clone demo
துருபதன் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
துருபதன் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

சனி, ஜனவரி 09, 2016

பிரமோகனப் பிரக்ஞாயுதங்கள்! - பீஷ்ம பர்வம் பகுதி - 077ஆ

The weapons called Pramohana & Prajna! | Bhishma-Parva-Section-077b | Mahabharata In Tamil

(பீஷ்மவத பர்வம் – 35)

பதிவின் சுருக்கம் : திருஷ்டத்யும்னனைக் கொல்லத் தன் தம்பிகளைத் தூண்டிய துரியோதனன்; திருஷ்டத்யும்னன் பயன்படுத்திய பிரமோகனாயுதம்; துருபதனை விரட்டிய துரோணர்; பிரக்ஞாயுதத்தைப் பயன்படுத்திக் கௌரவரின் மயக்கத்தைத் தெளிவித்த துரோணர்; பீமன் மற்றும் திருஷ்டத்யும்னன் நிலை குறித்து அஞ்சிய யுதிஷ்டிரன்; சூசீமுக வியூகம்; திருஷ்டத்யும்னன் விற்களை ஒடித்த துரோணர்; திருஷ்டத்யும்னன் குதிரைகளையும் தேரோட்டியையும் கொன்ற துரோணர்...

{சஞ்சயன் திருதராஷ்டிரனிடம் சொன்னான்} அப்போது அந்தப் பயங்கரப் போரில் தன் தம்பிகளிடம் வந்த உமது மகன் {துரியோதனன்}, அவர்களிடம், "தீய ஆன்மா கொண்ட இந்தத் துருபதன் மகன் {திருஷ்டத்யும்னன்} இப்போது பீமசேனனுடன் சேர்ந்திருக்கிறான். நாம் அனைவரும் சேர்ந்து அவனைக் கொல்வதற்கு அணுகுவோம். (போருக்காக) எதிரி நமது படையணிகளை அணுகாதிருக்கட்டும்", என்றான். இவ்வார்த்தைகளைக் கேட்ட தார்தராஷ்டிரர்கள், தங்கள் அண்ணனின் {துரியோதனனின்} உத்தரவால் உந்தப்பட்டு, (எதிரியைச்) சந்திக்க இயலாமல், அண்ட அழிவுகாலத்தின் கடுமையான எரிக்கோள்களைப் போல, திருஷ்டத்யும்னனைக் கொல்வதற்காக வேகமாக விரைந்தனர்.


தங்கள் அழகிய விற்களை எடுத்த அந்த வீரர்கள், தங்கள் வில்லின் நாணொலியாலும், தங்கள் தேர்களின் சடசடப்பொலியாலும், இந்தப் பூமியை நடுங்கச் செய்தபடி, மலையின் சாரலில் மழையைப் பொழியும் மேகங்களைப் போல, துருபதன் மகன் {திருஷ்டத்யும்னன்} மீது கணைகளைப் பொழிந்தார்கள்.

மறுபுறம், வலிமைமிக்கத் தேர்வீரனான துருபதனின் இளமையான மகன் {திருஷ்டத்யும்னன்}, போரில் தன் முன் நின்ற உமது வீரமகன்களைக் கண்டான். போரில் தன்னைக் கொல்வதற்காக இயன்ற வரை முயன்று வரும் அவர்களைப் பிரமோகனம் {மோகனாஸ்திரம்} என்று அழைக்கப்படும் கடும் ஆயுதத்தால் கொல்ல விரும்பிய அவன் {திருஷ்டத்யும்னன்}, தானவர்களுடன் மோதும் இந்திரனைப் போல, ஓ! மன்னா {திருதராஷ்டிரரே}, உமது மகன்கள் மீது அஃதை {மோகனாஸ்திரத்தை} ஏவினான்.

பிரமோகன ஆயுதத்தால் புத்தியும், பலமும் பீடிக்கப்பட்ட அந்தத் துணிவுமிக்க வீரர்கள் தங்கள் உணர்வுகளை இழந்தனர். தங்கள் {அழிவு} காலம் வந்ததைப் போல உணர்வுகளை இழந்து மயக்கத்தில் ஆழ்ந்த உமது மகன்களைக் கண்ட கௌரவர்கள் அனைவரும் தங்கள் குதிரைகளோடும், யானைகளோடும், தேர்களோடும் அனைத்துப் புறங்களிலும் ஓடினார்கள் [1].

[1] வேறு பதிப்பில் இதன் பிறகு: அடிப்பவர்களில் சிறந்தவனான பீமன் இந்நேரத்தில் அமிர்தம் போன்ற சுவையுள்ள நீரைக் குடித்து இளைப்பாறி மீண்டும் போர்புரிந்து, திருஷ்டத்யும்னனோடு கூடி அந்தக் கௌரவப் படையை ஓடச் செய்தான் என்று இருக்கிறது. இந்தச் செய்தி கங்குலியில் இல்லை.

அதேவேளையில், ஆயுதங்கள் தரித்த அனைவரிலும் முதன்மையான துரோணர், துருபதனை அணுகி, மூன்று கடுங்கணைகளால் அவனைத் துளைத்தார். துரோணரால் ஆழமாகத் துளைக்கப்பட்ட அந்த ஏகாதிபதி துருபதன், ஓ! மன்னா {திருதராஷ்டிரரே}, (பரத்வாஜர் மகனுடன் {துரோணருடன்}) ஏற்பட்ட தனது பழம்பகையை நினைவுகூர்ந்து, ஓ! பாரதரே {திருதராஷ்டிரரே}, போர்க்களத்தை விட்டு விலகினான். அதன்பேரில், துருபதனை இப்படி வீழ்த்தியவரும், பெரும் ஆற்றலைக் கொண்டவருமான துரோணர் தனது சங்கை முழக்கினார். அவரது {துரோணரின்} சங்கொலியைக் கேட்ட சோமகர்கள் அனைவரும் அச்சத்தால் பீடிக்கப்பட்டனர். பிறகு, பெரும் சக்தி கொண்டவரும், ஆயுதங்கள் தரித்தோர் அனைவரிலும் முதன்மையானவருமான துரோணர், பிரமோகன ஆயுதத்தால் போரில் உணர்விழந்திருக்கும் உமது மகன்களைக் குறித்துக் கேள்விப்பட்டார்.

பிறகு, அந்த இளவரசர்களை மீட்க விரும்பிய பரத்வாஜர் மகன் {துரோணர்}, களத்தின் அந்தப் பகுதியை விட்டகன்று உமது மகன்கள் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றார். வலிமைமிக்க வில்லாளியும், பெரும் ஆற்றலைக் கொண்டவருமான அந்தப் பரத்வாஜர் மகன் {துரோணர்}, அந்தப் பெரும்போரில் திரிந்து கொண்டிருக்கும் திருஷ்டத்யும்னனையும், பீமனையும் கண்டார். மேலும், தங்கள் உணர்வை இழந்திருக்கும் உமது மகன்களையும் அந்த வலிமைமிக்கத் தேர்வீரர் {துரோணர்} கண்டார். பிறகு துரோணர் பிரக்ஞம் என்ற அழைக்கப்பட்ட ஆயுதத்தை எடுத்து, (திருதஷ்டத்யும்னனால் ஏவப்பட்ட) பிரமோகன ஆயுதத்தைச் சமன் செய்தார் {பிரமோகனாயுதத்தின் உக்கிரத்தைத் தணித்தார்}. தங்கள் உணர்வுகளை மீண்டும் அடைந்த வலிமைமிக்கத் தேர்வீரர்களான உமது மகன்கள் மீண்டும் பீமனோடும், பிருஷதன் மகனோடும் {திருஷ்டத்யும்னனோடும்} போரிடத் தொடங்கினர்.

பிறகு யுதிஷ்டிரன், தனது தனிப்பட்ட துருப்புகளிடம், "கவசம் தரித்தவர்களும், துணிச்சல்மிக்கவர்களுமான பனிரெண்டு {12} தேர்வீரர்கள், சுபத்திரையின் மகனை {அபிமன்யுவை} தலைமையாகக் கொண்டு, தங்களால் வலிமை முழுவதையும் பயன்படுத்தி, பீமன் மற்றும் திருஷ்டத்யும்னன் ஆகியோர் சென்ற வழியில் பின்தொடர்ந்து செல்லட்டும். (அவ்விரண்டு வீரர்களைக் குறித்து அறியப்படட்டும். என் இதயம் கலக்கமுறுகிறது" என்றான் {யுதிஷ்டிரன்}.

மன்னனால் {யுதிஷ்டிரனால்} இப்படி உத்திரவிடப்பட்டவர்களும், போரில் பெரும் ஆற்றலைக் கொண்டவர்களுமான அவ்வீரர்கள், தங்கள் ஆண்மையில் செருக்குடன், "சரி" என்று சொல்லி, நடுவானைச் சூரியன் அடைந்ததும் அங்கு சென்றார்கள். எதிரிகளைத் தண்டிப்பவர்களான கைகேயர்கள் {கேகயர்கள்}, திரௌபதியின் மகன்கள், பெரும் ஆற்றல்படைத்த திருஷ்டகேது ஆகியோர், சூசிமுகம் [2] என்று அழைக்கப்பட்ட வியூகத்தில் தங்களைத் தாங்களே அணிவகுத்துக் கொண்டு, அந்தப் போரில் தார்தராஷ்டிரர்களின் தேர்பிரிவுக்குள் ஊடுருவினர்.

[2] சூசீமுகம் என்றால் ஊசி வாய் என்று பொருளாகும். சூசீமுகம் என்பது, மெலிதானதோ, எதிரியை நோக்கி திரும்பி இருக்கும் கூர்முனையைக் கொண்டதோவான ஆப்பு போன்ற ஒரு மரம் ஆகும்.

பீமசேனன் மீது கொண்ட அச்சத்தால் பீடிக்கப்பட்டும், திருஷ்டத்யும்னனால் உணர்வுகள் இழுந்தும் இருந்த உமது துருப்புகளால், அபிமன்யு தலைமையில் (விரைந்து) வந்த வலிமைமிக்க வில்லாளிகளைத் தாக்குப்பிடிக்க முடியவில்லை. தெருக்களில் உள்ள மங்கையரைப் போல அவர்கள் ஆதரவற்ற நிலையில் இருந்தனர். தங்க வேலைப்பாடுகள் கொண்ட, பல்வேறு நிறத்திலான கொடிமரங்களைக் கொண்ட வலிமைமிக்க வில்லாளிகள், திருஷ்டத்யும்னனையும், விருகோதரனையும் {பீமனையும்} மீட்பதற்காகப் (கௌரவப் படையணிகளைப்) பிளந்து கொண்டு பெரும் வேகத்துடன் சென்றனர்.

அபிமன்யுவின் தலைமையிலான அந்த வலிமைமிக்க வில்லாளிகளைக் கண்ட பின்னவர்கள் {திருஷ்டத்யும்னனும், பீமனும்}, மகிழ்ச்சியால் நிறைந்து, உமது படையணிகளை அடிப்பதைத் தொடர்ந்தனர். அதேவேளையில், பாஞ்சாலத்தின் வீர இளவரசனான பிருஷதன் மகன் {திருஷ்டத்யும்னன்}, தன்னை நோக்கிப் பெரும் வேகத்துடன் வரும் தனது ஆசானைக் {துரோணரைக்} கண்டதும், உமது மகன்களைக் கொல்ல அதற்கு மேலும் விரும்பவில்லை. பிறகு, கைகேயர்களின் {கேகயர்களின்} மன்னன் தேரில் விருகோதரனை {பீமனை} ஏறச் செய்த அவன் {திருஷ்டத்யும்னன்}, கணைகள் மற்றும் ஆயுதங்கள் அனைத்தையும் அறிந்த துரோணரை எதிர்த்து பெருங்கோபத்துடன் விரைந்தான்.

