Monday, October 07, 2013

திட்டம் செயல்வடிவம் பெற்றது - சபாபர்வம் பகுதி 48

The plan to get put  | Sabha Parva - Section 48 | Mahabharata In Tamil

(தியூத பர்வத் தொடர்ச்சி)

சகுனி திருதராஷ்டிரனிடம் துரியோதனனின் துயர் விசாரிக்கச் சொல்வது; திருதராஷ்டிரன் துரியோதனனிடம் என்ன குறை என்று விசாரிப்பது; துரியோதனன் தனது பொறாமையைப் பற்றிக் கூறுவது; சகுனி தனது திட்டத்தை வெளிப்படுத்துவது; திருதராஷ்டிரன் விதுரனிடம் கலந்தாலோசிப்பதாகச் சொல்வது; துரியோதனன் அதற்கு மறுப்பு தெரிவிப்பது; விதுரனிடம் ஆலோசிக்காமலே ஒரு தீர்மானத்திற்கு வருவது...

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "ஓ மன்னா {ஜனமேஜயா}, மன்னன் யுதிஷ்டிரனின் ராஜசூய வேள்வியால் ஈர்க்கப்பட்ட சுபலனின் மகன் சகுனி, துரியோதனனின் நோக்கங்களை அறிந்து, சபா மண்டபத்தில் இருந்து வெளியே வரும்போது, அவனுக்கு {துரியோதனனுக்கு} விரும்பியவாறு பேசி, பெரும் ஞானமுள்ள திருதராஷ்டிரனை அணுகிறான். அங்கே (அரியணையில்) அமர்ந்திருந்த அந்தக் கண்ணில்லா ஏகாதிபதியிடம் {திருதராஷ்டிரனிடம்}, "ஓ பெரும் மன்னா {திருதராஷ்டிரா}, ஓ பாரத குலத்தின் காளையே, துரியோதனன் நிறமிழந்து மங்கி, உடல் மெலிந்து, மன அழுத்தத்துடன் கவலைக்கு இரையாகியிருக்கிறான். எதிரியின் காரணமாக வந்திருக்கும் உமது மூத்த மகனின் {துரியோதனனின்} துயரத்தை ஏன் விசாரிக்காமல் இருக்கிறீர்?" என்று கேட்டான் {சகுனி}.


திருதராஷ்டிரன், "துரியோதனா, ஓ குருகுலத்தின் மகனே {துரியோதனா}, உனது பெருந்துயருக்கான காரணம் என்ன? நான் கேட்கலாம் என்றால் எனக்குக் காரணத்தைச் சொல். இங்கிருக்கும் இந்தச் சகுனி நீ நிறமிழந்து மங்கி, உடல் மெலிந்து, மன அழுத்தத்துடன் கவலைக்கு இரையாகி இருப்பதாகச் சொல்கிறான். உனது கவலைக்கு என்ன காரணம் என்பது எனக்குத் தெரியவில்லை. எனது இந்தப் பெரும் செல்வம் உனது கட்டுப்பாட்டிலேய இருக்கிறது. உனது தம்பிகளும் நமது அனைத்து உறவினர்களும் உனக்கு ஏற்பில்லாத எதையும் செய்யவில்லை. சிறந்த ஆடையை உடுத்துகிறாய், சிறந்த உணவை உண்கிறாய், சிறந்த குதிரையே உன்னைச் சுமக்கிறது ஆகையால் எது உன்னை மங்கி உடல் மெலியச் செய்கிறது? விலையுயர்ந்த படுக்கைகளும், அழகான மங்கையரும், ஆசனங்கள் மற்றும் அறைகலன்களுடன் கூடிய மாளிகைகளும், மகிழ்ச்சிதரத்தக்க விளையாட்டுகளும், உனது உத்தரவுக்காகச் சந்தேகமற காத்திருக்கின்றன. தேவர்களுக்கு உள்ள எல்லா வசதிகளும் உனக்கும் இருக்கின்றன. ஆகையால், ஓ பெருமையுடையவனே, ஓ மகனே {துரியோதனா}, நீ ஏதுமில்லாதவன் போல ஏன் வருத்தப்படுகிறாய்?" என்று கேட்டான்.

