clone demo
நிவாதகவசர்கள் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
நிவாதகவசர்கள் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

வெள்ளி, மே 23, 2014

இந்திரலோகம் திரும்பிய அர்ஜுனன்! - வனபர்வம் பகுதி 171

Arjuna returned to Indraloka! | Vana Parva - Section 171 | Mahabharata In Tamil

(தீர்த்தயாத்ரா பர்வத் தொடர்ச்சி)

நிவாதகவசர்களைக் கொன்ற பிறகு, அர்ஜுனன் இந்திரலோகம் திரும்புதல்....

அர்ஜுனன் {யுதிஷ்டிரனிடம்} தொடர்ந்தான், "மாயையின் உதவியுடன் கண்ணுக்குப்புலப்படாமலேயே தைத்தியர்கள் போரிடத்தொடங்கினர். கண்ணுக்குப் புலப்படும் ஆயுதங்களின் சக்தியைப் பயன்படுத்தி நானும் அவர்களுடன் போரிட்டேன். காண்டீவத்தில் இருந்து புறப்பட்ட கணைகள், பல்வேறு இடங்களில் இருந்த அவர்களின் தலைகளை அறுக்கத் தொடங்கின. இப்படி அந்த மோதலில் நான் தாக்கிய போது, திடீரெனத் தங்கள் மாயையை விலக்கிய நிவாதகவசர்கள், விரைவாகத் தங்கள் நகரத்திற்குள் நுழைந்தனர். இப்படி அந்தத் தைத்தியர்கள் ஓடி, அனைத்தும் தெரியத் தொடங்கிய போது, நூற்றுக்கணக்கானவர்களும் ஆயிரக்கணக்கானவர்களும் கொல்லப்பட்டுக் கிடப்பதை நான் கண்டேன். அங்கே நொறுக்கப்பட்ட ஆயுதங்களையும், ஆபரணங்களையும், உறுப்புகளையும், கவசங்களையும் நூற்றுக்கணக்காக நான் கண்டேன். குதிரைகள் ஓரிடத்தில் இருந்து மறு இடம் செல்வதற்கு இடமே கிடைக்கவில்லை {அப்படி அந்த இடம் நிறைந்திருந்தது}. ஆகையால் ஒவ்வொரு குதிப்புக்கும் அவை ஆகாயத்தில் செல்வது போல இருந்தது.


கண்களுக்குப் புலப்படாமலேயே இருந்த நிவாதகவசர்கள் ஆகாயத்தைப் பாறைக்குவியல்களால் மறைத்தார்கள். ஓ! பாரதரே {யுதிஷ்டிரரே}, பிற பயங்கரமான தானவர்கள், பூமியின் குடலுக்குள் நுழைந்து கொண்டு, குதிரைகளின் கால்களையும், தேரின் சக்கரங்களையும் பற்றினர். நான் போரிட்டுக் கொண்டிருந்த போதே, அவர்கள், பாறைகளால் எனது குதிரைகளைக் கடுமையாகக் குழப்பி, (எனது) தேரோடு சேர்த்து என்னையும் தாக்கினர். ஏற்கனவே விழுந்திருந்த பாறைகளாலும், விழுந்த கொண்டிருப்பவைகளாலும், நான் இருந்த அந்த இடம் பார்ப்பதற்கு ஒரு மலைக்குகையைப் போலக் காட்சியளித்தது. பாறைகள் என்னை முழுவதும் மூடின, குதிரைகளும் கடுமையாக நசுக்கப்பட்டன. இதனால் நான் கடுமையாகத் துயருற்றேன். இதை மாதலி {இந்திரனின் தேரோட்டி} கவனித்தான். பயந்திருக்கும் என்னைக் கண்ட அவன் {மாதலி}, என்னிடம், "ஓ! அர்ஜுனா, அர்ஜுனா! நீ அஞ்சாதே. ஓ! மனிதர்களின் தலைவா {அர்ஜுனா}, வஜ்ராயுதத்தை ஏவு" என்றான்.

அவனது வார்த்தைகளைக் கேட்ட நான், தேவர்களின் மன்னனுக்குப் {இந்திரனுக்குப்} பிடித்தமான ஆயுதமான அந்தப் பயங்கரமான வஜ்ராயுதத்தைச் செலுத்தினேன். காண்டீவத்திற்கு மந்திரங்களை ஊட்டிய நான், அந்தப் பாறைகள் இருந்த இடத்தைக் குறி வைத்து, இடி போலத் தாக்குகின்ற கூரான இரும்புக் கணைகளை அடித்தேன். வஜ்ரத்தினால் ஏவப்பட்ட அந்த மிகக்கடுமையான கணைகள் அங்கே இருந்த அனைத்து மாயைகளுக்குள்ளும் புகுந்து, நிவாதகவசர்களுக்கு மத்தியில் சென்றது. இடியின் சீற்றத்தால் {அந்த ஆயுதங்களால்} கொல்லப்பட்ட மலை போன்ற தானவர்கள், பூமியில் மொத்தமாகக் குவியலாக விழுந்தனர். தேரின் குதிரைகளைப் பூமிக்கடியில் கொண்டு போன தானவர்களுக்கு மத்தியில் நுழைந்த அக்கணைகள், அவர்களை யமனின் மாளிகைக்கு அனுப்பி வைத்தன. கொல்லப்பட்ட அல்லது நிலைகுலையச்செய்யப்பட்ட நிவாதகவசர்களால் அந்தப் பகுதியே முழுவதுமாக நிரம்பியிருந்தது. மலைகளைப் போன்ற அவர்கள் பாறைகளைப் போலச் சிதறிக் கிடந்தனர். குதிரைகளுக்கோ, தேருக்கோ, மாதலிக்கோ அல்லது எனக்கோ எந்தக் காயமும் ஏற்படாதிருந்தது எனக்கு ஆச்சரியத்தை அளித்தது.

