Showing posts with label அறிமுகம். Show all posts
Showing posts with label அறிமுகம். Show all posts

Friday, March 27, 2015

சாரு நிவேதிதா அவர்களுக்கும் புதிய தலைமுறை இதழுக்கும் நன்றி!

புதிய தலைமுறை இதழில் முழுமஹாபாரதத்தை அறிமுகப்படுத்தி வைத்திருக்கும் எழுத்தாளர் திரு.சாரு நிவேதிதா அவர்களுக்கு நன்றி...

**************************************************

சாரு அவர்கள் புதிய தலைமுறை இதழில் "வேற்றுலகவாசியின் டயரிக் குறிப்புகள்" என்ற தொடரை எழுதிவருகிறார் என்பதை நாம் அனைவரும் அறிவோம். அந்த வரிசையில், 26 மார்ச் 2015 தேதியிட்ட புதிய தலைமுறை இதழில் "மஹாபாரதத்தை மறக்கலாமா?" என்ற தலைப்பின் கீழ் நமது முழு மஹாபாரதத்தை அறிமுகப்படுத்தி வைத்திருக்கிறார்.
அவர் முழுமஹாபாரதம் குறித்து அறிமுகப்படுத்தியிருக்கும் பாராக்களை மட்டும் தட்டச்சு செய்து கீழே இடுகிறேன்...

**************************************************

நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு விவசாயிகள் 18 தினங்கள் இரவு முழுவதும் அமர்ந்து பாரதம் பார்த்தார்கள்.

அதையே 21-ஆம் நூற்றாண்டிலும் செய்தால் சரியா? தெருக்கூத்துக்குப் பதிலாக இப்போது தொலைக்காட்சி மகாபாரதம்.

இந்த நிலை மாறி மகாபாரதத்தை எப்போது வாசிக்கப் போகிறோம்?

அப்படி வாசிக்க வேண்டுமானால் என்ன செய்யலாம்?

ம.வீ.ரா., பதிப்பில் இரண்டு பிரச்சனைகள். ஒன்று மணிப்பிரவாள நடை. இன்னொன்று, 18 பர்வங்களும் மறுபதிப்பு இன்னும் தயாராகவில்லை.

இந்நிலையில், செ.அருட்செல்வப்பேரரசன் முழு மகாபாரதத்தையும் வியாசர் எழுதியபடியே தமிழில் மொழிபெயர்த்து அதை இணையதளத்திலும் (http://mahabharatham.arasan.info) வெளியிட்டு வருகிறார்.

பகலில் DTP வேலையும், இரவில் மகாபாரத வேலையுமாக ஒரு தனி மனிதர் இந்தக் காரியத்தைச் செய்து கொண்டிருக்கிறார். பல்கலைக்கழகங்களும், தமிழ் / சமஸ்கிருதப் பேராசிரியர்களும் செய்ய வேண்டிய வேலை.

இணையதளத்தில் இலவசமாகக் கிடைக்கும் இந்த மகாபாரதத்தை லட்சக்கணக்கான மக்களிடம் எடுத்துச் செல்ல நம் பதிப்பகங்கள் முன் வர வேண்டும்.

அருட்செல்வப்பேரரசனின் தமிழ் சாமானிய மனிதனுக்கும் புரியக் கூடியதாக இருக்கிறது.

நன்றி : 26 மார்ச் 2015 தேதியிட்ட புதிய தலைமுறை இதழ்....

**************************************************

தான் பங்காற்றிவரும் பல்வேறு தளங்களின் மூலம் தனது வாசகர்கள் அனைவருக்கும் நமது முழுமஹாபாரதத்தை அறிமுகப்படுத்திவரும் திரு.சாரு அவர்களுக்கு கோடனுகோடி நன்றிகள்.

Thursday, October 31, 2013

சுவடுகளைத் தேடி.... (திரௌபதி சிரித்தாள்)

செப்டம்பர் 9, 2013 அன்று சபா பர்வம் மொழிபெயர்ப்பைத் தொடங்கினேன். அன்று விநாயகர் சதுர்த்தி. சபா பர்வத்தில் கதையோட்டம் அதிகம் இருக்காது, கதாபாத்திரங்கள் பேசும் மொழிகளே அதிகம் இருக்கும். பல புரியாத சொற்களுக்கு அகராதியைத் தேடி மொழி பெயர்க்க வேண்டியிருக்கும். ஆகையால், சபாபர்வத்தை ஆரம்பித்த போது, இதை முடிக்க குறைந்தது மூன்று மாதங்கள் ஆகும் என்று எண்ணினேன்.

Sunday, September 08, 2013

வந்த வழியைத் திரும்பிப் பார்க்கிறேன்!


சுவடுகளைத் தேடி! 



கடந்து வந்த பாதையின் சுவடுகளைத் தேடிப் பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆவலில் எழுத அமர்ந்திருக்கிறேன். இது நீண்ட நாளாக நான் செய்ய நினைத்தது. வாசகர்களுடன் ஒரு உரையாடல் செய்து, தன்னிலை விளக்கம் அளிக்க வேண்டும் என்று பல நாள் நினைத்திருக்கிறேன். சரி ஆதிபர்வம் முடியட்டும். மனதில் இருப்பதை வாசகர்களுக்குத் தெரிவிக்கலாம் என்று இருந்தேன். இதோ ஆதிபர்வம் முடிந்துவிட்டது....

எப்படி இந்த மஹாபாரத மொழியாக்கம் தொடங்கியது? நினைவுகளைச் சுழற்றிப் பார்க்கிறேன்...

Thursday, August 08, 2013

சம்வர்ணனும் தபதியும் - ஆதிபர்வம் பகுதி 173

Samvarana and Tapati | Adi Parva - Section 173 | Mahabharata In Tamil

(சைத்ரரத பர்வத் தொடர்ச்சி)

அர்ஜுனன், "நீ என்னை தபதேயா  என்று (ஒரு முறைக்கும் அதிகமாக) அழைத்தாய். ஆகையால், அந்த வார்த்தையின் பொருளை அறிய நான் விரும்புகிறேன்.  ஓ அறம்சார்ந்த கந்தர்வா, குந்தி மைந்தர்களாகிய நாங்கள் நிச்சயமாக கௌந்தேயர்களே {குந்தி மைந்தர்களே}. ஆனால் நாங்கள் தபதேயர்கள் என்று அழைக்கப்படக் காரணமான தபதி என்பது யார்?'' என்று கேட்டான்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "இப்படிக் கேட்கப்பட்ட கந்தர்வன், குந்தியின் மைந்தனான தனஞ்செயனிடம் {அர்ஜுனனிடம்} மூவுலகங்களும் அறிந்த பின்வரும் கதையைச் சொன்னான்.


கந்தர்வன், "ஓ பிருதையின் {குந்தியின்} மைந்தா, புத்திசாலி மனிதர்களில் முதன்மையானவனே, அந்த அழகான கதையை நான் உங்களுக்கு முழுமையாக உரைப்பேன். தபதேயா என்று நான் உன்னை அழைத்ததற்கான காரணத்தை விரிவாக நான் சொல்லப்போகிறேன். கவனமாகக் கேள். தபதி என்பவள், தேவன் விவஸ்வத்தின் {சூரியன்} மகளாவாள். சாவித்ரிக்கு இளைய தங்கையாவாள். அவள் தனது துறவு நோன்புகளுக்காக மூவுலகங்களாலும் கொண்டாடப்பட்டாள். தேவர்களிலும், அசுரர்களிலும், யக்ஷர்களிலும், அப்சரஸ்களிலும், கந்தர்வர்களிலும் கூட அவளுக்கு இணையான அழகு கொண்ட பெண் யாரும் இல்லை. அளந்து வைத்த அளவு போலச் சரியான மற்றும் சமச்சீரான வனப்புகளுடைய உடலமைப்புடன், களங்கமற்ற குணம் கொண்டு, கறுத்த அகலமான கண்களுடன், அழகான ஆடை அணிந்த அந்தப் பெண், கற்புக்கரசியாகவும், சரியான நடத்தையுள்ளவளாகவும் இருந்தாள். ஓ பாரதா {அர்ஜுனா}, அவளைக் கண்ட சூரியன், அவளுக்கு இணையான அழகுடனும், நடத்தையுடனும், கல்வியுடனும் அவளுக்குக் கணவனாகும் தகுதியுடன் மூவுலகங்களிலும் யாரும் இல்லை என்று நினைத்தான்.

அவள் வயதுக்கு வந்ததும், அவளுக்கு சரியான கணவனைக் காண முடியாமால் அவளது தந்தை மன நிம்மதி இழந்து,  சரியான மனிதரை எப்படித் தேர்ந்தெடுப்பது என்றே எப்போதும் நினைத்துக் கொண்டிருந்தான். அந்த நேரத்தில், ஓ குந்தியின் மகனே, ரிக்ஷாவின் மகனும், குரு குலத்தின் காளையுமான, பெரும் பலம் வாய்ந்த மன்னன் சம்வர்ணன், அர்க்கியம், பூமாலை, நறுமணப் பொருட்கள் ஆகியவற்றை, உறுதிகளுடனும் விரதங்களுடனும், பலதரப்பட்ட துறவு நோன்புகளுடனும் சூரியனை வணங்கி வந்தான்.

உண்மையில் அந்த மகிமைவாய்ந்த சம்வர்ணன், அர்ப்பணிப்பு, பணிவு மற்றும் பக்தியுடன் சூரியனை வழிபட்டான். அறவிதிகளைக் கடைப்பிடித்து வந்த சம்வர்ணன், பூமியில் இணையில்லாத அழகுடன் திகழ்வதைக் கண்ட சூரியன், அவனே தனது மகள் தபதிக்கு சரியான இணை என்று நினைத்தான். ஓ குரு குலத்தவனே {அர்ஜுனா}, தனது மகள் தபதியை அந்த மன்னர்களில் சிறந்தவனான, உலகப்புகழ் கொண்ட குலத்தின் கொழுந்தான, சம்வர்ணனுக்கு அளிக்க விவஸ்வத் முடிவு செய்தான். சூரியன் எப்படி ஆகாயத்தில் தனது பிரகாசத்தைப் பரப்பினானோ, அப்படியே மன்னன் சம்வர்ணனும், அனைத்துப் பகுதிகளையும் தனது நற்சாதனைகளின் பிரகாசத்தால் பிரகாசிக்க வைத்தான். ஓ பார்த்தா {அர்ஜுனா}, அந்தணர்களைத் தவிர்த்து அனைத்து மனிதர்களும் சம்வரணனை வழிபட்டார்கள். நற்பேறு அருளப்பட்ட மன்னன் சம்வர்ணன், நண்பர்களின் இதயங்களை வெல்வதில் சோமனை {நிலவை} மிஞ்சினான். எதிரிகளின் இதயங்களை எரிப்பதில் சூரியனை மிஞ்சினான். ஓ கௌரவா {அர்ஜுனா}, தபனா (சூரியன்} தனது மகள் தபதியை, அனைத்து அறங்களும் சாதனைகளும் கொண்ட மன்னன் சம்வர்ணனுக்கு அளிக்கத் தீர்மானித்தான்.

