Monday, July 27, 2015

சிதைக்குள் நுழைந்த அம்பை! - உத்யோக பர்வம் பகுதி 190

Amva entered the funeral pyre! | Udyoga Parva - Section 190 | Mahabharata In Tamil

(அம்போபாக்யான பர்வம் – 17)

பதிவின் சுருக்கம் : வத்ஸபூமியில் வசிக்கும் தவசிகள் அம்பையின் காரியம் குறித்து அவளிடம் விசாரிப்பது; தனது நோக்கம் குறித்து அம்பை அவர்களுக்குச் சொன்னது; அம்பையுடைய தவத்தின் விளைவால் சிவன் அம்பைக்குக் காட்சி அளிப்பது; பீஷ்மனை வீழ்த்தும் வரத்தை அம்பை சிவனிடம் வேண்டுவது; சிவன் வரமளிப்பது; யமுனைக் கரையில் பெரும் சிதையைச் செய்த அம்பை அந்த அந்தணர்களின் முன்னிலையிலேயே நெருப்புக்குள் நுழைவது...

பீஷ்மர் {துரியோதனனிடம்} சொன்னார் "பிறகு (வத்ஸபூமியில்) வசிக்கும் அந்தத் தவசிகள் அனைவரும், தவத்துறவுகளில் தீர்மானமாக இருக்கும் காசியின் இளவரசியைக் {அம்பையைக்} கண்டு, அவளுக்கு அறிவுரை கூறி, "உனது காரியம் என்ன?" என்று அவளை விசாரித்தனர். இப்படிக் கேட்கப்பட்ட அந்தக் கன்னிகை {அம்பை}, தவத்துறவுகளில் முதிர்ந்த அந்தத் தவசிகளுக்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், "பீஷ்மனால் வெளியேற்றப்பட்ட நான், ஒரு கணவனோடு வாழ வேண்டிய எனது அறத்தில் இருந்து அவனால் {பீஷ்மனால்} தடுக்கப்பட்டேன். தவத்தைச் செல்வமாகக் கொண்டோரே, எனது நோன்பு நோற்றல் அவனது {பீஷ்மனது} அழிவுக்காகவே செய்யப்படுகிறது; அருள் நிறைந்த உலகங்களுக்காக அல்ல! பீஷ்மனின் மரணத்தை நிச்சயித்துவிட்டால், அமைதி எனதாகும் {நான் அமைதியடைவேன்}. இதுவே எனது தீர்மானமாகும்.


தவத்தைச் செல்வமாகக் கொண்டோரே, இந்தத் தொடர் துயர் நிலை எனக்கு எவனால் ஏற்பட்டதோ, ஒரு கணவனைப் பெற்றிருந்தால் அடையும் பகுதியை எவனால் நான் இழந்தேனோ, பெண்ணாகவும், ஆணாகவும் இல்லாத நிலையை எவனால் நான் அடைந்தேனோ, அந்தக் கங்கையின் மகனைப் {பீஷ்மனைப்} போரில் கொல்லாமல் நான் {இக்காரியத்தில் இருந்து} விலக மாட்டேன். இதுவே நான் சொன்னதும், எனது இதயத்தில் இருப்பதுமான நோக்கமாகும். ஒரு பெண்ணாக, இனியும் எனக்கு எந்த ஆசையும் இல்லை. எனினும், நான் பீஷ்மனை பழிதீர்க்க வேண்டும் என்பதால், ஆண் தன்மையை அடைய நான் தீர்மானித்திருக்கிறேன். எனவே, நான் உங்களால் தடுக்கத்தகுந்தவள் அல்ல" என்றாள் {அம்பை}. {கேட்கப்படும் போதெல்லாம்} அவர்களிடம் இந்த வார்த்தைகளையே அவள் {அம்பை} திரும்பத் திரும்பச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள்.