பிறகு ஓ! மன்னா {யுதிஷ்டிரரே}, புன்னகைத்தவாறே மாதலி {இந்திரனின் தேரோட்டி} என்னிடம், "ஓ! அர்ஜுனா, தேவர்களில் கூட உன்னிடம் காணப்படும் பராக்கிரமம் காணப்படவில்லை" என்றான். அந்தத் தானவப் படை அழிக்கப்பட்ட போது, அந்நகரத்தில் இருந்த {அசுரப்} பெண்கள் அனைவரும் இலையுதிர் கால நாரைகள் போல {சாரஸப் பறவைகள் போல} ஒப்பாரி வைத்தனர். பிறகு, தேரின் சடசடப்பொலி நிவாதகவசர்களின் மனைவியருக்கு அச்சமூட்டும்படி நான் மாதலியுடன் அந்த நகரத்திற்குள் நுழைந்தேன். அப்போது, மயில்களைப் போல {நிறத்தில்} இருந்த அந்தப் பத்தாயிரம் குதிரைகளையும், சூரியனைப் பிரதிபலித்த அந்தத் தேரையும் கண்ட அப்பெண்கள் கூட்டமாக ஓடினர். {அப்படி அவர்கள் ஓடும்போது} பயந்திருந்த அம்மங்கையரின் ஆபரணங்களில் (அது கீழே விழும்போது) மலைகளில் இருந்து விழும் பாறைகளைப் (பாறைகளின் ஒலி) போல ஒலி கேட்டது. (ஒரே நீளத்தில்), பீதியடைந்திருந்த அந்தத் தைத்தியர்களின் மனைவியர், எண்ணிலடங்கா ரத்தினங்களுடன் பலவண்ணங்களில் மின்னிய தங்கள் தங்கள் பொன் மாளிகைக்குள் நுழைந்தனர்.

தேவர்களின் நகரைக் காட்டிலும் மேன்மையான அந்த அற்புதமான நகரைக் கண்ட நான், மாதலியிடம், "தேவர்கள் ஏன் இது போன்று (இடத்தில்) வசிக்கவில்லை?. நிச்சயமாக இது புரந்தரனின் {இந்திரனின்} நகரத்தை விட மேன்மையாகத் தோன்றுகிறது" என்றேன். அதற்கு மாதலி, "ஓ பார்த்தா {அர்ஜுனா}, பழங்காலத்தில் இது எங்கள் தேவர்கள் தலைவனின் {இந்திரனின்} நகரமாகவே இருந்தது. பிறகு நிவாதகவசர்களால் தேவர்கள் இங்கிருந்து விரட்டப்பட்டனர். கடும் தவங்களை இயற்றிய அவர்கள் பெருந்தகப்பனைத் {பிரம்மனை} திருப்தி செய்து, 'தாங்கள் இங்கே வசிக்க வேண்டும் என்றும், தேவர்களுடன் போர் ஏற்படும்போது அபாயங்களில் இருந்து விடுபட்டிருக்க வேண்டும்' என்றும் வரங்கள் கேட்டனர் (கேட்டு அதை அடைந்தனர்). பிறகு சக்ரன் {இந்திரன்}, சுயம்புவான தலைவனிடம் {பிரம்மனிடம்} "ஓ! தலைவா, எங்கள் நன்மையில் விருப்பத்துடன், சரியானதைச் செய்யும்" என்றான். அதன்பேரில், ஓ! பாரதா {அர்ஜுனா}, இவ்விஷயத்தில் அந்தத் தலைவன்{பிரம்மன்} (இந்திரனிடம்), "ஓ! எதிர்களைக் கொல்பவனே {இந்திரனே}, வேறு உடல் {அர்ஜுனன் என்ற உடல்} கொண்டு, நீயும் (தானவர்களை அழிப்பாய்) செய்வாய்" என்று கட்டளையிட்டான். பிறகு, அவர்களைக் கொல்வதற்காகவே, சக்ரன் {இந்திரன்}, உன்னிடம் அந்த ஆயுதங்களைக் கொடுத்தான். உன்னால் கொல்லப்பட்ட இவர்களைத் தேவர்களால் கொல்ல இயலவில்லை. ஓ! பாரதா {அர்ஜுனா}, காலத்தின் நிறைவால், அவர்களை அழிப்பதற்காக நீ இங்கு வந்தாய். அதைச் செய்தும் முடித்தாய். ஓ! மனிதர்களில் முதன்மையானவனே {அர்ஜுனா}, இந்தப் பேய்கள் {அசுரர்கள்} கொல்லப்பட வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடனேயே, மகேந்திரன் {இந்திரன்}, உன்னிடம் இந்த ஆயுதங்களில் உள்ள அற்புதமான தலைமையான சக்திகளை வெளிப்படுத்தினான்" என்றான்.

அர்ஜுனன் {யுதிஷ்டிரனிடம்} தொடர்ந்தான், "தானவர்களை அழித்து, அந்நகரத்தை வீழ்த்திய பிறகு நான் மாதலியுடன் {இந்திரனின் தேரோட்டியுடன்} சேர்ந்து மீண்டும் தேவர்கள் வசிப்பிடம் சென்றேன்"
இப்பதிவின் PDF பதிவிறக்கம்
இப்பதிவின் Word DOC பதிவிறக்கம்

வியாழன், மே 22, 2014

மாதலி மயங்கினான்! - வனபர்வம் பகுதி 170

Matali lost his senses! | Vana Parva - Section 170 | Mahabharata In Tamil

(தீர்த்தயாத்ரா பர்வத் தொடர்ச்சி)

தெய்வீக ஆயுதங்களின் துணை கொண்டு அர்ஜுனன் அசுரர்களின் மாயை ஒழித்து அவர்களைக் கொன்றது...

