clone demo

புதன், செப்டம்பர் 04, 2013

கிருஷ்ணனுக்குக் கிடைத்த சக்கரம் - ஆதிபர்வம் பகுதி 227

The Chakra got by Krishna | Adi Parva - Section 227 | Mahabharata In Tamil

(காண்டவ தகா பர்வத் தொடர்ச்சி)

அக்னி, வருணனை வரவழைத்து, சோமனிடம் வருணன் பெற்ற குதிரைகளுடன் கூடிய ரதத்தையும், காண்டீவத்தையும், அம்பறாத்தூணிகளையும் அர்ஜுனனுக்குப் பெற்றுக் கொடுத்தது; கிருஷ்ணனுக்கு அக்னி சக்கரத்தைக் கொடுத்தது; கிருஷ்ணனுக்கு வருணன் கௌமோதகி என்ற கதாயுதத்தைக் கொடுத்தது; கிருஷ்ணனும் அர்ஜுனனும் திருப்தியடைந்தது; அக்னி கானகத்தை எரிக்க ஆரம்பித்தது..

சக்கரம் மற்றும் கௌமோதகி
கதாயுதத்துடன் கிருஷ்ணன்

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "இப்படி அர்ஜுனனால் சொல்லப்பட்ட, புகையைக் கொடியாகக் கொண்ட ஹூதாசனன் {Hutasana-அக்னி}, வருணனிடம் {Varuna} பேச விரும்பி, அந்த அதிதியின் மகனை {வருணனை} நினைத்துப் பார்த்தான். அந்த வருணன் விண்ணுலகின் ஒரு புறத்தைக் காத்து வருபவனாவான். நீரில் தனது வீடாகக் கொண்டு, அந்த பூதத்தை {பஞ்ச பூதத்தில் ஒன்றான நீர் என்ற பூதத்தை} ஆண்டான். பவகனால் {Pavaka - அக்னியால்} தான் நினைக்கப்படுகிறோம் என்பதை அறிந்த வருணன், உடனடியாக அக்னியின் முன்பு வந்தான். புகையைக் கொடியாகக் கொண்ட அந்த தேவன் {அக்னி} நீரை ஆள்பவனை {வருணனை} மரியாதையுடன் வரவேற்றான். அந்த நான்காவது லோகபாலன் {அக்னி}, அந்த நிலைத்த தேவர்களுக்குத் தேவனிடம் {வருணனிடம்}, "நேரத்தைக் கடத்தாமல் மன்னன் சோமனிடம் பெற்ற வில்லையும் {வில் -காண்டீவம் - Gandiva}, அம்பறாத்தூணியையும் {quiver அம்பினை வைக்கும்  பேழை (கூடை)யையும்} , குரங்கு கொடி கொண்ட ரதத்தையும் எனக்குக் கொடு.


