clone demo
பாண்டு லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
பாண்டு லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

ஞாயிறு, ஜூன் 28, 2015

துரோணர், விதுரன், காந்தாரி பேச்சு! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 148

"The speech of Drona, Vidura and Gandhari! | Udyoga Parva - Section 148 | Mahabharata In Tamil

(பகவத்யாந பர்வம் –77)

பதிவின் சுருக்கம் : குருக்களின் நாடு பாண்டுவுக்கு எப்படி உரிமையானது என்றும், அதன் காரணமாக யுதிஷ்டிரனுக்குத் தார்மீக அடிப்படையில் எப்படி உரிமையானது என்றும் துரோணர், விதுரன் மற்றும் காந்தாரி ஆகியோர் துரியோதனனுக்கு எடுத்துரைத்ததைக் கிருஷ்ணன் யுதிஷ்டிரனிடம் சொன்னது...

வாசுதேவன் {கிருஷ்ணன் யுதிஷ்டிரனிடம்} சொன்னான், "பீஷ்மர் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்ன பிறகு, பேசுவதற்கு எப்போதும் தகுதிவாய்ந்தவரான துரோணர், (கூடியிருந்த) ஏகாதிபதிகளுக்கு மத்தியில், {யுதிஷ்டிரரான} உமக்கு நன்மையான வார்த்தைகளைத் துரியோதனனிடம் பேசினார். அவர் {துரோணர் துரியோதனனிடம்}, "ஓ! ஐயா {துரியோதனா}, பிரதீபரின் மகன் சந்தனு, தனது குலத்தின் நன்மைக்கு அர்ப்பணிப்புடன் இருந்ததைப் போலவும், பீஷ்மர் என்று அழைக்கப்படும் தேவவிரதன் தனது குலத்தின் நன்மையில் அர்ப்பணிப்புடன் இருந்ததைப் போலவும், உண்மைக்கு {சத்தியத்திற்கு} உறுதியான அர்ப்பணிப்புடன் இருந்தவனும், தனது ஆசைகளைக் கட்டுக்குள் வைத்திருந்தவனும், அறம் சார்ந்தவனும், அற்புத நோன்புகளைக் கொண்டவனும், அனைத்துக் கடமைகளிலும் கவனத்துடன் இருந்தவனும், குருக்களின் மன்னனுமான அந்த அரசன் பாண்டுவும் தனது குலத்தின் நன்மையில் அர்ப்பணிப்புடனேயே இருந்தான்.


(தான் கொண்ட உரிமையின் படி) குரு குலத்தைத் தழைக்க வைத்த அவன் {பாண்டு}, பெரும் ஞானம் கொண்ட தனது அண்ணன் திருதராஷ்டிரனுக்கும், தனது தம்பி க்ஷத்ரிக்கும் (விதுரனுக்கும்) அரசாட்சியைக் கொடுத்தான். மங்காப் புகழ் கொண்ட அரியணையில் இந்தத் திருதராஷ்டிரனை அமர்த்திய, குருகுலத்தின் அந்த அரச மகன் {பாண்டு}, அதன்பிறகு, தன் இரு மனைவியருடன் காட்டுக்குச் சென்றான். மனிதர்களில் புலியான விதுரன், பெரும் பணிவுடன், திருதராஷ்டிரனுக்குக் கீழ் தன்னை அமர்த்திக்கொண்டு, பனைமரத்தின் இளங்கிளை ஒன்றால் சாமரம் வீசிக் கொண்டு, இவனிடம் {திருதராஷ்டிரனிடம்} அடிமையைப் போலக் காத்திருக்கத் தொடங்கினான் {பணிவிடை செய்யத் தொடங்கினான் இந்த விதுரன்}.

பிறகு, ஓ! ஐயா {துரியோதனா}, குடிமக்கள் அனைவரும் பாண்டுவிடம் எப்படிப் பணிந்து நடந்தார்களோ, அப்படியே மன்னன் திருதராஷ்டிரனிடமும், அன்றிலிருந்து பணிந்து நடந்து வருகிறார்கள். பகை நகரங்களை வெல்பவனான பாண்டு, திருதராஷ்டிரனிடமும், விதுரனிடமும் நாட்டைக் கொடுத்துவிட்டு உலகம் முழுவதும் சுற்றினான். எப்போதும் உண்மைக்கு {சத்தியத்துக்கு} அர்ப்பணிப்புடன் இருக்கும் விதுரன், நிதி, தானம், (நாட்டின்) சேவகர்களை மேற்பார்வையிடுதல், அனைவருக்கும் உணவிடுதல் ஆகிய துறைகளின் {நிதி மற்றும் உள்துறை ஆகியவற்றின்} அதிகாரத்தை {திருதராஷ்டிரர் ஆட்சியில்} எடுத்துக் கொண்டான். அதே வேளையில், பகை நகரங்களை வெல்பவரான பெரும் சக்தி கொண்ட பீஷ்மரோ, மன்னர்களிடம் போர், அமைதி, தேவையானவற்றைச் செய்தல், அல்லது பரிசுகளை நிறுத்தி வைத்தல் போன்ற துறைகளை {வெளியுறவு மற்றும் பாதுகாப்புத் துறைகளை} மேற்பார்வையிட்டார். பெரும் பலம் கொண்ட மன்னன் திருதராஷ்டிரன் அரியணையில் இருக்கும்போது, உயர் ஆன்ம விதுரன் அவன் {திருதராஷ்டிரன்} அருகிலேயே  இருந்தான்.

திருதராஷ்டிரனின் குலத்தில் பிறந்த நீ, குடும்பத்துக்குள் பிளவைக் கொண்டு வர எப்படித் துணிந்தாய்? உனது சகோதரர்களிடம் (பாண்டவர்களிடம்) ஒற்றுமையாக இருந்து, இன்பத்துக்கான அனைத்துப் பொருட்களையும் அனுபவிப்பாயாக. ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, கோழைத்தனத்தாலோ {ஏழ்மையாலோ}, செல்வத்துக்காகவோ நான் இதை உன்னிடம் சொல்லவில்லை. ஓ! மன்னர்களில் சிறந்தவனே {துரியோதனா}, பீஷ்மர் எனக்குக் கொடுத்த செல்வத்தையே நான் அனுபவிக்கிறேன்; நீ கொடுத்ததை அல்ல. ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, எனது வாழ்வாதாரத்திற்கான வழிகளை நான் உன்னிடம் பெற விரும்பவில்லை. {நான் பீஷ்மரால் கொடுக்கப்பட்டதில் மனம் நிறைகிறேன். உன்னால் கொடுக்கப்பட்டதை விரும்பவில்லை}. எங்கே பீஷ்மர் இருக்கிறாரோ, அங்கேதான் இந்தத் துரோணன் இருப்பான். பீஷ்மர் உன்னிடம் சொன்னதைச் செய்வாயாக. ஓ! எதிரிகளை வாட்டுபவனே {துரியோதனா}, பாண்டுவின் மகன்களுக்கு {பாண்டவர்களுக்கு}, பாதி நாட்டைக் கொடுப்பாயாக. ஓ! ஐயா {துரியோதனா}, உன்னிடம் போலத்தான், நான் அவர்களுக்கும் ஆசானாகச் செயல்பட்டேன். உண்மையில், அஸ்வத்தாமன் எப்படியோ, அப்படியே வெண்குதிரைகளைக் கொண்ட அர்ஜுனனும் எனக்கு ஆவான். உணர்ச்சி மிக்கப் பேச்சினால் {ஆவதென்ன?} என்ன பயன் ஏற்படும்? நீதி எங்கே இருக்கிறதோ, அங்கேதான் வெற்றி இருக்கும்" என்றார் {துரோணர்}.

வாசுதேவன் {கிருஷ்ணன்} தொடர்ந்தான், "அளக்கமுடியாத சக்தி கொண்ட துரோணர் இதைச் சொன்னதும், ஓ! மன்னா {யுதிஷ்டிரரே}, உண்மைக்குத் தன்னை அர்ப்பணித்திருக்கும் அறம்சார்ந்த விதுரர், தனது பெரியப்பாவை {பீஷ்மரை} நோக்கித் திரும்பி, அவரது முகத்தைப் பார்த்தார். பிறகு விதுரர் {பீஷ்மரிடம்}, "ஓ! தேவவிரதரே {பீஷ்மரே}, நான் பேசும் இவ்வார்த்தைகளைக் கேட்பீராக. அழியும் தருவாயில், இந்தக் குரு குலம் உம்மால் மீட்கப்பட்டது. இதன் காரணமாகவே நீர் எனது இப்போதைய புலம்பல்களில் வேறுபடுகிறீர். {புலம்புகிறவனான எனது வார்த்தைகளை அலட்சியம் செய்கிறீர்}. இந்த நமது குலத்தின் களங்கமும், காமத்தால் உணர்வுகளை இழந்தவனும், நன்றி மறந்தவனும், தீயவனும், பேராசைக்கு அடிமையானவனுமாக இந்தத் துரியோதனன் இருந்தாலும், அவனது {துரியோதனனின்} விருப்பங்களையே நீர் பின்தொடர்கிறீர். அறம் மற்றும் பொருளை மேற்கொள்பவரான தனது தந்தையின் {திருதராஷ்டிரரின்} கட்டளைகளை மீறிவரும் துரியோதனனின் செயல்களுக்கான விளைவுகளை நிச்சயம் குருக்கள் தாங்கத்தான் வேண்டும். ஓ! பெரும் மன்னா {பீஷ்மரே}, குருக்கள் அழியா வண்ணம் செயல்படுவீராக.

ஓவியம் படைக்கும் ஓவியனைப் போல, ஓ! மன்னா {பீஷ்மரே}, நானும், திருதராஷ்டிரரும் உயிர்பெறக் காரணமாக இருந்தவர் நீரே. உயிரினங்களைப் படைத்த படைப்பாளனே {பிரம்மனே}, அவற்றை மீண்டும் அழிக்கிறான். அவனைப் {பிரம்மனைப்} போலவே செயல்படாதீர். உமது கண் முன்பாகவே உமது குலம் அழிவதைக் கண்டு, அதை அலட்சியம் செய்யாதீர். எனினும், நெருங்கி வரும் உலகளாவிய படுகொலையின் விளைவால், உமது அறிவை இழந்துவிட்டீரெனில் {உமக்கு புத்தி கெட்டுவிட்டதெனில்}, என்னையும், திருதராஷ்டிரரையும் அழைத்துக் கொண்டு காட்டுச் செல்வீராக. இல்லையெனில் {புத்தி கெடவில்லையெனில்}, தனது அறிவை வஞ்சித்துக் கொள்ளும் இந்தத் தீய துரியோதனனை இன்றே கட்டிப் போட்டு, பாண்டுவின் மகன்களுடன் இந்த நாட்டை ஆண்டு, அதைச் சுற்றிலும் பாதுகாப்பீராக. ஓ! மன்னர்களில் புலியே {பீஷ்மரே}, எண்ணிப் பாரும். பாண்டவர்கள், குருக்கள், மற்றும் அளவற்ற சக்தி கொண்ட பிற மன்னர்கள் ஆகியோரின் பெரும் படுகொலைகள் நம்முன்னே இருக்கின்றன" என்றார் {விதுரர்}.

துயரால் நிரம்பி வழிந்த இதயத்துடன் இருந்த விதுரர் இதைச் சொல்லி நிறுத்தினார். இக்காரியம் குறித்துச் சிந்தித்த அவர் {விதுரர்}, மீண்டும் மீண்டும் பெருமூச்சு விடத் தொடங்கினார்.

பிறகு, ஒரு முழு இனமே அழிவுக்குள்ளாகப்போவதை அறிந்து எச்சரிக்கை அடைந்த மன்னன் சுபலனின் மகள் {காந்தாரி}, மிகுந்த சீற்றத்துடன், கூடியிருந்த மன்னர்கள் முன்னிலையில், தீய இதயம் கொண்ட கொடூரனான துரியோதனனிடம், அறம் மற்றும் பொருள் நிறைந்த இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னாள். அவள் {காந்தாரி துரியோதனனிடம்}, "பாவம் நிறைந்த நீ, உன் ஆலோசகர்களின் ஆதரவோடு செய்த குற்றங்களை அறிக்கையிடப் போகும் (எனது) வார்த்தைகளை, இந்த அரசச் சபையில் இருக்கும் மன்னர்கள் அனைவரும் மற்றும் இந்தச் சபையின் பிற உறுப்பினர்களான மறுபிறப்பாள முனிவர்களும் {பிராமணர்களும்} கேட்கட்டும்.

குருக்களின் நாடு முறையான வகையில், அடுத்தடுத்து அனுபவிக்கப்படுகிறது {ஆளப்படுகிறது}. இதுவே எப்போதும் நமது குலத்தின் வழக்கமுமாகும். நீயோ, பாவம் நிறைந்த ஆன்மாவோடும், அதீதத் தீச்செயல்களைச் செய்து கொண்டும், குரு நாட்டை நீதியற்ற வகையில் அழிக்க முற்படுகிறாய். பெரும் முன்னறிதிறம் கொண்ட விதுரனைத் (தனது ஆலோசகராக) தன் கீழே கொண்டிருக்கும் திருதராஷ்டிரர் இந்த நாட்டை உடைமையாகக் கொண்டிருக்கிறார். இந்த இருவரையும் கடந்து, ஏன் அறியாமையால் அரசாட்சியின் மேல் இப்போது பேராசை கொள்கிறாய்?

பீஷ்மர் உயிரோடிருக்கையில், உயர் ஆன்ம மன்னன் {திருதராஷ்டிரன்}, க்ஷத்ரி {விதுரன்} ஆகிய இருவரும் கூட, அவருக்கு {பீஷ்மருக்கு} அடங்கியே நடக்க வேண்டும். உண்மையில், தான் ஏற்ற நீதியின் விளைவால், மனிதர்களில் முதன்மையானவரும், கங்கையின் பிள்ளையுமான உயர் ஆன்ம பீஷ்மர் ஆட்சியுரிமையை விரும்பவில்லை.. இதன்காரணமாக, இந்த வெல்லப்பட முடியாத நாடு பாண்டுவுக்கு உடைமையானது. எனவே, அவனது {பாண்டுவின்} பிள்ளைகளே இன்று {அதற்கு} தலைவர்களாவர் {எஜமானர்களாவர்}; வேறு எவனும் அல்ல. தங்கள் தந்தைவழி உரிமையால், இந்தப் பரந்த நாடு, பாண்டவர்களுக்கும், அவர்களது பிள்ளைகளுக்கும் மற்றும் பேரப்பிள்ளைகளுக்கும் என முறையான வரிசையில் உரிமையானதாகும்.

உயர்ந்த ஆன்மாக் கொண்டவரும், குருக்களின் அறிவுநிறைந்த தலைவரும், உண்மையை உறுதியுடன் கடைப்பிடிப்பவருமான தேவவிரதர் {பீஷ்மர்} என்ன சொல்கிறாரோ, அதன் படி இந்த மன்னனும் {திருதராஷ்டிரரும்}, விதுரனும், பெரும் நோன்புகள் கொண்ட பீஷ்மரின் கட்டளையின் பேரில், அதையே அறிக்கையிட்டபடி {பறைசாற்றியபடி}, நமது குலத்தின் வழக்கத்தை நோற்று, உரிய வகையில் நமது நாட்டை ஆளட்டும். இதுவே (இந்தக் குலத்தின்) நலன்விரும்பிகள் செயல்பட வேண்டிய முறையாகும். தர்மனின் மகனான யுதிஷ்டிரன், அறத்தை முதன்மையாகக் கொண்டு, மன்னன் திருதராஷ்டிரரால் வழிகாட்டப்பட்டு, சந்தனுவின் மகனால் {பீஷ்மரால்} தூண்டப்பட்டு, குருக்களின் இந்த நாட்டைச் சட்ட முறைமைகளின்படி அடைந்து, நீதியுடன் நீண்ட வருடங்கள் ஆளட்டும்" என்றாள் {காந்தாரி}."


செவ்வாய், செப்டம்பர் 17, 2013

ராஜசூய வேள்வி செய்யலாமே! - சபாபர்வம் பகுதி 12

Do Rajasuya Sacrifice! | Sabha Parva - Section 12 | Mahabharata In Tamil

(லோகபால சபாகயானா பர்வத் தொடர்ச்சி)

இப்பதிவின் காணொலி புத்தகத்தை யூடியூபில் காண




ஹரிச்சந்திரன் மட்டும் எப்படி இந்திரலோகத்தில் இருக்கிறான் என்று யுதிஷ்டிரன் நாரதரிடம் கேட்டது; நாரதர் ஹரிச்சந்திரனின் ராஜசூய வேள்வி குறித்து சொல்வது; பாண்டு யுதிஷ்டிரனை ராஜசூயம் செய்யச் சொன்னதாக நாரதர் யுதிஷ்டிரனிடம் சொன்னது; நாரதர் துவாரகைக்குச் சென்றது.