ஒரு சமயத்தில், ஓ பார்த்தா {அர்ஜுனா}, அழகும், அளவிடமுடியா வீரமும் கொண்ட அந்த மன்னன் சம்வர்ணன், மலையின் மார்பில் இருக்கும் அடர்ந்த கானகத்திற்குள் வேட்டைக்காகச் சென்றான். அவன் மான்களைத் தேடி உலவிக்கொண்டிருக்கும்போது, ஓ பார்த்தா, அம்மன்னனின் அருமையான குதிரை, சோர்வலும், களைப்பாலும், தாகத்தாலும் அந்த மலையிலேயே இறந்தது. அந்தக் குதிரையைக் கைவிட்ட அம்மன்னன், ஓ அர்ஜுனா, அந்த மலையின் மார்பில் நடந்து உலாவினான். அப்படி உலாவும் போது, அந்த ஏகாதிபதி, பெரிய கண்களுடைய ஒரு அழகான மங்கையைக் கண்டான். அந்த இடத்தில் அவ்வளவு அழகோடிருந்தவளைக் கண்ட மன்னன், அவளை ஸ்ரீ {லட்சுமி} என்றே நினைத்தான். அடுத்து அவளை சூரியனின் கதிரில் உருவான உருவம் என்று நினைத்தான். அவளது பிரகாசம் நெருப்புக்கு ஒப்பாகவும், அருளைடைமையாலும், இனிமையாலும் நிலவைப் போலவும் இருந்தாள். அந்த மலையின் மார்பில் நின்று கொண்டிருந்த அந்தக் கறுத்த கண் உடைவள், பொற்சிலையெனப் பிரகாசமாக நின்றாள். கொடிகளுடனும் செடிகளுடனும் கூடிய அந்தமலையே, இந்த மங்கையின் அழகாலும், அவள் அணிந்து வந்த ஆடையாலும், பொன்மயமாக மாறியதாகத் தோன்றிற்று. அவளைக் கண்டது, தனது கண்கள் செய்த புண்ணியம் என்று நினைத்தான். அம்மன்னன், தான் பிறந்ததிலிருந்தே இப்படியொரு அழகைக் கண்டதில்லை என்றே நினைத்தான். அந்த மங்கையால், அம்மன்னனின் இதயமும் கண்களும் வெல்லப்பட்டன. கயிற்றால் கட்டப்பட்டவன் போல அவன் அந்த இடத்திலேயே உணர்வுகளற்று வேர் முளைத்து நின்றான். இவ்வழகைப் படைத்த படைப்பாளி நிச்சயம் அசுரர்கள் மற்றும் மனிதர்களின் உலகை நன்றாகக் கடைந்த பிறகே செய்திருக்க வேண்டும் என்று அந்த மன்னன் நினைத்துக் கொண்டான். இப்படி பலதரப்பட்ட சிந்தனைகளுடன் இருந்த மன்னன் சம்வர்ணன், அந்த மங்கையின் அழகு என்ற செல்வம், மூவுலகங்களிலும் இல்லாதது என்ற தீர்மானத்துக்கு வந்தான்.

புனிதமான வழியில் வந்த அந்த ஏகாதிபதி, அந்த அழகான மங்கையைக் கண்டு, காமனின் (மன்மதனின்) கணைகளால் துளைக்கப்பட்டு, தனது மன அமைதியைத் தொலைத்தான். ஆசையெனும் கடுந்தீயால் உந்தப்பட்டு அவன், தனது இளமையின் ஆரம்பத்திலிருந்த அந்த அப்பாவி பெண்ணிடம், "நீ யார், யாருடையவள்? நீ ஏன் இங்கு இருக்கிறாய்? ஓ இனிமையாகப் புன்னகைப்பவளே, இந்த ஏகாந்தமான கானகத்தில் ஏன் தனிமையில் சஞ்சரிக்கிறாய்? களங்கமற்ற சரியான அனைத்து குணங்களுடனும், ஆபரணங்கள் போன்ற உனது அங்கங்களை மறைக்க வேறு ஆபரணங்கள் கொண்டு மறைத்திருப்பவளே, உன்னைப் பார்த்தால் அசுரராகவோ, யக்ஷராகவோ, ராட்சசராகவோ, நாகராகவோ, கந்தர்வராகவோ, மனிதப் பிறப்பாகவோ தெரியவில்லை. ஓ அற்புதமானவளே, நான் இதுவரை கண்டதிலும் கேட்டதிலும் சிறந்த பெண் நீ தான். உனது அழகை யாருடனும் ஒப்பு நோக்க முடியாது! ஓ அழகான முகம் கொண்டவளே, மதியை {நிலவை} விட இனிமையான முகமும், தாமரை இதழ்களைப் போன்ற அருள் நிறைந்த கண்களுடனும் இருக்கும் உன்னைக் கண்டதால், காமதேவன் என்னைத் துளைத்தெடுக்கிறான்," என்றான்.

மன்னன் சம்வர்ணன் கானகத்திலிருந்த அந்த மங்கையிடம் இப்படிச் சொன்னதும், அம்மங்கை ஆசைத்தீயில் வெந்துகொண்டிருந்த அந்த ஏகாதிபதியிடம் ஒரு வார்த்தையும் பேசவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, மேகத்தினூடே இருக்கும் மின்னலைப் போல அந்த அகன்ற கண்களுடைய மங்கை, அந்த ஏகாதிபதி பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே மறைந்து போனாள். அம்மன்னன் கானகம் முழுவதும் அப்பெண்ணைத் தேடினான். ஆனால், அவளைக் கண்டுபிடிப்பதில் தோல்வியுற்ற அந்த ஏகாதிபதிகளில் சிறந்தவன் தனக்குள்ளேயே பெரும்புலம்பல் புலம்பி, துயரத்துடன் அங்கேயே அசைவற்று நின்றான்.


Monday, August 05, 2013

அங்காரபர்ணனும் {சித்திரரதனும்} அர்ஜுனனும் - ஆதிபர்வம் பகுதி 172

Angaraparna and Arjuna | Adi Parva - Section 172 | Mahabharata In Tamil

அங்காரபர்ணனை {சித்ரரதனை}
 வீழ்த்திய அர்ஜுனன்
(சைத்ரரத / சித்ரரத பர்வத் தொடர்ச்சி (Chaitraratha Parva continued))

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "வியாசர் சென்ற பிறகு, அந்த மனிதர்களில் காளைகளான பாண்டவர்கள், அந்த அந்தணரை {வியாசரை} வழியனுப்பிவிட்டு, மகிழ்ச்சி நிறைந்த இதயங்களுடன் தங்கள் தாயை {குந்தியை} தங்கள் முன்பு விட்டு (பாஞ்சாலம் நோக்கி) முன்னேறினர். அந்த எதிரிகளை அழிப்பவர்கள், தங்கள் இலக்கை அடைய வடக்கு நோக்கி இரவும் பகலுமாகப் பயணித்தனர். புருவத்தில் பிறை குறி தாங்கியிருக்கும் சிவனின் புனிதமான நகரத்தை அடையும்வரை பயணித்தனர். அந்த மனிதர்களில் புலிகளான பாண்டுவின் மைந்தர்கள், கங்கையின் கரையை வந்தடைந்தனர். அந்தப் பெரும் ரத வீரனான தனஞ்சயன் {அர்ஜுனன்} கையில் விளக்குடன் {எரிகொள்ளி} முன் நடந்து அவர்களுக்குப் பாதையைக் காட்டி, அவர்களைப் (காட்டு விலங்குகளிடம் இருந்து) பாதுகாத்து வந்தான். அப்போது, அந்த கங்கையின் நீரில் தனிமையான அந்த சூழ்நிலையில், தனது மனைவியருடன் ஒரு கந்தர்வன் கர்வத்துடன் விளையாடிக் கொண்டிருந்தான்.
அந்த நதியை அணுகும் பாண்டவர்களின் பாத அடியோசைகள் அந்தக் கந்தர்வ மன்னனுக்குக் கேட்டது. பாத அடியோசையைக் கேட்ட அந்த பெரும்பலம் வாய்ந்த கந்தர்வன் மிகுந்த சினம் கொண்டு, அந்த எதிரிகளைத் தண்டிப்பவர்களான பாண்டவர்களைக் கண்டான். அவர்கள் {பாண்டவர்கள்} தங்கள் தாயாருடன் {குந்தியுடன்} வருவதைக் கண்டு அவர்களை {பாண்டவர்களை} அணுகி, தனது பயங்கரமான வில்லை வட்டமாக வளைத்து, "முதல் நாற்பது வினாடிகளைத் தவிர்த்து மாலையும் இரவும் சந்திக்கும் சந்திப்பொழுது முழுவதும், தங்கள் விருப்பத்திற்கேற்ற வகையில் எங்கும் செல்லக்கூடிய யக்ஷர்களும், கந்தர்வர்களும் மற்றும் ராட்சசர்களும் உலாவுவதற்காக நியமிக்கப்பட்டிருக்கிறது. மீத நேரமனைத்தும் மனிதன் வேலை செய்வதற்காக நியமிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

ஆகையால், அந்த நேரத்தில் லாபத்தின் மீதிருக்கும் பேராசையின் காரணமாக மனிதர்கள் எங்கள் அருகில் வந்தால், நாங்கள் இருவரும் (யக்ஷ, கந்தர்வர்கள்) ராட்சசர்களும் அந்த முட்டாள்களை {மனிதர்களைக்} கொன்றுவிடுவோம். ஆகையால், மன்னர்களைத் தலைமையாகக் கொண்டு இந்த நேரத்தில் குளங்களை அணுகினாலும் வேதங்களை அறிந்த மனிதர்கள் அவர்களை மெச்சுவதில்லை. தூரத்தில் நில், என்னை அணுகாதே. நாங்கள் பகீரதியின் நீரில் {கங்கையின்} குளித்துக் கொண்டிருப்பதை நீங்கள் அறியவில்லையா? சுயபலத்தில் நம்பிக்கையுள்ள கந்தர்வன் அங்காரபர்ணன் {Angaraparna} நான் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள். நான் பெருமையும், கர்வமும் கொண்டவனும் குபேரனின் {Kuvera} நண்பனும் ஆவேன். இது எனது புலனுணர்வுகளைத் தணித்துக் கொள்ள நான் விளையாடும் எனது கானகமாகும். கங்கைக்கரையிலுள்ள இக்கானகம் அங்காரபர்ணம் என்ற எனது பெயர் கொண்டதாகும். இங்கே தேவர்களோ, கபாலிகர்களோ, கந்தர்வர்களோ, யக்ஷர்களோ கூட வர முடியாது. குபேரனின் கிரீடத்தில் உள்ள பிரகாசமான அணிகலனான என்னை அணுகுவதற்கு எப்படி நீங்கள் துணிந்தீர்கள்?" என்று கேட்டான் {அங்காரபர்ணன்}.

