Thursday, June 27, 2013

ஏகலவ்யன், துரோணர், அர்ஜூனன் - ஆதிபர்வம் பகுதி 134

Ekalavya, Drona and Arjuna | Adi Parva - Section 134 | Mahabharata In Tamil


(சம்பவ பர்வத் தொடர்ச்சி)

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "இப்படி பீஷ்மரால் கொண்டாடப்பட்ட மனிதர்களில் முதன்மையான பெரும் சக்தியைக் கொண்ட துரோணர், குரு குலத்தவரின் வசிப்பிடத்திலேயே தங்கி, அங்கேயே புகழுடன் வாழ ஆரம்பித்தார். அவர் சிறிது காலத்திற்கு ஓய்வெடுத்த பின், பீஷ்மர் தனது பேரப்பிள்ளைகளான கௌரவர்களை அழைத்து, அவருக்கு சீடர்களாகக் கொடுத்தார். துரோணருக்கு பல மதிப்புமிக்க பொருட்களையும் பரிசாகக் கொடுத்தார் பீஷ்மர். அந்தப் பெரும்பலசாலி (பீஷ்மர்) பரத்வாஜரின் மகனுக்கு {துரோணருக்கு} நெல்லும், பலவித செல்வங்களும் நிறைந்த அழகான சுத்தமான வீடு ஒன்றையும் கொடுத்தார். அதன்பின், வில்லாளிகளில் சிறந்த துரோணர் மகிழ்ச்சியுடன் கௌரவர்களைத் (பாண்டு மற்றும் திருதராஷ்டிரனின் மைந்தர்களை) தனது சீடர்களாக ஏற்றுக் கொண்டார். அப்படி அவர்கள் அனைவரையும் சீடர்களாக ஏற்றுக் கொண்ட துரோணர், ஒரு நாள் அவர்களைக் (பாண்டவ மற்றும் கௌரவர்களைக்) கூப்பிட்டு, தனது காலில் விழுந்து வணங்க வைத்து, கனத்த இதயத்துடன், "நான் எனது இதயத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட காரியத்தை வைத்திருக்கிறேன்.

ஓ பாவங்களற்றவர்களே, நீங்கள் ஆயுதங்களில் நிபுணத்துவம் பெற்றதும், அந்த காரியத்தை நிறைவேற்றித் தருவதாக எனக்கு உண்மையுடன் உறுதி கூறுங்கள்." என்று சொன்னார்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட குரு இளவரசர்கள் அமைதியாக இருந்தனர். ஆனால் அர்ஜூனன், ஓ மன்னா, அந்தக் காரியம் எதுவாக இருந்தாலும் நிறைவேற்றித் தருவதாக சத்தியம் செய்தான். மகிழ்ச்சியடைந்த துரோணர் அர்ஜூனனை மார்புறத் தழுவி, அவன் தலையின் நறுமணத்தை மறுபடி மறுபடி முகர்ந்து, அந்தப் பொழுது முழுவதும் ஆனந்த கண்ணீர் விட்டார். பிறகு பெரும் வீரம் கொண்ட துரோணர், பாண்டுவின் மகன்களுக்கு தெய்வீக மற்றும் மனித ஆயுதங்களில் பயிற்சி கொடுத்தார். ஓ பாரத குலத்தில் காளையே, அந்த அந்தணர்களில் சிறந்தவரிடம் ஆயுதப் பயிற்சி பெற மற்ற நாட்டு இளவரசர்களும் அந்த இடத்தில் குழுமினர்.

விரிஷ்ணிகள், அந்தகர்கள், மற்றும் பல்வேறு நிலங்களில் உள்ள இளவரசர்கள், சூத சாதியில் வந்த ராதையின் மகன் (கர்ணன் {சூரியமைந்தன்}) ஆகியோர் துரோணருக்குச் சீடர்களானார்கள். ஆனால் அவர்கள் எல்லோரிலும், சூதப் பிள்ளையான கர்ணன் மட்டும் அர்ஜூனன் மேல் பொறாமை கொண்டு, அவனை அடிக்கடி எதிர்த்தான். துரியோதனனின் துணை கொண்டு பாண்டவர்களை எப்போதும் அவன் அவமதித்தான். இருப்பினும்,  ஆயுத அறிவியலில் தனக்கிருக்கும் அர்ப்பணிப்பாலும், நிபுணத்துவத்தாலும், கரங்களின் பலத்தாலும், விடாமுயற்சியாலும் எப்போதும் குருவின் அருகே இருந்து, அனைவரைக் காட்டிலும் (சக மாணவர்களுடன் ஒப்பிடுகையில்) அர்ஜூனன் மேம்பட்டு இருந்தான். குரு எடுக்கும் பாடம் எல்லோருக்கும் ஒன்றாக இருப்பினும், அர்ஜூனன், தனது கரங்களின் லாவகத்தாலும், நிபுணத்துவத்தாலும் சக மாணாக்கரில் முதன்மையானவனாகத் திகழ்ந்தான்.

