clone demo

செவ்வாய், ஜூன் 25, 2013

துரோணரின் திறமை - ஆதிபர்வம் பகுதி 133

The talent of Drona | Adi Parva - Section 133 | Mahabharata In Tamil


(சம்பவ பர்வத் தொடர்ச்சி)

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "ஹஸ்தினாபுரத்துக்கு வந்த அந்த அந்தணர்களில் சிறந்த பரத்வாஜரின் மகன் {துரோணர்}, கௌதமரின் (கிருபரின்) இல்லத்தில் தலைமறைவு வாழ்க்கை வாழ்ந்தார். அவரது பலம் பொருந்திய மகன் (அஸ்வத்தாமன்), கிருபர் எடுக்கும் வகுப்புகளுக்கு இடைவெளிகளில், குந்தியின் மகன்களுக்கு ஆயுதப் பயிற்சியைப் போதித்தான். இருப்பினும் அஸ்வத்தாமனின் வீரத்தை யாரும் அறிந்திலர்.

துரோணர் இப்படியே தனிமையில் தலைமறைவாக கிருபரின் இல்லத்தில் வசித்து வரும்போது, ஒரு நாள், அந்த வீர இளவரசர்கள் ஒன்றுசேர்ந்து, ஹஸ்தினாபுரத்தை விட்டு வெளியே வந்தனர்.

நகரத்தைவிட்டு வெளியே வந்து, ஒரு பந்தை வைத்து விளையாடிக் கொண்டும், மகிழ்ச்சியான இதயத்துடன் உலவிக் கொண்டும் இருந்தனர். அப்போது ஒரு சம்பவம் நடந்தது. அந்த இளவரசர்கள் வைத்து விளையாடிக் கொண்டிருந்த பந்து, ஒரு கிணற்றுக்குள் விழுந்தது. அந்த இளவரசர்கள் தங்களால் இயன்றவரை பந்தை அந்தக் கிணற்றிலிருந்து இருந்து மீட்க முயற்சித்தனர். ஆனால் அந்த இளவரசர்களின் முயற்சிகளெல்லாம் பலனற்றுப் போயின. அவர்கள் பந்தை எப்படி மீட்பது என்பதை அறியாமல் ஒருவரின் கண்ணை மற்றவர் வெட்கத்துடன் பார்த்து கவலையோடிருந்தனர். சரியாக அத்தருணத்தில் அவர்களின் அருகே, வறுமையால் முதுமையான தளர்ச்சியுற்று, மெலிந்து, அக்னிஹோத்ரம் செய்வதால் மேனி காய்ந்து, தனது அன்றாட சடங்குகளையும் வழிபாடுகளையும் முடித்து வந்திருந்த, கறுத்த நிறம் கொண்ட ஒரு அந்தணரைக் கண்டனர். வெற்றியில் நம்பிக்கையிழந்திருந்த அந்த இளவரசர்கள், அந்தச் சிறப்புமிகுந்த அந்தணரைக் கண்டதும், உடனடியாக அவரைச் சூழ்ந்து கொண்டனர். நம்பிக்கையிழந்த அந்த இளவரசர்களைக் கண்ட துரோணர் (அவரே அந்த அந்தணர் வேறு