clone demo

ஞாயிறு, செப்டம்பர் 01, 2013

பாண்டவர்களின் பிள்ளைகள் - ஆதிபர்வம் பகுதி 223

The children of Pandavas | Adi Parva - Section 223 | Mahabharata In Tamil

(ஹரணா ஹரணப் பர்வம்)

யாதவர்கள் பரிசுகளுடனும் சீர்வரிசைகளுடனும் இந்திரப்பிரஸ்தம் வருதல், பிறகு யாதவர்கள் அனைவரும் திரும்பிப் போதல்; கிருஷ்ணன் மட்டும் இந்திப்பிரஸ்தத்திலேயே தங்குதல்; அபிமன்யு பிறந்தது; திரௌபதியிடம் பாண்டவர்களுக்கு ஐந்து மகன்கள் பிறத்தல்; பிள்ளைகள் வளர்ந்து ஆயுதங்களில் தேர்ச்சி பெற்று வீரர்களாக விளங்குவதைக் கண்டு பாண்டவர்கள் மகிழ்தல்…

சுபத்திரையுடன் இந்திரப்பிரஸ்தம்
திரும்பிய அர்ஜுனன்
வைசம்பாயனர் சொன்னார், "இதுபோலவே விருஷ்ணி குலத்தவர் {யாதவ குலத்தவர்} அனைவரும் பேசிக்கொண்டிருந்த போது, வாசுதேவன், அறத்துக்கு இணையான ஆழ்ந்த பொருள் கொண்ட சொற்களைச் சொன்னான். குடகேசன் (உறக்கத்தை வென்றவன் (அ) சுருள் முடி கொண்டவன்) {அர்ஜுனன்}, தான் செய்த செயலால், நமது குடும்பத்தை அவமதிக்கவில்லை. அவன் சந்தேகமற நமது மரியாதையை அதிகரித்திருக்கிறான். 


சத்வத குலத்தைச் சார்ந்த நாம் {பொருளாசை கொண்ட} கூலிப்படையினர் இல்லை என்பதைப் பார்த்தன் {அர்ஜுனன்} அறிந்திருக்கிறான். அந்தப் பாண்டுவின் மகன்  {அர்ஜுனன்} சுயம்வரத்தின் முடிவில் சந்தேகம் கொண்டிருக்கிறான். ஏதோ ஒரு மிருகத்தைப் பரிசாக ஏற்பது போல மணப்பெண்ணை தானமாக {கன்னிகா தானம்} கொடுத்தால் எவன் ஏற்றுக் கொள்வான்? தனது வாரிசை விற்கும் மனிதன் என்று யார்தான் உலகத்தில் இருக்கிறான்? மேற்கண்ட முறைகளில் உள்ள இந்தக் குறைகளை எல்லாம் கண்ட அர்ஜுனன் விதிப்படியே மங்கையைக் கடத்தியிருக்கிறான் என்று நான் நினைக்கிறேன். இது சரியான சம்பந்தம்தான். சுபத்திரை புகழ்பெற்றவள் ஆவாள். பார்த்தனும் {அர்ஜுனனும்} புகழ் பெற்றவனே ஆவான். இதையெல்லாம் நினைத்துப் பார்த்து, அர்ஜுனன் அவளைக் கடத்திச் சென்றதையும் பொருத்திப் பார்க்க வேண்டும். பரத குலத்திலும், புகழ்பெற்ற சந்தனுவின் குலத்திலும் பிறந்து, குந்திபோஜனின் மகளுக்கு {குந்திக்கு} மகனுமான அர்ஜுனனை நண்பனாக ஏற்க யார் தான் விரும்ப மாட்டார்கள்? முக்கண் மகாதேவனைத் தவிர, இந்திரனையும் ருத்திரர்களையும் கொண்ட எல்லா உலகத்திலும் பார்த்தனைப் {அர்ஜுனனைப்} போரில் வீழ்த்தவல்ல ஒருவனை நான் காணவில்லை. அவனது ரதம் புகழ்பெற்றது. அந்த ரதத்தில் பூட்டப்பட்டிருப்பவை என்னுடைய குதிரைகளாகும். போர்வீரனாக பார்த்தன் {அர்ஜுனன்} புகழ்பெற்றவன்; தனது கையின் லாவகத்திற்காகவும் அவன் {அர்ஜுனன்} புகழ்பெற்றவன். அவனுக்கு நிகராக யார் இருக்கிறான்? நீங்கள் மகிழ்ச்சியுடன் தனஞ்செயனைப் {அர்ஜுனனைப்} பின்தொடர்ந்து சென்று அவனிடம் {அர்ஜுனனிடம்} அமைதியாக சிறந்த நல்ல வார்த்தைகளுடன் பேசி அவனைத் திருப்பி அழைத்து வருவதுதான் சிறந்தது. இது எனது கருத்து. நம்மை அவனுடைய பலத்தால் வீழ்த்தி அவனது நகரத்திற்குச் சென்றுவிட்டான் என்றால், நமது புகழ் ஒழிந்தது என்று நினைத்துக் கொள்ளுங்கள். அமைதியாகச் செல்வதில் எந்த அவமதிப்பும் கிடையாது" என்றான் {கிருஷ்ணன்}.