யுதிஷ்டிரன், "ஓ மேன்மையான மனிதர்களில் முதன்மையானவரே {நாரதரே}, நீர் எனக்கு வித்தியாசமான சபா மண்டபங்களை எனக்கு விளக்கிச் சொன்னீர், அதில் பூலோகத்தில் இருந்த அனைத்து ஏகாதிபதிகளும் எமனின் சபையில் இருப்பதாகத் தெரிகிறது. மேலும், ஓ குருவே {நாரதரே}, கிட்டத்தட்ட அனைத்து நாகர்களும், முக்கியமான தைத்தியர்களும், நதிகளும், சமுத்திரங்களும் வருணனில் சபையில் இருப்பதாகவும் தெரிகிறது. யக்ஷர்கள், குஹ்யர்கள், ராட்சசர்கள், கந்தர்வர்கள், அப்சரஸ்கள், காளையைத் தனது வாகனமாகக் கொண்டிருக்கும் தெய்வம் {யமன்} ஆகியோர் கருவூலத் தலைவனின் சபையில் இருப்பதாகத் தெரிகிறது. பெருந்தகப்பனின் {பிரம்மனின்} சபையில் அனைத்துப் பெரும் முனிவர்களும், தேவர்களும், கற்றலின் அனைத்துக் கிளைகளும் இருப்பதாக நீர் சொன்னீர். சக்ரனின் {இந்திரனின்} சபையைப் பொறுத்தவரை, ஓ முனிவரே {நாரதரே} நீர் கந்தர்வர்களையும், பலதரப்பட்ட முனிவர்களும் இருப்பதாக அவர்களது பெயர்களைச் சொன்னீர். ஆனால், ஓ பெரும் முனிவரே {நாரதரே}, நீர் அரசமுனி ஹரிச்சந்திரன் என்ற ஒருவரை, ஒரே ஒருவரை மட்டும், சிறப்பு மிகுந்த தேவர்கள் தலைவனின் சபையில் வாழ்வதாகச் சொன்னீர். அந்தக் கொண்டாடப்பட்ட மன்னனால் என்ன நற்காரியம் செய்யப்பட்டது? அல்லது உறுதிகளுடன் கூடிய  என்ன ஆன்மிக நோன்பு மேற்கொள்ளப்பட்டது? எந்தச் செயலால் அவன் {ஹரிச்சந்திரன்} இந்திரனுக்கு நிகராக இருக்கிறான்? ஓ அந்தணரே {நாரதரே}, மேலும், பித்ருகளின் உலகத்தில் விருந்தினராக இருக்கும் எனது தந்தை மேன்மைமிகு பாண்டுவை நீர் எப்படிச் சந்தித்தீர்? ஓ அற்புத நோன்புகள் கொண்ட மேன்மை மிகுந்தவரே {நாரதரே}, அவர் {பாண்டு} உம்மிடம் ஏதாவது சொன்னாரா? அனைத்தையும் எனக்குச் சொல்லும். நான் உம்மிடம் இருந்து கேட்டுக் கொள்ள மிகுந்த ஆர்வத்துடன் இருக்கிறேன்," என்றான் {யுதிஷ்டிரன்}.

நாரதர், "ஓ மன்னர்களின் மன்னா {யுதிஷ்டிரா}, நான் முதலில் நீ கேட்ட ஹரிச்சந்திரனைக் குறித்து சொல்கிறேன். அவன் {ஹரிச்சந்திரன்} ஒரு பலம் மிகுந்த மன்னன். உண்மையில் அவன் பூமியில் மன்னர்களுக்கு மாமன்னனாக இருந்தான். பூமியின் அனைத்து மன்னர்களும் அவனது ஆணைக்குக் கட்டுப்பட்டார்கள். ஓ ஏகாதிபதி {யுதிஷ்டிரா}, வெற்றிகண்ட தங்க ரதத்தில் தனி ஒரு ஆளாக, அந்த வீரமிகுந்த மன்னன் தனது ஆயுதங்களால், முழு உலகத்தையும் அதன் ஏழு தீவுகளுடன் சேர்த்து தன் ஆளுகைக்குள் கொண்டு வந்தான்.

ஓ ஏகாதிபதி {யுதிஷ்டிரா}, மலைகளையும், கானகங்களையும் கொண்ட முழு உலகத்தையும் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்த அவன், ராஜசூய வேள்வியைச் செய்ய ஆயத்தமானான். உலகத்தில் இருந்த அனைத்து மன்னர்களும், அவனது {ஹரிச்சந்திரனது} உத்தரவின் பேரில், அவனுக்கு பல செல்வங்களை வேள்விக்காகக் கொண்டு வந்து கொடுத்தனர். அவர்கள் {மன்னர்கள்} அனைவரும், அந்த வேள்வியில் நன்கு உண்டு இருந்த அந்தணர்களுக்கு மேலும் உணவுகளையும், பரிசுப்பொருட்களையும் கொடுக்க சம்மதித்தனர்.

அந்த வேள்வியில் மன்னன் ஹரிச்சந்திரன், கேட்டு வந்த அனைவருக்கும் அவர்கள் கேட்டதைவிட ஐந்து மடங்கு செல்வத்தைக் கொடுத்தான். அந்த வேள்வியின் முடிவில் அந்த மன்னன் {ஹரிச்சந்திரன்} பல நாடுகளில் இருந்து வந்திருந்த அந்தணர்களுக்கு பெரும் பரிசுகளையும் பலதரப்பட்ட செல்வங்களையும் கொடுத்தான். பலவகைப்பட்ட உணவாலும், மகிழ்ச்சிக்குரிய பொருட்களாலும், தாங்கள் விரும்பியதைவிட அதிக செல்வத்தையும், அதிகமான செல்வங்களையும் பெற்று திருப்தியடைந்த அந்தணர்கள், "மன்னன் ஹரிச்சந்திரனே மன்னர்கள் அனைவரிலும் சக்தியிலும் புகழிலும் மேன்மையானவன்", என்று சொல்ல ஆரம்பித்தனர். ஓ ஏகாதிபதியே {யுதிஷ்டிரனே}, ஓ பாரதகுலத்தின் காளையே, இந்தக் காரணத்தினாலேயே ஹரிச்சந்திரன் மற்ற ஆயிரம் மன்னர்களைவிட அதிகமாகப் பிரகாசித்தான். அந்த பலம்வாய்ந்த ஹரிச்சந்திரன் தனது பெரும் வேள்வியை முடித்து உலகத்தை ஆட்சி செய்து, அவனது அரியணையில் பிரகாசமாக ஒளிர்ந்தான்.

ஓ பாரத குலத்தின் காளையே {யுதிஷ்டிரனே}, ராஜசூய வேள்வியைச் செய்யும் அனைத்து ஏகாதிபதிகளும் (இந்திரலோகத்தை அடைந்து) இந்திரனுடன் தங்கள் நேரத்தை மகிழ்ச்சியாகக் கடத்துகின்றனர். ஓ பாரதகுலத்தின் காளையே, போர்க்களத்தில் தங்கள் முதுகைக் காட்டாமல் வாழ்வைத் துறந்த மன்னர்களும் இந்திர மாளிகையில் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்வர்.  கடும் ஆன்மிகத் தவங்கள் இயற்றி தங்கள் உடலைத் துறந்தவர்களும் அதே பகுதியை {இந்திர மாளிகையை} அடைந்து, காலத்திற்கும் பிரகாசித்துக் கொண்டிருப்பார்கள்.

ஓ குரு குல மன்னா {யுதிஷ்டிரா}, ஓ குந்தியின் மகனே {யுதிஷ்டிரனே}, ஹரிச்சந்திரனின் நற்பேறைக் கண்ட உனது தந்தை பாண்டு, அதனால் மிகுந்த ஆச்சரியமடைந்து, உனக்கு சிலவற்றைச் சொல்லியிருக்கிறார். நான் மனிதர்களின் உலகத்திற்குச் செல்கிறேன் என்பதை அறிந்து, என்னிடம் வந்து, என்னைப் பணிந்து வணங்கி, "ஓ முனிவரே {நாரதரே}, நீர் யுதிஷ்டிரனுக்கு, தனது தம்பிகள் தனக்கு கீழ்ப்படிந்து நடக்கும்வரை, அவனால் முழு உலகத்தையும் அடக்கி ஆள முடியும் என்பதை சொல்வீராக. அதைச் சாதித்தபிறகு, அவன் பெரும் வேள்வியான ராஜசூய வேள்வியை நடத்த வேண்டும். அவன் எனது மகன். அவன் இந்த வேள்வியைச் செய்தால், நான் ஹரிச்சந்திரனைப் போல இந்திரனின் உலகத்திற்கு சென்று, அவனது {இந்திரனது} சபையில் கணக்கிலடங்கா வருடங்களுக்கு மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்வேன்" என்றான் {பாண்டு}. நான் {நாரதர்} அவனிடம், "ஓ மன்னா {பாண்டு}, நான் மனிதர்களின் உலகத்திற்குச் சென்றால், நீ சொன்னது அனைத்தையும் உன் மகனிடம் சொல்கிறேன்." என்றேன். நான் இப்போது எல்லாவற்றையும் உன்னிடம் சொல்லிவிட்டேன்.

ஓ பாண்டுவின் மகனே {யுதிஷ்டிரா}, உனது தந்தையின் {பாண்டுவின்} விருப்பத்தை நிறைவேற்று. நீ அந்த வேள்வியைச் செய்தாயானால், நீயும் உனது இறந்த முன்னோர்களுடன் சேர்ந்து இறவாதவர்கள் தலைவனின் {இந்திரனின்} பகுதியில் மகிழ்ச்சியுடன் இருப்பாய். ஓ மன்னா {யுதிஷ்டிரா}, பெரும் தடைகளுக்குப் பிறகே அந்த வேள்வியைச் செய்ய முடியும் என்று சொல்லப்படுகிறது. ஒரு வகை ராட்சசர்களான பிரம்ம ராட்சசர்கள் என்போர், இது போன்ற வேள்விகளைத் தடைசெய்ய எப்போதும் ஒரு வாய்ப்பை எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்து, அந்தப் பெரும் வேள்வியில் ஏதாவது குறையைத் தேடிக் கொண்டிருப்பார்கள். அது போன்ற ஒரு வேள்வியை நடத்துவதால் பெரும் போர் ஏற்பட்டு க்ஷத்திரிய குலமே உலகத்திலிருந்து அழியும் நிலை ஏற்படலாம். ஒரு சின்ன தடை கூட உலகத்தைப் பேரழிவுக்கு இட்டுச் செல்லும். இதையெல்லாம் சிந்தித்து, ஓ மன்னர்களின் மன்னா {யுதிஷ்டிரா}, உனது நன்மைக்கான செயலைச் செய். மிகவும் விழிப்புடன் இருந்து, நான்கு வகையான உனது குடிமக்களை காப்பதற்கு தயாராக இரு. வளமையில் வளர்ந்து, இன்பநிலை அனுபவித்து வா. அந்தணர்களுக்கு செல்வத்தைப் பரிசாகக் கொடுத்து திருப்தி செய். நீ கேட்டது அனைத்திற்கும் நான் விரிவாக பதில் சொல்லி விட்டேன். உனது அனுமதியுடன், நான் தாசார்ஹர்களின் நகரத்திற்குச் (துவாராவதி) {துவாரகை} செல்கிறேன்," என்றார் {நாரதர்}.

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "ஓ ஜனமேஜயா, இவற்றை பிருதையின் {குந்தியின்} மகனிடம் {யுதிஷ்டிரனிடம்} சொன்ன நாரதர், தன்னுடன் வந்த முனிவர்களுடன் சேர்ந்து, வந்த வழியே திரும்பிச் சென்றார். நாரதர் சென்றதும், ஓ குரு குலத்தவனே {ஜனமேஜயனே}, மன்னன் யுதிஷ்டிரன்,  தனது தம்பிகளுடன் சேர்ந்து வேள்விகளில் முதன்மையான ராஜசூய வேள்வியைக் குறித்து சிந்தித்தான்."

திங்கள், ஜூன் 17, 2013

பாண்டு மாத்ரி காமம் - ஆதிபர்வம் பகுதி 125

The Lust of Pandu over Madri | Adi Parva - Section 125 | Mahabharata In Tamil


(சம்பவ பர்வத் தொடர்ச்சி)

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "மலைச்சரிவில் இருந்த கானகத்தில் தன் முன் வளர்ந்து வரும் தன் மகன்களைக் கண்ட பாண்டு, தனது பலம் மீட்டெடுக்கப்பட்டது போல உணர்ந்தான். ஒரு நாள், அனைத்து உயிர்களையும் கிளர்ந்தெழச் செய்யும் ஒரு வசந்த காலத்தில், ஒவ்வொரு மரமும் புதிய இலைகளால் மலர்ந்திருக்கும் அந்த வனத்தில், அந்த மன்னன் தனது மனைவி மாத்ரியுடன் உலவிக் கொண்டிருந்தான்.


அந்தக் கானகத்தில் பலாசம், திலகம், மா, சம்பகம், பரிஹத்திரகம், கர்ணிகரம், அசோகம், கேசரம், அதிமுகம், கருவாகம் ஆகிய மரங்களில் பித்தம்பிடித்த வண்டுகளின் கூட்டம் ரீங்காரமிட்டபடி இருந்தன. அங்கே மலர்ந்திருந்த பாரிஜாதம், கோகிலம் ஆகிய மலர்களில் வண்டுகள் அமர்ந்து இனிமையாக ரீங்காரம் இசைத்தன. அங்கே பலதரப்பட்ட மரங்கள், தங்கள் பூக்கள் மற்றும் கனிகளின் பாரத்தால் தாழ்ந்து இருந்ததைக் கண்டான். அங்கே நூற்றுக்கணக்கான தாமரைகளுடன் பல குளங்களும் இருந்தன. இதையெல்லாம் கண்ட பாண்டு, காமத்தின் சிறு ஆதிக்கத்தை அவனுள் உணர்ந்தான். அந்த அற்புதக் காட்சிகளின் மத்தியில், தேவர்களில் ஒருவனைப் போல, பாரமற்ற இதயத்துடன் உலவிக்கொண்டிருந்த பாண்டு, அரை வெளிப்படையான ஆடையை (Semi-transparent - ஒளி ஊடுருவும் ஆடை) அணிந்திருந்த தனது மனைவி மாத்ரியுடன் தனிமையில் இருந்தான். இளமையான மாத்ரியின் உடுப்பைக் கண்ட மன்னனின் ஆசை காட்டுத்தீயைப் போல பற்றிக் கொண்டது. தாமரை இதழ்களைப் போன்ற கண்களையுடைய தனது மனைவியைக் கண்டு ஆசையை அடக்க இயலாமல், அவன் காமத்தால் வெற்றிகொள்ளப் பட்டான். அந்த மன்னன் அவளது விருப்பத்திற்கு எதிராக அவளைப் பற்றி இழுத்தான். ஆனால், மாத்ரி பயத்தால் நடுங்கி, அவளால் முடிந்த வரை பலத்துடன் தடுத்துப் பார்த்தாள். காமத்தால் உண்ணப்பட்ட பாண்டு, தனது துரதிர்ஷ்டத்தால் அனைத்தையும் மறந்தான்.

ஓ குரு பரம்பரையில் வந்தவனே, அந்த ஏகாதிபதி, விதிவசத்தால் முனிவரின் சாபத்தில் பயமற்று, ஆசையால் வெல்லப்பட்டு, தானே தன் உயிரை மாய்த்துக் கொள்ள நினைத்தவன் போல, வலுக்கட்டாயமாக மாத்ரியின் அணைப்பைப் பெற முற்பட்டான். புலன்களின் உணர்வில் மயங்கி, உணர்வை இழந்து, மரண தேவனிடம் தானே அகப்பட்டுக் கொண்டான். அந்த அற ஆன்மா குருக்களின் மன்னன் பாண்டு, தனது மனைவியுடன் உறவு கொண்டவாறே, தவிர்க்க முடியாத காலத்தின் செல்வாக்கால் மாண்டு போனான்.

பிறகு மாத்ரி தனது தலைவனின் சடலத்தை அணைத்தவாறே சத்தமாகக் கதறி அழுதாள். அந்தத் துயரக் கதறலைக் கேட்ட குந்தி, தனது மகன்களுடனும் மாத்ரியின் மகன்களுடனும், மன்னன் அப்படிக் கிடந்த பகுதிக்கு வந்தாள். பிறகு ஓ மன்னா, மாத்ரி குந்தியிடம் பரிதாபகரமான குரலில், "ஓ குந்தி, இங்கே தனியாக வா, பிள்ளைகள் அங்கேயே இருக்கட்டும்." என்றாள். இதைக் கேட்ட குந்தி, பிள்ளைகளை அங்கேயே இருக்கச் சொல்லிவிட்டு "எனக்குக் கேடு வந்தது" என்று சொல்லி, வேகமாக ஓடினாள். பாண்டுவும் மாத்ரியும் தரையில் கிடந்த கோலத்தைக் கண்ட அவள், துயரத்தாலும் வருத்தத்தாலும், "ஓ மாத்ரி, ஆசையை முழுமையாக அடக்கி, இந்த நாயகனைப் பாதுகாப்பாகக் காத்து வந்தேனே.