யாரும் அல்லர்),  தனது திறமையை நினைத்துப் பார்த்து புன்னகைத்து அவர்களிடம், "உங்கள் க்ஷத்திரிய பலத்திற்கு இது வெட்கக்கேடு. உங்கள் ஆயுத நிபணத்துவத்திற்கு இது வெட்கக்கேடு! நீங்கள் பாரத குலத்தில் பிறந்தவர்களாயிற்றே! உங்களால் ஏன் அந்தப் பந்தை மீட்க முடியவில்லை? இன்று எனக்கு இரவு உணவு தர நீங்கள் வாக்கு தந்தால், நான் இந்த புற்குச்சிகளினால் {Blades of grass என்கிறார் கங்குலி} பந்தையும், இப்போது நான் தூக்கிக் கீழே எறிந்து தொலையப்போகும் இந்த மோதிரத்தையும்  வெளியே எடுக்கிறேன்." என்றார். இப்படிச் சொல்லிய எதிரிகளை ஒடுக்கும் அந்தத் துரோணர், தனது மோதிரத்தை எடுத்து அந்தக் காய்ந்த {நீரில்லாத} கிணற்றுக்குள் தூக்கி எறிந்தார். குந்தியின் மகனான யுதிஷ்டிரன் துரோணரிடம், "ஓ அந்தணரே (நீர் அற்பப் பொருளைக் கேட்கிறீர்) கிருபரின் அனுமதியுடன், எங்களிடம் இருந்து உமது காலத்திற்கும் நீர் கேட்பதை {உணவை} அடைவீர்." என்றான். இதைக்கேட்ட துரோணர் பாரத இளவரசர்களைக் கண்டு புன்னகைத்து, "இந்த எனது கை நிறைந்த புற்களை {ஈக்குகளை}, எனது ஆயுத அறம் கொண்ட மந்திரங்களின் மூலம் மூலதனமாக்குகிறேன். மற்ற எந்த ஆயுதங்களுக்கும் இல்லாத தகுதியை இந்தப் புற்கள் பெறுவதைக் காணுங்கள்! நான் இந்த புற்குச்சிகளில் ஒன்றைக் கொண்டு பந்தைத் துளைக்கப் போகிறேன். அதன்பின் அந்தக் குச்சியை மற்றொரு குச்சியால் துளைத்து, மூன்றாவது குச்சியால் இரண்டாம் குச்சியைத் துளைப்பேன். இப்படியே அதை ஒரு சங்கிலியாக்கி, பந்தை வெளிக் கொண்டு வரப் போகிறேன்." என்றார்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "துரோணர் தான் எதைச் சொன்னாரோ அதை அப்படியே செய்து காட்டினார். இதனால், அந்த இளவரசர்கள் ஆச்சரியமடைந்தனர். மகிழ்ச்சியால் அவர்களது விழிகள் அகன்றன. தாங்கள் கண்ட காட்சியை இயல்புக்குமிக்கதாகக் கருதிய அவர்கள், அந்தக் கற்ற அந்தணரிடம், காலங்கடத்தாமல் அந்த மோதிரத்தையும் வெளியே கொண்டு வாருங்கள் என்று சொன்னார்கள்.