வாசுதேவனின் {கிருஷ்ணனின்} வார்த்தைகளைக் கேட்ட அவர்கள் {யாதவ குலத்தவர்கள்}, அவன் வழிகாட்டியபடியே நடந்தனர். அவர்களால் தடுக்கப்பட்ட அர்ஜுனன் துவாரகைக்குத் திரும்பி, சுபத்திரையுடன் திருமணத்தில் இணைத்து வைக்கப்பட்டான். விருஷ்ணி குல மைந்தர்களால் கொண்டாடப்பட்ட அர்ஜுனன், ஒரு முழு வருடம் மகிழ்ச்சியாக துவாரகையில் இருந்தான். அவனது வனவாச காலத்தின் கடைசி வருடத்தை அவன் {அர்ஜுனன்} புஷ்கரா என்ற புனிதமான இடத்தில் கழித்தான். வனவாச காலமான பனிரெண்டு வருட காலமும் முடிந்ததும் அவன் காண்டவப்பிரஸ்தம் திரும்பினான். அவன் {அர்ஜுனன்} முதல் மன்னனை {யுதிஷ்டிரனை} அணுகி, பின்பு அந்தணர்களை மரியாதையுடனும் கவனத்துடனும் வணங்கினான். கடைசியாக அந்த வீரன் {அர்ஜுனன்} திரௌபதியிடம் சென்றான்.

பொறாமை கொண்ட திரௌபதி அவனிடம் {அர்ஜுனனிடம்}, "ஏன் இங்கு தாமதிக்கிறீர் ஓ குந்தியின் மகனே? சத்வத குல மகள் எங்கிருக்கிறாளோ அங்கு செல்லும்! கட்டிலிருக்கும் இரண்டாவது முடிச்சு எப்போதும் முதல் முடிச்சைத் தளர்த்தும்" என்றாள். பிறகு கிருஷ்ணை {திரௌபதி} இந்தத் துன்பத்தால் மிகவும் புலம்பினாள். ஆனால் தனஞ்சயன் அவளைத் தொடர்ச்சியாகச் சமாதானம் செய்து, அவளிடம் {திரௌபதியிடம்} மன்னிப்பு கோரினான். சிவப்புப் பட்டு உடுத்தி இருந்த சுபத்திரை இருந்த இடத்திற்கு அர்ஜுனன் சென்று, அவளை {சுபத்திரையை} ராணியைப் போல அல்லாமல் இடையர் பெண் போல ஆடை மாற்றச் செய்து, உள் அறைக்குள் அனுப்பிவைத்தான். ஆனால் அந்த அரண்மனைக்குள் வந்த அந்த புகழ்பெற்ற சுபத்திரை அந்த ஆடையில் முன்பை விட அழகாக இருந்தாள். கொண்டாடப்பட்ட நீண்ட சிவந்த கண்களைக் கொண்ட அந்த பத்திரா {சுபத்திரை} முதலில் பிருதையை {குந்தியை} வழிபட்டாள். குந்தி அதிக பாசத்துடன் குற்றங்குறையற்ற அவளது {சுபத்திரையின்} உச்சியை முகர்ந்து, அளவற்ற அருளை அவளுக்கு அருளினாள்.  பிறகு நிலவைப் போன்ற முகம் கொண்ட அந்தப் பெண் {சுபத்திரை}, விரைவாக திரௌபதியிடம் சென்று அவளை வழிபட்டு, அவளிடம், "நான் உனது வேலைக்காரி" என்றாள். கிருஷ்ணை {திரௌபதி} விரைவாக எழுந்து, மாதவனின் தங்கையைப் {சுபத்திரையை} பாசத்துடன் அணைத்துக் கொண்டு, "உனது கணவர் {அர்ஜுனன்} எதிரிகள் இல்லாமல் இருக்கட்டும்!" என்று வாழ்த்தினாள். பிறகு பத்திரா {சுபத்திரை} மகிழ்ச்சி நிறைந்த இதயத்துடன், "அப்படியே ஆகட்டும்!" என்றாள். அந்த நேரத்திலிருந்து, ஓ ஜனமேஜயா, அந்த பெரும் போர்வீரர்களான பாண்டவர்கள், இன்பமாக வாழ ஆரம்பித்தனர். குந்தியும் மிகுந்த மகிழ்ச்சி கொண்டாள்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "தூய ஆன்மாவும், தாமரை இதழ்களைப் போன்ற கண்களையும் கொண்ட பகைவர்களைப் பொசுக்கும் கேசவன் {கிருஷ்ணன்}, பாண்டவர்களில் முதன்மையான அர்ஜுனன் தனது அற்புதமான நகரமான இந்திரப்பிரஸ்தத்தை அடைந்தான் என்று கேள்விப்பட்டான். உடனே அவன் {கிருஷ்ணன்} ராமனுடனும் {பலராமனுடனும்}, மற்ற விருஷ்ணி குல, அந்தக குல வீரர்களுடனும், சகோதரர்கள், மகன்கள் மற்றும் வீரம் மிகுந்த மற்ற வீரர்களுடனும் அங்கே வந்தான். அங்கே வந்த எதிரிகளை ஒடுக்கும் {Saurin} சௌரினுடன் {கிருஷ்ணனுடன்}, மிகுந்த புத்திசாலியும், மிகுந்த தாராளவாதியுமான புகழ்பெற்ற விருஷ்ணி குல வீரருமான விருஷ்ணிகளின் தலைமைத் தளபதியுமான அக்ரூரரும் வந்திருந்தார். அங்கே பெரும் வீரம் கொண்ட அனாதிருஷ்டியும், புகழ்பெற்ற, பெரும் புத்திசாலியான, உயர்ந்த ஆன்மாவும் பிருஹஸ்பதியின் சீடருமான உத்தவரும் அங்கே வந்தனர். அங்கே சத்யகன், சல்யகன், கிருதவர்மன், சத்வதன், பிரத்யும்னன், சம்பன், நிசதன், சங்கு, சாருதேஷ்னன், பெரும் வீரம் கொண்ட ஜில்லி, விப்ருது, பெரும் பலம் வாய்ந்த சரணன், கற்றறிந்தவரில் முதன்மையான கதன் ஆகியோரும் வந்திருந்தனர். இவர்கள் தவிர அங்கே வேறு பல விருஷ்ணிகளும், போஜர்களும், அந்தகர்களும் இந்திரப்பிரஸ்தத்திற்கு திருமணப் பரிசுகளுடன் வந்திருந்தனர். மாதவன் {கிருஷ்ணன்} வந்ததை அறிந்த மன்னன் யுதிஷ்டிரன், அவனை எதிர்கொண்டு அழைக்க இரட்டையர்களை {நகுல சகாதவனை} அனுப்பினான். அவர்களால் வரவேற்கப்பட்ட பெரும் வளமை கொண்ட அந்த விருஷ்ணி குலத்தவர் கொடிகளாலும் விருதுக் கொடிகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட காண்டவப் பிரஸ்தத்திற்குள் நுழைந்தனர். தெருக்கள் நன்கு கூட்டப்பட்டு, நீர் தெளித்து, மலர்களால் இரைத்து வைக்கப்பட்டிருந்தன. மேலும் அதன் மேல் சந்தன நீரும் தெளித்து அந்த இடமே நறுமணத்துடனும் குளிர்ச்சியாகவும் இருந்தது. நகரத்தின் அனைத்துப் பகுதிகளிலும் எரியும் கற்றாழைகளால் {burning aloes} இனிமையான நறுமணம் சூழ்ந்து இருந்தது. நகரம் முழுவதும் மகிழ்ச்சியாக ஆரோக்கியமான மனிதர்களாலும், வியாபரிகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு இருந்தது.