துரியோதனன், "நான் பாவியைப் போல உண்டு உடுத்தி கடும் பொறாமைக்கு இரையாகி எனது காலத்தைப் போக்கி வருகிறேன். எதிரியின் கர்வத்தைத் தாங்கிக் கொள்ள முடியாமல், தனது குடிகளை அந்த எதிரியின் கொடுங்கோன்மையிலிருந்து விடுவிக்க விரும்பி, அந்த எதிரியைக் கொன்று வாழ்பவனே நல்ல ஆண்மகன். ஓ பாரதா {தந்தை திருதராஷ்டிரரே}, மனநிறைவும் கர்வமும் செழிப்பையும் இரு குணங்களான கருணையும் பயமும் அழித்துவிடும். இவற்றின் ஆளுமையில் செயல்படும் ஒருவன், எந்த உயர்வானதையும் அடைவதில்லை. யுதிஷ்டிரனின் செழிப்பைக் கண்டபிறகு, நான் அனுபவிப்பவை எல்லாம் எனக்கு நிறைவைத் தரவிலை. மிகுந்த பிரகாசத்தைக் கொண்ட குந்தி மகனின் {யுதிஷ்டிரனின்} செழிப்பு என்னை மங்கச் செய்கிறது. எதிரியின் செழுமையையும், எனது வறுமையையும் அறிந்த பிறகு, அந்தச் செழுமை என் கண்ணெதிரே இல்லையென்றாலும், நான் அதைக் காண்கிறேன். ஆகையால் நான் நிறம் இழந்து, சோகமாகி, மங்கிப் போய் மெலிந்திருக்கிறேன். யுதிஷ்டிரன் இல்லற வாழ்வு வாழும் எண்பத்தெட்டாயிரம் {88000} ஸ்நாதக அந்தணர்களைத் தாங்குகிறான். அவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் முப்பது {30} அடிமைப் பெண்களைக் கொடுத்திருக்கிறான். இது போக, ஆயிரக்கணக்கான அந்தணர்கள் அவனது அரண்மனையில் தங்கத் தட்டுகளில் உணவு உண்கின்றனர். கம்போஜ நாட்டு மன்னன் அவனுக்கு {யுதிஷ்டிரனுக்கு} கறுப்பாகவும், சிவப்பாகவும் கணக்கிலடங்கா கதலி மான்களின் தோல்களையும், அற்புதமான வடிவமைப்புகள் கொண்ட விலையுயர்ந்த சால்வைகளையும் (கப்பமாக) அனுப்பியிருக்கிறான். நூற்றுக்கணக்கான ஆயிரக்கணக்கான பெண் யானைகளும், முப்பதாயிரம் {30000} பெண் ஒட்டங்கங்களும் அவனது அரண்மனைக்குள்ளேயே உலவுகின்றன. அவை எல்லாவற்றையும் இந்தப் பூமியின் மன்னர்கள் பாண்டவர்களின் தலைநகருக்கு {காண்டவ பிரஸ்தம்- இந்திரப் பிரஸ்தம்} காணிக்கையாகக் கொண்டு வந்தனர். ஓ பூமியின் தலைவா {தந்தை திருதராஷ்டிரரே}, அந்த வேள்விகளில் முதன்மையான வேள்விக்கு மன்னர்கள் குவியல் குவியலாக தங்கங்களை குந்தியின் மகனுக்காக {யுதிஷ்டிரனுக்காக} எடுத்து வந்தனர். இதற்கு முன்னால் எப்போதும் இப்படிப்பட்ட செல்வம் வேள்விக்காகக் கொண்டு வரப்படுவதைக் கண்டதும் கேட்டதும் இல்லை. அவை பாண்டுவின் புத்திசாலி மகன்களின் வேள்விக்காகக் கொண்டுவரப்பட்டன. ஓ மன்னா {தந்தை திருதராஷ்டிரரே}, எதிரியிடம் இருக்கும் அபிரிமிதமான செல்வத்தைக் கண்ட பிறகு, என்னால் மன அமைதி பெற முடியவில்லை. நூற்றுக்கணக்கான அந்தணர்கள் யுதிஷ்டிரனின் கொடையால் தாங்கப்பட்டு, பசுக்களால் வந்த செல்வத்தை அடைந்து, அந்த மாளிகையின் வாயிலில் மூவாயிரம் {3000,00,00,000} கோடி காணிக்கைகளுடன் நின்றனர். அவர்களை வாயில் காப்போர் உள்ளே விடாமல் தடுத்துக் கொண்டிருந்தனர். அழகான தங்கக் கமண்டலங்களில் நெய்யைக் கொண்டவந்து அவர்களுக்கு அரண்மனைக்குள் நுழைய அனுமதி கிடைக்கவில்லை. சமுத்திரமே வெள்ளைத் தாமிரப் {வெண்கலம் என்கிறார் ம.வீ.ரா} பாத்திரத்தில் தனது நீரால் உற்பத்தி செய்யப்பட்ட அமுதத்தை நிரப்பிக் கொண்டு வந்தது. அந்த அமுதம் சக்ரனின் வருடந்திர செடிகள் மற்றும் மலர்களால் உற்பத்தி செய்வதை விட உயர்ந்ததாக இருந்தது. (வேள்வியின் முடிவில்) வாசுதேவன் {கிருஷ்ணன்}, அற்புதமான சங்கைக் {சங்கு} கொண்டு வந்து, எண்ணிலடங்கா ரத்தினங்களுடன் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்த தங்கத்தாலான ஆயிரம் பாத்திரங்களில் இருந்த கடல் நீரை எடுத்து பிருதையின் {குந்தியின்} மகனைக் {யுதிஷ்டிரனைக்} குளிப்பாட்டினான். இவையெல்லாவற்றையும் கண்ட நான் பொறாமையால் நோய் கொண்டேன். அந்தப் பாத்திரங்கள் கிழக்கு மற்றும் தெற்கு கடல்களுக்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டன. மேலும் மனிதர்கள் தோளில் சுமந்தபடி அதை மேற்கு கடலுக்கும் கொண்டு சென்றனர். ஓ மனிதர்களில் காளையே, ஓ தந்தையே {திருதராஷ்டிரரே}, பறவைகள் மட்டுமே செல்லக்கூடிய வடக்கு பகுதிகளுக்கு அர்ஜுனன் சென்று, அங்கிருந்து பெரும் அளவிலான செல்வங்களைக் கொண்டு வந்தான். இன்னுமொரு அற்புதமான நிகழ்வையும் நான் உமக்கு உரைக்கிறேன். கேளும். நூறாயிரக்கணக்கான அந்தணர்கள் உணவூட்டப்பட்டபோது, அதைத் தெரிவிப்பதற்கென்று ஒவ்வொரு நாளும் சங்க நாதங்கள் தொடர்ச்சியாக முழங்கப்பட்டன. ஆனால், ஓ பாரதா {தந்தை திருதராஷ்டிரரே} நான் தொடர்ந்து ஊதப்பட்ட சங்கநாதங்களைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன். அந்த ஒலியைக் கேட்டு எனது உடலில் இருந்த முடிகள் நட்டுக் கொண்டு நின்றன. ஓ பெரும் மன்னா, மிகப்பெரிய சுற்றுச் சுவருக்குள், கணக்கிலடங்கா ஏகாதிபதிகள் பார்வையாளர்களாக நிரம்பி, மேகமற்ற வானில் தெரியும் நட்சத்திரங்களைப் போல மின்னி பார்ப்பதற்கு அழகாக இருந்தனர். ஓ மனிதர்களின் மன்னா {தந்தை திருதராஷ்டிரரே}, அந்த பாண்டுவின் ஞானமுள்ள  மகனுக்காக {யுதிஷ்டிரனுக்காக}, அந்த வேள்விக்கு வந்த ஏகாதிபதிகள் அனைத்துவிதமான செல்வங்களுடனும் வந்தனர். அப்படி வந்த மன்னர்கள் வைசியர்களைப் போல, அந்தணர்களுக்கு உணவு பரிமாறினார்கள். ஓ மன்னா {தந்தை திருதராஷ்டிரரே}, யுதிஷ்டிரனிடம் நான் கண்ட செழிப்பை, தேவர்களின் தலைவனிடமோ, யமனிடமோ, வருணனிடமோ அல்லது குஹ்யர்களின் தலைவனிடமோ {குபேரனிடமோ} கூட காண முடியாது. பாண்டு மகனின் {யுதிஷ்டிரனின்} பெரும் வளமையைக் கண்ட எனது இதயம் எரிகிறது. என்னால் அமைதியை அனுபவிக்க முடியவில்லை" என்றான் {துரியோதனன்}.