துரோணர் தனது மாணாக்கர்களில் எவரும் இந்திரனின் மகனுக்கு நிகராக (எக்காலத்திலும்) வர முடியாது  என்ற நம்பிக்கைக்கு வந்தார்.

இப்படியே துரோணர், ஆயுத அறிவியல் குறித்த தனது பாடங்களை இளவரசர்களுக்குப் போதித்தார். மாணவர்கள் நீர் நிரப்பும் போது, அனைவருக்கும் நேரம் அதிகமாக வேண்டும் என்று எண்ணி அவர்களுக்கு குறுகிய வாய் கொண்ட பாத்திரத்தைக் {கமண்டலம்} கொடுப்பார் துரோணர். ஆனால், தனது மகனான அஸ்வத்தாமனுக்கு மட்டும், வேகமாக நீர் நிரப்பி, விரைவாகத் தன்னிடம் அவன் வர வேண்டும் என்று எண்ணி, அகன்ற வாய் கொண்ட பாத்திரத்தைக் கொடுத்து அனுப்புவார். அஸ்வத்தாமன் விரைவாக வந்து விட்டால், மற்றவர்கள் வருவதற்குள் இருக்கும் இடைவேளையில், ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்துவதில் மேன்மையான நுட்பமான முறைகளை தனது மகனுக்கு கற்பித்தார். ஜிஷ்ணு (அர்ஜூனன்) இதை அறியவந்தான். ஆகையால், வருணாயுதத்தைக் {வருணாஸ்திரம் varuna weapon}க் கொண்டு அந்தக் குறுகிய வாய் கொண்ட பாத்திரத்தில் வேகமாக நீர் நிரப்பி, தனது குருவின் மைந்தன் செல்லும் அதே நேரத்திற்கு குருவிடம் அவனும் சென்றான். ஆயுதங்களில் ஞானம் கொண்ட அனைத்து மனிதர்களிலும் முதன்மையான பிருதையின் அந்தப் புத்திசாலி மைந்தன் {அர்ஜூனன்}, தனது குருவின் மைந்தனை விட சிறப்பில் எந்த வகையிலும் தாழ்வடையவில்லை. அர்ஜூனன், தான் மேற்கொண்ட ஆயுதப் பயிற்சிக்கு ஒப்பாக தனது குருவுக்கு செய்த சேவையால், விரைவிலேயே அவன் குருவுக்குப் பிடித்தமான மாணவனானான். துரோணர், தனது மாணவனுக்கு ஆயுதப் பயிற்சியில் இருக்கும் அர்ப்பணிப்பைக் கண்டு, தனது சமையற்காரனை அழைத்து ரகசியமாக, "ஒருபோதும் அர்ஜூனனுக்கு இருளில் உணவிடாதே. இதை நானே சொன்னேன் என்றும் அவனிடம் சொல்லாதே." என்றார். சில நாள் கழித்து, அர்ஜூனன் விளக்கொளியில் உணவு அருந்திக்கொண்டிருக்கும்போது, காற்றால் விளக்கு அணைந்தது. ஆனால், சக்தி கொண்ட அர்ஜூனன், உணவருந்துவதைத் தொடர்ந்தான். வழக்கமான பழக்கத்தால் அவனது கை, வாய்க்கு செல்வதைக் கண்டான். பழக்கவழக்கத்தின் {habit} சக்தியை உணர்ந்த பலம் வாய்ந்த கரங்களுக்குச் சொந்தக்காரனான பாண்டு மைந்தன் {அர்ஜூனன்}, இரவில் விற்பயிற்சி செய்யத் தீர்மானித்தான். ஓ பாரதனே, இரவில் வில்லிலிருந்து புறப்படும் நாணொலியைக் கேட்ட துரோணர், அவனிடம் வந்து அவனைக் கட்டியணைத்துக் கொண்டு, "நான் உண்மையில் சொல்கிறேன். நான் உனக்கு கற்பிக்கும் வித்தையால் உனக்கு நிகரான வில்லாளி ஒருவனும் இவ்வுலகத்தில் இருக்க மாட்டான்." என்றார்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "அதன்பிறகு துரோணர் அர்ஜூனனுக்கு குதிரை, யானை, ரதம் போன்றவற்றில் அமர்ந்தும், தரையிலும் போர் செய்யும் பயிற்சியைப் போதித்தார். பெரும்பலம் கொண்ட துரோணர், அர்ஜூனனுக்கு கதை {கதாயுத்தம்}, வாள், வேல், ஈட்டிகள், கணைகள் கொண்டு போரிடும் பயிற்சிகளையும் போதித்தார். அவர், அவனுக்கு பல ஆயுதங்களில் பயிற்சியும், ஒரே நேரத்தில் பல மனிதர்களிடம் போரிடும் பயிற்சியும் கொடுத்தார். அவரது நிபுணத்துவத்தைக் கேள்விப்பட்ட பல நாட்டு மன்னர்களும் இளவரசர்களும், ஆயுத அறிவியல் படிக்கும் ஆர்வத்தில், துரோணரிடம் ஆயிரக்கணக்கில் வந்து குழுமினர். ஓ ஏகாதிபதியே, அப்படி வந்தவர்களில், ஏகலவ்யன் என்ற இளவரசனும் இருந்தான். அவன் நிஷாதர்களின் மன்னன் ஹிரண்யதனுசின் மகனாவான். இருப்பினும், தர்ம நீதிகள் அனைத்தையும் அறிந்த துரோணர், தனது உயர்குடி மாணவர்களை விட இந்த நிஷாதனானவன், திறமையில் விஞ்சிவிடப்போகிறான் என்று எண்ணி, அவனை மாணவனாக ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. ஆனால், ஓ எதிரிகளை ஒடுக்குபவனே, அந்த நிஷாத இளவரசன், துரோணரின் பாதத்தைத் தனது தலையால் தொட்டு வணங்கி, வந்த வழியே கானகத்திற்குள் சென்றான். அங்கே களிமண்ணால் துரோணர் உருவத்தைப் பதுமை செய்து, அதை உண்மையான குருவாக ஏற்று வணங்கி, அப்பதுமைக்கு முன் தினசரி ஆயுதப் பயிற்சிகளைச் செய்து வந்தான். தனது குருவின் மேல் வைத்திருந்த அளவற்ற மதிப்பினாலும், விற்பயிற்சியில் அவன் கொண்டிருந்த அர்ப்பணிப்பினாலும், அவனுக்கு, நாணில் கணை பொருத்துவது, இலக்கு நோக்குவது, விடுப்பது ஆகிய மூன்றும் மிக எளிதானது.