அந்தச் சிறப்பு மிகுந்த துரோணர், ஒரு வில்லையும் அம்பையும் எடுத்து, அம்பால் மோதிரத்தைத் துளைத்து, அதை உடனே வெளியே எடுத்தார். அவர், அம்பால் துளைத்த மோதிரத்தை எடுத்து, ஆச்சரியத்தில் மூழ்கியிருந்த இளவரசர்களிடம் கொடுத்தார். அவரால் மோதிரம் மீட்கப்பட்ட விதத்தைப் பார்த்த இளவரசர்கள், "ஓ அந்தணரே, நாங்கள் உம்மை வணங்குகிறோம். இப்படிப்பட்ட திறமை யாருக்கும் கிடையாது. நீர் யார், யாருடைய மகன் என்பதை அறிய ஆவலாக இருக்கிறோம். நாங்கள் உமக்கு என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டார்கள்.

இப்படி இளவரசர்களால் கேட்கப்பட்ட துரோணர், "நீங்கள் பீஷ்மரிடம் சென்று என்னைப் பற்றியும் {எனது உருவத்தைப் பற்றியும்}, எனது திறமை பற்றியும் விவரியுங்கள். அந்தப் பெரும் பலம் வாய்ந்தவர் என்னை அடையாளம் தெரிந்து கொள்வார்." என்றார். அதற்கு அந்த இளவரசர்கள், "அப்படியே ஆகட்டும்" என்று சொல்லி பீஷ்மரிடம் சென்று அந்த அந்தணருடைய பேச்சின் கருப்பொருளையும், அவரது இயல்புக்குமிக்க நடத்தையையும் விவரித்தனர். இளவரசர்களிடம் இருந்து அனைத்தையும் கேட்டறிந்த பீஷ்மர், அந்த அந்தணர் துரோணரைத் தவிர வேறு யாரும் இல்லை என்பதை அறிந்து, இந்த இளவரசர்களுக்கு அவரே சிறந்த ஆசானாக இருக்க முடியும் என்பதையும் நினைத்து, நேரடியாகச் சென்று வரவேற்று, அவரை அரண்மனைக்கு அழைத்து வந்தார். ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்துபவர்களில் முதன்மையான அந்தப் பீஷ்மர், அவர் ஹஸ்தினாபுரத்திற்கு வந்த காரணத்தை சாதுர்யமாகக் கேட்டார். துரோணர் அனைத்தையும் நடந்தது நடந்தபடியே சொன்னார், "ஐயா, கடந்த காலத்தில் நான் பெரும் முனிவர் அக்னிவேசரிடம் ஆயுதங்களைப் பெறவும், ஆயுத அறிவியலைக் கற்கவும் விரும்பி சென்றேன். எனது குருவுக்கான சேவைக்காக என்னை அர்ப்பணித்து, அவருடன் பல வருடங்கள், தலையில் முடிந்த கூந்தலுடன் {ஜடா முடியுடன்} பிரம்மச்சாரியாக வாழ்ந்தேன். அந்த நேரத்தில், அதே காரணத்திற்காக பாஞ்சால இளவரசனான, பலம்வாய்ந்த யக்ஞசேனனும் {துருபதனும்} வந்து, அந்த ஆசிரமத்திலேயே தங்கினான். அவன் எனது நன்மையில் எப்போதும் விருப்பம் கொண்டு எனக்கு நண்பனானான். எனக்கு அவனை மிகவும் பிடித்திருந்தது. நாங்கள் இருவரும் பல பல வருடங்களுக்கு ஒன்றாக வாழ்ந்தோம். ஓ குரு குலத்தவரே, நாங்கள் சிறு வயது முதல் ஒன்றாகவே கல்வி பயின்று வந்தோம். அந்த காலத்தில் அவன் எப்போதும் என்னிடம் இனிமையாகவே பேசுவான். ஓ பீஷ்மரே, அவன் என்னைத் திருப்திசெய்வதற்காக, "ஓ துரோணா, எனது சிறப்புமிக்க தந்தைக்கு நானே விருப்பமான மகன்.

அந்த மன்னர் என்னை பாஞ்சாலர்களின் ஏகாதிபதியாக நியமிக்கும்போது, அந்த நாடு உனதாகும். ஓ நண்பா, இது சத்தியம். எனது நிலப்பகுதி, செல்வம், மகிழ்ச்சி எல்லாமே உன்னை நம்பி இருக்கும்." என்று சொன்னான். கடைசியல் நாங்கள் பிரிய வேண்டிய காலமும் வந்தது. கல்வி நிறைவு பெற்று, அவன் அவனது நாட்டுக்குத் திரும்ப அடியெடுத்து வைத்தான். அப்போது நான் அவனுக்கு எனது வாழ்த்துகளைச் சொன்னேன். நிச்சயமாக, அவன் சொன்ன வார்த்தைகளையும் நான் எப்போதும் நினைவில் வைத்திருந்தேன்.

சில காலத்திற்குப் பிறகு, எனது தந்தையின் உத்தரவின் பேரிலும், பிள்ளைப்பேறில் எனக்கிருந்த விருப்பம் கொடுத்த மயக்கத்தாலும், கடும் நோன்புகள் நோற்று பெரும் புத்திகூர்மையைக் கொடையாகக் கொண்டு, எந்நேரமும் அக்னிஹோத்ரமும் மற்ற வேள்விகளும் செய்து கடும் தவமிருக்கும் சிறு கூந்தல் கொண்ட கிருபியை மணந்தேன்.

கௌதமி {கிருபி}, குறித்த காலத்தில், சூரியனைப் போன்ற பிரகாசத்துடன் இருந்த, பெரும் வீரனான அஸ்வத்தாமன் என்ற மகனைப் பெற்றாள். என்னைப் பெற்ற போது எனது தந்தை எப்படி மகிழ்ந்தாரோ அப்படியே நான் அஸ்வத்தாமனைப் பெற்ற போது மகிழ்ந்தேன்.