துரியோதனனின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட சகுனி, "ஓ உண்மையை வீரமாகக் கொண்டவனே {துரியோதனா}, நீ கண்ட பாண்டு மகனின் {யுதிஷ்டிரனின்} ஒப்பற்ற செல்வத்தை எப்படி அடையலாம் என்பதைக் கேள். ஓ பாரதா {துரியோதனா}, நான் பகடையில் நிபுணன், உலகத்தில் அனைவருக்கும் மேன்மையானவன் {பகடையில்}, என்னால் வெற்றியை உறுதியாகக் கூற முடியும். ஒவ்வொரு வீச்சுக்கும் வெற்றியை உறுதியாகச் சொல்ல முடியும். எப்போது என்ன பகடை வீசுவது, எப்போது வீசக்கூடாது என்பது எனக்குத் தெரியும். எனக்கு இந்த {பகடை} விளையாட்டில் சிறந்த ஞானம் இருக்கிறது. குந்தியின் மகனுக்கும் பகடை விளையாட விருப்பம் உண்டு. ஆனால் அவனுக்கு அதில் நிபுணத்துவம் கிடையாது. விளையாடவோ அல்லது போரிடவோ அழைத்தால், அவன் நிச்சயம் வருவான். நான் ஒவ்வொரு வீச்சுக்கும் அவனை {யுதிஷ்டிரனை} ஏமாற்றி வீழ்த்துவேன். அவன் செல்வங்கள் எல்லாவறையும் வெல்வேன், என்று உறுதிகூறுகிறேன். ஓ துரியோதனா! பிறகு நீ அவற்றை அனுபவிக்கலாம்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "மன்னன் துரியோதனன், சகுனியால் இப்படி சொல்லப்பட்டதும், சிறிது நேரத்தைக் கூட கடத்தாமல் திருதராஷ்டிரனிடம், "ஓ மன்னா {தந்தை திருதராஷ்டிரரே}, பகடையில் நிபுணனான இந்தச் சகுனி, பகடையில் பாண்டு மகனின் {யுதிஷ்டிரனின்} செல்வங்களை வெல்லத் தயாராக இருக்கிறார். நீர் அவருக்கு {சகுனிக்கு} அப்படிச் செய்ய அனுமதி வழங்க வேண்டும்" என்றான் {துரியோதனன்}.