அர்ஜுனன் {யுதிஷ்டிரனிடம்} சொன்னான், "பிறகு மலைப்பாறைகளைப் போன்ற மரத்துண்டுகளைக் கொண்ட கல்மழை பொழிந்தன. அது என்னை மிகவும் துன்புறுத்தியது. அந்த மோதலில் நான் அந்த (மலைகளை), நெருப்புடன் வெளிப்பட்ட எனது வேகமான அம்பு மழையால் சிதறடித்தேன். அந்தப் பாறைத் துணுக்குகள் விழும்போது நெருப்புக் குவியல்களாக விழுந்தன. இப்படி அந்தக் கல் மழை நிறுத்தப்பட்ட பிறகு, நீர் மழை தேர் அச்சின் அளவுள்ள தாரைகளோடு எனது அருகில் தோன்றியது. வானத்தில் இருந்து விழுந்த அந்த ஆயிரக்கணக்கான பலமிக்க நீர்த்தாரைகள் அந்த முழு வானத்தையும் திசைகளையும், திசைப்புள்ளிகளையும் நிரப்பின. கொட்டும் மழையும், வீசும் காற்றும், கர்ஜிக்கும் தைத்தியர்களும் என யாரையும் என்னால் காண முடியவில்லை. அந்தக் போர்க்களத்தில் வானையும் முழுப் பூமியையும் {இணைக்கும்படி} தொட்டுக் கொண்டு, விடாமல் பெய்து கொண்டிருந்த மழை என்னை மயங்கச் செய்தது. அதன்பேரில், நான் இந்திரனிடம் கற்ற தெய்வீக ஆயுதமான, சுடர்விட்டெரியும் பயங்கரமான விசோஷணா என்ற ஆயுதத்தை ஏவி நீரை வற்ற செய்தேன்.

ஓ! பாரதரே {யுதிஷ்டிரரே}, கல்மழை அழிக்கப்பட்டு, நீர்த்தாரைகள் வற்ற செய்யப்பட்ட பிறகு, தானவர்கள் நெருப்பையும் காற்றையும் கொண்டு மாயையைப் பரப்பினார்கள். பிறகு நான் நீராயுதங்களைக் கொண்டு {வருணாஸ்திரம் கொண்டு} அந்நெருப்பை அணைத்தேன். பிறகு பாறைகளை வீசும் ஆயுதம் கொண்டு {சைலாஸ்திரம்} அந்தக் கடும் காற்றை அடக்கினேன். இவையெல்லாம் தடுக்கப்பட்ட பிறகு, ஓ! பாரதர்களில் முதன்மையானவரே {யுதிஷ்டிரரே}, ஒடுக்கப்படமுடியாத தானவர்கள் பலதரப்பட்ட மாயைகளைத் தொடர்ந்து உருவாக்கினர். அங்கே பயங்கரமான கல்மழையும், அக்னி மற்றும் வாயு ஆயுதங்களின் மழையும் பொழிந்தன. அப்படிக் கட்டவிழ்க்கப்பட்ட மாயை அம்மோதலில் என்னைத் துன்புறச் செய்தது. எல்லாப்புறங்களிலும் அடர்த்தியான இருள் தோன்றியது.

இப்படி ஆழ்ந்த அடர்ந்த இருள் உலகத்தை மூடியதால் குதிரைகள் திரும்பின, மாதலி விழுந்தான், அவனது கையில் இருந்த தங்கச் சாட்டை {குறடா} பூமியில் விழுந்தது. ஓ! பாரதர்களில் முதன்மையானவரே {யுதிஷ்டிரரே}, இதனால் பயந்து போன அவன் என்னிடம் "எங்கிருக்கிறாய்?" என்று அடிக்கடி கேட்டான். அவன் மனம் பேதலித்திருந்த அவ்வேளையில், என்னையும் அச்சம் ஆட்கொண்டது. பிறகு அவசரத்துடன் அவன் {இந்திரனின் தேரோட்டியான மாதலி} என்னிடம், "ஓ! பார்த்தா, அமுதத்துக்காகத் தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்குப் பெரும் போர் நடந்திருக்கிறது. ஓ! பாவமற்றவனே, நான் அதைக் (அப்போரைக்) கண்டிருக்கிறேன். சம்பரனை அழித்த போதும் பயங்கரமான போர் மூண்டது. அப்போதும் நான் குறைவில்லாமல் தேவர்கள் தலைவனுக்குத் தேரோட்டியாகப் பணி செய்திருக்கிறேன். அதே போல, விரித்திரனைக் கொன்ற போதும், குதிரைகள் என்னால் நடத்தப்பட்டன. ஓ! பாண்டவா {அர்ஜுனா}, விரோச்சனின் மகன், பலன், பிரஹராதன் மற்றும் பிறருடன் நடந்த கோரமான போர்களையும் நான் கண்டிருக்கிறேன். இப்படிப்பட்ட பயங்கரமான போர்களில் எல்லாம் நான் பங்குபெற்றிருக்கிறேன். ஆனால், ஓ! பாண்டுவின் மகனே {அர்ஜுனா}, (இதற்கு முன்னால்) எப்போதும் எனது உணர்வுகளை நான் இழந்ததில்லை. பெருந்தகப்பன் அனைத்து உயிர்களின் அழிவை நிர்ணயித்துவிட்டான் என்றே நிச்சயமாக நினைக்கிறேன். அண்ட அழிவைத் தவிர வேறு எதையும் இந்தப் போர் ஏற்படுத்தாது" என்றான் {மாதலி}.