ஒரு நாள், ஒரு செல்வந்தனின் மகன் பால் குடிப்பதைக் கண்ட அஸ்வத்தாமன் அழ ஆரம்பித்தான். அதைக் கண்ட எனக்கு திசை குறித்த அறிவு மங்கிப் போனது. திசை மறந்து நின்றேன். சில பசுக்களை வைத்திருப்பவரிடம் ஒரு பசுவைக் கேட்கத் துணியாமல், பல பசுக்களை வைத்திருப்பவரிடம் ஒரு பசுவைப் பெற எண்ணி, நாடு விட்டு நாடு திரிந்தேன். ஆனால் நான் ஒரு கறவைப் பசுவை அடையாததால் எனது அலைச்சல் பலனற்றதானது. நான் எனது காரியத்தில் தோற்றுப் போய்த் திரும்பி வந்தேன். அப்போது எனது மகனின் நண்பர்கள் அவனுக்கு நீரில் அரிசி மாவைக் கலந்து கொடுத்தனர். அதைக் குடித்த எனது அப்பாவி மகன், தான் பால் குடித்துவிட்டதாக ஏமாந்து, "நான் பால் குடித்துவிட்டேன், நான் பால் குடித்துவிட்டேன்!" என்று சந்தோஷக்கூத்தாடினான். நான் அருகிலேயே அமைதியாக இருந்தேன். என்னைக் கடிந்து கொண்ட நான், முடிவில் ஒரு தீர்மானத்திற்கு வந்து, என்னால் எனது வாழ்க்கையைக் கூட நடத்த முடியவில்லை என்று அந்தணர்களால் கைவிடப்பட்டு நிந்தனை செய்யப்பட்டாலும், பொருள் விருப்பத்தால் யாருக்கும் அடிமையாக மாட்டேன் என்று தீர்மானித்தேன். நிச்சயமாக அந்நிலை வெறுக்கத்தக்கது. ஓ பீஷ்மரே, இதைத் தீர்மானமாகக் கொண்டு, நான் எனது பழைய நண்பனிடம் சென்றேன். அந்த சோமகர்களின் மன்னனிடம் {துருபதனிடம்}, எனது அன்பு மகனையும் மனைவியையும் அழைத்துச் சென்றேன். அவன் ஆட்சியில் அமர்த்தப்பட்டான் என்பதையறிந்தேன். அப்போது நான், என்னை நற்பேறு பெற்றவனாக எண்ணி மகிழ்ந்தேன். அதே மகிழ்ச்சியுடன், அரியணையில் அமர்ந்திருந்த எனது நண்பனிடம் சென்று, "ஓ மனிதர்களில் புலி போன்றவனே, என்னை உனது நண்பனாக அறிந்து கொள்!" என்று சொல்லி, அவனை ஒரு நண்பன் எப்படி நம்பிக்கையுடன் அணுகுவானோ அப்படி அணுகினேன். ஆனால் துருபதன், என்னை காட்டுமிராண்டியாக நினைத்து கைவிட்டு, எள்ளி நகையாடினான். அவன் என்னிடம், "என்னை இப்படி திடீரென்றென்று நீர் அணுகுவதால், உமது புத்திகூர்மை உயர்ந்த வகையாக எனக்குச் சிறிதும் தோன்றவில்லை. நீர் உம்மை எனது நண்பன் என்று சொல்கிறீர்! அனைத்தையும் வலுவிழக்கச் செய்யும் காலம், நட்பையும் வலுவிழக்கச் செய்யும் என்பைதை அறிந்து கொள்ளும். உம்முடனான எனது நட்பு ஒரு குறிப்பிட்ட காரியத்திற்காக ஆனது. அசுத்தமான பிறவிகள் சுத்தமான பிறவிகளுக்கு நண்பனாக இருக்க முடியாது. ரதவீரனாக இல்லாதவன், அப்படி இருப்பவனுக்கு நண்பனாக முடியாது. சம தகுதி வாய்ந்த இருவருக்குள் மட்டுமே நட்பிருக்க முடியும். ஆனால் சம தகுதி இல்லாதவர்களிடம் அது