முனிவரின் சாபத்தை மறந்து, காமத்துடன் உன்னை அவர் எப்படி அணுகினார்? ஓ மாத்ரி, இந்த மனிதர்களின் முதன்மையானவர் உன்னால் காக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். தனிமையில் ஏன் அவரை மயக்கினாய்? முனிவரின் சாபத்தால் வருத்தப்பட்டுக் கொண்டிருந்த அவருக்கு உன்னிடம் தனிமையில் மகிழ்வாக இருக்க எப்படி முடிந்தது? ஓ பால்ஹிக இளவரசி, நமது தலைவனின் முகம் மகிழ்ச்சியால் நிறைந்திருந்ததை நீ கண்டாய், நீ என்னைவிட நற்பேறு பெற்றவள். இதற்காகவே நீ என்னால் எதிரியாகக் கருதப்பட வேண்டியவள்." என்றாள்.

மாத்ரி, "மரியாதைக்குரிய சோதரி, எனது கண்கள் கண்ணீரால் நிரம்ப, நான் மன்னரைத் தடுத்துப் பார்த்தேன். ஆனால் அவரால் தன்னை அடக்கிக் கொள்ள முடியவில்லை. முனிவரின் சாபத்தை மெய்யாக்க முற்படுவது போலவே அவரது செயல்பாடு இருந்தது." என்றாள்.

குந்தி, "அவர் மணந்த மனைவியருள் நானே மூத்தவள், தலைமைத் தகுதி என்னுடையதே. ஆகையால், ஓ மாத்ரி, நான் அடைய வேண்டியதை அடைய விடாமல் தடுக்காதே. நான் நமது தலைவரை மரண தேவன் பகுதிக்குத் தொடர வேண்டும். ஓ மாத்ரி, எழுந்து, அவரது உடலை எனக்குக் கொடு. இந்தக் குழந்தைகளை நீ வளர்த்து வா." என்றாள். அதற்கு மாத்ரி, "நான் இன்னும் நமது தலைவனின் கட்டுக்குள் இருந்தும், அவரிடம் இருந்தும் பிரியாமல் இணைந்திருக்கிறேன். ஆகையால், நானே அவரைத் தொடர்வேன். எனது பசி இன்னும் தீரவில்லை. நீ எனக்கு மூத்த சகோதரி, ஆகையால், உனது ஏற்பை எனக்குக் கொடு. இந்த பரத குல இளவரசர்களின் முதன்மையானவர் உறவுக்காக என்னை அணுகினார். அவரது பசி தீரவில்லை. நான் யமனின் உலகத்திற்குச் சென்றாவது அவரது பசியைத் தீர்க்க வேண்டாமா? ஓ மரியாதைக்குரியவளே, உனக்கு பதில் நான் பிழைத்து இருந்தால், நிச்சயமாக உனது பிள்ளைகளை எனது பிள்ளைகள் போல் கருதி வளர்க்க முடியாது. அதனால் எனக்குப் பாவம் சம்பவிக்காதா? ஓ குந்தி, ஆனால் நீயோ, எனது பிள்ளைகளையும் உனது பிள்ளைகள் போல் வளர்ப்பாய். மன்னர், என்னை விரும்பி, ஆவிகளின் உலகத்தை அடைந்தார். ஆகையால், எனது உடலும் அவருடன் எரிக்கப்பட வேண்டும். ஓ மரியாதைக்குரிய சோதரி, எனக்கு ஏற்பான இந்த விஷயத்தை மறுக்காதே. நீ இந்தப் பிள்ளைகளை நிச்சயமாக கவனத்துடன் வளர்ப்பாய். அதை நானே ஏற்றுக் கொள்வேன். இதற்கு வேறு வழி இல்லை." என்றாள்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "மதுரா மன்னனின் மகளான அந்த பாண்டுவின் மனைவி இவ்வார்த்தைகளைச் சொல்லிவிட்டு, மனிதர்களில் எருதைப் போன்றத் தனது தலைவனின் ஈமச்சிதையில் ஏறினாள்.

சனி, ஜூன் 15, 2013

"நான் முட்டாளா?" என்றாள் குந்தி - ஆதிபர்வம் பகுதி 124

"Am I a fool?" asked Kunti | Adi Parva - Section 124 | Mahabharata In Tamil


(சம்பவ பர்வத் தொடர்ச்சி)

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "குந்தியின் மகன்களும், திருதராஷ்டிரனின் நூறு மகன்களும் பிறந்த பிறகு, மதுரா மன்னனின் மகள் (மாத்ரி) பாண்டுவிடம், "ஓ எதிரிகளை அழிப்பவரே, நீர் எனக்கு நன்மை செய்யவில்லையென்று நான் உம்மை குறைசொல்லவில்லை. ஓ பாவங்களற்றவரே, பிறப்பால் நான் குந்தியைவிட உயர்ந்தவளாக இருப்பினும், இருப்பு நிலவரத்தில் நான் தாழ்ந்தவளாகவே இருக்கிறேன். ஓ குரு பரம்பரையில் வந்தவரே, காந்தாரி நூறு மகன்களைப் பெற்றுவிட்டாள் என்றும் நான் கவலை கொள்ளவில்லை. குந்தியும் நானும் சமமானவர்களாக இருக்கையில், குந்தியிடம் மட்டும் நீர் பிள்ளை பெறவேண்டும் என்று விதிக்கப்பட்டது போல, நான் மட்டும் பிள்ளையில்லாமல் இருப்பது தான் எனக்கு மிகுந்த கவலையை அளிக்கிறது. குந்திபோஜனின் மகள் நான் பிள்ளைப்பேறடைய விட்டாள் என்றால், அவள், எனக்கு நன்மை செய்ததோடு மட்டுமல்லாமல் உமக்கும் நன்மை செய்ததாகவே இருக்கும். அவள் எனது எதிரியாக இருப்பதால், அவளிடம் எனது நன்மையைக் கருதச் சொல்ல என்னால் முடியவில்லை. ஓ மன்னரே, நீர் என்னிடம் அன்பாக இருப்பது உண்மையென்றால், அவளிடம் எனது விருப்பத்தை நிறைவேற்றச் சொல்லும்." என்றாள்.

இதைக் கேட்ட பாண்டு, "ஓ மாத்ரி, இந்த எண்ணம் எனது மனதிலும் ஓடிக் கொண்டுதான் இருந்தது, ஆனால், நீ அதை எப்படி எடுத்துக் கொள்வாய் என்று நினைத்தே, நான் அதை உன்னிடம் சொல்லவில்லை. இப்போது நான் உனது விருப்பதை அறிந்து கொண்டதால், நான் நிச்சயம் முயற்சி செய்வேன். நான் கேட்டு குந்தி மறுக்க மாட்டாள் என்றே நினைக்கிறேன்." என்றான்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், அதன்பிறகு பாண்டு குந்தியிடம் தனிமையில், "ஓ குந்தி, எனது குல வளர்ச்சிக்காகவும், அடுத்த உலகத்தில் எனக்குக் கிடைக்க வேண்டிய நன்மைக்காகவும் மேலும் சில பிள்ளைகளைக் கொடு. ஓ அருளப்பட்டவளே, எனக்கும், எனது மூதாதையர்களுக்கும், ஏன் உனக்கும் கூட எப்போதும் அவிர்ப்பாகம் (ஈமக்கடன் செய்யும் போது வழங்கப்படும் பிண்டம்) கிடைக்க அது வழிவகுக்கும். ஓ குந்தி, எனக்கு நன்மை எதுவோ அதைச் செய். எனக்கும் உலகத்திற்கும் சிறப்பான நன்மைகளை வழங்கு. நிச்சயம் அது உனக்கு சிரமமாக இருக்கும். இருப்பினும், சாகாப்புகழடைய விரும்பி அதைச் செய்.

இந்திரனைப் பார், அவன் தேவர்களின் ஆட்சி உரிமையைக் கைப்பற்றியிருப்பினும், புகழுக்காக மட்டுமே வேள்விகளை நடத்துகிறான். ஓ அழகானவளே, வேதங்களில் தெளிந்த ஞானம் உள்ள அந்தணர்கள், பெரும் ஆன்மத் தகுதிகளை அடைந்த பிறகும், வேள்விகளை நடத்துவதற்காக தங்கள் ஆன்மிக குருக்கள் நாடுவது, புகழுக்காக மட்டுமே. அப்படியே, அரசமுனிகளும், அந்தணர்களும் ஆன்மிகத்தைச் செல்வமாக அடைந்த பிறகும், கடுமையான ஆன்மிக சாதனைகளைச் செய்வது புகழுக்காக மட்டுமே. ஆகையால், பழியற்றவளே, ஒரு படகைக் கொடுத்து (பிள்ளைப்பேறு பெறுவதற்கான வழியைக் காண்பித்து) மாத்ரியைக் காப்பாற்றி, அவளை பிள்ளைகளுக்குத் தாயாக்கி அழியாப் புகழை நீ அடைவாயாக." என்றான்.

தனது தலைவனால் இப்படிக் கேட்டுக் கொள்ளப்பட்ட குந்தி, மாத்ரியிடம், "நேரத்தை விரயமாக்காமல், தேவர்களில் எவரையாவது நினை, அவர் மூலமாக, அந்த தேவனைப் போன்ற பிள்ளையை நீ பெறுவாய்." என்றாள். மாத்ரி சிறிது நேரம் யோசித்துவிட்டு, அசுவினி இரட்டையர்களை நினைத்தாள். அந்த அசுவினிகள் வேகமாக அவளிடம் வந்து, பூலோகத்தின் ஒப்பற்ற அழகர்களான நகுலன், சகாதேவன் என்ற இரட்டையர்களைப் பெற்றனர். அவர்கள் பிறந்த போது ஒரு அசரீரி, "சக்தியிலும், அழகிலும் இந்த இரட்டையர்கள், அசுவினி இரட்டையர்களையும் மிஞ்சுவார்கள்." என்றது. அக்குழந்தைகள் பெரும் சக்தியும், அழகும் கொண்டு, அந்த மொத்த பகுதியையும் பிரகாசிக்கச் செய்தனர்.

ஓ மன்னா, எல்லா பிள்ளைகளும் பிறந்த பிறகு, அந்த நூறு சிகரம் கொண்ட மலையில் வசித்த முனிவர்கள் அவர்களை வாழ்த்தி, அவர்களது பிறப்பிற்கான முதல் சடங்கைச் செய்து, அவர்களுக்கு பெயரிட்டனர். குந்தியின் மக்களில் மூத்தவன் யுதிஷ்டிரன் என்றும், இரண்டாமவன் பீமசேனன் என்றும், மூன்றாமவன் அர்ஜூனன் என்றும், மாத்ரியின் மக்களில் முதலில் பிறந்தவன் நகுலன் என்றும் அடுத்தவன் சகாதேவன் என்று அழைக்கப்பட்டனர். அந்த மைந்தர்களின் முதன்மையானவர்கள், ஒருவருக்கொருவர் ஒரு வருட இடைவெளியில் பிறந்து ஐந்து வருடங்களின் முழு உருவமாகத் திகழ்ந்தனர். தேவர்களைப் போன்ற அழகும், அபரிமிதமான சக்தியும், பெரும் பலமும் வீரமும் கொண்டு ஆன்மாவில் பெரியவர்களாகவும் இருந்த தன் பிள்ளைகளைக் கண்டு மன்னன் பாண்டு மிகவும் மகிழ்ந்தான். நூறு சிகரம் கொண்ட அந்த மலையில் வசித்த முனிவர்களுக்கு அந்தப் பிள்ளைகள் பிடித்தமானவர்களாகினர்.

சில காலம் கழித்து பாண்டு மறுபடியும் குந்தியிடம் மாத்ரிக்காகப் பேசினான்.

ஓ மன்னா, தனிமையில் தனது தலைவனால் கேட்கப்பட்ட குந்தி, "ஓ மன்னரே, ஒரு முறை அந்த மந்திரத்தைச் சொன்னதற்கே, அவள் இரு பிள்ளைகளைப் பெற்றுவிட்டாள். நான் அவளால் ஏமாற்றப்படவில்லையா? அவள் என்னைவிட அதிகம் பிள்ளைகளைப் பெற்றுவிடுவாள் என்று நான் அஞ்சுகிறேன். நிச்சயமாக இதுவே தீய பெண்களின் வழி. ஒரு முறை இரட்டை தேவர்களை அழைத்தால் ஒரே பிரசவத்தில் இரு பிள்ளைகளைப் பெற்றுவிடலாம் என்பதை நான் அறியவில்லை. அந்த அளவு நான் முட்டாளாயிருந்திருக்கிறேன்.

ஓ மன்னா, நான் உம்மை வேண்டிக் கேட்டுக் கொள்கிறேன். எனக்கு மேலும் கட்டளையிடாதீர். இதுவே நீர் எனக்குத் தரும் வரமாக இருக்கட்டும்." என்றாள்.

ஓ மன்னா, இப்படியே பாண்டுவுக்கு, பெரும் பலமுடைய ஐந்து பிள்ளைகள் தேவர்களால் பெறப்பட்டனர். அவர்கள் அனைவரும் பெரும் புகழை அடையவும், குரு பரம்பரையை விரிவாக்கவும் வாழ்ந்தனர். அனைவரும் தங்கள் மேனியில் அதிர்ஷ்டக்குறிகளைக் கொண்டு, சோமனைப் (சந்திரனைப்) போன்ற அழகுடனும், சிங்கத்தைப் போன்ற பெருமையுடனும், சிங்கத்தைப் போன்ற நடை, மார்பு, கண்கள், கழுத்து மற்றும் வீரமும் பெற்று, வில்லைப் பயன்படுத்துவதில் நிபுணத்துவம் பெற்று, மனிதர்களில் முதன்மையானவர்களாக இருந்து, பலத்தில் தேவர்களைப் பிரதிபலித்து வளர்ந்தனர். அந்தப் பனி மூடிய புனிதமான மலையில் வசிக்கும் பெரும் முனிவர்கள், அக்குழந்தைகள் வளர்வது போலவே, அவர்களது அறங்களும் வளர்வதைக் கண்டு ஆச்சரியமடைந்தனர். குரு பரம்பரையை விரிவாக்கப்பிறந்த ஐந்து பாண்டவர்களும், திருதராஷ்டிரனின் நூறு மகன்களும், ஏரியில் தாமரைகள் கொத்துகொத்தாக வளர்வதைப் போல வேகமாக வளர்ந்தனர்.

வெள்ளி, ஜூன் 14, 2013

யுதிஷ்டிரன், பீமன், அர்ஜூனன் பிறப்பு - ஆதிபர்வம் பகுதி 123

The Births of Yudhishthira, Bhima and Arjuna | Adi Parva - Section 123 | Mahabharata In Tamil


(சம்பவ பர்வத் தொடர்ச்சி)

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "ஓ ஜனமேஜயா, காந்தாரி கருவுற்று ஒரு முழு வருடம் முடிந்த பிறகுதான், குந்தி தர்மதேவனை பிள்ளைவரத்திற்காக அழைத்தாள். அவள் நேரத்தைக் கடத்தாமல், தேவர்களுக்குத் தகுந்த வேள்வி நடத்தி, சிறிது காலத்திற்கு முன் துர்வாசர் அவளுக்கு கொடுத்திருந்த மந்திரத்தைத் திரும்பச் சொல்ல ஆரம்பித்தாள். தர்ம தேவன், அவளது மந்திரத்தால் கட்டுண்டு, குந்தி இருக்கும் இடத்திற்கு சூரியனைப் போன்ற தனது தேரில் வந்து, புன்னகைத்து, "ஓ குந்தி, நான் உனக்கு என்ன கொடுக்க வேண்டும்?" என்று கேட்டான். குந்தி பதிலுக்குப் புன்னகைத்து, "நீர் எனக்கு பிள்ளைப்பேறு தர வேண்டும்" என்றாள். அதன் பிறகு அந்த அழகான குந்தி, அந்த நீதி தேவனுடன் ஆன்ம வடிவில் கலந்து, அனைத்து உயிர்களின் நன்மைக்குத் தன்னை அர்ப்பணிக்கும் மகனைப் பெற்றாள். பிற்காலத்தில் பெரும் புகழ் அடையப்போகும் அந்த அற்புதமான குழந்தை அபிஜித் என்று அழைக்கப்படும் எட்டாவது முகூர்த்தத்தில், நடு மதிய வேளையில் (Noon) ஏழாவது (ஐப்பசி) மாதத்தின்  மிகுந்த அதிர்ஷ்டமான நாளான, ஐந்தாவது வளர்பிறையில் (பஞ்சமி திதியில்), ஜேஷ்ட (கேட்டை) நட்சத்திரம் சந்திர லக்னத்தில் கலந்திருந்தபோது (விருச்சிக ராசி). {மேலும் சிம்ம லக்னம் என்று பிற்பகுதியில் பார்த்ததாக நினைவு} பெற்றெடுத்தாள். அக்குழந்தை பிறந்தவுடன், ஒரு அசரீரி, "இக்குழந்தை மனிதர்களில் சிறந்தவனாகவும், அறம்சார்ந்தவர்களில் முதன்மையானவனுமாவான். பெரும் வீரமும், பேச்சில் உண்மையும் கொண்டு, நிச்சயமாக இவன் இந்தப் பூமியை ஆள்வான். பாண்டுவின் இந்த முதல் குழந்தை யுதிஷ்டிரன் என்ற பெயரால் அறியப்படுவான். இவன், வீரமும் நேர்மையும் கொண்டு, மூவுலகத்தாலும் அறியப்பட்ட, புகழ் நிறைந்த மன்னனாவான்." என்றது.