அவனது வார்த்தைகளைக் கேட்ட நான், எனது சொந்த முயற்சியால் கவலை தரும் குழப்பத்தைத் தணித்துக் கொண்டு, "தானவர்களால் பரப்பப்படும் மாயையின் பெரும் சக்தியை அழிப்பேன் என்று நான் உனக்குச் சொல்கிறேன் மாதலி. எனது கரங்களின் வலிமையையும், எனது ஆயுதங்கள் மற்றும் காண்டீவத்தின் வல்லமையையும் பார். இன்று மாயை உருவாக்கும் ஆயுதங்களால் (அதன் துணையால்), நான் இந்த ஆழ்ந்த மனச்சோர்வையும், மற்றவர்களால் பரப்பப்படும் இந்தப் பயங்கரமான மாயையும் அகற்றுவேன். ஓ! தேரோட்டியே {மாதலி}, அஞ்சாதே. உன்னை அமைதிப்படுத்திக் கொள்" என்றேன். இதைச் சொன்ன நான், ஓ! மனிதர்களின் தலைவா {யுதிஷ்டிரரே}, தேவர்களின் நன்மைக்காக, அனைத்து உயிர்களையும் வெளிப்படுத்தும் ஆயுத மாயையை ஏற்படுத்தினேன். (அவர்களது) மாயை அகன்ற போது, ஒப்பற்ற பராக்கிரமம் கொண்ட அசுரர்களில் முதன்மையானவர்களில் சிலர், பலதரப்பட்ட மாயைகளைப் மீண்டும் பரப்பினார்கள்.

அதன்பேரில், ஒரு நேரம் (உலகம்) தெரிந்தது, மறு நேரம் இருள் அதை விழுங்கியது, ஒரு நேரம் உலகம் பார்வையில் இருந்த மறைந்தது, மறு நேரம் அது நீருக்குள் மூழ்கியது. அது பிரகாசமடைந்த போது, ரதத்தின் முன்பு அமர்ந்த மாதலி, நன்கு செலுத்தப்பட்ட குதிரைகளுடன், மயிர்க்கூச்செரியும்படி அக்களத்தில் உலவ ஆரம்பித்தான். பிறகு கடுமை நிறைந்த நிவாதகவசர்கள் என்னைத் தாக்கத் தொடங்கினார்கள். எனது வாய்ப்பைக் கண்டுபிடித்த நான், அவர்களை {தானவர்களை} யமனின் மாளிகைக்கு அனுப்பி வைக்க ஆரம்பித்தேன். பொங்கியெழும் அம்மோதலில், திட்டமிட்டு நிவாதகவசர்களை அழிக்க எண்ணினேன். திடீரென்று மாயையினால் மறைக்கப்பட்ட அந்த தானவர்களை என்னால் காண முடியவில்லை.

இப்பதிவின் PDF பதிவிறக்கம்
இப்பதிவின் Word DOC பதிவிறக்கம்

செவ்வாய், மே 20, 2014

போர் தொடங்கியது! - வனபர்வம் பகுதி 169

War began! | Vana Parva - Section 169 | Mahabharata In Tamil

(தீர்த்தயாத்ரா பர்வத் தொடர்ச்சி)

நிவாதகவசர்களோடு அர்ஜுனன் போர் புரியத் தொடங்கியது...

அர்ஜுனன் {யுதிஷ்டிரனிடம்} சொன்னான், "ஓ! பாரதரே {யுதிஷ்டிரரே}, பிறகு,, நிவாதகவசர்கள் ஆயுதங்கள் தாங்கிய படி ஒரே கூட்டமாக உணர்ச்சிப் பெருக்குடன் என்னை நோக்கி விரைந்து வந்தார்கள். தேரின் பாதையைத் தடுத்து, சத்தமாகக் கர்ஜித்த அந்தப் பெரும் பலம் மிக்க ரதசாரதிகள் என்னை அனைத்து புறங்களிலும் நெருக்கி, அவர்களது கணைகளால் என்னை மூடினர். பிறகு பெரும் பராக்கிரமம் கொண்ட பிற பேய்கள் {அசுரர்கள்}, தங்கள் கணைகளாலும், தங்கள் கைகளில் இருந்த கைக்கோடரிகளையும், ஈட்டிகளையும், கோடரிகளையும் என் மீது வீசினர். இப்படி வீசப்பட்ட பெரும் பலம் வாய்ந்த கணைகளும், எண்ணற்ற கதாயுதங்களும், தண்டங்களும் இடைவிடாமல் எனது தேரில் விழுந்தபடியே இருந்தன. நிவாதகவசர்களில் பெரும்பயங்கரமான முகம் படைத்தவர்கள் விற்களையும் கூரிய ஆயுதங்களையும் எடுத்துக் கொண்டு போருக்காக என்னை நோக்கி ஓடி வந்தார்கள். அந்த மோதலில் நேராகச் செல்லக்கூடிய பலவகையான வேகமான கணைகளை எனது காண்டீவத்தில் இருந்து அடித்து, அவர்கள் ஒவ்வொருவரையும் பத்து கணைகளால் துளைத்தேன். கல்லில் கூரேற்றப்பட்ட எனது கணைகளால் அவர்கள் திரும்பி ஓடினார்கள்.


