Showing posts with label உத்யோக பர்வம். Show all posts
Showing posts with label உத்யோக பர்வம். Show all posts

Tuesday, July 28, 2015

மனைவியோடு ஆலோசித்த துருபதன்! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 193

Drupada took counsel with his wife! | Udyoga Parva - Section 193 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 20)

பதிவின் சுருக்கம் : ஹிரண்யவர்மனின் கோபத்தை அறிந்த துருபதன், இனிய சொல்லுடைய தூதர்களை அவனிடம் அனுப்பியது; சிகண்டி பெண்தான் என்பதை மீண்டும் உறுதி செய்து கொண்ட ஹிரண்யவர்மன், துருபதனுக்கு எதிராகப் படைகளைத் திரட்டியது; சிகண்டி பெண்ணாக இருந்தால் துருபதனையும் அவனது அந்தப் பெண்ணையும் சேர்த்து கொல்வது என ஹிரண்யவர்மனின் ஆலோசகர்கள் தீர்மானித்தது; தனது அறியாமையை வெளிப்படுத்த பிறர் முன்னிலையில் தனது மனைவியுடன் ஆலோசித்த துருபதன்...

பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்}, "ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, அந்தத் தூதனால் இப்படிச் சொல்லப்பட்டதும், (திருடும் போது) அகப்பட்ட கள்வனைப் போல, மன்னன் துருபதனால் {ஒன்றும்} பேசமுடியவில்லை. அவன் {துருபதன்}, இனிமையான பேச்சுடைய தூதர்களை அனுப்பி, அவர்கள் மூலமாக "அப்படியில்லை" என்ற தனது செய்தியையும் அனுப்பி, தனது சம்பந்தியைச் [1] {ஹிரண்யவர்மனைச்} சமாதானம் செய்யத் தீவிரமாக முயற்சி செய்தான். எனினும், மன்னன் ஹிரண்யவர்மன், பாஞ்சாலர்களின் மன்னனுடைய பிள்ளை {சிகண்டி/ சிகண்டினி} உண்மையில் அவனது {துருபதனின்} பெண்ணே என்பதை மீண்டும் ஒருமுறை உறுதி செய்து கொண்டு, மேலும் நேரத்தைக் கடத்தாமல் தனது நகரத்தை விட்டுப் புறப்பட்டான். பிறகு அவன் {ஹிரண்யவர்மன்}, தனது மகள் வஞ்சிக்கப்பட்டாள் என்று தனது செவிலிகள் மூலம் கேள்விப்பட்ட செய்திகளை வலிமைமிக்கத் தனது நண்பர்கள் அனைவருக்கும் அனுப்பினான்.


[1] இங்குக் கங்குலி brother என்ற வார்த்தையைக் கையாள்கிறார். வேறு பதிப்புகளில் சம்பந்தி என்ற வார்த்தை இருக்கிறது. நாம் சம்பந்தி என்ற வார்த்தையையே கைக்கொள்கிறோம்.

பிறகு, அந்த மன்னர்களில் சிறந்தவன் {ஹிரண்யவர்மன்}, பெரும் படையைத் திரட்டிக் கொண்டு, ஓ! பாரதா {துரியோதனா}, துருபதனுக்கு எதிராக அணிவகுக்கத் தீர்மானித்தான். பிறகு, ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, மன்னன் ஹிரண்யவர்மன் பாஞ்சாலர்களின் ஆட்சியாளனை {துருபதனைக்} குறித்துத் தனது அமைச்சர்களுடன் ஓர் ஆலோசனையை நடத்தினான். ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, சிகண்டி உண்மையிலேயே பெண்ணாக இருந்தால், நகரத்தில் {தலைநகரம் காம்பில்யத்தில்} இருந்து பாஞ்சாலர்களின் ஆட்சியாளனைக் {துருபதனைக்} கட்டி  இழுத்து வந்து, பாஞ்சாலர்களுக்கு வேறு ஒரு மன்னனை நிறுவி, சிகண்டியோடு சேர்த்துத் துருபதனைக் கொல்ல வேண்டும் என்று அந்த உயர் ஆன்ம மன்னர்களுக்கு மத்தியில் தீர்மானம் ஏற்பட்டது. (தான் அழைத்த அனைவரும் தீர்மானித்த) அதையே உறுதியான தீர்மானமாகக் கொண்ட மன்னன் ஹிரண்யவர்மன், "நான் உன்னைக் கொல்வேன், அமைதியாயிரு" என்று பிருஷதனின் வழித்தோன்றலுக்கு {துருபதனுக்கு} மீண்டும் ஒருமுறை தூதனுப்பினான்.

பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்} தொடர்ந்தார், "மன்னன் துருபதன் இயல்பாகவே வீரமிக்கவனல்ல. மேலும், தனது குற்றத்தின் விளைவால் அவன் {துருபதன்} அச்சத்தில் நிறைந்திருந்தான். தசார்ணகர்களின் ஆட்சியாளனிடம் {ஹிரண்யவர்மனிடம்}, மீண்டும் தூதுவர்களை அனுப்பிய மன்னன் துருபதன், துக்கத்தால் பீடிக்கப்பட்டு, தனது மனைவியை அணுகி, அவளது ஆலோசனையைக் கேட்டான்.

பெரும் அச்சத்தைக் கொண்டவனும், துயரால் இதயம் பீடிக்கப்பட்டவனுமான பாஞ்சாலர்களின் மன்னன் {துருபதன்}, சிகண்டியின் தாயான தனது அன்பிற்குரிய மனைவியிடம், "வலிமைநிறைந்த எனது சம்பந்தியான மன்னன் ஹிரண்யவர்மன், பெரும் படையைத் திரட்டிக் கொண்டு, கோபத்துடன் என்னை நோக்கி வருகிறான். இந்த நமது பெண்ணின் {சிகண்டினியின்} காரியமாக மூடர்களாகிய நாம் இருவரும், இப்போது என்ன செய்யப் போகிறோம்? உனது மகன் சிகண்டி, மகளே என்பதாகச் சந்தேகிக்கப்படுகிறான். இந்தச் சந்தேகத்தின் அடிப்படையில், தனது கூட்டாளிகளுடன் கூடிய ஹிரண்யவர்மனும், அவனைத் தொடர்ந்து வரும் படையினரும், அவன் {ஹிரண்யவர்மன்} என்னால் வஞ்சிக்கப்பட்டதாக நினைத்துக் கொண்டு என்னைக் கொல்ல விரும்புகின்றனர்.

ஓ! அழகிய இடையைக் கொண்டவளே, ஓ! அழகிய பெண்ணே, இதில் எது உண்மை அல்லது எது பொய் என்பதை இப்போது எங்களுக்குச் சொல்வாயாக. ஓ! அருளப்பட்ட மங்கையே, முதலில் உன்னிடம் இருந்து கேட்ட பிறகே, எப்படிச் செயல்படுவது என்பதை நான் தீர்மானிப்பேன். நானும், இந்தப் பிள்ளை சிகண்டியும் சமமான ஆபத்தில் இருக்கிறோம். உண்மையில், ஓ! ராணி, ஓ! அழகிய நிறம் கொண்ட மங்கையே, நீயும் ஆபத்தின் அச்சுறுத்தலிலேயே இருக்கிறாய். அனைவரின் நிவாரணத்திற்காகவும், உன்னிடம் கேட்கும் என்னிடம், உண்மை எது என்பதைச் சொல்வாயாக. ஓ@ அழகிய இடையும், இனிய புன்னகையும் கொண்டவளே, நீ என்ன சொல்கிறாய் என்பதைக் கேட்டுவிட்டு, அதற்குத் தகுந்தாற்போலவே நான் செயல்படுவேன். ஒரு மகனுக்கு ஆற்ற வேண்டிய கடைமைகளில் உன்னால் நான் வஞ்சிக்கப்பட்டிருந்தாலும் கூட. ஓ! அழகிய பெண்ணே, கருணையால் நான் உங்கள் இருவருக்கும் தகுந்தபடி நடந்து கொள்வேன். எனவே, அச்சப்படாதே, இந்த உனது மகளும் எதற்காகவும் அஞ்ச வேண்டும். உண்மையில், நான் தான் தசார்ணகர்களின் மன்னனை {ஹிரண்யவர்மனை} வஞ்சித்துவிட்டேன். ஓ! உயர்ந்த அருள் கொண்ட பெண்ணே, அனைத்தும் நன்மையாக மாற, நான் அவனிடம் {ஹிரண்யவர்மனிடம்} எவ்வாறு நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்று சொல்வாயாக" என்றான் {துருபதன்}.

உண்மையில், அந்த மன்னன் {துருபதன்} அனைத்தையும் அறிந்திருந்தாலும், மற்றவர்களுக்குத் தனது அறியாமையை அறிவிப்பதற்காக, பிறருக்கு முன்னிலையில் இவ்வழியிலேயே தன் மனைவியிடம் பேசினான். பிறகு, அவனது ராணி பின் வரும் வார்த்தைகளால் அவனுக்குப் பதிலளித்தாள்" என்றார் {பீஷ்மர்}. 


Monday, July 27, 2015

சிகண்டியின் திருமணம்! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 192

Sikhandin's Marriage! | Udyoga Parva - Section 192 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 19)

பதிவின் சுருக்கம் : சிகண்டி தொடர்பான அனைத்திலும் துருபதன் பெரும் கவனம் செலுத்தியது; சிகண்டி துரோணரின் சீடனானது; மனைவியின் வற்புறுத்தலால் துருபதன் சிகண்டிக்குப் பெண் பார்த்தது; தசார்ணகர்களின் மன்னன் ஹிரண்யவர்மனின் மகளைச் சிகண்டிக்கு மனைவியாகத் தேர்ந்தெடுத்தது; சிகண்டியின் திருமணம் முடிந்து சில நாட்களில் ஹிரண்யவர்மன் மகள் தனது கணவன் ஆணில்லை என்பதைக் காண்பது; இதை அறிந்த ஹிரண்யவர்மன், பெருங்கோபத்துடன் துருபதனிடம் தூதனை அனுப்பியது; தூதன் தான் கொண்டு வந்த செய்தியைத் துருபதனிடம் தெரிவித்தது...

1962ல் வெளிவந்த "பீஷ்மா" என்ற
தெலுங்கு திரைப்படத்தில்
சிகண்டியாக நடிகை அஞ்சலிதேவி
பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்}, "ஓ! எதிரிகளைத் தண்டிப்பவனே {துரியோதனா}, எழுத்தறிவித்தல், ஓவியம் மற்றும் பிற கலைகள் அனைத்திலும், தனது மகள் {சிகண்டி} தொடர்பான அனைத்திலும் துருபதன் பெரும் கவனம் செலுத்தினான். கணைகளிலும், ஆயுதங்களிலும் அந்தப் பிள்ளை துரோணரின் சீடனாக ஆனாள். மேன்மையான நிறம் கொண்ட அந்தப் பிள்ளையின் தாய், ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, அவளை {சிகண்டியை} மகனாகவே கருதி, (தனது கணவனான) மன்னனிடம் {துருபதனிடம்}, அவளுக்கு மனைவியைத் தேட வற்புறுத்தினாள். பிறகு தனது மகள் {சிகண்டி} முழுமையாக இளமையை அடைந்திருப்பதைக் கண்டு, அவளது {சிகண்டியின்} பாலினத்தையும் உறுதி செய்து கொண்ட பிருஷதன் {துருபதன்} தனது ராணியுடன் ஆலோசிக்க ஆரம்பித்தான்.


துருபதன் {தன் மனைவியிடம்}, "எனது துன்பத்தை அதிகரிக்கும் இந்த எனது மகள் {சிகண்டி}, தனது இளமையை அடைந்திருக்கிறாள். திரிசூலம் தரித்த தெய்வத்தின் {சிவனின்} வார்த்தைகளின் படியே என்னால் அவள் {சிகண்டி} இதுவரை மறைக்கப்பட்டாள்" என்றான். அதற்கு அந்த ராணி {துருபதனிடம்}, "ஓ! பெரும் மன்னா {துருபதரே}, அது பொய்யாக முடியாது! உண்மையில், நிகழ முடியாத ஒன்றை மூவுலகங்களின் தலைவன் {சிவன்} எப்படிச் சொல்வான்? ஓ! மன்னா {துருபதரே}, நீர் விரும்பினால் நான் பேசுவேன். எனது வார்த்தைகளைக் கேட்ட பிறகு, ஓ! பிருஷத குலத்தவரே {துருபதரே}, உமக்குத் தோன்றுவதைச் செய்யும். ஒரு மனைவியுடனான இந்தப் பிள்ளையின் {சிகண்டியின்} திருமணம் மிகக் கவனமாகச் செய்யப்படட்டும். அந்தத் தேவனின் {சிவனின்} வார்த்தைகள் உண்மையாகும். இதுவே எனது உறுதியான நம்பிக்கையாகும்" என்றாள் {ராணி}.

பிறகு அந்த அரச தம்பதியினர், அக்காரியம் குறித்துத் தாங்கள் ஒரு தீர்மானத்தை அடைந்து, தசார்ணகர்களின் மன்னனுடைய மகளைத் தங்கள் மகனின் மனைவியாகத் தேர்ந்தெடுத்தனர். அதன் பிறகு, மன்னர்களில் சிங்கமான அரசன் துருபதன், பூமியின் ஆட்சியாளர்கள் அனைவரிடமும் அக்குலத்தின் தூய்மையைக் குறித்து விசாரித்து, அந்தத் தசார்ணகர்கள் மன்னனின் மகளைச் சிகண்டிக்கு மனைவியாகத் தேர்ந்தெடுத்தான். தசார்ணகர்களின் மன்னனாக அழைக்கப்பட்டவன் ஹிரண்யவர்மன் என்ற பெயரைக் கொண்டவனாவான்; அவன் தனது மகளைச் சிகண்டிக்குக் கொடுத்தான்.

