clone demo
தௌமியர் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
தௌமியர் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

வியாழன், பிப்ரவரி 06, 2014

கிழக்கு திசையின் புண்ணிய இடங்கள்! - வனபர்வம் பகுதி 87

Sacred spots of the eastern quarter! | Vana Parva - Section 87| Mahabharata In Tamil

(தீர்த்தயாத்ரா பர்வத் தொடர்ச்சி)

கிழக்கு திசையில் உள்ள புனிதமான இடங்களைக் குறித்து யுதிஷ்டிரனுக்குச் சொல்லும் தௌமியர்.

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} சொன்னார், "துயருற்று, ஊக்கங்குறைந்தவர்களாகப் பாண்டவர்கள் இருப்பதைக் கண்ட பிருஹஸ்பதி போன்ற தௌமியர், அவர்களுக்கு ஆறுதல் அளிக்கும் விதமாக, "ஓ பாரதக் குலத்தின் காளையே, ஓ பாவங்களற்றவனே {யுதிஷ்டிரனே}, நான் அந்தணர்களால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட புனிதமான ஆசிரமங்களையும், பகுதிகளையும், தீர்த்தங்களையும், மலைகளையும் சொல்லும்போது கேட்டுக் கொள். ஓ மன்னா {யுதிஷ்டிரா}, நான் அவற்றை உரைக்கும்போது, துருபதன் மகளுடனும் {திரௌபதியுடனும்}, உனது தம்பிமாருடன் சேர்ந்து கேட்கும் நீ, ஓ மனிதர்களின் தலைவா {யுதிஷ்டிரா} உனது துயரத்தில் இருந்து விடுபடுவாய். ஓ பாண்டுவின் மகனே {யுதிஷ்டிரா}, இதைக் கேட்பதாலேயே நீ பலன்களை அடைவாய். ஓ மனிதர்களில் சிறந்தவனே, நான் சொல்லும் அந்த இடங்களுக்குப் பயணிப்பதால் அதை விட நூறு மடங்கு பலன்களை அடைவாய்.

ஓ மன்னா {யுதிஷ்டிரா}, முதலில் எனது நினைவில் உள்ளவரை, ஓ யுதிஷ்டிரா, முனிவர்களால் பெரிதும் மதிக்கப்படும் அழகான கிழக்குத் திசை நாடுகளைக் குறித்துச் சொல்கிறேன். ஓ பாரதா {யுதிஷ்டிரா}, அந்தத் திசையில், தேவர்களாலும் மதிக்கப்படும் நைமிஷம் என்ற இடம் இருக்கிறது. அந்தப் பகுதியில் தேவர்களுக்குச் சொந்தமான பல புனிதமான தீர்த்தங்கள் இருக்கின்றன. அங்கே தேவர்களால் வழிபடப்படும் அழகான மற்றும் புனிதமான கோமதி {நதி} இருக்கிறது. தேவர்களின் வேள்விப் பகுதியும், சூரியனின் வேள்விக் கம்பமும் அங்குதான் இருக்கின்றன. அந்தப் பகுதியில் அரசத் துறவிகளால் பெரிதாக மதிக்கப்பட்டுக் கயை என்று அழைக்கப்படும் மலைகளில் சிறந்த புனிதமான மலை இருக்கிறது. அந்த மலையில் தேவர்களால் வழிபடப்பட்டுப் பிரம்மசரம் என்று அழைக்கப்படும் மங்களகரமான தடாகம் ஒன்று இருக்கிறது. ஒரு மனிதனின் மகன்களில் ஒருவனாவது கயைக்குப் பயணப்பட வேண்டும் அல்லது குதிரை வேள்வியைச் செய்ய வேண்டும் அல்லது நீலக் காளையைத் தானம் செய்ய வேண்டும். அப்படிச் செய்வதால் ஒருவனுக்கு முன்பும் பின்புமான பத்துத் தலைமுறைகள் விடுதலை பெறும் என்பதால் தான், பழங்காலத்தவர்கள், ஒரு மனிதன் பல மகன்களைப் பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்று சொல்லியிருக்கின்றனர்.

ஓ ஏகாதிபதி {யுதிஷ்டிரா}, கயசிரம் என்ற பெயர் கொண்ட அந்தப் பகுதியில் ஒரு பெரும் நதி ஓடுகிறது. கயசிரத்தில் ஓர் ஆல மரம் இருக்கிறது. அங்குப் பித்ருக்குக்குப் படைக்கப்படும் உணவு நித்திய தன்மை பெறுவதால் அந்த ஆல மரத்தை நித்திய ஆலம் என்று அந்தணர்கள் அழைக்கிறார்கள். அந்த இடத்தின் வழியாக ஓடும் பெரும் நதி பல்கு என்று பெயரால் அறியப்படுகிறது. அதன் நீர் புனிதத்தன்மை வாய்ந்தது. ஓ பாரதர்களில் காளையே, அந்த இடத்தில் அதிகமான கிழங்குகளும், பல வகையான கனிகளையும் தனது கரையில் கொண்ட கௌசிகி என்ற நதியும் ஓடுகிறது. அங்கேதான் தவத்தைச் செல்வமாகக் கொண்ட விஸ்வாமித்திரர் தனது அந்தணத் தன்மையை அடைந்தார். அந்தத் திசையில் {கிழக்கில்} தான் புனிதமான கங்கையும் இருக்கிறது. அதன் கரையில் தான் {அந்தணர்களுக்கு} ஏராளமான பரிசுகளுடன் பல வேள்விகளைச் செய்தான் பகீரதன்.

பாஞ்சால நாட்டில் உத்பலாவனம் என்ற காடு இருக்கிறது எனவும், குசிக குலத்தைச் சேர்ந்த விஸ்வாமித்திரர் தனது மகனுடன் சேர்ந்து அங்கு வேள்விகளைச் செய்தார் எனவும், அங்கு மனித சக்திக்கு மீறிய விஸ்வாமித்திரரின் நினைவுச்சின்னத்தைக் கண்ட ஜமதக்னியின் மகன் ராமன் {பரசுராமன்}, தனது வம்சாவளியின் புகழை உரைத்தார் எனவும் சொல்கிறார்கள். காம்யகத்தில், குசிகரின் மகன் {விசுவாமித்திரர்} இந்திரனுடன் சேர்ந்து சோமச்சாற்றைப் பெருமடக்காகக் குடித்தார். பிறகு தனது க்ஷத்திரிய வகையைக் கைவிட்ட அவர் {விசுவாமித்திரர்}, "நான் ஓர் அந்தணன்" என்று சொல்ல ஆரம்பித்தார்.

பிரயாகை_அலகாபாத்
உத்திரபிரதேசம்
ஓ வீரனே {யுதிஷ்டிரா}, அந்த இடத்தில் தான் உலகத்தால் கொண்டாடப்படும் கங்கை மற்றும் யமுனையின் சங்கமம் இருக்கிறது. புனிதமானதும், பாவங்களை அழிப்பதுமான அத்தீர்த்தம் முனிவர்களால் மதிக்கப்படுகிறது. பிரயாகை என்று அழைக்கப்படலாயிற்று. ஓ மன்னர்களில் முதன்மையானவனே, இந்தத் திசையில் தான் {கிழக்கு} அகஸ்தியரின் அற்புதமான ஆசிரமமும், பல முனிவர்கள் வசிக்கும் தாபசம் என்ற கானகமும் இருக்கின்றன. அங்கே காலஞ்சர மலைகளில் ஹிரண்யவிந்தம் என்ற பெரும் தீர்த்தம் இருக்கிறது. அங்கே இருக்கும் மலைகளில் சிறந்த அகஸ்திய மலை அழகானதும், புனிதமானதும், மங்களகரமானதுமாக இருக்கிறது.



அனைத்துப் பொருட்களுக்கும் ஆன்மாவாக இருக்கும் பெருந்தகப்பனே {பிரம்மனே} பழங்காலத்தில் இங்கே வேள்வி செய்திருக்கிறான். ஓ பாரதக் குலத்தின் தலைவா {யுதிஷ்டிரா} இதன் காரணமாகவே அந்த இடம்

ஓ குருகுலத்தவனே, அங்கே தான், பிருகு குலத்தில் சிறப்புமிக்க ராமனுக்குப் {பரசுராமனுக்குப்} புனிதமான மகேந்திரம் என்றழைக்கப்படும் மலையும் இருக்கிறது. ஓ குந்தியின் மகனே {யுதிஷ்டிரா}, அங்கே பழங்காலத்தில் பெருந்தகப்பன் {பிரம்மா} வேள்விகளை நடத்தியிருக்கிறான். ஓ யுதிஷ்டிரா, அங்கேதான் புனிதமான பாகீரதி ஒரு தடாகத்துக்குள் நுழைந்து, புனிதமான ஆறாக, பலன்கள் அளிக்கும் பிரம்மசரமாக ஆகிறது. பாவங்கள் கழுவப்பட்ட மனிதர்களால் வசிக்கப்படும் அதன் கரையைப் பார்ப்பதாலேயே ஒருவன் பலன்களை அடைந்து விடுகிறான். அந்தத் திசையில் {கிழக்கில்}, கேதாரம் என்று அழைக்கப்படும் உயர் ஆன்ம மதங்கரின் அற்புதமான ஆசிரமம் இருக்கிறது. அது {கேதாரம்} புனிதமானது என்றும், மங்களகரமானது என்றும் உலகத்தால் கொண்டாடப்படுகிறது.