எதிரிகளைக் கொல்பவரான பரத்வாஜரின் வீர மகன் {துரோணர்}, கோபத்தால் தூண்டப்பட்டு, ஒரு பல்லத்தினால் {அகன்ற தலை கொண்ட கணையால்} தன்னை நோக்கி மூர்க்கமாக விரைந்து வரும் பிருஷதன் மகனுடைய {திருஷ்டத்யும்னனுடைய} வில்லைத் துண்டித்தார். தன் தலைவனிடம் {துரியோதனனிடம்} தான் உண்ட சோற்றை நினைவுகூர்ந்தும் {செஞ்சோற்றுக் கடனுக்காகவும்}, துரியோதனனுக்கு நல்லது செய்ய விரும்பியும், பிருஷதன் மகன் {திருஷ்டத்யும்னன்} மீது அவர் நூற்றுக்கணக்கான கணைகளை ஏவினார்.

அப்போது, பகைவீரர்களைக் கொல்பவனான பிருஷதன் மகன் {திருஷ்டத்யும்னன்}, மற்றொரு கணையை எடுத்து, தங்கச் சிறகுகள் கொண்டவையும், கல்லில் கூர்த்தீட்டப்பட்டவையுமான எழுபது {70} கணைகளால் துரோணரைத் துளைத்தான். எதிரிகளைக் கலங்கடிப்பவரான துரோணர் மீண்டும் ஒருமுறை அவனது வில்லைத் துண்டித்து, நான்கு அற்புதக் கணைகளால், அவனது {திருஷ்டத்யும்னனின்} நான்கு குதிரைகளை யமலோகத்திற்கு அனுப்பி, ஓ பாரதரே {திருதராஷ்டிரரே}, ஒரு பலத்தினால் அவனது தேரோட்டியையும் கொன்றார்.

வலிய கரங்களைக் கொண்ட வலிமைமிக்கத் தேர்வீரனான திருஷ்டத்யும்னன், குதிரைகள் கொல்லப்பட்ட அந்தத் தேரில் இருந்து விரைந்து இறங்கி, அபிமன்யுவின் பெருந்தேரில் ஏறினான். பிறகு, தேர்கள், யானைகள், குதிரைகள் ஆகியவற்றைக் கொண்ட பாண்டவப் படையைப் பீமசேனன் மற்றும் பிருஷதனின் புத்திசாலி மகன் {திருஷ்டத்யும்னன்} ஆகியோர் பார்வைக்கெதிரிலேயே நடுங்கச் செய்தார்.

அளவிலா சக்தி கொண்ட துரோணரால், இப்படிப் பிளக்கப்பட்ட அந்தப் படையைக் கண்ட அந்த வலிமைமிக்கத் தேர்வீரர்கள் அனைவராலும் அஃது ஓடுவதைத் {அந்தப் படை ஓடுவதைத்} தடுக்க முடியவில்லை. துரோணரின் கூரிய கணைகளால் இப்படிக் கொல்லப்பட்ட அந்தப் படை {பாண்டவப் படை}, கலங்கிய கடலைப் போல அங்கே சுழலத் தொடங்கியது. அந்தப் (பாண்டவப்) படையை அப்படிப்பட்ட நிலையில் கண்ட உமது துருப்பினர் மகிழ்ச்சியால் நிறைந்தனர். கோபத்தால் தூண்டப்பட்டு, எதிரியின் படையணிகளை இப்படி எரித்துக் கொண்டிருந்த ஆசானை {துரோணரைக்} கண்ட உமது வீரர்கள் அனைவரும், ஓ! பாரதரே {திருதராஷ்டிரரே}, உரக்க முழக்கமிட்டபடி, துரோணரைப் புகழ்ந்தனர்" {என்றான் சஞ்சயன்}.


ஆங்கிலத்தில் | In English

புதன், ஜூலை 29, 2015

சிகண்டினியும்! ஸ்தூணாகர்ணனும்! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 194

Sikhandini and Sthunakarna! | Udyoga Parva - Section 194 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 1)

பதிவின் சுருக்கம் : தனது சக்காளத்திகளிடம் கொண்ட அச்சத்தின் காரணமாகத் தனது மகளை மகன் என்று சொன்னதாக ராணி  துருபதனிடம் பலர் முன்னிலையில் சொன்னது; ராணியின் சொல்லால் குற்றமற்ற தான் ஏற்படுத்திக் கொண்ட சம்பந்தம் முறையானது என்று மந்திரிகளிடம் சொன்ன துருபதன், அவர்கள் மூலம் தனது நகரைக் காக்க தேவையான நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டது; துருபதனும் அவனது ராணியும் தேவர்களைத் துதித்தது; தன் தாய் தந்தையரின் நிலையை எண்ணிப் பார்த்த சிகண்டினி, தன் உயிரை மாய்த்துக் கொள்ள எண்ணி அடர்ந்த காட்டினுள் புகுந்தது; அங்கிருந்த ஒரு மாளிகையில் பல நாட்களாக உணவின்றிக் கிடந்த சிகண்டினி; அந்தக் காட்டைக் காத்து வந்த யக்ஷன் ஸ்தூணன், சிகண்டினியிடம் மனம் இரங்கி, உதவி செய்வதாக உறுதியளித்தது; சிகண்டினி அந்த யக்ஷனிடம் தனக்கு நேர்ந்தது அத்தனையும் சொன்னது...

சிகண்டினி - ஸ்தூணாகர்ணன் ( Sikhandini and Sthunakarna )
பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்}, "பிறகு, ஓ! வலிமைமிக்கக் கரங்களைக் கொண்ட மன்னா {துரியோதனா}, சிகண்டியின் அன்னை தனது தலைவனிடம் {துருபதனிடம்}, தனது மகள் சிகண்டி குறித்த உண்மையைச் சொன்னாள். அவள் {துருபதனின் ராணி}, "பிள்ளையற்றிருந்த நான், ஓ! பெரும் மன்னா {துருபதரே}, சிகண்டினி எனக்கு மகளாகப் பிறந்த போது, எனது சக்காளத்திகளிடம் கொண்ட அச்சத்தின் காரணமாக உம்மிடம் மகன் பிறந்தான் என்று சொன்னேன்! என் மீது கொண்ட அன்பின் காரணமாக நீரும், ஓ! மன்னர்களில் காளையே {துருபதரே}, அதை ஏற்றுக் கொண்டு, எனது மகளுக்கு {சிகண்டினிக்கு} ஒரு மகனுக்குரிய சடங்குகள் அனைத்தையும் செய்தீர். பிறகு, ஓ! மன்னா {துருபதரே}, நீர் அவளுக்குத் தசார்ணகர்கள் மன்னின் மகளையும் மணமுடித்து வைத்தீர். நானும் (பெரும்) தேவனின் {சிவனின்} வார்த்தைகளை நினைவுகூர்ந்து அச்செயலை அங்கீகரித்தேன். உண்மையில், "மகளாய்ப் {பெண்ணாய்ப்} பிறந்த இவள் மகனாக {ஆணாக} மாறுவாள்" என்ற சிவனின் வார்த்தைகளை நினைவுகூர்ந்தே, அதை நான் தடுக்காமல் இருந்தேன்.


இவை அனைத்தையும் கேட்டவனும், யக்ஞசேனன் என்றும் அழைக்கப்பட்டவனுமான துருபதன், இந்த உண்மைகள் அனைத்தையும் தனது ஆலோசகர்களிடம் {அமைச்சர்களிடம்} தெரிவித்தான். மேலும், ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, அந்த மன்னன் {துருபதன்}, (தனது நாட்டின் மீது படையெடுக்கப்பட்டால்) தனது குடிமக்களை முறையாகப் பாதுகாப்பதற்குத் தனது அமைச்சர்களுடன் ஆலோசனை செய்தான். அவனே {துருபதனே} தசார்ணகர்களின் மன்னனை {ஹிரண்யவர்மனை} வஞ்சித்து இருந்தாலும், தான் செய்த கூட்டு {சம்பந்தம்} முறையானதே என்று வெளிப்படுத்தும் வகையில் [1], தனது திட்டங்களைச் சிதறாத உறுதியுடன் தீர்மானிக்கத் தொடங்கினான்.

[1] தனக்கு உண்மை தெரியாதெனவும், மகனில்லாத தன் மனைவியின் வார்த்தைகளைக் கேட்டே தான் அவ்விதம் செய்ததாகவும் வெளிப்படுத்தினான்.

மன்னன் துருபதனின் நகரம் {காம்பில்யம்}, ஓ! பாரதா {துரியோதனா}, இயற்கையாகவே நன்கு பாதுகாக்கப்பட்டதாகும். எனினும், அந்த ஆபத்தின் நெருக்கத்தில், ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, அவர்கள், அதை மிகக் கவனமாகப் பாதுகாத்து, (தற்காப்பு வேலைப்பாடுகளால்) அரணமைத்துக் கொண்டனர். எனினும் தனது ராணியுடன் கூடிய மன்னன் {துருபதன்} பெரிதும் துன்புற்று, தனது சம்பந்தியுடன் போர் ஏற்படாதிருக்கச் செய்வது எப்படி என நினைத்தான். இதையே மனதில் ஆலோசித்த அவன் {துருபதன்}, தேவர்களுக்குத் தனது துதியைச் செலுத்த ஆரம்பித்தான்.

தேவனை நம்பி தனது துதிகளைச் செலுத்தும் அவனை {துருபதனைக்} கண்ட அவனது மதிப்புமிக்க மனைவி, ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, அவனிடம் {துருபதனிடம்}, "தேவர்களுக்கு அஞ்சலி செலுத்துவதே நன்மைகளை விளைவிக்கும்! எனவேதான் அது நல்லோரால் அங்கீகரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. மேலும், துன்பக்கடலில் மூழ்கியிருப்போருக்கு நான் என்ன சொல்ல முடியும்? எனவே, மேன்மையானோருக்கு அஞ்சலி செலுத்துவீராக. தேவர்கள் அனைவரும் வழிபடப்படட்டும். அதே வேளையில் (அந்தணர்களுக்கு) பெரும் தானங்களையும் செய்வீராக! தசார்ணகர்களின் ஆட்சியாளனை {ஹிரண்யவர்மனைத்} தணிக்க நெருப்பில் நீர்க்காணிக்கைகள் {நெய்} ஊற்றப்படட்டும். {தக்ஷிணைகளுடன் அக்னிகள் ஹோமம் செய்யப்படட்டும்}. ஓ! தலைவா {துருபதரே}, போரில்லாமல் உமது சம்பந்தியைத் தணிக்கும் வழிகளைச் சிந்திப்பீராக! தேவர்கள் அருளின் மூலம் இவையாவும் நடைபெறும். இந்த நகரத்தைப் பாதுகாப்பதற்காக, ஓ! பெரிய கண்களைக் கொண்டவரே {துருபதரே}, நீர் உமது அமைச்சர்களுடன் ஆலோசித்தீர். ஓ! மன்னா {துருபதரே}, அந்த ஆலோசனைகள் சுட்டிக்காட்டும் அனைத்தையும் செய்வீராக. தேவர்களிடம் கொண்ட நம்பிக்கை, மனித உழைப்பினால் ஆதரிக்கப்படும்போது, ஓ! மன்னா {துருபதரே}, அது வெற்றிக்கே வழிவகுக்கும். {தெய்வத்தோடு கூடிய மனித முயற்சி நன்கு பயனளிக்கும்}. இவ்விரண்டும் ஒன்றோடொன்று இணைந்து செல்லவில்லையெனில், வெற்றி அடைய முடியாததாகும். எனவே, உமது ஆலோசகர்கள் அனைவருடன், உமது நகரம் சரியாக இருக்கத் தக்க ஏற்பாடுகளைச் செய்யும்! ஓ! ஏகாதிபதி, நீர் விரும்பும்படி தேவர்களுக்கு அஞ்சலியைச் செலுத்துவீராக" என்றாள் {துருபதனின் ராணி}.

