clone demo
திக்விஜய பர்வம் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
திக்விஜய பர்வம் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

சனி, செப்டம்பர் 28, 2013

நகுலனின் மேற்றிசைப் போர்ப்பயணம் - சபாபர்வம் பகுதி 31

Nakula's Westward Journey | Sabha Parva - Section 31 | Mahabharata In Tamil

(திக்விஜய பர்வத் தொடர்ச்சி)

நகுலன் மேற்கு நோக்கி படையெடுப்பது; நகுலன் அடக்கிய நாடுகளின் விவரம்

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "நான் இப்போது உன்னிடம் நகுலனின் சாதனைகளையும் வெற்றிகளையும் குறித்தும் முன்பு வாசுதேவன் {கிருஷ்ணன்} அடக்கிய திசையை அந்த மேன்மையானவனும் {நகுலனும்} எப்படி அடக்கினான் என்பதை உரைக்கப் போகிறேன். புத்திகூர்மையுள்ள நகுலன் காண்டவப்பிரஸ்தத்தில் இருந்து, தங்கள் கூச்சலாலும், சிம்ம கர்ஜனையாலும் நடுங்கச் செய்த வீரர்களாலும் ரதங்களின் சக்கர ஓசையாலும் உலகை நடுங்கச் செய்த படை சூழ, மேற்கு நோக்கி சென்றான்.


அந்த வீரன் {நகுலன்} முதலில் (தேவர்ப்படைத் தளபதி) கார்த்திகேயனுக்குப் {முருகனுக்குப்} பிடித்தமான மலைநாடான ரோஹிதகத்தைத் தீவிரமாகத் தாக்கினான். அந்த நாடு காண்பதற்கு இனிமையாகவும், செழிப்புடனும், பசுக்கள் நிறைந்து, அனைத்துவிதமான செல்வங்களும், உற்பத்திகளும் நிறைந்து இருந்தது. அந்த நாட்டின் மட்டம்யுராகர்களுடன் பாண்டுவின் மகன் {நகுலன்} நடத்திய போர் கடுமையாக இருந்தது. அதன்பிறகு, அந்த சிறப்புமிகுந்த நகுலன், பல பொருட்களால் நிறைந்த {full of plenty} சைரிஷகம் என்ற முழு பாலைவனப் பகுதியையும் அதே போன்ற மற்றொன்றான மஹத்தாவையும் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான்.

அரசமுனியான அக்ரோசன் என்பவனுடன் அந்த வீரன் கடும்போர் புரிந்தான். பிறகு அந்தப் பாண்டுவின் மகன் {நகுலன்}, அந்த நாட்டின் அப்பகுதியை விட்டு அகன்று தசர்னர்களையும், சிவிக்களையும், திரிகார்த்தர்களையும், அம்பஷ்டர்களையும், மாளவர்களையும், கர்னாடர்களின் ஐந்து இனக்குழுக்களையும், இரு பிறப்பாளர்களான {பூணூல் அணிந்த} மத்தியமகேயர்களையும் வத்ததானர்களையும் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான். வளைந்த சுற்றுகள் கொண்ட தனது பயணத்தில் {Circuitous journey} அந்த மனிதர்களில் காளை, உத்சவ-சங்கேதகர்கள் என்ற (மிலேச்ச) இனக்குழுக்களை வெற்றி கொண்டான். அந்தச் சிறப்பு மிகுந்த வீரன் {நகுலன்}, கடற்கரையில் வசித்த பெரும் பலம் வாய்ந்த கிராமனியா, சூத்திரர்கள், சரஸ்வதி நதிக்கரையில் இருந்த அபிரர்கள், மீன்பிடி தொழில் செய்த அனைத்து இனக்குழுக்களையும், மலைகளில் வசித்தவர்களையும், ஐந்த நதிகளின் பெயரால் அழைக்கப்படும் நாட்டையும், அமரா என்ற மலையையும், உத்தரஜோதிஷா என்ற நாட்டையும், திவ்யகூடம் என்ற நகரத்தையும், துவாரபாலர்கள் என்ற ஒருவகை இனக்குழுவையும் விரைவாகத் தனது கட்டுபாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான். அந்தப் பாண்டுவின் மகன் {நகுலன்}, ராமதர்களையும், ஹரஹூனர்களையும், மேற்கிலிருந்த பலதரப்பட்ட மன்னர்களையும் வீழ்த்தினான். அங்கே அப்படி தங்கியிருந்த போது நகுலன், ஓ பாரதா {ஜனமேஜயா}, வாசுதேவனுக்கு {கிருஷ்ணனுக்குத்) தூதுவர்களை அனுப்பினான். யாதவர்கள் அனைவருடன் சேர்ந்து வாசுதேவன் {கிருஷ்ணன்} அவனது {நகுலனின்} கட்டுப்பாட்டை ஏற்றுக் கொண்டான். அந்தப் பெரும் பலம் வாய்ந்த வீரன் {நகுலன்}, மத்ர நாட்டு நகரமான சகலத்துக்குச் சென்று, தனது மாமன் சல்லியனைப் பாண்டவர்களின் கட்டுப்பாட்டை பாசத்தால் ஏற்க வைத்தான். ஓ ஏகாதிபதி {ஜனமேஜயா}, விருந்தோம்பலுக்கும், சல்லியனின் உபசரிப்புக்கும் தகுதியுடைய அந்த சிறப்பு வாய்ந்த இளவரசன் {நகுலன்}, தனது மாமனால் {சல்லியனால்} நன்கு உபசரிக்கப்பட்டான். போரில் நிபுணத்துவம் வாய்ந்த அந்த இளவரசன் {நகுலன்}, சல்லியனிடம் இருந்து பெரும் எண்ணிக்கையிலான நகைகளையும் ரத்தினங்களையும் பெற்றுக் கொண்டு அவனது நாட்டை விட்டு அகன்றான். பிறகு அந்த பாண்டுவின் மகன் {நகுலன்}, கடற்கரையில் வசித்த மிலேச்சர்களையும், முரட்டு இனக்குழுக்களான பால்ஹவர்களையும், கிராதர்களையும், யவனர்களையும், சகர்களையும் தனது பலத்தால் அடக்கினான். இப்படி பலதரப்பட்ட ஏகாதிபதிகளை வீழ்த்தி, அவர்களைத் தனக்குக் கப்பம் கட்ட வைத்த குருக்களில் முதன்மையான நகுலன், செல்வங்களை நிறைத்துக் கொண்டு, தனது சுவடுகளைப் பின்பற்றித் தனது சொந்த நகரத்திற்குத் திரும்பினான். ஓ மன்னா {ஜனமேஜயா}, பத்தாயிரம் ஒட்டகங்கள் மிகவும் சிரமத்துடன் சுமந்து வரக்கூடிய அளவுக்குப் பெரும் செல்வத்தை அவற்றின் முதுகில் ஏற்றிக்கொண்டு வந்தான் நகுலன். இந்திரப்பிரஸ்தத்தை அடைந்த அந்த மாத்ரியின் அதிர்ஷ்டக்கார வீர மகன் {நகுலன்}, தான் கொண்டு வந்த அனைத்து செல்வத்தையும் யுதிஷ்டிரனிடம் கொடுத்தான்.

ஓ மன்னா {ஜனமேஜயா}, இப்படியே முன்பொரு காலத்தில் வாசுதேவனால் {கிருஷ்ணனால்} அடக்கப்பட்ட வருண தேவனின் திசையான மேற்கிலிருந்த நாடுகளை நகுலனும் வென்றான்.


அக்னியின் காதலும், சகாதேவனின் போரும் - சபாபர்வம் பகுதி 30ஆ

Agni's Love and Sahadeva's Battle  | Sabha Parva - Section 30B | Mahabharata In Tamil

(திக்விஜய பர்வத் தொடர்ச்சி)

சகாதேவனின் தெற்கு நோக்கி படையெடுப்பு; சகாதேவன் அடக்கிய நாடுகளின் விவரம்

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "ஓ ஜனமேஜயா, அக்னிதேவன் மஹிஷ்மதியில் வசித்து வந்தபோது, ஒரு காதலனாகப் புகழ்பெற்றான். மன்னன் நீலனுக்கு பெரும் அழகு படைத்த ஒரு மகள் இருந்தாள். அவள் எப்போதும் வேள்வி நெருப்பின் அருகில் தனது தந்தையுடன் இருந்து, அதை {அக்னியை} வீரியத்துடன் சுடர்விட்டு எரியவைத்தாள். மன்னன் நீலனின் வேள்வியில் நெருப்பு மூட்ட விசிறினாலும் எரியாமல், அந்த மங்கையின் அழகான இதழ்க் குவித்து ஊதிய மென்மையான காற்றினால் மட்டுமே அந்த அக்னி எரிந்தான். அக்னி அந்த அழகான மங்கையை தனக்கு மணமகளாக விரும்பினான். அந்த மங்கையும் அவனை  {அவனை} ஏற்றுக் கொண்டாள்.