நிஷாதர்களின் மன்னன் {நளன்} தனது தாகத்தைத் தணித்துக் கொண்டு சிறிது நேரம் ஓய்ந்திருந்ததும், கனிகளும், கிழங்குகளும், நீர் நிலைகளும் நிறைந்து இருந்ததும் காண்பதற்கினியதாகவும் இருக்கும் குண்டோதம் என்று அழைக்கப்படும் மலை அங்கேதான் இருக்கிறது. அங்கேதான் துறவிகளால் அருளப்பட்டிருக்கும் காண்பதற்கினிய தேவ வனம் இருக்கிறது. அங்கே இருக்கும் மலையின் உச்சியில்தான் பாகுகா மற்றும் நந்தா நதிகள் இருக்கின்றன. ஓ பெரும் பலம் வாய்ந்த மன்னா {யுதிஷ்டிரா}, நான் கிழக்குத் திசையில் இருக்கும் அனைத்துத் தீர்த்தங்கள் மற்றும் புனிதமான இடங்களைச் சொல்லிவிட்டேன். மற்ற மூன்று திசைகளிலும் இருக்கும் புனிதமான தீர்த்தங்கள், நதிகள், மலைகள், மற்றும் புனிதமான இடங்களைக் குறித்துக் கேள்" என்றார் தௌமியர்.



இப்பதிவு குறித்து முகநூலில் Like/Comment/Share செய்யலாமே!


புதன், பிப்ரவரி 05, 2014

தௌமியரிடம் பேசிய யுதிஷ்டிரன்! - வனபர்வம் பகுதி 86

TamilYudhishthira spoke to Dhaumya | Vana Parva - Section 86 | Mahabharata In Tamil

(தீர்த்தயாத்ரா பர்வத் தொடர்ச்சி)

அர்ஜுனன் இல்லாத துயரத்தில் இருந்த யுதிஷ்டிரன், தௌமியரிடம் காம்யகத்தில் வசிக்க தனக்கு விருப்பமில்லை எனவும், வேறு இடம் ஏதாவது சொல்லுங்கள் எனவும் கோருதல்.... 

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} தொடர்ந்தார், "புத்திகூர்மை கொண்ட நாரதரின் கருத்தையும், தனது தம்பிகளின் கருத்துகளையும், உறுதிபடுத்திக் கொண்ட மன்னன் யுதிஷ்டிரன், பெருந்தகப்பனைப் {பிரம்மாவைப்} போல இருந்த தௌமியரிடம், "வீழ்த்தப்பட முடியாத வீரமும், நீண்ட கரங்களும், அளவிடமுடியாத புத்திகூர்மையும் கொண்ட மனிதர்களில் புலியான ஜிஷ்ணுவை {அர்ஜுனனை} ஆயுதங்கள் அடைவதற்காக நான் அனுப்பிவிட்டேன். ஓ துறவை செல்வமாகக் கொண்டவரே {தௌமியரே}, திறனுடனும், ஆயுதங்களில் நிபுணத்துவத்துடனும், மேன்மையான வாசுதேவனுக்கு {கிருஷ்ணனுக்கு} இணையான தன்மையுடனும், எனக்கு அர்ப்பணிப்புள்ளவனுமாக அந்த வீரன் {அர்ஜுனன்} இருந்தான்.


ஓ அந்தணரே {தௌமியரே}, எதிரிகளை அழிப்பவர்களும், பராக்கிரமம் நிறைந்தவர்களுமான கிருஷ்ணனையும், அர்ஜுனனையும், சக்தி வாய்ந்த வியாசர் எவ்வளவு அறிந்து வைத்திருக்கிறாரோ அந்த அளவு நானும் அவர்கள் இருவரையும் குறித்து அறிந்து வைத்திருக்கிறேன். வாசுதேவனும், தனஞ்சயனும் {அர்ஜுனனும்} ஆறு பண்புகள் கொண்ட விஷ்ணுவைத் தவிர வேறு யாரும் இல்லை என்பதையும் அறிந்திருக்கிறேன். இது நாரதரும் அறிந்ததே. அவர் {நாரதர்} என்னிடம் இது குறித்து எப்போதும் பேசியிருக்கிறார். அவர்கள் இருவரும் நரன், நாராயணன் என்ற முனிவர்கள் என்பதையும் நான் அறிவேன். திறனுள்ளவன் {அர்ஜுனன்} என்பதை அறிந்தும் நான் அவனை {அர்ஜுனனை} (இப்பணிக்காக {ஆயுதம் அடையும் பணிக்காக}) அனுப்பினேன். இந்திரனுக்குச் சற்றும் குறையாத (பணி முடிக்க) முழுத் திறமை கொண்ட அந்தத் தெய்வ மகனை {son of god}, தேவர்கள் தலைவனைக் {இந்திரனைக்} காணவும், அவனிடம் {இந்திரனிடம்} இருந்து ஆயுதங்களைப் பெறவும் அனுப்பி வைத்தேன்.

பீஷ்மரும் துரோணரும் அதிரதர்கள். கிருபரும், துரோணரின் மகனும் {அஸ்வத்தாமனும்} வெல்லப்படமுடியாதவர்கள்; பெரும்பலம் வாய்ந்த இந்த வீரர்களைத் திருதராஷ்டிரனின் மகன் {துரியோதனன்} தனது படைத்தலைவர்களாக நியமித்திருக்கிறான். இவர்கள் அனைவரும் வேதமறிந்தவர்கள்; வீரர்கள்; அனைத்து ஆயுதங்களின் அறிவையும் பெற்றவர்கள். பெரும் பலம் கொண்ட இவர்கள் அனைவரும் அர்ஜுனனிடம் போரிட எப்போதும் விருப்பமுடியவர்கள்.

தெய்வீக ஆயுதங்களை அறிந்த சூத சாதியைச் சேர்ந்த கர்ணனும், பெரும் பலம் வாய்ந்த போர்வீரனாவான். ஊக்கம் கொண்ட அவனது ஆயுதங்களின் நிமித்தமாக அவன் வாயுத்தேவனின் பலத்தைக் கொண்டிருக்கிறான். அவனே {கர்ணனே} நெருப்புச் சுடராக இருக்கும்போது அவனது அம்புகள் அந்நெருப்பின் நாக்குகளாக இருக்கின்றன. தோலுறையிட்ட அவனது இடது கையின் அறைகள் {slaps - அடிகள்} சுடரின் படப் படவெனும் சத்தத்தைக் கொடுக்கின்றன. {கர்ணன் என்ற நெருப்புக்கு} போர்க்களத்தின் தூசியே புகையாக இருக்கிறது. காற்றால் உந்தப்பட்ட நெருப்பு போல, திருதராஷ்டிரனின் மகன்களால் உந்தப்பட்ட கர்ணன், யுக முடிவில் அனைத்தையும் எரிக்கும் மரணத்தால் அனுப்பப்பட்ட நெருப்பைப் போல, வைக்கோல் குவியலைப் போன்ற எனது துருப்புகள் அத்தனையையும் சந்தேகமற உட்கொண்டுவிடுவான்.

தாங்க முடியாத காண்டீவம் என்ற வானவில்லுக்கு  அடியில் வரிசையாகத் தெரியும் வெண் குதிரைகள் என்ற வெண்நாரைகளுடனும், தெய்வீக ஆயுதங்கள் என்ற கடும் மின்னலுடனும், அர்ஜுனன் என்ற பலம்பொருந்திய மேகக்குவியல், கிருஷ்ணன் என்ற பலம்வாய்ந்த காற்றின் துணை கொண்டு,  கர்ணன் எனும் பிரகாசிக்கும் சுடரைத் தனது {அர்ஜுனனின்} கணைகள் என்ற மழையால் தடுமாற்றமில்லாத உறுதியுடன் அணைக்க முடியும்.

மேற்கண்ட வாக்கியம் படிக்கச் சிரமமாக இருப்பதாக எனக்குப் படுகிறது. ஆகையால் ஒரு சிறு விளக்கம். {காண்டீவம் = வானவில், வெண்குதிரைகள் = வெண் நாரைகள், அர்ஜுனன் = மேகக்குவியல், கிருஷ்ணன் = காற்று, கர்ணன் = நெருப்பு, அர்ஜுனனின் கணைகள் = மழை. இதை,}

{"தான் ஏந்தியிருக்கும் வானவில்லுக்கடியில் தெரியும் வெண் நாரைகளால் இழுக்கப்படும் மேகக்குவியல், காற்றின் உந்துதலால் நெருப்பிடம் சென்று கடும் மின்னலுடன் மழையைப் பொழிந்து அந்நெருப்பை அணைப்பது போல,  காண்டீவத்துக்கு அடியில் தெரியும் வெண்குதிரைகளால் இழுக்கப்படும் அர்ஜுனன், கிருஷ்ணனால் உந்தப்பட்டு, தெய்வீக ஆயுதங்களுடன் கர்ணனிடம் சென்று கணைகளைப் பொழிந்து அவனைக் கொல்ல முடியும்" என்றும் படிக்கலாம்.}

{"மேகக்குவியலான அர்ஜுனன், வானவில்லான காண்டீவத்தைப் பிடிக்கும்போது, அந்த வானவில்லான காண்டீவத்துக்கு அடியில் தெய்வீக ஆயுதங்கள் மின்னலைப் போலவும், மேகக்குவியலான அவனை இழுத்துச் செல்லும் குதிரைகள் நாரைகள் [கொக்குகள்] போலவும் தெரியும். அப்போது, கிருஷ்ணன் என்ற காற்றின் உந்துதலால், கர்ணன் என்ற நெருப்பினிடம், அர்ஜுனன் என்ற மேகக்குவியல் சென்று, தனது கணைகள் என்ற மழையைப் பொழியும்போது கர்ணன் என்ற நெருப்பு அணைந்துவிடும்" என்றும் படிக்கலாம்.}

எதிரி நகரங்களைக் கைப்பற்றும் பீபத்சு {பீபத்சு} {அர்ஜுனன்}, இந்திரனிடம் இருந்து அனைத்து தெய்வீக ஆயுதங்களையும் முழுமையுடனும் உயிரோட்டத்துடனும் அடைவான் என்பதில் சந்தேகமில்லை. தனி ஆளாகவே அவன் அவர்கள் {மேற்சொன்ன வீரர்கள்} அனைவருக்கும் சமம் என்றே நான் நினைக்கிறேன். இல்லையென்றால் போரில் அந்த எதிரிகளை வீழ்த்துவது (எங்களுக்கு) இயலாது. அனைத்து நோக்கங்களிலும் சிறந்த வெற்றியை அடைந்தவர்கள் அவர்கள். தான் ஏற்றுக் கொண்ட பணியில், அதன் பாரம் தாங்காது விழுபவனல்ல பீபத்சு {பீபத்சு} {அர்ஜுனன்}. ஆகையால், எதிரிகளை அடக்கும் அந்த அர்ஜுனன், தெய்வீக ஆயுதங்களின் முழுமையான வசதிகளுடன் திரும்பி வருவதை நாம் காண்போம்.