திருதராஷ்டிரன், "நான் எப்போதும் பெரும் ஞானம் உள்ள எனது அமைச்சன் க்ஷத்தனின் {விதுரனின்} ஆலோசனைகளையே பின்பற்றுகிறேன். அவனிடம் {விதுரனிடம்} ஆலோசித்த பிறகு நான் எனது முடிவை உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். பெரும் முன் நோக்கும் திறனைக் {தீர்க்கதரிசனம்} கொண்ட அவன் {விதுரன்}, தனது கண்களில் நீதியைக் கொண்டு, இரு கட்சிகளுக்கும் எது நல்லது, எது சரி என்பதையும், இவ்விஷயத்தில் எது செய்யப்பட வேண்டும் என்பதையும் சொல்வான்" என்றான் {திருதராஷ்டிரன்}.

அதற்கு துரியோதனன், "நீர் க்ஷத்தனிடம் {விதுரரிடம்} ஆலோசனை செய்தால், அவர் உம்மைத் தடுத்துவிடுவார். நீர் இதைச் செய்யாமல் விட்டால், ஓ மன்னா {தந்தை திருதராஷ்டிரரே}, நான் என்னைக் கொன்று கொள்வேன். ஓ மன்னா {தந்தை திருதராஷ்டிரரே}, நான் இறந்த பிறகு, விதுரர் மகிழ்ச்சியாக இருப்பார். பிறகு நீர் அனைத்து உலகத்தையும் அனுபவிக்கலாம். என்னிடம் உமக்கு என்ன தேவை இருக்கிறது.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "துரியோதனனால் உச்சரிக்கப்பட்ட இந்தக் கலந்த உணர்ச்சிகளை உடைய வார்த்தைகளைக் கேட்ட திருதராஷ்டிரன், துரியோதனின் உத்தரவை ஏற்று, தனது பணியாட்களை அழைத்து, "கலைஞர்களைக் கொண்டு, நூறு {100} கதவுகளுடனும், ஆயிரம் {1000} தூண்களுடனும் ஒரு அழகிய இனிமையான அகன்ற மாளிகையைக் கட்டுங்கள். தச்சர்களையும் இணைப்பாளர்களையும் கொண்டு விலையுயர்ந்த கற்களை அதன் சுவர்களில் பதியுங்கள். அதை அழகாக்கி, அங்கே செல்வதற்கு வசதியாக அனைத்துக் காரியங்களையும் முடியுங்கள்.