அறம்சார்ந்த மகனை {யுதிஷ்டிரனை} அடைந்த பாண்டு, மறுபடியும் தனது மனைவியிடம், "க்ஷத்திரியர்கள் உடல் வலிமையுடன் இருக்க வேண்டும். அப்படியில்லையெனின் அவன் க்ஷத்திரியன் இல்லை என்பது ஞானமுள்ளோர் தீர்மானம். ஆகையால், ஒரு பெரும் பலம் நிறைந்த குழந்தையைக் கேட்பாயாக." என்றான். இப்படி தனது தலைவனால் {பாண்டுவால்} பணிக்கப்பட்ட குந்தி வாயு தேவனை அழைத்தாள். இப்படி அழைக்கப்பட்ட அந்த பெரும் வலிமை கொண்ட காற்று தேவன் (வாயு) மானை வாகனமாகக் கொண்டு அவளிடம் வந்து, "ஓ குந்தி, நான் உனக்கு என்ன கொடுக்க வேண்டும்? உனது இதயத்தில் என்ன இருக்கிறது என்று சொல்" என்று கேட்டான். அவள் அடக்கத்துடன் புன்னகைத்து, "ஓ தேவர்களில் சிறந்தவரே, எனக்கு பெரிய உடலுறுப்புகளும் பெரும் பலமும் கொண்டு, அனைவரின் கர்வத்தையும் சிறுமைப்படுத்தக்கூடிய ஒரு பிள்ளை வேண்டும்." என்று கேட்டாள். பிற்காலத்தில் பீமன் என்று அழைக்கப்பட்ட வலிமையான கரங்களும், முரட்டுத்தனமான வீரமும் கொண்ட குழந்தையை அந்த வாயுத்தேவன் அவளிடம் பெற்றான். ஓ பாரதா! அந்தக் குழந்தை பிறந்ததும், முன்பைப் போலவே ஒரு அசரீரி, "இந்தக் குழந்தை பலம் நிறைந்தவர்களில் முதன்மையானவனாக இயல்புக்குமிக்க (அசாதாரண) பலம் கொண்டவனாக இருப்பான்." என்றது. ஓ பாரதா, உனக்கு நான் விருகோதரனின் {பீமனின்} பிறப்பை ஒட்டிய ஒரு அற்புதமான நிகழ்ச்சியை நிச்சயம் சொல்ல வேண்டும். அவன் பிறந்ததும் தனது தாயின் மடியில் இருந்து மலையின் மார்பில் விழுந்தான். அவன் விழுந்த வேகத்தில் கீழே இருந்த பெரும்கல் சுக்குநூறாக உடைந்து சிதறியது. ஆனால், அவனுக்கு உடலில் சிறு காயமும் ஏற்படவில்லை. ஒரு புலியைக் கண்டு பயம் கொண்ட குந்தி, தனது மடியில் குழந்தை தூங்கிக் கொண்டிருப்பதை மறந்து எழுந்ததாலேயே அவன் கீழே விழ நேர்ந்தது. அவள் அப்படி எழுகையில், இடியைப் போன்ற உறுதியுடன் இருந்த அக்குழந்தை, மலையின் மார்பில் விழுந்து, அங்கே இருந்த கற்பரப்பை சுக்குநூறாக்கியது. இதைக் கண்ட பாண்டு மிகவும் அதிசயித்தான். ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே, முழு பூமியையும் ஆண்ட துரியோதனுக்கும், விருகோதரன் {பீமன்} பிறந்த அந்த நாளே, பிறந்த நாளாக அமைந்தது.

விருகோதரன் பிறந்த பிறகு, பாண்டு மறுபடியும் சிந்திக்க ஆரம்பித்தான், 'உலகப் புகழ் பெறும் மிகச் சிறந்த மகனை நான் எப்படி அடையப் போகிறேன்? உலகின் எல்லா பொருட்களும் விதியையும் முயற்சியையும் நம்பி இருக்கின்றன. ஆனால் காலத்திற்கேற்ற முயற்சியில்லாமல் விதியால் வெற்றியடைய முடியாது. இந்திரனே தேவர்களுக்குத் தலைவன் என்பதைக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம். நிச்சயமாக, அவனே அளவிடமுடியாத பலமும், சக்தியும், வீரமும், புகழும் கொண்டவன். எனது துறவால் அவனைத் திருப்திப்படுத்தி, அவனைப் போன்ற பெரும் பலம் கொண்ட மகனை நான் பெறுவேன். நிச்சயமாக அவன் தரும் மகன், எல்லோரினும் சிறந்தவனாக, எல்லா மனிதரையும், மனிதரல்லாதவரையும் போர்க்களத்தில் வெல்பவனாக இருப்பான். ஆகையால், நான் எனது இதயத்தாலும், செயலாலும், பேச்சாலும் கடும் துறவை மேற்கொள்ளப் போகிறேன்.' என்ற மனதிற்குள் தீர்மானித்தான்.

அதன்பின்பு, குருக்கள் மன்னன் பாண்டு, பெரும் முனிவர்களுடன் ஆலோசனை செய்து, குந்தியை ஒரு முழு வருடத்திற்கு நோன்பிருக்கக் கட்டளையிட்டான். ஓ பாரதா, அதே நேரத்தில் அவனும் காலை முதல் மாலை வரை ஒற்றைக் காலில் நின்று, மனதை ஒருமுகப் படுத்தி, தேவர்களின் தலைவனைத் திருப்திப்படுத்தினான்.

நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு இந்திரன் பாண்டுவை அணுகி, அவனிடம், "ஓ மன்னா, மூவுலகத்தாலும் கொண்டாடப்படும் மகனை நான் உனக்குத் தருவேன். அவன் அந்தணர்கள், பசுக்கள் மற்றும் நேர்மையான மனிதர்களின் நலனைக் காப்பான். நான் உனக்குக் கொடுக்கும் மகன், தீயவர்களை அழித்து, நண்பர்களுக்கும் உறவினர்களுக்கும் மகிழ்ச்சியைக் கொடுப்பான். அனைத்து மனிதர்களிலும் முதன்மையானவனாக இருந்து, எந்த எதிரிகளாலும் வென்றிட இயலாதவனாக இருப்பான்." என்றான்.  வாசவனால் (தேவர்கள் தலைவனால்) இப்படிச் சொல்லப்பட்ட குரு பரம்பரையின் அறம்சார்ந்த மன்னன், அந்த வார்த்தைகளை நினைவுகூர்ந்து, குந்தியிடம், "ஓ நற்பேறு பெற்றவளே, உனது நோன்பு வென்றது. தேவர்களின் தலைவன் திருப்தியடைந்து, உனது விருப்பத்தைப்போலவே, தெய்வீக சாதனைகளையும் பெரும் புகழையும் அடையப் போகும் மகனை உனக்குக் கொடுக்க விரும்புகிறான். அந்த மகன் அனைத்து எதிரிகளையும் ஒடுக்குபவனாகவும், பெரும் ஞானமுள்ளவனாகவும் இருப்பான். பெரும் ஆன்மாவைக் கொண்டு, கதிரவனுக்கு நிகரான பிரகாசத்துடன், போர்க்களத்தில் நிகரற்றிருந்து, பெரும் சாதனைகளைச் செய்பவனாக இருப்பான். அவன் பேரழகனாகவும் இருப்பான். ஓ அழகிய இடையும் இனிய புன்னகையும் கொண்டவளே, தேவர்களின் தலைவன் உன்னிடம் கருணை கொண்டிருக்கிறான். அவனை அழைத்து, க்ஷத்திரிய அறங்களுக்கு இருப்பிடமான மகனைப் பெறுவாயாக." என்றான்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், அந்தக் கொண்டாடப்படும் குந்தி, தனது தலைவனால் இப்படிக் கேட்டுக் கொள்ளப்பட்டதும், சக்ரனை (தேவர்களின் மன்னன்) அழைத்தாள். அப்படி அழைத்ததால், அவன் அவளிடம் வந்து, அர்ஜூனன் என்று பின்பு அழைக்கப்பட்டவனை அவளிடம் பெற்றான். அக்குழந்தை பிறந்தவுடன், வானத்தை அடைத்து நிற்கும் மேகங்களின் ஆழத்துடனும் பெரும் சத்தத்துடனும் ஒரு அசரீரி குந்தியிடம் பேசியது. அது அந்த ஆசிரமத்தில் வசிக்கும் எல்லா உயிருக்கும் கேட்டது, "ஓ குந்தி, இந்த உனது குழந்தை, சக்தியால் கார்த்தவீரியனுக்கும், வீரத்தால் சிவனுக்கும் சமமானவன்.

அவன் ஒப்பற்ற சக்ரனைப் போல நீளமாகவும் அகமாகவும் உனது புகழை பரப்புவான். அதிதியின் மகிழ்ச்சியைக் கூட்டிய விஷ்ணுவைப் (அதிதியின் இளைய மகன்) போல, இந்தக் குழந்தை உனது மகிழ்ச்சியைக் கூட்டுவான். மதுரர்களையும், குருக்களையும், சோமகர்களையும், சேதி, காசி, கருஷ நாட்டு மக்களையும் அடக்கி, குருக்களின் வளமையை இவன் பாதுகாப்பான். (மன்னன் ஸ்வேதகேது நடத்தும் வேள்வியின் தெய்வீக பானம் அக்னிக்குத் தெவிட்டியதால் {செரிக்காமல் இருந்ததால், அஜீரணத்தைப் போக்க}). காண்டவ வனத்தில் வசிக்கும் விலங்குகளின் கொழுப்பை, இவனுடைய கரத்தின் பலத்தால் பெற்ற அக்னி பெரும் மனநிறைவு அடைவான் இந்த பலம்வாய்ந்த வீரன், இந்த உலகத்தின் ஆண்மையற்ற ஏகாதிபதிகளை அழித்து, தன் சகோதரர்களுடன் மூன்று பெரும் வேள்விகளைச் செய்வான். ஓ குந்தி, வீரத்தால் இவன் ஜமதக்னேயா அல்லது விஷ்ணுவைப் போல இருப்பான். வீரமனிதர்களில் முதன்மையான இவன், பெரும் புகழை அடைவான். போர்க்களத்தில் இவன் தனது வீரத்தால் தேவர்களுக்குத் தேவன் சங்கரனை (மகாதேவனை) திருப்திப்படுத்தி அவரிடம் இருந்து பாசுபதம் எனும் ஆயுதத்தைப் பெறுவான். இந்த பலம்வாய்ந்த கரமுடையவன் இந்திரனின் கட்டளையால் நிவாடகவசர்கள் என்ற தேவர்களுக்கு எதிரிகளான தைத்தியர்களைக் கொல்வான். இவன் எல்லா வகையான தெய்வீக ஆயுதங்களையும் பெற்று, தனது குலத்தின் நற்பேறுகளை மீட்டெடுப்பான்." என்றது அந்த அசரீரி.

குந்தி, தனது அறையில் படுத்திருக்கும்போது, இந்த அசாதாரண வார்த்தைகளைக் கேட்டாள். அந்த நூறு சிகரங்கள் கொண்ட மலையில் வசித்த துறவிகளும், தத்தம் ரதங்களில் அமர்ந்திருந்த இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களும் இவ்வளவு சத்தமாக உச்சரிக்கப்பட்ட வார்த்தைகளைக் கேட்டு மிகவும் மகிழ்ந்தனர். (அரூபமான) மேள முழக்கங்கள் முழு ஆகாயத்தையும் நிறைத்தது. அங்கே கண்ணுக்குத்தெரியாத தூதுவர்கள் மகிழ்ச்சிக் கதறல்களுடன் அந்தப் பகுதி முழுவதும் மலர்கள் தூவினார்கள். பலதரப்பட்ட தேவர்க்குழுக்களும் அங்கே கூடி, தங்கள் மரியாதையை பிருதையின் மைந்தனுக்குச் செலுத்தினர். கத்ருவின் மைந்தர்களும் (நாகர்களும்), வினதையின் மைந்தனும், கந்தர்வர்களும், படைப்பு தேவர்களும், பரத்வாஜர், காசியபர், கௌதமர், விஸ்வாமித்திரர், ஜமதக்னி, வசிஷ்டர் மற்றும் சூரியன் தொலைந்த போது உலகத்துக்கு ஒளியூட்டிய அத்ரி முனிவருடன் அடங்கிய ஏழு பெருமுனிவர்களும் (சப்த ரிஷிகளும்) அங்கே வந்தனர். மரிச்சி, அங்கிரஸ், புலஸ்தியர், புலாஹர், கிராது, படைப்புத் தலைவன் தக்ஷன் மற்றும் கந்தர்வர்களும் அப்சரசுகளும் அங்கே வந்தனர். தெய்வீக மாலைகளுடனும், அனைத்து ஆபரணங்களுடனும், அழகிய ஆடைகளுடனும் வந்த அப்சரசுக்களின் பல குழுக்கள் அங்கே வந்து மகிழ்ச்சியுடன் ஆடி, பீபத்சு {பீபத்சு}வின் (அர்ஜூனன்) புகழைப் பாடினர். பெரும் முனிவர்கள் வாழ்த்து மந்திரங்களை உச்சரித்தனர். கந்தர்வர்களுடன் கூடிய தும்வுரு (தும்புரு) அழகிய அடிகளுடன் பாடினான். ஓ மன்னா, பீமசேனன், உக்ரசேனன், உர்நயுஸ், அநாகா, கோபடி, திருதராஷ்டிரன், சூர்யவசஸ், எட்டாவதாக யுகபா, திரிநபா, கர்ஷினி, நந்தி, சித்ரரதன், பதிமூன்றாவதாக சலிசிரா, பதினான்காவதாக பரஜன்யா, பதினைந்தாவதாக கலி, பட்டியலில் பதினாறாவதாக நாரதர், விரிஹதன், விரிஹகன், பேரான்மா கரளன், பிரம்மச்சரின், வாஹுகுணா, பெரும் புகழுடைய சுவர்ணா, விஸ்வவசு, பூமன்யு, சுசந்திரா, சாம் மற்றும் அற்புதமான குரல் வளமிக்க ஹாஹா மற்றும் ஹூஹூவின் கொண்டாடப்பட்ட குழுக்களடங்கிய தெய்வீக கந்தர்வர்கள் ஆகியோர் எல்லாம் அங்கே வந்தனர். பெரிய கண்களையுடைய பல சிறப்பான அப்சரஸ்களும், அனைத்து ஆபரணங்களுடன் வந்து அங்கே ஆடிப்பாடினர். அனுசனா, அனவத்யா, குணமுக்யா, குணவரா, அத்ரிகா, சோமா, மிசரகேசி, ஆலம்புஷா, மரிச்சி, சுசிகா, வித்யுபர்ணா, திலோத்தமா, அம்பிகா, லக்ஷ்மணா, க்ஷேமதேவி, ரம்பா, மனோரமா, அசிதா, சுவாஹூ, சுப்ரியா, சுவபு, புண்டரிகா, சுகந்தா, சுரசா, பிரமாதினி, கம்யா, சரத்வதி ஆகிய எல்லா அப்சரஸ்களும் சேர்ந்து ஆடினர். மேனகை, சஹஜன்யா, கார்னிகா, புஞ்சிகஸ்தலா, ரிதுஸ்தலா, கிரிட்டச்சி, விஸ்வச்சி, புர்வசித்தி, கொண்டாடப்படும் உம்லோச்சா, பத்தாவதாக பிரம்லோச்சா, பதினோராவதாக ஊர்வசி ஆகிய பெரிய கண்களையுடைய தேவலோக மங்கையர் அங்கே வந்து கூட்டமாகப் பாடினர். தர்த்தி, ஆர்யமான், மித்ரா, வருணா, பாகா, இந்திரா, விஸ்வஸ்வத், புஷன், திவஸ்த்ரி, பர்ஜன்யா அல்லது விஷ்ணு, ஆகிய பனிரெண்டு ஆதித்யர்களும் பாண்டுவின் மகனைப் பெருமைப்படுத்த அங்கே வந்தனர். ஓ மன்னா, மிரிகவியாதா, சர்பா, கொண்டாடப்படும் நிரிதி, அஜய்கபாதா, அஹிவிரதனா, பினாகின், தாஹனா, ஈஸ்வரா, காபாலின், ஸ்தானு மற்றும் சிறப்பு மிகுந்த பகா ஆகிய பதினோரு ருத்ரர்களும் அங்கே வந்தனர். அஸ்வினி இரட்டையர்களும், எட்டு வசுக்களும், பெரும்பலம் வாய்ந்த மருதர்களும், விஸ்வதேவர்களும், சதயர்களும் அங்கே வந்தனர். கார்கோடகன், வாசுகி, கச்சப்பா, குண்டா, மற்றும் பெரும் நாகனான தக்ஷகன் ஆகிய பெரும் பலம்வாய்ந்த உயர்ந்த அறத்தகுதி கொண்ட கோபக்காரப் பாம்புகளும் அங்கே வந்தனர். தார்க்ஷ்யா, அரிஷ்டநேமி, கருடன், அசிதத்வஜாவும் மற்றும் பல நாகர்களும் அங்கே வந்தனர். வினதையின் குலத்தில் வந்த அருணனும் அருணியும் அங்கே வந்தனர். தத்தம் ரதங்களிலோ அல்லது மலைச்சிகரங்களிலோ அமர்ந்திருந்த தேவர்களையும் மற்றும் மற்றவர்களையும் ஆன்ம வெற்றி கொண்ட பெரும் முனிவர்கள் மட்டுமே கண்டனர். இந்த அற்புதக் காட்சியைக் கண்ட அந்த சிறந்த முனிவர்கள் ஆச்சரியமடைந்து, பாண்டுவின் புதல்வர்களிடம் மேலும் அன்பும் பாசமும் கொண்டனர்.

