Tuesday, March 01, 2016

பீஷ்மரை நினைத்து வருந்திய அர்ஜுனன்! - பீஷ்ம பர்வம் பகுதி – 108இ

Arjuna grieved thinking Bhishma! | Bhishma-Parva-Section-108c | Mahabharata In Tamil

(பீஷ்மவத பர்வம் – 66)

பதிவின் சுருக்கம் : பீஷ்மரிடம் இருந்து தங்கள் பாசறைக்கு வந்த பாண்டவர்கள்; பீஷ்மரை நினைத்து வேதனையடைந்த அர்ஜுனன்; கிருஷ்ணனிடம் தன் குழந்தைப் பருவத்தைச் சொன்ன அர்ஜுனன்; பீஷ்மரைக் கொல்ல மாட்டேன் என்று சொன்ன அர்ஜுனன்; விதியை மாற்ற முடியாது என்று சொன்ன கிருஷ்ணன்; சிகண்டி கொல்வான் என்று சொல்லி படுக்கைக்குச் சென்ற அர்ஜுனன்...

சஞ்சயன் {திருதராஷ்டிரனிடம்} தொடர்ந்தான், “இவை அனைத்தையும் உறுதி செய்து கொண்ட பார்த்தர்கள் {பாண்டவர்கள்}, குரு பாட்டனான உயர் ஆன்ம பீஷ்மரை வணங்கிவிட்டுத் தங்கள் பாசறைகளுக்குத் திரும்பினர்.

அடுத்த உலகத்திற்குச் செல்லத் தயாராகிவிட்ட கங்கையின் மைந்தர் {பீஷ்மர்} இதைச் சொன்ன பிறகு, வேதனையில் எரிந்து, அவமானம் முகத்தில் பரவிய {அவமானம் நிறைந்த முகத்துடன்} அர்ஜுனன், இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான், “ஓ! மாதவா {கிருஷ்ணா}, எங்கள் குலத்தின் முதிர்ந்த உறுப்பினரும் {குருக்களில் முதிர்ந்தவரும்}, ஞானமும் புத்திசாலித்தனமும் கொண்டவரும், வயதில் எனக்கு {மிக} மூத்தவருமான பாட்டனோடு {பீஷ்மரோடு} போரில் நான் எவ்வாறு மோதுவேன்?


குழந்தைப் பருவ நாட்களில் நான் விளையாடிக் கொண்டிருக்கையில், ஓ! வாசுதேவா {கிருஷ்ணா}, அழுக்கான உடலுடன் இவரது மடியில் ஏறி, உயர் ஆன்மா கொண்ட இந்த ஒப்பற்றவரின் {பீஷ்மரின்} உடலை நான் புழுதியால் பூசுவேன் {அழுக்காக்குவேன்}. ஓ! கதனின் அண்ணனே {கிருஷ்ணா}, அவர் {பீஷ்மர்}, என் தந்தை பாண்டுவின் தந்தையாவார். நான் குழைந்தையாயிருக்கையில், ஒரு முறை இந்த உயர் ஆன்மாவின் {பீஷ்மரின்} மடியில் ஏறி, தந்தை என்று நான் அழைத்தபோது, “ஓ! பாரதா {அர்ஜுனா}, நான் உன் தந்தையல்ல, ஆனால் உன் தந்தைக்கே தந்தையாவேன் {உன் பாட்டனாவேன்}” என்றார். இதுவே என் குழந்தைப் பருவத்தில் அவர் எனக்கு (மறுமொழியாகச்) சொன்னது.

ஓ! இப்படிச் சொன்னவர் எப்படி என்னால் கொல்லப்படலாம்? ஓ! என் படை அழியட்டும். வெற்றியோ, மரணமோ, எதை நான் அடையாலும், அந்த உயர் ஆன்மாவிடம் {பீஷ்மரிடம்} நான் ஒரு போதும் போரிட மாட்டேன். (இதையே நான் நினைக்கிறேன்}. ஓ! கிருஷ்ணா, நீ என்ன நினைக்கிறாய்?” என்று கேட்டான் {அர்ஜுனன்} [1].