தசார்ணகர்களின் மன்னனான ஹிரண்யவர்மன் ஒரு வலிமைமிக்க ஏகாதிபதியாகவும், எளிதில் வீழ்த்தப்பட இயலாதவனாகவும் இருந்தான். தடுக்க இயலாதவனான அந்த உயர் ஆன்ம ஏகாதிபதி {ஹிரண்யவர்மன்} ஒரு பெரும்படையைக் கொண்டிருந்தான். திருமணம் முடிந்து சில காலத்திற்குப் பிறகு, ஹிரண்யவர்மனின் மகள், ஓ! ஏகாதிபதிகளில் சிறந்தவனே {துரியோதனா}, தனது இளமையை அடைந்தாள்; அதே வேளையில் துருபதனின் மகளும் {சிகண்டினியும்} தனது இளமையை அடைந்தாள். திருமணத்திற்குப் பிறகு சிகண்டி {தன் பாஞ்சால நாட்டின் தலைநகரான} காம்பில்யத்திற்குத் திரும்பி வந்தான். முன்னவளோ {ஹிரண்யவர்மனின் மகளோ}, பின்னவள் {துருபதன் மகளான சிகண்டினியை} தன்னைப் போன்ற ஒரு பெண்ணே என்பதை விரைவில் அறிந்தாள். மேலும் அந்த ஹிரண்யவர்மன் மகள், சிகண்டி உண்மையிலேயே ஒரு பெண்தான் என்பதை உறுதி செய்து கொண்டு, அந்தப் பாஞ்சாலர்களின் மன்னனுடைய மகனாக {சிகண்டியாக} அழைக்கப்பட்டவளைக் {அழைக்கப்பட்ட சிகண்டினியைக்} குறித்த அனைத்தையும் தனது செவிலிகளிடமும், தோழிகளிடமும் நாணத்துடன் தெரிவித்தாள்.

பிறகு, ஓ! மன்னர்களில் புலியே {துரியோதனா}, தசார்ணகர்கள் நாட்டைச் சேர்ந்த அந்தச் செவிலிகள் பெருந்துன்பத்தை அடைந்து, தங்கள் மன்னனிடம் {ஹிரண்யவர்மனிடம்} தாதிகளை அனுப்பினார்கள். அந்தத் தாதிகள், தசார்ணகர்களின் மன்னனிடம் நடந்த வஞ்சனைகள் அனைத்தையும் தெரிவித்தார்கள். அதன் பேரில், தசார்ணகர்களின் மன்னன் கோபத்தால் நிறைந்தான். [1] உண்மையில், ஓ! பாரதக் குலத்தின் காளையே {துரியோதனா}, சில நாட்கள் கழித்தே இச்செய்தியை அறிந்த ஹிரண்யவர்மன் கோபத்தால் மிகவும் துன்புற்றான்.

[1] இந்த இடத்தில் முந்தைய வரிக்கும், பிந்தைய வரிக்கும் இடையில் இடைவெளியிருப்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. இந்த இடத்தில் வேறு ஒரு பதிப்பில் இன்னும் ஒரு செய்தி இருக்கிறது. அது பின்வருமாறு: அப்பொழுது, அரண்மனையில் இருந்த சிகண்டி, பெண் தன்மையில் சிறிதும் விருப்பம் இல்லாமலே ஆண்மகனைப் போலவே மகிழ்ச்சியாக விளையாடிக் கொண்டிருந்தான். சில நாட்கள் கழித்து இதைக் கேட்ட ஹிரண்யவர்மன் கோபத்தால் வருத்தமடைந்தான் என்ற இச்செய்தி கங்குலியின் பதிப்பில் இல்லை.

கடுங்கோபத்தில் நிறைந்த தசார்ணகர்களின் ஆட்சியாளன் {ஹிரண்யவர்மன்} துருபதனின் இல்லத்திற்குத்  தனது தூதன் ஒருவனை அனுப்பினான். மன்னன் ஹிரண்யவர்மனின் அந்தத் தூதன், தனியாகத் துருபதனை அணுகி, அவனை ஒரு புறமாக அழைத்துச் சென்று, அவனிடம் {துருபதனிடம்} தனிமையில், "ஓ! ஏகாதிபதி, ஓ! பாவமற்றவரே {துருபதரே}, தசார்ணகர்களின் மன்னன், {ஹிரண்யவர்மன்} உம்மால் ஏமாற்றப்பட்டு, அவமதிக்கப்பட்ட கோபத்துடன், {உமக்கான செய்தியாக} "நீ என்னை அவமதித்துவிட்டாய்! உனது செயல் அறிவற்றதே என்பதில் ஐயமில்லை! மூடத்தனத்தால், நீ உன் மகளுக்காக எனது மகளைக் கேட்டிருக்கிறாய்! ஓ தீயவனே, அந்த வஞ்சகச் செயலின் விளைவை நீ அறுவடை செய்வாய்! உறவினர்கள் மற்றும் ஆலோசகர்கள் அனைவருடனும் கூடிய உன்னை இதோ நான் கொல்வேன். சற்றே காத்திரு! [2]" என்ற இவ்வார்த்தைகளை உமக்குச் சொல்லி அனுப்பினார்" என்றான் {தூதன்}."

[2] வேறொரு பதிப்பில், அந்தச் செய்தி இந்த இடத்தில் நிறைவடையவில்லை. இன்னும் தொடர்கிறது. அது பின்வருமாறு: என்னுடைய வீரத்தையும், குலத்தையும், நல்ல நடத்தையையும் அவமதிக்கும் வகையில், இதுவரை மனிதர்கள் எவரும் செய்திராத வஞ்சனையை நீ எனக்குச் செய்திருக்கிறாய். காரியங்கள் அனைத்தையும் செய்து கொள். சிறந்த இன்பங்களை அனுபவித்துக் கொள். உனது சுற்றத்துடன் உன்னைக் கொல்வதற்காக விரைவில் நான் படையெடுக்கப் போகிறேன்" என்று அந்தத் தூதன் சொன்ன செய்தி முடிவடைகிறது. இச்செய்தி கங்குலியின் பதிப்பில் இல்லை.


பெண்ணாகப் பிறந்த சிகண்டி! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 191

Sikhandin was born as a girl! | Udyoga Parva - Section 191 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 18)

பதிவின் சுருக்கம் : சிகண்டியின் பிறப்பு குறித்துத் துரியோதனன் பீஷ்மரிடம் கேட்பது; பீஷ்மர் சொல்வது; துருபதன் பிள்ளையில்லாதிருந்தது; பீஷ்மரை அழிக்கும்பொருட்டு ஒரு மகன் வேண்டுமெனச் சிவனை நோக்கி தவமிருந்த துருபதன்; சிவன் ஆணும் பெண்ணுமான ஒரு குழந்தை துருபதனுக்குப் பிறக்கும் என்று சொன்னது; துருபதனின் மனைவி ஒரு மகனைப் பெற்றெடுத்து மகன் பிறந்ததாக வெளியிட்டது; துருபதனும் உண்மையை மறைத்து அக்குழந்தைக்கு மகனுக்கு உரிய சடங்குகளையே செய்து சிகண்டி என்று பெயரிட்டது...

துரியோதனன் {பீஷ்மரிடம்}, "ஓ! பாட்டா, ஓ! கங்கையின் மகனே, ஓ! போர்வீரர்களில் முதன்மையானவரே {பீஷ்மரே}, மகளாக முன்னர்ப் பிறந்த சிகண்டி, பின்னர் ஆணாக ஆனது எப்படி என்பதை எனக்குச் சொல்வீராக" என்று கேட்டான்.

பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்}, "ஓ! பெரும் மன்னா {துரியோதனா}, மன்னன் துருபதனின் அன்பிற்குரிய மூத்த ராணி, ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, (முதலில்) குழந்தையற்றவளாக இருந்தாள். அந்த ஆண்டுகளில், மன்னன் துருபதன், ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, என் அழிவுக்காகத் தன் மனதில் ஆலோசித்தும், சந்ததியின் பொருட்டும், தேவன் சங்கரனுக்குத் {சிவனுக்கு} தனது துதியைச் செலுத்தி, தவத்துறவை பயின்றுவந்தான். அவன் {துருபதன்} மகாதேவனிடம் {சிவனிடம்}, "மகளன்றி ஒரு மகனே எனக்குப் பிறக்கட்டும். ஓ தேவா {சிவனே}, பீஷ்மனைப் பழிதீர்க்கும் ஒரு மகனையே நான் விரும்புகிறேன்" என்று இரந்து வேண்டினான்.


அதன்பேரில் அந்தத் தேவர்களுக்குத் தேவன் {சிவன்} அவனிடம் {துருபதனிடம்}, "பெண்ணாகவும், ஆணாகவும் உள்ள குழந்தையையே நீ பெறுவாய். ஓ! மன்னா {துருபதா}, {தவத்தில் இருந்து} விலகுவாயாக; அது {ஒருபோதும்} வேறாகாது" என்று சொன்னான். பிறகு தனது தலைநகருக்குத் திரும்பிய அவன் {துருபதன்}, தனது மனைவியிடம், "ஓ! பெரும் தேவியே, என்னால் பெரும் முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டது. தவத்துறவுகளில் ஈடுபட்டு, நான் சிவனைத் துதித்தேன். (முதலில்) பெண்ணாக இருக்கும் என் குழந்தை அதன் தொடர்ச்சியாக ஆணாக மாறுவாள் என்று அந்தச் சம்புவால் {சிவனால்} சொல்லப்பட்டது. நான் அவனை {சிவனை} மீண்டும் மீண்டும் வேண்டிய போது, "இதுவே விதியால் விதிக்கப்பட்டது" என்றான் அவன் {அந்தச் சிவன்}. இது வேறாகாது. விதிக்கப்பட்டது நடந்தே தீரும்", என்றான் {துருபதன் தன் மனைவியிடம்}.

பிறகு, பெரும் சக்தி படைத்த பெண்ணான மன்னன் துருபதனின் ராணி, தனது பருவ காலத்தில் {ருது காலத்தில்} (தூய்மை குறித்த) கட்டுப்பாடுகள் அனைத்தையும் நோற்று {நியமத்துடன் இருந்து} துருபதனை அணுகினாள். குறித்த காலத்தில் பிருஷதனின் {துருபதனின்} அந்த மனைவியானவள் விதிகளுக்கு ஏற்புடைய வகையில் கருத்தரித்தாள். இது குறித்து, ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, நாரதர் எனக்குச் சொன்னார்.

தாமரை இதழ்களைப் போன்ற கண்களைக் கொண்ட அந்தப் பெண்மணி, தனது கருவறையில் அந்தக் கருவைச் சுமக்க ஆரம்பித்தாள். மேலும், ஓ! குருகுலத்தின் மகனே {துரியோதனா}, வலிமைமிக்கக் கரங்களைக் கொண்ட மன்னன் துருபதன், {பிறக்கப் போகும் குழந்தையின் மீது தான் கொண்ட} தந்தை பாசத்தால், தன்னுயிர் மனைவிக்கு அனைத்து வசதிகளையும் செய்து கொடுத்தான். மேலும், ஓ! கௌரவ்யா {துரியோதனா}, குழந்தையற்றவளும், பூமியின் தலைவனான அந்த அரசன் துருபதனின் மனைவியுமான அவள் {அந்த ராணி} தனது விருப்பங்கள் அனைத்தும் நிறைவேறப் பெற்றாள். குறித்த நேரத்தில், ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, துருபதனின் ராணியான அந்தத் தேவி {goddess}, பெரும் அழகுடன் கூடிய ஒரு மகளை ஈன்றெடுத்தாள்.

அப்போது, மனோபலம் கொண்ட அந்த மன்னனின் {துருபதனின்} மனைவி, குழந்தையற்ற துருபதனிடம், ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, தான் ஈன்றெடுத்த குழந்தை ஒரு மகன் என்று வெளியிட்டாள். ஓ! மனிதர்களின் ஆட்சியாளா {துரியோதனா}, பிறகு, மன்னன் துருபதன், தவறாகப் பொருள்கொள்ளப்பட்ட தன் மகளுக்கு, ஏதோ அவள் ஒரு மகனைப் போல, ஓர் ஆண் குழந்தைக்குக் கடமையாகச் சொல்லப்பட்ட சடங்குகள் அனைத்தையும் செய்வித்தான். அந்தக் குழந்தை ஒரு மகனே என்று சொன்ன துருபதனின் மனைவி தனது ஆலோசனைகளை மிகக் கவனமாகப் பாதுகாத்தாள்.