கந்தர்வனின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட அர்ஜுனன், "மரமண்டையே {மடையனே} பகலாகட்டும், இரவாகட்டும், சந்திப் பொழுதாகட்டும், சமுத்திரத்திலிருந்தும், இமயத்தின் பகுதிகளிலிருந்தும், இந்த நதியிலிருந்தும் மற்றவர்களைத் தடுக்க யாரால் முடியும்? ஓ விண்ணதிகாரியே, வயிறு காலியாக இருந்தாலும், நிறைந்திருந்தாலும், அது இரவானாலும் பகலானாலும், நதிகளில் முதன்மையான கங்கைக்கு வருவதற்கென்று குறிப்பிட்ட நேரமெல்லாம் கிடையாது. அதன் காரணமாக, பலம் வாய்ந்த நாங்கள், உன்னைத் தொந்தரவு செய்வதை மதிக்க மாட்டோம். தீயவனே, போரில் பலவீனமானவர்களே உன்னை வழிபடுவார்கள்.

இமயத்தின் பொன் முகடுகளிலிருந்து வெளிவரும் இந்த கங்கை, ஏழு நீரோடைகளாகப் பிரிந்து சமுத்திரத்தின் நீரில் கலக்கிறது. கங்கை, யமுனை, சரஸ்வதி, விதஷ்தா, சரயு, கோமதி மற்றும் கண்டகி ஆகிய இந்த ஏழு நீரோடைகளில் {ஆறுகளில்} நீரெடுத்து குடிப்பவர்கள், தங்களது அனைத்துப் பாவங்களையும் துடைத்தெறிகிறார்கள்.

ஓ கந்தர்வா, இந்தப் புனிதமான கங்கை, அளகநந்தை என்ற தேவலோகப் பகுதியிலிருந்து பாய்கிறது. அது பித்ருகளின் உலகத்தில், பாவிகளால் கடக்க முடியாத வைதரணீ ஆகிறது என்று கிருஷ்ண துவைபாயனரே {வியாசரே} சொல்லியிருக்கிறார். இந்த அதிர்ஷ்டமான தேவலோக நதி {கங்கை}, ஒருவனை அனைத்து ஆபத்துகளிலிருந்து காத்து அவனை சொர்க்கத்திற்கு அழைத்துச் செல்லக் கூடியது. அப்படியிருக்கும் போது எங்களைத் தடுக்க நீ ஏன் விரும்புகிறாய்? உனது இந்த செயல் நித்திய அறச்செயலுக்கு இசைவாயில்லை. அனைத்து ஆபத்துகளிலிருந்தும் விடுதலை அடைய வந்திருக்கும் எங்களை யாரும் தடுக்க முடியாது. உனது வார்த்தைகளைப் புறக்கணித்து, பகீரதியின் இந்தப் புனிதமான நீரைத் தொடாமல் இருப்போமா?." என்றான் {அர்ஜுனன்}.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "அர்ஜுனனின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட அங்காரபர்ணன் பெருஞ்சினம் கொண்டு, தனது வில்லை வட்டமாக வளைத்து, கொடும்பாம்புகளைப் போன்ற அவனது அம்புகளை பாண்டவர்கள் மீது அடிக்க ஆரம்பித்தான். பிறகு பாண்டுவின் மைந்தனான தனஞ்சயன் {அர்ஜுனன்}, ஒரு கையில் {தோல்} கவசத்துடனும், ஒரு கையில் விளக்கு பந்தத்துடனும் அந்த அம்புகள் அனைத்தையும் விலக்கி அந்த கந்தர்வனிடம், "ஓ கந்தர்வா, ஆயுதங்களின் நிபணத்துவம் வாய்ந்தவர்களை பயமுறுத்த எண்ணாதே, அப்படி நீ வீசும் ஆயுதங்கள் நீர்க்குமிழி போல மறைந்து போகும். ஓ கந்தர்வா, நீ மனிதர்களை விட {வீரத்தில்} உயர்ந்தவன் என்று நான் கருதுகிறேன். ஆகையால் தெய்வீக ஆயுதங்களைக் கொண்டு நான் போரிடுவேன். கபடப் போர் செய்ய மாட்டேன். (நான் உன் மீது இப்போது வீசப்போகும்) இந்த நெருப்பாலான ஆயுதத்தை, இந்திரனின் மரியாதைக்குரிய குருவான பிருஹஸ்பதி பரத்வாஜருக்குக் கொடுத்தார், அவரிடம் {பரத்வாஜரிடம்} இருந்து அதை அக்னிவேஸ்யர் {Agnivesya} அடைந்தார். அக்னிவேஸ்யரிடமிருந்தும், அந்தணர்களில் முதன்மையான எனது குரு துரோணர் அடைந்தார். அவர் {துரோணர்} அதை {நெருப்பாலான ஆயுதத்தை} எனக்குக் கொடுத்தார்."

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்ன அந்தப் பாண்டவன் {அர்ஜுனன்}, தனது நெருப்பாலான ஆயுதத்தை அந்த கந்தர்வன் மீது ஏவினான். அவ்வாயுதம் அந்த கந்தர்வனின் ரதத்தை ஒரு நொடிப்பொழுதில் எரித்தது. அந்த ஆயுதத்தின் வல்லமையால் உணர்விழந்த அந்தப் பெரும்பலம் வாய்ந்த கந்தர்வன், அந்த ரதத்திலிருந்து தலைகீழாக விழுந்தான். தனஞ்சயன் {அர்ஜுனன்} மலர்மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்த அவனது தலைமுடியைப் பற்றி, உணர்விழந்து கிடந்த அந்த கந்தர்வனைத் தனது சகோதரர்களிடம் இழுத்துச் சென்றான். இதைக்கண்ட கந்தர்வனின் மனைவியான கும்பீனசி, தனது கணவனை {அங்காரபர்ணனைக்} காக்க விரும்பி, யுதிஷ்டிரனிடம் ஓடி, அவனின் {அங்காரபர்ணனின்} பாதுகாப்பை வேண்டினாள். அந்த கந்தர்வி, "ஓ மேன்மைமிக்கவரே, உமது பாதுகாப்பை எனக்கு அருளும்! எனது கணவரை விடுவியும்! ஓ தலைவா, எனது பெயர் கும்பீனசி {Kumbhinasi}, இக்கந்தர்வரின் மனைவி, நான் உமது பாதுகாப்பைக் கோருகிறேன்!" என்று கேட்டாள். (இப்படித் துயருற்ற) அவளை {கும்பீனசியை} கண்ட யுதிஷ்டிரன் அர்ஜுனனிடம், "ஓ எதிரிகளை அழிப்பவனே, ஓ குழந்தாய், வீரமற்று, பெண்ணின் பாதுகாப்பை அடைந்து, புகழை இழந்து,  போரில் தோற்றவனை யார்தான் கொல்வார்கள்?" என்று கேட்டான். அதற்கு அர்ஜுனன், "ஓ கந்தர்வா, உனது உயிரைப் பெற்றுக்கொண்டு செல். வருத்தப்படாதே. குருக்களின் மன்னர் யுதிஷ்டிரன் உனக்கு கருணை காட்டச் சொல்லி எனக்கு கட்டளையிட்டிருக்கிறார்.." என்றான்.

அதற்கு அந்த கந்தர்வன் {அங்காரபர்ணன்}, "நான் உன்னால் தோற்கடிக்கப்பட்டேன். ஆகையால், நான் எனது அங்காரபர்ணன் (ஒளிரும் வாகனம் என்ற பொருள் கொண்ட) என்ற எனது பெயரைக் கைவிடுகிறேன். ஓ நண்பா, எனது பலம் ஒடுக்கப்பட்ட பிறகு, கர்வங்கொண்ட பெயரை வைத்திருக்கக்கூடாது. தெய்வீக ஆயுதங்களைத் தாங்கியிருக்கும் ஓ அர்ஜுனா, உன்னை அடைய நான் புண்ணியம் செய்திருக்க வேண்டும். கந்தர்வர்கள் மட்டுமே அறிந்த மாய சக்திகளை (மாயத்தை உற்பத்தி செய்யும் நுணுக்கம்) நான் உனக்குக் கொடுக்க விரும்புகிறேன். தோற்றத்தில் வித்தியாசமான அற்புதமான எனது ரதம் உனது நெருப்பாயுதத்தால் எரிக்கப்பட்டது. இதற்கு முன்பு எனது அழகான தேருக்காக அந்தப் பெயரால் அழைக்கப்பட்ட நான் {சித்திர ரதன்}, இப்போது எரிந்த அந்த தேரின் பெயரைக் கொள்ள வேண்டும். மாயையை உற்பத்தி செய்யும் அறிவியலை முன்பு நான் எனது துறவு நோன்புகளால் அடைந்தேன். அந்த அறிவியலை நான் எனது உயிரைக் காப்பாற்றிய உனக்கு இன்று அளிக்கிறேன். ஒருவன் தனது எதிரியை பலத்தால் வென்ற பிறகு, அந்த எதிரி கேட்கும்போது அவனது உயிரைத் திருப்பித் தருபவன், என்ன அதிர்ஷ்டத்திற்குத்தான் தகுதியில்லாதவன்? இந்த அறிவியலுக்குப் பெயர் சாக்ஷுஷி {Chakshushi} என்பதாகும். இது மனுவால் {Manu} சோமனுக்கும் {Soma}, சோமனால் விஸ்வவசுக்கும் {Viswavasu}, கடைசியில் விஸ்வவசுவால் எனக்கும் உரைக்கப்பட்டது.