ஒரு நாள், ஓ எதிரிகளை அழிப்பவனே, துரோணருடன் கௌரவ மற்றும் பாண்டவ இளவரசர்கள், தங்கள் ரதங்களில் ஏறி வேட்டைக்குச் சென்றனர். ஓ மன்னா, அந்தக் குழுவினருடன் ஒரு வேலைக்காரன் சில வழக்கமான பொருட்களுடன் தனது நாயையும் அழைத்து வந்தான்.

கானகத்திற்கு வந்த அவர்கள், தங்கள் வேட்டையைத் தேடி உலவிக் கொண்டிருந்தனர். அதே வேளையில், கூட வந்த நாயும் தனியாக கானகத்தில் உலவி, நிஷாத இளவரசன் (ஏகலவ்யன்) இருக்குமிடத்திற்கு வந்தது. கறுப்பு உடையுடனும், உச்சந்தலையில் குடுமியுடனும், அழுக்கேறிய உடலுடனும் கறுத்த நிறத்துடனும் இருந்த நிஷாதனைக் கண்ட அந்த நாய், சத்தமாகக் குரைத்தது.

அதனால் அந்த நிஷாத இளவரசன், தனது கரத்தின் லாவகத்தை வெளிக்காட்ட, (நாய் வாயை மூடும் முன்பே) அதன் வாய்க்குள் ஏழு கணைகளை அடித்தான். ஏழு கணைகளால் துளைக்கப்பட்ட அந்நாய், பாண்டவர்களிடம் திரும்ப வந்தது. இக்காட்சியைக் கண்ட அந்த வீரர்கள், ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினர். தங்கள் திறனில் வெட்கமடைந்து, அவர்கள் அறியாத மனிதனின் லாவகம் கொண்ட கரத்தையும், செவித்திறன் கொண்டு தவறாது குறியைச் சரியாக அடிக்கும் திறனையும் புகழ ஆரம்பித்தனர். பிறகு, இப்படிப்பட்டத் திறமையைக் காட்டியிருக்கும், அவர்களால் அறியப்படாத அந்தக் கானகவாசியைத் தேடிச் சென்றனர். ஓ மன்னா, பாண்டவர்கள் விரைவிலேயே அவர்கள் தேடிப் போன இலக்கை அடைந்னர். வில்லிலிருந்து நிறுத்தாமல் தொடர்ச்சியாகக் கணைகளைச் சரமாக அடித்துக் கொண்டிருந்த ஏகலவ்யனைக் கண்டனர். முழுதும் அந்நியமானவனாக இருந்த, அந்தக் கடும் முகம் கொண்டவனிடம், "நீ யார்? யாருடைய மகன் நீ?" என்று கேட்டனர். இப்படிக் கேட்கப்பட்ட அம்மனிதன், "வீரர்களே, நான் நிஷாத மன்னன் ஹிரண்யதனுசின் மைந்தன்.

ஆயுதக் கலையில் நிபுணத்துவம் பெற்ற ஆசான் துரோணரின் மாணக்கனாக என்னை அறிந்து கொள்ளுங்கள்." என்றான்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "அதன்பிறகு, அந்த நிஷாதன் தொடர்பாக அனைத்தையும் அறிந்து கொண்ட பாண்டவர்கள், நகரத்திற்குத் திரும்பி, துரோணரிடம் சென்று, கானகத்தில் அவர்கள் கண்ட அதிசயமான வில்வித்தைச் சாதனையைப் பற்றி அவரிடம் சொன்னார்கள். குறிப்பாக அர்ஜூனன், ஓ மன்னா, அவ்வளவு நேரமும் ஏகலவ்யனைச் சிந்தனை செய்து கொண்டு, பிறகு துரோணரைத் தனிமையில் சந்தித்து, தனது குரு தன் மீது வைத்திருக்கும் அன்பில் நம்பிக்கை கொண்டு, "நீர் என்னை அன்புடன் உமது மார்போடு அணைத்து, எனக்குச் சமமாக உமது மாணவர்கள் யாரும் இருக்க மாட்டார்கள் என்று சொன்னீர்.