மனிதர்களில் சிறந்த பலம்வாய்ந்த கரம் கொண்ட கேசவன் {கிருஷ்ணன்}, ராமனுடனும் {பலராமனுடனும்} வேறுபல விருஷ்ணிகள், அந்தகர்கள், மற்றும் போஜர்களுடனும் நகரத்திற்குள் நுழைந்து, குடிமக்களாலும் ஆயிரக்கணக்கான அந்தணர்களாலும் வழிபடப்பட்டனர். இறுதியாக கேசவன் {கிருஷ்ணன்}, இந்திரனின் மாளிகையைப் போல இருந்த மன்னனின் அரண்மனைக்குள் நுழைந்தான். ராமனைக் {பலராமனைக்} கண்ட யுதிஷ்டிரன், அவனை உரிய சடங்குகளுடன் வரவேற்றான்.

மன்னன் {யுதிஷ்டிரன்} கேசவனின் {கிருஷ்ணனின்} தலையை முகர்ந்து பார்த்து அவனை அணைத்துக் கொண்டான். வரவேற்பால் திருப்தியடைந்த கோவிந்தன் {கிருஷ்ணன்} தாழ்மையுடன் யுதிஷ்டிரனை வழிபட்டான். அவன் மனிதர்களில் புலியான பீமனுக்கும் மரியாதை செலுத்துனான். குந்தியின் மகனான யுதிஷ்டிரன் பிறகு விருஷ்ணி குல, அந்தக குல முக்கிய மனிதர்களை உரிய சடங்குகளுடன் வரவேற்றான். யுதிஷ்டிரன் தனக்கு மூத்தோரை மரியாதையுடன் வணங்கி, சமமானவர்களை வரவேற்றான். சிலரைப் பாசத்துடனும், சிலரை மரியாதையுடனும் வரவேற்றான். பிறகு பெரும் புகழ்பெற்ற ரிஷிகேசன் {கிருஷ்ணன்}, மணமகன் {அர்ஜுனன்}உறவினர்களுக்கு பெரும் செல்வத்தைக் கொடுத்தான். பிறகு சுபத்திரையிடம், அவளது உறவினர்கள் கொடுத்தனுப்பிய பரிசுப் பொருட்களைக் கொடுத்தான். கிருஷ்ணன் பாண்டவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் மணிகளால் வரிசையாக அலங்கரிக்கப்பட்ட ஆயிரம் தங்க ரதங்களையும், ஒவ்வொரு ரதத்துடனும் நான்கு குதிரைகளையும், நன்கு பழக்கப்பட்ட ரதசாரதியையும் கொடுத்தான். மேலும் அவன் {கிருஷ்ணன்} மதுரா நாட்டின் அழகிய வண்ணங்களில் இருந்த, பால் கொழுத்திருக்கும்,  பத்தாயிரம் பசுக்களையும் கொடுத்தான். மிகவும் திருப்தி கொண்ட ஜனார்த்தனன் {கிருஷ்ணன்} தங்க சேணத்துடன் கூடிய சந்திரனைப் போன்ற வெண் நிறத்தாலான ஆயிரம் பெண் குதிரைகளையும் கொடுத்தான்.