ஓ ஏகாதிபதி {ஜனமேஜயா}, துரியோதனனைத் தனிக்க ஒரு தீர்மானத்துக்கு வந்த மன்னன் திருதராஷ்டிரன், விதுரனை அழைத்துவர தூதுவர்களை அனுப்பினான். விதுரைக் கலந்தாலோசிக்காமல் அந்த ஏகாதிபதி {திருதராஷ்டிரன்} எந்த முடிவையும் எடுத்ததில்லை. ஆனால், இவ்விஷயத்தைப் பொறுத்தவரை, சூதின் தீமையை அறிந்தும் அந்த ஏகாதிபதி {திருதராஷ்டிரன்} அது விஷயத்தில் ஈர்ப்புடன் இருந்தான். இருப்பினும்  புத்திசாலி விதுரன் இது குறித்து அறிந்ததும், கலி காலம் வந்து விட்டது என்று அறிந்து கொண்டான். அழிவின் தொடக்கத்தை உணர்ந்து விரைவாக திருதராஷ்டிரனிடம் வந்தான். விதுரன் தனது சிறப்புக்குரிய அண்ணனை {அண்ணன் திருதராஷ்டிரனை} அணுகி, அவனது பாதம் பணிந்து இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.

"ஓ மேன்மையான மன்னா {அண்ணா திருதராஷ்டிரா}, நீர் எடுத்திருக்கும் தீர்மானத்தை நான் அங்கீகரிக்கவில்லை. ஓ மன்னா, உமது பிள்ளைகளுக்குள் சச்சரவு வர வழி வகுக்கும் சூதாட்டத்தை நடத்தாதீர்" என்றான் {விதுரன்}.

திருதராஷ்டிரன், "ஓ க்ஷத்தா {விதுரா}, தேவர்கள் நம்மிடம் கருணையோடு இருந்தால், கண்டிப்பாக எனது மகன்களுக்குள் சச்சரவு ஏற்படாது. ஆகையால், அதிர்ஷ்டமோ இல்லையோ, நன்மையோ இல்லையோ, நட்பு ரீதியான இந்தப் பகடைச் சவால் {challenge at dice} நடக்கட்டும். இது விதியால் நமக்கு விதிக்கப்பட்டது. ஓ பாரதகுலத்தின் மகனே {தம்பி விதுரனே}, நான், துரோணர், பீஷ்மர் ஆகியோர் அருகில் இருக்கும்போது, விதியால் நிர்ணயிக்கப்பட்டிருந்தால் கூட என்ன தீமை நடந்துவிட முடியும். ஆகையால், காற்றின் வேகம் கொண்ட குதிரைகள் பூட்டப்பட்ட ரதத்தில் இன்றே காண்டவப்பிரஸ்தம் சென்று, உன்னுடன் யுதிஷ்டிரனை அழைத்து வா. ஓ விதுரா, இதுவே எனது தீர்மானம் என்பதை நான் உனக்குச் சொல்கிறேன். எனக்கு வேறு எதையும் சொல்லாதே. நமக்கு அனைத்தையும் தரும் விதியே வலிமையானது என நான் கருதுகிறேன்" என்றான். திருதராஷ்டிரனின் இவ்வார்த்தைகளைக் கேட்டு தனது குலம் அழிந்தது என்று கருதிய விதுரன் பெரும் ஞானம் கொண்ட பீஷ்மரிடம் சென்றான்.


