Wednesday, November 22, 2000

Bhima and Satyaki dearer to Dhrishtadyumna! | Bhishma-Parva-Section-054b

(Bhishmavadha Parva -12)

Then, O bull of Bharata's race, beholding Srutayush at the head of Kalinga troops, Bhimasena rushed at him. And seeing him advancing the ruler of the Kalingas, of immeasurable soul, pierced Bhimasena between his breasts with nine arrows. Struck with those shafts shot by the ruler of the Kalingas, like an elephant pierced with the hook, Bhimasena blazed up with wrath like fire fed with fuel.

Then Asoka, that best of charioteers, bringing a car decked with gold, caused Bhima to mount on it. And thereupon that slayer of foes, the son of Kunti, speedily mounted on that car. And then he rushed at the ruler of the Kalingas, saying,--'Wait, Wait'. And then the mighty Srutayush excited with wrath, shot at Bhima many sharp arrows, displaying his lightness of hand, and that mighty warrior, Bhima, forcibly struck with those nine sharp arrows shot by Kalinga from his excellent bow, yielded to great wrath, O king, like a snake struck with a rod.

Then that foremost of mighty men, Bhima, the son of Pritha, excited with rage and drawing his bow with great strength, slew the ruler of the Kalingas with seven shafts made wholly of iron. And with two shafts he slew the two mighty protectors of the car-wheels of Kalinga. And he also despatched Satyadeva and Satya to the abode of Yama. Of immeasurable soul, Bhima also, with many sharp arrows and long shafts, caused Ketumat to repair unto Yama's abode.

Then the Kshatriyas of the Kalinga country, excited with rage and supported by many thousands of combatants, encountered the wrathful Bhimasena in battle. And armed with darts and maces and scimitars and lances and swords and battle-axes, the Kalingas, O king, hundreds upon hundreds surrounded Bhimasena. Baffling that risen shower of arrows, that mighty warrior then took up his mace and jumped down (from his car) with great speed.[364] And Bhima then despatched seven hundred heroes to Yama's abode. And that grinder of foes despatched, in addition, two thousand Kalingas to the region of death. And that feat seemed highly wonderful.

And it was thus that the heroic Bhima of terrible prowess repeatedly felled in battle large bands of the Kalingas. And elephants deprived by Pandu's son, in that battle, of their riders, and afflicted with arrows wandered on the field, treading down their own ranks and uttering loud roars like masses of clouds driven by the wind.

Then the mighty-armed Bhima, scimitar in hand, and filled with delight, blew his conch of terrible loudness. And with that blare he caused the hearts of all the Kalinga troops to quake with fear. And, O chastiser of foes, all the Kalingas seemed at the same time to be deprived of their senses. And all the combatants and all the animals shook with terror. And in consequence of Bhimasena wandering in that battle through many paths or rushing on all sides like a prince of elephants, or frequently jumping up, a trance seemed to be engendered there that deprived his foes of their senses. And the whole (Kalinga) army shook with terror of Bhimasena, like a large lake agitated by an alligator.

And struck with panic in consequence of Bhima of wonderful achievements, all the Kalinga combatants fled away in all directions. When, however, they were rallied again, the commander of the Pandava army (Dhrishtadyumna), O Bharata, ordered his own troops, saying,--'Fight'. Hearing the words of their commander, many leaders (of the Pandava army) headed by Sikhandin approached Bhima, supported by many car-divisions accomplished in smiting.

And Pandu's son, king Yudhishthira the just, followed all of them with a large elephant force of the colour of the clouds. And thus urging all his divisions, the son of Prishata, surrounded by many excellent warriors, took upon himself the protection of one of the wings of Bhimasena.[365]

There exists nobody on earth, save Bhima and Satyaki, who to the prince of the Panchalas is dearer than his very life. That slayer of hostile heroes, the son of Prishata, beheld the mighty-armed Bhimasena, that slayer of foes, wandering among the Kalingas. He set up many shouts, O king, and was filled with delight, O chastiser of foes. Indeed, he blew his conch in battle and uttered a leonine roar. And Bhimasena also, beholding the red standard of Dhrishtadyumna on his car decked with gold and unto which were yoked steeds white as pigeons, became comforted.[366]

And Dhrishtadyumna of immeasurable soul, beholding Bhimasena encountered by the Kalingas rushed to the battle for his rescue. And both those heroes. Dhrishtadyumna and Vrikodara, endued with great energy, beholding Satyaki at a distance, furiously encountered the Kalingas in battle.