இப்போது உமது மாணவனான நிஷாத மன்னனின் மைந்தன் என்னைவிடச் மேம்பட்டவனாக இருப்பது எவ்வாறு?" என்று கேட்டான்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "இவ்வார்த்தைகளைக் கேட்ட துரோணர் சிறிது நேரம் சிந்தித்து ஒரு தீர்மானத்திற்கு வந்து, அர்ஜூனனை அழைத்துக் கொண்டு நிஷாத இளவரசனிடம் சென்றார். அங்கே, உடலெங்கும் அழுக்கு பூசி, தலையில் குடுமியுடன், கந்தலாடையுடன், கையில் வில்லேந்தி, தொடர்ச்சியாக சரம்போல கணையடித்துக் கொண்டிருக்கும் ஏகலவ்யனைக் கண்டார். ஏகலவ்யன் துரோணரைக் கண்டு, சில எட்டுகள் முன் வந்து, அவரது பாதத்தைத் தொட்டு, நெடுஞ்சாண் கிடையாக தரையில் விழுந்தான். இப்படி துரோணரை வணங்கிய நிஷாத மன்னனின் மைந்தன், தன்னை அவரது சீடனாகத் தெரிவித்து, மரியாதையாகக் கரங்குவித்து அவர் முன் நின்றான். பிறகு துரோணர், ஓ மன்னா, ஏகலவ்யனிடம், "ஓ வீரனே, நீ எனது சீடனாக இருப்பின், எனக்குரிய கூலியைக் {தட்சணையைக்} கொடு" என்றார். இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட ஏகலவ்யன் மிகவும் திருப்திகொண்டு, "ஓ குருவே, நான் உமக்கு என்ன தரட்டும்? எனக்கு கட்டளையிடுங்கள். வேதமறிந்த அனைத்து மனிதர்களைக் காட்டிலும் முதன்மையானவரே, எனது குருவுக்கு நான் தரமாட்டேன் என்று சொல்வதற்கு உலகில் எந்தப் பொருளும் இல்லை." என்றான். அதற்கு துரோணர், "ஓ ஏகலவ்யா, உண்மையில் எனக்கு பரிசு கொடுக்கும் நோக்கம் உனக்கு இருக்குமானால், உனது வலக்கைக் கட்டை விரலை நான் உன்னிடம் வேண்டுகிறேன்." என்றார்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "உண்மைக்குத் தன்னை அர்ப்பணித்து, தான் கொண்ட உறுதியை காக்க விரும்பிய ஏகலவ்யன், கூலியாகக் கட்டைவிரலைக் கேட்ட துரோணரின் கொடும் வார்த்தைகளைக் கேட்டும் கூட, மகிழ்ந்த முகத்துடன், இதயம் பாதிக்காமல், ஆரவாரமில்லாமல் தனது கட்டைவிரலை வெட்டியெடுத்து, துரோணரிடம் கொடுத்தான்.

