆத்திரத்தால் உந்தப்பட்ட அவன் {பீமன்}, {கீசகனைக் கொல்ல} வேகமாகக் கிளம்ப எத்தனித்தான். மன்னன் யுதிஷ்டிரன், தான் குறிப்பறிந்ததில் பயம் கொண்டு, அவனது {பீமனின்} கட்டைவிரலைப் பிடித்து அழுத்தி, பொறுத்துக் கொள்ளுமாறு பீமனைப் பணித்தான். மதங்கொண்ட யானை ஒரு பெரிய மரத்தைப் பார்ப்பது போலப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த பீமன், தனது அண்ணனால் {யுதிஷ்டிரனால்} இப்படித் தடுக்கப்பட்டான். பிறகு அவன்  {யுதிஷ்டிரன்}, “ஓ சமையற்காரா, எரிபொருளுக்காக நீ சென்று மரங்களைத் தேடு. உனக்கு விறகுகள் தேவை என்றால், வெளியே சென்று மரங்களை வெட்டுவாயாக” என்றான் {யுதிஷ்டிரன்}.

அழுது கொண்டிருந்த அழகிய இடை கொண்ட திரௌபதி, சபையின் நுழைவாயிலை அணுகி, வாக்குறுதியால் கடமைக்குக் கட்டப்பட்டு, மாறுவேடத்தைக் கலைக்க விரும்பாது, துக்கத்துடன் இருக்கும் தன் தலைவர்களை, நெருப்பு போல எரியும் தனது கண்களால் கண்டு, மத்ஸ்யர்களின் மன்னனிடம் {விராடனிடம்} இந்த வார்த்தைகளைப் பேசினாள், “ஐயோ, யாருடைய எதிரிகள், தங்களுக்கும் அவர்களுக்கும் இடையில் நான்கு நாடுகள் குறுக்கிட்டாலும் அமைதியாகத் தூங்க முடியாதோ, அத்தகையவர்களின் பெருமைமிக்க அன்புக்குரிய மனைவியை இன்று இந்தச் சூதனின் மகன் {கீசகன்} எட்டி உதைத்துவிட்டான். ஐயோ, அந்தணர்களுக்குத் தங்களை அர்ப்பணித்து, யார் எப்போது கேட்டாலும் பரிசு கொடுத்து, யாரிடமும் எந்தப் பொருளையும் பரிசாகக் கேட்காதவர்களின் பெருமைமிக்க அன்புக்குரிய மனைவியை இன்று இந்தச் சூதனின் மகன் {கீசகன்} எட்டி உதைத்துவிட்டான். ஐயோ, வில்லின் நாணொலிகளையும், பேரிகைகளின் ஒலிகளையும் இடைவிடாமல் தொடர்ந்து கேட்பவர்களின் பெருமைமிக்க அன்புக்குரிய மனைவியை இன்று இந்தச் சூதனின் மகன் {கீசகன்} எட்டி உதைத்துவிட்டான்.

ஐயோ, பெரும் சக்தியைக் கொண்டவர்களும், கொடையளிப்பதில் தாராளவாதிகளும், கண்ணியத்தில் பெருமை கொள்பவர்களும் ஆன அவர்களின் {என் கணவர்களின்} பெருமைமிக்க அன்புக்குரிய மனைவியை இன்று இந்தச் சூதனின் மகன் {கீசகன்} எட்டி உதைத்துவிட்டான். ஐயோ, கடமைகளில் கட்டப்பட்டுப் பணிபுரியவில்லையென்றால், யாரால் இந்த முழு உலகத்தையும் அழிக்க முடியுமோ, அத்தகையவர்களின் பெருமைமிக்க அன்புக்குரிய மனைவியை இன்று இந்தச் சூதனின் மகன் {கீசகன்} எட்டி உதைத்துவிட்டான்.

அந்தோ, மாறுவேடத்தில் வாழ்ந்துவந்தாலும், பாதுகாப்புக் கோரப்படும்போதெல்லாம், அதை வழங்கும் அந்த வலிமைமிக்க வீரர்கள் இன்று எங்கே போனார்கள்? பலமும் அளவிடமுடியாத சக்தியும் கொண்ட அந்த வீரர்கள், அன்புக்குரிய தங்கள் கற்புள்ள மனைவி ஒரு சூத மகனால் {கீசகனால்} அவமதிக்கப்படும்போதும், அண்ணகர்களைப் {அரவாணிகளைப்} போல ஏன் இன்று அமைதியாக இருக்கிறார்கள்? ஓ, தங்கள் மனைவி ஓர் இழிந்த பாவியால் அவமதிக்கப்படும்போது, அதை அமைதியாகத் தாங்கிக் கொள்ளும் அவர்களது பராக்கிரமம், சக்தி, சினம் ஆகிய அனைத்தும் எங்கே போயின?

ஓர் இழிந்த பாவி {கீசகன்}, அப்பாவியான எனக்கு அநீதியிழைக்கும்போது, அறம் குறைந்த விராடன், நிதானத்துக்கு இடம் கொடுக்கையில் (பலம் குறைந்த பெண்ணான) நான் என்ன செய்ய முடியும்? ஓ! மன்னா {விராடரே}, கீசகனிடம் நீர் மன்னர் போல நடந்து கொள்ளவில்லை. திருடனைப் போன்ற நடத்தை கொண்ட உம்மால் சபையில் ஒளிரமுடியவில்லை. ஓ! மத்ஸ்யரே {விராடரே}, உமது முன்னிலையிலேயே நான் இப்படி அவமதிக்கப்படுவது, பெரிதும் முறையற்றதாகும். ஓ! இங்கே இருக்கும் சபை உறுப்பினர்கள் அனைவரும் கீசகனின் இந்தப் பலவந்தத்தைக் கண்டார்கள். கீசகன் கடமையையும், அறநெறியையும் அறியாதிருக்கிறான். மத்ஸ்யனும் {விராடனும்} அவனுக்குச் சமமாக இருக்கிறான். இத்தகு மன்னனுக்குச் சேவை செய்யும் சபை உறுப்பினர்களும் அறம் குறைந்தவர்களே” என்றாள் {திரௌபதி}.