இப்படியே கணவனும் மனைவியும் துயர் நிறைந்து உரையாடிக் கொண்டிருந்தபோது, ஆதரவற்ற அவர்களது மகள் சிகண்டினி வெட்கக்கேட்டால் நிறைந்தாள். பிறகு அவள் {சிகண்டினி}, "என்னால்தான் இவர்கள் இருவரும் துயரில் மூழ்கியிருக்கிறார்கள்!" என்று நினைத்தாள். இப்படி நினைத்த அவள் {சிகண்டினி}, தனது உயிரை ஒரு முடிவுக்குக் கொண்டு வரத் தீர்மானித்தாள். இந்தத் தீர்மானத்தை அடைந்த அவள், வீட்டை விட்டு அகன்று, பெரும் சோகத்தால் நிறைந்து, அடர்ந்த காட்டுக்குள் சென்றாள். ஸ்தூணாகர்ணன் என்று அழைக்கப்படும் பயங்கரமான ஒரு யக்ஷனால் பாதுகாக்கப்பட்டு வந்த அந்தத் தனிமையான காட்டுக்குள் அவள் {சிகண்டினி} சென்றாள். அந்த யக்ஷன் மீது கொண்ட பயத்தால் மனிதர்கள் யாரும் அந்தக் காட்டுக்குள் செல்லவே மாட்டார்கள். அதற்குள் {அந்தக் காட்டிற்குள்} மணற்தூளால் {சுண்ணாம்பு மற்றும் மண்ணால்} பூசப்பட்ட உயர்ந்த சுவர்களும், வாயில்களும் கொண்ட ஒரு மாளிகை இருந்தது. அங்கிருந்து {அந்த மாளிகையில் இருந்து} வறுத்த நெல்லின் {Fried Paddy} {விலாமிச்சையின்} நறுமணத்தைச் சுமந்தபடி புகையும் வந்து கொண்டிருந்தது.

ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, அந்த மாளிகைக்குள் நுழைந்த துருபதனின் மகளான சிகண்டினி, பல நாட்களாக உணவைத் துறந்து தன்னை வற்ற செய்தாள். அதன் பேரில், ஸ்தூணன் என்று அழைக்கப்பட்டவனும், கருணை கொண்டவனுமான அந்த யக்ஷன், அவளிடம் {சிகண்டினியிடம்} தன்னை வெளிக்காட்டினான். அவளிடம் {சிகண்டினியிடம்} விசாரிக்கும் வகையில், அவன் {அந்த யஷன் ஸ்தூணகர்ணன் சிகண்டினியிடம்}, "இந்த உனது முயற்சியின் நோக்கம் என்ன? அதை நான் சாதிப்பேன். தாமதிக்காமல் என்னிடம் சொல்வாயாக!" என்றான். அப்படிக் கேட்கப்பட்ட அந்தக் கன்னிகை {சிகண்டினி}, அவனுக்கு {ஸ்தூணகர்ணனுக்குப்} பதிலளிக்கும் வகையில், "நீ அதைச் சாதிக்க இயன்றவனல்ல. {அது உன்னால் ஆகக்கூடியதல்ல}." என்று மீண்டும் மீண்டும் சொன்னாள்.

எனினும், அந்தக் குஹ்யகன் {யக்ஷன்}, நொடியும் தாமதிக்காமல், மறுமொழி சொல்லும் வகையில், "நான் சாதிப்பேன்! நான் பொக்கிஷத்தலைவனின் {குபேரனின்} தொண்டனாவேன். ஓ! இளவரசி, என்னால் உனக்கு வரங்களை அளிக்க முடியும்! கொடுக்க முடியாததையும் நான் உனக்கு அருள்வேன்! சொல்வதற்கென்ன இருக்கிறதோ அதை என்னிடம் சொல்வாயாக!" என்றான். இப்படி உறுதி கூறப்பட்ட சிகண்டினி, ஸ்தூணாகர்ணன் என்று அழைக்கப்பட்ட அந்த யக்ஷர்களின் தலைவனிடம் நடந்தது அத்தனையும் விபரமாகத் தெரிவித்தாள்.

மேலும் அவள் {சிகண்டினி ஸ்தூணகர்ணனிடம்}, "ஓ! யக்ஷா {ஸ்தூணகர்ணா}, எனது தந்தை {துருபதன்} விரைவில் அழிவைச் சந்திக்கப் போகிறார். தசார்ணகர்களின் ஆட்சியாளன் {ஹிரண்யவர்மன்} அவருக்கு எதிராகக் கோபத்துடன் அணிவகுப்பான். தங்கக் கவசத்துடன் கூடிய அந்த மன்னன் {ஹிரண்யவர்மன்}, பெரும் வலிமையுடனும், பெரும் வீரத்துடனும் இருக்கிறான். எனவே, ஓ! யக்ஷா {ஸ்தூணகர்ணா}, என்னையும், எனது தாயையும், எனது தந்தையையும் காப்பாயாக! உண்மையில், நீ என்னைத் துயரில் இருந்து விடுவிப்பதாக ஏற்கனவே வாக்குறுதி அளித்திருக்கிறாய். ஓ! யக்ஷா {ஸ்தூணகர்ணா}, உனது அருளால், நான் குற்றமில்லா ஆண்மகனாக வேண்டும். ஓ! பெரும் யக்ஷா {ஸ்தூணகர்ணா}, அந்த மன்னன் {ஹிரண்யவர்மன்} எதுவரை எனது நகரத்தில் {காம்பில்யத்தில்} இருந்து புறப்படாமல் நீடித்திருக்கிறானோ அது {காலம்} வரை, ஓ! குஹ்யகா {யக்ஷா}, என்னிடம் கருணை காட்டுவாயாக!" என்றாள் {சிகண்டினி}.


செவ்வாய், ஜூலை 28, 2015

மனைவியோடு ஆலோசித்த துருபதன்! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 193

Drupada took counsel with his wife! | Udyoga Parva - Section 193 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 20)

பதிவின் சுருக்கம் : ஹிரண்யவர்மனின் கோபத்தை அறிந்த துருபதன், இனிய சொல்லுடைய தூதர்களை அவனிடம் அனுப்பியது; சிகண்டி பெண்தான் என்பதை மீண்டும் உறுதி செய்து கொண்ட ஹிரண்யவர்மன், துருபதனுக்கு எதிராகப் படைகளைத் திரட்டியது; சிகண்டி பெண்ணாக இருந்தால் துருபதனையும் அவனது அந்தப் பெண்ணையும் சேர்த்து கொல்வது என ஹிரண்யவர்மனின் ஆலோசகர்கள் தீர்மானித்தது; தனது அறியாமையை வெளிப்படுத்த பிறர் முன்னிலையில் தனது மனைவியுடன் ஆலோசித்த துருபதன்...

பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்}, "ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, அந்தத் தூதனால் இப்படிச் சொல்லப்பட்டதும், (திருடும் போது) அகப்பட்ட கள்வனைப் போல, மன்னன் துருபதனால் {ஒன்றும்} பேசமுடியவில்லை. அவன் {துருபதன்}, இனிமையான பேச்சுடைய தூதர்களை அனுப்பி, அவர்கள் மூலமாக "அப்படியில்லை" என்ற தனது செய்தியையும் அனுப்பி, தனது சம்பந்தியைச் [1] {ஹிரண்யவர்மனைச்} சமாதானம் செய்யத் தீவிரமாக முயற்சி செய்தான். எனினும், மன்னன் ஹிரண்யவர்மன், பாஞ்சாலர்களின் மன்னனுடைய பிள்ளை {சிகண்டி/ சிகண்டினி} உண்மையில் அவனது {துருபதனின்} பெண்ணே என்பதை மீண்டும் ஒருமுறை உறுதி செய்து கொண்டு, மேலும் நேரத்தைக் கடத்தாமல் தனது நகரத்தை விட்டுப் புறப்பட்டான். பிறகு அவன் {ஹிரண்யவர்மன்}, தனது மகள் வஞ்சிக்கப்பட்டாள் என்று தனது செவிலிகள் மூலம் கேள்விப்பட்ட செய்திகளை வலிமைமிக்கத் தனது நண்பர்கள் அனைவருக்கும் அனுப்பினான்.


[1] இங்குக் கங்குலி brother என்ற வார்த்தையைக் கையாள்கிறார். வேறு பதிப்புகளில் சம்பந்தி என்ற வார்த்தை இருக்கிறது. நாம் சம்பந்தி என்ற வார்த்தையையே கைக்கொள்கிறோம்.

பிறகு, அந்த மன்னர்களில் சிறந்தவன் {ஹிரண்யவர்மன்}, பெரும் படையைத் திரட்டிக் கொண்டு, ஓ! பாரதா {துரியோதனா}, துருபதனுக்கு எதிராக அணிவகுக்கத் தீர்மானித்தான். பிறகு, ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, மன்னன் ஹிரண்யவர்மன் பாஞ்சாலர்களின் ஆட்சியாளனை {துருபதனைக்} குறித்துத் தனது அமைச்சர்களுடன் ஓர் ஆலோசனையை நடத்தினான். ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, சிகண்டி உண்மையிலேயே பெண்ணாக இருந்தால், நகரத்தில் {தலைநகரம் காம்பில்யத்தில்} இருந்து பாஞ்சாலர்களின் ஆட்சியாளனைக் {துருபதனைக்} கட்டி  இழுத்து வந்து, பாஞ்சாலர்களுக்கு வேறு ஒரு மன்னனை நிறுவி, சிகண்டியோடு சேர்த்துத் துருபதனைக் கொல்ல வேண்டும் என்று அந்த உயர் ஆன்ம மன்னர்களுக்கு மத்தியில் தீர்மானம் ஏற்பட்டது. (தான் அழைத்த அனைவரும் தீர்மானித்த) அதையே உறுதியான தீர்மானமாகக் கொண்ட மன்னன் ஹிரண்யவர்மன், "நான் உன்னைக் கொல்வேன், அமைதியாயிரு" என்று பிருஷதனின் வழித்தோன்றலுக்கு {துருபதனுக்கு} மீண்டும் ஒருமுறை தூதனுப்பினான்.

பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்} தொடர்ந்தார், "மன்னன் துருபதன் இயல்பாகவே வீரமிக்கவனல்ல. மேலும், தனது குற்றத்தின் விளைவால் அவன் {துருபதன்} அச்சத்தில் நிறைந்திருந்தான். தசார்ணகர்களின் ஆட்சியாளனிடம் {ஹிரண்யவர்மனிடம்}, மீண்டும் தூதுவர்களை அனுப்பிய மன்னன் துருபதன், துக்கத்தால் பீடிக்கப்பட்டு, தனது மனைவியை அணுகி, அவளது ஆலோசனையைக் கேட்டான்.