ஒரு சக்தியும் இல்லாத என்னிடம், எனது குரு {விஸ்வவசு} மூலமாக வந்தடைந்த அந்த அறிவியல், என்னிடம் வந்ததால் கனியற்றிருக்கிறது. நான் அதன் தோற்றத்தையும், மாற்றங்களையும் விவரித்தேன். இப்போது அதன் சக்தியைக் கேள்! ஒருவன், (இதன் துணை கொண்டு) அவன் விரும்பியதைப் பார்க்கலாம். அதேபோல் விரும்பியவாறும் (பொதுவாகவும், குறிப்பாகவும்) பார்க்கலாம். ஒருவன் இந்த அறிவியலை, ஆறுமாதங்கள் ஒற்றைக் காலில் நின்றால் அடையலாம். இருப்பினும் நான் உனக்கு இந்த அறிவியலை எந்த கடினமான நோன்பும் நோற்காமல் கொடுக்கிறேன். ஓ மன்னா, இந்த அறிவாலேயே {கந்தர்வர்களாகிய} நாங்கள் மனிதர்களை விட மேன்மையாக இருக்கிறோம். ஆன்ம பார்வை கொண்டு எதையும் நாங்கள் பார்க்க முடிவதால் நாங்கள் தேவர்களுக்குச் சமமானவர்களாகவும் இருக்கிறோம். ஓ மனிதர்களில் சிறந்தவனே {அர்ஜுனனே}, நான் உனக்கும் உனது சகோதரர்களுக்கும் கந்தர்வர்களின் நாட்டில் பிறந்த நூறு {100} குதிரைகளைக் கொடுக்க விரும்புகிறேன். தெய்வீக நிறத்துடன், மனோ வேகம் கொண்ட அக்குதிரைகள் தேவர்களையும் கந்தர்வர்களையும் சுமக்க நியமிக்கப்பட்டிருந்தன. அவை சதையற்று ஒல்லியாக இருந்தாலும் அவை களைப்படைவதில்லை, எக்காரணம் கொண்டும் துயரடைவதில்லை. பழங்காலத்தில் வஜ்ராயுதம் {இடியுடன் கூடிய மின்னலான இந்திரனின் ஆயுதம்} தேவர்கள் தலைவனால் (விரித்தாசுரனால்) விரிதனைக் கொல்ல உருவாக்கப்பட்டது. ஆனால், அது அவன் மீது ஏவப்பட்டபோது, விரிதாசுதரின் தலைபட்டு அது நூறு துண்டுகளாக உடைந்தது. அந்த துண்டுகளைத் தேவர்கள் மரியாதையுடன் வணங்குகின்றனர். அவை மூவுலகத்திலும், வஜ்ராயுதத்தின் பகுதிகளாக அதன் புகழுக்காக அறியப்படுகிறது. வேள்வித்தீயில் தெளிந்த நெய்யை விடும் அந்தணர்களின் கரங்களும், க்ஷத்திரியர்கள் போர் புரியும் ரதங்களும், வைசியர் செய்யும் தானமும், சூத்திரர் செய்யும் சேவையும் அந்த வஜ்ரத்தின் சிதறிய பாகங்களே. ஆகையால், க்ஷத்திரியர்களின் ரதத்தின் ஒரு பகுதியாக குதிரைகள் இருப்பதால், அவை அழிக்கப்பட முடியாதவை என்று நம்பப்படுகிறது. க்ஷத்திரியனின் தேரை அலங்கரிக்கும் குதிரை, வடவனின் வாரிசாகிறது. கந்தர்வர்களின் பகுதியில் பிறந்த இக்குதிரைகள், அதன் முதலாளிகள் விரும்புவது போல எந்நிறத்தையும்  எவ்வேகத்தையும் கொள்ளும்.  நான் கொடுக்கும் இந்த எனது குதிரைகள், உங்கள் விருப்பங்களை எப்போதும் நிறைவேற்றும்.

கந்தர்வனின் இவ்வார்த்தைகளைக் கேட்ட அர்ஜுனன், "ஓ கந்தர்வா, ஆபத்து காலத்தில் உனது உயிரை அடைந்ததால் நீ இந்த அறிவியலையும், குதிரைகளையும் கொடுப்பதாய் இருந்தால், நான் அவற்றைக் கொடையாகக் கொள்ள மாட்டேன்." என்றான். அதற்கு அந்த கந்தர்வன், "ஒரு சிறப்பு வாய்ந்த மனிதரைச் சந்திப்பது எப்போதும் திருப்தியின் ஊற்றுக்கண்ணாகும். அதுவும் தவிர்த்து நீ எனக்கு எனது உயிரை அளித்திருக்கிறாய். உன்னால் திருப்தியடைந்து, நான் இந்த அறிவியலை உனக்குக் கொடுக்கிறேன். எனினும் அக்கடமை அனைத்தும் ஒரு புறம் மட்டும் இருக்காது. ஓ பீபத்சு {பீபத்சு} {அர்ஜுனா}, ஓ பரத குலத்தின் காளையே, நான் உனது அற்புதமான தெய்வீக ஆயுதமான நெருப்பாயுதத்தை {அக்னேயாவை} உன்னிடமிருந்து எடுத்துக் கொள்வேன்." என்றான்.

அர்ஜுனன், "நான் உனது குதிரைகளை எனது ஆயுதத்துக்கான பண்டமாற்றாகப் பெற்றுக் கொள்கிறேன். நமது நட்பு நிலைத்திருக்கட்டும். ஓ நண்பா, மனிதர்களாகிய நாங்கள் கந்தர்வர்கள் முன் பயந்து நிற்க வேண்டிய அவசியம் என்ன என்பதைச் சொல். எதிரிகளைத் தண்டிப்பவர்களான நாங்கள் அறம்சார்ந்தவர்கள். வேதமறிந்தவர்கள். ஓ கந்தர்வா, இரவு நேரத்தில் பயணம் செய்யும் எங்களை நீங்கள் கண்டிக்கிறீர்கள்", என்று கேட்டான்.

அதற்கு கந்தர்வன், "மனைவிகளற்றவர்கள் நீங்கள் (கல்வி காலம் நிறைந்த பிறகும்), நீங்கள் எந்தக் குறிப்பிட்ட ஆசிரமத்தையும் (வாழ்க்கை முறையையும்) ஏற்றுக் கொள்ள வில்லை {பிரம்மச்சரியம், இல்லறம், வானப்பிரஸ்தம், சந்நியாசம் ஆகிய நான்கு வாழ்க்கைமுறைகள்}. கடைசியாக, நீங்கள் அந்தணரை முன்கொண்டு நடக்கவில்லை. ஆகையால், பாண்டு மைந்தர்களே, நீங்கள் என்னால் கண்டிக்கப்பட்டீர்கள். யக்ஷர்களும், ராட்சசர்களும், கந்தர்வர்களும், பிசாசங்களும், உரகங்களும், தானவர்களும் குரு பரம்பரையினரின் வரலாற்றை அறிந்து வைத்துள்ளனர். அதில் ஞானமும் கொண்டுள்ளனர். ஓ வீரர்களே, நாரதரிடமிருந்தும், மற்ற தெய்வீக முனிவர்களிடமிருந்தும் உங்கள் மூதாதையர்களின் நற்செயல்களை அறிந்து வைத்திருக்கிறேன். கடலைக் கச்சையாக அணிந்திருக்கும் இந்த உலகை நான் சுற்றி வரும்போது உனது குலத்தின் வீரத்தைக் கண்டிருக்கிறேன். ஓ அர்ஜுனா, மூன்று உலகங்களின் அவரது ஆயுத அறிவுக்காவும், வேத அறிவுக்காகவும் புகழப்படும் பரத்வாஜரின் மகனான உனது குருவையும் {துரோணரையும்} நான் அறிவேன். ஓ குரு குலத்தின் புலியே, ஓ பிருதையின் {குந்தியின்} மைந்தனே, நான் தர்மன், வாயு, சகரன், அஸ்வினி இரட்டையர்கள், மற்றும் பாண்டுவாகிய குருகுலத்தை என்றும் நிலைக்க வைத்திருக்கும் ஆறு மூலங்களையும் அறிவேன். இவர்கள் உங்கள் குலத்தை தழைக்க வைக்கும் தேவர்களும் மனிதர்களும் ஆவர். நீங்கள் ஐந்து சகோதரர்களும், கல்வி கற்று, உயர்ந்த ஆன்மா கொண்டு, அனைத்து ஆயுதங்களிலும் முதன்மையடைந்த அறம்சார்ந்தவர்கள் என்பதையும் அறிவேன். உங்கள் நல்ல இதயங்களையும், களங்கமற்ற நடத்தைகளையும் அறிந்தே நான் உங்களைக் கண்டித்தேன். ஓ குரு குலத்தவரே, பலம் நிறைந்த எந்த மனிதனும் தனது மனைவின் எதிரில் தவறாக நடத்தப்பட்டால் பொறுமையாக இருக்க மாட்டான். ஓ குந்தியின் மைந்தா {அர்ஜுனா}, குறிப்பாக ஒருவனுக்கு இருளின் ஆதிக்கம் அதிகரிக்கும்போது கரத்தின் பலம் அதிகரிக்கும்போது, அதுவும் அவனது மனைவி அவனுடன் இருக்கும்போது பொறுமையாக இருக்க மாட்டான். ஆகவேதான் நான் கோபம் கொண்டேன். ஓ நோன்பு நோற்பவர்களின் சிறந்தவர்களே, இருப்பினும் நான் உங்களால் போரில் வீழ்த்தப்பட்டேன். நான் ஏன் இந்த இழிந்த நிலையை அடைந்தேன் என்பதைக் குறித்து கேளுங்கள். பிரம்மச்சரியமே வாழ்க்கை முறையில் உயர்ந்தது. இப்போது நீங்கள் அந்த அந்த முறையிலேயே இருக்கிறீர்கள். அதனால்தான், ஓ பார்த்தா {அர்ஜுனா}, நான் போரில் உங்களால் வீழ்த்தப்பட்டேன். ஓ எதிரிகளைத் தண்டிப்பவர்களே, மணம்புரிந்த எந்த க்ஷத்திரியன் எங்களுடன் இரவில் போரிட்டாலும், அவன் உயிருடன் தப்பவே முடியாது.