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} தொடர்ந்தார், “இதையும், இதே போன்ற சொற்களையும் பேசிய அழகிய கிருஷ்ணை {திரௌபதி}, கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன், மத்ஸ்யர்களின் மன்னனை {விராடனைக்} கடிந்து கொண்டாள். அவள் {திரௌபதி} சொன்னதைக் கேட்ட விராடன், “எங்கள் பார்வைக்கு அப்பாற்பட்ட உங்கள் பிரச்சனை என்னவென்று எனக்குத் தெரியாது. உண்மையான காரணத்தை அறியாது, நான் எவ்வாறு பாகுபாடு காட்ட முடியும்?” என்றான். பிறகு அனைத்தையும் அறிந்த சபை உறுப்பினர்கள், “நன்றாகச் சொன்னாய்!”, “நன்றாகச் சொன்னாய்” என்று கிருஷ்ணையைப் {திரௌபதியைப்} பாராட்டி, கீசகனை நிந்தித்தனர். அந்தச் சபை உறுப்பினர்கள், “அகன்ற கண்களும், அனைத்து உறுப்புகளிலும் அழகையும் கொண்ட இந்தப் பெண்ணை மனைவியாகக் கொண்டவன், அதிக மதிப்புக் கொண்ட ஒருத்தியையேப் பெற்றிருக்கிறான், எனவே அவன் வருத்தப்பட எந்தச் சந்தர்ப்பமும் இருக்காது. மேம்பட்ட அழகும், களங்கமற்ற முறையான உறுப்புகளும் கொண்ட இந்தக் காரிகை மனிதர்கள் மத்தியில் அரிதானவளாவாள். உண்மையில் இவள் எங்களுக்குத் தேவியைப் {பெண் தெய்வத்தைப்} போலத் தெரிகிறாள்” என்றனர் {அந்த சபை உறுப்பினர்கள்}.

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} தொடர்ந்தார், “(இத்தகு சந்தர்ப்பத்தில்) அந்தச் சபை உறுப்பினர்கள் கிருஷ்ணையை {திரௌபதியைக்} கண்டு, பாராட்டிக் கொண்டிருந்தபோது, கவலையில் யுதிஷ்டிரனின் நெற்றி வேர்வையால் மூடப்பட்டது. தனது அன்புக்குரிய மனைவியான அந்த இளவரசியிடம் {திரௌபதியிடம்} அந்தக் குரு குலக் காளை {யுதிஷ்டிரன்}, “ஓ! சைரந்திரி, நீ இங்கே இருக்காதே; சுதேஷ்ணையின் அறைக்குச் செல். வீரர்களின் மனைவிகள், தங்கள் கணவர்களுக்காக, துக்கத்தைத் தாங்கிக் கொள்ள வேண்டும், தங்கள் தலைவர்களுக்கு ஊழியஞ்செய்யக் கடுமையாக உழைத்து, இறுதியாகத் தங்கள் கணவர்கள் செல்லும் பகுதிக்கே அவர்களும் போக வேண்டும். சூரியனைப் போன்ற பிரகாசமிக்க உனது கந்தர்வக் கணவர்கள், இவ்வளவுக்குப் பிறகும், உனது உதவிக்கு விரைந்து வராததால், இத்தருணத்தில் தங்கள் கோபத்தை அவர்கள் வெளிப்படுத்த கருதவில்லை என நான் நினைக்கிறேன். ஓ! சைரந்திரி, மத்ஸ்யரின் சபையில் நடைபெறும் பகடை விளையாட்டுக்கு இடைஞ்சல் செய்தது மட்டுமல்லாமல், பொருட்களின் காலப்பொருத்தத்தையும் நீ அறியாதிருக்கிறாய். அதன் காரணமாகவே, நீ நடிகையைப் போல அழுகிறாய். ஓ! சைரந்திரி, செல். கந்தர்வர்கள் உனக்கு ஏற்புடையதைச் செய்வார்கள். உனது துன்பத்தை நிச்சயம் கண்டு, உனக்கு அநீதியிழைத்தவனின் உயிரை எடுப்பார்கள்” என்றான் {யுதிஷ்டிரன்}. இந்தச் சொற்களைக் கேட்ட சைரந்திரி {திரௌபதி}, “நான் யாருக்கு திருமணத்தால் இணைந்த மனைவியாக இருக்கிறேனோ, அவர்கள் மிகக் கருணை கொண்டிருப்பதாக நான் கருதுகிறேன். அவர்களில் மூத்தவர் பகடைக்கு அடிமையானதினாலேயே, அவர்கள் அனைவரும் ஒடுக்குதலுக்கு ஆளாகின்றனர்” என்றாள் {சைரந்திரியான திரௌபதி}.

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} தொடர்ந்தார், “இதைச் சொன்ன அந்த அழகிய இடுப்புக் கொண்ட கிருஷ்ணை {திரௌபதி}, கலைந்த கேசத்துடன், கண்கள் சிவக்க சுதேஷ்ணையின் அறையை நோக்கி ஓடினாள். நீண்ட நேரம் அழுததன் விளைவாக, அவளது {திரௌபதியின்} முகம் மேகங்களில் இருந்து ஆகாயத்தில் வெளிப்பட்ட சந்திர வட்டிலைப் போல இருந்தது. அவளது நிலையைக் கண்ட சுதேஷ்ணை {திரௌபதியிடம்}, “ஓ! அழகிய பெண்ணே {மாலினி}, உன்னை யார் அவமதித்தது? ஓ! அழகிய காரிகையே, நீ ஏன் அழுகிறாய்? மென்மையானவளே, யார் உனக்குத் தீங்கிழைத்தது? யாரால் உனக்கு இந்தத் துயரம் ஏற்பட்டது?” எனக் கேட்டாள்.

இப்படிக் கேட்கப்பட்ட திரௌபதி {சுதேஷ்ணையிடம்}, “நான் உனக்காக மதுவைக் கொண்டு வரச் சென்றேன். தனிமையான காட்டுக்கு மத்தியில் இருப்பதைப் போல, சபையில், மன்னரின் {விராடரின்} முன்னிலையிலேயே கீசகன், என்னை அடித்தான்” என்றாள். இதைக் கேட்ட சுதேஷ்ணை {திரௌபதியிடம்}, “ஓ! அழகிய சுருள் முனை கொண்ட தலைமுடி கொண்டவளே, காமத்தால் வெறிக் கொண்ட கீசகன், அவனால் அடைய முடியாத உன்னை அவமதித்ததால், நீ விரும்பினால் அவனைக் கொல்லச் செய்கிறேன்” என்றாள். அதற்குத் திரௌபதி {சுதேஷ்ணையிடம்}, “அவன் {கீசகன்} யாருக்கு அநீதியிழைத்தானோ, அந்தப் பிறர் {கந்தர்வர்கள்} அவனைக் {கீசகனைக்} கொல்வார்கள். இன்றே அவன் {கீசகன்} யமனின் வசிப்பிடம் செல்வான் என்பது உறுதி என நான் நினைக்கிறேன்” என்றாள் {திரௌபதி}.
இப்பதிவின் PDF பதிவிறக்கம்

இப்பதிவு குறித்து முகநூலில் Like/Comment/Share செய்யலாமே!