And that bull among men, the grand son of Sini, that foremost of victorious warriors, quickly advancing to the spot took up the wing of both Bhima and Prishata's son. Bow in hand creating a great havoc there and making himself fierce in the extreme, he began to slay the enemy in battle. And Bhima caused a river to flow there of bloody current, mingled with the blood and flesh of the warriors born in Kalinga. And beholding Bhimasena then, the troops cried aloud, O king, saying. 'This is Death himself that is fighting in Bhima's shape with the Kalingas.'

Then Santanu's son Bhishma, hearing those cries in battle, quickly proceeded towards Bhima, himself surrounded on all sides with combatants in army. Thereupon, Satyaki and Bhimasena and Dhrishtadyumna of Prishata's race, rushed towards that car of Bhima decked with gold. And all of them quickly surrounding Ganga's son in battle, pierced Bhishma, each with three terrible shafts, without losing a moment.

Thy sire Devavrata, however, in return pierced each of those mighty bowmen striving (in battle) with three straight shafts. And checking those mighty car-warriors, with thousands of arrows he Slew with his shafts the steeds of Bhima decked with golden armour. Bhima, however, endued with great energy, staying on that car whose steeds had been slain, with great impetuosity hurled a dart at Bhishma's car.

Thy sire Devavrata then, in that battle, cut off that dart in twain before it could reach him, and thereupon it fell down on the earth. Then that bull among men, Bhimasena, taking up a heavy and mighty mace made of Saikya iron speedily jumped down from his car. And Dhrishtadyumna quickly taking up that foremost of car-warriors on his own car, took away, in the very sight of all the combatants, that renowned warrior.

And Satyaki then from desire of doing what was agreeable to Bhima, felled with his shaft the charioteer of the reverend Kuru grand-sire. Upon his charioteer being slain, that foremost of car-warriors, Bhishma, was borne away from the field of battle by his steeds with the speed of the wind. And when that mighty car-warrior was (thus) taken away from the field, Bhimasena then, O monarch, blazed up like a mighty fire while consuming dry grass. And slaying all the Kalingas, he stayed in the midst of the troops, and none, O bull of Bharata's race, of thy side ventured to withstand him.

And worshipped by the Panchalas and the Matsyas, O bull of Bharata's race, he embraced Dhrishtadyumna and then approached Satyaki. And Satyaki, the tiger among the Yadus, of prowess incapable of being baffled, then gladdening Bhimasena, said unto him, in the presence of Dhrishtadyumna, (these words). 'By good luck the king of the Kalingas, and Ketumat, the prince of the Kalingas, and Sakradeva also of that country and all the Kalingas, have been slain in battle. With the might and prowess of thy arms, by thee alone, hath been crushed the very large division of the Kalingas that abounded with elephants and steeds and cars, and with noble warriors, and heroic combatants.'

Having said this, the long-armed grandson of Sini, that chastiser of foes, quickly getting upon his car, embraced the son of Pandu. And then that mighty car-warrior, coming back to his own car, began to slay thy troops excited with rage and strengthening (the hands of) Bhima.



364. 'Samuchchhritam' or 'Samutthitam,' meaning risen, is scarcely a happy adjective here.

365. 'Parshni' is the wing or side of a car-warrior. The last word of this verse is not 'Satpurushochitam' but 'Satparushairvritam'.

366. 'Kovdara' is the species of ebony called Bauhinia Variegata.