பெரும் அச்சத்தைக் கொண்டவனும், துயரால் இதயம் பீடிக்கப்பட்டவனுமான பாஞ்சாலர்களின் மன்னன் {துருபதன்}, சிகண்டியின் தாயான தனது அன்பிற்குரிய மனைவியிடம், "வலிமைநிறைந்த எனது சம்பந்தியான மன்னன் ஹிரண்யவர்மன், பெரும் படையைத் திரட்டிக் கொண்டு, கோபத்துடன் என்னை நோக்கி வருகிறான். இந்த நமது பெண்ணின் {சிகண்டினியின்} காரியமாக மூடர்களாகிய நாம் இருவரும், இப்போது என்ன செய்யப் போகிறோம்? உனது மகன் சிகண்டி, மகளே என்பதாகச் சந்தேகிக்கப்படுகிறான். இந்தச் சந்தேகத்தின் அடிப்படையில், தனது கூட்டாளிகளுடன் கூடிய ஹிரண்யவர்மனும், அவனைத் தொடர்ந்து வரும் படையினரும், அவன் {ஹிரண்யவர்மன்} என்னால் வஞ்சிக்கப்பட்டதாக நினைத்துக் கொண்டு என்னைக் கொல்ல விரும்புகின்றனர்.

ஓ! அழகிய இடையைக் கொண்டவளே, ஓ! அழகிய பெண்ணே, இதில் எது உண்மை அல்லது எது பொய் என்பதை இப்போது எங்களுக்குச் சொல்வாயாக. ஓ! அருளப்பட்ட மங்கையே, முதலில் உன்னிடம் இருந்து கேட்ட பிறகே, எப்படிச் செயல்படுவது என்பதை நான் தீர்மானிப்பேன். நானும், இந்தப் பிள்ளை சிகண்டியும் சமமான ஆபத்தில் இருக்கிறோம். உண்மையில், ஓ! ராணி, ஓ! அழகிய நிறம் கொண்ட மங்கையே, நீயும் ஆபத்தின் அச்சுறுத்தலிலேயே இருக்கிறாய். அனைவரின் நிவாரணத்திற்காகவும், உன்னிடம் கேட்கும் என்னிடம், உண்மை எது என்பதைச் சொல்வாயாக. ஓ@ அழகிய இடையும், இனிய புன்னகையும் கொண்டவளே, நீ என்ன சொல்கிறாய் என்பதைக் கேட்டுவிட்டு, அதற்குத் தகுந்தாற்போலவே நான் செயல்படுவேன். ஒரு மகனுக்கு ஆற்ற வேண்டிய கடைமைகளில் உன்னால் நான் வஞ்சிக்கப்பட்டிருந்தாலும் கூட. ஓ! அழகிய பெண்ணே, கருணையால் நான் உங்கள் இருவருக்கும் தகுந்தபடி நடந்து கொள்வேன். எனவே, அச்சப்படாதே, இந்த உனது மகளும் எதற்காகவும் அஞ்ச வேண்டும். உண்மையில், நான் தான் தசார்ணகர்களின் மன்னனை {ஹிரண்யவர்மனை} வஞ்சித்துவிட்டேன். ஓ! உயர்ந்த அருள் கொண்ட பெண்ணே, அனைத்தும் நன்மையாக மாற, நான் அவனிடம் {ஹிரண்யவர்மனிடம்} எவ்வாறு நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்று சொல்வாயாக" என்றான் {துருபதன்}.

உண்மையில், அந்த மன்னன் {துருபதன்} அனைத்தையும் அறிந்திருந்தாலும், மற்றவர்களுக்குத் தனது அறியாமையை அறிவிப்பதற்காக, பிறருக்கு முன்னிலையில் இவ்வழியிலேயே தன் மனைவியிடம் பேசினான். பிறகு, அவனது ராணி பின் வரும் வார்த்தைகளால் அவனுக்குப் பதிலளித்தாள்" என்றார் {பீஷ்மர்}. 


திங்கள், ஜூலை 27, 2015

சிகண்டியின் திருமணம்! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 192

Sikhandin's Marriage! | Udyoga Parva - Section 192 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 19)

பதிவின் சுருக்கம் : சிகண்டி தொடர்பான அனைத்திலும் துருபதன் பெரும் கவனம் செலுத்தியது; சிகண்டி துரோணரின் சீடனானது; மனைவியின் வற்புறுத்தலால் துருபதன் சிகண்டிக்குப் பெண் பார்த்தது; தசார்ணகர்களின் மன்னன் ஹிரண்யவர்மனின் மகளைச் சிகண்டிக்கு மனைவியாகத் தேர்ந்தெடுத்தது; சிகண்டியின் திருமணம் முடிந்து சில நாட்களில் ஹிரண்யவர்மன் மகள் தனது கணவன் ஆணில்லை என்பதைக் காண்பது; இதை அறிந்த ஹிரண்யவர்மன், பெருங்கோபத்துடன் துருபதனிடம் தூதனை அனுப்பியது; தூதன் தான் கொண்டு வந்த செய்தியைத் துருபதனிடம் தெரிவித்தது...

1962ல் வெளிவந்த "பீஷ்மா" என்ற
தெலுங்கு திரைப்படத்தில்
சிகண்டியாக நடிகை அஞ்சலிதேவி
பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்}, "ஓ! எதிரிகளைத் தண்டிப்பவனே {துரியோதனா}, எழுத்தறிவித்தல், ஓவியம் மற்றும் பிற கலைகள் அனைத்திலும், தனது மகள் {சிகண்டி} தொடர்பான அனைத்திலும் துருபதன் பெரும் கவனம் செலுத்தினான். கணைகளிலும், ஆயுதங்களிலும் அந்தப் பிள்ளை துரோணரின் சீடனாக ஆனாள். மேன்மையான நிறம் கொண்ட அந்தப் பிள்ளையின் தாய், ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, அவளை {சிகண்டியை} மகனாகவே கருதி, (தனது கணவனான) மன்னனிடம் {துருபதனிடம்}, அவளுக்கு மனைவியைத் தேட வற்புறுத்தினாள். பிறகு தனது மகள் {சிகண்டி} முழுமையாக இளமையை அடைந்திருப்பதைக் கண்டு, அவளது {சிகண்டியின்} பாலினத்தையும் உறுதி செய்து கொண்ட பிருஷதன் {துருபதன்} தனது ராணியுடன் ஆலோசிக்க ஆரம்பித்தான்.


துருபதன் {தன் மனைவியிடம்}, "எனது துன்பத்தை அதிகரிக்கும் இந்த எனது மகள் {சிகண்டி}, தனது இளமையை அடைந்திருக்கிறாள். திரிசூலம் தரித்த தெய்வத்தின் {சிவனின்} வார்த்தைகளின் படியே என்னால் அவள் {சிகண்டி} இதுவரை மறைக்கப்பட்டாள்" என்றான். அதற்கு அந்த ராணி {துருபதனிடம்}, "ஓ! பெரும் மன்னா {துருபதரே}, அது பொய்யாக முடியாது! உண்மையில், நிகழ முடியாத ஒன்றை மூவுலகங்களின் தலைவன் {சிவன்} எப்படிச் சொல்வான்? ஓ! மன்னா {துருபதரே}, நீர் விரும்பினால் நான் பேசுவேன். எனது வார்த்தைகளைக் கேட்ட பிறகு, ஓ! பிருஷத குலத்தவரே {துருபதரே}, உமக்குத் தோன்றுவதைச் செய்யும். ஒரு மனைவியுடனான இந்தப் பிள்ளையின் {சிகண்டியின்} திருமணம் மிகக் கவனமாகச் செய்யப்படட்டும். அந்தத் தேவனின் {சிவனின்} வார்த்தைகள் உண்மையாகும். இதுவே எனது உறுதியான நம்பிக்கையாகும்" என்றாள் {ராணி}.

பிறகு அந்த அரச தம்பதியினர், அக்காரியம் குறித்துத் தாங்கள் ஒரு தீர்மானத்தை அடைந்து, தசார்ணகர்களின் மன்னனுடைய மகளைத் தங்கள் மகனின் மனைவியாகத் தேர்ந்தெடுத்தனர். அதன் பிறகு, மன்னர்களில் சிங்கமான அரசன் துருபதன், பூமியின் ஆட்சியாளர்கள் அனைவரிடமும் அக்குலத்தின் தூய்மையைக் குறித்து விசாரித்து, அந்தத் தசார்ணகர்கள் மன்னனின் மகளைச் சிகண்டிக்கு மனைவியாகத் தேர்ந்தெடுத்தான். தசார்ணகர்களின் மன்னனாக அழைக்கப்பட்டவன் ஹிரண்யவர்மன் என்ற பெயரைக் கொண்டவனாவான்; அவன் தனது மகளைச் சிகண்டிக்குக் கொடுத்தான்.

தசார்ணகர்களின் மன்னனான ஹிரண்யவர்மன் ஒரு வலிமைமிக்க ஏகாதிபதியாகவும், எளிதில் வீழ்த்தப்பட இயலாதவனாகவும் இருந்தான். தடுக்க இயலாதவனான அந்த உயர் ஆன்ம ஏகாதிபதி {ஹிரண்யவர்மன்} ஒரு பெரும்படையைக் கொண்டிருந்தான். திருமணம் முடிந்து சில காலத்திற்குப் பிறகு, ஹிரண்யவர்மனின் மகள், ஓ! ஏகாதிபதிகளில் சிறந்தவனே {துரியோதனா}, தனது இளமையை அடைந்தாள்; அதே வேளையில் துருபதனின் மகளும் {சிகண்டினியும்} தனது இளமையை அடைந்தாள். திருமணத்திற்குப் பிறகு சிகண்டி {தன் பாஞ்சால நாட்டின் தலைநகரான} காம்பில்யத்திற்குத் திரும்பி வந்தான். முன்னவளோ {ஹிரண்யவர்மனின் மகளோ}, பின்னவள் {துருபதன் மகளான சிகண்டினியை} தன்னைப் போன்ற ஒரு பெண்ணே என்பதை விரைவில் அறிந்தாள். மேலும் அந்த ஹிரண்யவர்மன் மகள், சிகண்டி உண்மையிலேயே ஒரு பெண்தான் என்பதை உறுதி செய்து கொண்டு, அந்தப் பாஞ்சாலர்களின் மன்னனுடைய மகனாக {சிகண்டியாக} அழைக்கப்பட்டவளைக் {அழைக்கப்பட்ட சிகண்டினியைக்} குறித்த அனைத்தையும் தனது செவிலிகளிடமும், தோழிகளிடமும் நாணத்துடன் தெரிவித்தாள்.

பிறகு, ஓ! மன்னர்களில் புலியே {துரியோதனா}, தசார்ணகர்கள் நாட்டைச் சேர்ந்த அந்தச் செவிலிகள் பெருந்துன்பத்தை அடைந்து, தங்கள் மன்னனிடம் {ஹிரண்யவர்மனிடம்} தாதிகளை அனுப்பினார்கள். அந்தத் தாதிகள், தசார்ணகர்களின் மன்னனிடம் நடந்த வஞ்சனைகள் அனைத்தையும் தெரிவித்தார்கள். அதன் பேரில், தசார்ணகர்களின் மன்னன் கோபத்தால் நிறைந்தான். [1] உண்மையில், ஓ! பாரதக் குலத்தின் காளையே {துரியோதனா}, சில நாட்கள் கழித்தே இச்செய்தியை அறிந்த ஹிரண்யவர்மன் கோபத்தால் மிகவும் துன்புற்றான்.

[1] இந்த இடத்தில் முந்தைய வரிக்கும், பிந்தைய வரிக்கும் இடையில் இடைவெளியிருப்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. இந்த இடத்தில் வேறு ஒரு பதிப்பில் இன்னும் ஒரு செய்தி இருக்கிறது. அது பின்வருமாறு: அப்பொழுது, அரண்மனையில் இருந்த சிகண்டி, பெண் தன்மையில் சிறிதும் விருப்பம் இல்லாமலே ஆண்மகனைப் போலவே மகிழ்ச்சியாக விளையாடிக் கொண்டிருந்தான். சில நாட்கள் கழித்து இதைக் கேட்ட ஹிரண்யவர்மன் கோபத்தால் வருத்தமடைந்தான் என்ற இச்செய்தி கங்குலியின் பதிப்பில் இல்லை.