ஒரு நாள் அந்த அக்னிதேவன் ஒரு அந்தண உருவைக் கொண்டு, அந்த அழகானவளின் சமூகத்தை இன்பமாக அனுபவித்த போது மன்னன் நீலனால் கண்டறியப்பட்டான். ஆகையால், அந்த அறம்சார்ந்த மன்னன், அந்த அந்தணனுக்கு சட்டப்படி தண்டனை கொடுக்க கட்டளையிட்டான். இதனால் அந்த சிறப்பு வாய்ந்த தேவன் {அக்னி தேவன்} மிகுந்த கோபத்துக்குள்ளானான். இதைக் கண்ட அந்த மன்னன் மிகவும் வியந்து, தரையளவு சிரம் தாழ்த்தினான். பிறகு சிறிது காலம் கழித்து தனது மகளை அந்தண உருவில் இருந்த அக்னி தேவனுக்கு மணமுடித்துக் கொடுத்தான். அந்த தேவன் விபபசு (அக்னி), மன்னன் நீலனின் மகளான அந்த அழகிய புருவம் கொண்டவளை ஏற்றுக் கொண்டு, அந்த ஏகாதிபதியை {மன்னன் நீலனை} நினைத்து அருள் கொண்டான். பிறகு, அனைத்து விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றும் அக்னி, அம்மன்னனைத் {நீலனை} தன்னிடம் ஏதாவது வரத்தைப் பெற்றுக் கொள்ளுமாறு சொன்னான். அந்த மன்னன் {நீலன்}, எப்போதும் போரில் தனது துருப்புகளுக்கு எந்த ஆபத்தும் ஏற்படக்கூடாது என்ற வரத்தைக் கேட்டான். அந்த நேரத்திலிருந்து, ஓ மன்னா {ஜனமேஜயா}, இதை அறியாமல் நீலனின் நகரத்தை தங்கள் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வர நினைத்த ஏகாதிபதிகள் அனைவரும் ஹுதாசனனால் {அக்னியால்} உட்கொள்ளப்பட்டார்கள். அந்த நேரத்தில் இருந்து, ஓ குரு குலத்தைத் தழைக்க வைப்பவனே {ஜனமேஜயா}, மகிஷ்மதி என்ற அந்த நகரத்தில் இருந்த பெண்கள் மற்றவர்களால் (மனைவியாக) ஏற்றுக் கொள்ளப்படவில்லை. அக்னிதேவன் அவர்களுக்கு, அவர்கள் நினைத்தவாறு நடந்து கொள்ளவும், ஒரு குறிப்பிட்ட கணவனுக்கு கட்டுப்படாமலும் இருக்க, தனது வரத்தின் மூலம், கலவியில் சுதந்திரம் அளித்தான். மேலும், ஓ பாரதகுலத்தின் காளையே {ஜனமேஜயனே}, அந்த நேரத்தில் இருந்து (மற்ற நாட்டு) ஏகாதிபதிகள், அக்னியின் மேல் கொண்ட பயத்தால் அந்த நகரத்தின் {மகிஷ்மதி நகரத்தின்} பக்கம் திரும்பாமல் இருந்தார்கள். அறம்சார்ந்த சகாதேவன், நெருப்பால் சூழப்பட்டு, பயத்தால் பீடிக்கப்பட்ட தனது துருப்பு வீரர்களைக் கண்டு, மலையென அசையாது இருந்தான். பிறகு தன்னைச் சுத்திகரித்துக் கொண்டு, தண்ணீரைத் தொட்டு, அந்த வீரன் (சகாதேவன்) அனைத்தையும் தவசிப்படுத்தும் அக்னியிடம் இந்த வார்த்தைகளில் பேசினான்:

"ஓ, புகையால் நீ வந்து சென்ற தடத்தைப் பதிப்பவனே, நான் உன்னை வணங்குகிறேன். இந்த எனது முயற்சிகள் எல்லாம் உனக்காகவே செய்யப்படுகின்றன. ஓ அனைத்தையும் தவசிம் செய்பவனே {அக்னியே}, நீயே தேவர்களுக்கு வாயாக இருக்கிறாய், நீயே வேள்வியாகவும் இருக்கிறாய். நீ அனைத்தையும் புனிதமாக்குவதால் பாவகன் என்றும் அழைக்கப்படுகிறாய். உன்னிடத்தில் ஊற்றப்படும் தெளிந்த நெய்யைச் சுமந்து செல்வதால் நீ ஹவ்யவாஹனன் என்றும் அழைக்கப்படுகிறாய். உன்னிடம் பேசவே வேதங்கள் வந்தன. ஆகையால் நீ ஜடவேதன் என்று அழைக்கப்படுகிறாய். தேவர்களுக்குத் தலைவனாக இருக்கும் நீ சித்திரபானு, அனலா, விபாவசு, ஹுதாசனா, ஜுவாலனா, சிக்கி, வைஸ்வனரா, பிங்கேசா, பிளவங்கா, பூரிதேஜா என்ற பெயர்களாலும் அழைக்கப்படுகிறாய். குமரனுக்கு (கார்த்திகேயனுக்கு) {முருகனுக்கு} நீயே ஆதிமூலமாய் இருக்கிறாய். நீ புனிதமானவன், ருத்ரகர்வனும், ஹிரண்யகிரீதனும் நீயே. ஓ அக்னி, எனக்கு சக்தியைக் கொடு, வாயு எனக்கு உயிரைக் கொடுக்கட்டும், பூமி எனக்கு பலத்தையும் ஊட்டத்தையும் கொடுக்கட்டும், நீர் எனக்கு வளமையைக் கொடுக்கட்டும். ஓ அக்னி, நீர் {தண்ணீர்} பிறக்க முதன்மைக் காரணம் நீயே, பெரும் தூய்மை உடையவன் நீயே, தேவர்களில் முதன்மையானவன் நீயே, நீயே அவர்களுக்கு வாயாகவும் இருக்கிறாய். ஓ அக்னி, நீ என்னை உனது உண்மையால் சுத்தப்படுத்து. முனிவர்களும், அந்தணர்களும், தேவர்களும், அசுரர்களும், தினமும் தெளிந்த நெய்யை வேள்வியில் விதிப்படி ஊற்றுகின்றனர். அந்த வேள்விகளில் காட்சி அளிக்கும் உன்னிலிருந்து பிரகாசிக்கும் உண்மை எனும் கதிர்கள் என்னை சுத்திகரிக்கட்டும். புகையைக் கொடியாகக் கொண்டு, வாயுவால் ஏற்படும் அனைத்து பாவங்களில் இருந்தும் விடுவிப்பவனே, நீ அனைத்து உயிர்களிலும் இருக்கிறாய். ஓ அக்னி, உனது உண்மை எனும் சுடர்களால் என்னைச் சுத்தப்படுத்து. அப்படி உன்னால் சுத்திகரிக்கப்பட்ட நான், ஓ மேன்மையானவனே {அக்னியே}, உன்னிடம் வேண்டிக் கொள்கிறேன். ஓ அக்னி, நீ எனக்கு மனநிறைவு, செழிப்பு, அறிவு மற்றும் மகிழ்ச்சியை அருள்", என்று வேண்டினான் {சகாதேவன்}.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "மேற்கண்ட மந்திரங்களைச் சொல்லி ஒருவன் அக்னிக்குள் {நெருப்புக்குள்} தெளிந்த நெய்யை ஊற்றினால், அவன் எப்போதும் செழிப்பும், தனது முழுகட்டுப்பாட்டுக்குள் இருக்கும் ஆன்மாவும் அருளப்பட்டு, அனைத்து பாவங்களில் இருந்தும் விடுபடுவான்.