புதன், நவம்பர் 05, 2014

கீசகனிடம் சென்றாள் திரௌபதி! - விராட பர்வம் பகுதி 15

Draupadi went to Kichaka! | Virata Parva - Section 15 | Mahabharata In Tamil

(கீசகவத பர்வத் தொடர்ச்சி - 2)


இப்பதிவின் இப்பதிவின் காணொளி புத்தகத்தை யூடியூபில் காண




பதிவின் சுருக்கம் : கீசகன் சுதேஷ்ணையிடம் பேசுவது; கீசகனிடம் இரக்கம் கொண்ட சுதேஷ்ணை அவனுக்கு ஒரு திட்டத்தைச் சொல்வது; அத்திட்டத்தின் படியே திரௌபதியை கீசகனிடம் சுதேஷ்ணை அனுப்பியது …

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} சொன்னார், “இப்படி அந்த இளவரசியால் {திரௌபதியால்} நிராகரிக்கப்பட்ட கீசகன், வெறிகொண்ட காமத்தால் தாக்குண்டு, உடைமைத்தன்மை குறித்த உணர்வுகளை மறந்து சுதேஷ்ணையிடம், “கேகேயன் மகளே {சுதேஷ்ணையே}, உனது சைரந்திரி {மாலினி என்ற திரௌபதி} எனது கரங்களுக்குள் வருவது போல நீ செயல்படு. ஓ! சுதேஷ்ணை, யானை நடை கொண்ட அந்தக் காரிகை என்னை ஏற்கும் வழிகளைக் கடைப்பிடி; {என் உயிரை} உறிஞ்சிக் கொண்டிருக்கும் ஆசையால் நான் செத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்” என்றான் {கீசகன்}”

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} தொடர்ந்தார், “அவனின் {கீசகனின்} பயங்கரப் புலம்பல்களைக் கேட்ட விராடனின் புத்திசாலி மனைவியான அந்த மென்மையான பெண் {சுதேஷ்ணை} அவனிடம் இரக்கம் கொண்டாள். தனக்குள்ளேயே ஆலோசித்து, கீசகனின் நோக்கத்தையும், கவலையோடு இருக்கும் கிருஷ்ணையையும் {திரௌபதியையும்} நினைத்துப் பார்த்த சுதேஷ்ணை அந்தச் சூதனின் மகனிடம் {கீசகனிடம்}, “ஏதாவதொரு விழாவின் போது, நீ எனக்காகப் பலகாரங்கள் மற்றும் மது வகைகளைக் கொள்வன செய். அதன் பின்னர் நான் அந்த மதுவைக் கொண்டு வரும் பாசாங்கில், எனது சைரந்திரியை {மாலினி என்ற திரௌபதியை} உன்னிடம் அனுப்புகிறேன். அவள் {சைரந்திரி) அங்கே தனிமையில் வரும்போது, குறுக்கீடு ஏதும் இல்லாமல், நீ விரும்பியவாறு அவளிடம் {சைரந்திரியிடம்} நகைச்சுவை செய். இப்படி அமைதிப்படுத்துவதன்மூலம், அவள் தனது மனதில் உன்னை விரும்பலாம்” என்றாள் {சுதேஷ்ணை}.

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} தொடர்ந்தார், “இப்படிச் சொல்லப்பட்டதும் அவன் {கீசகன்}, தனது சகோதரியின் {சுதேஷ்ணையின்} அறையில் இருந்து வெளியேறினான். விரைவில் ஒரு மன்னனுக்குத் தகுந்த வகையில் நன்கு வடிகட்டப்பட்ட மதுவைக் கொள்முதல் செய்தான். பிறகு திறன் கொண்ட சமையற்கலைஞர்களை நியமித்து, தேர்வு செய்யப்பட்ட பல்வேறு வகைகளிலான பலகாரங்களையும், சுவையான பானங்களையும் மற்றும் பல்வேறு வகைகளில் தயாரிக்கப்பட்ட பல வகைகளிலான இறைச்சிகளையும் தயார் செய்தான். இவை அனைத்தும் முடிந்த பிறகு, மென்மையான பெண்ணான சுதேஷ்ணை, ஏற்கனவே கீசகனுடன் ஆலோசித்தபடி, தனது சைரந்திரியை கீசகனின் வசிப்பிடத்திற்கு அனுப்ப விரும்பி, அவளிடம் {மாலினி என்ற திரௌபதியிடம்}, “ஓ! சைரந்திரி, நான் தாகத்தால் துன்புறுவதால், எழுந்து, மதுவைக் கொண்டு வர கீசகன் வசிப்பிடம் செல்” என்றாள் {சுதேஷ்ணை}.

அதற்குச் சைரந்திரி {திரௌபதி சுதேஷ்ணையிடம்}, “ஓ! இளவரசி {சுதேஷ்ணையே}, என்னால் கீசகனின் அறைக்குச் செல்ல இயலாது. ஓ! ராணி {சுதேஷ்ணையே}, அவன் {கீசகன்} எப்படிப்பட்ட வெட்கங்கெட்டவன் என்பதை நீயே அறிவாய். ஓ! களங்கமற்ற அங்கங்கள் கொண்டவளே, ஓ! அழகான பெண்ணே, உனது அரண்மனையில் எனது கணவர்களுக்கு விசுவாசமற்றவளாகி காம வாழ்வை என்னால் வாழ முடியாது. ஓ! மென்மையான பெண்ணே, ஓ! அழகானவளே, உனது வீட்டுக்குள் நுழையும் முன்னர் நான் வைத்த நிபந்தனைகளை நினைத்துப் பார். ஓ! வசீகரமான சுருள் முனைகளுடைய கேசம் கொண்டவளே, காம தேவனால் தாக்கப்பட்ட மூடனான கீசகன் என்னைப் பார்த்தால், என்னை அவமதிப்பான்.

எனவே, நான் அவன் {கீசகன்} இருக்கும் இடத்திற்குச் செல்லமாட்டேன். ஓ! இளவரசி {சுதேஷ்ணையே}, உனக்குத்தான் நிறையப் பணிப்பெண்கள் இருக்கிறார்களே. உனக்கு மங்களம் உண்டாகட்டும். என்னை நிச்சயம் கீசகன் அவமதிப்பானாதலால், அவர்களில் ஒருத்தியை அனுப்பு” என்றாள் {திரௌபதி}. அதற்கு சுதேஷ்ணை, “எனது வசிப்பிடத்தில் இருந்து என்னால் அனுப்பப்படுவதால், அவன் உனக்குத் தீங்கிழைக்க மாட்டான்” என்றாள். இப்படிச் சொன்ன அவள் {சுதேஷ்ணை}, அவளது கையில் ஒரு மூடியுடன் கூடிய ஒரு தங்கப் பாத்திரத்தைக் கொடுத்தாள். பயம் நிறைந்து, அழுது கொண்டு, பாதுகாப்புக்காகத் தேவர்களிடம் மனதுக்குள்ளேயே வேண்டுதல் செய்த திரௌபதி, மதுவைப் பெறுவதற்காகக் கீசகன் வசிப்பிடத்திற்குக் கிளம்பினாள். அவள் {மாலினி என்ற திரௌபதி}, “எனது கணவர்களைத் தவிர வேறொரு மனிதரை நான் அறியாததால், அந்த அறத்தின் உண்மைத்தன்மையால் {சத்தியத்தால்}, நான் கீசகனின் முன்னிலைக்குச் சென்றாலும், அவனால் {கீசகனால்} என்னை வீழ்த்த முடியாது போகட்டும்” என்று சொன்னாள் {திரௌபதி}.