பிருஷதனைத் {துருபதனைத்} தவிர, அந்நகரில் உள்ள வேறு எந்த மனிதனும், அக்குழந்தையின் பாலினத்தை அறிந்திருக்கவில்லை. மங்கா சக்தி கொண்ட அந்தத் தெய்வத்தின் {சிவனின்} இந்த வார்த்தைகளை நம்பிய அவனும் {துருபதனும்}, "அவள் ஒரு மகன்" என்று சொல்லி தனது குழந்தையின் உண்மையான பாலினத்தை மறைத்தான். மேலும், ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, குழந்தைக்குச் செய்யப்படும் அனைத்துச் சடங்குகளையும் ஒரு மகனுக்குப் உரிய வகையில் அந்தக் குழந்தைக்குச் செய்த அவன் {துருபதன்}, அவளுக்குச் சிகண்டி என்ற பெயரைச் சூட்டினான். என் ஒற்றர்கள் மூலமாகவும், நாரதரின் வார்த்தைகளில் இருந்தும் நான் மட்டுமே இந்த உண்மையை அறிந்தேன். ஏற்கனவே நான் தேவனின் {சிவனின்} வார்த்தைகளையும், அம்பையின் தவத்துறவுகளையும் குறித்த தகவல்களையும் அறிந்தே இருந்தேன்" என்றார் {பீஷ்மர்}.


சிதைக்குள் நுழைந்த அம்பை! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 190

Amva entered the funeral pyre! | Udyoga Parva - Section 190 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 17)

பதிவின் சுருக்கம் : வத்ஸபூமியில் வசிக்கும் தவசிகள் அம்பையின் காரியம் குறித்து அவளிடம் விசாரிப்பது; தனது நோக்கம் குறித்து அம்பை அவர்களுக்குச் சொன்னது; அம்பையுடைய தவத்தின் விளைவால் சிவன் அம்பைக்குக் காட்சி அளிப்பது; பீஷ்மனை வீழ்த்தும் வரத்தை அம்பை சிவனிடம் வேண்டுவது; சிவன் வரமளிப்பது; யமுனைக் கரையில் பெரும் சிதையைச் செய்த அம்பை அந்த அந்தணர்களின் முன்னிலையிலேயே நெருப்புக்குள் நுழைவது...

பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்} சொன்னார் "பிறகு (வத்ஸபூமியில்) வசிக்கும் அந்தத் தவசிகள் அனைவரும், தவத்துறவுகளில் தீர்மானமாக இருக்கும் காசியின் இளவரசியைக் {அம்பையைக்} கண்டு, அவளுக்கு அறிவுரை கூறி, "உனது காரியம் என்ன?" என்று அவளை விசாரித்தனர். இப்படிக் கேட்கப்பட்ட அந்தக் கன்னிகை {அம்பை}, தவத்துறவுகளில் முதிர்ந்த அந்தத் தவசிகளுக்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், "பீஷ்மனால் வெளியேற்றப்பட்ட நான், ஒரு கணவனோடு வாழ வேண்டிய எனது அறத்தில் இருந்து அவனால் {பீஷ்மனால்} தடுக்கப்பட்டேன். தவத்தைச் செல்வமாகக் கொண்டோரே, எனது நோன்பு நோற்றல் அவனது {பீஷ்மனது} அழிவுக்காகவே செய்யப்படுகிறது; அருள் நிறைந்த உலகங்களுக்காக அல்ல! பீஷ்மனின் மரணத்தை நிச்சயித்துவிட்டால், அமைதி எனதாகும் {நான் அமைதியடைவேன்}. இதுவே எனது தீர்மானமாகும்.


தவத்தைச் செல்வமாகக் கொண்டோரே, இந்தத் தொடர் துயர் நிலை எனக்கு எவனால் ஏற்பட்டதோ, ஒரு கணவனைப் பெற்றிருந்தால் அடையும் பகுதியை எவனால் நான் இழந்தேனோ, பெண்ணாகவும், ஆணாகவும் இல்லாத நிலையை எவனால் நான் அடைந்தேனோ, அந்தக் கங்கையின் மகனைப் {பீஷ்மனைப்} போரில் கொல்லாமல் நான் {இக்காரியத்தில் இருந்து} விலக மாட்டேன். இதுவே நான் சொன்னதும், எனது இதயத்தில் இருப்பதுமான நோக்கமாகும். ஒரு பெண்ணாக, இனியும் எனக்கு எந்த ஆசையும் இல்லை. எனினும், நான் பீஷ்மனை பழிதீர்க்க வேண்டும் என்பதால், ஆண் தன்மையை அடைய நான் தீர்மானித்திருக்கிறேன். எனவே, நான் உங்களால் தடுக்கத்தகுந்தவள் அல்ல" என்றாள் {அம்பை}. {கேட்கப்படும் போதெல்லாம்} அவர்களிடம் இந்த வார்த்தைகளையே அவள் {அம்பை} திரும்பத் திரும்பச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள்.

விரைவில், அந்தப் பெருமுனிவர்களுக்கு மத்தியில், உமையின் தெய்வீகத்தலைவனான திரிசூலத்தைத் தரித்தவன் {சிவன்}, தனது சுய உருவை அந்தப் பெண் தவசிக்கு {அம்பைக்கு} வெளிப்படுத்தினான். ஒரு வரத்தை வேண்டும்படி கேட்கப்பட்டபோது, அவள் {அம்பை} எனது {பீஷ்மனான எனது} வீழ்ச்சியை அந்தத் தெய்வத்திடம் {சிவனிடம்} வேண்டி விரும்பிக் கேட்டாள். பெரும் மனோசக்தி கொண்ட அந்தப் பெண்ணை {அம்பையை} நோக்கி, "நீ அவனைக் கொல்வாய்" என்பதே அந்தத் தெய்வம் {சிவன்} சொன்ன வார்த்தைகளாகும். இப்படி உறுதி கூறப்பட்ட பிறகும், அந்தக் கன்னிகை ருத்ரனிடம் {சிவனிடம்}, மீண்டும் ஒரு முறை, "ஓ! தேவா, நான் பெண்ணாக இருப்பினும் என்னால் போரில் வெற்றியடைய இயலும் என்பது எப்படி நடக்கும்? ஓ! உமையின் தலைவா {சிவனே}, ஒரு பெண்ணாக எனது இதயம் முற்றிலும் அசைவற்றதாகவே இருக்கிறது {பெண்மையிலேயே நிலைத்திருக்கிறது}. எனினும், ஓ! உயிரினங்களின் தலைவா {சிவனே}, பீஷ்மனின் தோல்வி குறித்து நீர் எனக்கு வாக்குறுதி அளித்திருக்கிறீர். ஓ! தலைவா, காளையை வாகனமாகக் கொண்டவரே {சிவனே}, உமது வாக்குறுதி உண்மையாகத் தக்க வகையில், போரில் சந்தனுவின் மகனான பீஷ்மனுடன் மோதுகையில், என்னால் அவனைக் கொல்ல இயலும் வகையில் நீர் செயல்படுவீராக" என்றாள் {அம்பை}.

காளையைத் தனது சின்னமாகக் கொண்ட அந்தத் தேவர்களுக்குத் தேவன் {சிவன்}, அந்தக் கன்னிகையிடம் {அம்பையிடம்}, "என்னால் உதிர்க்கப்பட்ட வார்த்தைகள் பொய்யாக முடியாது. ஓ! அருளப்பட்ட மங்கையே, அவை உண்மையாகும். நீ பீஷ்மனைக் கொல்வாய். ஆண்மையையும் அடைவாய். நீ புதிய உடலைப் பெறும்போது, (இந்த வாழ்வின்) நிகழ்வுகள் அனைத்தையும் நீ நினைவில் கொள்வாய். துருபதன் குலத்தில் பிறக்கும் நீ மஹாரதனாவாய். {அடுத்த பிறவியில்} ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்துவதில் வேகத்தைக் கொண்டு, கடும் வீரனாக இருக்கும் நீ, போரில் நல்ல திறம்படைத்தவனாகவும் இருப்பாய். ஓ! அருளப்பட்ட மங்கையே {கல்யாணி}, நான் சொன்னவை யாவும் உண்மையாகும். (நீ பிறந்ததில் இருந்து) சிறிது காலம் கடந்ததும், நீ ஆணாக மாறுவாய்" என்றான் {சிவன்}.

கபர்த்தின் {கபர்த்தி} [1] என்று அழைக்கப்படும் தேவர்களுக்குத் தேவனும், காளையைத் தனது சின்னமாகக் கொண்டவனுமான அவன் {சிவன்}, அந்த அந்தணர்களின் பார்வைக்கு முன்பே அங்கேயே மறைந்து போனான். இதன் பேரில், அந்தப் பெருமுனிவர்களின் பார்வைக்கு முன்பே, காட்டில் இருந்து விறகுகளைச் சேகரித்தவளும், அழகிய நிறம் படைத்த களங்கமற்ற கன்னிகையுமான காசி மன்னனின் மூத்த மகள் {அம்பை}, யமுனையில் கரையில் மிகப் பெரும் சிதையை வளர்த்து, அதற்குத் தானே நெருப்பும் வைத்து, ஓ! பெரும் மன்னா {துரியோதனா}, கோபத்தால் எரியும் இதயத்துடனும், "பீஷ்மனின் அழிவுக்காகவே (இப்படிச் செய்கிறேன்)" என்று சொல்லிக் கொண்டும், ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, அந்தச் சுடர்மிகும் நெருப்புக்குள் நுழைந்தாள்" என்றார் {பீஷ்மர்}.

[1] கபர்த்தி என்பது சிவனைக் குறிக்கும் பெயராகும். சடாமுடிதரித்தவன் என்பது அதன் பொருள் ஆகும்.


Sunday, July 26, 2015

பாதிவுடல் நதியான அம்பை! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 189

Amva's half of the body became a river! | Udyoga Parva - Section 189 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 16)

பதிவின் சுருக்கம் :  பீஷ்மரைப் போரில் தன்னால் வீழ்த்த இயவில்லை என்றும், பீஷ்மரையே புகலிடமாகக் கொள்ளுமாறு அம்பைக்கு அறிவுறுத்திய பரசுராமர்; பரசுராமரின் கடும் முயற்சியை அங்கீகரித்த அம்பை, பீஷ்மரைக் கொல்ல தவமியற்றப் போவதாகச் சொல்லி காட்டுக்குச் சென்றது; அம்பையின் நிலை குறித்து வருந்திய பீஷ்மர்; காடுகளிலும், பல புண்ணிய இடங்களிலும் பனிரெண்டு {12} வருடங்கள் கடுந்தவம் இருந்தது; அம்பை சென்ற இடங்களின் பட்டியல்; அம்பையின் நிலை குறித்துக் கங்கை வினவியது; அம்பையை எச்சரித்த கங்கை; கங்கை எச்சரித்தது போலவே அம்பை வத்ஸ்பூமியில் ஒரு வறண்ட நதியானது...

ராமர் {பரசுராமர் அம்பையிடம்}, "ஓ! காரிகையே {அம்பையே}, இவர்கள் அனைவரின் {தேவர்கள், பித்ருக்கள் மற்றும் அந்தணர்கள்} பார்வையிலேயே, எனது ஆற்றலை வெளிப்படுத்தி, எனது சக்தியில் சிறந்ததைப் பயன்படுத்தி நான் போரிட்டேன்! எனது ஆயுதங்களில் மிகச் சிறந்தவற்றைப் பயன்படுத்தியும், ஆயுதம் தரிப்போர் அனைவரிலும் முதன்மையான பீஷ்மனை என்னால் விஞ்ச இயலவில்லை. எனது பலத்திலும், சக்தியிலும் சிறந்ததைக் கொண்டு நான் இப்போது முயற்சித்து விட்டேன். ஓ! அழகிய பெண்ணே {அம்பையே}, நீ உனது விருப்பப்படி செல்வாயாக! உனது காரியமாக வேறு எதை நான் சாதிக்க முடியும்? பீஷ்மனின் பாதுகாப்பையே நீ நாடுவாயாக! உனக்கு இப்போது வேறு புகலிடம் கிடையாது! வலிமைமிக்க ஆயுதங்களை அடித்து, பீஷ்மன் என்னை வீழ்த்திவிட்டான்!" என்றார் {பரசுராமர்}.


இதைச் சொன்ன அந்த உயர் ஆன்ம ராமர் {பரசுராமர்} பெருமூச்சுவிட்டபடி அமைதியாக இருந்தார். பிறகு அந்தக் கன்னிகை {அம்பை} அவரிடம் {பரசுராமரிடம்}, "ஓ! புனிதமானவரே {பரசுராமரே}, புனிதமான நீர் சொன்னது போலத்தான் இஃது இருக்கிறது! பெரும் புத்திக்கூர்மை கொண்ட இந்தப் பீஷ்மன், போரில் தேவர்களாலும் வீழ்த்தப்பட முடியாதவனாக இருக்கிறான். உமது சக்தி மற்றும் முயற்சி ஆகியவற்றில் சிறந்ததைப் பயன்படுத்தி எனது காரியத்தில் நீர் ஈடுபட்டீர். நீர் இந்தப் போரில் கலங்கடிக்கப்பட முடியா சக்தியையும், பல்வேறு வகையான ஆயுதங்களையும் வெளிப்படுத்தினீர். இருப்பினும் இந்தப் போரில் உம்மால் பீஷ்மனை விஞ்ச இயலவில்லை. என்னைப் பொறுத்தவரை, நான் பீஷ்மனிடம் இரண்டாம் முறை செல்ல மாட்டேன். எனினும், ஓ! பிருகு குலத்தைத் தழைக்க வைப்பவரே, ஓ! தவத்தைச் செல்வமாகக் கொண்டவரே {பரசுராமரே}, பீஷ்மனைப் போரில் நானே கொல்லும் (வழிமுறைகளை அடையும்) இடம் எதுவோ, அங்கே நான் செல்வேன்" என்றாள் {அம்பை}.

இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்ன அந்தக் கன்னிகை {அம்பை}, கோபத்தால் கலங்கிய விழிகளுடன், தவத்துக்குத் தன்னை அர்ப்பணிக்கத் தீர்மானித்து, எனது மரணத்தை நிச்சயிக்க நினைத்தபடியே அங்கிருந்து சென்றாள். பிறகு பிருகு குலத்தின் முதன்மையானவர் {பரசுராமர்}, அந்தத் தவசிகளோடு சேர்ந்து என்னிடம் பிரியாவிடை பெற்றுக் கொண்டு, ஓ! பாரதா {துரியோதனா}, தான் எங்கிருந்து வந்தாரோ அந்த மலைகளுக்கே {மகேந்திர மலைக்கே} சென்றார். எனது தேரில் ஏறிய நான், அந்தணர்களால் புகழப்பட்டு, நமது நகரத்திற்குள் நுழைந்து, எனது தாயான சத்தியவதியிடம், நடந்த மாற்றங்கள் அனைத்தையும் சொன்னேன். ஓ! பெரும் மன்னா {துரியோதனா}, அவளும் எனக்கு ஆசிகளைக் கூறினாள்.

பிறகு நான், அந்தக் கன்னிகையின் செயல்பாடுகளை அறிந்து கொள்ளப் புத்திக்கூர்மையுடையோரை நியமித்தேன். எனது நன்மையில் அர்ப்பணிப்புள்ளவர்களும் தங்கள் நலனை விரும்புபவர்களுமான அந்த எனது ஒற்றர்கள் {உளவாளிகள்}, {எனக்குப்} பெரும் பயன்பாட்டுடன், அவளின் {அம்பையின்} போக்குகள், அவளின் வார்த்தைகள் மற்றும் நடவடிக்கைகள் ஆகியவற்றை நாளுக்கு நாள் என்னிடம் கொண்டு வந்தார்கள். அந்தக் கன்னிகை {அம்பை} காட்டுக்குச் சென்று தவமியற்ற தீர்மானித்தபோது, நானே கூடத் துக்கமடைந்து, வலியால் துடித்து, எனது இதய ஒலியை இழந்தேன் {மனம் நொந்துப் போனேன்}.

பிரம்மத்தை அறிந்து, நோன்புகளை நோற்று, தாங்கள் ஈடுபடும் துறவுகளில் புகழ்மிக்கவர்களைத் தவிர, எந்த க்ஷத்திரியனும் தனது ஆற்றலால், போரில் என்னை எப்போதும் வீழ்த்தியதில்லை {வீழ்த்தமுடியாது}. பிறகு, ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, அந்தக் கன்னிகை {அம்பை} செய்த அனைத்தையும் நாரதர் மற்றும் வியாசரிடம் தாழ்மையுடன் தெரிவித்தேன். அவர்கள் இருவரும் என்னிடம், "ஓ! பீஷ்மா, காசி மகளின் {அம்பையின்} நிமித்தமாக நீ துக்கத்திற்கு வழி கொடாதே. தனிப்பட்ட உழைப்பின் மூலம் விதியைக் கலங்கடிக்க எவன் துணிவான்?" என்று கேட்டனர்.

இதற்கிடையில், ஓ! பெரும் மன்னா {துரியோதனா}, அந்தக் கன்னிகை {அம்பை}, {யமுனைக்கரையில் உள்ள} ஆசிரமங்களின் மண்டலத்தில் நுழைந்து, (சகிப்புத் தன்மையால், பொறுமையால்} மனித சக்திக்கு அப்பாற்பட்ட தவங்களைப் பயின்றாள். உணவற்று மெலிந்து போய், உலர்ந்து போய், சடா முடி தரித்துக் கொண்டு, அழுக்கடைந்த மேனியுடன் ஆறு மாதங்கள் காற்றால் மட்டுமே {காற்றை மட்டுமே உண்டு} வாழ்ந்து, தெருக்கம்பம் {மரக்கட்டையைப்} போல அசையாது நின்றிருந்தாள். தவத்தைச் செல்வமாக உடைய அந்தப் பெண் {அம்பை}, தான் நோற்ற நோன்பின் விளைவாக உணவனைத்தையும் கைவிட்ட அவள் {அந்த அம்பை}, இதன் பின்பு யமுனையின் நீரில் ஒரு வருடம் முழுவதும் நின்றிருந்தாள். பெரும் கோபமுடைய அவள், (மரத்தில் இருந்து) விழுந்த ஒரே ஓர் இலையை மட்டும் உண்டுவிட்டு, அடுத்த வருடம் முழுவதையும், தனது கால்கட்டை விரல்களின் நுனியில் நின்று கழித்தாள். இப்படியே பனிரெண்டு {12} வருடங்கள் தவமிருந்த அவள் {அம்பை}, தனது தவத்தால் சொர்க்கங்களை வெப்பமடையச் செய்தாள் {அவற்றைச் சுட்டாள்}.

அவளது {அம்பையின்} உறவினர்களால் அறிவுறுத்தப்பட்டாலும், எவ்வகையிலும் அவள் (தனது நடவடிக்கைகளின் போக்கை) நிறுத்தவில்லை. பிறகு அவள் {அம்பை} சித்தர்களும், சாரணர்களும் வசித்து வந்ததும், பக்திச் செயல்களைச் செய்யும் உயர் ஆன்ம தவசிகளின் ஆசிரமங்கள் நிறைந்திருந்ததுமான வத்ஸபூமிக்குச் சென்றாள். அந்த இடத்தின் புனித தீர்த்தங்களில் தொடர்ச்சியாக நீராடிய அந்தக் காசியின் இளவரசி {அம்பை}, தன் விருப்பபடியே அங்கே திரிந்து வந்தாள்.

பிறகு, ஓ! ஏகாதிபதி, ஓ! கௌரவ்யா {துரியோதனா}, (ஒன்றன் பின் ஒன்றாக) அடுத்தது நாரதரின் ஆசிரமம் [1], மங்கலகரமான உலூகரின் ஆசிரமம், சியவனரின் ஆசிரமம், அந்தணர்களின் புனிதமான இடம், தேவர்களின் வேள்விப்பீடமான பிரயாகை, தேவர்களின் புனிதமான காடு, போகவதி, குசிகரின் மகனுடைய (விஸ்வாமித்ரரின்) ஆசிரமம், மாண்டவ்யரின் ஆசிரமம், திலீபரின் ஆசிரமம், ராமஹரதம், கர்கரின் ஆசிரமம் [2] ஆகியவற்றுக்குச் சென்ற அந்தக் காசியின் இளவரசி {அம்பை}, ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, அவை {அந்த இடங்கள்} அனைத்தின் புனிதமான நீர்களிலும் நீராடி, நாளெல்லாம் மிகக் கடினமான நோன்புகளை நோற்று வந்தாள்.

[1] வேறு பதிப்புகளில் நந்தரின் ஆசிரமம் என்று இருக்கிறது

[2] பைலகர்கர் ஆசிரமம் என்கிறது வேறு ஒரு பதிப்பு.

ஓ! கௌரவ்யா {துரியோதனா}, ஒரு நாள், நீரிலிருந்தபடியே எனது தாய் {கங்கை},  அவளிடம் {அம்பையிடம்}, "ஓ! அருளப்பட்ட மங்கையே, எதற்காக நீ உன்னை இப்படித் துன்புறுத்திக் கொள்கிறாய்? உண்மையைச் சொல்?" என்று கேட்டாள். ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, இப்படிக் கேட்கப்பட்ட அந்தக் களங்கமற்ற காரிகை {அம்பை}, கூப்பிய கரங்களுடன் பதிலளிக்கும் வகையில், "ஓ! அழகிய கண்களைக் கொண்டவளே, போரில் ராமர் {பரசுராமர்} பீஷ்மரால் வீழ்த்தப்பட்டார். ஆயுதங்களுடன் தயாராக இருக்கும் அவனை {பீஷ்மனை} வீழ்த்த வேறு எந்த (க்ஷத்திரிய) மன்னன் துணிவான்? என்னைப் பொறுத்தவரை, பீஷ்மனின் அழிவுக்காகவே நான் கடுமையிலும் கடுமையான தவங்களைப் பயில்கிறேன். ஓ! தேவி {கங்கையே}, அந்த மன்னனைக் {பீஷ்மனைக்} கொல்லவே நான் பூமியெங்கும் திரிகிறேன். ஓ! தேவி, நான் செய்யும் அனைத்திலும், எனது பெரும் நோன்புகளிலும் இதுவே நான் பலனாகக் கருதுகிறேன்" என்றாள் {அம்பை}.

அவளது {அம்பையின்} வார்த்தைகளைக் கேட்டவளும், கடலுக்குச் செல்பவளுமான அவள் {நதியான கங்கை}, அவளிடம் மறுமொழியாக, "ஓ! மங்கையே {அம்பையே}, நீ கோணலாக {தவறாக} நடந்து கொள்கிறாய்! ஓ! பலமற்ற பெண்ணே, ஓ! களங்கமற்றவளே {அம்பையே}, இந்த உனது ஆசையை உன்னால் அடைய முடியாது. ஓ! காசியின் இளவரசியே {அம்பையே}, பீஷ்மனின் அழிவுக்காக இந்நோன்புகளை நீ நோற்கிறாய் என்றால், அவற்றை நோற்கும்போதே உனது உடலை நீ விட்டாலும் {உயிரைவிட்டாலும்}, (உனது அடுத்தப் பிறவியில்) நடை கோணலானவளும், மழைக்காலங்களில் மட்டுமே நீரைக் கொண்டவளுமான ஒரு நதியாக நீ ஆவாய். நீ செல்லும் வழியில் உள்ள நீராடும் இடங்கள் அனைத்தும் அடைவதற்கு அரிதானதாகவும், மழையின் போது மட்டுமே நிறைவனவாகவும் இருக்கும். (ஒரு வருடத்தில்) எட்டு {8} மாதங்கள் வறட்சியாக நீ இருப்பாய். பயங்கரமான முதலைகள் மற்றும் அச்சந்தரும் முகம் கொண்ட உயிரினங்களால் நிறைந்த நீ, அனைத்து உயிர்களையும் அச்சுறுத்திக் கொண்டிருப்பாய்" என்றாள் {கங்கை}.

ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, அவளிடம் {அம்பையிடம்} இப்படிச் சொன்னவளும் உயர்ந்த அருளைக் கொண்ட பெண்ணுமான எனது தாய் {கங்கை}, புன்னகையுடன் காசியின் இளவரசிக்கு {அம்பைக்கு} விடை கொடுத்தாள். மிகவும் அழகான அந்தக் காரிகை {அம்பை}, உணவனைத்தையும் கைவிட்டு மீண்டும் நோன்புகளைப் பயிலத் தொடங்கினாள். பின்பும், சில வேளைகளில் எட்டு மாதங்களும், சில வேளைகளில் பத்து மாதங்களும் தண்ணீரைக் கூட அருந்தாமல் நோன்புகளை நோற்றாள். மேலும் அந்தக் காசி மன்னனின் மகள் {அம்பை}, தீர்த்தங்களின் மீது கொண்ட ஆசையின் காரணமாக அங்கும் இங்கும் திரிந்து, ஓ! கௌரவ்யா {துரியோதனா}, மீண்டும் ஒருமுறை வத்ஸபூமிக்குத் திரும்பி வந்தாள். அங்கே தான் {அந்த வத்ஸபூமியில்தான்}, ஓ! பாரதா {துரியோதனா}, அவள் {அந்த அம்பை}, மழைக்காலங்களில் மட்டுமே நிறைபவளும், முதலைகள் பெருகினவளும், கோணலான பாதையைக் கொண்டவளும், தனது நீரை எளிதாக அணுக முடியாதவளுமான நதியாக மாறினாள் என்று அறியப்படுகிறது. ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, தனது தவத்தகுதியின் விளைவால் அவளது {அம்பையின்} பாதி உடல் மட்டுமே வத்ஸபூமியில் {அம்பை என்ற பெயர் கொண்ட [3] } நதியானது, அதே வேளையில் மறுபாதியில் {மீதி உடலில்} அவள் முன்பைப் போலவே கன்னிகையாகவே நீடித்தாள்!" என்றார் {பீஷ்மர்}.

[3] "ஓ! பாரதா, அந்தக் கன்னிகை {அம்பை}, வத்ஸபூமியில், மாரிக்காலத்திலுள்ளதும், முதலைகள் உள்ளதும், கெட்ட நீரையுடையதும், வீணாகச் செல்வதும், அம்பை என்ற பெயர் கொண்டதுமான நதியாகப் புகழ்பெற்றாள். அவர் அந்தத் தவத்தால் பாதி உடலால் வத்ஸபூமியின் நதியாகவும் (மற்ற பாதி உடலால்) பெண்ணாகவும் ஆனாள்." என்று வேறு ஒரு பதிப்பில் இருக்கிறது.