விரைவில், அந்தப் பெருமுனிவர்களுக்கு மத்தியில், உமையின் தெய்வீகத்தலைவனான திரிசூலத்தைத் தரித்தவன் {சிவன்}, தனது சுய உருவை அந்தப் பெண் தவசிக்கு {அம்பைக்கு} வெளிப்படுத்தினான். ஒரு வரத்தை வேண்டும்படி கேட்கப்பட்டபோது, அவள் {அம்பை} எனது {பீஷ்மனான எனது} வீழ்ச்சியை அந்தத் தெய்வத்திடம் {சிவனிடம்} வேண்டி விரும்பிக் கேட்டாள். பெரும் மனோசக்தி கொண்ட அந்தப் பெண்ணை {அம்பையை} நோக்கி, "நீ அவனைக் கொல்வாய்" என்பதே அந்தத் தெய்வம் {சிவன்} சொன்ன வார்த்தைகளாகும். இப்படி உறுதி கூறப்பட்ட பிறகும், அந்தக் கன்னிகை ருத்ரனிடம் {சிவனிடம்}, மீண்டும் ஒரு முறை, "ஓ! தேவா, நான் பெண்ணாக இருப்பினும் என்னால் போரில் வெற்றியடைய இயலும் என்பது எப்படி நடக்கும்? ஓ! உமையின் தலைவா {சிவனே}, ஒரு பெண்ணாக எனது இதயம் முற்றிலும் அசைவற்றதாகவே இருக்கிறது {பெண்மையிலேயே நிலைத்திருக்கிறது}. எனினும், ஓ! உயிரினங்களின் தலைவா {சிவனே}, பீஷ்மனின் தோல்வி குறித்து நீர் எனக்கு வாக்குறுதி அளித்திருக்கிறீர். ஓ! தலைவா, காளையை வாகனமாகக் கொண்டவரே {சிவனே}, உமது வாக்குறுதி உண்மையாகத் தக்க வகையில், போரில் சந்தனுவின் மகனான பீஷ்மனுடன் மோதுகையில், என்னால் அவனைக் கொல்ல இயலும் வகையில் நீர் செயல்படுவீராக" என்றாள் {அம்பை}.

காளையைத் தனது சின்னமாகக் கொண்ட அந்தத் தேவர்களுக்குத் தேவன் {சிவன்}, அந்தக் கன்னிகையிடம் {அம்பையிடம்}, "என்னால் உதிர்க்கப்பட்ட வார்த்தைகள் பொய்யாக முடியாது. ஓ! அருளப்பட்ட மங்கையே, அவை உண்மையாகும். நீ பீஷ்மனைக் கொல்வாய். ஆண்மையையும் அடைவாய். நீ புதிய உடலைப் பெறும்போது, (இந்த வாழ்வின்) நிகழ்வுகள் அனைத்தையும் நீ நினைவில் கொள்வாய். துருபதன் குலத்தில் பிறக்கும் நீ மஹாரதனாவாய். {அடுத்த பிறவியில்} ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்துவதில் வேகத்தைக் கொண்டு, கடும் வீரனாக இருக்கும் நீ, போரில் நல்ல திறம்படைத்தவனாகவும் இருப்பாய். ஓ! அருளப்பட்ட மங்கையே {கல்யாணி}, நான் சொன்னவை யாவும் உண்மையாகும். (நீ பிறந்ததில் இருந்து) சிறிது காலம் கடந்ததும், நீ ஆணாக மாறுவாய்" என்றான் {சிவன்}.

கபர்த்தின் {கபர்த்தி} [1] என்று அழைக்கப்படும் தேவர்களுக்குத் தேவனும், காளையைத் தனது சின்னமாகக் கொண்டவனுமான அவன் {சிவன்}, அந்த அந்தணர்களின் பார்வைக்கு முன்பே அங்கேயே மறைந்து போனான். இதன் பேரில், அந்தப் பெருமுனிவர்களின் பார்வைக்கு முன்பே, காட்டில் இருந்து விறகுகளைச் சேகரித்தவளும், அழகிய நிறம் படைத்த களங்கமற்ற கன்னிகையுமான காசி மன்னனின் மூத்த மகள் {அம்பை}, யமுனையில் கரையில் மிகப் பெரும் சிதையை வளர்த்து, அதற்குத் தானே நெருப்பும் வைத்து, ஓ! பெரும் மன்னா {துரியோதனா}, கோபத்தால் எரியும் இதயத்துடனும், "பீஷ்மனின் அழிவுக்காகவே (இப்படிச் செய்கிறேன்)" என்று சொல்லிக் கொண்டும், ஓ! மன்னா {துரியோதனா}, அந்தச் சுடர்மிகும் நெருப்புக்குள் நுழைந்தாள்" என்றார் {பீஷ்மர்}.

[1] கபர்த்தி என்பது சிவனைக் குறிக்கும் பெயராகும். சடாமுடிதரித்தவன் என்பது அதன் பொருள் ஆகும்.