பார்த்தன் {அர்ஜுனன்} காண்டீவத்தைக் கொண்டும், வாசுதேவன் {கிருஷ்ணன்} சக்கரத்தைக் கொண்டும் பெரிய சாதனைகளைச் சாதிப்பார்கள். ஆகவே, அவை இரண்டையும் இன்று என்னிடம் கொடு," என்றான் {அக்னி}. இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட வருணன் பவகனிடம் {அக்னியிடம்}, "நன்று, நான் அவற்றைக் கொடுக்கிறேன்," என்று சொன்னான். பிறகு அவன், அந்த அற்புதமான, விற்களில் ரத்தினமான, பெரும் சக்தியுடைய வில்லை {காண்டீவத்தைக்} கொடுத்தான். அந்த வில் புகழையும் சாதனைகளையும் அதிகரிப்பதாகவும், எந்த ஆயுதத்தாலும் தாக்கப்படாததாகவும் இருந்தது. அது ஆயுதங்களில் தலைமையானதாகவும், எல்லா ஆயுதங்களையும் அழிப்பதாகவும் இருந்தது. எதிரிப்படைகளை அழிக்கும் தன்மை கொண்டதாகவும், அது ஒன்றே நூறு {100} விற்களுக்குச் சமமானதாகவும் இருந்தது. அது நாடுகளை அளவில் பெரியாக்குவதாகவும், பல அற்புதமான நிறங்களைத் தன்னகத்தே கொண்டதாகவும் இருந்தது. அது நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டு ஒரு பலவீனக்குறியும் இல்லாமல் எந்தக் காயமும் இல்லாமல் பார்ப்பதற்கு அழகாக இருந்தது. அது எப்போதும் தேவர்களாலும், கந்தர்வர்களாலும் வழிபடத்தக்கதாக இருந்தது. இரண்டு வற்றாத அம்பறாத்தூணிகளையும் வருணன் கொடுத்தான். பிறகு ஒரு பெரும் குரங்கைக் கொடியில் கொண்டு தெய்வீக ஆயதங்களால் நிரம்பிய ஒரு ரதத்தையும் கொடுத்தான். அந்த ரதத்தில் பூட்டப்பட்டிருந்த குதிரைகள், பஞ்சு போன்ற மேகக்கூட்டங்களின் வெள்ளியைப் போன்ற வெண்மையான நிறத்தில், கந்தர்வ லோகத்தில் பிறந்து, தங்க சேணத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, வேகத்தில் காற்றுக்கும் மனத்திற்கும் ஈடாக இருந்தன. போருக்காகவே தயார் செய்யப்பட்டு, ஆயுதங்களால் நிரப்பப்பட்டு, தேவர்களாலும், அசுரர்களாலும் அழிக்க முடியாதபடி அந்த தேர் இருந்தது. அது பெரும் பிரகாசம் கொண்டதாக இருந்தது. அதன் சக்கரங்களின் ஒலி மிகச்சிறந்ததாக இருந்தது. அதைக் கண்ட அனைத்து உயிர்களின் இதயங்களையும், மகிழ்ச்சியால் நிறைத்தது.

அது படைப்புத் தலைவர்களில் ஒருவரும், அண்டத்தின் வடிவமைப்பாளனுமான விஸ்வகர்மாவால் கடும் ஆன்ம தவத்திற்குப் பிறகு செய்யப்பட்டது. அது யாராலும் நெடுநேரம் பார்க்கத்தகாதவாறு சூரியனைப் போன்ற பெரும் பிரகாசத்துடன் இருந்தது. இந்த ரதத்தில் இருந்துதான் தலைவன் சோமன் தானவர்களை அழித்தான்.

மாலை நேர மேகம் மறையும் சூரியனின் ஒளியைக் கொண்டு பிரகாசிப்பது போல அது ஒளிரும் அழகுடன் இருந்தது. அது தங்க நிறத்துடன் அழகும் கூடிய அற்புதமான கொடி மரத்தைக் கொண்டிருந்தது. அந்தக் கொடி மரத்தில் ஒரு தெய்வீகக் குரங்கு {அனுமன்}, சிம்மத்தைப் போன்றோ அல்லது புலியைப் போன்றோ பயங்கரமாக அமர்ந்திருந்தது.

அந்தக் குரங்கு, உயர்ந்த இடத்தில் அமர்ந்து கொண்டு சற்று குனிந்து, கண்டது அனைத்தையும் எரிப்பது போல இருந்தது. மேலும் அந்தக் (மற்ற) கொடிகளில் பல பெரும் மிருகங்கள் இருந்தன, அதன் கர்ஜனைகளும் கதறல்களும் எதிரி வீரர்களை மயக்கமடையச் செய்யும் வகையில் இருந்தன. பிறகு அர்ஜுனன், போர்க்கவசம் அணிந்து, கையில் வாளை எடுத்துக் கொண்டு, விரல்களுக்கு தோலாலான கையுறைகளை அணிந்து, பல கொடிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த ரதத்தை வலம் வந்து, தேவர்களுக்குப் பணிந்து, அறம் சார்ந்த மனிதன், தெய்வீக ரதம் சொர்க்கத்திற்குச் கொண்டு செல்வது போல அதன்மீது ஏறி சென்றான். பிறகு ஹூதாசனனைப் {அக்னியைப்} பணிந்த பெரும் சக்தி கொண்ட பார்த்தன் {அர்ஜுனன்}, வில்லை {காண்டீவத்தை} எடுத்து, அதன் நாணை பலமாகச் சுண்டிவிட்டான். அதனால் {காண்டீவத்தால்} ஏற்பட்ட ஒலி, அதைச் சுண்டிய பாண்டவனையே {அர்ஜுனனையே} பயத்தால் நடுங்க வைத்தது.