"நான் வீழ்ந்தேன்!" என்ற பரசுராமர்! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 188

"I am vanquished" said Parasurama! | Udyoga Parva - Section 188 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 15)

பதிவின் சுருக்கம் : பீஷ்மரைப் போரில் இருந்து விலகுமாறு தேவர்கள் கேட்டும், பீஷ்மர் பிரஸ்வாபனாஸ்திரத்தைப் பயன்படுத்தத் தீர்மானித்தது; அதைக் கண்ட நாரதர் பீஷ்மரை வந்து தடுத்தது; அந்த எட்டு அந்தணர்களும் பீஷ்மரிடம் ஆயுதத்தை விலக்குமாறு வேண்டியது; பிரஸ்வாபனாஸ்திரத்தைத் திரும்பப் பெற்ற பீஷ்மர், பிரம்மாஸ்திரத்தை எழுப்பியது; தான் வீழ்ந்ததாகப் பரசுராமர் பீஷ்மரிடம் சொன்னாலும், போரைக் கைவிடாதிருந்தது; பரசுராமரின் மூதாதையர் வந்து பரசுராமரைத் தடுத்தது; பின்வாங்காத பரசுராமரை விட்டுப் பீஷ்மரிடம் விலகுமாறு வேண்டிய நாரதரும் பரசுராமரின் மூதாதையரும்; இருவரும் கேட்காததால் போர்க்களத்தின் நடுவில் இருவரையும் தடுத்துக் கொண்டு அவர்கள் நின்றது; பரசுராமர் விலகியது; பரசுராமரை வணங்கிய பீஷ்மர்...

பரசுராமர் (அம்பையினால் பீஷ்மருடன் எற்பட்ட பெரும்போரின்போது)
பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்} சொன்னார், "நான் இத்தீர்மானத்தை எடுத்தபோது, ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, ஆகாயத்தில் பெரிதான கலவரக்குரல்கள் {கூக்குரல்கள்} எழுந்தன. அவை {அந்தக் குரல்கள்}, "ஓ! குரு குலத்தின் மகனே {பீஷ்மா}, பிரஸ்வாப ஆயுதத்தை {பிரஸ்வாபனாஸ்திரத்தை} ஏவி விடாதே" என்றன. அவற்றைத் தவிர்த்த {அலட்சியம் செய்த} நான், பிருகுவின் வழித்தோன்றலின் {பரசுராமரின்} மீது அதைக் குறி வைத்தேன். நான் அப்படிக் குறி வைத்தபோது, நாரதர் என்னிடம், "ஓ! கௌரவ்யா {பீஷ்மா}, இதோ வானத்தில் தேவர்கள் நிற்கிறார்கள். அவர்கள் கூட உன்னை இன்று தடுக்கிறார்கள்! பிரஸ்வாப ஆயுதத்தைக் குறி வைக்காதே! ராமர் {பரசுராமர்}, பிரம்மத் தகுதி படைத்த தவசியும், உனது ஆசானும் ஆவார். கௌரவ்யா {பீஷ்மா}, அவரை எப்போதும் {எவ்விதத்திலும்} அவமதிக்காதே" என்றார்.


நாரதர் இதை என்னிடம் சொல்லிக் கொண்டிருந்தபோது, பிரம்மத்தை உச்சரிக்கும் {பிரம்மவாதிகளான} அந்த எட்டு {8} பேரும் வானத்தில் நிற்பதைக் கண்டேன். ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, புன்னகைத்தபடியே அவர்கள் என்னிடம் மெதுவாக, "ஓ! பாரதர்களின் தலைவா {பீஷ்மா}, நாரதர் சொல்வதை அப்படியே செய்வாயாக. ஓ! பாரதக் குலத்தில் சிறந்தவனே {பீஷ்மா}, அதுவே உலகத்துக்கு உயர்ந்த நன்மையுமாகும்" என்றனர். பிறகு, பிரஸ்வாபம் என்று அழைக்கப்பட அந்தப் பெரும் ஆயுதத்தை விலக்கிக் கொண்ட நான், பிரம்மம் என்று அழைக்கப்பட்ட ஆயுதத்தை {பிரம்மாஸ்திரத்தை}, அந்த மோதலில் விதிப்படி எழுப்பினேன்.

பெருங்கடுப்புடன் இருந்த ராமர் {பரசுராமர்}, ஓ! மன்னர்களில் சிங்கமே {துரியோதனா}, பிரஸ்வாபாயுதம் திரும்பப் பெறப்பட்டதைக் கண்டு திடீரென, "இழிந்தவன் நான், ஓ! பீஷ்மா! நான் வீழ்த்தப்பட்டேன்" என்று உரத்துக் கூறினார். பிறகு அந்த ஜமதக்னியின் மகன் {பரசுராமர்}, தனது மதிப்பிற்குரிய தந்தையையும், தனது தந்தையரின் தந்தையரையும் {மூதாதையரையும்} தன் முன்னிலையில் கண்டார். அவரை {பரசுராமரைச்} சூழ்ந்து நின்ற அவர்கள், அவரிடம் {பரசுராமரிடம்} இந்த ஆறுதல் வார்த்தைகளைப் பேசினார்கள். அவர்கள், "ஓ! ஐயா {பரசுராமா}, பீஷ்மனிடமோ, குறிப்பாக வேறு எந்த க்ஷத்திரியனிடமோ போரில் ஈடுபடும் துடுக்குத்தனமான இது போன்ற தகாத துணிச்சலை மீண்டும் எப்போதும் வெளிக்காட்டாதிருப்பாயாக. ஓ! பிருகு குலத் தோன்றலே {பரசுராமா}, போரிடுவது க்ஷத்திரியனின் கடமையாகும்! (வேத) கல்வியும், நோன்புகளில் பயிற்சியுமே அந்தணர்களுக்கு உயர்ந்த செல்வமாகும்! இதற்கு முன்பு, ஆயுதங்களை எடுக்கும்படி எங்களால் உனக்குச் சொல்லப்பட்டது ஒரு காரியத்தின் நிமித்தமாக மட்டுமே. அந்தக் கொடூரமான, செயற்கரிய சாதனையை நீ செய்துவிட்டாய். பீஷ்மனுடனான இந்தப் போரே உனது கடைசிப் போராகட்டும். ஏனெனில், போதுமென்ற அளவுக்கு நீ ஏற்கனவே போர் செய்துவிட்டாய். ஓ! வலிய கரங்களைக் கொண்டவனே {பரசுராமா}, போரை விட்டுவிடு. நீ அருளப்பட்டிருப்பாயாக! இதுவே நீ வில்லை எடுக்கும் கடைசித் தருணமாக இருக்கட்டும்! ஓ! யாராலும் வெல்லப்பட முடியாதவனே {பரசுராமா}, வில்லை ஒரு புறமாகத் தூக்கியெறிந்துவிட்டு, ஓ! பிருகு குலத்தோனே {பரசுராமா}, தவத்துறவுகளைப் பயில்வாயாக!

சந்தனுவின் மகனான பீஷ்மன், தேவர்கள் அனைவராலும் தடுக்கப்படுவதைப் பார்! அவர்கள் அவனிடம் {பீஷ்மனிடம்} "இந்தப் போரில் இருந்து விலகுவாயாக! உனது ஆசானான ராமரிடம் {பரசுராமரிடம்} நீ போரிடாதே! ஓ! குரு குலத்தைத் தழைக்க வைப்பவனே {பீஷ்மா}, போரில் ராமரை {பரசுராமரை} வீழ்த்துவது உனக்கு முறையாகாது. ஓ! கங்கையின் மைந்தா {பீஷ்மா}, இந்த அந்தணருக்கு, போர்க்களத்தில் அனைத்து மரியாதைகளைச் செய்வாயாக! உன்னைப் பொறுத்தவரை நாங்கள் உனக்கு மூத்தவர்களானதால், உன்னைத் தடுக்கிறோம்!" என்கின்றனர். பீஷ்மனோ, வசுக்களில் முதன்மையானோரில் ஒருவனாவான். ஓ! மகனே {பரசுராமா}, நீ இன்னும் உயிரோடு இருப்பது நற்பேறாலேயே! கங்கையிடம் பிறந்த சந்தனுவின் மகனும், கொண்டாடப்படும் வசுவுமான அவனை உன்னால் எப்படி வீழ்த்த முடியும்? எனவே, ஓ! பார்கவா {பரசுராமா}, {போரில் இருந்து} விலகுவாயாக! பாண்டவர்களில் முதன்மையானவனும், இந்திரனின் வலிமைமிக்க மகனுமான அர்ஜுனனே பீஷ்மனைக் கொல்பவனாகச் சுயம்புவால் விதிக்கப்பட்டிருக்கிறான்" என்றனர்.

பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்} தொடர்ந்தார், "தனது மூதாதையரால் இப்படிச் சொல்லப்பட்ட ராமர் {பரசுராமர்}, அவர்களுக்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், "என்னால் போரை விட முடியாது. இதுவே நான் மனப்பூர்வமாக நோற்றுவரும் நோன்பாகும். இதற்கு முன்பு, போரைக் கைவிட்டு நான் களத்தை விட்டு அகன்றதில்லை. பாட்டன்களே, நீங்கள் விரும்பினால், கங்கையின் மகனைப் {பீஷ்மனைப்} போரில் இருந்து விலகச் செய்யுங்கள். என்னைப் பொறுத்தவரை, எவ்வகையிலும், என்னால் போரை விட முடியாது" என்றார் {பரசுராமர்}. அவரது வார்த்தைகளைக் கேட்டவர்களும், ரிசீகரைத் தலைமையாகக் கொண்டவர்களுமான அந்தத் தவசிகள், நாரதரின் துணையோடு என்னிடம் வந்து, "ஓ! ஐயா, போரில் இருந்து விலகுவாயாக! அந்தணர்களில் முதன்மையானவனை {பரசுராமனை} மதிப்பாயாக!" என்றனர். க்ஷத்திரிய அறநெறியின் நிமித்தமாக நான் அவர்களுக்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், "போரில் இருந்து புறமுதுகிட்டு திரும்புவதில்லை என்பதும், கணைகளால் முதுகில் காயம்படேன் என்பதும் இவ்வுலகில் நான் ஏற்கனவே நோற்றிருக்கும் நோன்பாகும். சலனத்தாலோ, துன்பத்தாலோ, அச்சத்தாலோ, செல்வத்தின் நிமித்தமாகவோ என்னால் எனது நித்திய கடமையைக் கைவிடமுடியாது! இதுவே எனது நிலையான தீர்மானமாகும்" என்றேன்.

பிறகு, நாரதரைத் தலைமையாகக் கொண்ட அந்தத் தவசிகளும், ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, எனது தாய் பாகீரதியும் {கங்கையும்}, போர்க்களத்தில் எனக்கு முன்பாகப் {எங்கள் இருவருக்கு நடுவில்} நின்று கொண்டனர். எனினும், நான் முன்பு போலவே, போரிடும் தீர்மானத்துடன் வில் மற்றும் அம்புகளுடன் அமைதியாக நின்றேன். பிறகு அவர்கள் மீண்டும் ஒரு முறை ராமரிடம் {பரசுராமரிடம்} திரும்பி, அவரிடம், "அந்தணர்களின் இதயம் நெய்யாலானவை {மென்மையானவை}. எனவே, ஓ! பிருகு குலத்தோனே, அமைதியடைவாயாக! ஓ! ராமா, ஓ! ராமா, ஓ! அந்தணர்களில் சிறந்தவனே {பரசுராமா}, போரில் இருந்து விலகுவாயாக! பீஷ்மன் உன்னால் கொல்லப்பட இயலாதவன். அதேபோல, ஓ! பார்கவா {பரசுராமா}, நீயும் பீஷ்மனால் கொல்லப்பட இயலாதவன்" என்றார்கள்.

(போரைத்) தடைசெய்யும் வகையில் களத்தில் நின்று கொண்டே இவ்வார்த்தைகளைப் பேசிய பித்ருக்கள், பிருகு குலத்தின் வழித்தோன்றலை {பரசுராமரை}, தனது ஆயுதங்களை ஒரு புறம் வைக்கும்படி செய்தார்கள். சரியாக அதே நேரத்தில், சுடர்மிகும் பிரகாசம் கொண்டவர்களும், ஆகாயத்தில் எழுந்த பிரகாசமான நட்சத்திரங்களைப் போன்றவர்களும், பிரம்மத்தை உச்சரிப்பவர்களுமான அந்த எண்மரைக் {எட்டு (8) பேரைக்} கண்டேன். போருக்காக நின்றிருந்த என்னிடம், பெரும்பாசத்துடன் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்கள். அவர்கள், "ஓ! வலிய கரங்களைக் கொண்டவனே {பீஷ்மா}, உனது ஆசானான ராமரிடம் {பரசுராமரிடம்} செல்வாயாக. உலகங்கள் அனைத்துக்கும் நன்மையானதைச் செய்வாயாக", என்றனர். பிறகு, தனது நலன்விரும்பிகளின் சொற்களை ஏற்று ராமர் {பரசுராமர்} விலகியதைக் கண்ட நான், உலகங்களின் நன்மைக்காக, எனது நலன்விரும்பிகளின் சொற்களை ஏற்றேன். மிகவும் சிதைவுக்குள்ளாயிருந்தாலும் நான் ராமரை {பரசுராமரை} அணுகி அவரை வழிபட்டேன்.

பிறகு அந்தப் பெரும் தவசியான ராமர் {பரசுராமர்}, புன்னகையுடனும், பெரும்பாசத்துடனும் என்னிடம், "பூமியில் உனக்கு இணையான க்ஷத்திரியன் எவனும் கிடையாது! இந்தப் போர் எனக்கு மிகவும் மகிழ்வூட்டியது. ஓ! பீஷ்மா, இப்போது நீ போகலாம்" என்றார். பிறகு எனது முன்னிலையிலேயே அந்தக் கன்னிகையை (காசியின் மகளை) {அம்பையை} அழைத்த பார்கவர் {பரசுராமர்}, அந்த உயர் ஆன்மா கொண்டோர் அனைவரின் மத்தியிலும் கவலை நிறைந்த இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்" என்றார் {பீஷ்மர்}.