அந்தக் கொண்டாடப்பட்ட பாண்டு, மேலும் பிள்ளைகள் பெற எண்ணங்கொண்டு தான் மணந்து வந்த மனைவியிடம் பேச விரும்பினான். (வேறு தேவர்களை அழைக்க)

ஆனால் குந்தி அவனிடம், "துயர் நிறைந்த காலத்தில்கூட, நான்காவது பிரசவத்தை ஞானமுள்ளோர் அனுமதிக்கவில்லை. நான்கு மனிதர்களுடன் உறவு வைத்துக் கொள்ளும் பெண் ஸ்வாரினி (Heanton {hean - தாழ்வு, Heantor - தாழ்ந்தவள் என்று நினைக்கிறேன்}) என்று அழைக்கப்படுகிறாள். அதே சமயம் ஐவருடன் உறவு வைத்தால் அவள் விலைமகளாகிறாள் (Harlot). ஆகையால், ஓ கற்றவரே, இது சம்பந்தமான சாத்திரங்களை நீர் அறிந்தும், ஏன் பிள்ளை பெறும் விருப்பத்தால், என்னிடம் நீதியை மறந்து பேசுகிறீர்?" என்று கேட்டாள்.

புதன், ஜூன் 12, 2013

குந்தியிடம் கைக்கூப்பிய பாண்டு - ஆதிபர்வம் பகுதி 122

Pandu joined his palms over his head to Kunti | Adi Parva - Section 122 | Mahabharata In Tamil


(சம்பவ பர்வத் தொடர்ச்சி)

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "தனது அன்பான மனைவியால் {குந்தியால்} இப்படிச் சொல்லப்பட்ட மன்னன் பாண்டு, ஒழுக்கவிதிகளை நன்கறிந்து, அறம் சார்ந்த வார்த்தைகளில், "ஓ குந்தி, நீ என்ன சொன்னாயோ அது உண்மைதான். பழங்காலத்தின் வியுஷிதஸ்வா நீ சொன்னதைப் போலத்தான் செய்தார். அவர் நிச்சயமாக தேவர்களுக்குச் சமமாக இருந்தார். ஆனால், நான் இப்போது ஒழுக்கம் சார்ந்த அனைத்து விதிகளையும் அறிந்த சிறப்பு மிகுந்த முனிவர்களால் சொல்லப்பட்ட சில நடைமுறைகளைச் சொல்கிறேன். ஓ அழகான முகமும், இனிய புன்னகையும் கொண்டவளே, முன்பெல்லாம் பெண்கள் வீட்டுக்குள் அடைத்து வைக்கப்படவில்லை. அவர்கள் கணவர்களையோ அல்லது மற்ற உறவினர்களையோ நம்பி இருக்கவில்லை.

அவர்கள் சுதந்திரமாகச் சுற்றித் திரிந்து, தாங்கள் விரும்பியவாறெல்லாம் இன்புற்றிருந்தனர்.

ஓ சிறந்த குணங்களைக் கொண்டவளே, அவர்கள் தங்கள் கணவர்களைப் பின்பற்றாமல் இருந்து, அவர்களுக்கு நம்பிக்கைக்குரியவர்களாக இல்லாதிருந்தனர். இருப்பினும், ஓ அழகானவளே, அது பாவம் என்று அப்போது கருதப்படவில்லை. அது அந்த காலத்தில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட நடத்தையாகும். இன்றும் அந்த நடைமுறை எந்தப் பொறாமையுமின்றி பறவைகளாலும், விலங்குகளாலும் கடைப்பிடிக்கப்படுகின்றன.

அந்நடத்தை மேற்கோளாக அங்கீகரிக்கப்பட்டு பெரும் முனிவர்களால் மெச்சப்படுகிறது. ஓ ஒடுங்கிய தொடை கொண்டவளே, அந்நடத்தை  இன்னும் வடக்கு குருக்களுக்குள் நடைமுறையில் இருக்கிறது. பெண்களின் மீது கடுமையில்லாத அந்நடத்தை, நிச்சயமாக பழங்காலத்தில் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தது. இன்று வழக்கிலிருக்கும் நடைமுறை, பல காலம் கடந்தே நிறுவப்பட்டது. இப்போதிருக்கும் நடத்தையை யார் நிறுவியது என்றும், அது எதற்காக நிறுவப்பட்டது என்பதையும் உனக்குச் சொல்கிறேன்.

உத்தாலகர் என்ற பெயரில் ஒரு பெரு முனிவர் இருந்தார் என்றும், அவருக்கு சுவேதகேது என்ற ஆன்மத் தகுதிவாய்ந்த மகன் ஒருவர் இருந்தார் என்றும் நாம் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம்.

ஓ தாமரை இதழ்களைப் போன்ற கண்களையுடையவளே {குந்தியே}, இன்றைய அறம் சார்ந்த நடத்தை அந்த ஸ்வேதகேதுவின் கோபத்தாலேயே நிறுவப்பட்டது. அதன் காரணத்தைக் கேள். ஒரு நாள், ஸ்வேதகேதுவின் முன்னிலையிலேயே ஒரு அந்தணர், ஸ்வேதகேதுவின் தாயின் கைகளைப் பற்றி, "நாம் செல்லலாம்" என்றார். தனது தாயின் கரம்பற்றி வெளிப்படையாக அழைத்துச் செல்வதைக் கண்டு பெரிதும் கோபத்தால் தூண்டப்பட்டார் ஸ்வேதகேது. கோபத்திலிருக்கும் தனது மகனைக் கண்ட உத்தாலகர், அவனிடம் {ஸ்வேதகேதுவிடம்}, "ஓ மகனே! கோபமடையாதே. இந்த நடைமுறை பழங்காலத்தில் இருந்தே நடைமுறையில் உள்ளது. எல்லா வகை சார்ந்த பெண்களும் இந்த உலகத்தில் சுதந்திரமானவர்களே. ஓ மகனே, ஆண்கள் இவ்விஷயத்தில் தத்தம் வகைப்படி, மாடுகளைப் போல நடந்து கொள்வார்கள்." என்றார். இருப்பினும் அந்த முனிவரின் {உத்தாலகரின்} மகன் ஸ்வேதகேது, இவ்வகை நடத்தையை அங்கீகரிக்க மறுத்து, இன்று நடைமுறையில் இருக்கும் ஆண்களுக்கும், பெண்களுக்குமான நடத்தை விதியை இந்த உலகத்தில் நிறுவினார். ஓ பேரறமுடையவளே, தற்போது நிலவும் நடைமுறை, மனித உயிர்களின் காலத்திலிருந்து நடைமுறையிலிருக்கிறதேயன்றி மற்ற உயிர்வகைகளில் இல்லை (O son; men in this matter, as regards their respective orders, act as kine.' என்று ஆங்கிலத்தில் இருக்கிறது). தற்போதைய நடைமுறை நிறுவப்பட்ட பின்பு, பெண்கள் தங்கள் கணவர்களைப் பின்பற்றாதிருப்பது பாவம் என்றானது. அதன்படி, முனிவர் {ஸ்வேதகேது} கொண்டு வந்த வரைமுறையை மீறும் பெண்டிர், கருவைக் கொன்ற குற்றவாளியாகின்றனர். கன்னிப் பருவத்திலிருந்தே புனிதமாக இருக்கும் அன்பான கற்புடைய மனைவியை களங்கப்படுத்துவதால் ஆண்களும் அதே குற்றவாளியாகின்றனர். ஒரு பெண், தன் கணவனால் பிள்ளை பெற பணிக்கப்பட்டு, அவள் அதை மறுத்தால், அவளும் அதே போன்ற குற்றவாளியாகிறாள்.

ஆகையால், ஓ மருட்சியுடையவளே, பழங்காலத்தில், அதற்கு பழங்கால நடத்தையை மீறி, உத்தாலகரின் மகன் ஸ்வேதகேதுவால் நிறுவப்பட்டதுதான் இந்த நடைமுறை. ஓ ஒடுங்கும் தொடைகள் கொண்டவளே, சௌதசனின் மனைவி மடயந்தி, தனது கணவனால் பிள்ளை பெறப் பணிக்கப்பட்டு விசஷ்ட முனிவரிடம் சென்றாள் என்று நாம் கேள்விப்படுகிறோம். அவரிடம் சென்ற அந்த அழகான மடயந்தி அஸ்மகன் என்ற மகனைப் பெற்றாள். அவள் {மடயந்தி} தனது கணவனுக்கு நன்மை செய்யும் விருப்பத்தாலேயே அப்படிச் செய்தாள். ஓ தாமரைக் கண்களுடையவளே {குந்தியே}, ஓ மருண்ட மங்கையே, குரு பரம்பரையின் நீட்சிக்காக கிருஷ்ண துவைபாயனரால் {வியாசரால்} நாங்கள் எப்படி பெறப்பட்டோம் என்பதை நீ அறிவாய். ஓ குற்றமில்லாதவளே, இந்த மேற்கோள்களைக் கண்டு, அறத்துடன் முரண்படாத எனது கட்டளையை நீ நிறைவேற்ற வேண்டும். ஓ கணவனுக்கு அர்ப்பணிப்புடன் இருக்கும் இளவரசியே, ஒரு மனைவி, மற்ற நேரங்களில் அவளுக்குச் சுதந்திரம் தேவைப்பட்டாலும், தனது மாதவிடாய் முடிந்ததும், எப்போதும் தனது கணவனை நாட வேண்டும் என்று ஒழுக்க விதிகளை அறிந்தவர்களால் சொல்லப்பட்டுள்ளது. இக்காரியத்தை ஞானமுள்ளோர் தொன்மையான நடத்தை என்கின்றனர். ஆனால், ஒரு காரியம் பாவமானதோ, பாவமற்றதோ, கணவன் பணிப்பதை மனைவியர் செய்வது அவர்களது கடமை என்று வேதங்கள் தீர்மானிக்கின்றன. குறிப்பாக, ஓ களங்கமில்லாதவளே, உற்பத்தி திறனை இழந்த நான், பிள்ளைப்பேறைக் காண விரும்புவதால், நீ எனக்கு மேலும் அதிகமாகக் கீழ்ப்படிந்து நடக்க வேண்டும். ஓ இனிமையானவளே, உன்னை இக்காரியத்தை ஏற்க வைக்க, சிவந்த விரல்களுடைய எனது கரங்களை தாமரையாலான குவளையாய்க் குவித்து, அவற்றை எனது தலைக்கு மேல் வைத்துக் கேட்கிறேன். ஓ ஆழ்ந்த பார்வை கொண்டவளே {குந்தியே}, எனது கட்டளையின் பேரில் நீ, உயர்ந்த ஆன்மத் தகுதியுடைய அந்தணர் மூலம் பிள்ளை பெற வேண்டும். ஓ அழகிய இடையுடையவளே, நீ செய்யும் அந்தக் காரியத்தால், நான், பிள்ளைகளால் அருளப்பட்டவர்கள் செல்லும் இடத்திற்குச் செல்வேன்." என்றான்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "எதிரி நகரங்களை வென்ற பாண்டு இப்படிச் சொன்னதும், ஏற்றுக் கொள்ளக்கூடிய, தனது கணவனுக்கு நன்மை பயக்கக்கூடிய எந்தச் செயலையும் கவனத்துடன் செய்யும் அவ்வழகிய குந்தி, "ஓ தலைவா, எனது மங்கைப்பருவத்தில், எனது தந்தையின் {வளர்ப்புத் தந்தை குந்திபோஜனின்} வசிப்பிடத்தில்  விருந்தினர்களை கவனித்துக் கொண்டிருந்தேன். நான் கடும் விரதமிருக்கும்  பெரும் ஆன்மத் தகுதியுடைய அந்தணர்களையும் மரியாதையுடன் கவனித்து வந்தேன். ஒருநாள்... மனதைத் தனது முழுக்கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருக்கும் தர்மத்தின் புதிர்களில் ஞானம் கொண்ட துர்வாசர் என்று மக்களால் அழைக்கப்படும் அந்தணரை, பணிவுடன் கவனித்து அவரது அருளைப் பெற்றேன். எனது சேவையால் திருப்தி கொண்ட அந்த அந்தணர் {துர்வாசர்}, தேவர்களில் எவரையும் எனது இருப்புக்கு அழைக்கும் ஒரு மந்திரத்தை எனக்கு வரமாகத் தந்தார். அந்த முனிவர், "இந்த மந்திரத்தைக் கொண்டு தேவர்களில் எவனை நீ அழைக்கிறாயோ, அவன் உன்னை அணுகி, அவன் விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும், உனது விருப்பத்திற்கு கீழ்ப்படிவான். ஓ இளவரசி, நீ அவனது அருளால் பிள்ளை பெறுவாய்." என்றார். ஓ பரதரே, நான் எனது தந்தையின் இல்லத்தில் வாழ்ந்த போது, அந்த அந்தணர் என்னிடம் இப்படிச் சொன்னார். அந்தணரால் உச்சரிக்கப்பட்ட வார்த்தைகள் பொய்யாக முடியாது. அந்த வரத்தின் கனியை அடையத் தகுந்த காலமும் வந்துவிட்டது.

ஓ அரச முனிவரே {பாண்டுவே}, நன்மக்களைப் பெற உம்மால் பணிக்கப்பட்ட நான் தேவர்களில் எவரையும் அழைக்க முடியும். ஓ உண்மை பேசும் மனிதர்களில் முதன்மையானவரே, நான் தேவர்களில் யாரை அழைப்பது என்று எனக்குச் சொல்லும். இதனிமித்தமாக, நான் உமது கட்டளைகளுக்காக காத்திருக்கிறேன் என்பதையும் அறிந்து கொள்ளும்." என்றாள்.

இதைக் கேட்ட பாண்டு, "ஓ அழகானவளே {குந்தியே}, நற்பேறுபெற்றவளே, நமது விருப்பத்தை இன்றே ஈடேற்றிக் கொள்ள, தர்மதேவனை அழைப்பாயாக. அவனே தேவர்களில் அறம் மிகுந்தவன். தர்மதேவனும் அறமும் நம்மைப் பாவத்தால் களங்கப்படுத்த முடியாது. ஓ அழகிய இளவரசி, அதனால், புனிதமற்ற எந்தக் காரியத்தையும் நாம் செய்யவில்லை என்று உலகமும் நினைக்கும். அவன் {தர்மதேவன்} மூலமாக நாம் பெறும் மகன், அறம்சார்ந்து குருக்களில் முதன்மையானவனாக இருப்பான் என்பது நிச்சயம். நீதி மற்றும் ஒழுக்கத்திற்கு அதிபதியான {தர்ம} தேவனால் பெறப்படுபவன், தனது இதயத்தை பாவகாரியத்திலும், புனிதமற்ற காரியத்திலும் ஈடுபடுத்த மாட்டான்.