ஆனால், ஓ பார்த்தா {அர்ஜுனா}, ஒரு அந்தணனால் சுத்திகரிக்கப்பட்ட மணம் புரிந்த க்ஷத்திரியன், தனது மாநிலத்தின் புரோகிதரை நன்றாக கவனித்துக் கொள்பவன் இரவில் உலவுபவர்களைத் தனது பலத்தால் அழிப்பான். ஓ தபதியின் மைந்தனே {அர்ஜுனனே}, ஆகையால் மனிதர்கள், எப்போதும் கற்ற புரோகிதர்களை தாங்கள் செய்ய விரும்பும் அனைத்து நற்காரியங்களிலும் நியமித்துக்கொள்ள வேண்டும். வேதங்களை அதன் ஆறு கிளைகளுடன் அறிந்து, சுத்தமாகவும், உண்மையாகவும், அறம்சார்ந்த ஆன்மாக கொண்டு, சுயகட்டளை கொண்ட அந்தணன், ஒரு மன்னனுக்கு புரோகிதனாக இருக்கத் தகுதி வாய்ந்தவன்.

நீதிகளின் விதிகளை அறிந்த அந்தணனைப் புரோகிதனாக அடைந்த ஒரு ஏகாதிபதி என்றும் வெற்றி வாகை சூடுபவனாக இருந்து, தனது வார்த்தைகளுக்குத் தலைவனாக இருந்து, நன்னடத்தையோடு இருந்து, இறுதியில் சொர்க்கத்தை அடைவான். கிடைக்காதது கிடைக்க, தான் கொண்டதைக் காக்க ஒரு மன்னன் எப்போதும் தகுதி வாய்ந்த ஒரு புரோகிதரை அடைய வேண்டும். தனது வளமையை விரும்பும் ஒருவன் எப்போதும் புரோகிதரின் வழிநடத்துதலோடு செயல்பட்டால், அவன் கடலை கச்சையாக அணிந்திருக்கும் முழு உலகத்தையும் அடைவான். ஓ தபதியின் மைந்தனே {அர்ஜுனனே}, அந்தணன் இல்லாத ஒரு மன்னன், தனது வீரத்தால் நிலத்தையோ அல்லது, பிறப்பால் மட்டுமே புகழையோ அடைய முடியாது. ஆகையால், ஓ குரு குலத்தை தழைக்க வைப்பவனே, அந்தணர்களை அதிகாரத்தில் வைத்திருக்கும் அரசாட்சி நீடித்திருக்கும் என்பதை அறிந்து கொள்", என்றான் {சித்ரரதன்}.


Wednesday, July 31, 2013

அந்தணர் சொன்ன துரோணர் துருபதன் கதை - ஆதிபர்வம் பகுதி 168

Drona and Drupada story said by the Brahmana | Adi Parva - Section 168 | Mahabharata In Tamil

(சைத்ரரத பர்வத் தொடர்ச்சி)

அந்தணர், "கங்கை நதி, சமவெளியை அடையும் பகுதியின் அருகில், கடுந்தவங்களுக்குத் தன்னை அர்ப்பணித்த ஒரு பெரும் முனிவர் இருந்தார். கடும் நோன்புகள் நோற்று, பெரும் ஞானம் கொண்ட அவர் பரத்வாஜர் என்ற பெயர் பெற்றிருந்தார். ஒரு நாள் தனது சுத்திகரிப்பு காரியங்களுக்காக கங்கைக்கு வந்த அவர், அப்சரஸ் கிரிடச்சி தனது சுத்திகரிப்பை முடித்துக் கொண்டு கரையில் நின்று கொண்டிருந்ததைக் கண்டார்.

அப்போது, காற்று எழுந்து, அங்கே நின்று கொண்டிருந்த அப்சரசின் ஆடையை விலக்கியது. ஆடை விலகிய அவளைக் கொண்ட முனிவர் காமங்கொண்டார். இளமையிலிருந்தே தன்னை அடக்கிக் கடுமையான நோன்புகள் நோற்றிருந்தும், அவர் காமனின் ஆளுகையை உணர்ந்தார். அதன்காரணமாக அவரது உயிர்நீர் வெளியே வந்தது. அப்படி அது வெளியே வரும்போதும், அவர் அதை ஒரு பானையில் (துரோணம்) பிடித்தார். அப்படிப் பானையில் பாதுகாக்கப்பட்ட அந்த நீரால் அவருக்கு துரோணர் என்று அழைக்கப்பட்ட ஒரு மகன் பிறந்தார். துரோணர் அனைத்து வேதங்களையும், அதன் பல கிளைகளையும் கற்றுத் தேர்ந்தார்.


பரத்வாஜருக்கு பிருஷதன் என்ற பாஞ்சால மன்னன் நண்பனாக இருந்தான். துரோணர் பிறந்த நேரத்தில், பிருஷதன் துருபதன் என்ற பெயர் கொண்ட மகனைப் பெற்றான். பிருஷதனின் மகனான அந்த க்ஷத்திரியக்காளை, தினமும் பரத்வாஜரின் ஆசிரமத்திற்கு சென்று, துரோணருடன் விளையாடவும் கல்வி கற்கவும் செய்தான்.

பிருஷதன் இறந்த பிறகு, துருபதன் அரியணை ஏறினான். அவ்வேளையில் (பெரும் அந்தண வீரரான) ராமன் {பரசுராமன்}(தனது ஓய்வை அறிவித்து கானகம் புறப்படும் மாலை வேளையில்) தனது செல்வங்களையெல்லாம் கொடுத்துவிடத் தீர்மானித்திருக்கிறார் என்பதை துரோணர் கேள்விப்பட்டார்.

இதைக் கேட்ட பரத்வாஜரின் மகன், கனாகத்திற்குள் ஓய்வுக்காகப் புகப் போகும் ராமனிடம் {பரசுராமனிடம்} சென்று, "ஓ அந்தணர்களில் சிறந்தவரே, என்னை துரோணன் என்று அறிந்து கொள்ளும். நான் உம்மிடம் செல்வத்தை அடைய வந்திருக்கிறேன்." என்றார். அதற்கு ராமன், நான் எல்லாவற்றையும் கொடுத்துவிட்டேன். இப்போது என்னிடம் இருப்பதெல்லாம், எனது இந்த உடலும், எனது ஆயுதங்களும் மட்டும்தான். ஓ அந்தணா, எனது உடலோ அல்லது எனது ஆயுதங்களோ, இந்த இரண்டில் ஒன்றை நீ என்னிடம் கேட்கலாம்." என்றார். அதற்கு துரோணர், "ஐயா, உமது ஆயுதங்களை (அதன் மர்மங்களுடன்), அதைத் தொடுக்கவும், திரும்பப் பெறவும் உரிய வழிகளுடன் எனக்குத் தாரும்." என்று கேட்டார்.

அந்தணர் தொடர்ந்தார், "பிறகு பிருகு குலத்தில் வந்த ராமன், "அப்படியே ஆகட்டும்" என்று சொல்லி, தனது ஆயுதங்களையெல்லாம் துரோணருக்குக் கொடுத்தார். இதனால், துரோணர் வெற்றிமகுடம் சூடியவராகத் தன்னை நினைத்துக் கொண்டார். பெரும் சக்தி வாய்ந்த ஆயுதங்களையெல்லாம் ராமனிடம் இருந்து பெற்ற துரோணர், பிரம்மாயுதத்தை அழைத்து மிகவும் மகிழ்ந்து, அதைப் பெற்றதால், தான் அனைத்து மனிதர்களிலும் மேன்மை அடைந்ததாகத் தன்னை நினைத்துக் கொண்டார். அந்த பெரும் சக்திவாய்ந்த பரத்வாஜரின் மகன், மன்னன் துருபதனிடம் சென்றார். மனிதர்களில் புலியான அந்த ஏகாதிபதியை அணுகிய அவர், "என்னை உனது நண்பனாக அறிந்து கொள்" என்றார். இதைக் கேட்ட துருபதன், "தாழ்ந்த பிறப்பு பிறந்தவன், சுத்தமான உயர்ந்த பிறப்பில் வந்தவனிடம் நண்பனாக இருக்க முடியாது, ரதவீரனல்லாதவன், ரதவீரனின் நண்பனாக முடியாது. அப்படியே மன்னனல்லாதவன், ஒரு மன்னனுக்கு நண்பனாக முடியாது.

ஆகையால், (நமது) முந்தைய நட்பை ஏன் (மீட்க) விரும்புகிறீர்?

அந்தணர் தொடர்ந்தார், "பெரும் புத்திசாலித்தனத்தைக் கொடையாகக் கொண்ட துரோணர், இதனால் பெரும் துன்பத்துக்குள்ளாகி, பாஞ்சால மன்னனை அவமதிக்க சரியான சந்தர்ப்பத்தை மனதில் நிச்சயித்துக் கொண்டு, யானையின் பெயரால் அழைக்கப்படும் குருக்களின் (கௌரவர்களின்) தலைநகரத்திற்குச் சென்றார். அங்கே பீஷ்மர் தனது பேரப்பிள்ளைகளை, பரத்வாஜரின் மகனிடம் {துரோணரிடம்} கல்வி கற்க அனுப்பிவைத்தார். துரோணருக்கு அனைத்து விதமான செல்வங்களையும் பரிசளித்தார். மன்னன் துருபதனை அவமதிக்க விரும்பிய துரோணர், தனது சீடர்கள் அனைவரையும் கூட்டி, "பாவங்களற்றவர்களே, நீங்கள் ஆயுதகல்வி கற்ற பிறகு, நான் மனதில் நினைத்திருப்பதை எனக்குக் குருதட்சணையாக நீங்கள் தர வேண்டும்." என்று கேட்டார். அர்ஜுனனும் மற்றவர்களும் தங்கள் குருவிடம், "அப்படியே ஆகட்டும்" என்றனர். பிறகு நினைத்த குறியை அடித்து, ஆயுதங்களில் திறமையடைந்த பாண்டவர்களிடம் "பிருஷதனின் மகன் துருபதன், சத்திரவதிக்கு {காம்பில்யம் என்று நினைக்கிறேன்} மன்னனாவான். அவனிடம் இருந்து அவனது நாட்டைப் பறித்து, என்னிடம் கொடுங்கள்." என்று தனது குருதட்சணையைக் கேட்டார். பிறகு பாண்டவர்கள் போரில் துருபதனை வீழ்த்தி, அவனை அவனது அமைச்சர்களுடன் கைதியாக்கி, துரோணரிடம் கொடுத்தனர். துரோணர் வீழ்ந்த ஏகாதிபதியிடம், "ஓ மன்னா, நான் உனது நட்பைக் கோருகிறேன்; மன்னனல்லாதவன் மன்னனின் நட்பை நாடத் தகுதியில்லாதவனாகையால், ஓ யக்ஞசேனா {துருபதா}, நான் உனது நாட்டை நமக்குள் இரண்டாகப் பிரித்துக் கொள்ளத் தீர்மானிக்கிறேன். நீ பகீரதிக்கு (கங்கைக்கு) தெற்கே உள்ள நாட்டை ஆண்டு கொள். அதே வேளை வடக்கை நான் ஆண்டு கொள்கிறேன்." என்றார்.