இருக்க முடியாது. ஆகையால், தேய்ந்து போன நமது முந்தைய நட்பைச் சொல்லி ஒட்டாதீர். இனியும் அது குறித்து நினையாதீர். ஓ அந்தணர்களில் சிறந்தவரே, உம்முடனான எனது நட்பு ஒரு குறிப்பிட்ட காரியத்திற்காக ஏற்பட்டது. ஏழைக்கும் செல்வந்தனுக்குமிடையில் நட்பிருக்க முடியாது. கல்லாதவனுக்கும் கற்றவனுக்கும் இடையிலும், கோழைக்கும் வீரனுக்கும் இடையிலும் நட்பிருக்க முடியாது. ஆகையால், ஏன் நமது பழைய நட்பைப் புதுப்பிக்க நினைக்கிறீர்? ஓ தாழ்ந்த புரிதல் உள்ளவரே, பெரும் மன்னர்கள், உம்மைப் போன்ற ஏழ்மையான, அதிர்ஷ்டமற்றவருடன் நட்புடன் இருக்க முடியாது. மன்னனாக இல்லாத ஒருவன் மன்னனுக்கு நண்பனாக இருக்க முடியாது. நான் உமக்கு நாட்டைக் கொடுக்கிறேன் என்று எப்போதாவதுகூட சொன்னதாக எனக்கு நினைவில்லை. ஆனால், ஓ அந்தணரே, இப்போது என்னால் ஒரு இரவுக்கான உணவும், தங்கும் இடத்தையும் மட்டுமே உமக்குத் தர முடியும்." என்றான். இப்படி அவனால் சொல்லப்பட்ட பிறகு, விரைவாகச் செய்யக்கூடிய ஒரு காரியத்தை என் மனதில் நிச்சயித்துக் கொண்டு, நான் எனது மனைவியுடன் அவனருகில் இருந்து வேகமாக வந்துவிட்டேன். ஓ பீஷ்மரே, இப்படி துருபதனால் அவமதிக்கப்பட்ட நான், மிகுந்த கோபம் கொண்டேன். இப்போது நான் குரு குலத்தவரிடம், புத்திகூர்மையுள்ள, எளிதாகக் கற்றுக்கொள்ளக்கூடிய திறன்கொண்டச் சீடர்களை விரும்பி எதிர்பார்த்து வந்திருக்கிறேன். நான் உமது விருப்பங்களை நிறைவேற்ற ஹஸ்தினாபுரம் வந்திருக்கிறேன். இப்போது, நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதைச் சொல்லும்." என்று கேட்டார்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "பரத்வாஜரின் மகனால் இப்படிச் சொல்லப்பட்ட பீஷ்மர் அவரிடம், "உமது வில்லில் நாணை ஏற்றும். ஓ அந்தணரே, குரு இளவரசர்களை ஆயுத சாதனை செய்ய கற்பியும். குரு குலத்தவரால் கொண்டாடப்பட்டு, இதயத்தில் மகிழ்ச்சியை நிறைத்து, உமது வசிப்பிடத்தை எல்லா வசதிகளாலும் நிரப்பும். ஓ அந்தணரே, நீரே உண்மையான தலைவன். குரு குலத்தவர் கொண்டிருக்கும் அனைத்து செல்வமும், ஆட்சி உரிமையும், நாடும் உமதே! இன்றிலிருந்து குரு குலத்தவர் உமதே. இது ஏற்கனவே சாதிக்கப்பட்டுவிட்டதாக உமது இதயத்தில் குறித்துக் கொள்ளும். ஓ அந்தணரே, எங்கள் நற்பேறின் கனியாக உம்மை இப்போது பெறுகிறோம். நிச்சயமாக, நீர் எங்கள் மீது வைத்திருக்கும் கருணையே இங்கு உமது வரவாகும்." என்றார்.
Print Friendly Version of this pagePrint Get a PDF version of this webpagePDF