ரதத்தையும், வில்லையும், இரு வற்றாத அம்பறாத்தூணிகளையும் அடைந்த பிறகு அந்தக் குந்தியின் மகன் {அர்ஜுனன்} மிகவும் மகிழ்ந்து அந்தக் காரியத்திற்குத் துணை புரியத் தன்னைத் தகுதிவாய்ந்தவனாக நினைத்தான். பிறகு பவகன் {அக்னி}, சக்கரத்தின் நடுவில் உள்ள துளையில் இரும்பு கழியை இணைந்து, அந்தச் சக்கரத்தைக் கிருஷ்ணனுக்குக் கொடுத்தான். அது நெருப்பு உமிழும் ஆயுதமாக {சக்கராயுதமாக} இருந்தது. அது அவனுக்குப் {கிருஷ்ணனுக்குப்} பிடித்தமான ஆயுதமானது. அந்த ஆயுதத்தை அடைந்த கிருஷ்ணனும் அந்தப் பணியை முடிக்க சமமானவனாக இருந்தான். பிறகு பவகன் {அக்னி} கிருஷ்ணனிடம், "ஓ மதுவைக் கொன்றவனே, இதைக் கொண்டு நீ மனிதர்களாக இல்லாத பெரும் எதிரிகளையும் சந்தேகமற அழிக்க முடியும். இந்த {சக்கர} ஆயுதத்தைக் கொண்டு, சந்தேகமற, போர்க்களத்தில் இருக்கும் மனிதர்களையும், தேவர்களையும், ராட்சசர்களையும், பிசாசங்களையும், தைத்தியர்களையும், நாகர்களையும் விட மேன்மையுடையவனாக இருப்பாய். இதைக் கொண்டு நீ யாரை வேண்டுமானாலும் அடிக்க முடியும். ஓ மாதவா {கிருஷ்ணா}, போர்க்களத்தில் உன்னால் உனது எதிரிகள் மேல் ஏவப்படும் இந்த ஆயுதம், பொறுக்க முடியாததாக இருந்து, அந்த எதிரியைக் கொன்று மீண்டும் உனது கைகளுக்கே திரும்பும்," என்றான். பிறகு வருணன், கிருஷ்ணனிடம் கௌமோதகி {Kaumodaki} எனும் கதாயுதத்தைக் கொடுத்தான். அது அனைத்து தைத்தியர்களையும் கொல்லும். ஏவப்படும் போது அது இடியைப் போன்ற பெரும் ஒலியை எழுப்பும். பிறகு, அர்ஜுனனும், அச்யுதனும் {கிருஷ்ணனும்} பவகனிடம் {அக்னியிடம்} பெரும் மகிழ்ச்சியுடன், "ஓ மேன்மையானவனே, இந்த ஆயுதங்களைத் தரித்து, இதன் பயனை உணர்ந்து, கொடிகளும் கொடிக்கம்பங்களுடனும் கூடிய ரதங்களைப் பெற்ற நாங்கள் இப்போது, நாகனைக் {தனது நண்பன் தக்ஷகனைக்} காக்க சண்டையிட விரும்பும் இடியைத் தாங்குபவனைத் {இந்திரனைத்} தவிர்த்து மற்ற அனைத்து தேவர்களையும் அசுரர்களையும் (ஒன்றாக சேர்த்து) எதிர்க்கும் வல்லமையைப் பெற்றிருக்கிறோம். மேலும் அர்ஜுனன், "ஓ பவகா {அக்னியே}, அளவிடமுடியா சக்தி கொண்ட ரிஷிகேசன் {கிருஷ்ணன்} தனது கையில் சக்கரத்துடன் போர்களத்தில் உலவும்போது, மூவுலகில் எதையும் அவனால் இந்த ஆயுதத்தைக் கொண்டு பொசுக்க முடியும். இந்தக் காண்டீவம் எனும் வில்லையும், வற்றாத இந்த இரட்டை அம்பறாத்தூணிகளையும் அடைந்த பிறகு, மூவுலகத்தையும் வெல்ல நான் தயாராக இருக்கிறேன். ஆகையால், ஓ தலைவா {அக்னி}, நீ விரும்பியவாறு, உனது நெருப்பை இந்தக் கானகத்தின் அனைத்துப் புறமும் செலுத்தி அனைத்தையும் உட்கொள். நாங்கள் இங்கு உனக்கு உதவி செய்ய இருக்கிறோம்," என்றான் {அர்ஜுனன்}.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "இப்படி தாசார்ஹாவாலும் {Dasarha - கிருஷ்ணனாலும்}, அர்ஜுனனாலும் சொல்லப்பட்ட அந்த சிறப்பு மிக்க தேவன் {அக்னி}, தனது சக்திக்குகந்த உருவத்தைக் கொண்ட, அந்தக் கானகத்தை எரிக்கத் தாயாரானான். தனது ஏழு சுடர்களால் அதனை அனைத்துப் புறங்களிலும் சூழ்ந்து, யுகத்தின் முடிவில் அனைத்தையும் உட்கொள்ளும் பெரும் உருவத்துடன் அந்த காண்டவ வனத்தை உட்கொள்ள ஆரம்பித்தான். ஓ பாரத குலத்தின் காளையே {ஜனமேஜயா}, அந்தக் கானகத்தைச் சூழ்ந்து அனைத்துப் புறங்களையும் பற்றி மேகங்களைப் போலக் கர்ஜனை செய்த அக்னி அனைத்து உயிரினங்களையும் நடுங்கச் செய்தான். ஓ பாரதா {ஜனமேஜயா}, மலைகளின் அரசனான மேரு, தனது மேல்விழும் சூரியனின் கதிர்களால் ஒளிர்வது போல எரியும் அந்தக் கானகமும் ஒளிர்ந்தது.