இருப்பினும், மனிதர்களில் சிறந்த அந்த வீரன் இல்லாமல், கிருஷ்ணையுடன் {திரௌபதியுடன்} கூடிய எங்களால் {பாண்டவர்களால்}, இந்தக் காம்யகத்தில் {காம்யக வனத்தில்} ஓய்ந்திருக்க இயலவில்லை. ஆகையால், உணவும் கனிகளும் நிறைந்த காண்பதற்கினிய வேறு புனிதமான வனத்தை எங்களுக்குக் குறிப்பிட்டுச் சொல்லும். மேகங்கள் கூடுவதைக் காண ஆவலுடன் காத்திருக்கும் *சாதகப் பறவை போலக் கலைக்க முடியாத பராக்கிரமமும், போர்க்குணமும் கொண்ட அர்ஜுனனை எதிர்பார்த்து நாங்கள் காத்திருக்கப் போகிறோம். அப்படி நாங்கள் காத்திருக்க பக்திமான்கள் வசிக்கும் கானகமாக அஃது இருக்க வேண்டும். மேலும், மறு பிறப்பாளர்களுக்காக {பிராமணர்களுக்காகத்} திறந்திருக்கும் சில ஆசிரமங்களையும், தடாகங்கள், ஓடைகள், அழகான மலைகள் ஆகியவற்றையும் எங்களுக்குச் சொல்லும். ஓ அந்தணரே {தௌமியரே}, அர்ஜுனன் இல்லாததால், இந்தக் காம்யக வனத்தில் வசிக்க எனக்கு விருப்பமில்லை. நாங்கள் வேறு எங்காவது செல்ல விரும்புகிறோம்" என்றான் {யுதிஷ்டிரன்}.

*********************************************************
* சாதகப் பறவை = கொண்டைக் குயில் = சுத்தமான மழை நீரை மட்டும் அருந்தும் பறவை


இப்பதிவு குறித்து முகநூலில் Like/Comment/Share செய்யலாமே!


சனி, டிசம்பர் 07, 2013

மார்க்கண்டேயர் உபதேசம் - வனபர்வம் பகுதி 25

Markandeya's sermon | Vana Parva - Section 24 | Mahabharata In Tamil

(அர்ஜுனாபிகமன பர்வத் தொடர்ச்சி)

பாண்டவர்களின் விருந்தாளியாக வந்த முனிவர் மார்க்கண்டேயர் சில உபதேசங்களைச் செய்வது;

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "துன்பத்தில் வீழ்ந்திருந்த அந்த இளவரசர்கள் {பாண்டவர்கள்} கடைசியாக அந்தக் கானகத்தில் ஒரு இனிமையான வசிப்பிடத்தை அடைந்தனர். சரஸ்வதி நதியால் சுத்தப்படுத்தப்பட்ட சால மரங்கள் நிறைந்த அந்த வனத்தில், இந்திரர்களைப் போன்ற அவர்கள் விளையாடத் தொடங்கினர். அந்தச் சிறப்புமிக்க மன்னன் {யுதிஷ்டிரன்}, அந்தக் குரு குலத்தின் காளை, அக்கானகத்தில் இருந்த யதிகளையும், முனிவர்களையும், முக்கியமான அந்தணர்களையும், அற்புதமான பழங்கள் மற்றும் கிழங்குகள் கொடுத்து திருப்தி செய்தான்.


பெரும் சக்தி படைத்தவரும், அந்த இளவரசர்களுக்குத் தந்தை போன்றவரும், அவர்களது புரோகிதருமான தௌமியர் அந்தப் பெரும் கானகத்தில் வசிக்கப்போகும் பாண்டவர்களுக்காக இஷ்டி மற்றும் பைத்ரேயம் என்ற வேள்விச் சடங்குகளைச் செய்ய ஆரம்பித்தார். தங்கள் நாட்டைத் தொலைத்து, கானகத்தில் வாழும் பாண்டவர்களின் வசிப்பிடத்திற்கு விருந்தாளியாக முதிர்ந்தவரான ஆழ்ந்த அளவற்ற ஆற்றல் பெற்ற முனிவர் மார்க்கண்டேயர் வந்தார்.

குரு குலத்தின் காளையும் உயர்ந்த ஆன்மா கொண்டவனும், ஒப்பற்ற பலமும் சக்தியும் கொண்டவனுமான யுதிஷ்டிரன், தேவர்களாலும், மனிதர்களில் முனிவர்களாலும் மதிக்கப்பட்டு, சுடர்விட்டெரியும் நெருப்புக்குச் சமமான பிரகாசத்துடன் இருந்த அந்தப் பெரும் முனிவருக்குத் {மார்க்கண்டேயருக்கு} தனது வணக்கத்தைத் தெரிவித்தான். அனைத்தையும் அறிந்த ஒப்பற்ற சக்தி கொண்ட அந்தச் சிறப்பு வாய்ந்த முனிவர், திரௌபதி, யுதிஷ்டிரன், பீமன், அர்ஜுனன் ஆகியோரை தவசிகளுக்கு மத்தியில் கண்டு புன்னகைத்து, மனதில் இராமனைக் குறித்து நினைத்துப் பார்த்தார். இதனால் வெளிப்படையாக வருத்தமுற்ற நீதிமானான யுதிஷ்டிரன் அவரிடம், "இந்தத் தவசிகள் அனைவரும் நான் இங்கிருப்பதைக் கண்டு வருத்தமுறுகின்றனர். ஆனால் நீர் மட்டும் மகிழ்ச்சியாக இருப்பது போல இவர்களுக்கு மத்தியில் இருந்து கொண்டு தனியாக சிரித்துக் கொண்டிருக்கிறீரே! ஏன்?" என்று கேட்டான்.

மார்க்கண்டேயர் மறுமொழியாக, "ஓ குழந்தாய்! நானும் வருந்துகிறேன். நான் மகிழ்ச்சியால் சிரிக்கவில்லை. மகிழ்ச்சியினால் உண்டாகும் கர்வமும் எனது இதயத்துக்குக் கிடையாது! இன்று இந்தப் பேரிடரைக் கண்ட நான், உண்மைக்குத் தன்னை அர்ப்பணித்திருந்த தசரத மைந்தன் ராமனை நினைத்துப் பார்க்கிறேன்! அந்த ராமன் கூட தந்தையின் கட்டளைக்கிணங்க லட்சுமணனுடன் கானகத்தில் வசித்தான். ஓ பிருதையின் {குந்தியின்} மகனே {யுதிஷ்டிரா}, பழங்காலத்தில் வில்லுடன் ரிஷ்யமுக மலைகளில் அலைந்து திரிந்த அவனை {ராமனை} நான் கண்டிருக்கிறேன். அந்தச் சிறப்பு மிகுந்த ராமன், நமுச்சியைக் கொன்றவனும் யமனுக்குத் தலைவனுமான இந்திரனைப் போன்றவன். இருப்பினும் அந்தப் பாவமற்றவன் கூட {ராமனும் கூட} தந்தையின்  {தசரதனின்} கட்டளையை தன் கடமையாக ஏற்று, கானகத்தில் வசிக்க வேண்டியிருந்தது. சிறப்பு மிகுந்த ராமன் பராக்கிரமத்தில் சக்ரனுக்குச் {இந்திரனுக்குச்} சமமானவன். போர்க்களத்தில் ஒப்பற்றவன். இருப்பினும் அவன் {ராமன்} அனைத்து இன்பங்களையும் துறந்து கானகத்தில் திரிய வேண்டியிருந்தது. ஆகையால், நான் பலவான் என்று சொல்லி யாரும் அநியாயம் செய்யக் கூடாது!

மன்னர்களான நாபாகனும், பகீரதனும், மற்றவர்களும் கடல் சூழ்ந்த இந்த உலகத்தை உண்மையால் {சத்தியத்தால்} வெற்றிகொண்டு, ஓ குழந்தாய் {யுதிஷ்டிரா, (கடைசியாக) அதன்பிறகு அனைத்து உலகங்களையும் அடைந்தார்கள். ஆகையால், நான் பலவான் என்று சொல்லி யாரும் அநியாயம் செய்யக் கூடாது!

ஓ மனிதர்களில் மேன்மையானவனே, அறமும் உண்மையும் கொண்ட காசி மன்னனும், கருஷனும் தனது நாட்டையும், செல்வங்களையும் துறந்தபோது பைத்தியக்கார நாய் என்று அழைக்கப்பட்டார்கள் { king of Kasi and Karusha was called a mad dog for having renounced his territories and riches!}. ஆகையால், நான் பலவான் என்று சொல்லி யாரும் அநியாயம் செய்யக் கூடாது!

ஓ மனிதர்களில் சிறந்தவனே, ஓ பிருதையின் {குந்தியின்} மகனே {யுதிஷ்டிரா}, படைப்பாளரால் {பிரம்மனால்} வேதங்களில் விதிக்கப்பட்டதை ஏற்றுக்கொண்டு, நீதி தவறாத ஏழு முனிவர்கள் வானத்தில் சுடர்விட்டுக் கொண்டு இருக்கிறார்கள். ஆகையால், நான் பலவான் என்று சொல்லி யாரும் அநியாயம் செய்யக் கூடாது!

ஓ மன்னா {யுதிஷ்டிரா}, தந்தங்களுடன் கூடிய மலைமுகடுகளைப் போன்ற பெரும் யானைகளைப் பார். ஓ மனிதர்களில் மேன்மையானவனே அவர் படைப்பாளரின் {பிரம்மனின்} விதிகளை மீறுவதில்லை. ஆகையால், வலிமை எனதே என்று சொல்லி யாரும் அநியாயம் செய்யக் கூடாது!