[1] வேறு ஒரு பதிப்பான மன்மத நாத தத்தரின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பின்படி, அர்ஜுனன் பின்வருமாறு சொல்கிறான். "ஓ வாசுதேவா {கிருஷ்ணா}, குழந்தைப் பருவ நாட்களில் விளையாடிக் கொண்டிருக்கையில், தூசி படிந்த என் உடலுடன் உயர் ஆன்மா கொண்ட அந்த ஒப்பற்றவரின் {பீஷ்மரின்} மடியில் ஏறி அவரது ஆடைகளை மண்ணாக்குவேன். ஓ கதனின் அண்ணனே {கிருஷ்ணா}, என் குழந்தைப் பருவத்தில் (எங்கள் தந்தையான) பாண்டுவின் உயர் ஆன்ம தந்தையின் {பீஷ்மரின்}  மடியில் ஏறி, "தந்தையே" என்று சொல்வேன். "நான் உன் தந்தையல்லேன், மாறாக உன் தந்தைக்கே தந்தையாவேன் {உன் பாட்டனாவேன்} என்ற வார்த்தைகளையே அவர் எனக்கு மறுமொழியாகச் சொல்வார். என்னை இப்படி நடத்தியவர் எவரோ, அவர் என்னால் எப்படிக் கொல்லப்படலாம்? என் துருப்புகள் அனைத்தையும் அவர் கொல்லட்டும். வெற்றி அல்லது மரணத்தையே நான் அறுவடை செய்தாலும் அந்த உயர் ஆன்மாவுடன் {மகாத்மாவுடன் [பீஷ்மருடன்]} நான் போரிடேன். ஓ கிருஷ்ணா நீ என்ன நினைக்கிறாய்?"

வாசுதேவன் {கிருஷ்ணன் அர்ஜுனனிடம்}, “முன்னர்ப் பீஷ்மரைக் கொல்வதாகச் சூளுரைத்த பிறகு, ஓ! ஜிஷ்ணு {அர்ஜுனா}, க்ஷத்திரியக் கடமைகளுக்கு ஏற்புடைய வகையில் அவரை {பீஷ்மரை} நீ எப்படிக் கொல்லாமல் இருக்க முடியும்? ஓ! பார்த்தா {அர்ஜுனா}, போரில் வெல்லப்பட முடியாமல் இருக்கும் அந்த க்ஷத்திரியரை {பீஷ்மரை}, அவரது தேரில் இருந்து கீழே வீசி எறிவாயாக. கங்கையின் மைந்தரைப் {பீஷ்மரைக்} கொல்லமால் ஒருபோதும் வெற்றி உனதாகாது.

இப்படியே அவர் {பீஷ்மர்} யமனின் வசிப்பிடத்தை அடைவார். இது தேவர்களால் முன்பே தீர்மானிக்கப்பட்டதாகும். ஓ! பார்த்தா {அர்ஜுனா}, முன்பே விதிக்கப்பட்டது நடக்க வேண்டும். இது வேறாக முடியாது. ஓ! வெல்லப்பட முடியாதவனே {அர்ஜுனா}, வாயைத் திறந்திருக்கும் காலனைப் போன்ற வெல்லப்பட முடியாத பீஷ்மரிடம் உன்னைத் தவிர யாராலும், ஏன் வஜ்ரபாணியால் {இந்திரனால்} கூடப் போரிட முடியாது. கவலையேதுமற்று பீஷ்மரைக் கொல்வாயாக.

பெரும்புத்திசாலியான பிருஹஸ்பதி, பழங்காலத்தில் சக்ரனிடம் {இந்திரனிடம்} சொன்னவையான இந்த எனது வார்த்தைகளைக் கேட்பாயாக. “அனைத்துத் தகுதியும் கொண்ட, மதிக்கத்தகுந்த முதிய மனிதனேயானாலும், அவன் எதிரியாக வந்தாலோ, உண்மையில் வேறு எவனும் தன்னை அழிக்க அணுகினாலோ, அவனை ஒருவன் கொல்ல வேண்டும்” {என்பதே அவ்வார்த்தைகள்}.

ஓ! தனஞ்சயா {அர்ஜுனா}, போரிடுவது, குடிகளைக் காப்பது, வேள்விகளை நடத்துவது ஆகிய அனைத்தையும் தீமையில்லாமல் செய்வதே க்ஷத்திரியர்களுக்கு அங்கீகரிக்கப்பட்ட நித்திய கடமையாகும்” என்றான் {கிருஷ்ணன்}.