மஹாபாரதத்தின் முக்கிய மனிதர்கள் வரும் பகுதிகள்

அகம்பனன் அகலிகை அகஸ்தியர் அகிருதவரணர் அக்ருதவ்ரணர் அக்னி அங்கதன் அங்காரபர்ணன் அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அசலன் அசுவினிகள் அஞ்சனபர்வன் அதிரதன் அத்புதன் அத்ரி அத்ரிசியந்தி அபிமன்யு அம்பரீஷன் அம்பா அம்பாலிகை அம்பிகை அம்பை அயோதா தௌம்யா அரிஷ்டநேமி அருணன் அருணி அருந்ததி அர்வாவசு அர்ஜுனன் அலம்பலன் அலம்புசன் அலாயுதன் அவிந்தியன் அவுர்வா அனுகம்பகன் அனுவிந்தன் அன்சுமான் அஷ்டகன் அஷ்டவக்கிரர் அஸ்மர் அஸ்வசேனன் அஸ்வத்தாமன் அஸ்வபதி ஆங்கரிஷ்டன் ஆணிமாண்டவ்யர் ஆதிசேஷன் ஆத்ரேயர் ஆர்யகன் ஆர்ஷ்டிஷேணர் ஆஜகரர் ஆஸ்தீகர் இக்ஷ்வாகு இந்திரசேனன் இந்திரசேனை இந்திரத்யும்னன் இந்திரன் இந்திரஜித் இந்திரோதர் இராவான் {அரவான்} இல்வலன் உக்கிரசேனன் உக்தன் உக்ரசேனன் உசீநரன் உச்சைஸ்ரவஸ் உதங்கர் உதங்கா உதத்யர் உத்தமௌஜஸ் உத்தரன் உத்தரை உத்தவர் உத்தாலகர் உபமன்யு உபரிசரன் உபஸ்ருதி உமை உலூகன் உலூபி ஊர்வசி எலபத்திரன் ஏகதர் ஏகலவ்யன் ஐராவதன் ஓகவதி கங்கன் கங்கை கசன் கசியபர் கடோத்கசன் கணிகர் கண்வர் கத்ரு கந்தன் கபிலர் கபோதரோமன் கயன் கராளன் கருடன் கர்ணன் கலி கல்கி கல்மாஷபாதன் கவந்தன் கனகன் கஹோடர் காகமா காக்ஷிவத் காசியபர் காதி காந்தாரி காமதேனு காயத்ரி காயவ்யன் கார்க்கோடகன் கார்த்திகை காலகவிருக்ஷீயர் காலகேயர் காலவர் காலன் காளி கிந்தமா கிரது கிரந்திகன் கிராதன் கிரிசன் கிரிடச்சி கிருதவர்மன் கிருதவீர்யன் கிருதாசி கிருபர் கிருபி கிருஷ்ணன் கிர்மீரன் கீசகர்கள் கீசகன் குசிகன் குணகேசி குணி-கர்க்கர் குண்டதாரன் குந்தி குந்திபோஜன் குபேரன் கும்பகர்ணன் குரு குரோதவாசர்கள் குவலாஸ்வன் கேசினி கேசின் கைகேயன் கைகேயி கைடபன் கோடிகன் கோமுகன் கௌசிகர் கௌசிகி கௌதமர் கௌதமன் கௌதமி க்ஷேமதர்சின் க்ஷேமதூர்த்தி சகரன் சகாதேவன் சகுந்தலை சகுனி சக்திரி சக்ரதேவன் சங்கன் சசபிந்து சச்சி சஞ்சயன் சஞ்சயன் 1 சதானீகன் சத்தியபாமா சத்தியர் சத்தியவதி சத்தியஜித் சத்யசேனன் சத்யபாமா சத்யவான் சத்ருஞ்சயன் சந்தனு சந்திரன் சமங்கர் சமீகர் சம்சப்தகர்கள் சம்பரன் சம்பா சம்பாகர் சம்பை சம்வர்ணன் சரஸ்வதி சர்மின் சர்மிஷ்டை சர்யாதி சலன் சல்லியன் சனத்சுஜாதர் சஹஸ்ரபத் சாகரன் சாண்டிலி சாண்டில்யர் சாத்யகி சாத்யர்கள் சாந்தை சாம்பன் சாம்யமணி