சகாதேவன் மறுபடியும் அக்னியிடம், "ஓ தவசிப் படையல்களைச் சுமந்து செல்பவனே, நீ ஒரு வேள்வியைத் தடை செய்யாதிரு!" என்றான். இதைச் சொன்ன மனிதர்களில் புலியான மாத்ரியின் மகன் {சகாதேவன்}, பீதியிலிருந்த தனது துருப்புகளுக்கு முன்னிலையில், பூமியில் குசப்புற்களை விரித்து நெருப்பை எதிர்பார்த்து அதன் மேல் அமர்ந்தான். கண்டங்களை மீறாத கடலைப் போல அக்னி அவன் தலை மீது விழவில்லை. ஆனால் மறுபுறம் சகாதேவனிடம் அந்த குருகுல இளவரசனிடம் மனிதர்களுக்கு கடவுளான அக்னி அமைதியாக வந்து அனைத்து உறுதிகளையும் கொடுத்து, "ஓ குருரு குலத்தவனே {சகாதேவா}, இந்த கோலத்திலிருந்து எழுந்திரு. ஓ எழுந்திரு. நான் உன்னிடம் ஒரு முயற்சியையே செய்தேன். நான் உனது நோக்கத்தையும், தர்மனின் மகனது {யுதிஷ்டிரனது} நோக்கத்தையும் அறிவேன். ஆனால், ஓ பாரத குலத்தவரில் சிறந்தவனே {சகாதேவனே}, மன்னன் நீலனின் வழித்தோன்றல்களில் ஒருவன் இருக்கும்வரை, இந்த நகரம் என்னால் பாதுகாக்கப்பட்டிருக்கும். இருப்பினும், ஓ பாண்டுவின் மகனே {சகாதேவனே}, நான் உனது இதய விருப்பத்தை ஈடேற்றுகிறேன்," என்றான். அக்னியின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, ஓ பாதர குலத்தின் காளையே {ஜனமேஜயா}, அந்த மாத்ரியின் மகன் இதயத்தில் மகிழ்ச்சியுடன் எழுந்தான். தனது கரங்களைக் குவித்து, சிரம் தாழ்த்தி அனைத்தையும் புனிதமாக்கும் நெருப்புக் கடவுளை வணங்கினான். கடைசியாக அக்னி மறைந்ததும், அந்தத் தெய்வத்தின் {அக்னி தேவனின்} கட்டளையால் மன்னன் நீலன் அங்கு வந்து மனிதர்களில் புலியான, போர்க்களத்தில் குருவான சகாதேவனை முறைப்படி வணங்கினான். சகாதேவன் அவனது வணக்கங்களைப் பெற்றுக் கொண்டு, அவனை {நீலனை} தனக்குக் கப்பம் கட்ட வைத்தான். மன்னன் நீலனைத் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்த அந்த வெற்றியாளனான மாத்ரியின் மகன் {சகாதேவன்}, மேலும் தெற்கு நோக்கி சென்றான். அந்த நீண்ட கரம் கொண்ட வீரன் பெரும் சக்தி கொண்ட திரிபுராவின் {இன்றைய திரிபுரா அல்ல} மன்னனைத் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான். பிறகு தனது படைகளை பௌரவ நாட்டுக்கு எதிராகத் திருப்பி, அந்த ஏகாதிபதியை வீழ்த்தி தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான். பின்பு பெரும் முயற்சி செய்து சௌராஷ்டிராவின் மன்னன் அக்ரிதியையும், கௌசிகர்களின் குருவையும் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான். அந்த அறம் சார்ந்த இளவரசன் {சகாதேவன்}, சௌராஷ்டிர நாட்டில் தங்கி இருந்த போது, போஜகடத்தின் பீஷ்மகனுக்கும், புத்திகூர்மையுள்ள, இந்திரனின் நண்பனான அவனது மகன் ருக்மிக்கும் ஒரு தூதுவனை அனுப்பினான். தனது மகனுடன் கூடிய அந்த ஏகாதிபதி {பீஷ்மகன்} கிருஷ்ணனுடனான உறவை நினைத்துப் பார்த்து, பாண்டு மகனின் {சகாதேவனின்} கட்டுப்பாட்டை ஏற்றுக் கொண்டான். பிறகு போர்க்களத்தின் குரு {சகாதேவன்}, மன்னன் ருக்மியிடம் இருந்து நகைகளையும் செல்வத்தையும் பெற்றுக் கொண்டு மேலும் தெற்கு நோக்கி படை நடத்தினான். பிறகு பெரும் சக்தியும் பலமும் கொண்ட அந்த வீரன் சுர்பாரகனையும் தலகடனையும், தண்டகர்களையும் அடக்கினான். பிறகு  அந்த குரு வீரன், கடற்கரையில் வாழும் கணக்கிலடங்கா மிலேச்ச இனக்குழுக்களையும், நிஷாதர்களையும், கர்ணபிரவணர்கள் என்ற நரமாமிசம் உண்பவர்களையும், ராட்சதர்களும் மனிதர்களும் கலந்து பிறந்த காளாமுகர்களையும், கோல மலையையும், சுரபிபட்ணம், தாமிரத்தீவு, ரமக மலை ஆகியவற்றை வென்றான். அந்த உயர் ஆன்ம வீரன், மன்னன் திமிங்கிலனையும், ஒற்றைக் கால் மனிதர்களான கேரகர்கள் என்ற காட்டுமிராண்டிக் கூட்டத்தையும் வென்றான். அந்தப் பாண்டுவின் மகன் {சகாதேவன்}, சஞ்சயந்தி என்ற நகரத்தையும், பாஷாண்டம், காரஹதகம் என்ற நாடுகளுக்கும் தனது தூதுவர்களை மட்டுமே அனுப்பி, அவர்களைக் கப்பம் கட்ட வைத்தான். அந்த வீரன் {சகாதேவன்} பௌந்திரயர்களையும், திராவிடர்களையும், உத்திர கேரளர்களையும் {வடகேரளர்களையும்}, ஆந்திரர்களையும், தலவாணர்களையும், கலிங்கர்களையும், உஷ்தரகர்ணிகர்களையும், யவனர்களின் காண்பதற்கினிய அதாவி நகரத்தையும் தனது கட்டுப்பாட்டில், கொண்டு வந்து அவர்களிடம் இருந்து கப்பம் வாங்கினான். ஓ மன்னர் மன்னா {ஜனமேஜயா}, அந்த எதிரிகளைக் கொல்பவன் {சகாதேவன்}, மாத்ரியின் மகனான புத்திகூர்மையுள்ளவன் கடற்கரைக்கு வந்து, பெரும் உறுதிகள் கொடுத்து புலஸ்தியரின் பேரனனான சிறப்பு மிகுந்த விபீஷணனிடம் தனது தூதுவர்களை அனுப்பினான். காலத்தின் செயலை மதிப்புடன் நினைத்துப் பார்த்த அந்த மேன்மையான ஏகாதிபதி {விபீஷணன்} விருப்பத்துடன் பாண்டு மகனின் {சகாதேவனின்} கட்டுப்பாட்டை ஏற்றுக் கொண்டான். அவன் {விபீஷணன்}, பாண்டுவின் மகனுக்கு பலதரப்பட்ட நகைகளையும், ரத்தினங்களையும், சந்தனத்தையும், பல தரப்பட்ட தெய்வீக ஆபரணங்களையும், விலையுயர்ந்த ஆடைகளையும், விலையுயர்ந்த முத்துகளையும் அனுப்பி வைத்தான். புத்திசாலித்தனம் கொண்ட சகாதேவன், அவை அனைத்தையும் ஏற்றுக் கொண்டு, தனது சொந்த நாட்டுக்குத் {இந்திரப்பிரஸ்தம்} திரும்பினான்.

ஓ மன்னா {ஜனமேஜயா}, இப்படியே, அந்த எதிரிகளை அழிப்பவன் {சகாதேவன்}, சமாதானத்தாலும், போராலும் பல மன்னர்களை வீழ்த்தி, அவர்களைத் தனக்குக் கப்பம் கட்டச் செய்து தனது சொந்த நகரத்திற்குத் {இந்திரப்பிரஸ்தம்} திரும்பினான். ஓ பாரத குலத்தின் காளையே {ஜனமேஜயா}, தான் கொண்டு வந்த அனைத்து செல்வத்தையும் நீதிமானான யுதிஷ்டிரனிடம் கொடுத்து, தன்னை வெற்றியாளனாகக் கருதி, தொடர்ந்து மகிழ்ச்சியாக வாழ ஆரம்பித்தான் {சகாதேவன்}.

படத்தைச் சொடுக்கினால் பெரிதாகத் தெரியும்


வெள்ளி, செப்டம்பர் 27, 2013

சகாதேவனின் தென்திசைப் போர்ப்பயணம் - சபாபர்வம் பகுதி 30அ

The Southward campaign of Sahadeva | Sabha Parva - Section 30A | Mahabharata In Tamil

(திக்விஜய பர்வத் தொடர்ச்சி)

யுதிஷ்டிரனிடம் அனுமதி பெற்று சகாதேவன் தெற்கு நோக்கி படையெடுப்பது; சகாதேவன் அடக்கிய நாடுகளின் விவரம்

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "சகாதேவன், நீதிமானான யுதிஷ்டிரன் மேல் கொண்ட பாசத்தால் பெரும் படைகளுடன் தென்திசை நோக்கி  போர்ப்பயணம் மேற்கொண்டான். பெரும்பலவானான அந்த வல்லமை மிக்க குரு குல இளவரசன் {சகாதேவன்}, மொத்த சூரசேனர்களையும், மத்ஸ்ய மன்னனையும் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான். பிறகு தண்டவக்கிரனை வீழ்த்திய அந்த வீரன், ஆதிராஜர்களின் மன்னனான பெரும் பலம் வாய்ந்த மன்னனையும் வாழ்த்தி, அவனை தனக்குக் கப்பம் கட்ட வைத்து, மீண்டும் அவனையே அரியணையில் அமர்த்தினான். 


அதன் பிறகு அந்த இளவரசன் {சகாதேவன்}, சுகுமாறனையும், மன்னன் சுமித்திரனையும், பிற மத்ஸ்யர்களையும், பதசரர்களையும் தனது கட்டுபாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான். பெரும் புத்திசாலித்தனம் கொண்ட அந்த குரு வீரன் {சகாதேவன்}, மிக விரைவாக நிஷாதர்கள் நாட்டை வெற்றி கொண்டான். மேலும், அவன் {சகாதேவன்} உயர்ந்த மலையான கோசிருங்கத்தையும், பூமியின் அதிபதி ஸ்ரேனிமத் ஆகியோரையும் வெற்றி கொண்டான். பிறகு நவராஷ்டிரம் என்ற நாட்டை அடக்கிய அந்த வீரன், பிறகு குந்திபோஜனை நோக்கி தனது படையை நடத்தினான். குந்திபோஜன் பெரும் விருப்பத்துடன் வெற்றிவீரனின் {சகாதேவனின்} கட்டுப்பாட்டை ஏற்றுக் கொண்டான். 

அதன்பிறகு, சர்மண்வதி நதிக்கரையில், முன்பு வாசுதேவனால் {கிருஷ்ணனால்} தோற்கடிக்கப்பட்ட மன்னன் ஜம்பகனின் மகனை எதிர்கொண்டான். ஓ பாரதா {ஜனமேஜயா}, ஜம்பகனின் மகன் சகாதேவனுடன் போரிட்டான். சகாதேவன் அந்த இளவரசனைத் தோற்கடித்து, தெற்கு நோக்கி படையை நடத்தினான். பிறகு அந்த பெரும் பலம் வாய்ந்த வீரன் சேகர்களையும் மற்றும் பிறரையும் வீழ்த்தி அவர்களைத் தனக்கு ரத்தினங்களையும் பல செல்வங்களையும் கப்பமாகக் கட்ட வைத்தான். தான் வீழ்த்திய இனக்குழுகளை தனது கூட்டணியாக்கிக் கொண்டு, நர்மதா நதிக்கரையில் அமைந்துள்ள நாடுகளை நோக்கி படை நடத்தினான். விந்தன், அனுவிந்தன் என்ற இரு அவந்தி நாட்டு மன்னர்களை வீழ்த்திய, அசுவினி இரட்டையரின் பெரும் பலம் பொருந்திய மகன்  {சகாதேவன்}, அவர்களிடம் இருந்து பெரும் செல்வத்தைக் கப்பமாக அடைந்தான்.