பிறகு, மாதலியால் {இந்திரனின் தேரோட்டியால்} திறம்பட ஓட்டப்பட்ட எனது குதிரைகள், பலவிதமான அசைவுகளைக்காட்டி வாயு வேகத்துடன் இருந்தன. மாதலியால் திறம்பட வழிநடத்தப்பட்ட அவை திதியின் மகன்களை {அசுரர்களை} மிதிக்கத் தொடங்கின. மாதலியால் செயல்திறத்துடன் செலுத்தப்பட்ட அந்தத் தேரில் பூட்டப்பட்டிருந்த நூற்றுக்கணக்கான {பதினாயிரம்} குதிரைகள், ஏதோ சிலவே {சிறு எண்ணிக்கையிலான குதிரைகளே} இருந்தது போல எளிதாக நகரத்தொடங்கின. அவற்றின் மிதியாலும், தேர்ச்சக்கரத்தின் சடசடப்பாலும், எனது கணை மழையாலும், தானவர்கள் நூற்றுக்கணக்கில் விழ ஆரம்பித்தனர். விற்களுடன் போர்க்கோலத்தில் இருந்த மற்றவர்கள் உயிரிழந்து, தங்கள் தேரோட்டிகள் கொல்லப்பட்டு, குதிரைகளால் இழுத்துச் செல்லப்பட்டனர். பிறகு, அனைத்து பக்கங்களையும், திசைகளையும் மூடியபடி, தாக்குவதில் திறம் படைத்த அனைவரும் (அனைத்து தானவர்களும்) பலதரப்பட்ட ஆயுதங்களுடன் வந்ததைக் கண்டு எனது மனது வருத்தமடைந்தது. (இச்சமயத்தில்) கடுமை நிறைந்த குதிரைகளைத் திறம்பட நடத்திய மாதலியின் அற்புத பராக்கிரமத்தை நான் சாட்சியாகக் கண்டேன்.

பிறகு, ஓ! மன்னா {யுதிஷ்டிரரே}, அந்த மோதலில் வித்தியாசமான வேகமான ஆயுதங்களால் நான் ஆயுதம்தாங்கிய நூற்றுக்கணக்கான ஆயிரக்கணக்கானவர்களைத் (பேய்களை [அசுரர்களை]} துளைத்தேன். ஓ! எதிரிகளைக் கொல்பவரே {யுதிஷ்டிரரே}, அனைத்து முயற்சிகளையும் முனைந்து கொண்டு களத்தில் திரிந்த என்னைக் கண்ட சக்ரனின் வீரத் தேரோட்டி {மாதலி} பெரும் திருப்தி கொண்டான். அந்தக் குதிரைகளாலும், தேராலும் ஒடுக்கப்பட்ட ஒரு சிலர் (அவர்கள் [அசுரர்கள்]} நிர்மூலமடைந்தனர்; பிறர் மோதலில் இருந்து விலகினர்; அதே நேரத்தில் கணைகளால் துன்புற்ற (சிலர்) நிவாடகவசர்கள், களத்தில் எங்களுக்குச் சவால் விட்டு பெரும் பலமிக்கக் கணைகளை மழையாகப் பொழிந்த படி எதிர்த்து வந்தனர். அதன்பேரில், மந்திரங்களால் ஈர்க்கப்பட்டுப் பிரம்ம ஆயுதங்களோடு தொடர்புடைய நான் அடித்த நூற்றுக்கணக்கான ஆயிரக்கணக்கான வேகமான ஆயுதங்கள் அவர்களை எரிக்கத் தொடங்கின. என்னால் கடுமையாக ஒடுக்கப்பட்ட அந்தப் பலமிக்க அசுரர்கள் கோபம் மூண்டு ஒன்றாகச் சேர்ந்து கதாயுதங்களையும்ம், கணைகளையும் வாட்களையும் என் மீது பொழிந்தனர்.

பிறகு, ஓ பாரதரே {யுதிஷ்டிரரே}, தேவர்கள் தலைவனுக்குப் {இந்திரனுக்குப்} பிடித்த ஆயுதமான மாகவன் என்ற பெயர் கொண்ட கடும் சக்தி படைத்த தலைமையான ஆயுதத்தை எடுத்து, அந்த ஆயுதத்தின் சக்தியைக் கொண்டு, அவர்களால் அடிக்கப்பட்ட திரிசூலங்கள், வாட்கள், மற்றும் தோமரங்களை ஆயிரம் துண்டுகளாக அறுத்தெறிந்தேன். பிறகு கோபத்தால் அவர்கள் கரங்களையும் அறுத்து ஒவ்வொருவர் மீதும் பத்து கணைகளைத் துளைத்தேன். அந்தப் போர்க்களத்தில் காண்டீவத்தில் இருந்து அடிக்கப்பட்ட கணைகள் அத்தனையும் கருவண்டுகளின் வரிசைகள் போலத் தெரிந்ததைக் கண்டு மாதலி ரசித்தான். அவர்களும் என் மீது கணைகளைப் பொழிந்தனர். ஆனால் நான் அந்தப் பலமிக்கக் கணைகளை எனது கணைகளால் அறுத்தேன்.

பிறகு இப்படி அடிக்கப்பட்ட நிவாதகவசர்கள் மீண்டும் அனைத்துப் புறங்களில் இருந்தும் பலம் மிக்கக் கணைகளால் என்னை மறைத்தனர். நான் அந்தக் கணைகளின் சக்தியை எனது வேகமான அற்புதமான எரிஆயுதங்களால் சமன் செய்து, கலங்கடித்து, அவர்களை ஆயிரக்கணக்கில் துளைத்தெடுத்தேன். அவர்களது கிழிந்த உடலில் இருந்த இரத்தம், மலை முகடுகளில் இருந்து ஓடும் மழைக்கால நீர் போல வழியத் தொடங்கியது. இந்திரனின் வஜ்ராயுதத்தைப் போன்று நேராகச் செல்லும் எனது வேகமான கணைகளால் காயமடைந்த அவர்கள் பெரிதும் துன்பமடைந்தனர். அவர்களது உடல்களில் நூற்றுக்கணக்கான இடங்களில் துளைக்கப்பட்டிருந்தனர். அவர்களது கரங்களின் சக்தியும் குறைந்து போயிற்று. பிறகு அந்த நிவாதகவசர்கள் மாயைக் கொண்டு (மாயையின் உதவி கொண்டு) என்னுடன் மோதினர்.