பீஷ்மரின் நினைவில் வந்த பிரஸ்வாப ஆயுதம்! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 187

Praswapa weapon came to the mind of Bhishma | Udyoga Parva - Section 187 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 14)

பதிவின் சுருக்கம் : அந்த நாளும், அதற்கு முந்தைய நாளும் தான் கண்ட காட்சிகளால் கோபம் அடைந்த பரசுராமர் வஜ்ரம் போன்ற கடினமான வேலாயுதம் ஒன்றைப் பீஷ்மர் மேல் வீசியது; அவ்வாயுதத்தால் தாக்குண்ட பீஷ்மரின் உடலில் இரத்தம் பெருகியது; பீஷ்மரால் அடிக்கப்பட்ட கணையால் மார்பில் காயம்பட்ட பரசுராமர் நடுங்கத் தொடங்கியது; அகிருதவரணரால் தேற்றப்பட்ட பரசுராமர் பிரம்மாஸ்த்திரத்தை ஏவியது; பீஷ்மரும் பிரம்மாஸ்திரத்தையே ஏவியது; முழு ஆகாயமும் தீப்பற்றி எரிந்தது; அந்த நேரத்தில் பீஷ்மருக்கு பிரஸ்வாபாஸ்திரமும், அதை எழுப்பும் மந்திரமும் நினைவுக்கு வந்தது...

பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்} சொன்னார், "அந்த இரவு கடந்ததும் எழுந்த நான், ஓ! பாரதா {துரியோதனா}, எனது கனவைக் குறித்து நினைத்து பெரும் மகிழ்ச்சியில் நிறைந்தேன். பிறகு, ஓ! பாரதா {துரியோதனா}, எனக்கும், அவருக்கும் {பரசுராமருக்கும்} இடையிலான மோதல் ஆரம்பித்தது. ஒரு போராக அது கடுமையானதாகவும், ஒப்பற்றதாகவும், அனைத்து உயிர்களுக்கும் மயிர்ச்சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்துவதாகவும் இருந்தது. பார்கவர் {பரசுராமர்} என் மீது பொழிந்த கணைமாரியை, என் கணைமாரி கொண்டு நான் கலங்கடித்தேன். அந்த நாளும், அதற்கு முந்தைய நாளும் தான் கண்டதை நினைத்துக் கோபம் நிரம்பிய ராமர் {பரசுராமர்}, என் மீது இந்திரனின் வஜ்ரத்தைப் போன்று கடினமானதும், யமனின் கதாயுதத்தைப் போன்று பிரகாசமிக்கதுமான வேலாயுதம் ஒன்றை என் மீது வீசினார்.


சுடர்மிகும் தழலைக் கொண்ட நெருப்பு போலவும், அந்தப் போர்க்களத்தின் அனைத்து திசைகளையும் குடித்துவிடுவது {விழுங்கிவிடுவது} போலவும், அது {அந்த வேல்} என்னை நோக்கி வந்தது. பிறகு, ஓ! குருக்களில் புலியே, ஓ குருகுலத்தைத் தழைக்க வைப்பவனே {துரியோதனா}, வானத்தில் செல்லும் மின்னலின் நெருப்பைப் போன்ற அது {அந்த வேல்}, எனது தோளில் விழுந்தது. ராமரால் {பரசுராமரால்}, இப்படிக் காயம்பட்ட எனக்கு, ஓ! சிவந்த கண்களை உடையவனே {துரியோதனா}, (மழைக்குப் பிறகு) மலையில் இருந்து வரும் சிவந்த மணலோடையைப் போல, எனது {என் உடலில் இருந்து} இரத்தம் அதிகமாக வெளிவரத் தொடங்கியது.

பெருங்கோபத்தால் நிறைந்த நான், பாம்பின் விஷத்தைப் போன்று அபாயகரமான ஒரு கொடிய கணையை ஜமதக்னியின் மகன் {பரசுராமரின்} மீது ஏவினேன். அதனால் நெற்றியில் அடிக்கப்பட்டவரும், பிராமணர்களில் சிறந்தவருமான அந்த வீரர் {பரசுராமர்}, ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, அதன் பிறகு, சிகரம் கொண்ட மலையைப் போல அழகாகத் தோன்றினார். பெரும் கோபம் கொண்ட அந்த வீரர் {பரசுராமர்}, தனது நிலையை மாற்றிக் கொண்டு, பெரும்பலத்துடன் வில்லின் நாணை இழுத்து, அனைத்தையும் அழிக்கும் மரணத்தைப் {காலனைப்} போன்றதும், எதிரிகள் அனைவரையும் வாட்டவல்லதுமான ஒரு பயங்கரக் கணைக்கு என்னை இலக்காக்கினார். (காற்றின் ஊடாக) பாம்பைப் போலச் சீறிக்கொண்டு வந்த அந்தக் கடுங்கணை என் மார்பில் விழுந்தது.

இப்படித் தாக்கப்பட்ட நான், இரத்தத்தில் நனைந்து, பூமியில் விழுந்தேன். சுயநினைவை மீண்டும் அடைந்த நான், வஜ்ரத்தைப் போன்ற பிரகாசமிக்கப் பயங்கரக் கணையொன்றை ஜமதக்னியின் மகன் {பரசுராமர்} மீது ஏவினேன். அந்தக் கணை, அந்தணர்களில் முதன்மையான அவரது {பரசுராமரின்} மார்பில் விழுந்தது. இதனால் உணர்வை இழந்த ராமர் {பரசுராமர்}, பெரிதும் நடுங்கத் தொடங்கினார். பிறகு, அந்தப் பெருந்துறவியின் {பரசுராமரின்} நண்பரும், மறுபிறப்பாளருமான அகிருதவரணர், அவரை {பரசுராமரை} அணைத்துக் கொண்டு பல்வேறு வார்த்தைகளால் ஆறுதல் சொல்லி அவரைத் தணித்தார்.

இப்படித் தைரியமூட்டப்பட்டவரும், உயர் நோன்புகளைக் கொண்டவருமான ராமர் {பரசுராமர்}, பிறகு, கோபத்தாலும், பழிவாங்கும் உணர்வாலும் நிறைந்தார். பெரும் பிரம்மாயுதத்தை {பிரம்மாஸ்திரத்தை} அவர் அழைத்தார். அதைக் கலங்கடிப்பதற்காக நானும் அதே அற்புத ஆயுதத்தைப் {பிரம்மாயுதத்தையே} பயன்படுத்தினேன். ஒன்றின் மேல் ஒன்று மோதிக் கொண்ட அந்த ஆயுதங்கள் இரண்டும் சுடர்விட்டுப் பிரகாசிக்கத் தொடங்கி, யுகத்தின் முடிவில் என்ன நடக்கும் என்பதைக் காட்டின. என்னையோ, ராமரையோ {பரசுராமரையோ} அடைய முடியாத அந்த ஆயுதங்கள் இரண்டும், ஓ! பாரதர்களில் சிறந்தவனே {துரியோதனா}, நடுவானில் ஒன்றை ஒன்று சந்தித்துக் கொண்டன.

பின்னர், முழு ஆகாயமும், தீக்கிரையானது போலத் தோன்றியது. ஓ! ஏகாதிபதி {துரியோதனா}, உயிரினங்கள் அனைத்தும் மிகுந்த வருத்தத்துக்கு உள்ளாயின. அந்த ஆயுதங்களின் சக்தியால் பீடிக்கப்பட்ட, முனிவர்கள், கந்தர்வர்கள் மற்றும் தேவர்கள் அனைவரும் பெரிதும் துன்புற்றனர். பிறகு, மலைகள், கடல்கள் மற்றும் மரங்களுடன் கூடிய பூமாதேவி நடுங்கத் தொடங்கினாள். உயிரினங்கள் அனைத்தும் அந்த ஆயுதங்களின் சக்தியால் சுடப்பட்டுப் பெரிதும் துன்புற்றன. ஆகாயம் பற்றி எரிந்தது. ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, அடிவானத்தின் பத்து புள்ளிகளும் {திக்குகளும்} புகையால் நிரம்பின. எனவே, ஆகாயத்தில் திரியும் உயிரினங்களால் ஆகாயத்திலேயே தங்க முடியவில்லை.

இவை யாவற்றினாலும், தேவர்கள், அசுரர்கள், ராட்சர்களுடன் கூடிய உலகம் முழுமையும் துன்பத்தில் கூக்குரலிட ஆரம்பித்த போது, "இதுவே நேரம்" என நினைத்த நான், ஓ! பாரதா {துரியோதனா}, (எனது கனவில் எனக்குத் தோன்றிய) அந்தப் பிரம்மத்தை உரைப்பவர்களின் {அந்த எட்டு 8 பிராமணர்களின்} உத்தரவின் பேரில் பிரஸ்வாப ஆயுதத்தை விரைந்து அடிக்க விரும்பினேன். அந்த அற்புத ஆயுதத்தை அழைக்கும் மந்திரமும் திடீரென எனது மனதில் தோன்றிற்று" என்றார் {பீஷ்மர்}.


கனவில் தோன்றிய எட்டு பிராமணர்கள்! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 186

The eight Brahmanas who appeared in dream | Udyoga Parva - Section 186 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 13)

பதிவின் சுருக்கம் : நெடுநாட்களாகியும் தன்னால் பரசுராமரை வீழ்த்த முடியவில்லையே என்று நினைத்துக் கொண்டு படுத்துறங்கிய பீஷ்மரின் கனவில் அந்த எட்டுப் பிராமணர்கள் வந்தது; பிரஸ்வாபம், சம்போதனம் ஆகிய ஆயுதங்களைக் குறித்துப் பீஷ்மருக்கு அவர்கள் நினைவூட்டியது; அவ்வாயுதத்தால் பரசுராமர் வீழ்வாரேயன்றி மாளமாட்டார் என்று அந்த அந்தணர்கள் உறுதி கூறி மறைந்தது...

பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்} சொன்னார், "பிறகு, ஓ! பெரும் மன்னா {துரியோதனா}, இரவின்போது, அந்தணர்கள், முனிவர்கள், தேவர்கள், இரவில் நடமாடும் அனைத்து உயிரினங்கள் {பூதங்கள்} மற்றும் பூமியின் அனைத்து மன்னர்கள் ஆகியோரை வணங்கியபின், எனது படுக்கையில் என்னைக் கிடத்திக் கொண்ட நான், எனது அறையில் தனிமையில் பின்வருமாறு சிந்தித்தேன். "பயங்கர விளைவுகளைக் கொடுக்கவல்லதும், எனக்கும், ஜமதக்னிக்கும் {பரசுராமருக்கும்} இடையில் நடைபெறுவதுமான இந்தப் போர் நெடுநாட்களாக நீடிக்கிறது. எனினும், வலிமையும் சக்தியும் கொண்ட ராமரை {பரசுராமரை} போர்க்களத்தில் என்னால் வீழ்த்த இயலவில்லை. உண்மையில், வலிமைமிக்க அந்தணரும், பெரும் ஆற்றலும் கொண்டவருமான ஜமதக்னியின் மகனை {பரசுராமரை} நான் வீழ்த்தவல்லவனெனில், இவ்விரவில், தேவர்கள் அன்புடன் எனக்குத் தங்களைக் காட்டிக் கொள்ளட்டும் {தரிசனம் அளிக்கட்டும்}" என்று சிந்தித்தேன்.


கணைகளால் சிதைக்கப்பட்டிருந்த நான், ஓ! பெரும் மன்னா {துரியோதனா}, அவ்விரவில் வலப்பக்கமாகப் படுத்து உறங்கிய போது, காலையின் நெருக்கத்தில் {அதிகாலையில்}, அந்தணர்களில் முதன்மையானோரும், தேரில் இருந்து விழுந்த என்னைத் தூக்கிப் பிடித்து எனக்கு ஆறுதல் அளித்தவர்களான அவர்கள் {அந்த 8 அந்தணர்கள்}, கனவில் தங்களை என்னிடம் வெளிப்படுத்திக் கொண்டு "அஞ்சாதே" என்றனர். மேலும் அவர்கள் என்னைச் சூழ்ந்து நின்று கொண்டு இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்கள். ஓ! குரு குலத்தைத் தழைக்க வைப்பவனே {துரியோதனா}, அவற்றை நான் திரும்பச் சொல்கிறேன்; கேட்பாயாக.

அவர்கள் {அந்த 8 அந்தணர்கள்}, "ஓ! கங்கையின் மகனே {பீஷ்மா} எழுவாயாக. உனக்கு அச்சம் தேவையில்லை! நாங்கள் உன்னைக் காப்போம், ஏனெனில் நீ எங்கள் சொந்த உடலே ஆவாய்! ஜமதக்னியின் மகனான ராமரால் {பரசுராமரால்}, போரில் உன்னை வீழ்த்த இயலாது! ஓ! பாரதக் குலத்தின் காளையே {பீஷ்மா}, போரில் நீயே ராமரை {பரசுராமரை} வெல்வாய்! ஓ பாரதா {பீஷ்மா}, விருப்பத்திற்குரியதும், பிரஸ்வாபம் என்று அழைக்கப்படுவதும், உயிரினங்கள் அனைத்தின் தலைவனுக்குச் {பிரம்மாவுக்குச்} சொந்தமானதும், தெய்வீகக் கைவினைஞனால் {விஸ்வகர்மாவால்} காய்ச்சி வடிக்கப்பட்டதுமான இந்த ஆயுதம் உனது நினைவுக்கு வரும். ஏனெனில், முந்தைய வாழ்வில் {முற்பிறவியில்} நீ இதை அறிந்திருந்தாய். ராமரோ {பரசுராமரோ}, பூமியில் உள்ள எவருமோ இதை அறிந்ததில்லை. எனவே, ஓ! வலிமைமிக்கக் கரங்களைக் கொண்டவனே, அதை நினைவுகூர்ந்து, பலத்துடன் பயன்படுத்துவாயாக!