பிறகு அந்த வீரன் {சகாதேவன்} போஜகதம் என்ற நகருக்குச் என்றான். ஓ மங்காப் புகழுடைய மன்னா {ஜனமேஜயா}, அவனுக்கும் {சகாதேவனுக்கும்}, அந்த நாட்டு மன்னனுக்கும் {போஜகத நாட்டு மன்னன் பீஷ்மகனுக்கும்} இடையில் இரண்டு நாட்களுக்கு கடும் போர் நடந்தது. ஆனால் மாத்ரியின் மகன் {சகாதேவன்}, வெல்லமுடியாத பீஷ்மகனை வீழ்த்தி, பிறகு கோசல நாட்டு மன்னனையும், வேன்வா நதிக்கரையில் அமைந்துள்ள பகுதிகளின் ஆட்சியாளனையும், கந்தரகர்களையும், கிழக்கு கோசலத்தின் மன்னர்களையும் தோற்கடித்தான். 

பிறகு, அந்த வீரன், நடகேயனையும், ஹேரம்வகனையும் போர்க்களைத்தில் தோற்கடித்து, மருத நாட்டைத் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்து, முஞ்சகிராமத்தை தனத் பலத்தால் ஒடுக்கினான். பிறகு, பாண்டுவின் மகன் {சகாதேவன்}, நசினஸ், அர்வுகஸ் ஆகிய பெரும் பலம் வாய்ந்த ஏகாதிபதிகளையும், நாட்டின் அந்தப் பகுதியில் இருந்த பலதரப்பட்ட காட்டு மன்னர்களையும் வீழ்த்தினான். மேலும் வாதாதீபன் என்ற மன்னனை அந்தப் பெரும் பலம் கொண்ட வீரன் {சகாதேவன்} அடக்கினான். பிறகு, மேலும் தெற்கு நோக்கிப் படையெடுத்து புலிந்தர்களையும் அடக்கினான். அந்த நகுலனின் தம்பி {சகாதேவன்}, ஒரு நாள் முழுவதும் பாந்திரிய நாட்டு மன்னனுடன் { king of Pandrya - பாண்டிய நாடாக இருக்குமோ! வேறு உரையில் பாண்டிய நாடு என்றே இருக்கிறது} போரிட்டான். 

அந்த நீண்ட கரம் கொண்ட வீரன் அந்த ஏகாதிபதியை வீழ்த்திய பிறகு மேலும் தெற்கே சென்றான். அதன்பிறகு அவன், கொண்டாடப்படும் குகைகளான கிஷ்கிந்தியத்தைக் கண்டு, அங்கே ஏழு நாட்களுக்கு குரங்கு மன்னர்களான மைந்தன், திவிவிதனுடன் போர் புரிந்தான். இருப்பினும் அந்த சிறப்பு மிகுந்த மன்னர்கள், அந்தத் தாக்குதலில் களைபடையாதிருக்கும் சகாதேவனால் மகிழ்ச்சி அடைந்தார்கள். பிறகு அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் அந்த குரு இளவரசனிடம் {சகாதேவனிடம்}, "ஓ பாண்டு மகன்களில் புலியே {சகாதேவனே}, எங்கள் அனைவரிடம் இருந்தும் காணிக்கையாகக் கப்பம் பெற்றுக் கொண்டு போ. பெரும் புத்திகூர்மை கொண்ட மன்னன் யுதிஷ்டிரனின் காரியம் தடைபெறாமல் நடைபெறட்டும்." என்றனர். அவர்களிடம் இருந்து நகைகளையும் ரத்தினைகளையும் பெற்றுக் கொண்டு மகிஷ்மதி என்ற நகரத்தை நோக்கி முன்னேறினான். 

அங்கே அந்த மனிதர்களில் காளை {சகாதேவன்} மன்னன் நீலனுடன் போரிட்டான். மன்னன் நீலனுக்கும், பாண்டுவின் மகனான பெரும் பலம்வாய்ந்த சகாதேவனுக்கும் நடந்த மோதல் கடுமையானதும் காணப் பயங்கரமானதாகவும் இருந்தது. அந்த மோதலில் ரத்தம் அதிகமாகச் சிந்தப்பட்டது. அக்னி தேவன் மன்னன் நீலனுக்குத் துணைபுரிந்ததால், அந்த வீரனின் {சகாதேவனின்} வாழ்வே பெரும் ஆபத்தில் இருந்தது. ரதங்களும், வீரர்களும், யானைகளும், கவசமணிந்த படை வீரர்களுமான சகாதேவனின் படையில் இருந்த அனைவரும் நெருப்பால் பீடிக்கப்பட்டவர்களாக இருந்தார்கள். இதைக் கண்ட குரு குல இளவரசன் {சகாதேவன்} பெரும் துயர் கொண்டான். ஓ ஜனமேஜயா, இதைக் கண்ட ஆந்த வீரனால் {சகாதேவனால்} மேற்கொண்டு என்ற செய்வது என்று தீர்மானிக்க முடியவில்லை."

ஜனமேஜயன், "ஓ மறுபிறப்பாளரே {அந்தணரே - வைசம்பாயணரே}, வேள்வியின் சாதனைக்காகப் போரிட்டுக் கொண்டிருந்த சகாதேவனுக்கு எதிராக, ஏன் அக்னி தேவன் அந்தப் போரில் திரும்பினான்?" என்று கேட்டான்.


வியாழன், செப்டம்பர் 26, 2013

பீமனின் வெற்றிப்பயணம் - சபாபர்வம் பகுதி 29

The victorious march of Bhima | Sabha Parva - Section 29 | Mahabharata In Tamil

(திக்விஜய பர்வத் தொடர்ச்சி)

பீமனின் போர்ப்பயண விவரிப்பு

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "பிறகு, அந்த அனைத்து எதிரிகளையும் தண்டிப்பவன் {பீமன்}, குமார நாட்டின் மன்னன் ஸ்ரீனிமத், கோசல நாட்டின் மன்னன்  பிருஹத்வலன் ஆகியோரை வீழ்த்தினான். பிறகு பாண்டு மகன்களில் முதன்மையானவன் {பீமன்} கடும் சாதனைகளைச் செய்து அனைவரையும் விஞ்சி, அறம்சார்ந்த பலம்வாய்ந்த மன்னனான அயோத்தி மன்னன் தீர்க்கயக்ஞனை வீழ்த்தினான். பிறகு, அந்த மேன்மைவாய்ந்தவன் {பீமன்}, கோபாலகாக்ஷ நாடு, வட கோசலம் மற்றும் மல்லர்களின் மன்னன் ஆகியோரை தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான். ஈரமான பகுதியான இமயத்தின் அடிவாரத்துக்கு வந்த அந்தப் பெரும் பலம் வாய்ந்தவன் {பீமன்}, அந்த முழு நாட்டையும் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான்.

இதே வழியில் அந்த பாரத குலத்தின் காளை {பீமன்} பல நாடுகளை தனது ஆதிக்கத்தின் கீழ் கொண்டு வந்தான். பலம் வாய்ந்த மனிதர்களில் முதன்மையான அந்த பெரும் சக்தி படைத்த பாண்டுவின் மகன் {பீமன்}, அடுத்து பல்லாட்டா நாட்டையும், பல்லாட்டாவுக்கு பக்கத்தில் இருக்கும் சுக்திமந்தா மலையையும் வெற்றி கொண்டான். பிறகு நீண்டு கரங்களுடைய பயங்கர வீரம் கொண்ட பீமன், பின்வாங்காத காசி மன்னன் சுவாஹுவை வீழ்த்தி அவனை முழுமையாகத் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான்.

பிறகு அந்தப் பாண்டு மகன்களில் முதன்மையானவன் {பீமன்}, தனது படைபலத்தால் சுபர்சா நாட்டு பெரும் மன்னனான கிராதனை போரில் வீழ்த்தினான். பிறகு அந்தப் பெரும் சக்தி கொண்டவன் {பீமன்}, மத்ஸ்யர்களையும், பெரும் பலம் வாய்ந்த மலதர்களையும், எந்த அச்சமும் ஒடுக்குதலும் இல்லாத பசுபூமி என்ற நாட்டையும் வீழ்த்தினான். பிறகு, அந்த நீண்ட கரன் கொண்ட வீரன் {பீமன்}, அந்தப் பூமியை விட்டு மதஹரா, மஹிதரா, சோமதேயா ஆகிய பகுதிகளை வெற்றி கொண்டு, தனது பாதச்சுவடுகளை வடக்கு திசை நோக்கித் திருப்பினான்.

பிறகு, அந்தப் பெரும் பலம் வாய்ந்த குந்தியின் மகன் {பீமன்}, தனது படை பலத்தைக் கொண்டு வட்சபூமி என்ற நாட்டையும், பிராகர்கள் மன்னனையும், நிஷாத ஆட்சியாளனையும், மனிமத்தையும் பல எண்ணிலடங்கா மன்னர்களையும் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான். பிறகு, சிறிதும் களைப்பறியா அந்த பீமன், விரைவாக தென் மல்லர்களையும், பாகௌந்தா மலைகளையும் வெற்றி கொண்டான். அடுத்ததாக அந்த வீரன் {பீமன்}, சர்மாகர்கள் மற்றும் வர்மாகர்கள் ஆகியோரை கொள்கை மட்டுமே கொண்டு {by policy alone - ஒப்பந்தத்ததால்} வீழ்த்தினான். பிறகு அந்த மனிதர்களில் புலி {பீமன்}, பூமியின் அதிபதியான விதேஹ மன்னன் ஜனகனை எளிதாக வீழ்த்தினான்.

பிறகு அந்த வீரன் {பீமன்}, தனது யுக்தியைக் கொண்டு சகர்கள், மற்றும் அந்தப் பகுதியின் நாடோடிகளைத் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான். பாண்டுவின் மகன் {பீமன்} வீதேஹ நாட்டில் இருந்து கொண்டு தனது துருப்புகளை அனுப்பி, இந்திர மலையில் உள்ள கிராதர்களின் ஏழு மன்னர்களை வெற்றி கொண்டான். பிறகு அந்தப் பெரும் பலம் வாய்ந்த வீரன் {பீமன்}, அளவில்லா சக்தியுடன், சுப்மா, பிரசுஹ்மா ஆகியோரை போரில் வீழ்த்தினான்., அவர்களைத் தனது பக்கம் வெற்றி கொண்ட குந்தியின் மகன் {பீமன்} பெரும் பலத்துடன் மகதத்தை எதிர்த்து படை நடத்தினான்.