கடுங்கோபத்தில் நிறைந்த தசார்ணகர்களின் ஆட்சியாளன் {ஹிரண்யவர்மன்} துருபதனின் இல்லத்திற்குத்  தனது தூதன் ஒருவனை அனுப்பினான். மன்னன் ஹிரண்யவர்மனின் அந்தத் தூதன், தனியாகத் துருபதனை அணுகி, அவனை ஒரு புறமாக அழைத்துச் சென்று, அவனிடம் {துருபதனிடம்} தனிமையில், "ஓ! ஏகாதிபதி, ஓ! பாவமற்றவரே {துருபதரே}, தசார்ணகர்களின் மன்னன், {ஹிரண்யவர்மன்} உம்மால் ஏமாற்றப்பட்டு, அவமதிக்கப்பட்ட கோபத்துடன், {உமக்கான செய்தியாக} "நீ என்னை அவமதித்துவிட்டாய்! உனது செயல் அறிவற்றதே என்பதில் ஐயமில்லை! மூடத்தனத்தால், நீ உன் மகளுக்காக எனது மகளைக் கேட்டிருக்கிறாய்! ஓ தீயவனே, அந்த வஞ்சகச் செயலின் விளைவை நீ அறுவடை செய்வாய்! உறவினர்கள் மற்றும் ஆலோசகர்கள் அனைவருடனும் கூடிய உன்னை இதோ நான் கொல்வேன். சற்றே காத்திரு! [2]" என்ற இவ்வார்த்தைகளை உமக்குச் சொல்லி அனுப்பினார்" என்றான் {தூதன்}."

[2] வேறொரு பதிப்பில், அந்தச் செய்தி இந்த இடத்தில் நிறைவடையவில்லை. இன்னும் தொடர்கிறது. அது பின்வருமாறு: என்னுடைய வீரத்தையும், குலத்தையும், நல்ல நடத்தையையும் அவமதிக்கும் வகையில், இதுவரை மனிதர்கள் எவரும் செய்திராத வஞ்சனையை நீ எனக்குச் செய்திருக்கிறாய். காரியங்கள் அனைத்தையும் செய்து கொள். சிறந்த இன்பங்களை அனுபவித்துக் கொள். உனது சுற்றத்துடன் உன்னைக் கொல்வதற்காக விரைவில் நான் படையெடுக்கப் போகிறேன்" என்று அந்தத் தூதன் சொன்ன செய்தி முடிவடைகிறது. இச்செய்தி கங்குலியின் பதிப்பில் இல்லை.


பெண்ணாகப் பிறந்த சிகண்டி! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 191

Sikhandin was born as a girl! | Udyoga Parva - Section 191 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 18)

பதிவின் சுருக்கம் : சிகண்டியின் பிறப்பு குறித்துத் துரியோதனன் பீஷ்மரிடம் கேட்பது; பீஷ்மர் சொல்வது; துருபதன் பிள்ளையில்லாதிருந்தது; பீஷ்மரை அழிக்கும்பொருட்டு ஒரு மகன் வேண்டுமெனச் சிவனை நோக்கி தவமிருந்த துருபதன்; சிவன் ஆணும் பெண்ணுமான ஒரு குழந்தை துருபதனுக்குப் பிறக்கும் என்று சொன்னது; துருபதனின் மனைவி ஒரு மகனைப் பெற்றெடுத்து மகன் பிறந்ததாக வெளியிட்டது; துருபதனும் உண்மையை மறைத்து அக்குழந்தைக்கு மகனுக்கு உரிய சடங்குகளையே செய்து சிகண்டி என்று பெயரிட்டது...

துரியோதனன் {பீஷ்மரிடம்}, "ஓ! பாட்டா, ஓ! கங்கையின் மகனே, ஓ! போர்வீரர்களில் முதன்மையானவரே {பீஷ்மரே}, மகளாக முன்னர்ப் பிறந்த சிகண்டி, பின்னர் ஆணாக ஆனது எப்படி என்பதை எனக்குச் சொல்வீராக" என்று கேட்டான்.

பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்}, "ஓ! பெரும் மன்னா {துரியோதனா}, மன்னன் துருபதனின் அன்பிற்குரிய மூத்த ராணி, ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, (முதலில்) குழந்தையற்றவளாக இருந்தாள். அந்த ஆண்டுகளில், மன்னன் துருபதன், ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, என் அழிவுக்காகத் தன் மனதில் ஆலோசித்தும், சந்ததியின் பொருட்டும், தேவன் சங்கரனுக்குத் {சிவனுக்கு} தனது துதியைச் செலுத்தி, தவத்துறவை பயின்றுவந்தான். அவன் {துருபதன்} மகாதேவனிடம் {சிவனிடம்}, "மகளன்றி ஒரு மகனே எனக்குப் பிறக்கட்டும். ஓ தேவா {சிவனே}, பீஷ்மனைப் பழிதீர்க்கும் ஒரு மகனையே நான் விரும்புகிறேன்" என்று இரந்து வேண்டினான்.


அதன்பேரில் அந்தத் தேவர்களுக்குத் தேவன் {சிவன்} அவனிடம் {துருபதனிடம்}, "பெண்ணாகவும், ஆணாகவும் உள்ள குழந்தையையே நீ பெறுவாய். ஓ! மன்னா {துருபதா}, {தவத்தில் இருந்து} விலகுவாயாக; அது {ஒருபோதும்} வேறாகாது" என்று சொன்னான். பிறகு தனது தலைநகருக்குத் திரும்பிய அவன் {துருபதன்}, தனது மனைவியிடம், "ஓ! பெரும் தேவியே, என்னால் பெரும் முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டது. தவத்துறவுகளில் ஈடுபட்டு, நான் சிவனைத் துதித்தேன். (முதலில்) பெண்ணாக இருக்கும் என் குழந்தை அதன் தொடர்ச்சியாக ஆணாக மாறுவாள் என்று அந்தச் சம்புவால் {சிவனால்} சொல்லப்பட்டது. நான் அவனை {சிவனை} மீண்டும் மீண்டும் வேண்டிய போது, "இதுவே விதியால் விதிக்கப்பட்டது" என்றான் அவன் {அந்தச் சிவன்}. இது வேறாகாது. விதிக்கப்பட்டது நடந்தே தீரும்", என்றான் {துருபதன் தன் மனைவியிடம்}.

பிறகு, பெரும் சக்தி படைத்த பெண்ணான மன்னன் துருபதனின் ராணி, தனது பருவ காலத்தில் {ருது காலத்தில்} (தூய்மை குறித்த) கட்டுப்பாடுகள் அனைத்தையும் நோற்று {நியமத்துடன் இருந்து} துருபதனை அணுகினாள். குறித்த காலத்தில் பிருஷதனின் {துருபதனின்} அந்த மனைவியானவள் விதிகளுக்கு ஏற்புடைய வகையில் கருத்தரித்தாள். இது குறித்து, ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, நாரதர் எனக்குச் சொன்னார்.

தாமரை இதழ்களைப் போன்ற கண்களைக் கொண்ட அந்தப் பெண்மணி, தனது கருவறையில் அந்தக் கருவைச் சுமக்க ஆரம்பித்தாள். மேலும், ஓ! குருகுலத்தின் மகனே {துரியோதனா}, வலிமைமிக்கக் கரங்களைக் கொண்ட மன்னன் துருபதன், {பிறக்கப் போகும் குழந்தையின் மீது தான் கொண்ட} தந்தை பாசத்தால், தன்னுயிர் மனைவிக்கு அனைத்து வசதிகளையும் செய்து கொடுத்தான். மேலும், ஓ! கௌரவ்யா {துரியோதனா}, குழந்தையற்றவளும், பூமியின் தலைவனான அந்த அரசன் துருபதனின் மனைவியுமான அவள் {அந்த ராணி} தனது விருப்பங்கள் அனைத்தும் நிறைவேறப் பெற்றாள். குறித்த நேரத்தில், ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, துருபதனின் ராணியான அந்தத் தேவி {goddess}, பெரும் அழகுடன் கூடிய ஒரு மகளை ஈன்றெடுத்தாள்.

அப்போது, மனோபலம் கொண்ட அந்த மன்னனின் {துருபதனின்} மனைவி, குழந்தையற்ற துருபதனிடம், ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, தான் ஈன்றெடுத்த குழந்தை ஒரு மகன் என்று வெளியிட்டாள். ஓ! மனிதர்களின் ஆட்சியாளா {துரியோதனா}, பிறகு, மன்னன் துருபதன், தவறாகப் பொருள்கொள்ளப்பட்ட தன் மகளுக்கு, ஏதோ அவள் ஒரு மகனைப் போல, ஓர் ஆண் குழந்தைக்குக் கடமையாகச் சொல்லப்பட்ட சடங்குகள் அனைத்தையும் செய்வித்தான். அந்தக் குழந்தை ஒரு மகனே என்று சொன்ன துருபதனின் மனைவி தனது ஆலோசனைகளை மிகக் கவனமாகப் பாதுகாத்தாள்.

பிருஷதனைத் {துருபதனைத்} தவிர, அந்நகரில் உள்ள வேறு எந்த மனிதனும், அக்குழந்தையின் பாலினத்தை அறிந்திருக்கவில்லை. மங்கா சக்தி கொண்ட அந்தத் தெய்வத்தின் {சிவனின்} இந்த வார்த்தைகளை நம்பிய அவனும் {துருபதனும்}, "அவள் ஒரு மகன்" என்று சொல்லி தனது குழந்தையின் உண்மையான பாலினத்தை மறைத்தான். மேலும், ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, குழந்தைக்குச் செய்யப்படும் அனைத்துச் சடங்குகளையும் ஒரு மகனுக்குப் உரிய வகையில் அந்தக் குழந்தைக்குச் செய்த அவன் {துருபதன்}, அவளுக்குச் சிகண்டி என்ற பெயரைச் சூட்டினான். என் ஒற்றர்கள் மூலமாகவும், நாரதரின் வார்த்தைகளில் இருந்தும் நான் மட்டுமே இந்த உண்மையை அறிந்தேன். ஏற்கனவே நான் தேவனின் {சிவனின்} வார்த்தைகளையும், அம்பையின் தவத்துறவுகளையும் குறித்த தகவல்களையும் அறிந்தே இருந்தேன்" என்றார் {பீஷ்மர்}.


செவ்வாய், ஜனவரி 06, 2015

தூதரை அறிவுறுத்திய துருபதன்! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 6

Drupada instructed the messenger! | Udyoga Parva - Section 6 | Mahabharata In Tamil


(சேனோத்யோக பர்வத் தொடர்ச்சி - 6)

பதிவின் சுருக்கம் : கௌரவர்களுக்கு மத்தியில் பாண்டவர்கள் அனுபவித்த சிரமங்களை எடுத்துச் சொல்லி அவர்களுக்குள் பேதத்தை உருவாக்க வேண்டும் என்று துருபதன் தனது புரோகிதரிடம் சொன்னது; புரோகிதர் கௌரவர்களை நோக்கிச் சென்றது...

துருபதன் சொன்னான், “உலகில் உள்ளவை அனைத்திலும் உயிருள்ளவையே மேன்மையானவை. உயிரினங்களில் புத்தியுள்ளவையே மேன்மையானவை. புத்தியுள்ள உயினினங்களில் மனிதர்களே மேன்மையானவர்கள். மனிதர்களில் இரு பிறப்பாளர்களே  மேன்மையானவர்கள். இரு பிறப்பாளர்களில் வேதம் கற்கும் மாணவனே மேன்மையானவன். வேதம் கற்பவரில் பண்புடையவர்களே மேன்மையானவர்கள். பண்புடையோரில் நடைமுறை வாழ்வை அறிந்தவரே மேன்மையானவர். நடைமுறை வாழ்வை அறிந்த மனிதரில் பிரம்மத்தை அறிந்தவரே மேன்மையானவர்.