தமிழில் | In Tamil

மஹாபாரதத்தின் முக்கிய மனிதர்கள் வரும் பகுதிகள்

அகம்பனன் அகலிகை அகஸ்தியர் அகிருதவரணர் அக்ருதவ்ரணர் அக்னி அங்கதன் அங்காரபர்ணன் அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அசலன் அசுவினிகள் அஞ்சனபர்வன் அதிரதன் அத்புதன் அத்ரி அத்ரிசியந்தி அபிமன்யு அம்பரீஷன் அம்பா அம்பாலிகை அம்பிகை அம்பை அயோதா தௌம்யா அரிஷ்டநேமி அருணன் அருணி அருந்ததி அர்வாவசு அர்ஜுனன் அலம்பலன் அலம்புசன் அலம்புசை அலர்க்கன் அலாயுதன் அவிந்தியன் அவுர்வா அனுகம்பகன் அனுவிந்தன் அன்சுமான் அஷ்டகன் அஷ்டவக்கிரர் அஸ்மர் அஸ்வசேனன் அஸ்வத்தாமன் அஸ்வபதி அஹல்யை ஆங்கரிஷ்டன் ஆணிமாண்டவ்யர் ஆதிசேஷன் ஆத்ரேயர் ஆர்யகன் ஆர்ஷ்டிஷேணர் ஆஜகரர் ஆஸ்தீகர் இக்ஷ்வாகு இந்திரசேனன் இந்திரசேனை இந்திரத்யும்னன் இந்திரன் இந்திரஜித் இந்திரோதர் இராவான் {அரவான்} இல்வலன் உக்கிரசேனன் உக்தன் உக்ரசேனன் உசீநரன் உச்சைஸ்ரவஸ் உதங்கர் உதங்கா உதத்யர் உத்தமௌஜஸ் உத்தரன் உத்தரை உத்தவர் உத்தாலகர் உபமன்யு உபரிசரன் உபஸ்ருதி உமை உலூகன் உலூபி ஊர்வசி எலபத்திரன் ஏகதர் ஏகதன் ஏகலவ்யன் ஐராவதன் ஓகவதி ஔத்தாலகர் ஔத்தாலகி கங்கன் கங்கை கசன் கசியபர் கடோத்கசன் கணிகர் கண்வர் கதன் கத்ரு கந்தன் கபிலர் கபோதரோமன் கயன் கராளன் கருடன் கர்ணன் கலி கல்கி கல்மாஷபாதன் கவந்தன் கனகன் கஹோடர் காகமா காக்ஷிவத் காசியபர் காதி காந்தாரி காமதேனு காயத்ரி காயவ்யன் கார்க்கோடகன் கார்க்யர் கார்த்தவீரியார்ஜுனன் கார்த்திகை காலகவிருக்ஷீயர் காலகேயர் காலவர் காலன் காளி கிந்தமா கிரது கிரந்திகன் கிராதன் கிரிசன் கிரிடச்சி கிருதவர்மன் கிருதவீர்யன் கிருதாசி கிருபர் கிருபி கிருஷ்ணன் கிர்மீரன் கீசகர்கள் கீசகன் குசிகன் குணகேசி குணி-கர்க்கர் குண்டதாரன் குந்தி குந்திபோஜன் குபேரன் கும்பகர்ணன் குரு குரோதவாசர்கள் குவலாஸ்வன் கேசினி கேசின் கேதுவர்மன் கைகேயன் கைகேயி கைடபன் கோடிகன் கோமுகன் கௌசிகர் கௌசிகி கௌதமர் கௌதமன் கௌதமி க்ஷத்ரபந்து க்ஷேமதர்சின் க்ஷேமதூர்த்தி சகரன் சகாதேவன் சகுந்தலை சகுனி சக்திரி சக்ரதேவன் சங்கன் சசபிந்து சச்சி சஞ்சயன் சஞ்சயன் 1 சதயூபன் சதானீகன் சத்தியசேனன் சத்தியபாமா சத்தியர் சத்தியவதி சத்தியஜித் சத்யசேனன் சத்யபாமா சத்யவான் சத்ருஞ்சயன் சந்தனு சந்திரன் சமங்கர் சமீகர் சம்சப்தகர்கள் சம்பரன் சம்பா சம்பாகர் சம்பை சம்வர்ணன் சம்வர்த்தர் சரபன் சரஸ்வதி சர்மின் சர்மிஷ்டை