மஹாபாரதத்தின் முக்கிய மனிதர்கள் வரும் பகுதிகள்

அக்ருதவ்ரணர் அக்னி அகம்பனன் அகஸ்தியர் அகிருதவரணர் அங்கதன் அங்காரபர்ணன் அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அசலன் அசுவினிகள் அத்புதன் அத்ரி அத்ரிசியந்தி அதிரதன் அபிமன்யு அம்பரீஷன் அம்பா அம்பாலிகை அம்பை அயோதா தௌம்யா அர்வாவசு அர்ஜுனன் அரிஷ்டநேமி அருணன் அருணி அருந்ததி அலம்புசன் அலாயுதன் அவிந்தியன் அவுர்வா அன்சுமான் அனுவிந்தன் அஷ்டகன் அஷ்டவக்கிரர் அஸ்வத்தாமன் அஸ்வபதி ஆணிமாண்டவ்யர் ஆத்ரேயர் ஆதிசேஷன் ஆர்யகன் ஆர்ஷ்டிஷேணர் ஆஸ்தீகர் இந்திரசேனன் இந்திரசேனை இந்திரத்யும்னன் இந்திரன் இந்திரஜித் இராவான் {அரவான்} இல்வலன் உக்கிரசேனன் உக்தன் உச்சைஸ்ரவஸ் உசீநரன் உத்தமௌஜஸ் உத்தரன் உத்தரை உத்தவர் உத்தாலகர் உதங்கர் உதங்கா உபமன்யு உபரிசரன் உபஸ்ருதி உலூகன் உலூபி ஊர்வசி எலபத்திரன் ஏகலவ்யன் ஐராவதன் கங்கன் கங்கை கசன் கடோத்கசன் கண்வர் கணிகர் கத்ரு கந்தன் கபோதரோமன் கயன் கர்ணன் கருடன் கல்கி கல்மாஷபாதன் கலி கவந்தன் கனகன் கஹோடர் காகமா காசியபர் காதி காந்தாரி காமதேனு காயத்ரி கார்க்கோடகன் கார்த்திகை காலகேயர் காலவர் காளி காக்ஷிவத் கிந்தமா கிர்மீரன் கிரது கிரந்திகன் கிராதன் கிரிசன் கிரிடச்சி கிருதவர்மன் கிருதவீர்யன் கிருதாசி கிருபர் கிருஷ்ணன் கீசகர்கள் கீசகன் குணகேசி குந்தி குந்திபோஜன் குபேரன் கும்பகர்ணன் குரோதவாசர்கள் குவலாஸ்வன் கேசின் கேசினி கைகேயி கோடிகன் கோமுகன் கௌசிகர் கௌசிகி கௌதமர் சக்திரி சக்ரதேவன் சகரன் சகாதேவன் சகுந்தலை சகுனி சங்கன் சச்சி சசபிந்து சஞ்சயன் சஞ்சயன் 1 சத்தியபாமா சத்தியவதி சத்தியஜித் சத்யபாமா சத்யவான் சதானீகன் சந்தனு சந்திரன் சம்சப்தகர்கள் சம்பா சம்பை சம்வர்ணன் சமீகர் சர்மிஷ்டை சர்யாதி சரஸ்வதி சல்லியன் சலன் சனத்சுஜாதர் சஹஸ்ரபத் சாகரன் சாண்டிலி சாத்யகி சாத்யர்கள் சாந்தை சாம்பன் சாம்யமணி சாரங்கத்வஜன் சாரிசிரிகன் சாருதேஷ்ணன் சால்வன் சாவித்ரி சிகண்டி சிங்கசேனன் சிசுபாலன் சித்திரசேனன் சித்திராங்கதை சித்ரவாஹனன் சிபி சியவணன் சியவனர் சிரிங்கின் சிருஞ்சயன் சிவன் சீதை சுக்ரன் சுக்ரீவன் சுகன்யா சுசர்மன் சுசோபனை சுதர்சனன் சுதர்மை சுதன்வான் சுதக்ஷிணன் சுதாமன் சுதேவன் சுதேஷ்ணை சுந்தன் உபசுந்தன் சுநந்தை சுப்ரதீகா சுபத்திரை சுமுகன் சுரதை சுருதசேனன் சுருதர்வான் சுருதாயுதன் சுருதாயுஸ் சுவாகா சுவேதகேது சுனந்தை சுஹோத்திரன் சூதன்வான் சூர்ப்பனகை சூரன் சூரியதத்தன் சூரியன் சேகிதானன் சேதுகன் சைகாவத்யர் சைப்யை சைரந்திரி சோமகன் சோமதத்தன் சௌதியும்னி சௌனகர் ததீசர் தபதி தபஸ் தம்போத்பவன் தமயந்தி தமனர் தர்மதேவன் தர்மவியாதர் தளன் தக்ஷகன் தாத்ரேயிகை தார்க்ஷ்யர் தாருகன் தாலப்யர் தியுமத்சேனன் திரஸதஸ்யு திரிசிரன் திரிஜடை திருதராஷ்டிரன் திருஷ்டத்யும்னன் திரௌபதி திலீபன் திலோத்தமை திவோதாசன் துச்சலை துச்சாசனன் துந்து