ஓ ஏகாதிபதிகளில் முதன்மையானவனே {யுதிஷ்டிரனே}, அனைத்து உயிர்களும் தங்கள் தங்கள் வகைக்கு ஏற்ப படைப்பாளரின் விதிப்படி நடப்பதைப் பார். ஆகையால், வலிமை எனதே என்று சொல்லி யாரும் அநியாயம் செய்யக் கூடாது!

ஓ பிருதையின் மகனே {யுதிஷ்டிரனே}, உண்மையில், அறத்தில், நன்னடத்தையில், அடக்கத்தில், நீ அனைத்து உயிர்களிலும் விஞ்சி நிற்கிறாய். உனது புகழும், சக்தியும், நெருப்பையோ அல்லது சூரியனையோ போல பிரகாசமாக இருக்கின்றன. உனது சத்தியங்களில் உறுதியாக இருக்கும், ஓ சிறப்பானவனே, வலி நிறைந்த வனவாசத்தைக் கழித்து, ஓ மன்னா, உனது சக்தியால், நீ மீண்டும், கௌரவர்களிடம் இருந்து வளமையைப் பறிப்பாய்!" என்றார் {மார்க்கண்டேயர்}.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "நண்பர்களுக்கும் தவசிகளுக்கும் மத்தியில் (அமர்ந்து) இருந்த யுதிஷ்டிரனிடம் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்ன அந்தப் பெரும் முனிவர் {மார்க்கண்டேயர்}, தௌமியரையும், பாண்டவர்களையும் வணங்கிய பிறகு வடக்கு திசை நோக்கிச் சென்றார்!"



இப்பதிவு குறித்து முகநூலில் Like/Comment/Share செய்யலாமே!


ஞாயிறு, நவம்பர் 17, 2013

மலை போல் நின்ற கிர்மீரன்! - வனபர்வம் பகுதி 11அ

Kirmira stood like a mountain | Vana Parva - Section 11a | Mahabharata In Tamil

(கிர்மீரவத பர்வம்)

கிர்மீர வதம் குறித்து திருதராஷ்டிரன் விதுரனிடம் கேட்டல்; விதுரன் திருதராஷ்டிரனுக்கு கிர்மீரன் மற்றும் பாண்டவர்கள் சந்திப்பை விவரித்தல்

திருதராஷ்டிரன் சொன்னான், "ஓ க்ஷத்தா {விதுரா}, கிர்மீரனின் அழிவைக் குறித்து நான் கேட்க விரும்புகிறேன்! அந்த ராட்சசனுக்கும் பீமசேனனுக்கும் இடையில் நடந்த போரைக் குறித்து எனக்குச் சொல்!"

விதுரன், "மனித சக்தியை விஞ்சிய பீமசேனனின் சாதனைக் கதையைக் கேளும்! பாண்டவர்களுடன் நான் (அவர்களுடன் இருந்து) உரையாடிக் கொண்டிருந்த போது, இதை நான் கேள்வியுற்றேன்!


"ஓ மன்னர்களின் முதன்மையானவனே {திருதராஷ்டிரா}, பகடையில் தோல்வியுற்று, இங்கிருந்து வெளியேறிய பாண்டவர்கள் பகலும் இரவுமாக மூன்று நாட்கள் பயணித்து, காம்யகம் என்ற பெயர் கொண்ட வனத்தை அடைந்தனர். ஓ மன்னா, கொடூரமான நடு இரவில், இயற்கை உறங்கிக் கொண்டிருந்த போது, கொடும் செயல்கள் புரியும்  மனிதரை உண்ணும் ராட்சசர்கள் உலவ ஆரம்பித்த போது, தவசிகளும், இடையர்களும், கானகத்தில் திரிபவர்களும், நர மாமிச உண்ணிகளுக்குப் பயந்து காம்யக வனத்தைத் தவிர்த்து தூரமான இடங்களுக்கு ஓடினர். 

ஓ பாரதரே {திருதராஷ்டிரரே}, அந்த நேரத்தில் பாண்டவர்கள் அந்த வனத்தில் நுழைந்த போது, சுட்டெரிக்கும் கண்களுடன் ஒரு பயங்கரமான ராட்சசன், எரிகொள்ளியுடன் அவர்கள் {பாண்டவர்கள்} கண் முன் தோன்றி அவர்களது பாதையைத் தடுத்துக் கொண்டு நின்றான். நீண்ட கரங்களும், பயங்கரமான முகமும், கொண்ட அவன் அந்த குரு குலத்தைத் தழைக்க வைப்பவர்களின் {பாண்டவர்களின்} வழியில் அவர்களைத் தடுத்துக் கொண்டு நின்றான். எட்டு பற்கள் வெளியே தள்ளிக் கொண்டு, தாமிரச் சிவப்பான கண்களுடன், சூரியக் கதிர்களைப் பிரதிபலிக்கும் மின்னலுடன் கூடிய பெரும் மேகங்களுக்கு அடியில் கூட்டமாக நிற்கும் கொக்குகள் போல, மேல் நோக்கி நின்ற நெருப்பு போன்ற தலைமுடியுடன் நின்றிருந்தான். 

மழைநீர் நிறைந்த மேகம் கர்ஜிப்பது போல, தனது வகை உயிரினங்களின் தன்மைக்கேற்ப மாயத் தோற்றம் கொண்டிருந்தான் அந்தப் பேயுரு கொண்டவன். அந்தப் பயங்கரமான கர்ஜனையைக் கேட்ட பறவைகளும் மற்ற நீர் வாழ் நில வாழ் விலங்குகள் அனைத்தும் பயத்தால் கதறி எல்லா புறங்களிலும் விழ ஆரம்பித்தன. மான்களும் சிறுத்தைகளும், எருமைகளும், கரடிகளும் எல்லா திக்குகளுக்கும் ஓடும் நிலையில், அந்தக் கானகமே நகர்வது போல காட்சி அளித்தது. அந்த ராட்சசனின் பெரும் மூச்சால் உண்டான காற்றில் ஆடி கொடிகள் அனைத்தும் தங்கள் தாமிர வண்ண இலைகள் கொண்ட கரங்களால் மரங்களை அணைத்துக் கொண்டு தவித்தன.

அந்த நேரத்தில் அங்கு கடுமையான பெருங்காற்று வீசியது. வானம் இருட்டி, தூசிப்படலம் அந்த வானத்தை மூடியது. ஐம்புலனுக்கும் பெரும் எதிரி துக்கமானது போல, பாண்டவர்கள் முன்னிலையில் அவர்கள் அறியாத எதிரியான அந்த ராட்சசன் தோன்றினான். கருப்பு நிறத்தில் இருந்த மான் தோலை உடுத்தியிருந்த பாண்டவர்களைத் தூரத்திலேயே கண்ட ராட்சசன் அவர்களது பாதையைப் பெரும் மைனக மலை தடுத்து நிற்பது போல நின்றான். 

இதுவரை இதுபோன்றவனைக் கண்டிராத தாமரைக் கண் கொண்ட கிருஷ்ணை {திரௌபதி} அவனைக் கண்ட பயத்தால், தனது கண்களை மூடிக் கொண்டாள். துட்சாசனனால் கலைந்த கூந்தலுடன் பாண்டவர்களுக்கு மத்தியில் ஐந்து மலைகளுக்கு நடுவே வெட்டிச் செல்லும் ஊற்று போல இருந்தாள். பயத்தில் மூழ்கிய அவளைக் கண்ட ஐந்து பாண்டவர்களும், ஆசையால் உந்தப்பட்ட ஐம்புலன்களும் புலன் நுகர் பொருட்களைப் பின்பற்றி இருப்பது போல அவளைத் {திரௌபதியைத்} தாங்கினர். 

பெரும் (தவ) சக்தி கொண்ட தௌமியர், பாண்டுவின் மகன்களுக்கு முன்னிலையில், அந்த ராட்சசனால் பரப்பப்பட்டிருந்த பயங்கரமான மாயையை பல மந்திரங்களால் அழித்து, அந்த ராட்சசனையும் அழிக்க கணக்கிட்டார். நேர்மையற்ற வழிகளைப் பின்பற்றுபவனும், நினைத்த உருவை எடுக்கும் வல்லமை பெற்றவனுமான அந்தப் பலம் வாய்ந்த ராட்சசன், மாயை அகன்றதைக் கண்டு, கோபத்தால் தனது கண்களை அகல விரித்து, மரணத்தைப் போல காட்சியளித்தான். 

பிறகு மன்னன் யுதிஷ்டிரன் பெரும் விவேகத்துடன் அவனிடம், "நீ யார், யாருடையவன் (யாருடைய மகன்)? நாங்கள் உனக்கு என்னன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்" என்று கேட்டான். இப்படிச் சொல்லப்பட்ட ராட்சசன், நீதிமானான யுதிஷ்டிரனிடம், "நான் பகனின் தம்பி, எல்லோராலும் கொண்டாடப்படும் கிர்மீரன் {Kirmira}. இங்கே வரும் மனிதர்களை வீழ்த்தி எனது உணவைச் சம்பாதித்து, யாருமற்ற இந்த காம்யக வனத்தில் வசதியாக வசிக்கிறேன். எனது உணவின் உருவில் எனது அருகில் வந்திருக்கும் நீங்கள் யார்? உங்கள் அனைவரையும் சண்டையில் வென்று, இன்பமாக உங்களை உண்பேன்" என்றான் {கிர்மீரன்}.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "ஓ பாரதா {ஜனமேஜயா}, அந்தப் பாவியின் இவ்வார்த்தைகளைக் கேட்டதும், யுதிஷ்டிரன் தனது பெயரைச் சொல்லி, தனது குல வழியைச் சொல்லத் தொடங்கினான், "நான் நீதிமானான மன்னன் யுதிஷ்டிரன். பாண்டுவின் மகன். நீ என்னைப்பற்றிக் கேள்விப்பட்டிருக்கலாம். நாட்டை இழந்த நான், எனது தம்பிகள் பீமசேனன், அர்ஜுனன், மேலும் மற்றவர்களுடன் சுற்றித் திரியும்போது, எனது வனவாச காலத்தைக் கழிக்க உனது ஆளுகைக்குட்பட்ட இந்தப் பயங்கரமான கானகத்திற்குள் வந்தேன்" என்றான்.