அப்படியே தான் செல்லும் வழியில் தண்டன் மற்றும் தண்டதரன் ஆகிய பெயர் கொண்ட ஏகாதிபடிகளையும் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான். பிறகு அந்த ஏகாதிபதிகளையும் இணைத்துக் கொண்டு, அந்தப் பாண்டுவின் மகன் {பீமன்}, கிரிவ்ரஜத்தை நோக்கி படை நடத்தினான். சமாதான ஒப்பந்தத்தின் மூலம் ஜராசந்தனின் மகனைத் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்த அந்த வீரன் {பீமன்}, அவனைத் தனக்குக் கப்பம் கட்ட வைத்து, அந்த ஏகாதிபதிகள் அனைவரையும் உடன் அழைத்துக் கொண்டு கம்சனை {இந்த இடத்தில் கங்குலியின் புத்தகத்தில் கர்ணன் என்பது எழுத்தப்பிழையாக கம்சன் என்று வந்துவிட்டதா என்று தெரியவில்லை. இங்கே கர்ணன் என்றுதான் வரவேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். Kamsa, Karna இரண்டு எழுத்து மாறுபட்டிருக்கிறது} எதிர்த்து படை நடத்தினான். பிறகு அந்தப் பாண்டவர்களில் முதன்மையானவன் {பீமன்}, பூமிகள் நடுங்க தனது நால்வகைப் படைகளையும் நடத்திக் கொண்டு போய். எதிரிகளைக் கொல்லும் கர்ணனை {இங்கே கங்குலியில் கர்ணன் என்றுதான் வருகிறது} எதிர்த்துப் போரிட்டான். ஓ பாரதா, அந்தப் பெரும் பலம் வாய்ந்த வீரன் {பீமன்}, கர்ணனை அடக்கித் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்து, மலை பகுதிகளின் பலம்வாய்ந்த மன்னனை வீழ்த்தினான்.

கரத்தின் பலம் கொண்ட பாண்டுவின் மகன் {பீமன்}, ஒரு கடும் போரில் மதகிரியில் வசித்த பெரும் பலம்வாய்ந்த மன்னனை வீழ்த்தினான். பிறகு அந்தப் பாண்டவன் {பீமன்}, ஓ மன்னா {ஜனமேஜயா}, கடும் வீரமும் பலமும் கொண்ட புந்தர நாட்டு மன்னன் வாசுதேவன், கௌசிக கச்சாவை ஆண்டு மன்னன் மஹாவுஜன் ஆகியோரை வீழ்த்திய பிறகு வங்க நாட்டைத் தாக்கினான். பிறகு, சமுத்திரசேனன், மன்னன் சந்திரசேனன், தம்ரலிப்தன், கார்வாதர்கள் மன்னன், சுஹ்மாவின் ஆட்சியாளன், கடற்கரையில் வசித்த மிலேச்ச மன்னர்கள் ஆகியோரை வெற்றி கொண்டான் அந்த பாரதர்களில் காளை {பீமன்}.

காற்றுக்கடவுளின் {வாயுத்தேவனின்} பலம்பொருந்திய மகன் {பீமன்} இப்படி பலதரப்பட்ட நாடுகளை வென்று, அவர்களிடம் இருந்து கப்பம் பெற்று லோஹிதியை நோக்கி முன்னேறினான். பிறகு அந்தப் பாண்டுவின் மகன் {பீமன்}, கடற்கரையில் உள்ள சதுப்பு நிலப்பகுதிகளில் வசித்த மிலேச்ச மன்னர்களை கப்பம் கட்ட வைத்து, பலதரப்பட்ட செல்வங்களையும், சந்தனக்கட்டைகளையும், நறுமண கற்றாளைகளையும், ஆடைகளையும், ரத்தினங்களையும், முத்துகளையும், போர்வைகளையும், தங்கம், வெள்ளி மற்றும் மதிப்புமிக்க பவளங்களையும் பெற்றுக் கொண்டான். மிலேச்ச மன்னர்கள் குந்தியின் சிறப்புவாய்ந்த மகனிடம் பொற்காசுகளையும், ரத்தினங்களையும் கோடிக்கணக்காகக் கொடுத்தனர். பிறகு, பயங்கர வீரம் கொண்ட பீமன், இந்திரப்பிரஸ்தம் திரும்பி, மொத்த செல்வத்தையும் நீதிமானான மன்னன் யுதிஷ்டிரனிடம் கொடுத்தான்.


பீமனின் கீழ்த்திசைப் போர்ப்பயணம் - சபாபர்வம் பகுதி 28

Eastward expedition of Bhima | Sabha Parva - Section 28 | Mahabharata In Tamil

(திக்விஜய பர்வத் தொடர்ச்சி)

யுதிஷ்டிரனிடம் அனுமதி பெற்று பீமன் கிழக்கு நோக்கி படையெடுப்பது; பாஞ்சாலம் செல்வது; சேதியில் தங்குவது;

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "அதேவேளையில் {அர்ஜுனன் வடக்கு நோக்கி படை நடத்தி சென்ற வேளையில்}, பெரும் சக்தி கொண்ட பீமசேனன், யுதிஷ்டிரனின் சம்மதத்தைப் பெற்று, கிழக்கு நோக்கி படை நடத்திச் சென்றான். பராக்கிரமம் கொண்ட அந்த பாரதர்களில் புலி {பீமன்}, யானைகளும், குதிரைகளும், ரதங்களும் நிறைந்த படையுடன் இருந்த அந்த எதிரிகளின் துயரை அதிகரிப்பவன், நன்கு ஆயுதங்கள் நிரம்பியவனாகவும், எதிரி நாடுகளை நசுக்கும் தகுதி உள்ளவனாகவும் இருந்தான். மனிதர்களில் புலியான பாண்டுவின் மைந்தன் {பீமன்}, பெரும் நாடான பாஞ்சாலத்திற்குச் சென்று அந்தப் பழங்குடிகளைச் சமாதானப்படுத்த பல்வேறு வழிகளைக் கையாண்டான்.


பிறகு அந்த வீரன் {பீமன்}, பாரத குலத்தவரில் காளை, குறுகிய காலத்திற்குள், கந்தகர்களையும் விதேகர்களையும் வீழ்த்தினான். அந்த மேன்மையானவன் {பீமன்}, தசர்னர்களை அடக்கினான். அந்த தசர்னர்களின் நாட்டில், சுதர்மன் என்ற மன்னன் வெறுங்கைகளுடன் பீமனுடன் கடும்போர் புரிந்தான். அந்த ஒப்பற்ற மன்னனின் சாதனையைக் கண்ட பீமன், அந்த பெரும் பலம் வாய்ந்த சுதர்மனைத் தனது தளபதிகளில் முதன்மையானவனாக நியமித்தான். கடும் வீரம் கொண்ட பீமன் பிறகு தனது படையின் கால்த்தடங்களால் பூமியை நடுங்கச் செய்து மேலும் கிழக்கு நோக்கி சென்றான்.

பலத்தில் அனைவருக்கும் முதன்மையான அந்த வீரன் {பீமன்}, படைகளுக்குத் தலைமையாக நின்று அஸ்வமேத மன்னன் ரோச மனை வீழ்த்தினான். பிறகு அந்த குந்தியின் மைந்தன் அந்த ஏகாதிபதியைத் தனது கடும் சாதனையால் வீழ்த்தி கிழக்குப் பகுதியைத் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான். பிறகு பெரும் பலம் கொண்ட அந்த குரு குல இளவரசன் {பீமன்}தெற்கில் உள்ள புலிந்த நாட்டிற்கு சென்று சுகுமாறனையும், மன்னன் சுமித்திரனையும் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான்.

பிறகு ஓ ஜனமேஜயா, அந்த பாரத குலத்தின் காளை {பீமன்}, யுதிஷ்டிரனின் கட்டளையின் பேரில் பெரும் சக்தி மிக்க சிசுபாலனை எதிர்த்து படை நடத்தினான். பாண்டு மகனின் {பீமனின்} நோக்கத்தை அறிந்த அந்த சேதி நாட்டு மன்னன் {சிசுபாலன்}, தனது நகரை விட்டு வெளியே வந்தான். அந்த எதிரிகளைத் தண்டிப்பவன் {சிசுபாலன்}, பிருதையின் {குந்தியின்} மகனை {பீமனை} மரியாதையுடன் வரவேற்றான். பிறகு ஓ மன்னா {ஜனமேஜயா}, அந்தச் சேதி நாட்டு மற்றும் குருகுலக் காளைகள், ஒருவரை ஒருவர் சந்தித்து, ஒருவர் நலனை மற்றவர் விசாரித்தனர்.

பிறகு, ஓ ஏகாதிபதி, சேதி நாட்டு மன்னன் {சிசுபாலன்}, புன்னகையுடன் தனது நாட்டை {சேதி நாட்டை} பீமனுக்கு அளித்து, "ஓ பாவமற்றவனே {பீமனே}, நீ எவ்வகை உறுதியுடன் இருக்கிறாய்?" என்று கேட்டான். அதன்காரணமாக, பீமன் மன்னன் யுதிஷ்டிரனின் நோக்கங்களை எடுத்துரைத்தான். ஓ மன்னா {ஜனமேஜயா}, பீமன், சிசுபாலனால் உற்சாகப்படுத்தப்பட்டு முப்பது இரவுகளுக்கு அங்கே தங்கினான். அதன்பிறகு, அவன் {பீமன்} தனது துருப்புகளுடனும் வாகனங்களுடனும் சேதியைவிட்டு வெளியேறினான்.