அர்ஜுனன் {கிருஷ்ணனிடம்}, “ஓ! கிருஷ்ணா, சிகண்டி நிச்சயமாகப் பீஷ்மரின் மரணத்துக்குக் காரணமாவான், ஏனெனில், பாஞ்சால இளவரசனான அவனைக் {சிகண்டியைக்} கண்ட உடனேயே, பீஷ்மர் தாக்குவதை நிறுத்துகிறார். எனவே, அவருக்கு, {பீஷ்மருக்கு} எதிரில் நமக்கு முன்னிலையில் சிகண்டியை நிறுத்தும் வழிமுறையால் நாம் கங்கையின் மைந்தரை {பீஷ்மரை} வீழ்த்துவோம்.

பெரிய வில்லாளிகளான பிறரை நான் எனது கணைகளால் தடுப்பேன். சிகண்டியைப் பொறுத்தவரை, அவன், போர்வீரர்கள் அனைவரிலும் முதன்மையான அந்தப் பீஷ்மருடன் தனியாகப் போரிடுவான்.

சிகண்டி முன்பு பெண்ணாகப் பிறந்து, அதன்பிறகு ஆணாக மாறியவனாதலால், அவனை {சிகண்டியை} அவர் தாக்க மாட்டார் என்று நான் அந்தக் குருக்களின் தலைவரிடம் இருந்தே {பீஷ்மரிடமிருந்தே} கேட்டிருக்கிறேன்” என்றான் {அர்ஜுனன்}.

சஞ்சயன் {திருதராஷ்டிரனிடம்} தொடர்ந்தான், “பீஷ்மரின் அனுமதியுடன் இதைத் தீர்மானித்த பாண்டவர்கள், மகிழ்ச்சி நிறைந்த இதயங்களுடன், மாதவனுடன் {கிருஷ்ணனுடன்} சென்றனர். பிறகு அந்த மனிதர்களில் காளையர், தங்கள் தங்கள் படுக்கைக்குச் சென்றனர்” {என்றான் சஞ்சயன்}. 