விதுரன் தொடர்ந்தான், "கிர்மீரன் யுதிஷ்டிரனிடம், "நல்ல அதிர்ஷ்டத்தாலேயே, விதி இன்று எனது நீண்ட நாள் ஆசையை நிறைவேற்ற வந்திருக்கிறது! ஆயுதம் ஏந்திய நிலையிலேயே, இந்தப் பூமி முழுவதும் பீமனைக் கொல்லும் நோக்கத்தில் தொடர்ந்து சுற்றி வருகிறேன். ஆனால் நான் பீமனைக் காணவில்லை. நல்ல அதிர்ஷ்டத்தாலேயே, எனது சகோதரனைக் கொன்றவனும், நீண்ட நாள் நான் தேடி வநவனும் என்னிடம் வந்திருக்கிறான். அந்தண வேடத்தில் இருந்த அவனே எனது அன்புச் சகோதரனான பகனை, தான் கற்ற அறிவியலின் அறத்தால் வெட்ராக்கிய வனத்தில் {Vetrakiya forest} வைத்து கொன்றான். 

அவனுக்கு உண்மையில் கரத்தில் வலுவில்லை! முன்பொரு சமயம், அந்தத் தீய ஆன்மாவே இந்தக் கானகத்தில் இருந்த எனது அன்பு நண்பனான ஹிடிம்பனைக் கொன்று, அவனது தங்கையை {ஹிடிம்பையைக்} கற்பழித்தான். அந்த முட்டாள் இப்போது இந்த எனது ஆழ்ந்த கானகத்திற்குள், பாதி இரவு கழிந்து, அதுவும் நாங்கள் உலவ ஆரம்பிக்கும் சமயத்தில் வந்திருக்கிறான். இன்று நான் எனது நீண்ட நாள் பழியை இவனை {பீமனைத்} தண்டித்துத் தீர்த்துக் கொள்வேன். இன்று இவனிடம் {பீமனிடமிருந்து} இருந்து நிறைய இரத்தத்தை எடுத்து பகனைத் (பகனின் ஆவியை) திருப்திப்படுத்துவேன். ராட்சசர்களின் எதிரியைக் கொல்வதன் மூலம், எனது நண்பனுக்கும் {ஹிடும்பனுக்கும்}, எனது சகோதரனுக்கும் {பகனுக்கும்} நான் பட்ட கடனில் இருந்து விடுபட்டு மேலான மகிழ்ச்சியை அடைவேன். முன்பு பீமசேனன் பகனால் விடப்பட்டிருந்தாலும், இன்று உன் முன்னிலையில், ஓ யுதிஷ்டிரா, நான் அவனை {பீமனை} விழுங்குவேன். பெரும் அசுரனை (வாதாபியை) உண்டு செரித்த அகத்தியரைப் போல, நானும் இந்த பீமனை உண்டு செரித்துவிடுவேன்!" என்றான் {கிர்மீரன்}.


இப்பதிவு குறித்து முகநூலில் Like/Comment/Share செய்யலாமே!


புதன், நவம்பர் 06, 2013

தௌமியர் கூறிய விளக்கம் - வனபர்வம் பகுதி 3அ

The Description of Dhaumya | Vana Parva - Section 3a | Mahabharata In Tamil

(ஆரண்யக பர்வத் தொடர்ச்சி)

இப்பதிவின் காணொலி புத்தகத்தை யூடியூபில் காண




யுதிஷ்டிரன் தௌமியரிடம் தனது இக்கட்டான நிலையைச் சொல்லி ஒரு வழி சொல்லுமாறு கேட்டல்; தௌமியர் கூறிய விளக்கம்

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "சௌனகரால் இப்படிச் சொல்லப்பட்ட குந்தியின் மகனான யுதிஷ்டிரன், தனது தம்பிகளுக்கு மத்தியில் இருந்த தனது புரோகிதரை {தௌமியரை} அணுகி, "வேதங்களை அறிந்த அந்தணர்கள், கானகம் நோக்கிச் செல்லும் என்னைத் தொடர்ந்து வருகின்றனர். பேராபத்துகளால் துயரப்படும் என்னால் இவர்களைத் தாங்க இயலாது. என்னால் இவர்களைக் கைவிடவும் முடியவில்லை. அவர்களுக்கு வாழ்வாதாரத்தை வழங்கும் சக்தியும் என்னிடம் இல்லை. ஓ புனிதமானவரே {தௌமியரே}, இச்சூழலில் நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று எனக்குச் சொல்லும்" என்று கேட்டான்.


வைசம்பாயனர் சொன்னார், "இதற்குச் சரியான வழியை சிந்திக்க தனது யோக சக்தியால் சிறிது நேரம் மனதை ஒருங்கிணைத்த அறம்சார்ந்தவர்களில் முதன்மையான தௌமியர், யுதிஷ்டிரனிடம், "பழங்காலத்தில், படைக்கப்பட்ட அத்தனை உயிரினங்களும் பசியால் மிகவும் பாதிக்கப்பட்டன. சவிதா (சூரியன்), (அவை அனைத்துக்கும்) தந்தையைப் போல இருந்து அவற்றின் மீது இரக்கம் கொண்டான். முதலில் வடக்கு சரிவுக்குச் {உத்தராயணம் = வடகோடு} சென்று தனது கதிர்களால் தண்ணீரை இழுத்து, தென் சரிவுக்கு {தட்சணாயணம் = தென்கோடு} வந்து, பூமிக்கு மேல் நின்றான். அப்போது வெப்பத்துக்கு தன்னையே மையமாக வைத்துக் கொண்டான். இப்படி சூரியன் பூமியின் மேல் இருந்த போது, காய்கறிகளின் தலைவன் (சந்திரன்), சூரிய வெப்பத்தின் விளைவை (ஆவி-Vapour), மேகங்களாக மாற்றி, நீரின் வடிவில் அவற்றைக் கொட்டினான். இதனால் செடிகள் முளைத்தன. ஆகையால், சந்திரனின் தாக்கத்தின் மூலம் நனைந்த சூரியனே, வேகமாக வளரும் விதைகளில் இருந்து புனிதமான காய்கறியாக உருமாறி ஆறு சுவைகளைத் தருகிறான். இவையே {இப்படி விளைந்தவையே} பூமியில் உள்ள அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் உணவாகின. ஆகையால் உயிரினங்களின் உயிரைத் தாங்க வைக்கும் உணவு, சூரிய சக்தியை தன்னுள் கொண்டிருக்கிறது. எனவே, சூரியனே அனைத்து உயிர்களுக்கும் தந்தையாகிறான். ஓ யுதிஷ்டிரா, நீ அவனையே {சூரியனையே} புகலிடமாகக் கொள். தூய வம்சாவளி மற்றும் செயல்களுக்காக அறியப்படும் அனைத்து சிறப்புமிக்க ஏகாதிபதிகளும் தங்கள் மக்களுக்கு வழங்குவதற்காக உயர்ந்த தவப் பயிற்சியை மேற்கொண்டனர். பெரும் கார்த்தவீரியன், வைனியன், நகுஷன் ஆகிய அனைவரும் நோன்புகள் நோற்று தவம் மற்றும் தியானம் ஆகியவற்றின் அறத்தால், துன்பத்தில் இருந்த தங்கள் மக்களுக்கு {உணவு} கொடுத்தனர். ஆகையால், ஓ அறம் சார்ந்தவனே {யுதிஷ்டிரனே}, செயல்கள் மூலம் சுத்திகரிக்கப்பட்டவன் நீ. அதே போல் {அவர்களைப் போல}, கடுந்தவங்களைச் செய். ஓ பாரதா {யுதிஷ்டிரா}, அறம் சார்ந்த மறுபிறப்பாளர்களை {அந்தணர்களை} ஆதரி" என்றார் {தௌமியர்}.

ஜனமேஜயன், "குருக்களில் காளையான மன்னன் யுதிஷ்டிரன், அந்தணர்களுக்காக அற்புதமான தோற்றம் கொண்ட சூரியனை எப்படி வணங்கினான்?" என்று கேட்டான்.