அந்தணர் தொடர்ந்தார், "ஞானமுள்ள பரத்வாஜரின் மகனால் இப்படிச் சொல்லப்பட்ட பாஞ்சால மன்னன், அந்த அந்தணர்களில் சிறந்தவரிடம், மனிதர்களில் முதன்மையானவரிடம், "ஓ பரத்வாஜரின் உயர் ஆன்ம மகனே, நீ அருளப்பட்டிரு. நான் நமக்குள் நிலைத்த தெய்வீகமான நட்பை விரும்புகிறேன்." என்றான். இப்படி ஒருவருக்கொருவர் நிரந்தர ஒப்பந்தத்தை நிறுவிக் கொண்டனர். பிறகு துரோணரும் பாஞ்சால மன்னனும் அவரவர் எங்கிருந்து வந்தனரோ அங்கேயே சென்றனர். ஆனால் இந்த அவமதிப்பு மன்னனின் மனதிலிருந்து ஒரு நொடிப்பொழுதும் அகலவில்லை. இதயத்தில் துன்பம் கொண்ட அந்த மன்னன் தனது நாட்களை அப்படியே போக்கினான்.


Sunday, July 21, 2013

ஹிடிம்பனைக் கொன்றான் பீமன் - ஆதிபர்வம் பகுதி 156

Bhima Killed Hidimva | Adi Parva - Section 156 | Mahabharata In Tamil

பீமனைக் கோபமூட்டும் அர்ஜுனன்
(ஹிடிம்ப வத பர்வம்)

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "தங்கள் தாயுடன் உறக்கத்திலிருந்து எழும்பிய அந்த மனிதர்களில் புலி போன்றவர்கள், ஹிடிம்பையின் அசாதாரண அழகைக் கண்டு வியந்தனர். குந்தி, அவளது அழகைக் கண்டு ஆச்சரியப்பட்டு, அவளிடம் இனிமையாக, "ஓ தேவர்களின் மகளைப் போல இருப்பவளே, நீ யாருடையவள்? யார் நீ? ஓ அழகான நிறம் கொண்டவளே, என்ன காரியமாக நீ இங்கே வந்திருக்கிறாய்? எங்கிருந்து வந்திருக்கிறாய்? நீ கானக தேவதையாகவோ அல்லது அப்சரஸாகவோ இருப்பின், உன்னைப் பற்றி முழுமையாக சொல்லி, நீ ஏன் இங்கிருக்கிறாய் என்பதையும் சொல்." என்று கேட்டாள். அதற்கு ஹிடிம்பை, "நீ பார்த்துக் கொண்டிருக்கும், நீல மேக நிறம் கொண்ட {இருண்ட} இந்த விரிந்த கானகம், ஹிடிம்பன் என்ற ராட்சசனின் வசிப்பிடமாகும். ஓ அழகான பெண்மணியே, என்னை அந்த ராட்சசத் தலைவனுடைய தங்கையாக அறிந்து கொள்.

மதிப்புக்குரிய பெண்மணியே, நான் எனது சகோதரனால் ஏவப்பட்டு, உன்னையும் உனது பிள்ளைகளையும் கொல்ல வந்தேன். கொடூரமான எனது சகோதரனின் கட்டளையால் இங்கு வந்த நான், உனது பலம்வாய்ந்த மகனைக் கண்டேன். ஓ அருளப்பட்ட மங்கையே, பிறகு, எல்லா உயிரினுள்ளும் உறையும் காதல் தேவன் என்னை, உனது மகனின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான். பிறகு, உனது பலம் வாய்ந்த மகனை எனது கணவராக நான் (மனதால்) தேர்ந்தெடுத்தேன். உங்களையெல்லாம் வெளியேற்ற என்னால் முடிந்த வரை முயன்றேன். ஆனால் (உனது மகனின் எதிர்ப்பால்) முடியவில்லை. பிறகு, அந்த நரமாமிசம் உண்பவன், எனது தாமதத்தைக் கண்டு, இந்த உனது பிள்ளைகளைக் கொல்ல இங்கே வந்தான். ஆனால் அவன், உனது பெரும் பலம் வாய்ந்த மகனான, எனது கணவரால் {பீமனால்} வலுக்கட்டாயமாக இழுத்துச் செல்லப்பட்டுள்ளான். நரனும் ராட்சசனும் ஆன அந்த இரும் பெரும் பலசாலிகளும் தங்கள் வீரத்தைக் காண்பித்து, சண்டையிட்டுக் கொண்டு, ஒருவரை ஒருவர் நசுக்கி, இந்த முழு பகுதியையும் தங்கள் சத்தத்தால் நிரப்பிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்." என்றாள்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "அவளது வார்த்தைகளைக் கேட்ட யுதிஷ்டிரன், அர்ஜூனன், நகுலன் மற்றும் பெரும் சக்தி படைத்த சகாதேவன் ஆகியோர் வேகமாக எழுந்து, பீமனும், ராட்சசனும் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டனர். ஒருவரை ஒருவர் முந்திக்கொண்டும், ஒருவரையொருவர் பெரும் பலத்துடன் இழுத்துக் கொண்டும் இரு சிங்கங்கள் மோதிக் கொள்வதைப் போல மோதிக் கொண்டனர். அவர்களது சண்டையால் எழுந்த தூசிப்படலத்தால், அந்தக் காடே பற்றி எரிவதுபோலத் தெரிந்தது. அவர்களது உடல்கள் தூசியால் மூடி, பார்ப்பதற்கு அவர்கள் பனியால் மூடப்பட்ட இரண்டு பெரும் மலைகளைப் போலிருந்தனர். பிறகு, பீமன் ராட்சசனால் ஒடுக்கப்படுவதைக் கண்ட அர்ஜுனன் மெதுவாக, உதடுகளில் புன்னகையுடன், "ஓ பெரும் கரம் கொண்ட பீமா, அஞ்சாதே! நீ இந்தப் பயங்கரமான ராட்சசனோடு சண்டையிட்டு களைத்துப் போவதை நாங்கள் (உறங்கிக் கொண்டிருந்ததால்), அறியாமல் இருந்தோம். உனக்கு உதவி செய்ய நான் இப்போது இங்கே நிற்கிறேன். நான் இந்த ராட்சசனைக் கொல்ல, நீ வழிவிடு. நகுலனும் சகாதேவனும் நமது தாயைக் காக்கட்டும்." என்றான். இதைக் கேட்ட பீமன், "ஓ சகோதரா, "அந்நியனைப் போல் நின்று சண்டையை மட்டும் பார் சகோதரா! முடிவை எண்ணி அஞ்சாதே. எனது கரங்கள் எட்டும் தூரத்திற்கு வந்த பிறகு, இவன் உயிருடன் தப்பமாட்டான்." என்றான். அர்ஜுனன், "ஓ பீமா, இந்த ராட்சசனை இவ்வளவு நேரம் உயிருடன் வைத்திருப்பதன் அவசியம் என்ன? ஓ எதிரிகளை ஒடுக்குபவனே, நாம் செல்ல வேண்டும். இன்னும் இங்கேயே தங்க முடியாது. கிழக்கு சிவக்கிறது, காலை சந்தி வரப்போகிறது. அக்காலத்தில் ராட்சசர்களின் பலம் கூடும். ஆகையால், ஓ பீமா, விளையாடாமல் துரிதமாக செயல்பட்டு இந்த பயங்கரமான ராட்சசனை உடனே கொல். நாளின் இரு சந்தி காலங்களில் ராட்சசர்கள் தங்கள் மாய சக்திகளைப் பயன்படுத்தி ஏமாற்றுவார்கள். உனது கரங்களில் பலம் அத்தனையையும் பயன்படுத்து." என்றான்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "அர்ஜுனனின் இந்தப் பேச்சால் கோபம் மூண்ட பீமன், பிரளய காலத்தில் பயன்படும் வாயுவின் (தனது தந்தையின்) பலத்தைக் கொண்டு, பெரும் கோபம் கொண்டு அந்த நீல மேகம் போன்ற ராட்சசனின் உடலைத் தூக்கி, நூறு முறை சுழற்றினான். பிறகு பீமன், அந்த நரமாமிசம் உண்பவனிடம், "ஓ ராட்சசா, உனது புத்திகூர்மை வீண். வீணாக இந்த பெருத்த புனிதமற்ற சதைகளை நீ வளர்த்திருக்கிறாய். ஆகையால் நீ புனிதமற்ற இறப்புக்கு தகுதியுள்ளவனே. நான் இன்று உன்னை ஒன்றுமில்லாமல் ஆக்கிவிடுகிறேன். நான் இன்று இந்தக் கானகத்தை முட்செடிகள் இல்லாத அருளப்பட்ட கானகமாக்குகிறேன். ஓ ராட்சசா, நீ மனிதர்களை உனது உணவாக இனி கொள்ள முடியாது." என்றான். அப்போது அர்ஜுனன், "ஓ பீமா, இந்த ராட்சசனைக் கொல்வது கடினமாக இருப்பின், நான் உனக்கு உதவி செய்து, நேரத்தைக் கடத்தாமல் உன்னுடன் சேர்ந்து அவனைக் கொல்கிறேன். அல்லது ஓ விருகோதரா {பீமா}, நான் தனியாக இந்த ராட்சசனைக் கொல்கிறேன். அதற்காவது வழிவிடு. நீ களைத்திருக்கிறாய். கிட்டத்தட்ட வேலையை முடித்துவிட்டாய். உனக்கு ஓய்வு தேவைப்படுகிறது." என்றான்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "அர்ஜுனனின் வார்த்தைகளைக் கேட்ட பீமன், நெருப்பெனக் கோபம் கொண்டு ராட்சசனைத் தரையில் தேய்த்து, அவனை மிருகத்தைக் கொல்வதைப் போலக் கொன்றான். அந்த ராட்சசன் கொல்லப்படும்போது, பயங்கரமான சத்தத்தை எழுப்பினான். அச்சத்தம் அக்கானகம் முழுதும் நிறைந்து, ஈரமான பேரிகை {நனைந்த மேளம்} போல ஆழமான சத்தமாக இருந்தது. பிறகு அந்த பலம்வாய்ந்த பீமன், அவ்வுடலை தனது கைகளில் பிடித்து, இரண்டாக மடித்து, நடுவில் உடைத்து அவனது சகோதரர்களைத் திருப்திப்படுத்தினான்.