மேலும் அவன் {கிருஷ்ணன்} நன்கு பழக்கப்பட்ட, காற்றின் வேகம் கொண்ட ஆயிரம் கோவேறு கழுதைகளையும் கொடுத்தான். அவை வெள்ளைநிறத்துடன் கருப்பு பிடரிமயிர் கொண்டதாக இருந்தன. தாமரை இதழ்களைப் போன்ற கண்களை உடைய அவன், குளியலுக்கு துணை புரியவும், குடிப்பதற்கு துணை புரியவும் நிபுணத்துவம் கொண்ட வயதால் இளமையான முதல் பருவத்தில் இருந்த கன்னிகளைக் { virgins all before their first-season }கொடுத்தான். அவர்கள் அனைவரும் அருமையான நிறத்துடன் இருந்தனர். அவர்கள் நன்கு உடுத்தி, ஒவ்வொருவரும் தங்கள் கழுத்தில் மட்டும் நூறு வகைகளில் தங்கம் அணிந்திருந்தனர். அவர்களது தோல் மினுமினுப்பாக இருந்தது. அவர்கள் அனைத்து ஆபரணங்களும் பூண்டு, அனைத்து தனிப்பட்ட சேவைகளிலும் நிபுணத்துவம் வாய்ந்தவர்களாக இருந்தார்கள். பால்ஹிக {Valhikas} நாட்டில் இருந்து வரவழைக்கப்பட்ட நூறாயிரம் {ஒரு லட்சம்} ஏறத்தக்க குதிரைகளை {தனி சவாரிக்கு எற்ற} சுபத்திரைக்கு வரதட்சணையாகக் கொடுத்தான். அந்த தாசார்ஹ குலத்தில் முதன்மையானவன் {கிருஷ்ணன்} சுபத்திரைக்கு நெருப்பைப் போன்ற பிரகாசத்துடன், சுத்திகரிக்கப்பட்ட மற்றும் தாது நிலையில் இருந்த முதல்தரமான தங்கத்தை விசேஷ குணம் கொண்ட பத்து பொதிகளில் கொடுத்தான். எப்போதும் வீரத்தையே விரும்பும் கலப்பையை ஆயுதமாகக் கொண்ட ராமன் {பலராமன்} அர்ஜுனனுக்குத் திருமணப் பரிசாக, மதக் கண் (நெற்றிப்பொட்டுகள், காதுகள், மலவாய்) திறந்து {நீர் வெளிப்பட்டு} மும்மதமும் பெருகுகின்ற மலைக்குன்றுகள் போன்ற போரில் வெல்லப்பட முடியாத ஆயிரம் யானைகளை, தங்க ஆபரணங்களாலும் மணிகளாலும் அலங்கரித்து, அதனதன் முதுகுகளில் ஒரு அரியணையையும் இணைத்துக் கொடுத்தான். யாதவர்கள் பரிசாக அளித்த வெள்ளாடைகளையும் சால்வைகளையும் வெண் நுரைகளாகவும், யானைகளை பெரிய முதலைகளாகவும், வெற்றிக் கொடிகளை பாசிக்கொடிகளாகவும் அந்தப் பெரும் தனக்குவியல் எனும் பெரும்புனல், ஆகியன முன்பு நிரம்பியிருந்த பாண்டவர்கள் என்ற கடலில் வேகமாகப் பிரவேசித்து அவர்களின் பகைவர்களுக்குக் கிலியை உண்டாக்கிற்று. யுதிஷ்டிரன் அந்தப் பரிசுகள் அனைத்தையும் ஏற்று, அந்த விருஷ்ணி குல, அந்தக குல பெரும் வீரர்கள் அனைவரையும் வழிபட்டான்.

அந்தச் சிறப்பு மிகுந்த குரு குல வீரர்களும், விருஷ்ணி குல அந்தக குல வீரர்களும் தங்கள் நாட்களை விண்ணுலகில் இருக்கும் (இறந்த பிறகு சென்ற) அறம் சார்ந்த மனிதர்கள் போல இன்பமாகக் கடத்தினர். குருக்களும் விருஷ்ணிகளும் இதயம் நிறைந்த மகிழ்ச்சியுடன் சத்தமிட்டும் கைதட்டியும் இன்பமாக இருந்தனர். இப்படி இன்பமாகவும் விளையாடிக்கொண்டும் பல நாட்களை குருக்களுடன் கழித்த பெரும் சக்தி கொண்ட அந்த விருஷ்ணி குல வீரர்கள், பிறகு தங்கள் நகரான துவாரவதிக்குத் {துவாரகைக்குத்} திரும்பினர்.