வைசம்பாயனர், "ஓ மன்னா {ஜனமேஜயா}, உன்னைச் சுத்திகரித்துக் கொண்டு, மனதை அனைத்துப் பொருட்களிலிருந்தும் விலக்கி கவனமாகக் கேள். ஓ மன்னர்களுக்கு மன்னா {ஜனமேஜயா}, ஒரு நேரத்தைக் குறித்துக் கொள். நான் உனக்கு அனைத்தையும் விரிவாகச் சொல்கிறேன். ஓ சிறப்பானவனே {ஜனமேஜயனே}, பழங்காலத்தில் தௌமியரால், பிருதையின் {குந்தியின்} உயர் ஆன்ம மகனுக்கு {யுதிஷ்டிரனுக்கு} சொல்லப்பட்ட சூரியனின் நூற்று எட்டுப் {108} பெயர்களைக் கேள். தௌமியர், "சூரியன் , ஆர்யமான், பாகன், த்வஸ்த்ரி, புஷன், ஆர்க்கன், சாவித்ரி, ரவி, கபஸ்திமத், அஜன், மிருத்யு, தத்ரி, பிரபாகரன், பிரிதிபி, அபன், தேஜா, கா, வாயு, சோமன், பிருஹஸ்பதி, சுக்ரன், புதன், அங்காரகன், இந்திரன், விவஸ்வத், திப்தன்சு, சுச்சி, சௌரி, சனைசரன், பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்திரன், ஸ்கந்தன், வைஸ்ரவணன், வைதியுதக்னி, ஜதராக்னி, அய்ந்தனன், தேஜாசம்பாதி, தர்மத்வஜன், வேதகார்த்ரி, வேதாங்கன், வேதவாஹனன், கிருதன், திரேதன், துவாபரன், அசுத்தம் நிறைந்த கலி, காலன், கஸ்தன், முகூர்த்தன், க்ஷபன், யமன், க்ஷனன், சம்வத்சரகரன், அஸ்வத்தா, காலச்சக்கரன், பிபவசு, புருஷன், சாஸ்வதன், யோகின், வியாக்தவ்யக்தன், ஸ்னாதனன், காலதியாக்ஷன், பிரஜாதியாக்ஷன், விஸ்வகர்மன், தமௌண்டன், வருணன், சகரன், அன்சு, ஜிமுதன், ஜிவனன், அரிஹன், பூதஸ்ரயன், பூதபதி, ஸ்ரஸ்திரி, ஸம்வர்தகன், வன்ஹி, சர்வாதி, அலோலூபன், ஆனந்தன், கபிலன், பானு, கமாதன், சர்வதோமுகன், ஜெயன், விசாலன், வரதன், மனஸ், சுபர்ணா, பூதாதி, சிக்ராகன், பிரந்தாரனன், தன்வந்தரி, துர்மகேது, அதிதேவன், அதிதிசூதன், துவதஸத்மன், அரவிந்தாக்ஷன், பித்ரு, மாட்ரி, பிதாமஹன், சுவர்கதுவாரன், பிரஜாதுவாரன், மோக்ஷதுவாரன், திரிபிஸ்தபன், தேஹாகார்த்தி, பிரசந்தாத்மன், விஸ்வாத்மன், விஸ்வாதோமுகன், சாரசராத்மன், சுகுஸ்மாத்மன், மற்றும் கருணையுள்ள மைத்திரேயன். சுயம்புவின் (பிரம்மா) சொல் படி அளவிடமுடியா சக்தி கொண்ட சூரியனின் நூற்று எட்டு {108} பெயர்கள் இவையே. "தங்கத்தைப் போன்றும் நெருப்பைப் போன்றும் பிரகாசித்து தேவர்களாலும், பித்ருகளாலும், யக்ஷர்களாலும் வணங்கப்பட்டு, அசுரர்களாலும், நிசாசரர்களாலும், சித்தர்களாலும் வழிபடப்படும் ஓ பாஸ்கரா {சூரியனே} செல்வத்தை அடைய நான் உன்னை வணங்குகிறேன்" என்ற துதி பாடலை எவனொருவன் நிலைத்த கவனத்துடன் சூரியோதயத்தின் போது உச்சரிக்கிறானோ அவன் மனைவி மக்கள் செல்வம், முன்ஜென்ம நினைவு ஆகியவற்றைப் பெறுகிறான். இந்த துதி பாடலை பாடுவதால் ஒருவன், பொறுமையையும் நினைவுத்திறனையும் பெறுகிறான். மனதை ஒருமுகப்படுத்தி ஒரு மனிதன் இந்தத் துதி பாடலை பாடட்டும். அப்படிச் செய்வதால், அவன் துயரம், காட்டுத்தீ, கடல் ஆகியவற்றுக்கு எதிரான சாட்சியாக இருந்து, விருப்பப்படும் பொருள் அனைத்தையும் பெறுவான்"

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "சூழ்நிலைக்கேற்ற வார்த்தைகளை தௌமியரிடம் இருந்து கேட்ட நீதிமானான யுதிஷ்டிரன், அந்தணர்களைத் தாங்க விரும்பி, மனதை ஒருமுகப்படுத்தி, மனதை சுத்தப்படுத்தி, கடும் தியானத்தில் ஈடுபட்டான். நாளை உண்டாக்குபவனை {சூரியனை} மலர்களாலும் மற்ற பொருட்களாலும் பூஜித்து, தனது சடங்குகளைச் செய்தான் மன்னன் {யுதிஷ்டிரன்}. நீரோடையில் நின்று கொண்டு, முகத்தை நாளின் தேவனுக்கு {சூரியனுக்கு} நேராக வைத்துக் கொண்டான். கங்கையின் நீரைத் தொட்ட அறம்சார்ந்த யுதிஷ்திரன், புலன்களைக் கட்டுக்குள் வைத்துக் கொண்டு, வாழ்வாதாரமாக காற்றை மட்டுமே கொண்டு, பிராணாயாமத்தில் ஈடுபட்ட ஆன்மாவுடன் நின்றான். தன்னைச் சுத்திகரித்துக் கொண்டு, பேச்சை அடக்கி, (சூரியனை நோக்கி) துதிபாடலை பாட ஆரம்பித்தான் {யுதிஷ்டிரன்}.


திங்கள், ஆகஸ்ட் 19, 2013

ஒவ்வொரு நாளும் கன்னியானாள் திரௌபதி - ஆதிபர்வம் பகுதி 200

Draupadi regained her virginity every day | Adi Parva - Section 200 | Mahabharata In Tamil

(வைவாஹிக பர்வத் தொடர்ச்சி)
யுதிஷ்டிரன் முதலான பாண்டவர்கள் வயதுக்குத் தக்க வரிசையாக திரௌபதியைத் திருமணம் செய்து கொண்டது.


வைசம்பாயனர் சொன்னார், "இதைக் கேட்ட துருபதன், "ஓ பெரும் முனிவரே {வியாசரே}, நீர் சொல்வதைக் கேட்காதிருந்தால், நான் முன்பு சொன்னவாறு நடந்து கொண்டிருப்பேன். இருப்பினும், இப்போது நான் அனைத்தையும் அறிந்ததால், தேவர்களால் தீர்மானிக்கப்பட்டதற்கு நான் வேறுபட்டிருக்க முடியாது ஆகையால், நீர் சொன்னதைச் செய்ய நான் தீர்மானிக்கிறேன். விதியின் முடிச்சு அவிழ்க்கப்பட முடியாதது. இந்த உலகத்தில் இருக்கும் எதுவும் நமது செயல்களின் விளைவு கிடையாது {விளைவால் ஏற்பட்டவை கிடையாது}. ஒரு மணமகனை அடையும் பார்வையில் முன்பு நிச்சயிக்கப்பட்டது, பலருக்கு ஆதரவாக நிறுத்தப்படுகிறது. கிருஷ்ணை {திரௌபதி} (தனது முந்தைய பிறப்பில்) திரும்ப திரும்ப, "எனக்கு கணவனைக் கொடு" என்று பெரும் தேவனிடமே {சிவனிடமே} வரம் கேட்டிருக்கிறாள். இவ்விஷயத்தில் சரியும் தவறும் தெய்வத்திற்கு மட்டுமே தெரியும். என்னைப் பொருத்த மட்டில், சங்கரன் எதைத் தீர்மானித்தாலும், அது சரியாக இருந்தாலும், தவறாக இருந்தாலும், பாவம் என்னைத் தொட முடியாது. விதிக்கப்பட்டது போலவே இவர்கள் மகிழ்ச்சி நிறைந்த இதயங்களுடன் கிருஷ்ணையின் {திரௌபதியின்} கரங்களை உரிய சடங்குகளுடன் பெறட்டும்" என்றான்.


வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "பிறகு சிறப்பு மிகுந்த வியாசர், நீதிமானான யுதிஷ்டிரனிடம், "ஓ பாண்டுவின் மகனே, இன்று ஒரு நன்னாள் {அதிர்ஷ்டகரமான நாள்}! இன்று பூச(ம்) நட்சத்திரக்கூட்டத்திற்குள் சந்திரன் நுழைகிறான். இன்றே, உனது சகோதரர்களுக்கு முன்பு, நீ முதலில் கிருஷ்ணையின் {திரௌபதியின்} கரங்களைப் பெற்றுக் கொள்!" என்றார். வியாசர் இப்படிச் சொன்னதும், மன்னன் யக்ஞசேனனும் {துருபதனும்}, அவனது மகனும் {திருஷ்டத்யும்னனு} திருமணத்திற்கு வேண்டிய ஏற்பாடுகளைச் செய்தனர். அந்த ஏகாதிபதி, பலதரப்பட்ட விலையுயர்ந்த பொருட்களை திருமணப் பரிசாகத் தர, தயாராக வைத்திருந்தான். பிறகு அவனது மகள் கிருஷ்ணையை, அவள் குளித்த பிறகு, பல நகைகளாலும், முத்துகளாலும் அலங்கரித்துக் கொண்டு வந்தான். அந்தத் திருமணத்தை சாட்சிகளாகக் காண மன்னனின் நண்பர்களும் உறவினர்களும், நாட்டின் அமைச்சர்களும், பல அந்தணர்களும், அந்நாட்டு குடிமக்களும் வந்தனர். அவர்கள் அனைவரும் தங்கள் தகுதிகளுக்கேற்ப இருக்கைகளில் அமர்ந்தனர். முக்கிய மனிதர்களின் கூட்டத்தாலும் தாமரை மலர்களாலும் அந்த அரண்மனை அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது. அல்லி மலர்கள் தூவப்பட்ட முற்றத்தில் படைகளை அழகாக வரிசையாக நிற்க வைத்து, வைரங்களும் ரத்தினங்களும் பதிக்கப்பட்ட அந்த அரண்மனை, நட்சத்திரங்களால் நிரம்பிய வைக்கபட்ட வானம் போல இருந்தது. பிறகு இளமையுடன் கூடிய அந்த குரு குல இளவரசர்கள் {பாண்டவர்கள்}, குளித்து முடித்து, காது வளையங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, விலையுயர்ந்த ஆடை உடுத்தி, சந்தனக்குழம்பால் நறுமணமாக்கப்பட்டு, வழக்கமான அறச்சடங்குகள் செய்து, நெருப்பின் பிரகாசமுள்ள தங்கள் புரோகிதர் தௌமியரை உடன் அழைத்துக் கொண்டு திருமண மண்டபத்திற்குள் பெரும் காளைகள் பசுவின் கொட்டகையில் நுழைவது போல மகிழ்ச்சிகரமான இதயத்துடன் தகுந்த வரிசையில் ஒருவர் பின் ஒருவராக நுழைந்தனர். பிறகு, வேதங்களை நன்கு அறிந்த தௌமியர், புனித நெருப்பை மூட்டி, தகுந்த உச்சரிப்புகள் கொண்ட வாழ்த்துகளுடன் {மந்திரங்களுடன்} சுத்திகரிக்கப்பட்ட நெய்யை அந்தச் சுடர்விட்டெரியும் தீயில் {Element-மூலப்பொருள்} விட்டார். பிறகு யுதிஷ்டிரனை அழைத்த மந்திரங்கள் அறிந்த தௌமியர், அவனை கிருஷ்ணையுடன் {திரௌபதியுடன்} சேர்த்து வைத்தார். நெருப்பை வலம் வந்த மணமகனும் மணமகளும் ஒருவர் கையை ஒருவர் பற்றினர். இந்த ஒருங்கிணைப்பு முடிந்ததும், புரோகிதரான தௌமியர், போர்களின் ஆபரணமான {Ornament of Battles} யுதிஷ்டிரனிடம் விடைபெற்றுக் கொண்டு, அரண்மனையை விட்டு வெளியேறினார். அதன்பிறகு, அந்தப் பெரும் ரத வீரர்கள், குருகுலத்தைத் தழைக்க வைப்பவர்களான அந்த இளவரசர்கள், ஆடம்பர உடை உடுத்தி, அடுத்த அடுத்த நாட்களில், அந்தப் புரோகிதரின் துணையுடன் அந்தப் பெண்களில் சிறந்தவளின் கரங்களைப் பெற்றனர். ஓ மன்னா {ஜனமேஜயா}, அந்த தெய்வீக முனிவர் {வியாசர்} என்னிடம், இந்தத் திருமணங்களுக்குத் தொடர்புடைய, இயல்புக்கு மிக்க ஒரு அற்புதமான காரியத்தைச் சொன்னார். அதாவது, கொடியிடை கொண்ட அந்த சிறப்புமிக்க இளவரசி, முந்தைய நாள் திருமணத்திற்குப் பிறகு ஒவ்வொரு நாளும் தனது கன்னித் தன்மையை மீண்டும் பெற்றாள் என்றார். {வியாசரின் சீடர் வைசம்பாயனர்}.