மஹாபாரதத்தின் முக்கிய மனிதர்கள் வரும் பகுதிகள்

அகம்பனன் அகலிகை அகஸ்தியர் அகிருதவரணர் அக்ருதவ்ரணர் அக்னி அங்கதன் அங்காரபர்ணன் அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அசலன் அசுவினிகள் அஞ்சனபர்வன் அதிரதன் அத்புதன் அத்ரி அத்ரிசியந்தி அபிமன்யு அம்பரீஷன் அம்பா அம்பாலிகை அம்பிகை அம்பை அயோதா தௌம்யா அரிஷ்டநேமி அருணன் அருணி அருந்ததி அர்வாவசு அர்ஜுனன் அலம்பலன் அலம்புசன் அலாயுதன் அவிந்தியன் அவுர்வா அனுகம்பகன் அனுவிந்தன் அன்சுமான் அஷ்டகன் அஷ்டவக்கிரர் அஸ்மர் அஸ்வசேனன் அஸ்வத்தாமன் அஸ்வபதி ஆங்கரிஷ்டன் ஆணிமாண்டவ்யர் ஆதிசேஷன் ஆத்ரேயர் ஆர்யகன் ஆர்ஷ்டிஷேணர் ஆஜகரர் ஆஸ்தீகர் இக்ஷ்வாகு இந்திரசேனன் இந்திரசேனை இந்திரத்யும்னன் இந்திரன் இந்திரஜித் இந்திரோதர் இராவான் {அரவான்} இல்வலன் உக்கிரசேனன் உக்தன் உக்ரசேனன் உசீநரன் உச்சைஸ்ரவஸ் உதங்கர் உதங்கா உதத்யர் உத்தமௌஜஸ் உத்தரன் உத்தரை உத்தவர் உத்தாலகர் உபமன்யு உபரிசரன் உபஸ்ருதி உமை உலூகன் உலூபி ஊர்வசி எலபத்திரன் ஏகதர் ஏகலவ்யன் ஐராவதன் ஓகவதி கங்கன் கங்கை கசன் கசியபர் கடோத்கசன் கணிகர் கண்வர் கத்ரு கந்தன் கபிலர் கபோதரோமன் கயன் கராளன் கருடன் கர்ணன் கலி கல்கி கல்மாஷபாதன் கவந்தன் கனகன் கஹோடர் காகமா காக்ஷிவத் காசியபர் காதி காந்தாரி காமதேனு காயத்ரி காயவ்யன் கார்க்கோடகன் கார்த்திகை காலகவிருக்ஷீயர் காலகேயர் காலவர் காலன் காளி கிந்தமா கிரது கிரந்திகன் கிராதன் கிரிசன் கிரிடச்சி கிருதவர்மன் கிருதவீர்யன் கிருதாசி கிருபர் கிருபி கிருஷ்ணன் கிர்மீரன் கீசகர்கள் கீசகன் குசிகன் குணகேசி குணி-கர்க்கர் குண்டதாரன் குந்தி குந்திபோஜன் குபேரன் கும்பகர்ணன் குரு குரோதவாசர்கள் குவலாஸ்வன் கேசினி கேசின் கைகேயன் கைகேயி கைடபன் கோடிகன் கோமுகன் கௌசிகர் கௌசிகி கௌதமர் கௌதமன் கௌதமி க்ஷேமதர்சின் க்ஷேமதூர்த்தி சகரன் சகாதேவன் சகுந்தலை சகுனி சக்திரி சக்ரதேவன் சங்கன் சசபிந்து சச்சி சஞ்சயன் சஞ்சயன் 1 சதானீகன் சத்தியபாமா சத்தியர் சத்தியவதி சத்தியஜித் சத்யசேனன் சத்யபாமா சத்யவான் சத்ருஞ்சயன் சந்தனு சந்திரன் சமங்கர் சமீகர் சம்சப்தகர்கள் சம்பரன் சம்பா சம்பாகர் சம்பை சம்வர்ணன் சரஸ்வதி சர்மின் சர்மிஷ்டை சர்யாதி சலன் சல்லியன் சனத்சுஜாதர் சஹஸ்ரபத் சாகரன் சாண்டிலி சாண்டில்யர் சாத்யகி சாத்யர்கள் சாந்தை சாம்பன் சாம்யமணி