புதன், செப்டம்பர் 25, 2013

வடகுரு நாட்டை அடைந்த அர்ஜுனன் - சபாபர்வம் பகுதி 27

Arjuna came to North Kuru| Sabha Parva - Section 27 | Mahabharata In Tamil

(திக்விஜய பர்வத் தொடர்ச்சி)

அர்ஜுனன் போர்ப்பயண விவரிப்பு;

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "வீரனான, பெரும் சக்தி படைத்த பாண்டவர்களில் முதன்மையானவன் {அர்ஜுனன்}, வெண்மலைகளைக் கடந்த துர்மபுத்திரனால் {Durmaputra} ஆளப்பட்ட கிம்புருஷர்களின் {Limpurushas [கிம்புருஷர்கள்] = சிங்க தலையும் மனித உடலும், அல்லது மனித தலையும் சிங்க உடலும் பெற்றவர்கள்} நாட்டை தனது அதிகாரத்தின் கீழ் கொண்டு வந்தான்.. பிறகு க்ஷத்திரியர்களின் பெரும் படுகொலைகளுக்குப் பிறகு அந்தப் பகுதி முழுவதையும் தனது கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவந்தான். அந்த நாட்டை அடக்கிய பிறகு, இந்திரனின் மகன் (அர்ஜுனன்) மனதை ஒருமுகப்படுத்தி, தனது துருப்புகளுக்குத் தலைமை தாங்கி, குஹ்யர்களால் ஆளப்படும் ஹாராடகம் என்ற நாட்டை நோக்கி முன்னேறினான்.


கைலாச யாத்திரையில் உள்ள
மானசரோவர் ஏரி
அவர்களை அடக்கி ஒப்பந்தம் ஏற்படுத்திக் கொண்ட அந்த குரு இளவரசன் முனிவர்களுக்குப் புனிதமான மானசா {மானசரோவர் ஏரி} என்ற அற்புதமான ஏரியையும் பல ஏரிகளையும் குளங்களையும் கண்டான். ஹாராடகத்தைச் சுற்றியிருக்கும் கந்தர்வர்களால் ஆளப்படும் இடங்களையும் அடக்கி கப்பம் கட்டச் செய்துவிட்டு, அந்த மேன்மையான இளவரசன் மானசா ஏரிக்கு {மானசரோவர் ஏரிக்கு} வந்தான்.



 இங்கே அந்த வெற்றியாளன் {அர்ஜுனன்} அந்த நாட்டின் காணிக்கையாக, தித்திரி, கல்மாஷம், மந்தூகம் என்ற அற்புதமான குதிரைகளைப் பெற்றான். கடைசியாக அந்தப் பகனைக் {Paka [not Vaka killed by Bhima]} கொன்றவனின் {இந்திரனின்} மகன் {அர்ஜுனன்}, வட ஹரிவர்ஷ நாட்டை அடைந்து, அதை வெல்ல விரும்பினான். அங்கே பெரும் பலம் பொருந்தி, குறிப்பிட்ட பெரும் உடல்படைத்த வாயில்காப்போர்கள், பெருந்தன்மையும் வீரமும் நிறைந்த இதயத்துடன் அவனிடம் {அர்ஜுனனிடம்} வந்து , "ஓ பிருதையின் {குந்தியின்} மகனே {அர்ஜுனா}, இந்த நாடு {வட ஹரிவர்ஷ நாடு} உன்னால் வெல்லப்பட முடியாதது. உனது நன்மையை நீ விரும்பினால், விரைந்துத் திரும்பிப் போ. இந்தப் பகுதியில் நுழையும் எந்த மனிதனும் அழிந்து போவான். நாங்கள் உன்னால் திருப்தியடைந்துள்ளோம். நீ இதுவரைச் செய்த படையெடுப்பு போதுமானது. இங்கே, ஓ அர்ஜுனா, வெல்லத்தக்க எதையும் நீ காணமுடியாது. வட குருக்கள் இங்கே வாழ்கிறார்கள். இங்கே போரிடலாகாது. நீ உள்ளே நுழைந்தாலும், உன்னால் எதையும் காணமுடியாது. மனித கண்களைக் கொண்டு இங்கே எதையும் காண முடியாது. இருப்பினும், நீ வேறு ஏதாவது எதிர்பார்த்தால், ஓ பாரதா {அர்ஜுனா}  எங்களிடம் சொல். ஓ மனிதர்களில் புலியே நீ சொல்வதை நாங்கள் செய்கிறோம். இப்படிச் சொல்லப்பட்ட அர்ஜுனன் சிரித்துக் கொண்டே, "பெரும் புத்திகூர்மை கொண்ட நீதிமானான யுதிஷ்டிரன், ஏகாதிபத்திய கண்ணியத்தை அடைய நான் விரும்புகிறேன். உங்கள் நிலம் மனிதர்களுக்கு எதிராக மூடப்பட்டிருக்கிறது என்றால், நிச்சயம் நான் அதற்குள் நுழைய மாட்டேன். ஆனால் யுதிஷ்டிரருக்கு கப்பத்தைக் கட்டிவிடுங்கள்", என்றான். அர்ஜுனனின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட அவர்கள், பல தெய்வீக ஆடை ஆபரணங்களையும், தெய்வீக வடிவமைப்புகளிலான பட்டையும், தெய்வீகத் தன்மை கொண்ட தோலையும் கொடுத்தனர்.

இப்படியே அந்த மனிதர்களில் புலி {அர்ஜுனன்}, க்ஷத்திரியர்களுடனும், திருடர் கூட்டங்களுடனும் எண்ணிலடங்கா போர்களைச் செய்து, வடக்கில் இருக்கும் நாடுகளைத் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான். தலைவர்களை வீழ்த்தி, அவர்களைத் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்து, அவர்களிடம் இருந்து பெரும் செல்வத்தையும், பலதரப்பட்ட ரத்தினங்களையும் நகைகளையும், கிளியின் நிறத்திலும், கிளியின் இறக்கையின் , மயில் நிறத்திலும் உள்ள வேகமாகச் செல்லக்கூடிய தித்திரி, கல்மாஷ வகை குதிரை வகைகளையும் அடைந்தான். ஓ மன்னா {ஜனமேஜயா}, நால்வகை துருப்புகளுடன் சூழ, அந்த வீரன் அற்புதமான நகரமான சக்ரப்பிரஸ்தத்திற்குத் {இந்திரப்பிரஸ்தத்திற்குத்} திரும்பி வந்தான். பார்த்தன் {அர்ஜுனன்}, நீதிமானான யுதிஷ்டிரனிடம், தான் பெற்ற விலங்குகளுடன் {கால்நடைகளுடன்} கூடிய முழு செல்வத்தையும் கொடுத்தான். பிறகு அந்த ஏகாதிபதியால் {யுதிஷ்டிரனால்} உத்தரவிடப்பட்டு, ஓய்வெடுப்பதற்காக அரண்மனையின் உள் அறைக்குள் நுழைந்தான்.


படத்தைப் பெரிதாகப் பார்க்க படத்தைச் சொடுக்கவும்
----------------------------------------------------------------------------------

அர்ஜுனன் வடதிசைப் போர்ப்பயணத்தைக் குறித்த ஒரு ஆய்வைப் படிக்க http://ancientvoice.wikidot.com/travel:arjuna-s-military-campaign-for-rajasua என்ற லிங்குக்குச் செல்லவும்.


செவ்வாய், செப்டம்பர் 24, 2013

அர்ஜுனனின் வடதிசைப் போர்ப்பயணம் - சபாபர்வம் பகுதி 26

The Northern campaign of Arjuna | Sabha Parva - Section 26 | Mahabharata In Tamil

(திக்விஜய பர்வத் தொடர்ச்சி)

பீமன், அர்ஜுனன், நகுல சகாதேவர் ஆகியோர் யுதிஷ்டிரனிடம் விடைபெற்றுக் கொண்டு தனித்தனியே நாடுகளைத் தங்கள் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவர ஆளுக்கொரு திசையாகச் செல்வது; பாண்டவர்களின் போர்ப் பயணங்களை வைசம்பாயனர் சுருக்கமாகச் சொல்லல்.....

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} தொடர்ந்தார், "இப்படிச் சொல்லப்பட்ட தனஞ்சயன் {அர்ஜுனன்}, பகதத்தனிடம், "நீ இதற்கு உறுதி அளித்தாயானால், நான் விரும்பியதை நீ செய்ததாக ஆகும்," என்றான். இப்படி பிராக்ஜோதிஷ மன்னனை தனது கட்டுக்குள் கொண்ட வந்த குந்தியின் மகனான நீண்ட கரங்களுடைய தனஞ்சயன் {அர்ஜுனன்}, கருவூலத்தலைவன் {குபேரன்} இருக்கும் திசையில் வடக்கு நோக்கி தனது போர்ப்பயணத்தை மேற்கொண்டான். மனிதர்களில் காளையான அந்தக் குந்தியின் மகன், மலைத்தடங்கள் {Mountain tracts} மற்றும் அதைச்சுற்றிய புறநகர்களையும், மலைப்பாங்கான பகுதிகளையும் {Hilly regions} வெற்றிகொண்டான். இப்படி அனைத்து மலைளையும், அவற்றை ஆட்சி செய்த மன்னர்களையும் தனது கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வந்து, அவர்களிடம் கப்பம் பெற்றான். அந்த மன்னர்களின் அன்பை வென்று, அவர்களுடன் கூட்டணி சேர்ந்த அவன் {அர்ஜுனன்}, அடுத்ததாக, ஓ! மன்னா {ஜனமேஜயா}, தனது பேரிகை முழக்கங்களால் தனது தேர்ச்சக்கரத்தின் பேரொலியாலும், வரிசையாக சென்ற தனது யானைகளின் பிளிறலாலும் உலகத்தை நடுங்கச் செய்து, உலூக நாட்டு மன்னன் பிருஹந்தனை எதிர்த்துப் படைநடத்தினான்.