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} தொடர்ந்தார், “அந்த ஆதரவற்ற காரிகை {திரௌபதி} பிறகு, ஒரு நொடி சூரியனைப் புகழ்ந்தாள். அவள் வேண்டிக்கொண்ட அனைத்தையும் கருத்தில் கொண்ட சூரியன், காட்சிக்குப் புலப்படாமல் அவளை {திரௌபதியை} பாதுகாக்க ஒரு ராட்சசனுக்குக் கட்டளையிட்டான். அந்த நேரத்தில் இருந்து அந்த ராட்சசன் அந்தப் பழியற்ற மங்கையை எந்தச் சூழ்நிலையிலும் காக்க ஆரம்பித்தான். பயந்த புறாவைப் போலத் தன் முன்னிலையில் இருந்து கிருஷ்ணையைக் {திரௌபதியைக்} கண்ட அந்தச் சூதன் {கீசகன்}, தனது ஆசனத்தில் இருந்து எழுந்து, அடுத்தக் கரைக்குச் செல்ல விரும்பும் ஒருவன், ஒரு படகை அடைந்தால் எவ்வளவு மகிழ்வானோ அவ்வளவு மகிழ்ந்தான்.”
இப்பதிவின் PDF பதிவிறக்கம்


இப்பதிவு குறித்து முகநூலில் Like/Comment/Share செய்யலாமே!


செவ்வாய், நவம்பர் 04, 2014

திரௌபதியை அணுகிய கீசகன்! - விராட பர்வம் பகுதி 14

Kichaka approached Draupadi! | Virata Parva - Section 14 | Mahabharata In Tamil

(கீசகவத பர்வம் - 1)

இப்பதிவின் இப்பதிவின் காணொளி புத்தகத்தை யூடியூபில் காண


இப்பதிவின் ஆடியோவை எம.பி.3-ஆக பதிவிறக்க - 1 & 2 



பதிவின் சுருக்கம் : சைரந்திரியைக் கண்ட கீசகன் அவளைக் குறித்துத் தனது சகோதரியிடம் விசாரிப்பது; கீசகன் திரௌபதியிடம் தனது ஆசையைக் கூறுவது; திரௌபதி அவனுக்குப் புத்தி சொல்வது; காமத்தில் மூழ்கிய கீசகன் திரௌபதியிடம் மீண்டும் விண்ணப்பிப்பது; கீசகனை நிந்தித்த திரௌபதி…

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} சொன்னார், “மாறுவேடத்தில் வாழ்ந்து வந்த வலிமைமிக்க வீரர்களான பிருதையின் {Pritha-குந்தியின்} மகன்கள் {பாண்டவர்கள்}, மத்ஸ்யர்கள் நகரத்தில் பத்து மாதங்களை இப்படியே கழித்தனர். ஓ! ஏகாதிபதி {ஜனமேஜயா}, மற்றவர்களின் பணிவிடைகளை ஏற்கும் தகுதி படைத்த யக்ஞசேனன் மகள் {திரௌபதி}, ஓ! ஜனமேஜயா, சுதேஷ்ணைக்குப் பணிவிடை செய்து தனது நாட்களைப் பெரும் துயரத்துடன் கழித்தாள். சுதேஷ்ணையின் மாளிகையில் தங்கியிருந்த பாஞ்சால இளவரசி {திரௌபதி}, அந்த மங்கையையும் {சுதேஷ்ணையையும்}, அந்தப்புரத்தில் உள்ள பிற பெண்களையும் மனநிறைவு கொள்ளச் செய்தாள். அந்த வருடம் முடிவடையும் தருணத்தில், விராடனின் படைகளுக்குத் தளபதியான பேராற்றல் படைத்த கீசகன், துருபதன் மகளைக் {திரௌபதியைக்} காண நேர்ந்தது. தேவர்களின் மகளைப் போன்ற பிரகாசத்துடன் இருந்த அந்த மங்கை {திரௌபதி}, பூமியில் தேவதையைப் போல நடந்து வருவதைக் கண்ட கீசகன், காமனின் கணைகளால் துன்புற்று, அவளை {திரௌபதியை} அடைய விரும்பினான்.


ஆசை நெருப்பில் எரிக்கப்பட்ட விராடனின் தளபதி {கீசகன்} (தனது சகோதரியான) சுதேஷ்ணையிடம் வந்து புன்னகையுடன் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான். “மன்னர் விராடரின் வசிப்பிடத்தில் இந்த அழகிய மங்கையை இதற்கு முன் நான் கண்டதில்லையே. புதிய மது, தனது வாசத்தால் ஒருவனைப் பித்தடைய வைப்பது போல, இந்தக் காரிகை தனது அழகால் என்னை வெறிகொள்ளச் செய்கிறாள். தேவதையைப் போன்ற அழகைக் கொண்ட இந்த வசீகரமான அழகி யார்? யாருடையவள்? எங்கிருந்து வந்திருக்கிறாள்? என் இதயத்தை அரைத்துக் கொண்டிருக்கும் இவள், நிச்சயமாக என்னை அவளது அடிமையாக்கிவிட்டாள். என் நோய்க்கு (இவளைத்தவிர) வேறு எந்த மருந்தும் இல்லை என எனக்குத் தோன்றுகிறது. ஓ! {சகோதரி-சுதேஷ்ணை}, உனது இந்த அழகிய கையாள், தேவதையைப் போன்ற அழகைப் பெற்றிருப்பதாகத் தெரிகிறது. நிச்சயமாக, இவளைப் போன்ற ஒருத்தி உனக்குச் சேவை செய்வது பொருத்தமானதன்று. இவள் என் மீதும், என்னுடையவை மீதும் ஆட்சி செலுத்தட்டும். எண்ணற்ற யானைகள், குதிரைகள் மற்றும் தேர்களைத் தவிர, பலவிதமான தங்க ஆபரணங்கள், தாராளமான பலகாரங்கள் மற்றும் பானங்கள், சிறந்த தட்டுகள் போன்ற அனைத்துவகைப் பொருட்களும் அபரிமிதமாக இருக்கும் எனது பரந்த அழகிய அரண்மனையை இவள் விளங்கச் செய்யட்டும்” என்றான் {கீசகன்}.