அதன்பிறகு, மீதம் இருந்த விரல்களுடன் கணையடித்த அந்த நிஷாத இளவரசன், ஓ மன்னா, தனது லாவகம் கெட்டிருந்ததை அறிந்தான். இதனால் அர்ஜூனன், அவனிடம் இருந்த (பொறாமை எனும்) நோய் அகன்று மகிழ்ச்சியடைந்தான்.

துரோணரின் சீடர்களில் இருவர் கதையைப் பயன்படுத்துவதில் திறன்வாய்ந்தவர்களாக இருந்தனர்.

அவர்கள் துருவோதனனும் {கங்குலி இங்கே துரியோதனனை Druvodhana என்றே குறிப்பிடுகிறார்) பீமனும் ஆவர். அவர்களிருவரும் ஒருவர் மேல் ஒருவர் பொறாமை கொண்டிருந்தனர். அசுவத்தாமா ஆயுத அறிவியலின் புதிர்களில் {மந்திர ஆயுதங்களில்} (in the mysteries of the science of arms) அனைவரையும் விஞ்சி நின்றான். இரட்டையர்கள் (நகுலனும் சகாதேவனும்) வாட்போரில் அனைவரையும் விஞ்சி நின்றார்கள். யுதிஷ்டிரன் ரதப்போரில் அனைவரையும் விஞ்சி நின்றான். ஆனால் அர்ஜூனன், எல்லாவகையிலும் அனைவரையும் விஞ்சி நின்றான். புத்திகூர்மையில், இருப்பனவற்றைச் சரியாகப் பயன்படுத்துவதில், பலத்தில், விடாமுயற்சியில் என அனைத்திலும் அனைவரையும் விஞ்சி நின்றான் அர்ஜூனன். அனைத்து ஆயுதங்களிலும் தேர்ந்த அவன், ரதவீரர்களில் முதன்மையானவர்களுக்கு முதன்மையானவனாக இருந்தான். அவனது புகழ் கடல் நுனி வரை உலகெங்கும் பரவியது. அனைவருக்கும் ஒரேமாதிரியான கல்வியாக இருப்பினும், அர்ஜூனன் (லாவகமான கரம் கொண்ட இளவரசன்) அனைவரையும் மிஞ்சினான். குருவுக்கு அர்ப்பணிப்புடன் இருப்பதில், அனைவரிலும் முன்னவனாக இருந்தான். எல்லா இளவரசர்களிலும், அர்ஜூனன் மட்டுமே அதிரதனானான் (அதிரதன்- தன்னந்தனி ரதவீரனாக இருந்து, ஒரே நேரத்தில் அறுபதாயிரம் எதிரிகளுடன் போர் புரிபவன்). பீமசேனனின் பெரும்பலத்தையும், அர்ஜூனன் அனைத்து ஆயுதங்களிலும் தேர்ந்ததையும் கண்ட திருதராஷ்டிரனின் தீய மகன்கள், அவர்களிடம் பொறாமை கொண்டனர்.