ஆங்கிலத்தில் | In English

மஹாபாரதத்தின் முக்கிய மனிதர்கள் வரும் பகுதிகள்

அகம்பனன் அகஸ்தியர் அகிருதவரணர் அக்ருதவ்ரணர் அக்னி அங்கதன் அங்காரபர்ணன் அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அசலன் அசுவினிகள் அதிரதன் அத்புதன் அத்ரி அத்ரிசியந்தி அபிமன்யு அம்பரீஷன் அம்பா அம்பாலிகை அம்பை அயோதா தௌம்யா அரிஷ்டநேமி அருணன் அருணி அருந்ததி அர்வாவசு அர்ஜுனன் அலம்புசன் அலாயுதன் அவிந்தியன் அவுர்வா அனுவிந்தன் அன்சுமான் அஷ்டகன் அஷ்டவக்கிரர் அஸ்வத்தாமன் அஸ்வபதி ஆணிமாண்டவ்யர் ஆதிசேஷன் ஆத்ரேயர் ஆர்யகன் ஆர்ஷ்டிஷேணர் ஆஸ்தீகர் இந்திரசேனன் இந்திரசேனை இந்திரத்யும்னன் இந்திரன் இந்திரஜித் இராவான் {அரவான்} இல்வலன் உக்கிரசேனன் உக்தன் உசீநரன் உச்சைஸ்ரவஸ் உதங்கர் உதங்கா உத்தமௌஜஸ் உத்தரன் உத்தரை உத்தவர் உத்தாலகர் உபமன்யு உபரிசரன் உபஸ்ருதி உலூகன் உலூபி ஊர்வசி எலபத்திரன் ஏகலவ்யன் ஐராவதன் கங்கன் கங்கை கசன் கடோத்கசன் கணிகர் கண்வர் கத்ரு கந்தன் கபோதரோமன் கயன் கருடன் கர்ணன் கலி கல்கி கல்மாஷபாதன் கவந்தன் கனகன் கஹோடர் காகமா காக்ஷிவத் காசியபர் காதி காந்தாரி காமதேனு காயத்ரி கார்க்கோடகன் கார்த்திகை காலகேயர் காலவர் காளி கிந்தமா கிரது கிரந்திகன் கிராதன் கிரிசன் கிரிடச்சி கிருதவர்மன் கிருதவீர்யன் கிருதாசி கிருபர் கிருஷ்ணன் கிர்மீரன் கீசகர்கள் கீசகன் குணகேசி குந்தி குந்திபோஜன் குபேரன் கும்பகர்ணன் குரோதவாசர்கள் குவலாஸ்வன் கேசினி கேசின் கைகேயி கோடிகன் கோமுகன் கௌசிகர் கௌசிகி கௌதமர் சகரன் சகாதேவன் சகுந்தலை சகுனி சக்திரி சக்ரதேவன் சங்கன் சசபிந்து சச்சி சஞ்சயன் சஞ்சயன் 1 சதானீகன் சத்தியபாமா சத்தியவதி சத்தியஜித் சத்யபாமா சத்யவான் சந்தனு சந்திரன் சமீகர் சம்சப்தகர்கள் சம்பா சம்பை சம்வர்ணன் சரஸ்வதி சர்மிஷ்டை சர்யாதி சலன் சல்லியன் சனத்சுஜாதர் சஹஸ்ரபத் சாகரன் சாண்டிலி சாத்யகி சாத்யர்கள் சாந்தை சாம்பன் சாம்யமணி சாரங்கத்வஜன் சாரிசிரிகன் சாருதேஷ்ணன் சால்வன் சாவித்ரி சிகண்டி சிங்கசேனன் சிசுபாலன் சித்திரசேனன் சித்திராங்கதை சித்ரவாஹனன் சிபி சியவணன் சியவனர் சிரிங்கின் சிருஞ்சயன் சிவன் சீதை சுகன்யா சுக்ரன் சுக்ரீவன் சுசர்மன் சுசோபனை சுதக்ஷிணன் சுதர்சனன் சுதர்மை சுதன்வான் சுதாமன் சுதேவன் சுதேஷ்ணை சுநந்தை சுந்தன் உபசுந்தன் சுபத்திரை சுப்ரதீகா சுமுகன் சுரதை சுருதசேனன் சுருதர்வான் சுருதாயுதன் சுருதாயுஸ் சுவாகா சுவேதகேது சுனந்தை சுஹோத்திரன் சூதன்வான் சூரன் சூரியதத்தன் சூரியன் சூர்ப்பனகை சேகிதானன் சேதுகன் சைகாவத்யர் சைப்யை சைரந்திரி சோமகன் சோமதத்தன் சௌதியும்னி சௌனகர் தக்ஷகன் ததீசர் தபதி தபஸ் தமயந்தி தமனர் தம்போத்பவன் தர்மதேவன் தர்மவியாதர் தளன் தாத்ரேயிகை தாருகன் தார்க்ஷ்யர் தாலப்யர் தியுமத்சேனன் திரஸதஸ்யு திரிசிரன் திரிஜடை திருதராஷ்டிரன் திருஷ்டத்யும்னன் திரௌபதி திலீபன் திலோத்தமை திவோதாசன் துச்சலை