இப்பதிவின் PDF பதிவிறக்கம்
இப்பதிவின் Word DOC பதிவிறக்கம்

திங்கள், மே 19, 2014

நிவாதகவசர்கள்! - வனபர்வம் பகுதி 168

Nivata Kavachas! | Vana Parva - Section 168 | Mahabharata In Tamil

(தீர்த்தயாத்ரா பர்வத் தொடர்ச்சி)

மாதலி செலுத்திய இந்திரனின் தேரில் சென்ற அர்ஜுனன் நிவாதகவசர்களின் நகரத்தை அடைந்தது; அர்ஜுனனின் சங்கு முழக்கத்தில் பயந்திருந்த நிவாதகவசர்களோடு அவன் போர் புரியத் தொடங்கியது...

அர்ஜுனன் {யுதிஷ்டிரனிடம்} சொன்னான், "சில இடங்களில் நடைபெற்ற பெருமுனிவர்களின் துதிகளுக்குப் பிறகு நான், (ஒரே நீளமாகத் தொடர்ந்து சென்று) வற்றாத நீர்த் தலைவனான கடலைக் கண்டேன். பாயும் பாறைகள் இடம் பெயர்வது போலவும், ஒன்றாகச் சந்தித்து உருண்டு செல்வது போலவும் அலைகள் எழும்பின. அங்கே ரத்தினங்கள் நிறைந்த மரப்பட்டைகள் சுற்றிலும் (காணப்பட்டது) இருந்தன. அங்கே திமிங்கலங்களும், ஆமைகளும், மகரங்களும் நீரில் பாதி மூழ்கியிருக்கும் பாறைகளைப் போலத் தெரிந்தன. சுற்றிலும் நீரில் மூழ்கியிருந்த ஆயிரக்கணக்கான உருளையான சங்குகள் இரவு நேர வானில் தெரியும் ஒளிபொருந்திய மேகங்களைப் போலத் தெரிந்தன. ஆயிரங்களுக்கு மேல் ஆயிரங்களாகக் குவியல் குவியலாக ரத்தினங்கள் மிதந்தன. சுழற்சியுடன் கூடிய வன்மையான காற்று வீசிக்கொண்டிருந்தது பார்ப்பதற்கு அற்புதமாக இருந்தது.

சக்திமிக்க அலைகள் கொண்ட அனைத்து நீர்நிலைகளின் தலைவனைக் {கடலைக்} கண்ட பிறகு, அங்கிருந்து குறைந்த தூரத்திலேயே தானவர்கள் நிறைந்த அந்தப் பேய் நகரத்தைக் கண்டேன். பூமிக்கு அடியில் விரைவாகச் சென்று கொண்டிருந்த தானவர்கள் இருந்த அங்கேயும் கூட, தேரைச் செலுத்துவதில் திறன்மிக்க மாதலி {இந்திரனின் தேரோட்டி}, அத்தேரில் உறுதியாக அமர்ந்து சக்தியுடன் அதைச் செலுத்தினான். சில இடங்களில் மோதி, அந்நகரத்தைத் தனது தேரின் சடசடப்பொலியில் நடுங்க வைத்தான் {மாதலி}. வானத்தில் ஏற்படும் மேக கர்ஜனை போன்று இருந்த அத்தேரின் சடசடப்பொலியைக் கேட்ட தானவர்கள் என்னைத் தேவர்கள் தலைவன் {இந்திரன்} என்று எண்ணி அச்சமுற்றனர். பிறகு இதயத்தால் பயந்திருந்த அவர்கள் {தானவர்கள்} அனைவரும், தங்கள் கரங்களில் விற்களையும், கணைகளையும், வாள்களையும், ஈட்டிகளையும், கோடரிகளையும், கதாயுதங்களையும், தண்டங்களையும் தாங்கியபடி நின்றனர்.

பிறகு தங்கள் நகரத்தைக் காக்க வேண்டிய அனைத்து ஏற்பாடுகளையும் செய்த அச்சம் நிறைந்த மனம் கொண்ட தானவர்கள், அங்கிருக்கும் எதையும் கண்டுபிடிக்காதவாறு {நகரத்தின்} வாயில்களை அடைத்தனர். அதன்பிறகு பயங்கர ஒலி கொண்ட தேவதத்தம் என்ற எனது சங்கை எடுத்து, மிகுந்த உற்சாகத்தோடு மீண்டும் மீண்டும் எனது காற்றைச் செலுத்தினேன் {ஊதினேன்}. அந்த முழுச் சூழலையே நிறைத்த அவ்வொலி எதிரொலிகளை எழுப்பியது. இதனால் பெரும் உயிரினங்கள் பயந்து (தங்களை) ஒளித்துக் கொண்டன. பிறகு, ஓ! பாரதா {யுதிஷ்டிரரே}, திதியின் வாரிசுகளான அந்த நிவாட கவசர்கள் ஆபரணங்கள் பூண்டபடி ஆயிரக்கணக்கில் தங்கள் தோற்றத்தைக் காட்டினர். வித்தியாசமான கவசங்களைப் பூண்டு, தங்கள் கரங்களில் பலதரப்பட்ட ஆயுதங்களும், இரும்பு ஈட்டிகளும், கதாயுதங்களும், தண்டங்களும், சூலங்களும், பட்டாக்கத்திகளும், சக்கரங்களும், சதாக்னிகளும், பூசுண்டிகளும், பலதரப்பட்ட வாட்களையும் எடுத்துக் கொண்டனர்.