ஓ! மன்னர்களின் மன்னா, ஓ! பாவமற்றவனே {பீஷ்மா}, அது {பிரஸ்வாப ஆயுதம்} தானாகவே உன்னிடம் வரும். அதைக் கொண்டு, ஓ! கௌரவா {பீஷ்மா}, வலிமையுத் சக்தியும் கொண்ட அனைவரையும் நீ தடுக்க இயன்றவனாவாய். ஓ! மன்னா {பீஷ்மா}, அந்த ஆயுதத்தால் ராமர் {பரசுராமர்} முற்றிலுமாகக் கொல்லப்படமாட்டார். எனவே, ஓ! மதிப்புகளை அளிப்பவனே {பீஷ்மா}, அதைப் பயன்படுத்துவதால் நீ எந்தப் பாவத்தையும் அடையமாட்டாய்! இந்த உனது ஆயுதத்தின் {பிரஸ்வாபத்தின்} சக்தியால் பீடிக்கப்படும் அந்த ஜமதக்னியின் மகன் {பரசுராமர்} உறக்கத்தில் வீழ்வார்.

இப்படி அவரை {பரசுராமரை} வீழ்த்தும் நீ, ஓ! பீஷ்மா, சம்போதனம் என்று அழைக்கப்படும் விருப்பத்திற்குரிய ஆயுதத்தால் போரில் மீண்டும் அவரை எழுப்புவாய். ஓ! கௌரவ்யா {பீஷ்மா}, காலையில் தேரில் நிலைத்து நின்று நாங்கள் சொன்னதைச் செய்வாயாக! உறக்கத்தையும், மரணத்தையும் நாங்கள் சமமாகவே மதிக்கிறோம். ஓ! மன்னா, ராமர் {பரசுராமர்} நிச்சயம் இறக்கமாட்டார்! எனவே, பிரஸ்வாபம் என்ற இந்த ஆயுதத்தை மகிழ்ச்சியுடன் நினைவு கூர்ந்து அதைப் பயன்படுத்துவாயாக!" என்றனர். ஓ! மன்னா {துரியோதனா} இதைச் சொன்னவர்களும், எண்ணிக்கையில் எட்டாக {8} இருந்தவர்களும், ஒருவரை ஒருவர் ஒத்திருந்தவர்களும், பிரகாசமிக்க உடல்களைக் கொண்டவர்களுமான அந்த அந்தணர்களில் முதன்மையானோர் அனைவரும் எனது பார்வையில் இருந்து மறைந்து போனார்கள்" என்றார் {பீஷ்மர்}.


Saturday, July 25, 2015

இருபத்து மூன்று நாட்கள் நீடித்த போர்! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 185

The Battle lasted for Twenty Three days! | Udyoga Parva - Section 185 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 12)

பதிவின் சுருக்கம் : பரசுராமரால் துளைக்கப்பட்ட பீஷ்மர் மயங்கி விழுந்தது; பீஷ்மர் இறந்துவிட்டதாக மகிழ்ந்த பரசுராமர்; உணர்வற்றுக் கிடந்த பீஷ்மரை எட்டு அந்தணர்கள் சுமந்து கொண்டு அவருக்கு ஆறுதலளித்தது; கங்கா தேவியே பரசுராமரின் தேரை வழிநடத்தியது; மூர்ச்சை தெளிந்த பீஷ்மரால் அடிக்கப்பட்ட கணையொன்றால் தாக்கப்பட்ட பரசுராமர் முழங்காலை ஊன்று சுயநினைவற்றுப் பூமியில் விழுந்தது; அப்போது தோன்றிய தீய சகுனங்கள்; திடீரென எழுந்த பரசுராமர் பீஷ்மரைத் தாக்கியது; மாலை வந்ததும் போர் நின்றது...

அம்பையால், பரசுராமர் - பீஷ்மர் மோதல்
பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்} சொன்னார், "அடுத்த நாள் காலையில், ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, சூரியன் பிரகாசமாக உதித்த போது, எனக்கும், பிருகு குலத்தவருக்கு {பரசுராமருக்கும்} இடையிலான போர் மீண்டும் தொடங்கியது. பிறகு, அந்த அடிப்பவர்களில் முதன்மையானவர் {பரசுராமர்}, விரைவாக நகரும் தனது தேரில் நிலைபெற்று, மலையின் மார்பில் விழும் மேகங்களைப் போல, என் மீது கணைமாரியைப் பொழிந்தார். அந்தக் கணை மழையால் பீடிக்கப்பட்ட எனது அன்புக்குரிய தேரோட்டி, தேரில் தனது இடத்தில் இருந்து நழுவி விழுந்ததால், அவன் {தேரோட்டி} நிமித்தமாகத் துயரம் என்னை நிறைத்தது. அவனோ சுய நினைவு முழுவதையும் இழந்தான். இப்படி அந்தக் கணைமாரியால் காயமடைந்த அவன் {தேரோட்டி}, மயங்கி பூமியில் சாய்ந்தான். ராமரின் {பரசுராமரின்} கணைகளால் பீடிக்கப்பட்ட அவன் {தேரோட்டி}, விரைவில் தனது உயிரையும் விட்டான்.


பிறகு, ஓ! பெரும் மன்னா {துரியோதனா}, அச்சம் எனது இதயத்தில் நுழைந்தது. எனது தேரோட்டியின் மரணத்தால் ஏற்பட்ட சோகத்தின் விளைவாக நான் அழுது கொண்டிருந்த போதே, ராமர் {பரசுராமர்}, மரணத்தைக் கொடுக்கும் பல கணைகளை என் மீது தொடுத்தார். உண்மையில், ஆபத்திலிருந்த நான் எனது தேரோட்டியின் மரணத்துக்காக அழுது கொண்டிருந்த போது, தனது வில்லைப் பலங்கொண்டமட்டும் இழுத்த அந்தப் பிருகு குலத்தவர் {பரசுராமர்}, கணை ஒன்றால் என்னை ஆழத் துளைத்தார். ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, இரத்தத்தைக் குடிக்கும் அந்தக் கணை என் மார்பின் மீது விழுந்து என்னைத் ஆழமாகத் துளைத்ததன் தொடர்ச்சியாக நான் பூமியில் விழுந்தேன்.

பிறகு, ஓ! பாரதக் குலத்தின் காளையே {துரியோதனா}, நான் இறந்ததாக நினைத்த ராமர் {பரசுராமர்}, மேகங்களைப் போல மீண்டும் மீண்டும் கர்ஜித்து மிகவும் மகிழ்ந்தார். உண்மையில் ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, நான் அப்படிப் பூமியில் விழுவதைக் கண்டு, எனக்குப் பின்னால் இருந்த கௌரவர்களும், அந்தப் போரைச் சாட்சியாகக் காண வந்தவர்களும் பெரிதும் வருந்திக் கொண்டிருக்கையில், மகிழ்ச்சி நிறைந்த ராமர் {பரசுராமர்}, தனது தொண்டர்களுடன் சேர்ந்து உரத்த கர்ஜனைகளை வெளியிட்டார். அப்படி நெடுஞ்சாண்கிடையாகக் கிடந்த போது, ஓ! மன்னர்களில் சிங்கமே {துரியோதனா}, சூரியனைப் போன்றோ, நெருப்பைப் போன்றோ பிரகாசம் கொண்ட எட்டு {8} அந்தணர்களை நான் கண்டேன். அந்தப் போர்க்களத்தில் என்னைச் சூழ்ந்திருந்த அவர்கள், தங்கள் கரங்களால் என்னைச் சுமந்து கொண்டிருந்தனர். உண்மையில் அந்த அந்தணர்களால் சுமக்கப்பட்டதால், நான் தரையைத் தொடவேண்டிய நிலையில் இல்லை.

நண்பர்கள் தாங்கிக் கொள்வது போல, பெருமூச்சு வாங்கிக் கொண்டிருந்த என்னை ஆகாயத்தில் அவர்கள் {8 அந்தணர்கள்} தாங்கிக் கொண்டனர். மேலும் அவர்கள் நீர்த்துளிகளை என் மீது தெளித்தனர். நின்று கொண்டே என்னைச் சுமந்த அவர்கள், ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, என்னிடம் மீண்டும் மீண்டும், "அஞ்சாதே! செழிப்பு உனதாகட்டும்" என்றனர். அவர்களது வார்த்தைகளால் ஆறுதல் அடைந்த நான், விரைவாக எழுந்தேன்.

பிறகு நான், நதிகளில் முதன்மையான எனது தாய் கங்கை, என் தேரில் நிலைபெற்றிருப்பதைக் கண்டேன். உண்மையில், ஓ! குருக்களின் மன்னா {துரியோதனா}, (எனது தேரோட்டி விழுந்த பிறகு) பெரும் நதியான அந்தத் தேவியே {கங்காதேவியே} எனது குதிரைகளைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டிருந்தாள். பிறகு எனது தாயின் பாதங்களையும், எனது மூதாதையர்களின் ஆவிகளையும் வழிபட்ட நான், எனது தேரில் ஏறினேன். பிறகு எனது தாய் எனது தேர், குதிரைகள் மற்றும் போருக்கான அனைத்து கருவிகளுக்கும் தனது பாதுகாப்பை அளித்தாள். கூப்பிய கரங்களுடன் நான் அவளைச் செல்லுமாறு வேண்டினேன். இப்படி அவளை வழியனுப்பிய நானே, காற்றின் வேகம் கொண்ட எனது குதிரைகளைக் கட்டுப்படுத்தி, ஓ! பாரதா {துரியோதனா}, அந்த நாளின் முடிவு வரை ஜமதக்னியின் மகனிடம் {பரசுராமரிடம்} போரிட்டேன்.

பிறகு, ஓ! பாரதர்களின் தலைவா {துரியோதனா}, அந்தப் போரின் போக்கில் நான் பலமிக்க ராமரின் {பரசுராமரின்} மேல், இதயத்தைத் துளைக்கும் பெருவேகம் கொண்ட கணையொன்றை அடித்தேன். அந்தக் கணையால் பீடிக்கப்பட்ட ராமர் {பரசுராமர்}, பிறகு, வில்லில் இருந்த தனது பிடியைத் தளர்த்தி, முழந்தாழ்களை ஊன்றியபடி பூமியில் சுயநினைவின்றி விழுந்தார்.

பல்லாயிரம் (தங்க நாணயங்களைத்) தானமளித்த ராமர் {பரசுராமர்} விழுந்த போது, ஆகாயத்தில் மேகத்திரள் சூழ்ந்து, இரத்த மழையை அதிகமாகப் பொழிந்தது. நூற்றுக்கணக்கான எரிகற்கள் விழுந்தன. அனைத்தையும் நடுங்கச் செய்யும் இடிமுழக்கங்கள் கேட்டன! சுடர் மிகும் சூரியனைத் திடீரென ராகு மறைத்தான். கடுங்காற்று வீசத்தொடங்கியது! இந்தப் பூமியே நடுங்கத் தொடங்கியது. கழுகுகள், காகங்கள், நாரைகள் ஆகியன மகிழ்ச்சியால் விழத் தொடங்கின. அடிவானத்தின் புள்ளிகள் {திசைகள்} பற்றி எரிவதாகத் தோன்றின. நரிகள் மீண்டும் மீண்டும் கடுமையாக ஊளையிடத் தொடங்கின. (மனித கரங்களால்) அடிக்கப்பட்ட துந்துபிகள் கடுமையான ஒலியை வெளியிடத் தொடங்கின. உண்மையில், அந்த உயர் ஆன்ம ராமர் {பரசுராமர்}, சுயநினைவை இழந்து, பூமியை அரவணைத்த போது, அச்சந்தரும் இந்தத் தீய சகுனங்கள் அனைத்தும் காணப்பட்டன.

பிறகு, திடீரென எழுந்த ராமர் {பரசுராமர்}, ஓ! கௌரவா {துரியோதனா}, அனைத்தையும் மறந்துவிட்டு, கோபத்தால் உணர்வுகளை இழந்து மீண்டும் ஒரு முறை என்னை அணுகினார். வலிமைமிக்கக் கரங்களைக் கொண்ட அவர் {பரசுராமர்}, பெரும் வலுவுடைய தனது வில்லையும், மரணத்துக்கு ஒப்பான ஒரு கணையையும் எடுத்தார். எனினும், நான் அவரை வெற்றிகரமாகத் தடுத்தேன். அந்தப் பிருகு குலத்தவர் {பரசுராமர்} பெரும் கோபத்துடன் இருந்தாலும், (அங்கே நின்று கொண்டிருந்த) பெருமுனிவர்க்ள அனைவரும் அந்தக் காட்சியைக்கண்டு பரிதாபத்தால் நிறைந்தனர். யுகத்தின் முடிவில் தோன்றும் சுடர்மிகும் நெருப்பைப் போன்ற கணையொன்றை நான் எடுத்தேன், எனினும், அளவிலா ஆன்மா கொண்ட அந்த ராமர் {பரசுராமர்} அந்த எனது ஆயுதத்தைக் கலங்கடித்தார்.