வரைபடத்தைப் பெரிதாக்கிப் பார்க்க
படத்தைச் சொடுக்கவும்
இருப்பினும், பிருஹந்தன் தனது நால்வகை துருப்புகளுடன் கூடிய படையை நடத்திக் கொண்டு தனது நகரத்தைவிட்டு வெளியே வந்து, பல்குனனை {அர்ஜுனனை} எதிர்த்து போர் நடத்தினான். பிருஹந்தனுக்கும் தனஞ்செயனுக்கும் {அர்ஜுனனுக்கும்} இடையில் நடந்த போர் பயங்கரமானதாக இருந்தது. பிருஹந்தனால் பாண்டு மகனின் {அர்ஜுனனின்} வீரத்தைத் தாங்க முடியாத நிலை ஏற்பட்டது. மலைப்பாங்கான பகுதிகளை ஆளும் ஒப்பற்ற மன்னன் {பிருஹந்தன்} குந்தியின் மகனை எதிர்க்க முடியாதவனாகக் கருதி, அவனை {அர்ஜுனனை} தனது முழு செல்வங்களுடனும் அணுகினான். அர்ஜுனன் பிருஹந்தனிடம் இருந்து அவனது நாட்டைப் பறித்துக் கொண்டான். ஆனால், பிறகு, அவனுடன் {பிருஹந்தனுடன்} அமைதியை ஏற்படுத்திக் கொண்டு {சமாதானம் செய்து கொண்டு}, அந்த மன்னனையும் {பிருஹந்தனையும்} அழைத்துக் கொண்டு, சேனாபிந்துவை எதிர்த்து படை நடத்தி அவனை {சேனபிந்துவை} அந்த நாட்டிலிருந்து விரட்டினான். அதன் பிறகு அவன் {அர்ஜுனன்}, மோதாபுரம், வாமதேவம், ஸுதாமம், ஸுஸங்குலம், வட உலூக நாடு ஆகியவற்றிலுள்ள மன்னர்களைத் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான். அதன்பிறகு யுதிஷ்டிரனின் கட்டளையின் பேரில், ஓ! ஏகாதிபதி {ஜனமேஜயா}, அர்ஜுனன் சேனாபிந்துவின் நகரத்தை விட்டு அகலாமல், தனது துருப்புகள் மட்டும் அனுப்பி அந்த ஐந்து நாடுகளையும், மக்களையும் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான். அர்ஜுனன் சேனாபிந்துவின் நகரமான தேவப்பிரஸ்தத்திற்கு நால்வகை துருப்புகள் கொண்ட தனது படையுடன் வந்து அங்கேயே தங்கினான்.

பிறகு, தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருந்த மன்னர்களாலும் மக்களாலும் சூழப்பட்ட அந்த வீரன் {அர்ஜுனன்}, புரு குலத்தின் காளையான மன்னன் விஸ்வகஸ்வனை எதிர்த்து படை நடத்தினான். பெரும் வீரர்களான பல வீர மலைநாட்டினரை வீழ்த்திய பாண்டுவின் மகன் {அர்ஜுனன்}, தனது துருப்புகளின் உதவியுடன், புரு மன்னனால் பாதுகாக்கப்பட்ட அவனது நகரத்தை ஆக்கிரமித்தான். போரில் புரு மன்னனை வீழ்த்திய பிறகு, மலைகளின் திருடர் கூட்டங்களையும், உத்சவ சங்கேதம் என்று அழைக்கப்பட்ட ஏழு இனக்குழுக்களையும் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்தான். பிறகு அந்த க்ஷத்திரிய குலத்தின் காளை {அர்ஜுனன்}, வீர க்ஷத்திரியர்களான காஷ்மீரர்களையும், மன்னன் லோஹிதனையும், பத்து சிறு தலைவர்களையும் தோற்கடித்தான். பிறகு, திரிகார்த்தர்கள், தாரவர்கள், கோகநாதர்கள் மற்றும் பிற க்ஷத்திரியர்களுக்கு எதிராக பாண்டுவின் மகன் {அர்ஜுனன்} முன்னேறினான்.

காண்பதற்கினிய நகரமான அவிசாரி நகரத்தை அடைந்து, உரக நாட்டை ஆளும் ரோச்சமனனை தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்தான். பிறகு, அந்த இந்திரனின் மகன் {அர்ஜுனன்}, தனது பலத்தை வெளிக்காட்டி, பல ஆயுதங்களால் நன்கு காக்கப்பட்டிருந்த சிங்கபுரம் எனும் காண்பதற்கினிய நகரத்தை ஒடுக்கினான். பிறகு துருப்புகளுக்குத் தலைமை தாங்கிச் சென்ற பாண்டுவின் மகனான அர்ஜுனன், சஹ்மம், சுமலம் ஆகிய பகுதிகளை கடுமையாகத் தாக்கினான். பிறகு பெரும் வீரம் கொண்ட இந்திரனின் மகன் {அர்ஜுனன்}, கடுமையாகத் தாக்கிய பிறகு, வெல்ல முடியாத வாலகில்யர்களை வென்று தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான். பிறகு பாண்டுவின் மகனான பல்குனன் {அர்ஜுனன்}, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட படையை மட்டும் தன்னுடன் அழைத்துச்சென்று தாரதர்களையும் காம்போஜர்களையும் வீழ்த்தினான்.

பிறகு இந்திரனின் மேன்மையான மகன் வடகிழக்கு பகுதியில் வனங்களில் வசித்த திருடர் கூட்டத்தை வீழ்த்தினான். ஓ! பெரும் மன்னா {ஜனமேஜயா}, இந்திரனின் மகன் {அர்ஜுனன்}, லோஹர்கள், கிழக்கு காம்போஜர்கள், வட ரிஷிகர்கள் ஆகியோரையும் அனைத்து கூட்டணிகளையும் முறியடித்து அவர்களைத் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான். உண்மையில் பிருதையின் {குந்தியின்} மகனுக்கும் {அர்ஜுனனுக்கும்} அவர்களுக்கும் இடையில் நடைபெற்ற போர், பழங்காலத்தில் பெரும் படுகொலைகள் அரங்கேறிய போரான, (பிருஹஸ்பதியின் மனைவி) தாரகைக்காக தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் இடையில் நடைபெற்ற போரைப் போல இருந்தது. பிறகு, ஓ! மன்னா {ஜனமேஜயா}, ரிஷிகர்களைப் போர்க்களத்தில் தோற்கடித்த அர்ஜுனன் அவர்களிடம் இருந்து, கிளியின் மார்பின் நிறத்தில் இருந்த எட்டு குதிரைகளையும், மேலும் வடக்கே பிறந்து பெரும் வேகத்தில் செல்லக்கூடிய கிளி நிறத்தில் இருந்த குதிரைகளையும் கப்பமாகப் பெற்றான். கடைசியாக அனைத்து இமய மற்றும் நிஷ்கூட மலைகளையும், வென்ற அந்த மனிதர்களின் காளை {அர்ஜுனன்}, வெள்ளை மலைகளுக்கு வந்து, அதன் மார்பில் தங்கினான்.


திக்விஜயம் சென்ற பாண்டவர்கள் - சபாபர்வம் பகுதி 25

Digvijaya of the Pandavas | Sabha Parva - Section 25 | Mahabharata In Tamil

(திக்விஜய பர்வம்)

பீமன், அர்ஜுனன், நகுல சகாதேவர் ஆகியோர் யுதிஷ்டிரனிடம் விடைபெற்றுக் கொண்டு தனித்தனியே நாடுகளைத் தங்கள் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவர ஆளுக்கொரு திசையாகச் செல்வது; பாண்டவர்களின் போர்ப்பயணங்களை வைசம்பாயனர் சுருக்கமாகச் சொல்லல்

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} சொன்னார், "விற்களில் சிறந்த வில்லையும், வற்றாத அம்பறாத்தூணியையும், ரதத்தையும் கொடிக்கம்பத்தையும், சபா மண்டபத்தையும் அடைந்த அர்ஜுனன், யுதிஷ்டிரனிடம், "வில், ஆயுதங்கள், பெரும் சக்தி, கூட்டணிகள், எல்லை விரிவாக்கம், புகழ், படை ஆகியவற்றை, ஓ மன்னா {யுதிஷ்டிரரே}, விரும்பியவாறு அடைவது கடினம். ஆனால் இவை அனைத்தையும் நான் அடைந்திருக்கிறேன். ஆகையால், நான் நினைப்பது என்னவென்றால், நாம் நமது கருவூலத்தை {பொக்கிஷத்தை} நிரப்ப வேண்டும். ஓ ஏகாதிபதிகளில் சிறந்தவரே {யுதிஷ்டிரரே}, பூமியின் பிற மன்னர்கள் நமக்குக் கப்பம் கட்ட வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன். ஒரு அதிர்ஷ்டமான நேரத்தில், புனிதமான சந்திர நாளில், சாதகமான நட்சத்திரக் கூடுகைகள் இருக்கும் போது, கருவூலத்தலைவன் {குபேரன்} இருக்கும் திக்கை (வடக்கு திசையை) நோக்கி நான் எனது படையெடுப்பைத் தொடங்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன்.