சர்யாதி சலன் சல்லியன் சனத்சுஜாதர் சஹஸ்ரபத் சாகரன் சாண்டிலி சாண்டில்யர் சாத்யகி சாத்யர்கள் சாந்தை சாம்பன் சாம்யமணி சாரங்கத்வஜன் சாரஸ்வதர் சாரிசிரிகன் சாருதேஷ்ணன் சார்வாகன் சால்வன் சாவித்ரி சிகண்டி சிங்கசேனன் சிசுபாலன் சித்திரசேனன் சித்திரன் சித்திராங்கதை சித்ரகுப்தன் சித்ரவாஹனன் சிநி சிந்துத்வீபன் சிபி சியவணன் சியவனர் சிரிகாரின் சிரிங்கின் சிருஞ்சயன் சிவன் சீதை சுகர் சுகன்யா சுகுமாரி சுகேது சுக்ரது சுக்ரன் சுக்ரீவன் சுசர்மன் சுசோபனை சுதக்ஷிணன் சுதசோமன் சுதர்சனன் சுதர்மை சுதன்வான் சுதாமன் சுதேவன் சுதேஷ்ணை சுநந்தை சுந்தன் உபசுந்தன் சுபத்திரை சுப்ரதீகா சுமித்திரன் சுமுகன் சுரதன் சுரதை சுரபி சுருதகர்மன் சுருதசேனன் சுருதர்வன் சுருதர்வான் சுருதாயுதன் சுருதாயுஸ் சுருவாவதி சுலபை சுவர்ணஷ்டீவின் சுவாகா சுவேதகேது சுனந்தை சுனஸ்ஸகன் சுஷேணன் சுஹோத்திரன் சூதன்வான் சூரன் சூரியதத்தன் சூரியவர்மன் சூரியன் சூர்ப்பனகை சேகிதானன் சேதுகன் சேனஜித் சைகாவத்யர் சைப்யை சைரந்திரி சோமகன் சோமதத்தன் சௌதி சௌதியும்னி சௌனகர் தக்ஷகன் தக்ஷன் தண்டதாரன் தண்டன் தண்டி ததீசர் தத்தாத்ரேயர் தபதி தபஸ் தமயந்தி தமனர் தம்போத்பவன் தர்மதர்சனர் தர்மதேவன் தர்மத்வஜன் தர்மவியாதர் தர்மாரண்யர் தளன் தனு தாத்ரேயிகை தாரகன் தாருகன் தார்க்ஷ்யர் தாலப்யர் தியுமத்சேனன் திரஸதஸ்யு திரிசிரன் திரிதர் திரிஜடை திருதராஷ்டிரன் திருதவர்மன் திருஷ்டத்யும்னன் திரௌபதி திலீபன் திலோத்தமை திவோதாசன் தீர்க்கதமஸ் துச்சலை துச்சாசனன் துந்து துரியோதனன் துருபதன் துருபதன் புரோகிதர் துரோணர் துர்க்கை துர்மதன் துர்மர்ஷணன் துர்முகன் துர்வாசர் துர்ஜயன் துலாதாரன் துவஷ்டிரி துவாபரன் துவிதன் துஷ்கர்ணன் துஷ்யந்தன் தேவ தேவகி தேவசர்மன் தேவசேனா தேவசேனை தேவமதர் தேவயானி தேவராதன் தேவலர் தேவஸ்தானர் தேவாபி தௌமியர் நகுலன் நகுஷன் நமுசி நரகாசுரன் நரன் நளன் நளன்2 நாகன் நாசிகேதன் நாடீஜங்கன் நாரதர் நாராயணர்கள் நாராயணன் நிருகன் நிவாதகவசர்கள் நீலன் நைருதர்கள் பகதத்தன் பகர் பகன் பகீரதன் பங்காஸ்வனன் பசுஸகன் பஞ்சசிகர் பஞ்சசூடை பத்மநாபன் பத்மன் பத்ரகாளி பத்ரசாகன் பத்ரா பப்ருவாஹனன் பரசுராமர் பரதன் பரத்வாஜர் பராசரர் பராவசு பரிக்ஷித் பரீக்ஷித்1 பர்ணாதன் பர்வதர் பலராமன் பலன் பலி பலிதன் பாகுகன் பாணன் பாண்டியன் பாண்டு பானுமதி பானுமான் பாஹ்லீகர் பிங்களன் பிங்களை