துச்சாசனன் துந்து துரியோதனன் துருபதன் துருபதன் புரோகிதர் துரோணர் துர்க்கை துர்மதன் துர்மர்ஷணன் துர்முகன் துர்வாசர் துர்ஜயன் துவஷ்டிரி துவாபரன் துஷ்கர்ணன் துஷ்யந்தன் தேவ தேவசேனை தேவயானி தேவாபி தௌமியர் நகுலன் நகுஷன் நரகாசுரன் நரன் நளன் நளன்2 நாரதர் நாராயணர்கள் நாராயணன் நிவாதகவசர்கள் நீலன் நைருதர்கள் பகதத்தன் பகர் பகன் பகீரதன் பத்ரசாகன் பத்ரா பப்ருவாஹனன் பரசுராமர் பரதன் பரத்வாஜர் பராசரர் பராவசு பரீக்ஷித் பரீக்ஷித்1 பர்ணாதன் பர்வதர் பலராமன் பலன் பலி பாகுகன் பாண்டியன் பாண்டு பானுமான் பாஹ்லீகர் பிங்களன் பிரகலாதன் பிரதர்த்தனன் பிரதிவிந்தியன் பிரதீபன் பிரத்யும்னன் பிரத்னஸ்வன் பிரமாதின் பிரம்மத்வாரா பிரம்மா பிரம்மாதி பிராதிகாமின் பிருகதஸ்வர் பிருகத்யும்னன் பிருகு பிருது பிருந்தாரகன் பிருஹத்சேனை பிருஹத்பலன் பிருஹத்ரதன் பிருஹந்நளை பிருஹஸ்பதி பீமன் பீமன்1 பீஷ்மர் புரு புருரவஸ் புரோசனன் புலஸ்தியர் புலஹர் புலோமா புஷ்கரன் பூமாதேவி பூரி பூரிஸ்ரவஸ் பௌரவன் பௌலோமர் மங்கணகர் மடன் மணிமான் மதிராக்ஷன் மதுகைடபர் மந்தபாலர் மந்தரை மயன் மருத்தன் மஹாபிஷன் மஹிஷன் மாதலி மாதவி மாத்ரி மாந்தாதா மாரீசன் மார்க்கண்டேயர் மாலினி மிருத்யு முகுந்தன் முசுகுந்தன் முத்கலர் முனிவர்பகன் மூகன் மேதாவி மேனகை மைத்ரேயர் யது யமன் யயவரர் யயாதி யவக்கிரீ யுதாமன்யு யுதிஷ்டிரன் யுயுத்சு யுவனாஸ்வன் ரந்திதேவன் ராகு ராதை ராமன் ராவணன் ரிசீகர் ரிதுபர்ணன் ரிஷபர் ரிஷ்யசிருங்கர் ருக்மரதன் ருக்மி ருத்திரன் ருரு ரேணுகை ரைப்பியர் ரோமபாதன் லக்ஷ்மணன் லட்சுமணன் லட்சுமி லபிதை லோகபாலர்கள் லோபாமுத்திரை லோமசர் லோமபாதன் லோமஹர்ஷனர் வசாதீயன் வசிஷ்டர் வசு வசுதேவர் வசுமனஸ் வந்தின் வருணன் வர்கா வஜ்ரவேகன் வாசுகி வாதாபி வாமதேவர் வாயு வார்ஷ்ணேயன் வாலகில்யர் வாலி விகர்ணன் விசாகன் விசித்திரவீரியன் விதுரன் விதுலை விந்தன் விபாண்டகர் விபாவசு விபீஷணன் வியாக்ரதத்தன் வியாசர் வியுஷிதஸ்வா விராடன் விருத்திரன் விருஷகன் விருஷசேனன் விருஷதர்பன் விருஷபர்வன் விரோசனன் விவிங்சதி வினதை விஷ்ணு விஸ்வகர்மா விஸ்வாமித்ரர் வேதா வைகர்த்தனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு வைனியன் ஜடாசுரன் ஜடாயு ஜந்து ஜமதக்னி ஜரத்காரு ஜராசந்தன் ஜரிதை ஜரை ஜலசந்தன் ஜனகன் ஜனபதி ஜனமேஜயன் ஜாரிதரி ஜிமூதன் ஜீவலன் ஜெயத்சேனன் ஜெயத்ரதன் ஜோதஸ்நாகாலி ஷாமந்தர் ஸ்தூணாகர்ணன் ஸ்வேதகி ஸ்வேதகேது ஸ்வேதன் ஹயக்ரீவன் ஹரிச்சந்திரன் ஹர்யஸ்வன் ஹனுமான் ஹிடிம்பன் ஹிடிம்பை ஹோத்திரவாஹனர்
 

காப்புரிமை

© 2012-2018, செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்
இவ்வலைப்பூவின் பதிவுகளை உரிய சுட்டிகளுடன் இணையத்தில் பகிர்ந்து கொள்ளத் தடையில்லை.
வேறு எவ்வகையிலோ, விதத்திலோ இணையத்திலும், பிற ஊடகங்களிலும் பகிரவும், வெளியிடவும் முன்னனுமதி பெற வேண்டும்.
Back To Top