புழுதி மேகத்ததால் மறைக்கப்பட்டிருந்த சூரிய வட்டிலின் பிரகாசம் மங்கியது; சூரியனும் மேற்கு மலைக்குச் சென்றுவிட்டான். குளிர்ந்த இனிய தென்றலுடன் இரவும் வந்தது. பிறகு நாங்கள் இருவரும் போரில் இருந்து விலகினோம். இவ்வழியிலேயே, ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, மாலை வந்ததும் கடும்போர் நின்றது. மேலும் (அடுத்த நாளில்) சூரியன் மீண்டும் தோன்றிய போது, அது {போர்} தொடங்கியது. அது {அந்தப் போர்} தொடர்ச்சியாக இருபத்து மூன்று {23} நாட்களுக்கு நீடித்தது" என்றார் {பீஷ்மர்}.


மஹாபாரதத்தின் முக்கிய மனிதர்கள் வரும் பகுதிகள்

அகம்பனன் அகலிகை அகஸ்தியர் அகிருதவரணர் அக்ருதவ்ரணர் அக்னி அங்கதன் அங்காரபர்ணன் அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அசலன் அசுவினிகள் அஞ்சனபர்வன் அதிரதன் அத்புதன் அத்ரி அத்ரிசியந்தி அபிமன்யு அம்பரீஷன் அம்பா அம்பாலிகை அம்பிகை அம்பை அயோதா தௌம்யா அரிஷ்டநேமி அருணன் அருணி அருந்ததி அர்வாவசு அர்ஜுனன் அலம்பலன் அலம்புசன் அலாயுதன் அவிந்தியன் அவுர்வா அனுகம்பகன் அனுவிந்தன் அன்சுமான் அஷ்டகன் அஷ்டவக்கிரர் அஸ்மர் அஸ்வசேனன் அஸ்வத்தாமன் அஸ்வபதி ஆங்கரிஷ்டன் ஆணிமாண்டவ்யர் ஆதிசேஷன் ஆத்ரேயர் ஆர்யகன் ஆர்ஷ்டிஷேணர் ஆஜகரர் ஆஸ்தீகர் இக்ஷ்வாகு இந்திரசேனன் இந்திரசேனை இந்திரத்யும்னன் இந்திரன் இந்திரஜித் இந்திரோதர் இராவான் {அரவான்} இல்வலன் உக்கிரசேனன் உக்தன் உக்ரசேனன் உசீநரன் உச்சைஸ்ரவஸ் உதங்கர் உதங்கா உதத்யர் உத்தமௌஜஸ் உத்தரன் உத்தரை உத்தவர் உத்தாலகர் உபமன்யு உபரிசரன் உபஸ்ருதி உமை உலூகன் உலூபி ஊர்வசி எலபத்திரன் ஏகதர் ஏகலவ்யன் ஐராவதன் ஓகவதி கங்கன் கங்கை கசன் கசியபர் கடோத்கசன் கணிகர் கண்வர் கத்ரு கந்தன் கபிலர் கபோதரோமன் கயன் கராளன் கருடன் கர்ணன் கலி கல்கி கல்மாஷபாதன் கவந்தன் கனகன் கஹோடர் காகமா காக்ஷிவத் காசியபர் காதி காந்தாரி காமதேனு காயத்ரி காயவ்யன் கார்க்கோடகன் கார்த்திகை காலகவிருக்ஷீயர் காலகேயர் காலவர் காலன் காளி கிந்தமா கிரது கிரந்திகன் கிராதன் கிரிசன் கிரிடச்சி கிருதவர்மன் கிருதவீர்யன் கிருதாசி கிருபர் கிருபி கிருஷ்ணன் கிர்மீரன் கீசகர்கள் கீசகன் குசிகன் குணகேசி குணி-கர்க்கர் குண்டதாரன் குந்தி குந்திபோஜன் குபேரன் கும்பகர்ணன் குரு குரோதவாசர்கள் குவலாஸ்வன் கேசினி கேசின் கைகேயன் கைகேயி கைடபன் கோடிகன் கோமுகன் கௌசிகர் கௌசிகி கௌதமர் கௌதமன் கௌதமி க்ஷேமதர்சின் க்ஷேமதூர்த்தி சகரன் சகாதேவன் சகுந்தலை சகுனி சக்திரி சக்ரதேவன் சங்கன் சசபிந்து சச்சி சஞ்சயன் சஞ்சயன் 1 சதானீகன் சத்தியபாமா சத்தியர் சத்தியவதி சத்தியஜித் சத்யசேனன் சத்யபாமா சத்யவான் சத்ருஞ்சயன் சந்தனு சந்திரன் சமங்கர் சமீகர் சம்சப்தகர்கள் சம்பரன் சம்பா சம்பாகர் சம்பை சம்வர்ணன் சரஸ்வதி சர்மின் சர்மிஷ்டை சர்யாதி சலன் சல்லியன் சனத்சுஜாதர் சஹஸ்ரபத் சாகரன் சாண்டிலி சாண்டில்யர் சாத்யகி சாத்யர்கள் சாந்தை சாம்பன் சாம்யமணி சாரங்கத்வஜன் சாரஸ்வதர் சாரிசிரிகன் சாருதேஷ்ணன் சார்வாகன் சால்வன் சாவித்ரி சிகண்டி சிங்கசேனன் சிசுபாலன் சித்திரசேனன் சித்திரன் சித்திராங்கதை சித்ரவாஹனன் சிநி சிந்துத்வீபன் சிபி சியவணன் சியவனர் சிரிகாரின் சிரிங்கின் சிருஞ்சயன் சிவன் சீதை சுகர் சுகன்யா சுகுமாரி சுகேது சுக்ரது சுக்ரன் சுக்ரீவன் சுசர்மன் சுசோபனை சுதக்ஷிணன் சுதசோமன் சுதர்சனன் சுதர்மை சுதன்வான் சுதாமன் சுதேவன் சுதேஷ்ணை சுநந்தை சுந்தன் உபசுந்தன் சுபத்திரை சுப்ரதீகா சுமித்திரன் சுமுகன் சுரதன் சுரதை சுருதகர்மன் சுருதசேனன் சுருதர்வன் சுருதர்வான் சுருதாயுதன் சுருதாயுஸ் சுருவாவதி சுலபை சுவர்ணஷ்டீவின் சுவாகா சுவேதகேது சுனந்தை சுஷேணன் சுஹோத்திரன் சூதன்வான் சூரன் சூரியதத்தன் சூரியன் சூர்ப்பனகை சேகிதானன் சேதுகன் சேனஜித் சைகாவத்யர் சைப்யை சைரந்திரி சோமகன் சோமதத்தன் சௌதி சௌதியும்னி சௌனகர் தக்ஷகன் தக்ஷன் தண்டதாரன் தண்டன் தண்டி ததீசர் தபதி தபஸ் தமயந்தி தமனர் தம்போத்பவன் தர்மதர்சனர் தர்மதேவன் தர்மத்வஜன் தர்மவியாதர் தர்மாரண்யர் தளன் தனு தாத்ரேயிகை தாரகன் தாருகன் தார்க்ஷ்யர் தாலப்யர் தியுமத்சேனன் திரஸதஸ்யு திரிசிரன் திரிதர் திரிஜடை திருதராஷ்டிரன் திருஷ்டத்யும்னன் திரௌபதி திலீபன் திலோத்தமை திவோதாசன் தீர்க்கதமஸ் துச்சலை துச்சாசனன் துந்து துரியோதனன் துருபதன் துருபதன் புரோகிதர் துரோணர் துர்க்கை துர்மதன் துர்மர்ஷணன் துர்முகன் துர்வாசர் துர்ஜயன் துலாதாரன் துவஷ்டிரி துவாபரன் துவிதன் துஷ்கர்ணன் துஷ்யந்தன் தேவ தேவகி தேவசர்மன் தேவசேனை தேவயானி தேவராதன் தேவலர் தேவஸ்தானர் தேவாபி தௌமியர் நகுலன் நகுஷன் நமுசி நரகாசுரன் நரன் நளன் நளன்2 நாகன் நாடீஜங்கன் நாரதர் நாராயணர்கள் நாராயணன் நிருகன் நிவாதகவசர்கள் நீலன் நைருதர்கள் பகதத்தன் பகர் பகன் பகீரதன் பங்காஸ்வனன் பஞ்சசிகர் பஞ்சசூடை பத்மநாபன் பத்மன் பத்ரகாளி பத்ரசாகன் பத்ரா பப்ருவாஹனன் பரசுராமர் பரதன் பரத்வாஜர் பராசரர் பராவசு பரீக்ஷித் பரீக்ஷித்1 பர்ணாதன் பர்வதர் பலராமன் பலன் பலி பலிதன் பாகுகன் பாணன் பாண்டியன் பாண்டு பானுமதி பானுமான் பாஹ்லீகர் பிங்களன் பிங்களை பிரகலாதன் பிரதர்த்தனன் பிரதிவிந்தியன் பிரதீபன் பிரத்யும்னன் பிரத்னஸ்வன் பிரமாதின் பிரம்மத்வாரா பிரம்மா பிரம்மாதி பிராதிகாமின் பிருகதஸ்வர் பிருகத்யும்னன் பிருகு பிருது பிருந்தாரகன் பிருஹத்சேனை பிருஹத்பலன் பிருஹத்ரதன் பிருஹந்நளை பிருஹஸ்பதி பீமன் பீமன்1 பீஷ்மர் புரு புருரவஸ் புரோசனன் புலஸ்தியர் புலஹர் புலோமா புஷ்கரன் பூமாதேவி பூரி பூரிஸ்ரவஸ் பூஜனி போத்யர் பௌரவன் பௌரிகன் பௌலோமர் மங்கணகர் மங்கி மடன் மணிமான் மதங்கன் மதிராக்ஷன் மது மதுகைடபர் மந்தபாலர் மந்தரை மயன் மருத்தன் மலயத்வஜன் மனு மஹாபிஷன் மஹிஷன் மஹோதரர் மாணிபத்ரன் மாதலி மாதவி மாத்ரி மாந்தாதா மாரீசன் மார்க்கண்டேயர் மாலினி மிருத்யு முகுந்தன் முசுகுந்தன் முத்கலர் முனிவர்பகன் மூகன் மேதாவி மேனகை மைத்ரேயர் யது யமன் யயவரர் யயாதி யவக்கிரீ யாஜ்ஞவல்கியர் யுதாமன்யு யுதிஷ்டிரன் யுயுத்சு யுவனாஸ்வன் ரந்திதேவன் ராகு ராதை ராமன் ராவணன் ராஜதர்மன் ரிசீகர் ரிதுபர்ணன் ரிஷபர் ரிஷ்யசிருங்கர் ருக்மரதன் ருக்மி ருக்மிணி ருசங்கு ருசி ருத்திரன் ருரு ரேணுகை ரைப்பியர் ரோமபாதன் ரோஹிணி லக்ஷ்மணன் லட்சுமணன் லட்சுமி லபிதை லோகபாலர்கள் லோபாமுத்திரை லோமசர் லோமபாதன் லோமஹர்ஷனர் வசாதீயன் வசிஷ்டர் வசு வசுதேவர் வசுமனஸ் வசுமான் வசுஹோமன் வதான்யர் வந்தின் வருணன் வர்கா வஜ்ரவேகன் வாசுகி வாதாபி வாமதேவர் வாயு வார்ஷ்ணேயன் வாலகில்யர் வாலி விகர்ணன் விசரக்கு விசாகன் விசித்திரவீரியன் விசோகன் விதுரன் விதுலை விந்தன் விபாண்டகர் விபாவசு விபீஷணன் விபுலர் வியாக்ரதத்தன் வியாசர் வியுஷிதஸ்வா விராடன் விருத்திரன் விருஷகன் விருஷசேனன் விருஷதர்பன் விருஷபர்வன் விரோசனன் விவிங்சதி வினதை விஷ்ணு விஸ்வகர்மா விஸ்வாமித்ரர் வீதஹவ்யன் வீரத்யும்னன் வீரபத்ரன் வேதா வேனன் வைகர்த்தனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு வைனியன் ஜடாசுரன் ஜடாயு ஜந்து ஜமதக்னி ஜரத்காரு ஜராசந்தன் ஜரிதை ஜரை ஜலசந்தன் ஜனகன் ஜனதேவன் ஜனபதி ஜனமேஜயன் ஜனமேஜயன் 1 ஜாம்பவதி ஜாரிதரி ஜாஜலி ஜிமூதன் ஜீவலன் ஜெயத்சேனன் ஜெயத்ரதன் ஜைகிஷவ்யர் ஜோதஸ்நாகாலி ஷாமந்தர் ஸனத்குமாரர் ஸ்கந்தன் ஸ்தாணு ஸ்தூணாகர்ணன் ஸ்யூமரஸ்மி ஸ்ரீ ஸ்ரீமதி ஸ்வேதகி ஸ்வேதகேது ஸ்வேதன் ஹயக்ரீவன் ஹரிச்சந்திரன் ஹர்யஸ்வன் ஹனுமான் ஹாரீதர் ஹிடிம்பன் ஹிடிம்பை ஹிரண்யவர்மன் ஹோத்திரவாஹனர்
 

காப்புரிமை

© 2012-2019, செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்
இவ்வலைப்பூவின் பதிவுகளை உரிய சுட்டிகளுடன் இணையத்தில் பகிர்ந்து கொள்ளத் தடையில்லை.
வேறு எவ்வகையிலோ, விதத்திலோ இணையத்திலும், பிற ஊடகங்களிலும் பகிரவும், வெளியிடவும் முன்னனுமதி பெற வேண்டும்.
Back To Top