ஆகையால், ஓ இனிய புன்னகையுடையவளே, அறத்தை உன் கண்முன் நிலையாக வைத்து, புனிதமான நோன்புகளைக் கடைப்பிடித்து, நீதி மற்றும் அற தேவனை உனது மந்திரங்களின் உதவியுடன் அழைப்பாயாக" என்றான் {பாண்டு}.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "பிறகு, பெண்களில் சிறந்த குந்தி, தனது தலைவனால் இப்படிச் சொல்லப்பட்டு, "அப்படியே ஆகட்டும்." என்றாள். அவனுக்குத் தலைவணங்கி, மரியாதையுடன் அவனை {பாண்டுவை} வலம் வந்து, அவன் குறித்த காரியத்தை ஏற்றுக் கொண்டாள்" என்றார்.


செவ்வாய், ஜூன் 11, 2013

குந்தி சொன்ன பத்ரா கதை - ஆதிபர்வம் பகுதி 121

Kunti told the story of Bhadra | Adi Parva - Section 121 | Mahabharata In Tamil


(சம்பவ பர்வத் தொடர்ச்சி)

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "இப்படிச்சொல்லப்பட்ட குந்தி தனது நாயகனான மன்னன் பாண்டுவிடம், அந்தக் குருக்களில் காளையிடம், "ஓ அறம்சார்ந்தவரே, நீர் என்னிடம் இப்படிச் சொல்லுதல் தகாது. ஓ தாமரைக் கண் கொண்டவரே, நான் உமக்கே என்னை அர்ப்பணித்திருக்கிறேன். ஓ பெரும் கரம் கொண்ட பரதரே, பெரும் சக்தி கொண்ட நீரே என்னிடம் பிள்ளை பெற முடியும். அதன் பிறகு நான் சொர்க்கத்திற்கு உம்முடனே சேர்ந்தே வருகிறேன். ஓ குருகுல இளவரசரே, உம் அணைப்பில் என்னை ஏற்று பிள்ளைகளைப் பெறுவீராக. உமது அணைப்பைத் தவிர வேறு எந்த மனிதனின் அணைப்பையும் நான் கற்பனையில் கூட கருதமாட்டேன். உம்மைவிட உயர்ந்தவனாக எந்த மனிதன் உலகத்தில் இருக்கிறான்? ஓ அறம்சார்ந்தவரே, தாமரைக் கண் கொண்டவரே, நான் கேள்விப்பட்ட ஒரு புராண விவரிப்பை கேளும். நான் அதைச் சொல்கிறேன்.

பழங்காலத்தில் புருவின் குலத்தில் வியுஷிதஸ்வா என்ற பெயருடன் ஒரு மன்னன் இருந்தான். அவன் உண்மைக்கும் அறத்திற்கும் தன்னை அர்ப்பணித்திருந்தான். அறம்சார்ந்த ஆன்மாவாக பெரும் கரம் கொண்டிருந்த அவன் ஒரு சந்தர்ப்பத்தில், ஒரு வேள்வியைச் செய்து கொண்டிருக்கும்போது, அங்கே இந்திரனுடன் பெரும் முனிவர்களும் வந்தனர். இந்திரன் சோமச்சாற்றாலும், அந்தணர்கள் அவர்கள் பெற்ற பரிசுகளாலும் போதையுண்டிருந்தனர். ஆகையால், அந்த அரசமுனி அவ்வேள்வியில் செய்ய வேண்டிய அனைத்துக் காரியங்களையும் அவர்களே செய்ய ஆரம்பித்தனர். ஆகையால், வியுஷிதஸ்வா மற்ற மனிதர்களுடன் அதிகமாக பிரகாசித்தான். அவன் குளிர்காலத்திற்குப் பிறகு வரும் சூரியனைப் போல இருமடங்காகப் பிரகாசித்தான். அந்த பலம் வாய்ந்த வியுஷிதஸ்வா, பத்து யானைகளின் பலத்தைக் கொண்டு பெரும் குதிரை வேள்வி ஒன்றைச் செய்து கிழக்கு, வடக்கு, மேற்கு மற்றும் தெற்கிலிருந்த அனைத்து ஏகாதிபதிகளையும் வீழ்த்தி அவர்களைக் கப்பம் கட்ட வைத்தான். ஓ குருக்களில் சிறந்தவரே இந்த மன்னைக் குறித்து புராணங்களை உரைப்பவர்கள் ஒரு பாடலைப் பாடுவர்கள். அந்தப் பாடலில் அவன் கடல்சூழ்ந்த அனைத்து உலகத்தையும் வென்று, அனைத்து சாதிகளையும், ஒரு தகப்பன் பிள்ளைகளைப் பாதுகாப்பதுபோலக் காத்தான் என்று சொல்லப்படுகிறது. அவன் பல பெரும் வேள்விகளைச் செய்து பெரும் செல்வத்தை அந்தணர்களுக்குக் கொடுத்தான். கணக்கிலடங்கா நகைகளையும், விலைமதிப்பில்லா கற்களையும் சேகரித்தபிறகு அடுத்த பெரும் வேள்விகளைத் துவங்குகினான்.

அவன் {வியுஷிதஸ்வா } அக்னிஸ்தோமா என்ற வேள்வியையும் மற்றும் சிறப்பான வேத வேள்விகளையும் செய்து, பெரும் சோம சாறுகளை இறைத்தான். ஓ மன்னரே, வியுஷிதஸ்வாவுக்கு ஒரு அன்பான மனைவி இருந்தாள். அவள் காக்ஷிவத்தின் மகள் பத்ரா ஆவாள். அவள் பூலோகத்திலேயே மிகுந்த அழகு வாய்ந்தவளாக இருந்தாள். அந்த ஜோடி ஆழமான காதல் கொண்டதாக இருந்தது என்று நாம் கேள்விப்படுகிறோம். மன்னன் வியுஷிதஸ்வா தனது மனைவியுடனேயே எப்போதும் பிரியாமல் இருந்தான். காமத்தின் மிகை, அவனுக்கு மூச்சு சம்பந்தமான நோயைக் கொண்டு வந்தது. மன்னன் சில தினங்களுக்குள் தான் புகழோடிருக்கும்போதே, மூழ்கும் கதிரவனைப் போல இறந்து போனான். பிறகு பத்ரா என்ற அந்த அழகிய அரசி, மகனில்லாத காரணத்தால் மிகுந்த துயர் கொண்டாள். அவள் கொண்ட பெரும் துயரால் மிகவும் அழுதாள். ஓ அறம் சார்ந்த மன்னரே, நான் சொல்வதைக் கேளும். பத்ரா கன்னத்தில் கண்ணீர் வழிந்தோட, "ஓ அறம் சார்ந்தவரே, கணவன் இறந்த பிறகு பெண்களால் ஆகப்போவது ஒன்றுமில்லை. கணவன் இறந்த பிறகு வாழ்பவள், துயர் நிறைந்த இருப்பையே வாழ்க்கை என்று பெறுகிறாள். ஓ க்ஷத்திரிய குலத்தின் காளையே, கணவன் இல்லாத பெண்களுக்கு இறப்பே வரம். நான் உமது பாதையிலேயே தொடர விரும்புகிறேன். என்னிடம் அன்புகூர்ந்து என்னையும் அழைத்துச் செல்லும். நீர் இல்லாத உலகத்தில் என்னால் ஒரு நொடியும் வாழ முடியாது. ஓ மன்னரே, என்னிடம் அன்பு கொண்டு, விரைவாக என்னை அழைத்துக் கொள்ளும். ஓ மனிதர்களில் புலி போன்றவரே, நான் சமமான மற்றும் சமமற்ற தரைகளிலும் உம்மைத் தொடர்வேன். நீர் சென்றுவிட்டீரே. ஓ தலைவா, நீர் திரும்ப மாட்டீரே. தான் உம்மைத் தொடர்ந்து வருவேன். ஓ மன்னா, உமது நிழலைப் போல வருவேன். ஓ தாமரை இதழ் போன்ற கண்களை உடையவரே, நீரில்லையாகையால், இன்றிலிருந்து மனத்துயர் என்னை மீறி, எனது இதயத்தை உண்ணப் போகிறது. சென்ற பிறவியில் ஏதோ அன்பான காதல் ஜோடியைப் பிரித்ததாலேயே இன்று நான் இந்தப் பாவகர வாழ்க்கை வாழ நேர்ந்தது. நான் உமது பிரிவால் துயருறவே படைக்கப்பட்டிருக்கிறேன். ஓ மன்னா, தன் தலைவனிடம் இருந்து ஒரு நொடி பிரிந்து வாழும் பாவியான அந்தப் பெண், துயர்வாழ்வு வாழ்ந்து, நரகத்தை இங்கேயே அனுபவிப்பாள். ஓ மன்னா, நான் இந்த நாளிலிருந்து, ஆடம்பரத்தை விடுத்து, உம்மை மறுபடியும் காணுவேன் என்ற நம்பிக்கையில் தரையில் குசப்புற்களை விரித்து, படுக்கப் போகிறேன். ஓ மனிதர்களில் புலி போன்றவரே, உம்மை என்னிடம் காட்டும். ஓ மன்னரே, ஓ தலைவரே, துயரால் அழுது கொண்டிருக்கும் உமது பாவியான மனைவிக்கு மறுபடியும் உத்தரவிடும்." என்றாள் {பத்ரா}.

குந்தி தொடர்ந்தாள், "ஓ மன்னரே, இப்படியே அந்த அழகான பத்ரா தனது நாயகனின் மரணத்தால் துயருண்டு அழுதாள். இதயத்தின் துயரத்தால் அழுதுகொண்டிருந்த பத்ரா தனது கரத்தால் சடலத்தை அணைத்துக் கொண்டாள். அப்போது ஒரு உருவமில்லாத குரல், "ஓ பத்ரா எழுந்து இந்த இடத்தை விட்டு அகன்று போ. ஓ இனிய புன்னகையுடையவளே, நான் உனக்கு இந்த வரத்தை அளிக்கிறேன். நான் உன்னிடம் பிள்ளை பெறுவேன்.

எட்டாவது அல்லது பதினாலாவது பிறை கொண்ட நாளில் குளித்துவிட்டு, உனது படுக்கையில் என்னுடன் படு." என்றது. பத்ரா அந்தக் குரல் சொன்னது போலவே நடந்து கொண்டு அவள் பிள்ளையைப் பெற்றாள். ஓ பாரதர்களில் காளையே {பாண்டு மன்னனே}, அவளது {பத்ராவின்} கணவனின் {வியுஷிதஸ்வாவின்} சடலம் மூன்று சால்வர்கள் மற்றும் நான்கு மதுரர்களைக் கொண்ட ஏழு பிள்ளைகளைப அவளிடம் பெற்றது.

ஓ பாரதர்களில் காளையே, நீரும் என்னிடம் அந்த சிறப்பு மிகுந்த வியுஷிதஸ்வா போல, நீர் அடைந்திருக்கும் உமது ஆன்ம பலத்தால் பிள்ளைகளைப் பெறும்." என்றாள் {குந்தி}.

பாண்டு சொன்ன கதை - ஆதிபர்வம் பகுதி 120

The story told by Pandu | Adi Parva - Section 120 | Mahabharata In Tamil


(சம்பவ பர்வத் தொடர்ச்சி)

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "பெரும் சக்தி கொண்ட பாண்டு, தன்னை துறவுக்கு அர்ப்பணித்தான். குறைந்த காலத்தில் அங்கு வசித்த சித்தர்கள் மற்றும் சரணர்களிடத்தில் அவர்களுக்கு பிடித்தமானவனாக ஆனான். ஓ பாரதா {ஜனமேஜயா}, அந்த ஆன்மிகக் குருக்களுக்கு சேவை செய்து, பயனற்ற கர்வத்திலிருந்து விடுபட்டு, மனதை முழுக்கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்து, ஆசைகளை அடக்கி, தனது சக்தியாலேயே சொர்க்கத்திற்குள் நுழையும் தகுதியை அடைந்தான். சில முனிவர்கள் அவனை சோதரா (சகோதரா) என்று அழைத்தனர், சிலர் நண்பா என்று அழைத்தனர், மற்றவர்கள் அவனைத் தனது சொந்த மகனாகவே நினைத்தனர். ஓ பாரத குலத்தின் காளையே {ஜனமேஜயனே}, பல காலம் கழித்து, தனித்திருந்து பெரும் ஆன்மத் தகுதியடைந்து பிரம்மரிஷியைப் (அவன் க்ஷத்திரியனாக இருப்பினும்) போன்று ஆனான் பாண்டு.

ஒரு அமாவசை (புது நிலவு) நாளில், கடுந்தவங்கள் இயற்றும் முனிவர்கள், பிரம்மனைக் காணும் ஆவலால் உண்டான தங்கள் பயணத்தின் ஆரம்ப இடத்தில் ஒன்று கூடினர். அவர்கள் கிளம்பத் தயாராயிருப்பதைக் கண்ட பாண்டு அந்தத் துறவிகளிடம், "நா நலமிக்க மனிதர்களில் முதன்மையானவர்களே, எங்கே செல்கிறீர்கள்?" என்றான். அதற்கு முனிவர்கள், "பிரம்மனின் வசிப்பிடத்தில் இன்று தேவர்கள், முனிவர்கள், பித்ருக்கள் ஆகியோரின் சந்திப்பு நடைபெறவிருக்கிறது. அந்தச் சுயம்புவைக் காண இன்று நாங்கள் எல்லோரும் அங்கு செல்கிறோம்", என்றனர்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "இதைக் கேட்ட பாண்டு, முனிவர்களுடன் சொர்க்கத்தைக் காண விருப்பம் கொண்டு உடனே எழுந்தான். தனது இரு மனைவியரையும் {குந்தி மற்றும் மாத்ரியையும்} அழைத்துக் கொண்டு, முனிவர்களைத் தொடர்ந்து அந்த ஆயிரம் சிகரங்கள் கொண்ட மலைக்கு வடக்கு நோக்கி நடக்க முற்படும்போது, அந்தத் துறவிகள், "இந்த எங்கள் வடநோக்கு பயணத்தில், மலைகளின் அரசன் மீது மெதுவாக ஏறும்போது, தேவர்கள் செல்வதையும், கந்தர்வர்கள் மற்றும் அப்சரஸ்ககள் செல்வதையும், மரங்கள் அடர்ந்து இன்னிசை நிரம்பிய பெரும் மாளிகைகளையும், சமமும் சமமற்றதுமான தரை கொண்ட குபேரனின் நந்தவனத்தையும், பெரும் நதிகளின் கரைகளையும், ஆழமான குழிகளையும் கொண்ட, சாதாரண மனிதர்கள் செல்ல முடியாத பகுதிகளை அந்த மலையின் மார்பில் நாங்கள் கண்டிருக்கிறோம். பனியால் மூடப்பட்டு, காய்கறிகளோ, விலங்குகளோ அற்ற உயர்ந்த இடங்களும் அங்கே இருக்கின்றன. சில இடங்களில் பெரும் மழை பெய்து கொண்டே இருக்கும். அவை வசிப்பதற்கு ஏற்ற இடங்களாக இருக்காது. மற்ற விலங்குகளைப் பற்றி பேச வேண்டாம், இறகுகள் கொண்ட விலங்குகளாலும் அவற்றைக் கடக்க முடியாது. காற்று மட்டுமே அங்கு புக முடியும். அதைத் தவிர்த்து சித்தர்களும், பெரும் முனிவர்களும் மட்டுமே அங்கே நுழைய முடியும். இந்த இளவரசிகள் எப்படி அந்த மலையில் இருக்கும் உயர்ந்த இடங்களை ஏறுவார்கள்? வலியை அறியாதவர்களான இவர்கள், துயரத்தால் வீழ்ந்துவிட மாட்டார்களா? ஆகையால், ஓ பாரத குலத்தின் காளையே, எங்களுடன் நீ வராதே", என்றனர்.