சுதேஷ்ணையுடன் கலந்தாலோசித்த கீசகன் பிறகு, ஒரு பெண் சிங்கத்திடம் செல்லும் ஒரு குள்ளநரி போன்று இளவரசி திரௌபதியிடம் சென்று, அந்தக் கிருஷ்ணையிடம் {திரௌபதியிடம்} வெற்றிக் குரலில் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான். “ஓ! அழகானவளே, நீ யார்? யாருடையவள்? ஓ! அழகிய முகம் கொண்டவளே, எங்கிருந்து இந்த விராட நகரத்திற்கு வந்திருக்கிறாய்? ஓ! அழகிய பெண்ணே இவை யாவையும் எனக்குச் சொல். உனது அழகும் நயமும் முதல் தரத்தில் இருக்கின்றன. உனது இயல்புகளில் உள்ள அழகு இணையற்றதாக இருக்கிறது. உனது முகம் பிரகாசமிக்கச் சந்திரனைப் போல எப்போதும் அழகுடன் மிளிர்கிறது. ஓ! அழகிய புருவங்கள் கொண்டவளே, தாமரை இதழ்களைப் போல அகன்றிருக்கும் உனது கண்கள் அழகாக இருக்கின்றன. ஓ! அழகிய அங்கங்கள் கொண்டவளே, உனது பேச்சு குயிலின் இசையை ஒத்திருக்கிறது. ஓ! அழகிய இடைகள் கொண்டவளே, ஓ! குற்றமற்ற இயல்புகள் கொண்டவளே, உன்னைப் போன்ற அழகுடையவளை இதற்கு முன்னர் நான் இந்த உலகத்தில் கண்டதேயில்லை.

நீ தாமரைகளின் மத்தியில் வசிப்பிடத்தைக் கொண்டிருக்கும் லட்சுமியா? அல்லது, ஓ! கொடியிடையாளே, பூதி [1] {செழிப்பின் தேவதை} என்ற பெயர் கொண்டவளா? அல்லது, ஓ! அழகிய முகம் கொண்டவளே ஹ்ரீ, ஸ்ரீ, கீர்த்தி, காந்தி ஆகியவர்களில் ஒருத்தியா? அல்லது, காம தேவனின் அணைப்புக்குள் விளையாடிக் கொண்டிருக்கும் பெரும் அழகு படைத்த ரதியா? ஓ! அழகிய புருவங்களைக் கொண்டவளே, சந்திரனின் அழகிய ஒளியைப் போல அழகாக ஒளிர்ந்து கொண்டிருக்கிறாயே. உன் முகம் கண்ட பிறகும், ஆசையின் தாக்கத்தில் சிக்காதிருப்பவன் இந்த முழு உலகிலும் யார் இருப்பான்? ஒப்பற்ற அழகும், மிகக் கவர்ச்சியான வகையில், தெய்வீக அருளுடன் இருக்கும் உனது முகம் முழு நிலவைப் போன்று இருக்கிறது. அதன் {உனது முகத்தின்} தெய்வீகப் பிரகாசம், அவனது {சந்திரனின்} பிரகாசமான முகத்தை ஒத்திருக்கிறது. அதன் {உனது முகத்தின்} புன்னகை, அவனது {சந்திரனின்} மென்மையான ஒளியை ஒத்திருக்கிறது. அதன் {உனது முகத்திலிருக்கும்} கண்ணிமைகள் அவனது {சந்திரனின்} வட்டில் உள்ள ஆரங்களைப் போல இருக்கின்றன.

இங்கு ஒரு குறிப்பு வருகிறது:
[1] “பூதி, ஹ்ரீ, ஸ்ரீ, கீர்த்தி, காந்தி என்பவை முறையே செழுமை, அடக்கம், அழகு, புகழ் மற்றும் அழகுடைமை உள்ளடங்கிய பெண்மையின் உருவங்களாகும்” என்கிறார் கங்குலி

மிகுந்த அழகோடு, நன்கு வளர்ச்சி பெற்று, ஒப்பற்ற அருள் கொண்டு, ஆழமாக, வட்டமாக, இடைவெளியற்று இருக்கும் உனது இரு முலைகளும், தங்கத்தாலான மாலைகளைத் தாங்க நிச்சயம் தகுதி பெற்றவையே. ஓ! அழகிய கண்புருவங்கள் கொண்டவளே, அழகிய தாமரை மொட்டுகள் போல இருக்கும் உனது முலைகள், காமனின் சவுக்கால் உந்தப்பட்ட என்னை முன்னோக்கி அழைக்கின்றன. ஓ! அழகிய புன்னகை கொண்டவளே, ஓ! கொடியிடை காரிகையே, ஓ! அழகிய பெண்ணே, உனது முலைகளின் பாரம் தாங்க முடியாததால் சற்று முன் நகர்ந்து வளைந்திருப்பதும், நான்கு மடிப்புகளின் குறிகளைக் கொண்டதும், அகன்ற ஆற்றங்கரையைப் போல இருப்பதும், ஒரு சாண் அளவு கொண்டதுமான உனது வசீகரமான இடுப்பைக் காண்பதால் ஏற்பட்ட ஆசையெனும் தீரா நோய், என்னை மிகவும் வாட்டுகிறது.

உன்னோடு சேர முடியும் என்று, எனது இதயம் கொள்ளும் நம்பிக்கையால் தூண்டப்பட்டு எரியும் காட்டைப் போல, கடுமையாகச் சுடர்விட்டெரியும் ஆசைத்தீ {காமத்தீ} என்னைத் தீவிரமாக எரிக்கிறது. ஓ! பெரும் அழகு கொண்டவளே, உன்னுடன் இணைவது என்பது மழை நிறைந்த மேகமாகும். உன்னை நீ எனக்கு அளிப்பது, அந்த மேகத்தில் இருந்து பொழியும் துளியாகும். மன்மதனால் மூட்டப்பட்டுச் சுடர்விட்டெரியும் நெருப்பை நீ தணிப்பாயாக. ஓ! நிலவைப் போன்ற முகம் கொண்டவளே, உன்னுடனான சேர்க்கை எனும் ஆசையால் கூராக்கப்பட்டு அடிக்கப்பட்ட மன்மதனின் கடும் கணை, வெறிகொள்ளச் செய்யும் தனது மூர்க்கமான போக்கில், இந்த எனது இதயத்தைத் துளைத்து, அதன் மையத்தில் ஊடுருவிவிட்டது.