ஓ மனிதர்களில் காளையே, அவர்களது பயிற்சி முடிந்ததும், ஒருநாள், துரோணர் தனது சீடர்களின் ஆயுதப் பயன்களைச் சோதித்துப் பார்க்க விரும்பி, அவர்கள் அனைவரையும் ஒருங்கே கூட்டினார். அவர், ஒரு மரத்தின் மீது ஒரு செயற்கை பறவையை இலக்காக வைத்தார். பிறகு துரோணர் அவர்களிடம், "உங்கள் விற்களை விரைவாக எடுத்துக் கொண்டு இங்கே வந்து நின்று, விற்களில் கணையைப் பொருத்தி, அந்த மரத்தில் இருக்கும் பறவைக்கு குறி வையுங்கள். நான் உத்தரவிட்டதும், அந்தப் பறவையின் தலையைக் கொய்யுங்கள். குழந்தைகளே, நான் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு வாய்ப்பைத் தருவேன், ஒருவர் ஒருவராக வாருங்கள்." என்றார்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "அங்கிரஸ் மைந்தர்களில் முதன்மையான துரோணர் முதலில் யுதிஷ்டிரனிடம், "ஓ கட்டுக்கடங்காதவனே, உனது கணையால் குறி வைத்து, நான் உத்தரவிட்டதும் அடி." என்றார். ஓ மன்னா, யுதிஷ்டிரன் தனது குரு விரும்பியபடியே முதலில் வில்லை எடுத்து, பறவையைக் குறிபார்த்தபடி நின்றான். ஆனால், ஓ பாரத குலத்தவரில் காளையே, துரோணர், குறி பார்த்து நிற்கும் குரு இளவரசனிடம், "ஓ இளவரசனே, அந்த மரத்தின் மேல் இருக்கும் பறவையைப் பார்." என்றார். யுதிஷ்டிரன் தனது குருவிடம், "பார்க்கிறேன்" என்றான். அடுத்த நொடியில் துரோணர், "ஓ இளவரசனே, நீ என்ன பார்க்கிறாய்? மரத்தைப் பார்க்கிறாயா, என்னைப் பார்க்கிறாயா? அல்லது உனது சகோதரர்களைப் பார்க்கிறாயா?" என்று கேட்டார். அதற்கு யுதிஷ்டிரன், "நான் மரத்தைப் பார்க்கிறேன், என்னைப் பார்க்கிறேன், எனது சகோதரர்களைப் பார்க்கிறேன். அந்தப் பறவையையும் பார்க்கிறேன்." என்றான். துரோணர் மறுபடியும் அதே கேள்வியை அவனிடம் கேட்டார், மறுபடியும் அதே பதிலே வந்தது. துரோணர் யுதிஷ்டிரனிடம் எரிச்சலடைந்து, "நீ தனியாகப் பிரிந்து நில். அந்தக் குறியை அடிக்கப்போவது நீயல்ல." என்று கடிந்து கொண்டார். துரோணர் அதே தேர்வை துரியோதனனுக்கும், திருதராஷ்டிரனின் மற்ற மைந்தர்களுக்கு ஒருவர் பின் ஒருவராக வைத்தார். மற்ற சீடர்களான பீமன் மற்றும் பல நாடுகளில் இருந்து வந்திருந்த ஏனையோருக்கும் அதே தேர்வையே வைத்தார். ஆனால் யுதிஷ்டிரன் சொன்னது போலவே "மரம், தாங்கள், சக மாணவர்கள், பறவை ஆகியவற்றைக் காண்கிறேன்." என்றே அனைவரும் சொல்லினர். குருவால் கடிந்து கொள்ளப்பட்ட அவர்கள் தனியாக நிற்க வைக்கப்பட்டனர்.