அந்த விருஷ்ணி குல, அந்தக குல வீரர்கள் {Vrishni and the Andhaka races} ராமனுடன் {பலராமனுடன்} ரதங்களில் குரு குலத்தின் முதன்மையானவர்கள் கொடுத்த தூய கதிர்களை வெளியிடும் ரத்தினக் குவியல்களுடன் சென்றனர். ஓ பாரதா {ஜனமேஜயா}, அந்த உயர் ஆன்ம வாசுதேவன் {கிருஷ்ணன்} அந்த மகிழ்ச்சிகரமான நகரமான இந்திரப்பிரஸ்தத்தில் அர்ஜுனனுடன் தங்கினான். அந்தச் சிறப்பு மிகுந்தவன் {கிருஷ்ணன்}, யமுனைக் கரையில் மான்களைத் தேடி அலைந்தான். பறகு அர்ஜுனனுடன் சேர்ந்து மான்களையும் காட்டுப் பன்றிகளையும் தனது கணைகளால் துளைத்து விளையாடினான். பிறகு கேசவனின் {கிருஷ்ணனின்} பிரியமான தங்கையான சுபத்திரை, புலோமாவின் மகள் (விண்ணுலகின் ராணி) ஜெயந்தனைப் பெற்றது போல ஒரு சிறப்பு மிகுந்த மகனைப் பெற்றெடுத்தாள். சுபத்திரையின் அந்த மகன், நீண்ட கரங்களுடனும், அகலமான மார்புடனும், காளையைப் போன்ற அகலமான கண்களுடனும் இருந்தான். எதிரிகளை ஒடுக்கும் அந்த வீரன் அபிமன்யு என்று அழைக்கப்பட்டான். அந்த அர்ஜுனனின் மகன், அந்த எதிரிகளை அழிப்பவன், அந்த மனிதர்களில் காளை, பயமற்று கோபம் கொண்டவனாக இருந்ததால் அபிமன்யு என்று அழைக்கப்பட்டான் {அபி = பயமற்றவன், மன்யு = கோபமானவன்}. அந்தப் பெரும் வீரன் தனஞ்செயனால் சத்வத குல மகளிடம் சமி பலகையை {அரணிக்கட்டையை} உரசி, வேள்வி நெருப்பை உண்டாக்குவது போல பெறப்பட்டான். இந்தக் குழந்தை பிறந்ததும், குந்தியின் பலம் வாய்ந்த மகனான யுதிஷ்டிரன், அந்தணர்களை அழைத்து பத்தாயிரம் பசுக்களையும், தங்கத்தால் ஆன நாணயங்களையும் கொடுத்தான். அந்தக் குழந்தை {அபிமன்யு} பிறந்ததிலிருந்து வாசுதவேனுக்கும் {கிருஷ்ணனுக்கும்}, தந்தைக்கும் {அர்ஜுனனுக்கும்}, தந்தையின் சகோதரர்களுக்கும் {பெரியப்பா சித்தப்பாக்களுக்கும்} உலகத்தின் அனைத்து மக்களுக்குமான சந்திரனைப் போல பிடித்தமானவனாக இருந்தான். அந்தக் குழந்தை {அபிமன்யு} பிறந்ததும், அந்தக் குழந்தைக்கான அனைத்து முதல் சடங்குகளையும் கிருஷ்ணனே செய்தான்.

அந்தக் குழந்தை {அபிமன்யு} வளர்பிறைச் சந்திரனைப் போல வளர்ந்து வந்தான். அந்த எதிரிகளை அழிப்பவன் வேதங்களை அறிந்த, நான்கு கிளைகளுடனும் பத்து பிரிவுகளுடனும் தெய்வீக மற்றும் மனித ஆயுத அறவியலை அவனது தந்தையிடம் {அர்ஜுனனிடம்} இருந்து அறிந்தான்.

பெரும் பலம் வாய்ந்த அந்தப் பிள்ளை {அபிமன்யு} தன்னை நோக்கி செலுத்தப்பட்ட ஆயுதத்துக்கு பதில் தாக்குதல் செய்யும் ஆயுதங்களையும் கற்றான். அவன் கை லகுவுடனும், முன்பும் பின்பும் நகர்வதில் லகுவுடனும் இருந்தான். சாத்திரம் மற்றும் சடங்குகளில் அபிமன்யு தனது தந்தை அர்ஜுனனைப் போலவே இருந்தான். தனது மகனைக் கண்ட தனஞ்சயன் {அர்ஜுனன்} மிகுந்த மகிழ்ச்சி கொண்டான். அர்ஜுனனைக் காணும் மகவத்தைப் {இந்திரனைப்} போல, அபிமன்யுவைக் கண்டு அர்ஜுனன் மிகுந்த மகிழ்ச்சி கொண்டான். அனைத்து எதிரிகளையும் கொல்லும் தகுதி கொண்ட அபிமன்யு, தன்னிடம் அனைத்து அதிர்ஷ்டக் குறிகளையும் கொண்டிருந்தான். அவன் போரில் தன்னிகரற்று அகன்ற தோள் கொண்ட காளையைப் போல இருந்தான். பாம்பைப் (அதன் தலையைப்) போன்ற அகன்ற முகம் {நெற்றி} கொண்ட அவன் சிங்கத்தைப் போன்ற பெருமையுடன் இருந்தான். பெரும் வில்லைத்தாங்கிய அவன் வீரத்தால் மதங்கொண்ட யானையைப் போல இருந்தான்.