ஹிடிம்பன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டதும், அவர்கள் பெரிதும் மகிழ்ந்து, நேரங்கடத்தாமல் எதிரிகளைத் தண்டிக்கும் பீமனை வாழ்த்தினர். பெரும் வீரம் கொண்ட அந்த சிறப்பு மிக்க பீமனை, பெரிதும் கொண்டாடிய அர்ஜுனன், அவனிடம், "மரியாதைக்குரிய அண்ணா, இக்கானகத்திற்கு அருகிலேயே ஒரு நகரமிருப்பதாக நான் நினைக்கிறேன். நீ அருளப்பட்டிருப்பாய். உடனே நாம் அங்கு சென்றால், துரியோதனனால் நமது சுவடுகளை அறிய முடியாது." என்றான்.

பிறகு, அந்த பலம்வாய்ந்த ரத வீரர்கள், அந்த மனிதர்களில் புலிகள், "அப்படியே ஆகட்டும்" என்று சொல்லி, தங்கள் தாயுடன் தொடர்ந்தனர். அவர்களை ராட்சசப் பெண் ஹிடும்பையும் பின்தொடர்ந்தாள்.



தமிழில் தட்டச்சு செய்ய இயலாதவர்கள், ஆங்கிலத்திலாவது உங்களது கருத்துகளை மறுமொழி பெட்டகத்தில் நிரப்பித் தெரிவியுங்கள். இவ்வலைப்பூவையும், வளரும் முழு மஹாபாரதத்தையும் செழுமைப்படுத்த அது உதவும்.

Tuesday, July 02, 2013

தூக்கமிழந்த திருதராஷ்டிரன் - ஆதிபர்வம் பகுதி 141

Dhritarashtra lost his sleep | Adi Parva - Section 141 | Mahabharata In Tamil

(சம்பவ பர்வம் - 77)

பதிவின் சுருக்கம் : இளவரசனாகப் பட்டமேற்றுக் கொண்ட யுதிஷ்டிரன்; பலராமனிடம் கதாயுத்தம் பயின்ற பீமசேனன்; அர்ஜுனனுக்குப் பிரம்மசிரஸ் என்ற ஆயுதத்தைக் கொடுத்த துரோணர்; திக்விஜயம் செய்த பீமார்ஜுனர்கள்; பாண்டவர்களின் வளர்ச்சியைக் கண்டு தூக்கமிழந்த திருதராஷ்டிரன்...

Dhritarashtra lost his sleep 
Adi Parva - Section 141
Mahabharata In Tamil
வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், “ஓ! மன்னா {ஜனமேஜயா}, ஒரு வருடம் சென்றதும், திருதராஷ்டிரன், மக்கள் மீது அன்பு கொண்டு, பாண்டுவின் மகனான யுதிஷ்டிரனை, அவனது உறுதிக்காகவும், மேலும், மனோபலம், பொறுமை, கருணை, வெளிப்படைத்தன்மை, மற்றும் நேர்மையான இதயம் ஆகியவற்றுக்காகவும் தன் அரசின் இளவரசனாக நிறுவினான்.(1,2) குறுகிய காலத்திற்குள், அந்தக் குந்தி மைந்தன் யுதிஷ்டிரன் தனது நன்னடத்தையாலும், நல்ல குணங்களாலும், கடமையில் கண்ணும் கருத்துமாக இருந்ததாலும், பாண்டுவின் செயற்கரிய செயல்களை மறையச் செய்தான்.(3) இரண்டாவது பாண்டவனான விருகோதரன் {பீமன்}, சங்கர்ஷனரிடம் (பலராமனிடம்) வாட்போரிலும், கதாயுத்தத்திலும், தேர்ப்போரிலும் தொடர்ந்து பாடங்களைக் கற்றுக் கொண்டிருந்தான்[1].(4) பீமனின் பயிற்சிக் காலம் முடிந்ததும், தியுமத்சேனனைப் போன்ற பலம் பெற்றுத் தொடர்ந்து தனது சகோதரர்களுடன் ஒற்றுமையாக வாழ்ந்து, தனது வீரத்தைப் பெருக்கத் தொடங்கினான்.(5)
[1] பாண்டவர்களுக்கு பலராமனும், கிருஷ்ணனும் ஏற்கனேவே அறிமுகமாகிவிட்டனர் என்பது இங்கே தெரிகிறது.

Sunday, June 30, 2013

துருபதன் சிறை பிடிக்கப்பட்டான் - ஆதிபர்வம் பகுதி 140

Drupada captured | Adi Parva - Section 140 | Mahabharata In Tamil

(சம்பவ பர்வம் - 76)

பதிவின் சுருக்கம் : துரோணருக்கு தக்ஷிணையாக துருபதனை சிறைபிடித்துவரச் சென்ற கௌரவர்கள்; கௌரவர்களை விரட்டிய பாஞ்சாலன்; கௌரவர்கள் திரும்பியதும், துருபதனைப் பிடிக்கச் சென்ற நான்கு பாண்டவர்கள்; துருபதனை உயிருடன் கைப்பற்றிய அர்ஜுனன்; துருபதனின் பாதி நாட்டை எடுத்துக் கொண்டு, மீதி நாட்டைக் கொடுத்த துரோணர்; துரோணரைக் கொல்லும் மகனைப் பெறுவதற்காக முயற்சி செய்த துருபதன்...

Drupada captured | Adi Parva - Section 140 | Mahabharata In Tamil
வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "பாண்டவர்கள் மற்றும் திருதராஷ்டிரன் மகனின் ஆயுதத் தேர்ச்சியைக் கண்ட துரோணர், தனது கூலியைக் {தக்ஷிணையைக்} கேட்கும் தருணம் வந்ததெனக் கருதினார்.(1) ஓ! மன்னா, ஆசானான துரோணர், ஒரு நாள், தனது சீடர்களை அழைத்து, அவர்கள் அனைவரிடம் இருந்தும் தன் தக்ஷிணையைப் பெறும் வகையில்,(2) "பாஞ்சால மன்னன் துருபதனிடம் போரிட்டு அவனைச் சிறைபிடித்து என்னிடம் கொண்டு வாருங்கள். அஃதுவே உங்களிடம் எனக்குக் கிடைக்கும் மிக ஏற்புடைய கூலியாக இருக்கும்" என்று கூறினார்.(3) அந்த வீரர்களும், "அப்படியே ஆகட்டும்" என்று சொல்லி, ஆசானுக்குக் தங்கள் காணிக்கையைக் கொடுக்க எண்ணி, அவரையும் அழைத்துக் கொண்டு வேகமாகத் தங்கள் தேர்களில் ஏறிப் புறப்பட்டனர்.(4) அந்த மனிதர்களில் காளைகள், போகும் வழியெங்கும் பாஞ்சாலர்களை தாக்கியபடியே சென்று, பெரும் பலம்வாய்ந்தவனான அந்தத் துருபதனின் நகரத்தை முற்றுகையிட்டுத் தாக்கினர்.(5)

Saturday, June 29, 2013

அர்ஜூனன் மாயாஜாலம் - ஆதிபர்வம் பகுதி 137

Arjuna showed his profound skill | Adi Parva - Section 137 | Mahabharata In Tamil

(சம்பவ பர்வம் - 73)

பதிவின் சுருக்கம் : சினம் கொண்ட பார்வையாளர்கள் துரியோதனனுக்கு ஆதரவாகவும், பீமனுக்கு ஆதரவாகவும் பிரிந்து நின்றது; பீமதுரியோதன மோதலை நிறுத்திய துரோணர்; அர்ஜுனன் செய்து காட்டிய மாயாஜாலத்தில் மயங்கிய மக்கள்; வாயிலில் கரவோசையைக் கேட்டுத் திரும்பிய மக்கள்; பரபரப்புடன் எழுந்து நின்ற துரியோதனன்...

Arjuna showed his profound skill | Adi Parva - Section 137 | 
Mahabharata In Tamil
வைசம்பாயனர் சொன்னார், "பலம் பொருந்திய குரு மன்னனும், பீமனும் அரங்கத்தினுள் நுழைந்ததும், பார்வையாளர்கள் தங்கள் மனவேற்றுமையால் ஏற்பட்ட ஈர்ப்பின் காரணமாக இருபிரிவாகப் பிரிந்தனர்.(1) சிலர், "குருக்களின் வீர மன்னனைப் பாருங்கள்", சிலர், "பீமனைப் பாருங்கள்!" என்றும் கூவினர். இப்படிப்பட்ட கூவல்களின் காரணமாக அங்கே திடீரெனப் பெருங்கூச்சல் எழுந்தது.(2) அந்த இடம் ஒரு கலங்கிய கடலைப் போலக் காட்சி அளித்ததைக் கண்ட புத்திசாலியான பரத்வாஜர் {துரோணர்}, தனது மகன் அஸ்வத்தாமனை அழைத்து,(3) "பயிற்சியில் தேர்ந்தவர்களும்,  பெரும்பலம் கொண்டவர்களுமான இவ்விரு வீரர்களையும் தடுத்து நிறுத்துவாயாக. பீமனுக்கும், துரியோதனனுக்குமான இந்த மோதலால் கூட்டத்தின் கோபம் தூண்டப்படக் கூடாது" என்றார்”.(4)


Friday, June 28, 2013

பிரம்மாயுதத்தைப் பெற்ற அர்ஜூனன் - ஆதிபர்வம் பகுதி 135

Arjuna gained Brahmastra | Adi Parva - Section 135 | Mahabharata In Tamil

(சம்பவ பர்வம் - 71)

பதிவின் சுருக்கம் : மற்ற பிள்ளைகளைப் போலவே குறியை அடிக்க அர்ஜுனனையும் அழைத்த துரோணர்; அர்ஜுனனின் பதிலால் அகமகிழ்ந்தது; குறியை அடித்த அர்ஜுனன்; நீராடச் சென்ற துரோணரை பிடித்துக் கொண்ட முதலை; முதலையைக் கொன்று துரோணரை விடுவித்த அர்ஜுனன்; அர்ஜுனனுக்குப் பிரம்மாஸ்திரத்தைத் தந்த துரோணர்...