துர்க்கை துர்மதன் துர்மர்ஷணன் துர்முகன் துர்வாசர் துர்ஜயன் துரியோதனன் துருபதன் துருபதன் புரோகிதர் துரோணர் துவஷ்டிரி துவாபரன் துஷ்கர்ணன் துஷ்யந்தன் தேவ தேவசேனை தேவயானி தேவாபி தௌமியர் நகுலன் நகுஷன் நரகாசுரன் நரன் நளன் நளன்2 நாரதர் நாராயணர்கள் நாராயணன் நிவாதகவசர்கள் நீலன் நைருதர்கள் பகதத்தன் பகர் பகன் பகீரதன் பத்ரசாகன் பத்ரா பப்ருவாஹனன் பர்ணாதன் பர்வதர் பரசுராமர் பரத்வாஜர் பரதன் பராசரர் பராவசு பரீக்ஷித் பரீக்ஷித்1 பலராமன் பலன் பலி பாகுகன் பாண்டியன் பாண்டு பானுமான் பாஹ்லீகர் பிங்களன் பிரகலாதன் பிரத்யும்னன் பிரத்னஸ்வன் பிரதர்த்தனன் பிரதிவிந்தியன் பிரதீபன் பிரம்மத்வாரா பிரம்மா பிரம்மாதி பிரமாதின் பிராதிகாமின் பிருகத்யும்னன் பிருகதஸ்வர் பிருகு பிருது பிருந்தாரகன் பிருஹத்சேனை பிருஹத்பலன் பிருஹத்ரதன் பிருஹந்நளை பிருஹஸ்பதி பீமன் பீமன்1 பீஷ்மர் புரு புருரவஸ் புரோசனன் புலஸ்தியர் புலஹர் புலோமா புஷ்கரன் பூமாதேவி பூரி பூரிஸ்ரவஸ் பௌரவன் பௌலோமர் மங்கணகர் மடன் மணிமான் மதிராக்ஷன் மதுகைடபர் மந்தபாலர் மந்தரை மயன் மருத்தன் மஹாபிஷன் மஹிஷன் மாத்ரி மாதலி மாதவி மாந்தாதா மார்க்கண்டேயர் மாரீசன் மாலினி மிருத்யு முகுந்தன் முசுகுந்தன் முத்கலர் முனிவர்பகன் மூகன் மேதாவி மேனகை மைத்ரேயர் யது யமன் யயவரர் யயாதி யவக்கிரீ யுதாமன்யு யுதிஷ்டிரன் யுயுத்சு யுவனாஸ்வன் ரந்திதேவன் ராகு ராதை ராமன் ராவணன் ரிசீகர் ரிதுபர்ணன் ரிஷ்யசிருங்கர் ரிஷபர் ருக்மரதன் ருக்மி ருத்திரன் ருரு ரேணுகை ரைப்பியர் ரோமபாதன் லட்சுமணன் லட்சுமி லபிதை லக்ஷ்மணன் லோகபாலர்கள் லோபாமுத்திரை லோமசர் லோமபாதன் லோமஹர்ஷனர் வசாதீயன் வசிஷ்டர் வசு வசுதேவர் வசுமனஸ் வந்தின் வர்கா வருணன் வஜ்ரவேகன் வாசுகி வாதாபி வாமதேவர் வாயு வார்ஷ்ணேயன் வாலகில்யர் வாலி விகர்ணன் விசாகன் விசித்திரவீரியன் விதுரன் விதுலை விந்தன் விபாண்டகர் விபாவசு விபீஷணன் வியாக்ரதத்தன் வியாசர் வியுஷிதஸ்வா விராடன் விருத்திரன் விருஷகன் விருஷசேனன் விருஷதர்பன் விருஷபர்வன் விரோசனன் விவிங்சதி வினதை விஷ்ணு விஸ்வகர்மா விஸ்வாமித்ரர் வேதா வைகர்த்தனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு வைனியன் ஜடாசுரன் ஜடாயு ஜந்து ஜமதக்னி ஜரத்காரு ஜராசந்தன் ஜரிதை ஜரை ஜலசந்தன் ஜனகன் ஜனபதி ஜனமேஜயன் ஜாரிதரி ஜிமூதன் ஜீவலன் ஜெயத்சேனன் ஜெயத்ரதன் ஜோதஸ்நாகாலி ஷாமந்தர் ஸ்தூணாகர்ணன் ஸ்வேதகி ஸ்வேதகேது ஸ்வேதன் ஹயக்ரீவன் ஹர்யஸ்வன் ஹரிச்சந்திரன் ஹனுமான் ஹிடிம்பன் ஹிடிம்பை ஹோத்திரவாஹனர்
 

காப்புரிமை

© 2012-2017, செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்
இவ்வலைப்பூவின் பதிவுகளை உரிய சுட்டிகளுடன் இணையத்தில் பகிர்ந்து கொள்ளத் தடையில்லை.
வேறு எவ்வகையிலோ, விதத்திலோ இணையத்திலும், பிற ஊடகங்களிலும் பகிரவும், வெளியிடவும் முன்னனுமதி பெற வேண்டும்.
Blogger இயக்குவது.
Back To Top