மஹாபாரதத்தின் முக்கிய மனிதர்கள் வரும் பகுதிகள்

அகம்பனன் அகஸ்தியர் அகிருதவரணர் அக்ருதவ்ரணர் அக்னி அங்கதன் அங்காரபர்ணன் அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அசலன் அசுவினிகள் அதிரதன் அத்புதன் அத்ரி அத்ரிசியந்தி அபிமன்யு அம்பரீஷன் அம்பா அம்பாலிகை அம்பை அயோதா தௌம்யா அரிஷ்டநேமி அருணன் அருணி அருந்ததி அர்வாவசு அர்ஜுனன் அலம்புசன் அலாயுதன் அவிந்தியன் அவுர்வா அனுவிந்தன் அன்சுமான் அஷ்டகன் அஷ்டவக்கிரர் அஸ்வத்தாமன் அஸ்வபதி ஆணிமாண்டவ்யர் ஆதிசேஷன் ஆத்ரேயர் ஆர்யகன் ஆர்ஷ்டிஷேணர் ஆஸ்தீகர் இந்திரசேனன் இந்திரசேனை இந்திரத்யும்னன் இந்திரன் இந்திரஜித் இராவான் {அரவான்} இல்வலன் உக்கிரசேனன் உக்தன் உசீநரன் உச்சைஸ்ரவஸ் உதங்கர் உதங்கா உத்தமௌஜஸ் உத்தரன் உத்தரை உத்தவர் உத்தாலகர் உபமன்யு உபரிசரன் உபஸ்ருதி உலூகன் உலூபி ஊர்வசி எலபத்திரன் ஏகலவ்யன் ஐராவதன் கங்கன் கங்கை கசன் கடோத்கசன் கணிகர் கண்வர் கத்ரு கந்தன் கபோதரோமன் கயன் கருடன் கர்ணன் கலி கல்கி கல்மாஷபாதன் கவந்தன் கனகன் கஹோடர் காகமா காக்ஷிவத் காசியபர் காதி காந்தாரி காமதேனு காயத்ரி கார்க்கோடகன் கார்த்திகை காலகேயர் காலவர் காளி கிந்தமா கிரது கிரந்திகன் கிராதன் கிரிசன் கிரிடச்சி கிருதவர்மன் கிருதவீர்யன் கிருதாசி கிருபர் கிருஷ்ணன் கிர்மீரன் கீசகர்கள் கீசகன் குணகேசி குந்தி குந்திபோஜன் குபேரன் கும்பகர்ணன் குரோதவாசர்கள் குவலாஸ்வன் கேசினி கேசின் கைகேயி கோடிகன் கோமுகன் கௌசிகர் கௌசிகி கௌதமர் சகரன் சகாதேவன் சகுந்தலை சகுனி சக்திரி சக்ரதேவன் சங்கன் சசபிந்து சச்சி சஞ்சயன் சஞ்சயன் 1 சதானீகன் சத்தியபாமா சத்தியவதி சத்தியஜித் சத்யபாமா சத்யவான் சந்தனு சந்திரன் சமீகர் சம்சப்தகர்கள் சம்பா சம்பை சம்வர்ணன் சரஸ்வதி சர்மிஷ்டை சர்யாதி சலன் சல்லியன் சனத்சுஜாதர் சஹஸ்ரபத் சாகரன் சாண்டிலி சாத்யகி சாத்யர்கள் சாந்தை சாம்பன் சாம்யமணி சாரங்கத்வஜன் சாரிசிரிகன் சாருதேஷ்ணன் சால்வன் சாவித்ரி சிகண்டி சிங்கசேனன் சிசுபாலன் சித்திரசேனன் சித்திராங்கதை சித்ரவாஹனன் சிபி சியவணன் சியவனர் சிரிங்கின் சிருஞ்சயன் சிவன் சீதை சுகன்யா சுக்ரன் சுக்ரீவன் சுசர்மன் சுசோபனை சுதக்ஷிணன் சுதர்சனன் சுதர்மை சுதன்வான் சுதாமன் சுதேவன் சுதேஷ்ணை சுநந்தை சுந்தன் உபசுந்தன் சுபத்திரை சுப்ரதீகா சுமுகன் சுரதை சுருதசேனன் சுருதர்வான் சுருதாயுதன் சுருதாயுஸ் சுவாகா சுவேதகேது சுனந்தை சுஹோத்திரன் சூதன்வான் சூரன் சூரியதத்தன் சூரியன் சூர்ப்பனகை சேகிதானன் சேதுகன் சைகாவத்யர் சைப்யை சைரந்திரி சோமகன் சோமதத்தன் சௌதியும்னி சௌனகர் தக்ஷகன் ததீசர் தபதி தபஸ் தமயந்தி தமனர் தம்போத்பவன் தர்மதேவன் தர்மவியாதர் தளன் தாத்ரேயிகை தாருகன் தார்க்ஷ்யர் தாலப்யர் தியுமத்சேனன் திரஸதஸ்யு திரிசிரன் திரிஜடை திருதராஷ்டிரன் திருஷ்டத்யும்னன் திரௌபதி திலீபன் திலோத்தமை திவோதாசன் துச்சலை துச்சாசனன் துந்து