பிரகலாதன் பிரதர்த்தனன் பிரதிவிந்தியன் பிரதீபன் பிரத்யும்னன் பிரத்னஸ்வன் பிரமாதின் பிரம்மதத்தன் பிரம்மத்வாரா பிரம்மன் பிரம்மாதி பிராதிகாமின் பிருகதஸ்வர் பிருகத்யும்னன் பிருகு பிருது பிருந்தாரகன் பிருஹத்சேனை பிருஹத்பலன் பிருஹத்ரதன் பிருஹந்நளை பிருஹஸ்பதி பீமன் பீமன்1 பீஷ்மர் புரு புருரவஸ் புரோசனன் புலஸ்தியர் புலஹர் புலோமா புஷ்கரன் பூமாதேவி பூரி பூரிஸ்ரவஸ் பூஜனி போத்யர் பௌரவன் பௌரிகன் பௌலோமர் மங்கணகர் மங்கி மடன் மணிமான் மதங்கன் மதயந்தி மதிராக்ஷன் மது மதுகைடபர் மந்தபாலர் மந்தரை மயன் மருத்தன் மலயத்வஜன் மனு மஹாபிஷன் மஹிஷன் மஹோதரர் மாணிபத்ரன் மாதலி மாதவி மாத்ரி மாந்தாதா மாரீசன் மார்க்கண்டேயர் மாலினி மிருத்யு முகுந்தன் முசுகுந்தன் முத்கலர் முனிவர்பகன் மூகன் மேதாவி மேனகை மைத்ரேயர் யது யமன் யயவரர் யயாதி யவக்கிரீ யாதுதானி யாஜ்ஞவல்கியர் யுதாமன்யு யுதிஷ்டிரன் யுயுத்சு யுவனாஸ்வன் ரந்திதேவன் ராகு ராதை ராமன் ராவணன் ராஜதர்மன் ரிசீகர் ரிதுபர்ணன் ரிஷபர் ரிஷ்யசிருங்கர் ருக்மரதன் ருக்மி ருக்மிணி ருசங்கு ருசி ருத்திரன் ருரு ரேணுகன் ரேணுகை ரைப்பியர் ரோமபாதன் ரோஹிணி லக்ஷ்மணன் லட்சுமணன் லட்சுமி லபிதை லோகபாலர்கள் லோபாமுத்திரை லோமசர் லோமபாதன் லோமஹர்ஷனர் வசாதீயன் வசிஷ்டர் வசு வசுதேவர் வசுமனஸ் வசுமான் வசுஹோமன் வதான்யர் வந்தின் வருணன் வர்கா வஜ்ரவேகன் வஜ்ரன் வாசுகி வாதாபி வாமதேவர் வாயு வார்ஷ்ணேயன் வாலகில்யர் வாலி விகர்ணன் விசரக்கு விசாகன் விசித்திரவீரியன் விசோகன் விதுரன் விதுலை விந்தன் விபாண்டகர் விபாவசு விபீஷணன் விபுலர் வியாக்ரதத்தன் வியாசர் வியுஷிதஸ்வா விராடன் விருத்திரன் விருபாகஷன் விருஷகன் விருஷசேனன் விருஷதர்பன் விருஷபர்வன் விரோசனன் விவிங்சதி வினதை விஷ்ணு விஸ்வகர்மா விஸ்வாமித்ரர் வீதஹவ்யன் வீரத்யும்னன் வீரபத்ரன் வேதா வேனன் வைகர்த்தனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு வைனியன் ஜடாசுரன் ஜடாயு ஜந்து ஜமதக்னி ஜரத்காரு ஜராசந்தன் ஜரிதை ஜரை ஜலசந்தன் ஜனகன் ஜனதேவன் ஜனபதி ஜனமேஜயன் ஜனமேஜயன் 1 ஜாம்பவதி ஜாரிதரி ஜாஜலி ஜிமூதன் ஜீவலன் ஜெயத்சேனன் ஜெயத்ரதன் ஜைகிஷவ்யர் ஜோதஸ்நாகாலி ஷாமந்தர் ஸனத்குமாரர் ஸுமனை ஸுவர்ச்சஸ் ஸ்கந்தன் ஸ்தாணு ஸ்தூணாகர்ணன் ஸ்யூமரஸ்மி ஸ்ரீ ஸ்ரீமதி ஸ்ரீமான் ஸ்வேதகி ஸ்வேதகேது ஸ்வேதன் ஹயக்ரீவன் ஹரிச்சந்திரன் ஹர்யஸ்வன் ஹனுமான் ஹாரீதர் ஹிடிம்பன் ஹிடிம்பை ஹிரண்யவர்மன் ஹோத்திரவாஹனர்