பாண்டு, "பேறு பெற்றவர்களே, மகனில்லாதவனுக்கு சொர்க்கத்தில் அனுமதியில்லை என்று சொல்லப்படுகிறது. நான் மகனற்றவன்! அந்தத் துயரத்தால் நான் உங்களிடம் பேசுகிறேன். எனது மூதாதையருக்கு நான் கொண்ட கடனை என்னால் செலுத்த முடியவில்லை என்பதால் துயருறுகிறேன். எனது உடலின் அழிவுடன் சேர்த்து எனது மூதாதையர்களின் அழிவும் நிச்சயம்! பூமியில் பிறக்கும் மனிதர்கள் நான்கு கடன்களுடன் பிறக்கின்றனர். மூதாதையர்களுக்கான கடன், தேவர்களுக்கான கடன், முனிவர்களுக்கான கடன் மற்றும் சக மனிதர்களுக்கான கடன் ஆகியவற்றுடனே மனிதர்கள் பிறக்கின்றனர். தர்மப்படி அந்த கடன்களை அவர்கள் அடைக்க வேண்டும். சரியான நேரத்தில் இக்கடன்களைத் தீர்க்காதவர்கள் நல்லுலகம் பெற மாட்டார்கள் என்று ஞானமுள்ளோர் சொல்கின்றனர். தேவர்கள் நாம் செய்யும் வேள்விகளால் கடன் அடைபடுகின்றனர். முனிவர்கள் நாம் பெறும் கல்வி, தியானம் மற்றும் ஆன்மிக அறிவு ஆகையால் கடன் அடைபடுகின்றனர். முன்னோர்கள், நாம் பிள்ளைகள் பெறுவதாலும், ஈமக்கடன்கள் செய்வதாலும் கடன் அடைபடுகின்றனர். மனிதத்தன்மையுடன், யாருக்கும் எக்குற்றமும் செய்யாமல் வாழ்ந்தால் மற்ற மனிதர்களின் கடன் அடைபடுகிறது. நான், தேவர்கள், முனிவர்கள் மற்றும் சக மனிதர்களின் கடனை அடைத்துவிட்டேன். இந்த மூன்றைத் தவிர மற்றதெல்லாம் எனது உடலுடன் அழியப்போகின்றன. துறவிகளே, நான் எனது முன்னோர்களுக்கான கடனில் இருந்து இன்னும் விடுபடவில்லை. பிள்ளைகளைப் பெற்று கடன்களை அடைக்கவே மனிதர்களில் சிறந்தவர்கள் இந்த உலகத்தில் பிறக்கின்றனர். நான் உங்களிடம் ஒன்று கேட்கிறேன். நான் எனது தந்தையின் {விசித்திரவீரியனின்} நிலத்தில் பெறப்பட்டது போல, தகுதிவாய்ந்த முனிவரால் எனது நிலத்தில் பிள்ளைகள் பெறப்பட வேண்டுமா?" என்று கேட்டான்.

அதற்கு முனிவர்கள், "ஓ அற ஆன்மா கொண்ட மன்னா, பாவமற்ற, நற்பேறு பெற்ற, தேவர்களைப் போன்ற சந்ததி உனக்கு இருக்கிறது.

நாங்கள் எங்கள் ஞானப்பார்வையால் அதைக் காண்கிறோம். ஓ மனிதர்களில் புலி போன்றவனே {பாண்டுவே}, ஆகையால், உனது சொந்தச் செயல்களால் பெறும் முடிவை நோக்கி இரு. புத்திசாலி மக்கள், தாங்கள் அறிந்து செய்யும் செயல்களின் கனியை அடைகின்றனர். ஆகையால், ஓ மன்னா {பாண்டு}, ஆன்ம விடுதலை பெற நீயே முயற்சி செய். நீ அடையப்போகும் கனி தெளிவாகத் தெரிகிறது. திறமைவாய்ந்த, ஏற்றுக் கொள்ளப்படும் சந்ததியை நீ நிச்சயம் அடைவாய்", என்றனர்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "துறவிகளின் வார்த்தைகளைக் கேட்ட பாண்டு, மானின் சாபத்தால் உற்பத்தி சக்தியைத் தான் இழந்ததை நினைத்துப் பார்த்து ஆழ்ந்த வருத்தம் கொண்டான். தான் மணந்த மனைவியான சிறந்த குந்தியை தன்னிடம் தனிமையில் அழைத்து, "இந்த இக்கட்டான நிலையைக் கருத்தில் கொண்டு வாரிசுகளை உருவாக்க முயற்சி செய். ஓ குந்தி, ஒரு மகனே மூவலகத்திலும் அறம் சார்ந்த புகழை விளைவிப்பவன் என்று நித்திய தர்மத்தைப் போதிக்கும் ஞானமுள்ளோர் சொல்கின்றனர். வேள்விகள், கொடைகள், ஆன்மிகத் தவங்கள் மற்றும் கவனமாக மேற்கொள்ளப்பட்ட நோன்புகள் ஆகியவற்றால் மகனற்ற மனிதனுக்கு எந்த அறத்தகுதியையும் ஏற்பட்டுவிடாது என்று சொல்லப்படுகிறது. ஓ இனிமையான புன்னகையுடையவளே {குந்தியே}, இதை எல்லாம் அறிந்த நான், நான் மகனற்றவன் என்பதில் நிச்சயமடைகிறேன். நித்திய மகிழ்ச்சி கொண்ட பகுதிகளை நான் அடைய முடியாது. ஓ மருட்சியுடையவளே, பாவியான நான் தீய காரியங்களில் ஈடுபட்டு, நான் வாழ்ந்த வாழ்வைக் கெடுத்துக் கொண்டேன். எனது உற்பத்தித் திறனை அந்த மானின் சாபம் அழித்தது. 

தர்மத்தின் விதிகள் முதல் ஆறு {6} வகை மகன்களை வாரிசுகளாகவும் குடும்ப உறுப்பினர்களாகவும் ஒப்புக் கொள்கின்றன. அடுத்த ஆறு {6} வகை மகன்கள் குடும்ப உறுப்பினர்களாக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டாலும் வாரிசாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதில்லை. தற்போதுள்ள வழக்கத்தின்படி நான் அதைச் சொல்கிறேன். ஓ பிருதா {குந்தி}, நான் சொல்வதைக் கேள்.

{1}அவை, தானே, தான் மணந்து கொள்ளும் மனைவியிடம் பெறும் மகன் முதல் வகை, 
{2} அன்பு நிமித்தமாக திறமைமிகுந்த மனிதர் மூலம் தன் மனைவியிடம் உண்டாகும் மகன் இரண்டாம் வகை,
{3} பணத்தின் நிமித்தமாக ஒருவர் மூலம் தன் மனைவியிடம் உண்டாகும் மகன் மூன்றாம் வகை,
{4} கணவன் இறந்தபிறகு மனைவியால் பெறப்படும் மகன் நான்காவது வகை, {5} திருமணம் ஆகும் முன்பு மனைவி பெறும் மகன் ஐந்தாவது வகை,
{6} கற்பற்ற மனைவியிடம் பெறும் மகன் ஆறாவது வகை,
{7} சுவீகாரமாகப் பெறப்படும் மகன் ஏழாவது வகை,
{8} சில காரணத்திற்காக பொருள் கொடுத்து வாங்கப்படும் மகன் எட்டாவது வகை,
{9} தானே முன்வந்து மகனாகுபவன் ஒன்பதாம் வகை,
{10} கற்பிணி மணமகளுடன் பெறப்பட்ட மகன் பத்தாவது வகை,
{11} சகோதரன் மகன் பதினோராவது வகை,
{12} தாழ்ந்த சாதி மனைவியிடம் பெறப்படும் மகன் பனிரெண்டாவது வகை. 

ஒரு குலத்தில் பிள்ளைப் பெறுவதில் தோல்வியுற்றால், ஒரு தாய் அதற்கடுத்த உயர்ந்த குலத்தில் பிள்ளைகளை உருவாக்க விரும்ப வேண்டும். சில இக்கட்டான சூழ்நிலைகளில், மனிதர்கள் திறமைவாய்ந்த தங்கள் தம்பிகள் மூலம் பிள்ளைகளைப் பெறுகின்றனர். சுயம்புவான மனு, தன்னால் சுயமாக பிள்ளை பெற முடியாவிட்டால், பிறர் மூலம் அப்பிள்ளைகளைப் பெறலாம் என்றும் மகன்களே உயர்ந்த அறத்தகுதி என்றும் சொல்லியிருக்கிறார். ஆகையால், ஓ குந்தி, நான் எனது உற்பத்தித் திறனை இழந்துவிட்டதால், நீ எனக்கு சமமான அல்லது என்னைவிட உயர்ந்த வேறு நபர் மூலம் பிள்ளை பெற நான் கட்டளையிடுகிறேன்.

ஓ குந்தி, தனது தலைவனால் பிள்ளைப்பேறு பெறப் பணிக்கப்பட்ட சரதன்தயனர் மகளின் வரலாற்றைக் கேள். அந்த வீரமங்கை, தனது மாதவிடாய் முடிந்ததும், முறையாகக் குளித்து, நான்கு சாலைகள் சங்கமிக்கும் இடத்திற்கு இரவில் சென்று காத்திருந்தாள். அவள் நீண்ட நேரம் அங்கு காத்திருக்கவில்லை. அதற்குள் துறவில் வென்ற ஒரு அந்தணர் அங்கே வந்தார். சரதன்தயனரின் மகள் அவரிடம் பிள்ளை கோரினாள். நெருப்பில் தெளிந்த நெய்யை விட்ட பிறகு (புன்ஞவனா என்ற வேள்வி செய்து) அவள் துர்ஜெயனை மூத்தவனாகக் கொண்ட மூன்று மகன்களை அந்த அந்தணர் மூலம் பெற்றெடுத்தாள். ஓ நற்பேறு பெற்றவளே {குந்தியே}, நீயும் அந்த வீரமங்கையை உதாரணமாகக் கொண்டு எனது கட்டளையை ஏற்று, உயர்ந்த அறத்தகுதி வாய்ந்த அந்தணரின் விதை கொண்டு விரைவாகப் பிள்ளையைப் பெறு", என்றான்.

திங்கள், ஜூன் 10, 2013

வானப்பிரஸ்தம் ஏற்றான் பாண்டு - ஆதிபர்வம் பகுதி 119

Pandu entered vanaprastha mode of life | Adi Parva - Section 119 | Mahabharata In Tamil


(சம்பவ பர்வத் தொடர்ச்சி)

வைசம்பாயனர், "மானின் இறப்புக்குப் பிறகு, மன்னன் பாண்டு தனது மனைவியரிடம் {குந்தி மற்றும் மாத்ரியிடம்} மிகவும் துயரப்பட்டு, பெரிதும் அழுதான். அவன் {பாண்டு}, "தீயவர்கள், அறம்சார்ந்த குடும்பங்களில் தாங்கள் பிறந்தாலும், ஆசையினால் உந்தப்பட்டு, அவர்களின் செயல்களின் கனியாக அபாயத்தை வரவழைத்துக் கொள்கின்றனர். அறம் சார்ந்த சந்தனுவுக்குப் பிறந்திருந்தாலும், எனது தந்தை {விசித்திரவீரியன்} தனது இளமையில் காமத்திற்கு அடிமையானார் என்று நான் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். அந்தக் காமாந்தக மன்னனின் நிலத்தில் (மனைவியரிடம்) {அம்பிகை, அம்பாலிகை}, உண்மையைப் பேச்சாகக் கொண்ட அந்த சிறப்புவாய்ந்த முனிவர் கிருஷ்ண துவைபாணர் {வியாசர்} என்னைப் பெற்றார். அப்படிப்பட்ட ஒருவரின் மகனான நான், இதயத்தில் தீய எண்ணம் கொண்டு, கானகத்தில் மான்களைத் துரத்திக் கொண்டு வாழ்ந்து வருகிறேன். ஓ! தேவர்கள் என்னைக் கைவிட்டனரே! நான் இனி முக்திக்கு வழி தேட வேண்டும். பிள்ளைகள் பெற வேண்டும் என்ற ஆசையும், மற்றும் உலகம் சம்பந்தமான பொருட்களுமே முக்திக்கான பெரும் இடையூறு. எனது தந்தையின் அழிவற்ற எழுச்சியால் இனி நான் பிரம்மசரிய வாழ்க்கைமுறையை ஏற்று வாழப்போகிறேன். நான் நிச்சயமாக எனது உணர்ச்சிகளை எனது முழுக்கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வந்து, கடுமையான தவங்கள் இருக்கப் போகிறேன். எனது மனைவிகள் {குந்தியையும் மாத்ரியும்} மற்றும் மற்ற உறவினர்களைக் கைவிட்டு, எனது சிரத்தை மழித்து, என்னைத் தாங்கிக் கொள்ள இங்கே நின்று கொண்டிருக்கும் மரங்களிடம் இரந்து, தனியாக உலகம் முழுவதும் சுற்றப் போகிறேன்.



பாசம் வெறுப்பு ஆகியவற்றைக் கைவிட்டு, புழுதியால் எனது உடலை மறைத்து, மரத்தின் கீழோ அல்லது, கைவிடப்பட்ட வீடுகளையோ எனது வசிப்பிடமாக்கிக் கொண்டு வாழப் போகிறேன்.

இன்பம், துன்பம் ஆகியவற்றின் விளைவுகளைப்பற்றி கருதாமல், அவதூறையும் புகழ்ச்சியையும் ஒன்றாகக் கருதுவேன். நான் வாழ்த்து கூறவோ பெறவோ மாட்டேன். நான் எல்லோருடனும் அமைதியாக இருந்து, பரிசுகளை ஏற்காமல் இருப்பேன். நான் எவரையும் ஏமாற்றாமல், ஒருவரிடமும் புருவம் சுருக்காமல் இருப்பேன். ஆனால், எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்து, எல்லா உயிரினத்தின் நன்மைக்கும் என்னை அர்ப்பணிப்பேன். நான் நான்கு வகைப்பட்ட உயிரனங்களுக்கு (முட்டையிடும் இனம், முட்டையிடாமல் குஞ்சு ஈனும் இனம், புழுக்கள் மற்றும் தாவரங்கள்) எந்தத் தீங்கும் செய்ய மாட்டேன். மாறாக அனைத்து உயிர்களிடமும் எனது பிள்ளைகளைப் போல எண்ணி சமமாக நடந்து கொள்வேன். ஒரு நாளைக்கு ஒரு முறை ஐந்திலிருந்து பத்து குடும்பங்களிடம் பிச்சை கேட்பேன். அவற்றில் எனக்கு எதுவும் கிடைக்கவில்லை என்றால் அன்று முழுதும் உணவில்லாமல் இருப்பேன். ஒருமுறைக்கு மேல் ஒருவரிடமும் பிச்சை கேட்க மாட்டேன். நான் ஏழு அல்லது பத்து வீடுகள் வலம் வந்தும் எனக்கு எதுவும் கிடைக்கவில்லை என்றாலும், பேராசையினால் உந்தப்பட்டு எனது வலத்தை நீட்ட மாட்டேன்.

எனக்கு பிச்சை கிடைத்தாலும், கிடைக்காவிட்டாலும், சலனப்படாமல் பெருந்துறவியைப் போல இருப்பேன். ஒருவன் எனது கரத்தில் ஒன்றைக் கோடரியால் வெட்டினாலும், மற்றொருவன் எனது மற்றொரு கரத்தில் சந்தனக்குழம்பைப் பூசினாலும், நான் அவ்விருவரையும் சமமாகவே மதிப்பேன்.

நான் ஒருவருக்கு வளமையையும் மற்றவருக்குப் பெருந்துன்பத்தையும் விரும்பமாட்டேன். நான் வாழ்வில் மகிழ்வோ, மரணத்தில் துயரோ அடைய மாட்டேன். நான் வாழ்வோ, சாவோ எதையும் விரும்ப மாட்டேன். எனது இதயத்திலிருக்கும் எனது பாவங்களைக் கழுவி, மகிழ்ச்சியைத் தரவல்ல புனிதமான கடமைகளை நல்ல நேரத்தில், நாளில், காலத்தில் அளவு கடந்து செய்வேன். மேலும் நான் அறம், பொருள், மற்றும் புலனுணர்வுகள் ஆகியவற்றைத் தரும் அனைத்து செயல்களையும் துறந்திருப்பேன். உலகின் அனைத்து பாவங்கள் மற்றும் பழிகளிலிருந்து விடுபட்டு, காற்றைப் போல யாருக்கும் கட்டுப்படாமல் இருப்பேன். பயமற்ற பாதையில் பயணித்து எனது வாழ்வை முடித்துக் கொள்வேன். பிள்ளைகளைப் பெறும் சக்தியை இழந்து, கடமைகளுக்குக் கட்டுப்பட்டு துன்பம் நிறைந்த உலகத்தின் பாதையில் இருந்து பிறழ்ந்து மாற்றுப் பாதையில் பயணிப்பேன். பேராசை காரணமாக நாயைப் போல் மற்றவர்களைப் பிச்சைக்காரப் பார்வை பார்க்கும் உலக மக்களால் மதிக்கப்பட்டாலும், மதிக்கப்படாவிட்டாலும் எனது பயணத்தைத் தொடர்வேன்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "அந்த மன்னன் {பாண்டு} தனது இரு மனைவியரான குந்தி மற்றும் மாத்ரியிடம் துயரத்துடன் அழுது அவர்களிடம், "நம்மை நம்பி இருக்கும் கோசல தேச இளவரசி {பாண்டுவின் தாய் - அம்பாலிகை}, விதுரர், நமது நண்பர்களுடன் கூடிய மன்னர் {திருதராஷ்டிரன்}, பெரிதும் மதிக்கப்படும் சத்யவதி, பீஷ்மர், நமது குடும்ப புரோகிதர்கள், சோம பானம் குடித்து கடும் தவம் இருக்கும் சிறப்புமிகு அந்தணர்கள் மற்றும் மூத்த குடிமக்கள் ஆகியோருக்கு பாண்டு துறவு வாழ்க்கை வாழ கானகத்திற்குள் புகுந்தான் என்று தெரிவிக்கப்படட்டும்." என்றான். துறவு வாழ்க்கை வாழ எண்ணும் தங்கள் தலைவனின் {பாண்டுவின்} வார்த்தைகளைக் கேட்ட குந்தியும் மாத்ரியும் சரியான வார்த்தைகளால் அவனை {பாண்டுவை} அணுகி, "ஓ பாரத குலத்தின் காளையே, நீர் துறவு வாழ்க்கை வாழ, உங்களால் மணந்து கொள்ளப்பட்ட மனைவியருடன் கைக்கொள்ளக்கூடிய பல வாழ்க்கை முறைகள் இருக்கின்றன. அதனால் நீர் நல்லுலகம் அடைவீர். நாங்களும், எங்கள் தலைவனின் (பாண்டுவின்) துணை கொண்டு, உணர்ச்சிகளை அடக்கி, ஆடம்பரத்தை விட்டு, கடும் நோன்புகள் இருந்து, அந்த நன்மையைப் பெறுவோம். ஓ மன்னா {பாண்டு}, ஓ பெரும் ஞானம் கொண்டவரே, நீர் எங்களைக் கைவிட்டீரானால், நாங்கள் இந்த நாளிலேயே இந்த உலகத்தை விட்டகல்வோம்", என்றனர்.