திருமணங்கள் முடிந்த பிறகு, மன்னர் துருபதன் அந்த பெரும் ரத வீரர்களுக்கு பலதரப்பட்ட அற்புதமான செல்வங்களைக் கொடுத்தான். அந்த மன்னர் {துருபதன்} அவர்களுக்கு ஒவ்வொன்றிலும் தங்கக் கடிவாளத்துடன் கூடிய நான்கு குதிரைகள் பூட்டிய தங்கக்கூடுகள் கொண்ட நூறு ரதங்களைக் கொடுத்தான். தங்கச் சிகரங்கள் கொண்ட நூறு மலைகளைப் போல நெற்றிப் பொட்டிலும், முகங்களிலும் அனைத்து அதிஷ்டக்குறிகளும் கொண்ட நூறு யானைகளையும் கொடுத்தான். அழகான ஆடைகளுடனும், ஆபரணங்களுடனும், பூவேலை அலங்காரங்களுடனும் கூடிய இளமையின் ஆரம்பத்தில் இருந்த நூறு பெண் பணியாட்களை, தெய்வீக அழகுடன் கூடிய அந்த இளவரசர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் கொடுத்தான். இவையாவையும் அந்தச் சந்திர குலத்தின் சிறப்பு வாய்ந்த ஏகாதிபதி, புனித நெருப்பைச் சாட்சியாக வைத்துக் கொண்டு, இன்னும் பல பரிசுகளையும், பெரும் செல்வத்தையும், பல விலையுயர்ந்த ஆடைகளையும், பிரகாசமான ஆபரணங்களையும் கொடுத்தான். பெரும் பலம் பொருந்திய பாண்டுவின் மகன்கள், திருமணம் முடிந்து, தாங்கள் இரண்டாவது ஸ்ரீ-யைப் போல இருந்த கிருஷ்ணையை {திரௌபதியை} அடைந்து, பாஞ்சால மன்னனின் {துருபதனின்} தலைநகரில் {காம்பில்யத்தில்} பல இந்திரர்கள் இருப்பது போல, தங்கள் நாட்களை இன்பத்துடனும் மகிழ்ச்சியுடனும் கடத்தினார்கள்.

வியாழன், ஆகஸ்ட் 15, 2013

பாண்டவர்களின் புரோகிதரானார் தௌமியர் - ஆதிபர்வம் பகுதி 185

Dhaumya became the priest of Pandavas | Adi Parva - Section 185 | Mahabharata In Tamil

(சைத்ரரத பர்வத் தொடர்ச்சி)

தகுந்த புரோகிதரை அர்ஜுனன் கேட்க, கந்தர்வன் தௌமியரை நியமிக்கச் சொன்னதும், பாண்டவர்கள் உத்கோச்சம் சென்று தௌமியரைத் தங்கள் புரோகிதராக நியமித்ததும். பாண்டவர்க்ள பாஞ்சால இளவரசியின் சுயம்வரத்திற்குச் செல்ல உத்தேசித்ததும்...

தௌமியர்
அர்ஜுனன், "ஓ கந்தர்வா, நீ அனைத்தையும் அறிந்து வைத்திருக்கிறாய். ஆகையால், வேதமறிந்த எந்த அந்தணர் எங்களது புரோகிதராக நியமிக்கப்படத் தகுதி வாய்ந்தவர்" என்று கேட்டான்.

அதற்கு கந்தர்வன், "இக்கானகத்தில் உத்கோசகம் எனும் புண்ணியத்தலம் இருக்கிறது. தேவலனின் இளைய தம்பியான தௌமியர் அங்கே ஆன்மிகத் தவத்தில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்கிறார். நீங்கள் விருப்பப்பட்டால் அவரை உங்கள் புரோகிதராக நியமித்துக் கொள்ளுங்கள்" என்றான்.

வைசம்பாயனர் சொன்னார் {ஜனமேஜயனிடம்}, "நடந்த காரியம் அத்தனையிலும் திருப்தி கொண்ட அர்ஜுனன் பிறகு, தனது அக்னேய அஸ்திரத்தை முறையான சடங்குகளுடன் அந்தக் கந்தர்வனுக்குக் கொடுத்தான். பிறகு அவனிடம் அந்தப் பாண்டவன், "ஓ கந்தர்வர்களில் சிறந்தவனே, நீ கொடுக்கும் புரவிகள் {குதிரைகள்} தற்சமயத்திற்கு உன்னிடமே இருக்கட்டும். நேரம் வரும்போது, நாங்கள் உன்னிடம் இருந்து எடுத்துக் கொள்கிறோம். நீ அருளப்பட்டிரு." என்றான்.

பிறகு அந்த கந்தர்வனும், பாண்டவர்களும் ஒருவருக்கொருவர் தங்கள் மரியாதையை செலுத்தி வணங்கி, அந்த பகீரதியின் கரையை விட்டு அகன்று, தாங்கள் விரும்பிய இடங்களுக்குச் சென்றனர். பிறகு, ஓ பாரதா {ஜனமேஜயா}. பாண்டவர்கள் உத்கோசகத்திற்குச் சென்று, அந்தப் புனிதமான ஆசிரமத்திலிருந்த தௌமியரைத் தங்கள் புரோகிதராக நியமித்துக் கொண்டனர். வேதமறிந்தவர்களில் முதன்மையான தௌமியர், அவர்களுக்கு காட்டுப் பழங்களையும், கிழங்குகளையும் கொடுத்து வரவேற்று, அவர்களின் புரோகிதராகச் சம்மதித்தார். பாண்டவர்கள் தங்கள் தாயுடன் சேர்ந்து அறுவராக சேர்ந்து அந்த அந்தணரைத் தங்கள் புரோகிதராக அடைந்து, தங்கள் ஆட்சியுரிமையையும், தங்கள் நாட்டையும், பாஞ்சால மன்னனின் மகளையும் ஏற்கனவே அடைந்துவிட்டதாக நினைத்தனர். அந்த பாரத குலத்தின் காளைகள், குரு தௌமியரைத் தங்கள் புரோகிராக அடைந்து, தாங்கள் பலம்பொருந்திய காப்பாளரின் கீழ் இருப்பதாக உணர்ந்தனர். வேதங்களின் உண்மைப் பொருளையும் அறநெறிகளின் விதிகளையும் அறிந்த அந்த உயர்ந்த ஆன்மா கொண்ட தௌமியர், அறம்சார்ந்த பாண்டவர்களுக்கு ஆன்மிக குருவாகி, அவர்களை தனது எஜமானர்கள் (எஜமானர்கள் என்றால் வடமொழியில் ஆன்மிக சீடர்கள் என்று அர்த்தமாம்) {எஜமானர் என்பது தமிழ் அல்ல. ஆனால் தமிழில் பொருளே திரிந்து வழங்கப்படுகிறதோ?} ஆக்கினார். புத்திகூர்மையுள்ள, பலம்பொருந்திய, தேவர்களைப் போன்ற விடாமுயற்சியுடன் கூடிய வீரர்களான அறம் சார்ந்த பாண்டவர்களைக் கண்ட தௌமியர் அவர்கள் தங்கள் அரசுரிமையையும், நாட்டையும் தங்கள் அறத் தகுதிகளினாலே ஏற்கனவே அடைந்துவிட்டதாகக் கருதினார். அந்த மனிதர்களின் மன்னர்கள், அந்த அந்தணரிடம் வாழ்த்து உச்சரிக்கப்பட்டு, அவரையும் அழைத்துக் கொண்டு, பாஞ்சால இளவரசியின் சுயம்வரத்திற்குச் செல்லத் தீர்மானித்தனர்.