Print Friendly Version of this pagePrint Get a PDF version of this webpagePDF

மஹாபாரதத்தின் முக்கிய மனிதர்கள் வரும் பகுதிகள்

அக்ருதவ்ரணர் அக்னி அகம்பனன் அகஸ்தியர் அகிருதவரணர் அங்கதன் அங்காரபர்ணன் அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அசலன் அசுவினிகள் அத்புதன் அத்ரி அத்ரிசியந்தி அதிரதன் அபிமன்யு அம்பரீஷன் அம்பா அம்பாலிகை அம்பை அயோதா தௌம்யா அர்வாவசு அர்ஜுனன் அரிஷ்டநேமி அருணன் அருணி அருந்ததி அலம்புசன் அலாயுதன் அவிந்தியன் அவுர்வா அன்சுமான் அனுவிந்தன் அஷ்டகன் அஷ்டவக்கிரர் அஸ்வத்தாமன் அஸ்வபதி ஆணிமாண்டவ்யர் ஆத்ரேயர் ஆதிசேஷன் ஆர்யகன் ஆர்ஷ்டிஷேணர் ஆஸ்தீகர் இந்திரசேனன் இந்திரசேனை இந்திரத்யும்னன் இந்திரன் இந்திரஜித் இராவான் {அரவான்} இல்வலன் உக்கிரசேனன் உக்தன் உச்சைஸ்ரவஸ் உசீநரன் உத்தமௌஜஸ் உத்தரன் உத்தரை உத்தவர் உத்தாலகர் உதங்கர் உதங்கா உபமன்யு உபரிசரன் உபஸ்ருதி உலூகன் உலூபி ஊர்வசி எலபத்திரன் ஏகலவ்யன் ஐராவதன் கங்கன் கங்கை கசன் கடோத்கசன் கண்வர் கணிகர் கத்ரு கந்தன் கபோதரோமன் கயன் கர்ணன் கருடன் கல்கி கல்மாஷபாதன் கலி கவந்தன் கனகன் கஹோடர் காகமா காசியபர் காதி காந்தாரி காமதேனு காயத்ரி கார்க்கோடகன் கார்த்திகை காலகேயர் காலவர் காளி காக்ஷிவத் கிந்தமா கிர்மீரன் கிரது கிரந்திகன் கிராதன் கிரிசன் கிரிடச்சி கிருதவர்மன் கிருதவீர்யன் கிருதாசி கிருபர் கிருஷ்ணன் கீசகர்கள் கீசகன் குணகேசி குந்தி குந்திபோஜன் குபேரன் கும்பகர்ணன் குரோதவாசர்கள் குவலாஸ்வன் கேசின் கேசினி கைகேயி கோடிகன் கோமுகன் கௌசிகர் கௌசிகி கௌதமர் சக்திரி சக்ரதேவன் சகரன் சகாதேவன் சகுந்தலை சகுனி சங்கன் சச்சி சசபிந்து சஞ்சயன் சஞ்சயன் 1 சத்தியபாமா சத்தியவதி சத்தியஜித் சத்யபாமா சத்யவான் சதானீகன் சந்தனு சந்திரன் சம்சப்தகர்கள் சம்பா சம்பை சம்வர்ணன் சமீகர் சர்மிஷ்டை சர்யாதி சரஸ்வதி சல்லியன் சலன் சனத்சுஜாதர் சஹஸ்ரபத் சாகரன் சாண்டிலி சாத்யகி