பாண்டு, "இந்த முடிவு உங்கள் அறத்தின் தன்மையால் ஏற்பட்டது. ஆகையால், நான் உங்கள் இருவருடனும் என் தந்தையரின் அழிவற்ற பாதையில் பயணிப்பேன்.

நாடு நகரங்களின் ஆடம்பரங்களைக் கைவிட்டு, மரப்பட்டைகளை ஆடைகளாக அணிந்து, பழங்களையும் கிழங்குகளையும் உண்டு, ஆழ்ந்த கானகத்திற்குள் தீவிர தவங்கள் இயற்றுவேன். காலையும் மாலையும் குளித்து ஹோமம் செய்வேன்.

குறைவாக உண்டு எனது உடலைக் குறைத்து, மரப்பட்டைகளையும், தோலாடைகளையும் அணிந்து, எனது தலையில் கூந்தலை முடிந்து இருப்பேன். வெப்பத்திற்கும் குளிர்ச்சிக்கும் என் உடலைக் கொடுத்து, பசியையும் தாகத்தையும் மதிக்காமல், எனது உடலைக் குறைத்து கடும் தவம் இயற்றுவேன். தனிமையில் வாழ்ந்து, தியானத்திற்கு என்னை அர்ப்பணித்து, கனிந்த கனிகளை மட்டும் உண்டு, பித்ருகளுக்கும், தேவர்களுக்கு வாக்காலும், நீராலும், பழங்களாலும் படையல் செய்வேன். எனது உடல் வீழும் வரை, நான் எனது உறவினர்களையோ அல்லது கானகத்தின் மனிதர்களையும், நகரங்களில் வசிப்பவர்களையோ சந்திக்க மாட்டேன். வானப்பிரஸ்த வாழ்வு முறையில் என்னவெல்லாம் விதிகள் உள்ளனவோ, அவை கடுமையாக இருப்பினும் அனைத்தையும் நான் கடைப்பிடிப்பேன்", என்றான் {பாண்டு}.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "அந்த குரு மன்னன் {பாண்டு}, தனது இரு மனைவியரிடமும் {குந்தி மற்றும் மாத்ரியிடம்} அப்படிச் சொல்லிவிட்டு, தனது தலையில் இருந்த பெரிய ஆபரணத்தையும், விலைமதிப்பில்லா தங்கத்திலான தனது ஆரத்தையும், கைக்காப்புகளையும், காது குண்டலங்களையும், தனது மனைவிகளின் விலைமதிப்பற்ற ஆடைகளையும் ஆபரணங்களையும் அந்தணர்களுக்குக் கொடுத்துவிட்டான். பிறகு அவர்களை கவனித்துக் கொண்டவர்களிடம் {பணியாட்களிடம்}, "நீங்கள் ஹஸ்தினாபுரம் திரும்பி, பாண்டுவும் அவனது மனைவியரும் செல்வம், ஆசை, மகிழ்ச்சி மற்றும் காம இச்சை ஆகியவற்றைத் துறந்து கானகத்திற்குள் சென்றுவிட்டனர் என்று தெரிவியுங்கள்", என்றான் {பாண்டு}. பிறகு அந்த பணியாட்கள் இதையும் மற்றும் அந்த மன்னன் பேசிய அன்பான வார்த்தைகளையும் கேட்டு "ஓ! நாங்கள் மோசம் போனோம்!" என்று சொல்லி வெப்பக்கண்ணீருடன் தங்கள் ஏகாதிபதியை {பாண்டுவை} அங்கேயே விட்டு, பாண்டு கொடுத்த செல்வங்களுடன் (அனைவருக்கும் பரிசாகப் பிரித்துக் கொடுக்க) வேகமாக ஹஸ்தினாபுரம் சென்றனர்.

மனிதர்களில் முதன்மையான திருதராஷ்டிரன், கானகத்தில் நடந்த அனைத்தையும் கேள்விப்பட்டு, தனது தம்பிக்காக அழுதான். தனது தம்பியிடம் உள்ள பாசத்தால், படுக்கையின் சுகத்தையும், நல்ல ஆசனத்தையும், நல்ல உணவையும் சில நாள் தவிர்த்தான்.

அதே நேரத்தில், குரு இளவரசன் பாண்டு தனது இரு மனைவியருடன் {குந்தி, மாத்ரியுடன்}, பழங்களும் கிழங்குகளும் உண்டு, நாகசதா என்ற மலைக்குச் சென்றான். பின்னர் சித்ரரதா சென்று அங்கிருந்து காலகூடம் சென்று, அங்கிருந்து இமயத்தில் இருக்கும் கந்தமாதனா மலைக்குச் சென்றான்.

ஓ மன்னா, பாண்டு, மஹாபூதங்களாலும், சித்தர்களாலும், பெரும் முனிவர்களாலும் காக்கப்பட்டு, சில காலங்கள் சம தளத்திலும், சில காலங்களில் மலை இறக்கங்களிலும் இருந்தான். அதன்பிறகு இந்திரதியும்னா என்ற ஏரிக்கு பயணப்பட்டான். அதன்பிறகு, ஹன்சகூடம் என்ற மலையைக் கடந்து, நூறு சிகரங்களுடைய சதசிருங்கா என்ற மலைக்குச் சென்று அங்கே கடும் தவப்பயிற்சி செய்தான்.
துறவு கோலம் ஏற்ற பாண்டு ஹஸ்தினாபுரத்திலிருந்து சதசிருங்கம் சென்ற  வழித்தடம்.
படத்தைப் பெரிதாக்கிப் பார்க்க படத்தினைச் சொடுக்கவும்.



மஹாபாரதத்தின் முக்கிய மனிதர்கள் வரும் பகுதிகள்

அக்ருதவ்ரணர் அக்னி அகம்பனன் அகஸ்தியர் அகிருதவரணர் அங்கதன் அங்காரபர்ணன் அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அசலன் அசுவினிகள் அத்புதன் அத்ரி அத்ரிசியந்தி அதிரதன் அபிமன்யு அம்பரீஷன் அம்பா அம்பாலிகை அம்பை அயோதா தௌம்யா அர்வாவசு அர்ஜுனன் அரிஷ்டநேமி அருணன் அருணி அருந்ததி அலம்புசன் அலாயுதன் அவிந்தியன் அவுர்வா அன்சுமான் அனுவிந்தன் அஷ்டகன் அஷ்டவக்கிரர் அஸ்வத்தாமன் அஸ்வபதி ஆணிமாண்டவ்யர் ஆத்ரேயர் ஆதிசேஷன் ஆர்யகன் ஆர்ஷ்டிஷேணர் ஆஸ்தீகர் இந்திரசேனன் இந்திரசேனை இந்திரத்யும்னன் இந்திரன் இந்திரஜித் இராவான் {அரவான்} இல்வலன் உக்கிரசேனன் உக்தன் உச்சைஸ்ரவஸ் உசீநரன் உத்தமௌஜஸ் உத்தரன் உத்தரை உத்தவர் உத்தாலகர் உதங்கர் உதங்கா உபமன்யு உபரிசரன் உபஸ்ருதி உலூகன் உலூபி ஊர்வசி எலபத்திரன் ஏகலவ்யன் ஐராவதன் கங்கன் கங்கை கசன் கடோத்கசன் கண்வர் கணிகர் கத்ரு கந்தன் கபோதரோமன் கயன் கர்ணன் கருடன் கல்கி கல்மாஷபாதன் கலி கவந்தன் கனகன் கஹோடர் காகமா காசியபர் காதி காந்தாரி காமதேனு காயத்ரி கார்க்கோடகன் கார்த்திகை காலகேயர் காலவர் காளி காக்ஷிவத் கிந்தமா கிர்மீரன் கிரது கிரந்திகன் கிராதன் கிரிசன் கிரிடச்சி கிருதவர்மன் கிருதவீர்யன் கிருதாசி கிருபர் கிருஷ்ணன் கீசகர்கள் கீசகன் குணகேசி குந்தி குந்திபோஜன் குபேரன் கும்பகர்ணன் குரோதவாசர்கள் குவலாஸ்வன் கேசின் கேசினி கைகேயி கோடிகன் கோமுகன் கௌசிகர் கௌசிகி கௌதமர் சக்திரி சக்ரதேவன் சகரன் சகாதேவன் சகுந்தலை சகுனி சங்கன் சச்சி சசபிந்து சஞ்சயன் சஞ்சயன் 1 சத்தியபாமா சத்தியவதி சத்தியஜித் சத்யபாமா சத்யவான் சதானீகன் சந்தனு சந்திரன் சம்சப்தகர்கள் சம்பா சம்பை சம்வர்ணன் சமீகர் சர்மிஷ்டை சர்யாதி சரஸ்வதி சல்லியன் சலன் சனத்சுஜாதர் சஹஸ்ரபத் சாகரன் சாண்டிலி சாத்யகி சாத்யர்கள் சாந்தை சாம்பன் சாம்யமணி சாரங்கத்வஜன் சாரிசிரிகன் சாருதேஷ்ணன் சால்வன் சாவித்ரி சிகண்டி சிங்கசேனன் சிசுபாலன் சித்திரசேனன் சித்திராங்கதை சித்ரவாஹனன் சிபி சியவணன் சியவனர் சிரிங்கின் சிருஞ்சயன் சிவன் சீதை சுக்ரன் சுக்ரீவன் சுகன்யா சுசர்மன் சுசோபனை சுதர்சனன் சுதர்மை சுதன்வான் சுதக்ஷிணன் சுதாமன் சுதேவன் சுதேஷ்ணை சுந்தன் உபசுந்தன் சுநந்தை சுப்ரதீகா சுபத்திரை சுமுகன் சுரதை சுருதசேனன் சுருதர்வான் சுருதாயுதன் சுருதாயுஸ் சுவாகா சுவேதகேது சுனந்தை சுஹோத்திரன் சூதன்வான் சூர்ப்பனகை சூரன் சூரியதத்தன் சூரியன் சேகிதானன் சேதுகன் சைகாவத்யர் சைப்யை சைரந்திரி சோமகன் சோமதத்தன் சௌதியும்னி சௌனகர் ததீசர் தபதி தபஸ் தம்போத்பவன் தமயந்தி தமனர் தர்மதேவன் தர்மவியாதர் தளன் தக்ஷகன் தாத்ரேயிகை தார்க்ஷ்யர் தாருகன் தாலப்யர் தியுமத்சேனன் திர்கதமஸ் திரஸதஸ்யு திரிசிரன் திரிஜடை திருதராஷ்டிரன் திருஷ்டத்யும்னன் திரௌபதி திலீபன் திலோத்தமை திவோதாசன் துச்சலை துச்சாசனன் துந்து துர்க்கை துர்மதன் துர்மர்ஷணன் துர்முகன் துர்வாசர் துர்ஜயன் துரியோதனன் துருபதன் துருபதன் புரோகிதர் துரோணர் துவஷ்டிரி துவாபரன் துஷ்கர்ணன் துஷ்யந்தன் தேவ தேவசேனை தேவயானி தேவாபி தௌமியர் நகுலன் நகுஷன் நரகாசுரன் நரன் நளன் நளன்2 நாரதர் நாராயணர்கள் நாராயணன் நிவாதகவசர்கள் நீலன் நைருதர்கள் பகதத்தன் பகர் பகன் பகீரதன் பத்ரசாகன் பத்ரா பப்ருவாஹனன் பர்ணாதன் பர்வதர் பரசுராமர் பரத்வாஜர் பரதன் பராசரர் பராவசு பரீக்ஷித் பரீக்ஷித்1 பலராமன் பலன் பலி பாகுகன் பாண்டியன் பாண்டு பானுமான் பாஹ்லீகர் பிங்களன் பிரகலாதன் பிரத்யும்னன் பிரத்னஸ்வன் பிரதர்த்தனன் பிரதிவிந்தியன் பிரதீபன் பிரம்மத்வாரா பிரம்மா பிரம்மாதி பிரமாதின் பிராதிகாமின் பிருகத்யும்னன் பிருகதஸ்வர் பிருகு பிருது பிருந்தாரகன் பிருஹத்சேனை பிருஹத்பலன் பிருஹத்ரதன் பிருஹந்நளை பிருஹஸ்பதி பீமன் பீமன்1 பீஷ்மர் புரு புருரவஸ் புரோசனன் புலஸ்தியர் புலஹர் புலோமா புஷ்கரன் பூமாதேவி பூரி பூரிஸ்ரவஸ் பௌரவன் பௌலோமர் மங்கணகர் மடன் மணிமான் மதிராக்ஷன் மதுகைடபர் மந்தபாலர் மந்தரை மயன் மருத்தன் மஹாபிஷன் மஹிஷன் மாத்ரி மாதலி மாதவி மாந்தாதா மார்க்கண்டேயர் மாரீசன் மாலினி மிருத்யு முகுந்தன் முசுகுந்தன் முத்கலர் முனிவர்பகன் மூகன் மேதாவி மேனகை மைத்ரேயர் யது யமன் யயவரர் யயாதி யவக்கிரீ யுதாமன்யு யுதிஷ்டிரன் யுயுத்சு யுவனாஸ்வன் ரந்திதேவன் ராகு ராதை ராமன் ராவணன் ரிசீகர் ரிதுபர்ணன் ரிஷ்யசிருங்கர் ரிஷபர் ருக்மரதன் ருக்மி ருத்திரன் ருரு ரேணுகை ரைப்பியர் ரோமபாதன் லட்சுமணன் லட்சுமி லபிதை லக்ஷ்மணன் லோகபாலர்கள் லோபாமுத்திரை லோமசர் லோமபாதன் லோமஹர்ஷனர் வசாதீயன் வசிஷ்டர் வசு வசுதேவர் வசுமனஸ் வந்தின் வர்கா வருணன் வஜ்ரவேகன் வாசுகி வாதாபி வாமதேவர் வாயு வார்ஷ்ணேயன் வாலகில்யர் வாலி விகர்ணன் விசாகன் விசித்திரவீரியன் விதுரன் விதுலை விந்தன் விபாண்டகர் விபாவசு விபீஷணன் வியாக்ரதத்தன் வியாசர் வியுஷிதஸ்வா விராடன் விருத்திரன் விருஷகன் விருஷசேனன் விருஷதர்பன் விருஷபர்வன் விரோசனன் விவிங்சதி வினதை விஷ்ணு விஸ்வகர்மா விஸ்வாமித்ரர் வேதா வைகர்த்தனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு வைனியன் ஜடாசுரன் ஜடாயு ஜந்து ஜமதக்னி ஜரத்காரு ஜராசந்தன் ஜரிதை ஜரை ஜலசந்தன் ஜனகன் ஜனபதி ஜனமேஜயன் ஜாரிதரி ஜிமூதன் ஜீவலன் ஜெயத்சேனன் ஜெயத்ரதன் ஜோதஸ்நாகாலி ஷாமந்தர் ஸ்தூணாகர்ணன் ஸ்வேதகி ஸ்வேதகேது ஸ்வேதன் ஹயக்ரீவன் ஹர்யஸ்வன் ஹரிச்சந்திரன் ஹனுமான் ஹிடிம்பன் ஹிடிம்பை ஹோத்திரவாஹனர்
 
Creative Commons License
முழுமஹாபாரதம் by முழுமஹாபாரதம் is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Based on a work at http://mahabharatham.arasan.info.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://mahabharatham.arasan.info.
mahabharatham.arasan.info. Blogger இயக்குவது.
Back To Top