மஹாபாரதத்தின் முக்கிய மனிதர்கள் வரும் பகுதிகள்

அக்ருதவ்ரணர் அக்னி அகம்பனன் அகஸ்தியர் அகிருதவரணர் அங்கதன் அங்காரபர்ணன் அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அசலன் அசுவினிகள் அத்புதன் அத்ரி அத்ரிசியந்தி அதிரதன் அபிமன்யு அம்பரீஷன் அம்பா அம்பாலிகை அம்பை அயோதா தௌம்யா அர்வாவசு அர்ஜுனன் அரிஷ்டநேமி அருணன் அருணி அருந்ததி அலம்புசன் அலாயுதன் அவிந்தியன் அவுர்வா அன்சுமான் அனுவிந்தன் அஷ்டகன் அஷ்டவக்கிரர் அஸ்வத்தாமன் அஸ்வபதி ஆணிமாண்டவ்யர் ஆத்ரேயர் ஆதிசேஷன் ஆர்யகன் ஆர்ஷ்டிஷேணர் ஆஸ்தீகர் இந்திரசேனன் இந்திரசேனை இந்திரத்யும்னன் இந்திரன் இந்திரஜித் இராவான் {அரவான்} இல்வலன் உக்கிரசேனன் உக்தன் உச்சைஸ்ரவஸ் உசீநரன் உத்தமௌஜஸ் உத்தரன் உத்தரை உத்தவர் உத்தாலகர் உதங்கர் உதங்கா உபமன்யு உபரிசரன் உபஸ்ருதி உலூகன் உலூபி ஊர்வசி எலபத்திரன் ஏகலவ்யன் ஐராவதன் கங்கன் கங்கை கசன் கடோத்கசன் கண்வர் கணிகர் கத்ரு கந்தன் கபோதரோமன் கயன் கர்ணன் கருடன் கல்கி கல்மாஷபாதன் கலி கவந்தன் கனகன் கஹோடர் காகமா காசியபர் காதி காந்தாரி காமதேனு காயத்ரி கார்க்கோடகன் கார்த்திகை காலகேயர் காலவர் காளி காக்ஷிவத் கிந்தமா கிர்மீரன் கிரது கிரந்திகன் கிராதன் கிரிசன் கிரிடச்சி கிருதவர்மன் கிருதவீர்யன் கிருதாசி கிருபர் கிருஷ்ணன் கீசகர்கள் கீசகன் குணகேசி குந்தி குந்திபோஜன் குபேரன் கும்பகர்ணன் குரோதவாசர்கள் குவலாஸ்வன் கேசின் கேசினி கைகேயி கோடிகன் கோமுகன் கௌசிகர் கௌசிகி கௌதமர் சக்திரி சக்ரதேவன் சகரன் சகாதேவன் சகுந்தலை சகுனி சங்கன் சச்சி சசபிந்து சஞ்சயன் சஞ்சயன் 1 சத்தியபாமா சத்தியவதி சத்தியஜித் சத்யபாமா சத்யவான் சதானீகன் சந்தனு சந்திரன் சம்சப்தகர்கள் சம்பா சம்பை சம்வர்ணன் சமீகர் சர்மிஷ்டை சர்யாதி சரஸ்வதி சல்லியன் சலன் சனத்சுஜாதர் சஹஸ்ரபத் சாகரன் சாண்டிலி சாத்யகி சாத்யர்கள் சாந்தை சாம்பன் சாம்யமணி சாரங்கத்வஜன் சாரிசிரிகன் சாருதேஷ்ணன் சால்வன் சாவித்ரி சிகண்டி சிங்கசேனன் சிசுபாலன் சித்திரசேனன் சித்திராங்கதை சித்ரவாஹனன் சிபி சியவணன் சியவனர் சிரிங்கின் சிருஞ்சயன் சிவன் சீதை சுக்ரன் சுக்ரீவன் சுகன்யா சுசர்மன் சுசோபனை சுதர்சனன் சுதர்மை சுதன்வான் சுதக்ஷிணன் சுதாமன் சுதேவன் சுதேஷ்ணை சுந்தன் உபசுந்தன் சுநந்தை சுப்ரதீகா சுபத்திரை சுமுகன் சுரதை சுருதசேனன் சுருதர்வான் சுருதாயுதன் சுருதாயுஸ் சுவாகா சுவேதகேது சுனந்தை சுஹோத்திரன் சூதன்வான் சூர்ப்பனகை சூரன் சூரியதத்தன் சூரியன் சேகிதானன் சேதுகன் சைகாவத்யர் சைப்யை சைரந்திரி சோமகன் சோமதத்தன் சௌதியும்னி சௌனகர் ததீசர் தபதி தபஸ் தம்போத்பவன் தமயந்தி தமனர் தர்மதேவன் தர்மவியாதர் தளன் தக்ஷகன் தாத்ரேயிகை தார்க்ஷ்யர் தாருகன் தாலப்யர் தியுமத்சேனன் திரஸதஸ்யு திரிசிரன் திரிஜடை திருதராஷ்டிரன் திருஷ்டத்யும்னன் திரௌபதி திலீபன் திலோத்தமை திவோதாசன் துச்சலை துச்சாசனன் துந்து துர்க்கை துர்மதன் துர்மர்ஷணன் துர்முகன் துர்வாசர் துர்ஜயன் துரியோதனன் துருபதன் துருபதன் புரோகிதர் துரோணர் துவஷ்டிரி துவாபரன் துஷ்கர்ணன் துஷ்யந்தன் தேவ தேவசேனை தேவயானி தேவாபி தௌமியர் நகுலன் நகுஷன் நரகாசுரன் நரன் நளன் நளன்2 நாரதர் நாராயணர்கள் நாராயணன் நிவாதகவசர்கள் நீலன் நைருதர்கள் பகதத்தன் பகர் பகன் பகீரதன் பத்ரசாகன் பத்ரா பப்ருவாஹனன் பர்ணாதன் பர்வதர் பரசுராமர் பரத்வாஜர் பரதன் பராசரர் பராவசு பரீக்ஷித் பரீக்ஷித்1 பலராமன் பலன் பலி பாகுகன் பாண்டியன் பாண்டு பானுமான் பாஹ்லீகர் பிங்களன் பிரகலாதன் பிரத்யும்னன் பிரத்னஸ்வன் பிரதர்த்தனன் பிரதிவிந்தியன் பிரதீபன் பிரம்மத்வாரா பிரம்மா பிரம்மாதி பிரமாதின் பிராதிகாமின் பிருகத்யும்னன் பிருகதஸ்வர் பிருகு பிருது பிருந்தாரகன் பிருஹத்சேனை பிருஹத்பலன் பிருஹத்ரதன் பிருஹந்நளை பிருஹஸ்பதி பீமன் பீமன்1 பீஷ்மர் புரு புருரவஸ் புரோசனன் புலஸ்தியர் புலஹர் புலோமா புஷ்கரன் பூமாதேவி பூரி பூரிஸ்ரவஸ் பௌரவன் பௌலோமர் மங்கணகர் மடன் மணிமான் மதிராக்ஷன் மதுகைடபர் மந்தபாலர் மந்தரை மயன் மருத்தன் மஹாபிஷன் மஹிஷன் மாத்ரி மாதலி மாதவி மாந்தாதா மார்க்கண்டேயர் மாரீசன் மாலினி மிருத்யு முகுந்தன் முசுகுந்தன் முத்கலர் முனிவர்பகன் மூகன் மேதாவி மேனகை மைத்ரேயர் யது யமன் யயவரர் யயாதி யவக்கிரீ யுதாமன்யு யுதிஷ்டிரன் யுயுத்சு யுவனாஸ்வன் ரந்திதேவன் ராகு ராதை ராமன் ராவணன் ரிசீகர் ரிதுபர்ணன் ரிஷ்யசிருங்கர் ரிஷபர் ருக்மரதன் ருக்மி ருத்திரன் ருரு ரேணுகை ரைப்பியர் ரோமபாதன் லட்சுமணன் லட்சுமி லபிதை லக்ஷ்மணன் லோகபாலர்கள் லோபாமுத்திரை லோமசர் லோமபாதன் லோமஹர்ஷனர் வசாதீயன் வசிஷ்டர் வசு வசுதேவர் வசுமனஸ் வந்தின் வர்கா வருணன் வஜ்ரவேகன் வாசுகி வாதாபி வாமதேவர் வாயு வார்ஷ்ணேயன் வாலகில்யர் வாலி விகர்ணன் விசாகன் விசித்திரவீரியன் விதுரன் விதுலை விந்தன் விபாண்டகர் விபாவசு விபீஷணன் வியாக்ரதத்தன் வியாசர் வியுஷிதஸ்வா விராடன் விருத்திரன் விருஷகன் விருஷசேனன் விருஷதர்பன் விருஷபர்வன் விரோசனன் விவிங்சதி வினதை விஷ்ணு விஸ்வகர்மா விஸ்வாமித்ரர் வேதா வைகர்த்தனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு வைனியன் ஜடாசுரன் ஜடாயு ஜந்து ஜமதக்னி ஜரத்காரு ஜராசந்தன் ஜரிதை ஜரை ஜலசந்தன் ஜனகன் ஜனபதி ஜனமேஜயன் ஜாரிதரி ஜிமூதன் ஜீவலன் ஜெயத்சேனன் ஜெயத்ரதன் ஜோதஸ்நாகாலி ஷாமந்தர் ஸ்தூணாகர்ணன் ஸ்வேதகி ஸ்வேதகேது ஸ்வேதன் ஹயக்ரீவன் ஹர்யஸ்வன் ஹரிச்சந்திரன் ஹனுமான் ஹிடிம்பன் ஹிடிம்பை ஹோத்திரவாஹனர்
 

காப்புரிமை

© 2012-2018, செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்
இவ்வலைப்பூவின் பதிவுகளை உரிய சுட்டிகளுடன் இணையத்தில் பகிர்ந்து கொள்ளத் தடையில்லை.
வேறு எவ்வகையிலோ, விதத்திலோ இணையத்திலும், பிற ஊடகங்களிலும் பகிரவும், வெளியிடவும் முன்னனுமதி பெற வேண்டும்.
Blogger இயக்குவது.
Back To Top