முழு நிலவைப் போன்ற அழகான முகம் கொண்ட அவன் {அபிமன்யு}, மேகம் போன்ற ஆழ்ந்த குரலைக் கொண்டிருந்தான். அவன் {அபிமன்யு} வீரத்திலும், அழகிலும், சக்தியிலும் மற்ற குணங்களிலும் கிருஷ்ணனைப் போல இருந்தான். அதிர்ஷ்டம் கொண்ட பாஞ்சாலியும் {திரௌபதியும்} தனது ஐந்து கணவர்கள் மூலம், ஐந்து வீர மகன்களைப் பெற்றெடுத்தாள். அவர்கள் அனைவரும் தகுதியில் முதன்மையானவர்களாகவும், போரில் மலை போன்ற அசைவற்றவர்களாகவும் இருந்தார்கள். பிரதிவிந்தியன் யுதிஷ்டிரனுக்கும், சூதசோமன் விருகோதரனுக்கும் {பீமனுக்கும்}, சுரூதகர்மன் அர்ஜுனனுக்கும், சதானீகன் நகுலனுக்கும், சுரூதசேனன் சகாதேவனுக்கும் பிறந்தார்கள். ஆதித்யர்களைப் பெற்ற அதிதி போல பாஞ்சாலி {திரௌபதி} அந்த ஐந்து வீரர்களிடம் ஐந்து வீரர்களைப் பெற்றெடுத்தாள். யுதிஷ்டிரனிடம் சில அந்தணர்கள் தங்கள் வருநலப் {தீர்க்கத்தரிசனப்} பார்வையால், இந்த மகன் விந்திய மலையைப் போல போர்க்களத்தில் ஆயுதங்களைத் தாங்கும் வல்லமை பெற்றுள்ளதால் பிரதிவிந்தியன் என்று அழைக்கப்பட வேண்டும். பீமசேனனால் திரௌபதி பெற்ற இந்தப் பிள்ளை, பீமன் ஆயிரம் சோம வேள்விகளைச் செய்த பிறகு பிறந்ததால் இவன் சூத சோமன் என்று அழைக்கப்படுவான்.  அர்ஜுனன் வனவாசத்திலிருந்து திரும்பி கடும் சாதனைகளை அடைந்ததால் இந்தப் பிள்ளை சுரூதகர்மன் என்று அழைக்கப்படுவான். நகுலன் தனது மகனுக்கு சிறப்பு மிகுந்த குரு குலத்தில் வந்த அரச முனியான சதானிகனின் பெயரைச் சூட்டிவிட்டான். திரௌபதியிடம் பிறந்த சகாதேவனின் பிள்ளை வாஹினி தேவதையின் {கிருத்திகை} நட்சத்திரத்தில் பிறந்ததால், தேவர்களுக்குத் தளபதியான சுரூதசேனனின் (கார்த்திகேயனின்) {முருகனின்} பெயரால் அழைக்கப்படுவான். திரௌபதியின் பிள்ளைகள் ஒவ்வொருவரும் ஒரு வருட இடைவெளியில் பிறந்தனர். ஓ ஏகாதிபதியே {ஜனமேஜயா} அவர்களது முதற் சடங்குகளான சூதகரணமும், உபநயமும்  (முதல் மொட்டை மற்றும் பூணூல் சூடுதலும்) விதிப்படி தௌமியரால் நடத்தப்பட்டது. அற்புதமான குணங்களும் உறுதிகளும் கொண்ட அந்த அனைத்துப் பிள்ளைகளும் வேதங்களைக் கற்று, அர்ஜுனனிடம் தெய்வீக மற்றும் மனித ஆயுதங்களின் அறிவைப் பெற்றனர். ஓ மன்னர்களில் புலி போன்றவனே {ஜனமேஜனனே}, தேவர்களைப் போன்ற அகன்ற மார்புகளுடன் கூடிய பிள்ளைகளைப் பெற்ற பாண்டவர்கள், அவர்கள் வீரர்களாக வளர்ந்ததைக் கண்டு பெரும் மகிழ்ச்சி அடைந்தனர்.