பண்பட்ட புரிதல் கொண்டோரில், உம்மை மிக உயர்ந்தவராக நான் கருதுகிறேன். வயதாலும், கல்வியாலும் நீர் சிறந்தவராக {மேன்மையானவராக} இருக்கிறீர். அறிவில் சுக்கிரனுக்கோ, அங்கீரசின் மகன் பிருகஸ்பதிக்கு இணையானவராக நீர் இருக்கிறீர். குரு குலத்தின் தலைவன் {துரியோதனன்} எவ்வகை மனிதன் என்பதையும், குந்தியின் மகனான யுதிஷ்டிரன் எவ்வகை மனிதன் என்பதையும் நீர் அறிவீர். திருதராஷ்டிரன் அறிந்தே பாண்டவர்கள் எதிரிகளால் ஏமாற்றப்பட்டனர்.

விதுரரால் அறிவுறுத்தப்பட்டாலும் அவன் {திருதராஷ்டிரர்} தனது மகனையே பின்தொடர்கிறான்! சூதாட்டத்தில் திறமைவாய்ந்த சகுனியோ, சூதில் திறமையற்ற யுதிஷ்டிரனுக்கு அறிவுறுத்துவது போல, சூதாட {அவனுக்கு} அறைகூவல் விடுத்தான். விளையாட்டில் {சூதில்} பயிற்சியற்றவனாக இருப்பினும், யுதிஷ்டிரன், போர் வகையினரின் {க்ஷத்திரியரின்} விதிகளைப் பின்பற்றுவதில் உறுதியாக இருந்து கபடமற்றவனாக இருந்தான். இப்படி அறம்சார்ந்த மன்னனான யுதிஷ்டிரனை ஏமாற்றியவர்கள், எவ்வகையிலும், தானாக முன்வந்து நாட்டைக் கொடுக்க மாட்டார்கள்.

நீதியின் சொற்களை நீர் திருதராஷ்டிரனிடம் பேசினால், அவனது {திருதராஷ்டிரனின்} போர் வீரர்களின் இதயங்களை நிச்சயம் நீர் வெல்வீர். விதுரர், உமது சொற்களைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு, பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர் மற்றும் பிறரது இதயங்களை வேறுபடுத்துவார் {அவர்களிடம் பேதத்தை உண்டாக்குவார்}. மாநிலத்தின் அதிகாரிகள் வேறுபட்டு, போர்வீரர்கள் பின்வாங்கும்போது, அவர்களின் இதயங்களை மீண்டும் வெல்வதே எதிரிகளுடைய {முக்கிய} பணியாக இருக்கும்.

அதே வேளையில், பாண்டவர்கள், தளவாடங்கள் திரட்டி, படையைத் தயார் செய்வதில் முழு இதயத்தோடு ஈடுபடுவார்கள். எதிரியின் ஆதரவாளர்கள் பிரிக்கப்பட்டு, நீர் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போது, போருக்கான ஏற்பாடுகளை போதிய அளவில் அவர்களால் நிச்சயம் செய்ய முடியாது. இவ்வகையில் {நமக்கு} உகந்த சூழ்நிலையையே இவ்வழி ஏற்படுத்தும். திருதராஷ்டிரனை நீர் சந்திக்கும்போது, நீர் சொல்வதைத் திருதராஷ்டிரன் {கேட்டு, அதற்கேற்றாற்போலச்} செய்யவும் வாய்ப்பிருக்கிறது. நீர் அறம்சார்ந்தவராக இருப்பதால், அவர்களிடம் நீர் அறம்சார்ந்தே செயல்பட வேண்டும். கருணையுள்ளவர்களிடம், பாண்டவர்கள் தாங்கிக் கொண்ட பல்வேறு இன்னல்களை நீர் விரிவாக விளக்கிச்சொல்ல {descant} வேண்டும். முதிர்ந்த வயதுடையோரிடம், அவர்களது மூதாதையர்கள் பின்பற்றிய குடும்ப வழிமுறைகளை எடுத்துச் சொல்லி, அவர்களது இதயங்களில் நீர் வேறுபாட்டை உண்டாக்க வேண்டும்.

இக்காரியத்தில் நான் சிறு சந்தேகமும் கொள்ளவில்லை. அன்றியும், நீர் வேதங்களை அறிந்த அந்தணராக இருக்கிறீர்; அங்கே நீர் தூதராகச் செல்கிறீர்; மேலும் குறிப்பாக நீர் முதிர்ந்தவராக இருக்கிறீர் என்பதால் அவர்களிடம் ஆபத்து ஏற்படும் என்று நீர் அஞ்சத் தேவையில்லை. எனவே, பாண்டவர்களின் காரிய வெற்றியை நோக்கமாகக் கொண்டு, தாமதமில்லாமல் கௌரவர்களிடம் செல்வீராக. புஷ்ய {பூசம்} நட்சத்திரத்தில், ஜெயம் என்று அழைக்கப்படும் நாளின் அந்தப் பகுதியில் {ஜய முகூர்த்தத்தில்} உமது புறப்பாடு அமையட்டும்” என்றான் {துருபதன்}.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார்,“மேன்மைமிக்க துருபதனால் இப்படி அறிவுறுத்தப்பட்ட அந்த அறம்சார்ந்த புரோகிதர், (யானையின் பெயரால் அழைக்கப்படும் நகரமான) ஹஸ்தினாபுறத்திற்குப் புறப்பட்டார். அரசியலின் கொள்கைகளை அறிந்த அந்தக் கல்விமான், தனது சீடர்கள் தன்னைப் பின்தொடர, பாண்டவர்களின் நன்மைக்காக  குருக்களை {கௌரவர்களை} நோக்கிப் புறப்பட்டார்.

இப்பதிவின் PDF பதிவிறக்கம்
இப்பதிவின் Audio பதிவிறக்கம்

இப்பதிவு குறித்து முகநூலில் Like/Comment/Share செய்யலாமே!


கிருஷ்ணன் சொன்ன வழிமுறை! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 5

The course advised by Krishna! | Udyoga Parva - Section 5 | Mahabharata In Tamil


(சேனோத்யோக பர்வத் தொடர்ச்சி - 5)

பதிவின் சுருக்கம் : துரியோதனனுக்குத் தூதனுப்புமாறு துருபதனுக்குச் சொன்ன கிருஷ்ணன் துவாரகைக்குத் திரும்பியது; பாண்டவர்கள் தரப்பிலிருந்து பல மன்னர்களுக்குத் தூது செல்வது; துரியோதனனும் படைதிரட்டுவது; துருபதன் தனது புரோகிதரை கௌரவர்களிடம் அனுப்பியது......

கிருஷ்ணன்  {துருபதனிடம்} சொன்னான், “அளவிட முடியாத பலம் கொண்ட பாண்டு மகனுடைய {யுதிஷ்டிரருடைய} விருப்பங்களை ஊக்கப்படுத்தக் நினைக்கும், சோமகா குலத் தலைவருக்கு {துருபதனுக்கு} இந்த உலகங்களே தகும். நாம் ஓர் அரசியல் வழியை மேற்கொள்ள விரும்பும் இவ்வேளையில், அதற்கு மாறாக நடக்கும் மனிதன் பெரும் மூடனாவான். இதுவே {நிலையெடுப்பதே} நமது முதல் கடமை என்பதில் ஐயமில்லை. ஆனால், இந்த இரு தரப்புகளான குருக்களும், பாண்டுக்களும் {பாண்டவர்களும்} தங்களுக்குள் எவ்வாறு நடந்து கொண்டாலும், நாம் இவர்களுடன் கொண்டுள்ள உறவுமுறை சமமானதே. நீரும், நாமும் இத்திருமண நிகழ்ச்சிக்காகவே இங்கே அழைக்கப்பட்டிருக்கிறோம். இப்போது திருமணம் கொண்டாடப்பட்டுவிட்டமையால், மகிழ்ச்சியுடன் நாம் வீடு திரும்புவோமாக.


கல்வியிலும் வயதிலும் நீர் மன்னர்களில் முதன்மையானவர் ஆனபடியால், இங்கே இருக்கும் நாங்கள் அனைவரும் உமது சீடர்கள் {சீடர்களுக்குச் சமம்} என்பதில் ஐயமில்லை. திருதராஷ்டிரர் உம்மீது எப்போதும் பெரும் மதிப்புக் கொண்டிருக்கிறார்; ஆசான்களான துரோணரும், கிருபரும் உமது நண்பர்களாக இருக்கின்றனர். எனவே, பாண்டவர்கள் நலன் கருதி, நீர் (குருக்களுக்கு {கௌரவர்களிடம்}) ஒரு தூது அனுப்ப வேண்டும் என்று நான் உம்மைக் கேட்டுக் கொள்கிறேன். அவர்களுக்கு நீர் செய்தி அனுப்ப வேண்டும் என்று {இங்கு கூடியிருக்கும்} நாங்கள் அனைவரும் ஒருசேரத் தீர்மானித்திருக்கிறோம். அந்தக் குரு குலத் தலைவன் {துரியோதனன்} சமத்துவமான நிபந்தனைகளின் படி சமாதானத்தைச் செய்தால், குருக்களுக்கும் பாண்டுக்களுக்கும் இடையில் உள்ள சகோதர உணர்வுகளுக்குப் பங்கம் நேராது. மறுபுறம், கர்வத்தாலும், மூடத்தனத்தாலும் அந்தத் திருதராஷ்டிரர் மகன் {துரியோதனன்} சமாதானமடைய மறுத்தானானால், மற்றவர்களை {தூதர்கள் மூலம்} அழைத்துவிட்டு, எங்களையும் அழையும். காண்டீவந்தாங்கி {அர்ஜுனன்} சினத்தால் நிறைவான், மந்தத் தலை கொண்ட தீய துரியோதனனும், அவனது தொண்டர்களும் மற்றும் அவனது நண்பர்களும் தங்கள் விதியைச் சந்திப்பார்கள்” என்றான் {கிருஷ்ணன்}.

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} சொன்னார், “பிறகு கிருஷ்ணனுக்கு மரியாதைகளைச் செய்த மன்னன் விராடன், அவனை {கிருஷ்ணனை}, அவனது தொண்டர்கள் மற்றும் உறவினர்களோடு சேர்த்து வீட்டுக்கு அனுப்பி வைத்தான். கிருஷ்ணன் துவாரகைக்குப் புறப்பட்ட பிறகு, யுதிஷ்டிரன், அவனது தொண்டர்கள் மற்றும் மன்னன் விராடன் ஆகியோர் போருக்கான தயாரிப்புகளைச் செய்யத் தொடங்கினர். விராடனும் அவனது உறவினர்களும் ஏகாதிபதிகள் அனைவருக்கும் செய்தி சொல்லி அனுப்பினர். துருபதனும் அதையே செய்தான். அந்தக் குருகுலத்தின் சிங்கங்களுடைய {பாண்டவர்களின்} வேண்டுதலின் படி மத்ஸ்யர்கள் மற்றும் பாஞ்சாலர்களின் இரு மன்னர்களும், பூமியின் பெரும் பலம் கொண்ட பல தலைவர்களும் மகிழ்ச்சி நிறைந்த இதயங்களுடன் அந்த இடத்திற்கு வந்தனர்.