துரியோதனன் துருபதன் துருபதன் புரோகிதர் துரோணர் துர்க்கை துர்மதன் துர்மர்ஷணன் துர்முகன் துர்வாசர் துர்ஜயன் துவஷ்டிரி துவாபரன் துஷ்கர்ணன் துஷ்யந்தன் தேவ தேவசேனை தேவயானி தேவாபி தௌமியர் நகுலன் நகுஷன் நரகாசுரன் நரன் நளன் நளன்2 நாரதர் நாராயணர்கள் நாராயணன் நிவாதகவசர்கள் நீலன் நைருதர்கள் பகதத்தன் பகர் பகன் பகீரதன் பத்ரசாகன் பத்ரா பப்ருவாஹனன் பரசுராமர் பரதன் பரத்வாஜர் பராசரர் பராவசு பரீக்ஷித் பரீக்ஷித்1 பர்ணாதன் பர்வதர் பலராமன் பலன் பலி பாகுகன் பாண்டியன் பாண்டு பானுமான் பாஹ்லீகர் பிங்களன் பிரகலாதன் பிரதர்த்தனன் பிரதிவிந்தியன் பிரதீபன் பிரத்யும்னன் பிரத்னஸ்வன் பிரமாதின் பிரம்மத்வாரா பிரம்மா பிரம்மாதி பிராதிகாமின் பிருகதஸ்வர் பிருகத்யும்னன் பிருகு பிருது பிருந்தாரகன் பிருஹத்சேனை பிருஹத்பலன் பிருஹத்ரதன் பிருஹந்நளை பிருஹஸ்பதி பீமன் பீமன்1 பீஷ்மர் புரு புருரவஸ் புரோசனன் புலஸ்தியர் புலஹர் புலோமா புஷ்கரன் பூமாதேவி பூரி பூரிஸ்ரவஸ் பௌரவன் பௌலோமர் மங்கணகர் மடன் மணிமான் மதிராக்ஷன் மதுகைடபர் மந்தபாலர் மந்தரை மயன் மருத்தன் மஹாபிஷன் மஹிஷன் மாதலி மாதவி மாத்ரி மாந்தாதா மாரீசன் மார்க்கண்டேயர் மாலினி மிருத்யு முகுந்தன் முசுகுந்தன் முத்கலர் முனிவர்பகன் மூகன் மேதாவி மேனகை மைத்ரேயர் யது யமன் யயவரர் யயாதி யவக்கிரீ யுதாமன்யு யுதிஷ்டிரன் யுயுத்சு யுவனாஸ்வன் ரந்திதேவன் ராகு ராதை ராமன் ராவணன் ரிசீகர் ரிதுபர்ணன் ரிஷபர் ரிஷ்யசிருங்கர் ருக்மரதன் ருக்மி ருத்திரன் ருரு ரேணுகை ரைப்பியர் ரோமபாதன் லக்ஷ்மணன் லட்சுமணன் லட்சுமி லபிதை லோகபாலர்கள் லோபாமுத்திரை லோமசர் லோமபாதன் லோமஹர்ஷனர் வசாதீயன் வசிஷ்டர் வசு வசுதேவர் வசுமனஸ் வந்தின் வருணன் வர்கா வஜ்ரவேகன் வாசுகி வாதாபி வாமதேவர் வாயு வார்ஷ்ணேயன் வாலகில்யர் வாலி விகர்ணன் விசாகன் விசித்திரவீரியன் விதுரன் விதுலை விந்தன் விபாண்டகர் விபாவசு விபீஷணன் வியாக்ரதத்தன் வியாசர் வியுஷிதஸ்வா விராடன் விருத்திரன் விருஷகன் விருஷசேனன் விருஷதர்பன் விருஷபர்வன் விரோசனன் விவிங்சதி வினதை விஷ்ணு விஸ்வகர்மா விஸ்வாமித்ரர் வேதா வைகர்த்தனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு வைனியன் ஜடாசுரன் ஜடாயு ஜந்து ஜமதக்னி ஜரத்காரு ஜராசந்தன் ஜரிதை ஜரை ஜலசந்தன் ஜனகன் ஜனபதி ஜனமேஜயன் ஜாரிதரி ஜிமூதன் ஜீவலன் ஜெயத்சேனன் ஜெயத்ரதன் ஜோதஸ்நாகாலி ஷாமந்தர் ஸ்தூணாகர்ணன் ஸ்வேதகி ஸ்வேதகேது ஸ்வேதன் ஹயக்ரீவன் ஹரிச்சந்திரன் ஹர்யஸ்வன் ஹனுமான் ஹிடிம்பன் ஹிடிம்பை ஹோத்திரவாஹனர்
 

காப்புரிமை

© 2012-2018, செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்
இவ்வலைப்பூவின் பதிவுகளை உரிய சுட்டிகளுடன் இணையத்தில் பகிர்ந்து கொள்ளத் தடையில்லை.
வேறு எவ்வகையிலோ, விதத்திலோ இணையத்திலும், பிற ஊடகங்களிலும் பகிரவும், வெளியிடவும் முன்னனுமதி பெற வேண்டும்.
Back To Top