மஹாபாரதத்தின் முக்கிய மனிதர்கள் வரும் பகுதிகள்

அக்ருதவ்ரணர் அக்னி அகம்பனன் அகஸ்தியர் அகிருதவரணர் அங்கதன் அங்காரபர்ணன் அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அசலன் அசுவினிகள் அத்புதன் அத்ரி அத்ரிசியந்தி அதிரதன் அபிமன்யு அம்பரீஷன் அம்பா அம்பாலிகை அம்பை அயோதா தௌம்யா அர்வாவசு அர்ஜுனன் அரிஷ்டநேமி அருணன் அருணி அருந்ததி அலம்புசன் அலாயுதன் அவிந்தியன் அவுர்வா அன்சுமான் அனுவிந்தன் அஷ்டகன் அஷ்டவக்கிரர் அஸ்வத்தாமன் அஸ்வபதி ஆணிமாண்டவ்யர் ஆத்ரேயர் ஆதிசேஷன் ஆர்யகன் ஆர்ஷ்டிஷேணர் ஆஸ்தீகர் இந்திரசேனன் இந்திரசேனை இந்திரத்யும்னன் இந்திரன் இந்திரஜித் இராவான் {அரவான்} இல்வலன் உக்கிரசேனன் உக்தன் உச்சைஸ்ரவஸ் உசீநரன் உத்தமௌஜஸ் உத்தரன் உத்தரை உத்தவர் உத்தாலகர் உதங்கர் உதங்கா உபமன்யு உபரிசரன் உபஸ்ருதி உலூகன் உலூபி ஊர்வசி எலபத்திரன் ஏகலவ்யன் ஐராவதன் கங்கன் கங்கை கசன் கடோத்கசன் கண்வர் கணிகர் கத்ரு கந்தன் கபோதரோமன் கயன் கர்ணன் கருடன் கல்கி கல்மாஷபாதன் கலி கவந்தன் கனகன் கஹோடர் காகமா காசியபர் காதி காந்தாரி காமதேனு காயத்ரி கார்க்கோடகன் கார்த்திகை காலகேயர் காலவர் காளி காக்ஷிவத் கிந்தமா கிர்மீரன் கிரது கிரந்திகன் கிராதன் கிரிசன் கிரிடச்சி கிருதவர்மன் கிருதவீர்யன் கிருதாசி கிருபர் கிருஷ்ணன் கீசகர்கள் கீசகன் குணகேசி குந்தி குந்திபோஜன் குபேரன் கும்பகர்ணன் குரோதவாசர்கள் குவலாஸ்வன் கேசின் கேசினி கைகேயி கோடிகன் கோமுகன் கௌசிகர் கௌசிகி கௌதமர் சக்திரி சக்ரதேவன் சகரன் சகாதேவன் சகுந்தலை சகுனி சங்கன் சச்சி சசபிந்து சஞ்சயன் சஞ்சயன் 1 சத்தியபாமா சத்தியவதி சத்தியஜித் சத்யபாமா சத்யவான் சதானீகன் சந்தனு சந்திரன் சம்சப்தகர்கள் சம்பா சம்பை சம்வர்ணன் சமீகர் சர்மிஷ்டை சர்யாதி சரஸ்வதி சல்லியன் சலன் சனத்சுஜாதர் சஹஸ்ரபத் சாகரன் சாண்டிலி சாத்யகி சாத்யர்கள் சாந்தை சாம்பன் சாம்யமணி சாரங்கத்வஜன் சாரிசிரிகன் சாருதேஷ்ணன் சால்வன் சாவித்ரி சிகண்டி சிங்கசேனன் சிசுபாலன் சித்திரசேனன் சித்திராங்கதை சித்ரவாஹனன் சிபி சியவணன் சியவனர் சிரிங்கின் சிருஞ்சயன் சிவன் சீதை சுக்ரன் சுக்ரீவன் சுகன்யா சுசர்மன் சுசோபனை சுதர்சனன் சுதர்மை சுதன்வான் சுதக்ஷிணன் சுதாமன் சுதேவன் சுதேஷ்ணை சுந்தன் உபசுந்தன் சுநந்தை சுப்ரதீகா சுபத்திரை சுமுகன் சுரதை சுருதசேனன் சுருதர்வான் சுருதாயுதன் சுருதாயுஸ் சுவாகா சுவேதகேது சுனந்தை சுஹோத்திரன் சூதன்வான் சூர்ப்பனகை சூரன் சூரியதத்தன் சூரியன் சேகிதானன் சேதுகன் சைகாவத்யர் சைப்யை சைரந்திரி சோமகன் சோமதத்தன் சௌதியும்னி சௌனகர் ததீசர் தபதி தபஸ் தம்போத்பவன் தமயந்தி தமனர் தர்மதேவன் தர்மவியாதர் தளன் தக்ஷகன் தாத்ரேயிகை தார்க்ஷ்யர் தாருகன் தாலப்யர் தியுமத்சேனன் திரஸதஸ்யு திரிசிரன் திரிஜடை திருதராஷ்டிரன் திருஷ்டத்யும்னன் திரௌபதி திலீபன் திலோத்தமை திவோதாசன் துச்சலை துச்சாசனன் துந்து துர்க்கை துர்மதன் துர்மர்ஷணன் துர்முகன் துர்வாசர் துர்ஜயன் துரியோதனன் துருபதன் துருபதன் புரோகிதர் துரோணர் துவஷ்டிரி துவாபரன் துஷ்கர்ணன் துஷ்யந்தன் தேவ தேவசேனை தேவயானி தேவாபி தௌமியர் நகுலன் நகுஷன் நரகாசுரன் நரன் நளன் நளன்2 நாரதர் நாராயணர்கள் நாராயணன் நிவாதகவசர்கள் நீலன் நைருதர்கள் பகதத்தன் பகர் பகன் பகீரதன் பத்ரசாகன் பத்ரா பப்ருவாஹனன் பர்ணாதன் பர்வதர் பரசுராமர் பரத்வாஜர் பரதன் பராசரர் பராவசு பரீக்ஷித் பரீக்ஷித்1 பலராமன் பலன் பலி பாகுகன் பாண்டியன் பாண்டு பானுமான் பாஹ்லீகர் பிங்களன் பிரகலாதன் பிரத்யும்னன் பிரத்னஸ்வன் பிரதர்த்தனன் பிரதிவிந்தியன் பிரதீபன் பிரம்மத்வாரா பிரம்மா பிரம்மாதி பிரமாதின் பிராதிகாமின் பிருகத்யும்னன் பிருகதஸ்வர் பிருகு பிருது பிருந்தாரகன் பிருஹத்சேனை பிருஹத்பலன் பிருஹத்ரதன் பிருஹந்நளை பிருஹஸ்பதி பீமன் பீமன்1 பீஷ்மர் புரு புருரவஸ் புரோசனன் புலஸ்தியர் புலஹர் புலோமா புஷ்கரன் பூமாதேவி பூரி பூரிஸ்ரவஸ் பௌரவன் பௌலோமர் மங்கணகர் மடன் மணிமான் மதிராக்ஷன் மதுகைடபர் மந்தபாலர் மந்தரை மயன் மருத்தன் மஹாபிஷன் மஹிஷன் மாத்ரி மாதலி மாதவி மாந்தாதா மார்க்கண்டேயர் மாரீசன் மாலினி மிருத்யு முகுந்தன் முசுகுந்தன் முத்கலர் முனிவர்பகன் மூகன் மேதாவி மேனகை மைத்ரேயர் யது யமன் யயவரர் யயாதி யவக்கிரீ யுதாமன்யு யுதிஷ்டிரன் யுயுத்சு யுவனாஸ்வன் ரந்திதேவன் ராகு ராதை ராமன் ராவணன் ரிசீகர் ரிதுபர்ணன் ரிஷ்யசிருங்கர் ரிஷபர் ருக்மரதன் ருக்மி ருத்திரன் ருரு ரேணுகை ரைப்பியர் ரோமபாதன் லட்சுமணன் லட்சுமி லபிதை லக்ஷ்மணன் லோகபாலர்கள் லோபாமுத்திரை லோமசர் லோமபாதன் லோமஹர்ஷனர் வசாதீயன் வசிஷ்டர் வசு வசுதேவர் வசுமனஸ் வந்தின் வர்கா வருணன் வஜ்ரவேகன் வாசுகி வாதாபி வாமதேவர் வாயு வார்ஷ்ணேயன் வாலகில்யர் வாலி விகர்ணன் விசாகன் விசித்திரவீரியன் விதுரன் விதுலை விந்தன் விபாண்டகர் விபாவசு விபீஷணன் வியாக்ரதத்தன் வியாசர் வியுஷிதஸ்வா விராடன் விருத்திரன் விருஷகன் விருஷசேனன் விருஷதர்பன் விருஷபர்வன் விரோசனன் விவிங்சதி வினதை விஷ்ணு விஸ்வகர்மா விஸ்வாமித்ரர் வேதா வைகர்த்தனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு வைனியன் ஜடாசுரன் ஜடாயு ஜந்து ஜமதக்னி ஜரத்காரு ஜராசந்தன் ஜரிதை ஜரை ஜலசந்தன் ஜனகன் ஜனபதி ஜனமேஜயன் ஜாரிதரி ஜிமூதன் ஜீவலன் ஜெயத்சேனன் ஜெயத்ரதன் ஜோதஸ்நாகாலி ஷாமந்தர் ஸ்தூணாகர்ணன் ஸ்வேதகி ஸ்வேதகேது ஸ்வேதன் ஹயக்ரீவன் ஹர்யஸ்வன் ஹரிச்சந்திரன் ஹனுமான் ஹிடிம்பன் ஹிடிம்பை ஹோத்திரவாஹனர்
 

காப்புரிமை

© 2012-2018, செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்
இவ்வலைப்பூவின் பதிவுகளை உரிய சுட்டிகளுடன் இணையத்தில் பகிர்ந்து கொள்ளத் தடையில்லை.
வேறு எவ்வகையிலோ, விதத்திலோ இணையத்திலும், பிற ஊடகங்களிலும் பகிரவும், வெளியிடவும் முன்னனுமதி பெற வேண்டும்.
Blogger இயக்குவது.
Back To Top