ஓ! பாரதர்களில் முதன்மையானவரே {யுதிஷ்டிரரே}, ரதம் செலுத்த வேண்டிய முறை குறித்து நிச்சயித்துக் கொண்ட மாதலி, தரை அளவில் தனது குதிரைகளைச் செலுத்தினான். விரைவாகச் செல்லும் அந்தக் குதிரைகளை அவன் செலுத்திய வேகத்தால் என்னால் எதையும் பார்க்க முடியவில்லை. இது எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. தானவர்கள் வித்தியாசமான தங்கள் இசைக்கருவிகள் மூலம் ஒலியெழுப்பினர். அவ்வொலியால் மதியிழந்த அச்சமுற்ற மீன்கள் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் திடீரென விரைந்து ஓடின. ஒரு பெரும் படை எனக்கு எதிராகக் கிளம்பியது. அந்தப் பேய்கள் எனக்கெதிராக நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் கூரிய கணைகளை அடித்தனர்.

பிறகு, ஓ பாரதரே {யுதிஷ்டிரரே}, நிவாதகவசர்களை அழிக்கும்படியாக அந்தப் பேய்களுக்கும் எனக்குமான பயங்கரப் போர் மூண்டது. அந்தப் பெரும்போருக்கு தேவ முனிவர்களும், தானவ முனிவர்களும், பிரம்ம முனிவர்களும், சித்தர்களும் வந்திருந்தனர். வெற்றியை விரும்பிய அம்முனிவர்கள், தாரைக்கான (நடைபெற்ற) போரில் இந்திரனுக்குச் செய்தது போல (துதி) என்னைத் துதித்து இனிய வார்த்தைகள் கூறினர்.