பாண்டவர்கள் பெரும்படையைச் சேகரித்திருக்கின்றனர் என்பதைக் கேள்விப்பட்ட திருதராஷ்டிரன் மகன்களும், பூமியின் பல ஆட்சியாளர்களைச் சேர்த்தனர். ஓ! மன்னா {ஜனமேஜயா}, குருக்கள் அல்லது பாண்டவர்களுக்கு ஆதரவாக அணிவகுத்து சென்ற பூமியின் ஆட்சியாளர்களால் அந்த நிலம் நெருக்கப்பட்டது. அந்த நிலத்தில் நான்கு வகையான படைகளும் நிறைந்திருந்தன. நாற்புறங்களில் இருந்தும் படைகள் பாய ஆரம்பித்தன. அவர்களது நடையால் மலைகள் மற்றும் கானகங்களுடன் கூடிய பூமாதேவி நடுங்க ஆரம்பித்தாள். யுதிஷ்டிரனின் விருப்பங்களை ஆலோசித்த பாஞ்சாலர்களின் மன்னன் {துருபதன்}, வயதிலும், புரிதலிலும் முதிர்ச்சியான தனது புரோகிதரை குருக்களிடம் {கௌரவர்களிடம்} அனுப்பி வைத்தான்.

இப்பதிவின் PDF பதிவிறக்கம்
இப்பதிவின் Audio பதிவிறக்கம்


இப்பதிவு குறித்து முகநூலில் Like/Comment/Share செய்யலாமே!


ஞாயிறு, ஜனவரி 04, 2015

துருபதன் ஆலோசனை! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 4

The counsel of Drupada! | Udyoga Parva - Section 4 | Mahabharata In Tamil


(சேனோத்யோக பர்வத் தொடர்ச்சி - 4)

பதிவின் சுருக்கம் : துரியோதனன் குறித்துப் பலராமன் சொன்ன ஆலோசனை உதவாதென்று துருபதன் சொல்வது; படைதிரட்டுவது குறித்து ஆலோசனை வழங்கிய துருபதன்...

துருபதன் சொன்னான், “ஓ! வலிய கரங்கள் கொண்டவனே {சாத்யகி}, இது நீ சொன்னது போலவே நடக்கும். இதில் ஐயமில்லை. துரியோதனன், அமைதியான வழியில் நாட்டைக் கொடுக்க மாட்டான். மகன் {துரியோதனன்} மீது பாசம் கொண்ட திருதராஷ்டிரனும் அவனது {துரியோதனனின்} விருப்பத்தையே பின்பற்றுவான். மனோதிடம் அற்றதால் {imbecility = செழிப்பற்றதால் [அ] வறுமையால் என்றும் இங்கே பொருள் கொள்ளலாம்} பீஷ்மரும், துரோணரும், மூடத்தனத்தால் கர்ணனும், சகுனியும் அப்படியே {துரியோதனனைப்} பின்தொடர்வார்கள். எனது தீர்மானத்தைப் பலதேவனின் {பலராமனின்} சொற்களே தீர்மானித்திருக்க வேண்டும்; உண்மையில், அமைதியான ஒப்பந்தம் ஏற்பட வேண்டும் என்று விரும்பும் மனிதனிடமே, அவனால் {பலராமனால்} சுட்டிக்காட்டப்படும் வழி பின்பற்றப்பட வேண்டும். ஆனால் துரியோதனனிடம், மென்மையான வார்த்தைகளில் பேசக்கூடாது.

இயல்பிலேயே தீயவனான அவனை {துரியோதனனை}, மென்மை, {மென்மையான சொற்கள்} வழிக்குக் கொண்டுவராது என்றே நான் நினைக்கிறேன். கழுதையைப் பொறுத்தவரை, மென்மை அவசியம்தான்; ஆனால் பசு வகை விலங்கினங்களைப் {bovine species} பொறுத்தவரை, கடுமையே காட்டப்பட வேண்டும். யாராவது ஒருவர் துரியோதனனிடம் மென்மையாகப் பேசினால், இயற்கையிலேயே தீயவனான அந்தப் பொல்லாதவன் {துரியோதனன்}, அப்படிப் பேசுபவரை மனோதிடமற்றவராகக் {imbecile} கருதுவான். அவனிடம் மென்மையான முறைகள் கையாளப்பட்டால், தான் வென்று விட்டதாகவே அந்த முட்டாள் {துரியோதனன்} நினைத்துக் கொள்வான். நாம் இப்படிச் செய்யலாமே. நாம் தயாராவோம். நமக்காகப் படை திரட்ட நமது நண்பர்களுக்கு அழைப்பு கொடுப்போம்.

சல்லியன், திருஷ்டகேது, ஜயத்சேனன் மற்றும் கேகேயர்களின் இளவரசன் {பிருஹத்ஷத்ரன்} ஆகியோரிடம் வேகமான தூதர்கள் செல்லட்டும். தனது பங்குக்கு, துரியோதனனும், மன்னர்கள் அனைவருக்கும் தனது சொற்களை அனுப்புவான். எனினும்,  முதலில் வேண்டிக் கொள்பவர்களின் கோரிக்கைக்கே நேர்மையான நபர்கள் செவிசாய்ப்பார்கள். எனவே, உங்களுக்குத் தகுந்த இந்த மனிதர்களின் ஆட்சியாளர்களிடம் விரைந்து செல்லுங்கள் என்று நான் உங்களைக் கேட்டுக் கொள்கிறேன். ஒரு பெரிய பொறுப்பு நமக்காகக் காத்திருக்கிறது என்றே நான் நினைக்கிறேன். சல்லியனுக்கும் அவனுக்குக் கீழ் உள்ள மன்னர்களுக்கும், கிழக்குக் கடற்கரையில் வசிக்கும் அளவிடமுடியா வீரம் கொண்ட மன்னன் பகதத்தனுக்கும் {பிராக்ஜோதிஷ {இன்றைய அசாம்} நாட்டு மன்னன்}, கடுமையான ஹார்த்திக்யன் {ஹிருதிகனின் மகனான கிருதவர்மன்}, ஆஹுகன், வலிய மனம் கொண்ட மள்ளர்கள் [1] மன்னன், ரோசமானான் ஆகியோருக்கும் விரைந்து சொல்லி அனுப்புங்கள்.

[1] கோசலத்திற்கும் விதேஹத்திற்கும் இடையில் உள்ள நாடு என்று விக்கி சொல்கிறது. https://en.wikipedia.org/wiki/Malla_Kingdom

பிருஹந்தன், மன்னன் சேனாபிந்து, பாஹ்லீகன், முஞ்சகேசன், சேனஜித், சேதியின் ஆட்சியாளன், சுபார்ஸ்வன், சுபாஹு, பெரும் வீரனான பௌரவன், சகர்கள் {இந்நாட்டு மன்னன்சூராரி}, பாஹ்லவர்கள் [2] {இந்நாட்டு மன்னன் நதீஜன்}, தரதர்களின் {கர்ணவேஷ்டன்} மன்னர்களாகிய, சூராரி, நதீஜன் மற்றும் மன்னன் கர்ணவேஷ்டன் ஆகியோர், நீலன், வீரமிக்க மன்னனான வீரதர்மன், துர்ஜயன், தந்தவக்கிரன், ருக்மி, ஜனமேஜயன், ஆஷாடன், வாயுவேகன், மன்னன் பூர்வபாலி, பூரிதேஜன், தேவகன், ஏகலாயன் {Ekalayan என்று இருக்கிறது, ஏகலவ்யனா என்று தெரியவில்லை} மற்றும் அவனது மகன்கள், காரூஷ குல மன்னர்கள், வீரமிக்க க்ஷேமதூர்த்தி, காம்போஜத்தின் மன்னர்கள், ரிசீக இனக்குழுக்கள், மேற்குக் கடலோரத்தில் உள்ள மன்னர்களான, ஜயத்சேனன், காசிமன்னன், ஐந்து நதிகள் பாயும் நிலத்தின் {பஞ்சாபின்} மன்னர்கள், கிராதனின் பெருமைமிக்க மகன், மலைப்பகுதிகளின் ஆட்சியாளர்களான ஜானகி, சுசர்மன், மணிமான், போதிமத்ஸகன், வீரமிக்கத் திருஷ்டகேது, பாம்சு நாட்டின் ஆட்சியாளன், பௌந்தரன், தண்டதாரன், வீரமிக்கப் பிருஹத்சேனன், அபராஜிதன், நிஷாதன், ஸ்ரேணிமான், வசுமான், பெரும் பலம் உடைய பிருஹத்பலன், எதிரி நகரங்களை வெல்லும் பாஹு, போர்க்குணமிக்க மன்னன் சமுத்ரசேனன் மற்றும் அவனது மகன், உத்பவன், ஷேகமகன், மன்னன் வாடதானன், ஸ்ருதாயு, த்ருடாயு, சால்வனின் கம்பீரமான மகன், கலிங்கர்கள் மன்னன், போரில் வெல்லப்பட முடியாத குமாரன் ஆகியோரை வரவழையுங்கள்.

[2] தமிழ்ப்பதிப்புகளில் இந்தப் பெயர் பல்லவர்கள் என்று பிழையாகப் பொருள் கொள்ளப்படுகிறது என்று நினைக்கிறேன். Phalava பாஹ்லவம் என்பது அன்றைய ஈரானிய நாடாக இருக்க வேண்டும் என்று விக்கி சொல்கிறது https://en.wikipedia.org/wiki/Pahlava_Kingdom

இவர்களுக்கு விரைந்து சொல்லியனுப்புங்கள். இதுவே சரியென எனக்குப் படுகிறது. ஓ! மன்னா {யுதிஷ்டிரா}, கற்ற அந்தணரான இந்த எனது புரோகிதர், திருதராஷ்டிரனிடம் செல்லட்டும். அவனிடம் இவர் சொல்ல வேண்டிய சொற்களையும், துரியோதனனிடம் சொல்ல வேண்டியதையும், பீஷ்மர் மற்றும் தேர்வீரர்களில் சிறந்த துரோணரிடம் பேச வேண்டிய முறையையும், இவரிடம் சொல்!” என்றான் {துருபதன்}.

இப்பதிவின் PDF பதிவிறக்கம்
இப்பதிவின் Audio பதிவிறக்கம்

இப்பதிவு குறித்து முகநூலில் Like/Comment/Share செய்யலாமே!


ஞாயிறு, டிசம்பர் 28, 2014

அபிமன்யு உத்தரை திருமணத்திருவிழா! - விராட பர்வம் பகுதி 72

The Nupital festival of Abhimanyu and Uttara! | Virata Parva - Section 72 | Mahabharata In Tamil

(கோஹரணப் பர்வத் தொடர்ச்சி - 47)






பதிவின் சுருக்கம் : உத்தரையை மருமகளாக ஏற்றது ஏன் என்று அர்ஜுனன் விராடனுக்குச் சொன்னது; அர்ஜுனனின் திட்டத்தை விராடன் ஏற்பது; அபிமன்யு உத்தரை திருமணத்திற்காக அர்ஜுனனும் விராடனும் நண்பர்களையும் உறவினர்க்ள அனைவரையும் அழைத்தது; கிருஷ்ணனுடன் கூடிய யாதவர்கள் அனைவரும் பெருஞ்செல்வத்துடன் அங்கே வந்தது; காசி மன்னனும், சைப்பியனும் படைகளுடன் வந்தது; துருபதன் தனது உறவினர்களுடன் வந்தது; அபிமன்யு உத்தரை திருமணம் நிறைவு பெற்றது; அந்தணர்களுக்கு யுதிஷ்டிரன் வழங்கிய கொடை...