சாத்யர்கள் சாந்தை சாம்பன் சாம்யமணி சாரங்கத்வஜன் சாரிசிரிகன் சாருதேஷ்ணன் சால்வன் சாவித்ரி சிகண்டி சிங்கசேனன் சிசுபாலன் சித்திரசேனன் சித்திராங்கதை சித்ரவாஹனன் சிபி சியவணன் சியவனர் சிரிங்கின் சிருஞ்சயன் சிவன் சீதை சுக்ரன் சுக்ரீவன் சுகன்யா சுசர்மன் சுசோபனை சுதர்சனன் சுதர்மை சுதன்வான் சுதக்ஷிணன் சுதாமன் சுதேவன் சுதேஷ்ணை சுந்தன் உபசுந்தன் சுநந்தை சுப்ரதீகா சுபத்திரை சுமுகன் சுரதை சுருதசேனன் சுருதர்வான் சுருதாயுதன் சுருதாயுஸ் சுவாகா சுவேதகேது சுனந்தை சுஹோத்திரன் சூதன்வான் சூர்ப்பனகை சூரன் சூரியதத்தன் சூரியன் சேகிதானன் சேதுகன் சைகாவத்யர் சைப்யை சைரந்திரி சோமகன் சோமதத்தன் சௌதியும்னி சௌனகர் ததீசர் தபதி தபஸ் தம்போத்பவன் தமயந்தி தமனர் தர்மதேவன் தர்மவியாதர் தளன் தக்ஷகன் தாத்ரேயிகை தார்க்ஷ்யர் தாருகன் தாலப்யர் தியுமத்சேனன் திரஸதஸ்யு திரிசிரன் திரிஜடை திருதராஷ்டிரன் திருஷ்டத்யும்னன் திரௌபதி திலீபன் திலோத்தமை திவோதாசன் துச்சலை துச்சாசனன் துந்து துர்க்கை துர்மதன் துர்மர்ஷணன் துர்முகன் துர்வாசர் துர்ஜயன் துரியோதனன் துருபதன் துருபதன் புரோகிதர் துரோணர் துவஷ்டிரி துவாபரன் துஷ்கர்ணன் துஷ்யந்தன் தேவ தேவசேனை தேவயானி தேவாபி தௌமியர் நகுலன் நகுஷன் நரகாசுரன் நரன் நளன் நளன்2 நாரதர் நாராயணர்கள் நாராயணன் நிவாதகவசர்கள் நீலன் நைருதர்கள் பகதத்தன் பகர் பகன் பகீரதன் பத்ரசாகன் பத்ரா பப்ருவாஹனன் பர்ணாதன் பர்வதர் பரசுராமர் பரத்வாஜர் பரதன் பராசரர் பராவசு பரீக்ஷித் பரீக்ஷித்1 பலராமன் பலன் பலி பாகுகன் பாண்டியன் பாண்டு பானுமான் பாஹ்லீகர் பிங்களன் பிரகலாதன் பிரத்யும்னன் பிரத்னஸ்வன் பிரதர்த்தனன் பிரதிவிந்தியன் பிரதீபன் பிரம்மத்வாரா பிரம்மா பிரம்மாதி பிரமாதின் பிராதிகாமின் பிருகத்யும்னன் பிருகதஸ்வர் பிருகு பிருது பிருந்தாரகன் பிருஹத்சேனை பிருஹத்பலன் பிருஹத்ரதன் பிருஹந்நளை பிருஹஸ்பதி பீமன் பீமன்1 பீஷ்மர் புரு