ஓ! கருங்கண் பெண்ணே, அந்த மூர்க்கமான, கொடூரமான கணைகள் எனது சகிப்புத்தன்மைக்கும் அப்பால் என்னை வெறிகொள்ளச் செய்கின்றன. உன் அரவணைப்பால் என்னை ஆதரித்து, உன்னை எனக்கு ஒப்படைத்து, என்னை இந்த நிலைமையில் இருந்து விடுவிப்பதே உனக்குத் தகும். அழகான மாலைகள் மற்றும் ஆடைகளால் சிங்காரித்துக் கொண்டும், அனைத்து ஆபரணங்களாலும் உன்னை அலங்கரித்துக் கொண்டும், ஓ! இனிய காரிகையே, உன் மனம் நிறையும்வரை என்னுடன் நீ விளையாடுவாயாக. ஓ! மதம் கொண்ட யானையின் நடை கொண்டவளே, இன்பத்துக்குத் தகுந்தவள் நீயென்றாலும், அதை இப்போது இழந்திருக்கிறாய். துயரத்துடன் இங்கு நீ வசிப்பது உனக்குத் தகாது. நிகரற்ற செழுமை உனதாகட்டும். பல்வேறு வகையான வசீகரமான, சுவையான, அமுதம் போன்ற மதுவகைகளைக் குடித்து, மகிழ்ச்சி தரும் பல்வேறு பொருட்களுடன் இன்பத்துடன் விளையாடிக் கொண்டு, ஓ! அருளப்பட்ட மங்கையே, நீ மங்களகரமான செழிப்பை அடைவாயாக. இந்த உனது அழகும், இளமையின் உச்சமும், ஓ! இனிய பெண்ணே, இப்போதும் பயனில்லாமல் இருக்கின்றன. ஓ! கற்புள்ள அழகிய காரிகையே, இத்தகு அழகு கொண்ட நீ, பயன்படுத்தப்படாத, அணிந்து கொள்ளளப்படாத, வசீகரமான மாலை போலப் பிரகாசிக்காமல் இருக்கிறாயே. நான் என் பழைய மனைவியர் அனைவரையும் விட்டுவிடுவேன். ஓ! அழகிய புன்னகை கொண்டவளே, அவர்கள் உனது அடிமைகளாகட்டும். ஓ! அழகிய காரிகையே, ஓ! மிக அழகான முகத்தைக் கொண்டவளே, உனக்கு எப்போதும் கீழ்ப்படியும் அடிமையாக நானும் உன்னுடனேயே வசிப்பேன்” என்றான் {கீசகன்}.

அவனது இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட திரௌபதி {கீசகனிடம்}, “சிகை அலங்காரம் செய்யும் அவலமான அலுவலில் {வேலையில்} ஈடுபடும் தாழ்ந்த குலத்தைச் சார்ந்த பணிப்பெண்ணான என்னை விரும்புவதால், ஓ! சூதனின் மகனே {கீசகனே}, அந்த மதிப்புக்குத் தகாத ஒருத்தியையே விரும்புகிறாய். மேலும் நான் பிறரின் மனைவியாவேன். எனவே, இந்த உனது நடத்தை சரியானதன்று. உனக்கு மங்களம் உண்டாகட்டும். மனிதர்கள் தாங்கள் மணந்த மனைவியரிடமே இன்பம் கொள்ள வேண்டும் என்ற அறநெறியின் கட்டளையை நினைவு கூர்வாயாக. எனவே, எந்த வகையிலும் முறைபிறழ்புணர்ச்சியை {விபச்சாரத்தை} நோக்கி உன் இதயம் செல்லாதிருக்கட்டும். முறையற்ற செயல்களில் இருந்து விலகியிருப்பதே நல்லவர்களின் நித்திய படிப்பினையாகும். அறியாமையில் மூழ்கும் பாவிகள், ஆசையின் ஆதிக்கத்தால், புகழ்கேட்டையும், பயங்கரமான பேரிடரையும் சந்திக்கின்றனர்” என்றாள் {திரௌபதி}.

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} தொடர்ந்தார், “இப்படி அந்தச் சைரந்திரியால் சொல்லப்பட்ட அந்தத் தீய கீசகன், கற்பின்மையால் {வேசித்தனத்தால்} ஏற்படும் எண்ணற்ற தீமைகளையும், சில நேரங்களில் உயிரின் அழிவுக்கே வழிவகுக்கும் என அனைவராலும் கண்டிக்கப்படும் தீமைகளையும் அறிந்திருந்தாலும், தனது புலன்கள் மீது இருந்த கட்டுப்பாட்டை இழந்து, காமத்தில் மூழ்கி, திரௌபதியிடம், “ஓ! அழகிய பெண்ணே, ஓ! வசீகரமான இயல்புகள் கொண்டவளே, உன் நிமித்தமாக மன்மதனின் ஆதிக்கத்தின் கீழ் இருக்கும் என்னை, ஓ! அழகிய புன்னகை கொண்டவளே, இப்படி நீ அவமதிப்பது உனக்குத் தகாது. ஓ! அச்சமுள்ளவளே, இப்போது உனது ஆதிக்கத்தின் கீழ் இருந்து, உன்னிடம் இவ்வளவு அழகாகப் பேசும் என்னை அவமதித்தால், ஓ! கருங்கண் காரிகையே, அதற்காக நீ பின்னர் வருந்த வேண்டியிருக்கும்.

ஓ! வசீகரமான கண் புருவங்கள் கொண்டவளே, ஓ! கொடியிடை மங்கையே, இந்த முழு நாட்டின் உண்மைத் தலைவன் நானே. என்னை நம்பியே இந்த நாட்டில் உள்ள மக்கள் வாழ்கின்றனர். சக்தியிலும், பராக்கிரமத்திலும், நான் இந்தப் பூமியில் ஒப்பற்றவனாக இருக்கிறேன். அழகு, இளமை, செழுமை, இன்பம் நுகர் பொருட்களின் உடைமையைக் கொண்டிருக்கும் எனக்கு நிகரான வேறு மனிதன் இந்தப் பூமியில் இல்லை. ஓ! மங்களகரமான பெண்ணே, நிகரில்லாத வசதியையும், அனைத்து ஆடம்பரங்களையும், ஆசைக்குகந்த அனைத்துப் பொருட்களையும் உனது சக்திக்குள் கொண்டு அனுபவிக்காமல், அடிமைத்தனத்தைத் நீ ஏன் தேர்ந்தெடுக்கிறாய்? ஓ! அழகிய முகம் கொண்டவளே, , ஓ! அழகானவளே, என்னை ஏற்று, நான் உனக்கு அளிக்கும் நாட்டுக்குத் தலைவியாகி, ஆசைக்குகந்த அனைத்து சிறந்த பொருட்களையும் பெற்று மகிழ்வாயாக” என்றான் {கீசகன்}.