சாரங்கத்வஜன் சாரஸ்வதர் சாரிசிரிகன் சாருதேஷ்ணன் சார்வாகன் சால்வன் சாவித்ரி சிகண்டி சிங்கசேனன் சிசுபாலன் சித்திரசேனன் சித்திரன் சித்திராங்கதை சித்ரவாஹனன் சிநி சிந்துத்வீபன் சிபி சியவணன் சியவனர் சிரிகாரின் சிரிங்கின் சிருஞ்சயன் சிவன் சீதை சுகர் சுகன்யா சுகுமாரி சுகேது சுக்ரது சுக்ரன் சுக்ரீவன் சுசர்மன் சுசோபனை சுதக்ஷிணன் சுதசோமன் சுதர்சனன் சுதர்மை சுதன்வான் சுதாமன் சுதேவன் சுதேஷ்ணை சுநந்தை சுந்தன் உபசுந்தன் சுபத்திரை சுப்ரதீகா சுமித்திரன் சுமுகன் சுரதன் சுரதை சுருதகர்மன் சுருதசேனன் சுருதர்வன் சுருதர்வான் சுருதாயுதன் சுருதாயுஸ் சுருவாவதி சுலபை சுவர்ணஷ்டீவின் சுவாகா சுவேதகேது சுனந்தை சுஷேணன் சுஹோத்திரன் சூதன்வான் சூரன் சூரியதத்தன் சூரியன் சூர்ப்பனகை சேகிதானன் சேதுகன் சேனஜித் சைகாவத்யர் சைப்யை சைரந்திரி சோமகன் சோமதத்தன் சௌதி சௌதியும்னி சௌனகர் தக்ஷகன் தக்ஷன் தண்டதாரன் தண்டன் தண்டி ததீசர் தபதி தபஸ் தமயந்தி தமனர் தம்போத்பவன் தர்மதர்சனர் தர்மதேவன் தர்மத்வஜன் தர்மவியாதர் தர்மாரண்யர் தளன் தனு தாத்ரேயிகை தாரகன் தாருகன் தார்க்ஷ்யர் தாலப்யர் தியுமத்சேனன் திரஸதஸ்யு திரிசிரன் திரிதர் திரிஜடை திருதராஷ்டிரன் திருஷ்டத்யும்னன் திரௌபதி திலீபன் திலோத்தமை திவோதாசன் தீர்க்கதமஸ் துச்சலை துச்சாசனன் துந்து துரியோதனன் துருபதன் துருபதன் புரோகிதர் துரோணர் துர்க்கை துர்மதன் துர்மர்ஷணன் துர்முகன் துர்வாசர் துர்ஜயன் துலாதாரன் துவஷ்டிரி துவாபரன் துவிதன் துஷ்கர்ணன் துஷ்யந்தன் தேவ தேவகி தேவசர்மன் தேவசேனை தேவயானி தேவராதன் தேவலர் தேவஸ்தானர் தேவாபி தௌமியர் நகுலன் நகுஷன் நமுசி நரகாசுரன் நரன் நளன் நளன்2 நாகன் நாடீஜங்கன் நாரதர் நாராயணர்கள் நாராயணன் நிருகன் நிவாதகவசர்கள் நீலன் நைருதர்கள் பகதத்தன் பகர் பகன் பகீரதன் பங்காஸ்வனன் பஞ்சசிகர் பஞ்சசூடை பத்மநாபன் பத்மன் பத்ரகாளி பத்ரசாகன் பத்ரா பப்ருவாஹனன் பரசுராமர் பரதன் பரத்வாஜர் பராசரர் பராவசு பரீக்ஷித் பரீக்ஷித்1 பர்ணாதன் பர்வதர் பலராமன் பலன் பலி பலிதன் பாகுகன் பாணன் பாண்டியன் பாண்டு பானுமதி பானுமான் பாஹ்லீகர் பிங்களன் பிங்களை பிரகலாதன் பிரதர்த்தனன் பிரதிவிந்தியன் பிரதீபன் பிரத்யும்னன் பிரத்னஸ்வன் பிரமாதின் பிரம்மத்வாரா பிரம்மா பிரம்மாதி பிராதிகாமின் பிருகதஸ்வர் பிருகத்யும்னன் பிருகு பிருது பிருந்தாரகன் பிருஹத்சேனை பிருஹத்பலன் பிருஹத்ரதன் பிருஹந்நளை பிருஹஸ்பதி