விராடன் {அர்ஜுனனிடம்} சொன்னான், “ஓ! பாண்டவர்களில் சிறந்தவனே {அர்ஜுனா}, நான் உனக்குத் தந்த எனது மகள் உத்தரையை நீ ஏன் மனைவியாக ஏற்க விரும்பவில்லை?” என்று கேட்டான்.

அதற்கு அர்ஜுனன் {விராடனிடம்}, “நான் உமது அந்தப்புரத்தில் வசித்தபோது, உமது மகளை {உத்தரையைப்} பார்ப்பதற்கான சந்தர்ப்பம் எனக்கு எப்போதும் வாய்த்தது. தனிமையிலோ, துணையுடனோ இருக்கும்போதெல்லாம் அவளும் {உத்தரையும்} என்னை ஒரு தந்தையை நம்புவது போல நம்பினாள். பாடலையும் ஆடலையும் நன்கு அறிந்ததால், நான் அவளால் விரும்பப்பட்டு, மதிக்கப்பட்டேன். உண்மையில் உமது மகள் என்னை அவளது பாதுகாவலனாகவே [1] எப்போதும் கருதுகிறாள். ஓ! மன்னா, அவள் பூப்படையும் வயதை அடைந்தும் கூட நான் அவளுடன் ஓர் ஆண்டு முழுவதும் வாழ்ந்தேன். இந்தச் சூழ்நிலையில், நீரோ, பிற மனிதர்களோ அவள் மீதோ என் மீதோ காரணமில்லாமலேயே சந்தேகங்கொள்ள இஃது ஏதுவாக இருக்கும்.

மஹாபாரதத்தின் முக்கிய மனிதர்கள் வரும் பகுதிகள்

அக்ருதவ்ரணர் அக்னி அகம்பனன் அகஸ்தியர் அகிருதவரணர் அங்கதன் அங்காரபர்ணன் அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அசலன் அசுவினிகள் அத்புதன் அத்ரி அத்ரிசியந்தி அதிரதன் அபிமன்யு அம்பரீஷன் அம்பா அம்பாலிகை அம்பை அயோதா தௌம்யா அர்வாவசு அர்ஜுனன் அரிஷ்டநேமி அருணன் அருணி அருந்ததி அலம்புசன் அலாயுதன் அவிந்தியன் அவுர்வா அன்சுமான் அனுவிந்தன் அஷ்டகன் அஷ்டவக்கிரர் அஸ்வத்தாமன் அஸ்வபதி ஆணிமாண்டவ்யர் ஆத்ரேயர் ஆதிசேஷன் ஆர்யகன் ஆர்ஷ்டிஷேணர் ஆஸ்தீகர் இந்திரசேனன் இந்திரசேனை இந்திரத்யும்னன் இந்திரன் இந்திரஜித் இராவான் {அரவான்} இல்வலன் உக்கிரசேனன் உக்தன் உச்சைஸ்ரவஸ் உசீநரன் உத்தமௌஜஸ் உத்தரன் உத்தரை உத்தவர் உத்தாலகர் உதங்கர் உதங்கா உபமன்யு உபரிசரன் உபஸ்ருதி உலூகன் உலூபி ஊர்வசி எலபத்திரன் ஏகலவ்யன் ஐராவதன் கங்கன் கங்கை கசன் கடோத்கசன் கண்வர் கணிகர் கத்ரு கந்தன் கபோதரோமன் கயன் கர்ணன் கருடன் கல்கி கல்மாஷபாதன் கலி கவந்தன் கனகன் கஹோடர் காகமா காசியபர் காதி காந்தாரி காமதேனு காயத்ரி கார்க்கோடகன் கார்த்திகை காலகேயர் காலவர் காளி காக்ஷிவத் கிந்தமா கிர்மீரன் கிரது கிரந்திகன் கிராதன் கிரிசன் கிரிடச்சி கிருதவர்மன் கிருதவீர்யன் கிருதாசி கிருபர் கிருஷ்ணன் கீசகர்கள் கீசகன் குணகேசி குந்தி குந்திபோஜன் குபேரன் கும்பகர்ணன் குரோதவாசர்கள் குவலாஸ்வன் கேசின் கேசினி கைகேயி கோடிகன் கோமுகன் கௌசிகர் கௌசிகி கௌதமர் சக்திரி சக்ரதேவன் சகரன் சகாதேவன் சகுந்தலை சகுனி சங்கன் சச்சி சசபிந்து சஞ்சயன் சஞ்சயன் 1 சத்தியபாமா சத்தியவதி சத்தியஜித் சத்யபாமா சத்யவான் சதானீகன் சந்தனு சந்திரன் சம்சப்தகர்கள் சம்பா சம்பை சம்வர்ணன் சமீகர் சர்மிஷ்டை சர்யாதி சரஸ்வதி சல்லியன் சலன் சனத்சுஜாதர் சஹஸ்ரபத் சாகரன் சாண்டிலி சாத்யகி சாத்யர்கள் சாந்தை சாம்பன் சாம்யமணி சாரங்கத்வஜன் சாரிசிரிகன் சாருதேஷ்ணன் சால்வன் சாவித்ரி சிகண்டி சிங்கசேனன் சிசுபாலன் சித்திரசேனன் சித்திராங்கதை சித்ரவாஹனன் சிபி சியவணன் சியவனர் சிரிங்கின் சிருஞ்சயன் சிவன் சீதை சுக்ரன் சுக்ரீவன் சுகன்யா சுசர்மன் சுசோபனை சுதர்சனன் சுதர்மை சுதன்வான் சுதக்ஷிணன் சுதாமன் சுதேவன் சுதேஷ்ணை சுந்தன் உபசுந்தன் சுநந்தை சுப்ரதீகா சுபத்திரை சுமுகன் சுரதை சுருதசேனன் சுருதர்வான் சுருதாயுதன் சுருதாயுஸ் சுவாகா சுவேதகேது சுனந்தை சுஹோத்திரன் சூதன்வான் சூர்ப்பனகை சூரன் சூரியதத்தன் சூரியன் சேகிதானன் சேதுகன் சைகாவத்யர் சைப்யை சைரந்திரி சோமகன் சோமதத்தன் சௌதியும்னி சௌனகர் ததீசர் தபதி தபஸ் தம்போத்பவன் தமயந்தி தமனர் தர்மதேவன் தர்மவியாதர் தளன் தக்ஷகன் தாத்ரேயிகை தார்க்ஷ்யர் தாருகன் தாலப்யர் தியுமத்சேனன் திரஸதஸ்யு திரிசிரன் திரிஜடை திருதராஷ்டிரன் திருஷ்டத்யும்னன் திரௌபதி திலீபன் திலோத்தமை திவோதாசன் துச்சலை துச்சாசனன் துந்து துர்க்கை துர்மதன் துர்மர்ஷணன் துர்முகன் துர்வாசர் துர்ஜயன் துரியோதனன் துருபதன் துருபதன் புரோகிதர் துரோணர் துவஷ்டிரி துவாபரன் துஷ்கர்ணன் துஷ்யந்தன் தேவ தேவசேனை தேவயானி தேவாபி தௌமியர் நகுலன் நகுஷன் நரகாசுரன் நரன் நளன் நளன்2 நாரதர் நாராயணர்கள் நாராயணன் நிவாதகவசர்கள் நீலன் நைருதர்கள் பகதத்தன் பகர் பகன் பகீரதன் பத்ரசாகன் பத்ரா பப்ருவாஹனன் பர்ணாதன் பர்வதர் பரசுராமர் பரத்வாஜர் பரதன் பராசரர் பராவசு பரீக்ஷித் பரீக்ஷித்1 பலராமன் பலன் பலி பாகுகன் பாண்டியன் பாண்டு பானுமான் பாஹ்லீகர் பிங்களன் பிரகலாதன் பிரத்யும்னன் பிரத்னஸ்வன் பிரதர்த்தனன் பிரதிவிந்தியன் பிரதீபன் பிரம்மத்வாரா பிரம்மா பிரம்மாதி பிரமாதின் பிராதிகாமின் பிருகத்யும்னன் பிருகதஸ்வர் பிருகு பிருது பிருந்தாரகன் பிருஹத்சேனை பிருஹத்பலன் பிருஹத்ரதன் பிருஹந்நளை பிருஹஸ்பதி பீமன் பீமன்1 பீஷ்மர் புரு புருரவஸ் புரோசனன் புலஸ்தியர் புலஹர் புலோமா புஷ்கரன் பூமாதேவி பூரி பூரிஸ்ரவஸ் பௌரவன் பௌலோமர் மங்கணகர் மடன் மணிமான் மதிராக்ஷன் மதுகைடபர் மந்தபாலர் மந்தரை மயன் மருத்தன் மஹாபிஷன் மஹிஷன் மாத்ரி மாதலி மாதவி மாந்தாதா மார்க்கண்டேயர் மாரீசன் மாலினி மிருத்யு முகுந்தன் முசுகுந்தன் முத்கலர் முனிவர்பகன் மூகன் மேதாவி மேனகை மைத்ரேயர் யது யமன் யயவரர் யயாதி யவக்கிரீ யுதாமன்யு யுதிஷ்டிரன் யுயுத்சு யுவனாஸ்வன் ரந்திதேவன் ராகு ராதை ராமன் ராவணன் ரிசீகர் ரிதுபர்ணன் ரிஷ்யசிருங்கர் ரிஷபர் ருக்மரதன் ருக்மி ருத்திரன் ருரு ரேணுகை ரைப்பியர் ரோமபாதன் லட்சுமணன் லட்சுமி லபிதை லக்ஷ்மணன் லோகபாலர்கள் லோபாமுத்திரை லோமசர் லோமபாதன் லோமஹர்ஷனர் வசாதீயன் வசிஷ்டர் வசு வசுதேவர் வசுமனஸ் வந்தின் வர்கா வருணன் வஜ்ரவேகன் வாசுகி வாதாபி வாமதேவர் வாயு வார்ஷ்ணேயன் வாலகில்யர் வாலி விகர்ணன் விசாகன் விசித்திரவீரியன் விதுரன் விதுலை விந்தன் விபாண்டகர் விபாவசு விபீஷணன் வியாக்ரதத்தன் வியாசர் வியுஷிதஸ்வா விராடன் விருத்திரன் விருஷகன் விருஷசேனன் விருஷதர்பன் விருஷபர்வன் விரோசனன் விவிங்சதி வினதை விஷ்ணு விஸ்வகர்மா விஸ்வாமித்ரர் வேதா வைகர்த்தனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு வைனியன் ஜடாசுரன் ஜடாயு ஜந்து ஜமதக்னி ஜரத்காரு ஜராசந்தன் ஜரிதை ஜரை ஜலசந்தன் ஜனகன் ஜனபதி ஜனமேஜயன் ஜாரிதரி ஜிமூதன் ஜீவலன் ஜெயத்சேனன் ஜெயத்ரதன் ஜோதஸ்நாகாலி ஷாமந்தர் ஸ்தூணாகர்ணன் ஸ்வேதகி ஸ்வேதகேது ஸ்வேதன் ஹயக்ரீவன் ஹர்யஸ்வன் ஹரிச்சந்திரன் ஹனுமான் ஹிடிம்பன் ஹிடிம்பை ஹோத்திரவாஹனர்
 

காப்புரிமை

© 2012-2017, செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்
இவ்வலைப்பூவின் பதிவுகளை உரிய சுட்டிகளுடன் இணையத்தில் பகிர்ந்து கொள்ளத் தடையில்லை.
வேறு எவ்வகையிலோ, விதத்திலோ இணையத்திலும், பிற ஊடகங்களிலும் பகிரவும், வெளியிடவும் முன்னனுமதி பெற வேண்டும்.
Blogger இயக்குவது.
Back To Top