இப்பதிவின் PDF பதிவிறக்கம்
இப்பதிவின் Word DOC பதிவிறக்கம்

மஹாபாரதத்தின் முக்கிய மனிதர்கள் வரும் பகுதிகள்

அக்ருதவ்ரணர் அக்னி அகம்பனன் அகஸ்தியர் அகிருதவரணர் அங்கதன் அங்காரபர்ணன் அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அசலன் அசுவினிகள் அத்புதன் அத்ரி அத்ரிசியந்தி அதிரதன் அபிமன்யு அம்பரீஷன் அம்பா அம்பாலிகை அம்பை அயோதா தௌம்யா அர்வாவசு அர்ஜுனன் அரிஷ்டநேமி அருணன் அருணி அருந்ததி அலம்புசன் அலாயுதன் அவிந்தியன் அவுர்வா அன்சுமான் அனுவிந்தன் அஷ்டகன் அஷ்டவக்கிரர் அஸ்வத்தாமன் அஸ்வபதி ஆணிமாண்டவ்யர் ஆத்ரேயர் ஆதிசேஷன் ஆர்யகன் ஆர்ஷ்டிஷேணர் ஆஸ்தீகர் இந்திரசேனன் இந்திரசேனை இந்திரத்யும்னன் இந்திரன் இந்திரஜித் இராவான் {அரவான்} இல்வலன் உக்கிரசேனன் உக்தன் உச்சைஸ்ரவஸ் உசீநரன் உத்தமௌஜஸ் உத்தரன் உத்தரை உத்தவர் உத்தாலகர் உதங்கர் உதங்கா உபமன்யு உபரிசரன் உபஸ்ருதி உலூகன் உலூபி ஊர்வசி எலபத்திரன் ஏகலவ்யன் ஐராவதன் கங்கன் கங்கை கசன் கடோத்கசன் கண்வர் கணிகர் கத்ரு கந்தன் கபோதரோமன் கயன் கர்ணன் கருடன் கல்கி கல்மாஷபாதன் கலி கவந்தன் கனகன் கஹோடர் காகமா காசியபர் காதி காந்தாரி காமதேனு காயத்ரி கார்க்கோடகன் கார்த்திகை காலகேயர் காலவர் காளி காக்ஷிவத் கிந்தமா கிர்மீரன் கிரது கிரந்திகன் கிராதன் கிரிசன் கிரிடச்சி கிருதவர்மன் கிருதவீர்யன் கிருதாசி கிருபர் கிருஷ்ணன் கீசகர்கள் கீசகன் குணகேசி குந்தி குந்திபோஜன் குபேரன் கும்பகர்ணன் குரோதவாசர்கள் குவலாஸ்வன் கேசின் கேசினி கைகேயி கோடிகன் கோமுகன் கௌசிகர் கௌசிகி கௌதமர் சக்திரி சக்ரதேவன் சகரன் சகாதேவன் சகுந்தலை சகுனி சங்கன் சச்சி சசபிந்து சஞ்சயன் சஞ்சயன் 1 சத்தியபாமா சத்தியவதி சத்தியஜித் சத்யபாமா சத்யவான் சதானீகன் சந்தனு சந்திரன் சம்சப்தகர்கள் சம்பா சம்பை சம்வர்ணன் சமீகர் சர்மிஷ்டை சர்யாதி சரஸ்வதி சல்லியன் சலன் சனத்சுஜாதர் சஹஸ்ரபத் சாகரன் சாண்டிலி சாத்யகி சாத்யர்கள் சாந்தை சாம்பன் சாம்யமணி சாரங்கத்வஜன் சாரிசிரிகன் சாருதேஷ்ணன் சால்வன் சாவித்ரி சிகண்டி சிங்கசேனன் சிசுபாலன் சித்திரசேனன் சித்திராங்கதை சித்ரவாஹனன் சிபி சியவணன் சியவனர் சிரிங்கின் சிருஞ்சயன் சிவன் சீதை சுக்ரன் சுக்ரீவன் சுகன்யா சுசர்மன் சுசோபனை சுதர்சனன் சுதர்மை சுதன்வான் சுதக்ஷிணன் சுதாமன் சுதேவன் சுதேஷ்ணை சுந்தன் உபசுந்தன் சுநந்தை சுப்ரதீகா சுபத்திரை சுமுகன் சுரதை சுருதசேனன் சுருதர்வான் சுருதாயுதன் சுருதாயுஸ் சுவாகா சுவேதகேது சுனந்தை சுஹோத்திரன் சூதன்வான் சூர்ப்பனகை சூரன் சூரியதத்தன் சூரியன் சேகிதானன் சேதுகன் சைகாவத்யர் சைப்யை சைரந்திரி சோமகன் சோமதத்தன் சௌதியும்னி சௌனகர் ததீசர் தபதி தபஸ் தம்போத்பவன் தமயந்தி தமனர் தர்மதேவன் தர்மவியாதர் தளன் தக்ஷகன் தாத்ரேயிகை தார்க்ஷ்யர் தாருகன் தாலப்யர் தியுமத்சேனன் திர்கதமஸ் திரஸதஸ்யு திரிசிரன் திரிஜடை திருதராஷ்டிரன் திருஷ்டத்யும்னன் திரௌபதி திலீபன் திலோத்தமை திவோதாசன் துச்சலை துச்சாசனன் துந்து துர்க்கை துர்மதன் துர்மர்ஷணன் துர்முகன் துர்வாசர் துர்ஜயன் துரியோதனன் துருபதன் துருபதன் புரோகிதர் துரோணர் துவஷ்டிரி துவாபரன் துஷ்கர்ணன் துஷ்யந்தன் தேவ தேவசேனை தேவயானி தேவாபி தௌமியர் நகுலன் நகுஷன் நரகாசுரன் நரன் நளன் நளன்2 நாரதர் நாராயணர்கள் நாராயணன் நிவாதகவசர்கள் நீலன் நைருதர்கள் பகதத்தன் பகர் பகன் பகீரதன் பத்ரசாகன் பத்ரா பப்ருவாஹனன் பர்ணாதன் பர்வதர் பரசுராமர் பரத்வாஜர் பரதன் பராசரர் பராவசு பரீக்ஷித் பரீக்ஷித்1 பலராமன் பலன் பலி பாகுகன் பாண்டியன் பாண்டு பானுமான் பாஹ்லீகர் பிங்களன் பிரகலாதன் பிரத்யும்னன் பிரத்னஸ்வன் பிரதர்த்தனன் பிரதிவிந்தியன் பிரதீபன் பிரம்மத்வாரா பிரம்மா பிரம்மாதி பிரமாதின் பிராதிகாமின் பிருகத்யும்னன் பிருகதஸ்வர் பிருகு பிருது பிருந்தாரகன் பிருஹத்சேனை பிருஹத்பலன் பிருஹத்ரதன் பிருஹந்நளை பிருஹஸ்பதி பீமன் பீமன்1 பீஷ்மர் புரு புருரவஸ் புரோசனன் புலஸ்தியர் புலஹர் புலோமா புஷ்கரன் பூமாதேவி பூரி பூரிஸ்ரவஸ் பௌரவன் பௌலோமர் மங்கணகர் மடன் மணிமான் மதிராக்ஷன் மதுகைடபர் மந்தபாலர் மந்தரை மயன் மருத்தன் மஹாபிஷன் மஹிஷன் மாத்ரி மாதலி மாதவி மாந்தாதா மார்க்கண்டேயர் மாரீசன் மாலினி மிருத்யு முகுந்தன் முசுகுந்தன் முத்கலர் முனிவர்பகன் மூகன் மேதாவி மேனகை மைத்ரேயர் யது யமன் யயவரர் யயாதி யவக்கிரீ யுதாமன்யு யுதிஷ்டிரன் யுயுத்சு யுவனாஸ்வன் ரந்திதேவன் ராகு ராதை ராமன் ராவணன் ரிசீகர் ரிதுபர்ணன் ரிஷ்யசிருங்கர் ரிஷபர் ருக்மரதன் ருக்மி ருத்திரன் ருரு ரேணுகை ரைப்பியர் ரோமபாதன் லட்சுமணன் லட்சுமி லபிதை லக்ஷ்மணன் லோகபாலர்கள் லோபாமுத்திரை லோமசர் லோமபாதன் லோமஹர்ஷனர் வசாதீயன் வசிஷ்டர் வசு வசுதேவர் வசுமனஸ் வந்தின் வர்கா வருணன் வஜ்ரவேகன் வாசுகி வாதாபி வாமதேவர் வாயு வார்ஷ்ணேயன் வாலகில்யர் வாலி விகர்ணன் விசாகன் விசித்திரவீரியன் விதுரன் விதுலை விந்தன் விபாண்டகர் விபாவசு விபீஷணன் வியாக்ரதத்தன் வியாசர் வியுஷிதஸ்வா விராடன் விருத்திரன் விருஷகன் விருஷசேனன் விருஷதர்பன் விருஷபர்வன் விரோசனன் விவிங்சதி வினதை விஷ்ணு விஸ்வகர்மா விஸ்வாமித்ரர் வேதா வைகர்த்தனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு வைனியன் ஜடாசுரன் ஜடாயு ஜந்து ஜமதக்னி ஜரத்காரு ஜராசந்தன் ஜரிதை ஜரை ஜலசந்தன் ஜனகன் ஜனபதி ஜனமேஜயன் ஜாரிதரி ஜிமூதன் ஜீவலன் ஜெயத்சேனன் ஜெயத்ரதன் ஜோதஸ்நாகாலி ஷாமந்தர் ஸ்தூணாகர்ணன் ஸ்வேதகி ஸ்வேதகேது ஸ்வேதன் ஹயக்ரீவன் ஹர்யஸ்வன் ஹரிச்சந்திரன் ஹனுமான் ஹிடிம்பன் ஹிடிம்பை ஹோத்திரவாஹனர்
 
Creative Commons License
முழுமஹாபாரதம் by முழுமஹாபாரதம் is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Based on a work at http://mahabharatham.arasan.info.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://mahabharatham.arasan.info.
mahabharatham.arasan.info. Blogger இயக்குவது.
Back To Top