சாரங்கத்வஜன் சாரஸ்வதர் சாரிசிரிகன் சாருதேஷ்ணன் சார்வாகன் சால்வன் சாவித்ரி சிகண்டி சிங்கசேனன் சிசுபாலன் சித்திரசேனன் சித்திரன் சித்திராங்கதை சித்ரவாஹனன் சிநி சிந்துத்வீபன் சிபி சியவணன் சியவனர் சிரிகாரின் சிரிங்கின் சிருஞ்சயன் சிவன் சீதை சுகர் சுகன்யா சுகுமாரி சுகேது சுக்ரது சுக்ரன் சுக்ரீவன் சுசர்மன் சுசோபனை சுதக்ஷிணன் சுதசோமன் சுதர்சனன் சுதர்மை சுதன்வான் சுதாமன் சுதேவன் சுதேஷ்ணை சுநந்தை சுந்தன் உபசுந்தன் சுபத்திரை சுப்ரதீகா சுமித்திரன் சுமுகன் சுரதன் சுரதை சுருதகர்மன் சுருதசேனன் சுருதர்வன் சுருதர்வான் சுருதாயுதன் சுருதாயுஸ் சுருவாவதி சுலபை சுவர்ணஷ்டீவின் சுவாகா சுவேதகேது சுனந்தை சுஷேணன் சுஹோத்திரன் சூதன்வான் சூரன் சூரியதத்தன் சூரியன் சூர்ப்பனகை சேகிதானன் சேதுகன் சேனஜித் சைகாவத்யர் சைப்யை சைரந்திரி சோமகன் சோமதத்தன் சௌதி சௌதியும்னி சௌனகர் தக்ஷகன் தக்ஷன் தண்டதாரன் தண்டன் தண்டி ததீசர் தபதி தபஸ் தமயந்தி தமனர் தம்போத்பவன் தர்மதர்சனர் தர்மதேவன் தர்மத்வஜன் தர்மவியாதர் தர்மாரண்யர் தளன் தனு தாத்ரேயிகை தாரகன் தாருகன் தார்க்ஷ்யர் தாலப்யர் தியுமத்சேனன் திரஸதஸ்யு திரிசிரன் திரிதர் திரிஜடை திருதராஷ்டிரன் திருஷ்டத்யும்னன் திரௌபதி திலீபன் திலோத்தமை திவோதாசன் தீர்க்கதமஸ் துச்சலை துச்சாசனன் துந்து துரியோதனன் துருபதன் துருபதன் புரோகிதர் துரோணர் துர்க்கை துர்மதன் துர்மர்ஷணன் துர்முகன் துர்வாசர் துர்ஜயன் துலாதாரன் துவஷ்டிரி துவாபரன் துவிதன் துஷ்கர்ணன் துஷ்யந்தன் தேவ தேவகி தேவசர்மன் தேவசேனை தேவயானி தேவராதன் தேவலர் தேவஸ்தானர் தேவாபி தௌமியர் நகுலன் நகுஷன் நமுசி நரகாசுரன் நரன் நளன் நளன்2 நாகன் நாடீஜங்கன் நாரதர் நாராயணர்கள் நாராயணன் நிருகன் நிவாதகவசர்கள் நீலன் நைருதர்கள் பகதத்தன் பகர் பகன் பகீரதன் பங்காஸ்வனன் பஞ்சசிகர் பஞ்சசூடை பத்மநாபன் பத்மன் பத்ரகாளி பத்ரசாகன் பத்ரா பப்ருவாஹனன் பரசுராமர் பரதன் பரத்வாஜர் பராசரர் பராவசு பரீக்ஷித் பரீக்ஷித்1 பர்ணாதன் பர்வதர் பலராமன் பலன் பலி பலிதன் பாகுகன் பாணன் பாண்டியன் பாண்டு பானுமதி பானுமான் பாஹ்லீகர் பிங்களன் பிங்களை பிரகலாதன் பிரதர்த்தனன் பிரதிவிந்தியன் பிரதீபன் பிரத்யும்னன் பிரத்னஸ்வன் பிரமாதின் பிரம்மத்வாரா பிரம்மா பிரம்மாதி பிராதிகாமின் பிருகதஸ்வர் பிருகத்யும்னன் பிருகு பிருது பிருந்தாரகன் பிருஹத்சேனை பிருஹத்பலன் பிருஹத்ரதன் பிருஹந்நளை பிருஹஸ்பதி