சபிக்கப்பட்ட வார்த்தைகளாலான கீசகனின் வார்த்தைகளைக் கேட்ட கற்புள்ள துருபதன் மகள் {திரௌபதி}, அவனை {கீசகனை} நிந்தித்துப் பதிலளிக்கும் வகையில், “ஓ! சூதனின் மகனே {கீசகா}, மூடனாக இப்படி நடக்காதே. உனது உயிரை விடாதே. நான் எனது ஐந்து கணவர்களால் காக்கப்பட்டு வருகிறேன் என்பதை அறிந்து கொள். நீ என்னை அடைய முடியாது. நான் கந்தர்வர்களைக் கணவர்களாகக் கொண்டிருக்கிறேன். அவர்கள் கோபம் கொண்டால், உன்னைக் கொன்றுவிடுவார்கள். எனவே, உனக்கு நீயே அழிவைக் கொண்டு வந்துவிடாதே. மனிதர்களால் நடக்க முடியாத பாதையில் நடக்க நீ முனைகிறாய். ஓ! தீயவனே {கீசகா}, கடலின் ஒரு கரையில் நின்றுகொண்டு, அடுத்தக் கரைக்குச் செல்ல நினைக்கும் ஒரு முட்டாள் சிறுவனைப் போன்றவன் நீ.

நீ பூமிக்கடியில் பாதாளத்தில் நுழைந்தாலும், ஆகாயத்தில் பறந்தாலும், கடலின் அடுத்தக் கரைக்கு விரைந்தாலும், அனைத்து எதிரிகளையும் வதைக்கவல்ல, விண்ணதிகாரிகளான தேவர்களுடைய வாரிசுகளின் கையில் இருந்து உன்னால் தப்ப முடியாது. ஓ! கீசகா, தனது இருப்புக்கு ஒரு முற்றுப்புள்ளியை வைக்கப் போகும் இரவை எதிர் நோக்கும் நோயாளியைப் போல, நீ ஏன் இன்று விடாப்பிடியாக என்னிடம் கோரிக் கொண்டிருக்கிறாய்? தாயின் மடியில் கிடக்கும் குழந்தை நிலவைப் பிடிக்க விரும்பியதைப் போல நீ ஏன் என்னை விரும்புகிறாய்? அவர்களது அன்பிற்குரிய மனைவியான என்னிடம் இப்படிக் கேட்கும் உனக்கு, பூமியிலோ வானத்திலோ புகலிடம் இல்லை. ஓ! கீசகா, உனது உயிரைக் காத்துக் கொண்டு உனக்கான நன்மைக்கு வழிவகுக்கும் புத்தி உன்னிடம் இல்லையா?” என்று கேட்டாள் {திரௌபதி}.
இப்பதிவின் PDF பதிவிறக்கம்


இப்பதிவு குறித்து முகநூலில் Like/Comment/Share செய்யலாமே!