Print Friendly Version of this pagePrint Get a PDF version of this webpagePDF

மஹாபாரதத்தின் முக்கிய மனிதர்கள் வரும் பகுதிகள்

அக்ருதவ்ரணர் அக்னி அகம்பனன் அகஸ்தியர் அகிருதவரணர் அங்கதன் அங்காரபர்ணன் அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அசலன் அசுவினிகள் அத்புதன் அத்ரி அத்ரிசியந்தி அதிரதன் அபிமன்யு அம்பரீஷன் அம்பா அம்பாலிகை அம்பை அயோதா தௌம்யா அர்வாவசு அர்ஜுனன் அரிஷ்டநேமி அருணன் அருணி அருந்ததி அலம்புசன் அலாயுதன் அவிந்தியன் அவுர்வா அன்சுமான் அனுவிந்தன் அஷ்டகன் அஷ்டவக்கிரர் அஸ்வத்தாமன் அஸ்வபதி ஆணிமாண்டவ்யர் ஆத்ரேயர் ஆதிசேஷன் ஆர்யகன் ஆர்ஷ்டிஷேணர் ஆஸ்தீகர் இந்திரசேனன் இந்திரசேனை இந்திரத்யும்னன் இந்திரன் இந்திரஜித் இராவான் {அரவான்} இல்வலன் உக்கிரசேனன் உக்தன் உச்சைஸ்ரவஸ் உசீநரன் உத்தமௌஜஸ் உத்தரன் உத்தரை உத்தவர் உத்தாலகர் உதங்கர் உதங்கா உபமன்யு உபரிசரன் உபஸ்ருதி உலூகன் உலூபி ஊர்வசி எலபத்திரன் ஏகலவ்யன் ஐராவதன் கங்கன் கங்கை கசன் கடோத்கசன் கண்வர் கணிகர் கத்ரு கந்தன் கபோதரோமன் கயன் கர்ணன் கருடன் கல்கி கல்மாஷபாதன் கலி கவந்தன் கனகன் கஹோடர் காகமா காசியபர் காதி காந்தாரி காமதேனு காயத்ரி கார்க்கோடகன் கார்த்திகை காலகேயர் காலவர் காளி காக்ஷிவத் கிந்தமா கிர்மீரன் கிரது கிரந்திகன் கிராதன் கிரிசன் கிரிடச்சி கிருதவர்மன் கிருதவீர்யன் கிருதாசி கிருபர் கிருஷ்ணன் கீசகர்கள் கீசகன் குணகேசி குந்தி குந்திபோஜன் குபேரன் கும்பகர்ணன் குரோதவாசர்கள் குவலாஸ்வன் கேசின் கேசினி கைகேயி கோடிகன் கோமுகன் கௌசிகர் கௌசிகி கௌதமர் சக்திரி சக்ரதேவன் சகரன் சகாதேவன் சகுந்தலை சகுனி சங்கன் சச்சி சசபிந்து சஞ்சயன் சஞ்சயன் 1 சத்தியபாமா சத்தியவதி சத்தியஜித் சத்யபாமா சத்யவான் சதானீகன் சந்தனு சந்திரன் சம்சப்தகர்கள் சம்பா சம்பை சம்வர்ணன் சமீகர் சர்மிஷ்டை சர்யாதி சரஸ்வதி சல்லியன் சலன் சனத்சுஜாதர் சஹஸ்ரபத் சாகரன் சாண்டிலி சாத்யகி சாத்யர்கள் சாந்தை சாம்பன் சாம்யமணி சாரங்கத்வஜன் சாரிசிரிகன் சாருதேஷ்ணன் சால்வன் சாவித்ரி சிகண்டி சிங்கசேனன் சிசுபாலன் சித்திரசேனன் சித்திராங்கதை சித்ரவாஹனன் சிபி சியவணன் சியவனர் சிரிங்கின் சிருஞ்சயன் சிவன் சீதை சுக்ரன் சுக்ரீவன் சுகன்யா சுசர்மன் சுசோபனை சுதர்சனன் சுதர்மை சுதன்வான் சுதக்ஷிணன் சுதாமன் சுதேவன் சுதேஷ்ணை சுந்தன் உபசுந்தன் சுநந்தை சுப்ரதீகா சுபத்திரை சுமுகன் சுரதை சுருதசேனன் சுருதர்வான் சுருதாயுதன் சுருதாயுஸ் சுவாகா சுவேதகேது சுனந்தை சுஹோத்திரன் சூதன்வான் சூர்ப்பனகை சூரன் சூரியதத்தன் சூரியன் சேகிதானன் சேதுகன் சைகாவத்யர் சைப்யை சைரந்திரி சோமகன் சோமதத்தன் சௌதியும்னி சௌனகர் ததீசர் தபதி தபஸ் தம்போத்பவன் தமயந்தி தமனர் தர்மதேவன் தர்மவியாதர் தளன் தக்ஷகன் தாத்ரேயிகை தார்க்ஷ்யர் தாருகன் தாலப்யர் தியுமத்சேனன் திரஸதஸ்யு திரிசிரன் திரிஜடை திருதராஷ்டிரன் திருஷ்டத்யும்னன் திரௌபதி திலீபன் திலோத்தமை