பீமன் பீமன்1 பீஷ்மர் புரு புருரவஸ் புரோசனன் புலஸ்தியர் புலஹர் புலோமா புஷ்கரன் பூமாதேவி பூரி பூரிஸ்ரவஸ் பூஜனி போத்யர் பௌரவன் பௌரிகன் பௌலோமர் மங்கணகர் மங்கி மடன் மணிமான் மதங்கன் மதிராக்ஷன் மது மதுகைடபர் மந்தபாலர் மந்தரை மயன் மருத்தன் மலயத்வஜன் மனு மஹாபிஷன் மஹிஷன் மஹோதரர் மாணிபத்ரன் மாதலி மாதவி மாத்ரி மாந்தாதா மாரீசன் மார்க்கண்டேயர் மாலினி மிருத்யு முகுந்தன் முசுகுந்தன் முத்கலர் முனிவர்பகன் மூகன் மேதாவி மேனகை மைத்ரேயர் யது யமன் யயவரர் யயாதி யவக்கிரீ யாஜ்ஞவல்கியர் யுதாமன்யு யுதிஷ்டிரன் யுயுத்சு யுவனாஸ்வன் ரந்திதேவன் ராகு ராதை ராமன் ராவணன் ராஜதர்மன் ரிசீகர் ரிதுபர்ணன் ரிஷபர் ரிஷ்யசிருங்கர் ருக்மரதன் ருக்மி ருக்மிணி ருசங்கு ருசி ருத்திரன் ருரு ரேணுகை ரைப்பியர் ரோமபாதன் ரோஹிணி லக்ஷ்மணன் லட்சுமணன் லட்சுமி லபிதை லோகபாலர்கள் லோபாமுத்திரை லோமசர் லோமபாதன் லோமஹர்ஷனர் வசாதீயன் வசிஷ்டர் வசு வசுதேவர் வசுமனஸ் வசுமான் வசுஹோமன் வதான்யர் வந்தின் வருணன் வர்கா வஜ்ரவேகன் வாசுகி வாதாபி வாமதேவர் வாயு வார்ஷ்ணேயன் வாலகில்யர் வாலி விகர்ணன் விசரக்கு விசாகன் விசித்திரவீரியன் விசோகன் விதுரன் விதுலை விந்தன் விபாண்டகர் விபாவசு விபீஷணன் விபுலர் வியாக்ரதத்தன் வியாசர் வியுஷிதஸ்வா விராடன் விருத்திரன் விருஷகன் விருஷசேனன் விருஷதர்பன் விருஷபர்வன் விரோசனன் விவிங்சதி வினதை விஷ்ணு விஸ்வகர்மா விஸ்வாமித்ரர் வீதஹவ்யன் வீரத்யும்னன் வீரபத்ரன் வேதா வேனன் வைகர்த்தனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு வைனியன் ஜடாசுரன் ஜடாயு ஜந்து ஜமதக்னி ஜரத்காரு ஜராசந்தன் ஜரிதை ஜரை ஜலசந்தன் ஜனகன் ஜனதேவன் ஜனபதி ஜனமேஜயன் ஜனமேஜயன் 1 ஜாம்பவதி ஜாரிதரி ஜாஜலி ஜிமூதன் ஜீவலன் ஜெயத்சேனன் ஜெயத்ரதன் ஜைகிஷவ்யர் ஜோதஸ்நாகாலி ஷாமந்தர் ஸனத்குமாரர் ஸ்கந்தன் ஸ்தாணு ஸ்தூணாகர்ணன் ஸ்யூமரஸ்மி ஸ்ரீ ஸ்ரீமதி ஸ்வேதகி ஸ்வேதகேது ஸ்வேதன் ஹயக்ரீவன் ஹரிச்சந்திரன் ஹர்யஸ்வன் ஹனுமான் ஹாரீதர் ஹிடிம்பன் ஹிடிம்பை ஹிரண்யவர்மன் ஹோத்திரவாஹனர்
 

காப்புரிமை

© 2012-2018, செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்
இவ்வலைப்பூவின் பதிவுகளை உரிய சுட்டிகளுடன் இணையத்தில் பகிர்ந்து கொள்ளத் தடையில்லை.
வேறு எவ்வகையிலோ, விதத்திலோ இணையத்திலும், பிற ஊடகங்களிலும் பகிரவும், வெளியிடவும் முன்னனுமதி பெற வேண்டும்.
Back To Top