மஹாபாரதத்தின் முக்கிய மனிதர்கள் வரும் பகுதிகள்

அக்ருதவ்ரணர் அக்னி அகம்பனன் அகஸ்தியர் அகிருதவரணர் அங்கதன் அங்காரபர்ணன் அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அசலன் அசுவினிகள் அத்புதன் அத்ரி அத்ரிசியந்தி அதிரதன் அபிமன்யு அம்பரீஷன் அம்பா அம்பாலிகை அம்பை அயோதா தௌம்யா அர்வாவசு அர்ஜுனன் அரிஷ்டநேமி அருணன் அருணி அருந்ததி அலம்புசன் அலாயுதன் அவிந்தியன் அவுர்வா அன்சுமான் அனுவிந்தன் அஷ்டகன் அஷ்டவக்கிரர் அஸ்வத்தாமன் அஸ்வபதி ஆணிமாண்டவ்யர் ஆத்ரேயர் ஆதிசேஷன் ஆர்யகன் ஆர்ஷ்டிஷேணர் ஆஸ்தீகர் இந்திரசேனன் இந்திரசேனை இந்திரத்யும்னன் இந்திரன் இந்திரஜித் இராவான் {அரவான்} இல்வலன் உக்கிரசேனன் உக்தன் உச்சைஸ்ரவஸ் உசீநரன் உத்தமௌஜஸ் உத்தரன் உத்தரை உத்தவர் உத்தாலகர் உதங்கர் உதங்கா உபமன்யு உபரிசரன் உபஸ்ருதி உலூகன் உலூபி ஊர்வசி எலபத்திரன் ஏகலவ்யன் ஐராவதன் கங்கன் கங்கை கசன் கடோத்கசன் கண்வர் கணிகர் கத்ரு கந்தன் கபோதரோமன் கயன் கர்ணன் கருடன் கல்கி கல்மாஷபாதன் கலி கவந்தன் கனகன் கஹோடர் காகமா காசியபர் காதி காந்தாரி காமதேனு காயத்ரி கார்க்கோடகன் கார்த்திகை காலகேயர் காலவர் காளி காக்ஷிவத் கிந்தமா கிர்மீரன் கிரது கிரந்திகன் கிராதன் கிரிசன் கிரிடச்சி கிருதவர்மன் கிருதவீர்யன் கிருதாசி கிருபர் கிருஷ்ணன் கீசகர்கள் கீசகன் குணகேசி குந்தி குந்திபோஜன் குபேரன் கும்பகர்ணன் குரோதவாசர்கள் குவலாஸ்வன் கேசின் கேசினி கைகேயி கோடிகன் கோமுகன் கௌசிகர் கௌசிகி கௌதமர் சக்திரி சக்ரதேவன் சகரன் சகாதேவன் சகுந்தலை சகுனி சங்கன் சச்சி சசபிந்து சஞ்சயன் சஞ்சயன் 1 சத்தியபாமா சத்தியவதி சத்தியஜித் சத்யபாமா சத்யவான் சதானீகன் சந்தனு சந்திரன் சம்சப்தகர்கள் சம்பா சம்பை சம்வர்ணன் சமீகர் சர்மிஷ்டை சர்யாதி சரஸ்வதி சல்லியன் சலன் சனத்சுஜாதர் சஹஸ்ரபத் சாகரன் சாண்டிலி சாத்யகி சாத்யர்கள் சாந்தை சாம்பன் சாம்யமணி சாரங்கத்வஜன் சாரிசிரிகன் சாருதேஷ்ணன் சால்வன் சாவித்ரி சிகண்டி சிங்கசேனன் சிசுபாலன் சித்திரசேனன் சித்திராங்கதை சித்ரவாஹனன் சிபி சியவணன் சியவனர் சிரிங்கின் சிருஞ்சயன் சிவன் சீதை சுக்ரன் சுக்ரீவன் சுகன்யா சுசர்மன் சுசோபனை சுதர்சனன் சுதர்மை சுதன்வான் சுதக்ஷிணன் சுதாமன் சுதேவன் சுதேஷ்ணை சுந்தன் உபசுந்தன் சுநந்தை சுப்ரதீகா சுபத்திரை சுமுகன் சுரதை சுருதசேனன் சுருதர்வான் சுருதாயுதன் சுருதாயுஸ் சுவாகா சுவேதகேது சுனந்தை சுஹோத்திரன் சூதன்வான் சூர்ப்பனகை சூரன் சூரியதத்தன் சூரியன் சேகிதானன் சேதுகன் சைகாவத்யர் சைப்யை சைரந்திரி சோமகன் சோமதத்தன் சௌதியும்னி சௌனகர் ததீசர் தபதி தபஸ் தம்போத்பவன் தமயந்தி தமனர் தர்மதேவன் தர்மவியாதர் தளன் தக்ஷகன் தாத்ரேயிகை தார்க்ஷ்யர் தாருகன் தாலப்யர் தியுமத்சேனன் திரஸதஸ்யு திரிசிரன் திரிஜடை திருதராஷ்டிரன் திருஷ்டத்யும்னன் திரௌபதி திலீபன் திலோத்தமை திவோதாசன் துச்சலை துச்சாசனன் துந்து துர்க்கை துர்மதன் துர்மர்ஷணன் துர்முகன் துர்வாசர் துர்ஜயன் துரியோதனன் துருபதன் துருபதன் புரோகிதர் துரோணர் துவஷ்டிரி துவாபரன் துஷ்கர்ணன் துஷ்யந்தன் தேவ தேவசேனை தேவயானி தேவாபி தௌமியர் நகுலன் நகுஷன் நரகாசுரன் நரன் நளன் நளன்2 நாரதர் நாராயணர்கள் நாராயணன் நிவாதகவசர்கள் நீலன் நைருதர்கள் பகதத்தன் பகர் பகன் பகீரதன் பத்ரசாகன் பத்ரா பப்ருவாஹனன் பர்ணாதன் பர்வதர் பரசுராமர் பரத்வாஜர் பரதன் பராசரர் பராவசு பரீக்ஷித் பரீக்ஷித்1 பலராமன் பலன் பலி பாகுகன் பாண்டியன் பாண்டு பானுமான் பாஹ்லீகர் பிங்களன் பிரகலாதன் பிரத்யும்னன் பிரத்னஸ்வன் பிரதர்த்தனன் பிரதிவிந்தியன் பிரதீபன் பிரம்மத்வாரா பிரம்மா பிரம்மாதி பிரமாதின் பிராதிகாமின் பிருகத்யும்னன் பிருகதஸ்வர் பிருகு பிருது பிருந்தாரகன் பிருஹத்சேனை பிருஹத்பலன் பிருஹத்ரதன் பிருஹந்நளை பிருஹஸ்பதி பீமன் பீமன்1 பீஷ்மர் புரு புருரவஸ் புரோசனன் புலஸ்தியர் புலஹர் புலோமா புஷ்கரன் பூமாதேவி பூரி பூரிஸ்ரவஸ் பௌரவன் பௌலோமர் மங்கணகர் மடன் மணிமான் மதிராக்ஷன் மதுகைடபர் மந்தபாலர் மந்தரை மயன் மருத்தன் மஹாபிஷன் மஹிஷன் மாத்ரி மாதலி மாதவி மாந்தாதா மார்க்கண்டேயர் மாரீசன் மாலினி மிருத்யு முகுந்தன் முசுகுந்தன் முத்கலர் முனிவர்பகன் மூகன் மேதாவி மேனகை மைத்ரேயர் யது யமன் யயவரர் யயாதி யவக்கிரீ யுதாமன்யு யுதிஷ்டிரன் யுயுத்சு யுவனாஸ்வன் ரந்திதேவன் ராகு ராதை ராமன் ராவணன் ரிசீகர் ரிதுபர்ணன் ரிஷ்யசிருங்கர் ரிஷபர் ருக்மரதன் ருக்மி ருத்திரன் ருரு ரேணுகை ரைப்பியர் ரோமபாதன் லட்சுமணன் லட்சுமி லபிதை லக்ஷ்மணன் லோகபாலர்கள் லோபாமுத்திரை லோமசர் லோமபாதன் லோமஹர்ஷனர் வசாதீயன் வசிஷ்டர் வசு வசுதேவர் வசுமனஸ் வந்தின் வர்கா வருணன் வஜ்ரவேகன் வாசுகி வாதாபி வாமதேவர் வாயு வார்ஷ்ணேயன் வாலகில்யர் வாலி விகர்ணன் விசாகன் விசித்திரவீரியன் விதுரன் விதுலை விந்தன் விபாண்டகர் விபாவசு விபீஷணன் வியாக்ரதத்தன் வியாசர் வியுஷிதஸ்வா விராடன் விருத்திரன் விருஷகன் விருஷசேனன் விருஷதர்பன் விருஷபர்வன் விரோசனன் விவிங்சதி வினதை விஷ்ணு விஸ்வகர்மா விஸ்வாமித்ரர் வேதா வைகர்த்தனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு வைனியன் ஜடாசுரன் ஜடாயு ஜந்து ஜமதக்னி ஜரத்காரு ஜராசந்தன் ஜரிதை ஜரை ஜலசந்தன் ஜனகன் ஜனபதி ஜனமேஜயன் ஜாரிதரி ஜிமூதன் ஜீவலன் ஜெயத்சேனன் ஜெயத்ரதன் ஜோதஸ்நாகாலி ஷாமந்தர் ஸ்தூணாகர்ணன் ஸ்வேதகி ஸ்வேதகேது ஸ்வேதன் ஹயக்ரீவன் ஹர்யஸ்வன் ஹரிச்சந்திரன் ஹனுமான் ஹிடிம்பன் ஹிடிம்பை ஹோத்திரவாஹனர்
 

காப்புரிமை

© 2012-2017, செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்
இவ்வலைப்பூவின் பதிவுகளை உரிய சுட்டிகளுடன் இணையத்தில் பகிர்ந்து கொள்ளத் தடையில்லை.
வேறு எவ்வகையிலோ, விதத்திலோ இணையத்திலும், பிற ஊடகங்களிலும் பகிரவும், வெளியிடவும் முன்னனுமதி பெற வேண்டும்.
Blogger இயக்குவது.
Back To Top