புருரவஸ் புரோசனன் புலஸ்தியர் புலஹர் புலோமா புஷ்கரன் பூமாதேவி பூரி பூரிஸ்ரவஸ் பௌரவன் பௌலோமர் மங்கணகர் மடன் மணிமான் மதிராக்ஷன் மதுகைடபர் மந்தபாலர் மந்தரை மயன் மருத்தன் மஹாபிஷன் மஹிஷன் மாத்ரி மாதலி மாதவி மாந்தாதா மார்க்கண்டேயர் மாரீசன் மாலினி மிருத்யு முகுந்தன் முசுகுந்தன் முத்கலர் முனிவர்பகன் மூகன் மேதாவி மேனகை மைத்ரேயர் யது யமன் யயவரர் யயாதி யவக்கிரீ யுதாமன்யு யுதிஷ்டிரன் யுயுத்சு யுவனாஸ்வன் ரந்திதேவன் ராகு ராதை ராமன் ராவணன் ரிசீகர் ரிதுபர்ணன் ரிஷ்யசிருங்கர் ரிஷபர் ருக்மரதன் ருக்மி ருத்திரன் ருரு ரேணுகை ரைப்பியர் ரோமபாதன் லட்சுமணன் லட்சுமி லபிதை லக்ஷ்மணன் லோகபாலர்கள் லோபாமுத்திரை லோமசர் லோமபாதன் லோமஹர்ஷனர் வசாதீயன் வசிஷ்டர் வசு வசுதேவர் வசுமனஸ் வந்தின் வர்கா வருணன் வஜ்ரவேகன் வாசுகி வாதாபி வாமதேவர் வாயு வார்ஷ்ணேயன் வாலகில்யர் வாலி விகர்ணன் விசாகன் விசித்திரவீரியன் விதுரன் விதுலை விந்தன் விபாண்டகர் விபாவசு விபீஷணன் வியாக்ரதத்தன் வியாசர் வியுஷிதஸ்வா விராடன் விருத்திரன் விருஷகன் விருஷசேனன் விருஷதர்பன் விருஷபர்வன் விரோசனன் விவிங்சதி வினதை விஷ்ணு விஸ்வகர்மா விஸ்வாமித்ரர் வேதா வைகர்த்தனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு வைனியன் ஜடாசுரன் ஜடாயு ஜந்து ஜமதக்னி ஜரத்காரு ஜராசந்தன் ஜரிதை ஜரை ஜலசந்தன் ஜனகன் ஜனபதி ஜனமேஜயன் ஜாரிதரி ஜிமூதன் ஜீவலன் ஜெயத்சேனன் ஜெயத்ரதன் ஜோதஸ்நாகாலி ஷாமந்தர் ஸ்தூணாகர்ணன் ஸ்வேதகி ஸ்வேதகேது ஸ்வேதன் ஹயக்ரீவன் ஹர்யஸ்வன் ஹரிச்சந்திரன் ஹனுமான் ஹிடிம்பன் ஹிடிம்பை ஹோத்திரவாஹனர்
 

காப்புரிமை

© 2012-2017, செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்
இவ்வலைப்பூவின் பதிவுகளை உரிய சுட்டிகளுடன் இணையத்தில் பகிர்ந்து கொள்ளத் தடையில்லை.
வேறு எவ்வகையிலோ, விதத்திலோ இணையத்திலும், பிற ஊடகங்களிலும் பகிரவும், வெளியிடவும் முன்னனுமதி பெற வேண்டும்.
Blogger இயக்குவது.
Back To Top