பீமன் பீமன்1 பீஷ்மர் புரு புருரவஸ் புரோசனன் புலஸ்தியர் புலஹர் புலோமா புஷ்கரன் பூமாதேவி பூரி பூரிஸ்ரவஸ் பூஜனி போத்யர் பௌரவன் பௌரிகன் பௌலோமர் மங்கணகர் மங்கி மடன் மணிமான் மதங்கன் மதிராக்ஷன் மது மதுகைடபர் மந்தபாலர் மந்தரை மயன் மருத்தன் மலயத்வஜன் மனு மஹாபிஷன் மஹிஷன் மஹோதரர் மாணிபத்ரன் மாதலி மாதவி மாத்ரி மாந்தாதா மாரீசன் மார்க்கண்டேயர் மாலினி மிருத்யு முகுந்தன் முசுகுந்தன் முத்கலர் முனிவர்பகன் மூகன் மேதாவி மேனகை மைத்ரேயர் யது யமன் யயவரர் யயாதி யவக்கிரீ யாஜ்ஞவல்கியர் யுதாமன்யு யுதிஷ்டிரன் யுயுத்சு யுவனாஸ்வன் ரந்திதேவன் ராகு ராதை ராமன் ராவணன் ராஜதர்மன் ரிசீகர் ரிதுபர்ணன் ரிஷபர் ரிஷ்யசிருங்கர் ருக்மரதன் ருக்மி ருக்மிணி ருசங்கு ருசி ருத்திரன் ருரு ரேணுகை ரைப்பியர் ரோமபாதன் ரோஹிணி லக்ஷ்மணன் லட்சுமணன் லட்சுமி லபிதை லோகபாலர்கள் லோபாமுத்திரை லோமசர் லோமபாதன் லோமஹர்ஷனர் வசாதீயன் வசிஷ்டர் வசு வசுதேவர் வசுமனஸ் வசுமான் வசுஹோமன் வதான்யர் வந்தின் வருணன் வர்கா வஜ்ரவேகன் வாசுகி வாதாபி வாமதேவர் வாயு வார்ஷ்ணேயன் வாலகில்யர் வாலி விகர்ணன் விசரக்கு விசாகன் விசித்திரவீரியன் விசோகன் விதுரன் விதுலை விந்தன் விபாண்டகர் விபாவசு விபீஷணன் விபுலர் வியாக்ரதத்தன் வியாசர் வியுஷிதஸ்வா விராடன் விருத்திரன் விருஷகன் விருஷசேனன் விருஷதர்பன் விருஷபர்வன் விரோசனன் விவிங்சதி வினதை விஷ்ணு விஸ்வகர்மா விஸ்வாமித்ரர் வீதஹவ்யன் வீரத்யும்னன் வீரபத்ரன் வேதா வேனன் வைகர்த்தனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு வைனியன் ஜடாசுரன் ஜடாயு ஜந்து ஜமதக்னி ஜரத்காரு ஜராசந்தன் ஜரிதை ஜரை ஜலசந்தன் ஜனகன் ஜனதேவன் ஜனபதி ஜனமேஜயன் ஜனமேஜயன் 1 ஜாம்பவதி ஜாரிதரி ஜாஜலி ஜிமூதன் ஜீவலன் ஜெயத்சேனன் ஜெயத்ரதன் ஜைகிஷவ்யர் ஜோதஸ்நாகாலி ஷாமந்தர் ஸனத்குமாரர் ஸ்கந்தன் ஸ்தாணு ஸ்தூணாகர்ணன் ஸ்யூமரஸ்மி ஸ்ரீ ஸ்ரீமதி ஸ்வேதகி ஸ்வேதகேது ஸ்வேதன் ஹயக்ரீவன் ஹரிச்சந்திரன் ஹர்யஸ்வன் ஹனுமான் ஹாரீதர் ஹிடிம்பன் ஹிடிம்பை ஹிரண்யவர்மன் ஹோத்திரவாஹனர்
 

காப்புரிமை

© 2012-2018, செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்
இவ்வலைப்பூவின் பதிவுகளை உரிய சுட்டிகளுடன் இணையத்தில் பகிர்ந்து கொள்ளத் தடையில்லை.
வேறு எவ்வகையிலோ, விதத்திலோ இணையத்திலும், பிற ஊடகங்களிலும் பகிரவும், வெளியிடவும் முன்னனுமதி பெற வேண்டும்.
Back To Top