திவோதாசன் துச்சலை துச்சாசனன் துந்து துர்க்கை துர்மதன் துர்மர்ஷணன் துர்முகன் துர்வாசர் துர்ஜயன் துரியோதனன் துருபதன் துருபதன் புரோகிதர் துரோணர் துவஷ்டிரி துவாபரன் துஷ்கர்ணன் துஷ்யந்தன் தேவ தேவசேனை தேவயானி தேவாபி தௌமியர் நகுலன் நகுஷன் நரகாசுரன் நரன் நளன் நளன்2 நாரதர் நாராயணர்கள் நாராயணன் நிவாதகவசர்கள் நீலன் நைருதர்கள் பகதத்தன் பகர் பகன் பகீரதன் பத்ரசாகன் பத்ரா பப்ருவாஹனன் பர்ணாதன் பர்வதர் பரசுராமர் பரத்வாஜர் பரதன் பராசரர் பராவசு பரீக்ஷித் பரீக்ஷித்1 பலராமன் பலன் பலி பாகுகன் பாண்டியன் பாண்டு பானுமான் பாஹ்லீகர் பிங்களன் பிரகலாதன் பிரத்யும்னன் பிரத்னஸ்வன் பிரதர்த்தனன் பிரதிவிந்தியன் பிரதீபன் பிரம்மத்வாரா பிரம்மா பிரம்மாதி பிரமாதின் பிராதிகாமின் பிருகத்யும்னன் பிருகதஸ்வர் பிருகு பிருது பிருந்தாரகன் பிருஹத்சேனை பிருஹத்பலன் பிருஹத்ரதன் பிருஹந்நளை பிருஹஸ்பதி பீமன் பீமன்1 பீஷ்மர் புரு புருரவஸ் புரோசனன் புலஸ்தியர் புலஹர் புலோமா புஷ்கரன் பூமாதேவி பூரி பூரிஸ்ரவஸ் பௌரவன் பௌலோமர் மங்கணகர் மடன் மணிமான் மதிராக்ஷன் மதுகைடபர் மந்தபாலர் மந்தரை மயன் மருத்தன் மஹாபிஷன் மஹிஷன் மாத்ரி மாதலி மாதவி மாந்தாதா மார்க்கண்டேயர் மாரீசன் மாலினி மிருத்யு முகுந்தன் முசுகுந்தன் முத்கலர் முனிவர்பகன் மூகன் மேதாவி மேனகை மைத்ரேயர் யது யமன் யயவரர் யயாதி யவக்கிரீ யுதாமன்யு யுதிஷ்டிரன் யுயுத்சு யுவனாஸ்வன் ரந்திதேவன் ராகு ராதை ராமன் ராவணன் ரிசீகர் ரிதுபர்ணன் ரிஷ்யசிருங்கர் ரிஷபர் ருக்மரதன் ருக்மி ருத்திரன் ருரு ரேணுகை ரைப்பியர் ரோமபாதன் லட்சுமணன் லட்சுமி லபிதை லக்ஷ்மணன் லோகபாலர்கள் லோபாமுத்திரை லோமசர் லோமபாதன் லோமஹர்ஷனர் வசாதீயன் வசிஷ்டர் வசு வசுதேவர் வசுமனஸ் வந்தின் வர்கா வருணன் வஜ்ரவேகன் வாசுகி வாதாபி வாமதேவர் வாயு வார்ஷ்ணேயன் வாலகில்யர் வாலி விகர்ணன் விசாகன் விசித்திரவீரியன் விதுரன் விதுலை விந்தன் விபாண்டகர் விபாவசு விபீஷணன் வியாக்ரதத்தன் வியாசர் வியுஷிதஸ்வா விராடன் விருத்திரன் விருஷகன் விருஷசேனன் விருஷதர்பன் விருஷபர்வன் விரோசனன் விவிங்சதி வினதை விஷ்ணு விஸ்வகர்மா விஸ்வாமித்ரர் வேதா வைகர்த்தனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு வைனியன் ஜடாசுரன் ஜடாயு ஜந்து ஜமதக்னி ஜரத்காரு ஜராசந்தன் ஜரிதை ஜரை ஜலசந்தன் ஜனகன் ஜனபதி ஜனமேஜயன் ஜாரிதரி ஜிமூதன் ஜீவலன் ஜெயத்சேனன் ஜெயத்ரதன் ஜோதஸ்நாகாலி ஷாமந்தர் ஸ்தூணாகர்ணன் ஸ்வேதகி ஸ்வேதகேது ஸ்வேதன் ஹயக்ரீவன் ஹர்யஸ்வன் ஹரிச்சந்திரன் ஹனுமான் ஹிடிம்பன் ஹிடிம்பை ஹோத்திரவாஹனர்
 

காப்புரிமை

© 2012-2017, செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்
இவ்வலைப்பூவின் பதிவுகளை உரிய சுட்டிகளுடன் இணையத்தில் பகிர்ந்து கொள்ளத் தடையில்லை.
வேறு எவ்வகையிலோ, விதத்திலோ இணையத்திலும், பிற ஊடகங்களிலும் பகிரவும், வெளியிடவும் முன்னனுமதி பெற வேண்டும்.
Blogger இயக்குவது.
Back To Top