Arjuna gained Brahmastra | Adi Parva - Section 135 | 
Mahabharata In Tamil
வைசம்பாயனர் சொன்னார், "அனைவரும் தோற்றதும், துரோணர் புன்னகையுடன் அர்ஜுனனை அழைத்து, "உன்னால் அக்குறி அடிக்கப்பட வேண்டும்; எனவே, உனது பார்வையை அதில் செலுத்துவாயாக.(1) நான் உத்தரவிட்டதும் நீ உனது கணையை ஏவ வேண்டும். எனவே, ஓ! மகனே, வில் மற்றும் கணையுடன் ஒரு கணம் இங்கே நிற்பாகயாக" என்றார்.(2)

இப்படிக் கேட்டுக் கொள்ளப்பட்ட அர்ஜுனன், குருவின் விருப்பப்படித் தனது வில்லை வளைத்து அப்பறவைக்குக் குறி வைத்து நின்றான்.(3) ஒரு நொடிக்குப் பிறகு துரோணர் மற்றவர்களிடம் கேட்டது போல, “ஓ! அர்ஜுனா, அங்கே இருக்கும் பறவையையும், மரத்தையும், என்னையும் பார்க்கிறாயா?" என்று கேட்டார்.(4)

அதற்கு அர்ஜுனன், "நான் அப்பறவையை மட்டுமே காண்கிறேன். உம்மையோ, அம்மரத்தையோ நான் காணவில்லை" என்றான்.(5)

Thursday, June 27, 2013

ஏகலவ்யன், துரோணர், அர்ஜூனன் - ஆதிபர்வம் பகுதி 134

Ekalavya, Drona and Arjuna | Adi Parva - Section 134 | Mahabharata In Tamil

(சம்பவ பர்வம் - 70)

பதிவின் சுருக்கம் : தமது மகனுக்கும், சீடர்களுக்கும் இடையில் பாரபட்சம் காட்டிய துரோணர்; அஃதை அறிந்து கொண்ட அர்ஜுனன்; அர்ஜுனனுக்கு இரவில் உணவிட வேண்டாம் என்று சமயற்காரனிடம் சொன்ன துரோணர்; இரவில் ஆயுதப் பயிற்சியில் ஈடுபட்ட அர்ஜுனன்; துரோணரின் அன்பைப் பெற்ற அர்ஜுனன்; ஏகலவ்யனைச் சீடனாக ஏற்காத துரோணர்; ஏகலவ்யனின் திறமையைக் கண்ட இளவரசர்கள்; கட்டைவிரலைக் கூலியாகக் கேட்ட துரோணர்; துரோணர் தன் சீடர்களுக்கு வைத்த சோதனை...

Ekalavya_Adi Parva - Section 134 | Mahabharata In Tamil

வைசம்பாயனர் சொன்னார், "இப்படிப் பீஷ்மரால் வழிபடப்பட்டவரும், மனிதர்களில் முதன்மையானவரும், பெரும் சக்தியைக் கொண்டவருமான துரோணர், குரு குலத்தவரின் வசிப்பிடத்திலேயே தங்கி, அங்கேயே புகழுடன் வாழ ஆரம்பித்தார்.(1) அவர் சிறிது காலத்திற்கு ஓய்வெடுத்த பின், பீஷ்மர் தனது பேரப்பிள்ளைகளான கௌரவர்களை அழைத்து, அவருக்குச் சீடர்களாகக் கொடுத்தார். துரோணருக்குப் பல மதிப்புமிக்கப் பொருட்களையும் பரிசாகக் கொடுத்தார் பீஷ்மர்.(2) அந்தப் பெரும்பலசாலி (பீஷ்மர்) பரத்வாஜரின் மகனுக்கு {துரோணருக்கு} நெல் மற்றும் பலவித செல்வங்கள் நிறைந்ததும், அழகானதும், தூய்மையானதுமான வீடு ஒன்றையும் கொடுத்தார்.(3) அதன்பின், வில்லாளிகளில் சிறந்த துரோணர் மகிழ்ச்சியுடன், பாண்டு மற்றும் திருதராஷ்டிரனின் மைந்தர்களான அந்தக் கௌரவர்களைத் தனது சீடர்களாக ஏற்றுக் கொண்டார்.(4)

Thursday, January 03, 2013

மஹாபாரதம்



        என்னை வேறு மனிதனாக்கிய காவியம். இது எத்தனை பேரின் மனங்களை மாற்றியிருக்கும்! அதன் கதைக்களம், கதை சொல்லும் பாங்கு, கிளைக் கதைகள், கதைகளுக்குள் முடிச்சு. கதையின் நீளம் என்று எதைப் பார்த்தாலும் பிரம்மிப்பாக இருந்தது.
        ஆனால், தற்போது தமிழ்நாட்டில் உள்ள இளைய தலைமுறையினர் எத்தனை பேர் இதைப் படிப்பார்கள் என்ற கவலையும் உள்ளது. என் இளவயதில் எனது தாயார் எதற்கெடுத்தாலும் மஹாபாரதக் கதை சொல்லியே ஒரு செயலை விளக்குவார். அப்போதெல்லாம் எனக்கு எரிச்சலாக இருக்கும். 'என்னடா எதற்கெடுத்தாலும் ஒரு கதையா?' என்று நினைப்பேன்.
        என் அதிர்ஷ்டம் தூர்தர்ஷனில் 1988ல் மஹாபாரதம் தொடராக வந்தது. அப்போதெல்லாம் இரண்டே சேனல்கள்தானே, வேறு வழியே இல்லை இந்தியாக இருந்தாலும் அத்தொடரைப் பார்த்துத்தான் ஆகவேண்டும்.

அந்தத் தொடரில் வரும் துரியோதனன், பீஷ்மர், அர்ஜூனன், கிருஷ்ணன் பாத்திரங்கள் எனக்கு மிகவும் பிடித்துப் போய்விட்டன. அதன் பிறகு எனது தாய் கதை சொல்ல ஆரம்பிக்கும்போதெல்லாம் அஃதை ஆர்வமாகக் கேட்கத்தொடங்கினேன். ஞாயிற்றுக்கிழமையானால் எப்போது மஹாபாரதம் போடுவார்கள் என்று ஏங்கத் தொடங்கினேன்.
    அப்போதெல்லாம் என் தந்தை துக்ளக் பத்திரிகை வாங்குவார். அந்த பத்திரிக்கையைச் சீண்டக்கூட மாட்டேன். திடீரென்று ஒருநாள் அந்த பத்திரிக்கையின் ஒரு பக்கம் விரிந்து கிடந்தது. அதில் டி.வி. தொடர் தமிழ் வசனங்களுடன் அப்படியே இருந்தது. அதையும் தொடர்ந்து வாசிக்க ஆரம்பித்தேன். பள்ளிப் புத்தகங்களைத் தவிர்த்து வேறு புத்தகங்களைப் படித்தது அதுவே முதல் முறை. அந்தத் தொடரில் திரு.சோ அவர்கள் ஆங்காங்கே வியாச பாரத்தில் இப்படியிருக்கும், ஆனால் இந்த டி.வி. தொடரில் இப்படி இருக்கிறது என்று கோடிட்டுக் காட்டுவார். 'ஆகா! வியாச பாரதம் தானே மூலம். அதை நம்மால் படிக்க முடியவில்லையே' என்று நினைக்க ஆரம்பித்தேன்.

       
ராஜாஜியின் மகாபாரதம்
அட்டைப்படம்
ஒரு நாள் பள்ளிக்கு என் தந்தையுடன் செல்லும்போது, தெருவோரத்தில் ஒரு புத்தகக்கடையில் ராஜாஜி எழுதிய மஹாபாரதம் என் கண்களைக் கவர்ந்தது. என் தந்தையிடம் எனக்கு அது வேண்டும் என்று கேட்க பயம். வீட்டிற்குச் சென்று என் தாயாரிடம் கேட்டேன். "நீ எல்லாம் அது படிக்க முடியாதுப்பா. வளந்த பிறகு அம்மா வாங்கித் தரேன்'', என்றார் என் தாயார். எனக்கு வருத்தமாகிவிட்டது.

        டிப்ளமா முதல் ஆண்டு சேர்ந்தேன். இப்போது என் கைகளில் பேருந்து மற்றும் உணவு செலவுக்காக வீட்டில் கொடுக்கும் பணம் சேர ஆரம்பித்தது. ஒரு நாள் ஒரு புத்தகக் கடையில் மகாபாரதம் பளிச்சிட்டது. நான் யோசிக்கவே இல்லை, வாங்கிவிட்டேன். அதைப் படித்த பிறகும் திருப்தி ஏற்படவில்லை. முழுவதும் அறிய முடியவில்லையே என்ற ஏக்கம்.
        பின்னர் துக்ளக்-ல் சோ அவர்களே புதிய தொடராக "மஹாபாரதம் பேசுகிறது" எழுத ஆரம்பித்தார். வாராவாரம் அதைப் படிக்க ஆரம்பித்தேன். 'சே! என்னடா இந்தவாரம் இவ்வளவு சுருக்கமா போயிடுச்சேன்னு' நினைப்பேன். பிறகு "மஹாபாரதம் பேசுகிறது'' என்று புத்தகங்களாகவே இரண்டு வால்யூமாக வெளியிட்டார் சோ. எங்கு கிடைக்கும்; தேடினேன்; கிடைக்கவில்லை. மயிலாப்பூர் அலயன்ஸ் கம்பெனியில் கிடைக்கும் என்று துக்ளக்கில் விளம்பரம் வந்தது. விலை ரூ.500/- என்று நினைக்கிறேன். என் தாயாரிடம் கேட்டேன். "கண்ணா! அவ்வளவுலாம் செலவிடக்கூடாதுப்பா" என்றார்கள். இரண்டு நாள் அடம்பிடித்து, கைகளில் பணத்தை வாங்கிக் கொண்டு, மையிலாப்பூர் சென்று புத்தகங்களை  வாங்கிவிட்டேன். நோபல் பரிசு பெற்றது போன்ற உணர்வு.
        அதைப்படித்து, 'டிவி மஹாபாரதத்திற்கும், ஒரிஜினல் மஹாபாரதத்திற்கு எவ்வளவு வித்தியாசம் இருக்கிறது' என்று நினைத்தேன். ஒரு வாரத்தில் படித்து முடித்தேன். என் தாயாரே ஆச்சரியப்பட்டார். மஹாபாரதத்தில் சில கதைகள் பற்றி நானும் என் தாயாரும் வாதிட ஆரம்பித்தோம். என் தாயார் "என்னை விட உனக்கு அதிகமாகத் தெரிகிறதே" என்று பெருமிதமாகச் சொன்னார். ஆனால், திரு.சோ அவர்களும் இது வெறும் சுருக்கம்தான், முழுமையானது அல்ல என்று குறிப்பிட்டுவிட்டார். சுருக்கமே ரூ.500/-, முழுமையானது என்றால் 'ஆகா! இந்த ஜென்மத்துல படிச்சு முடிக்க மாட்டோம்'னு நினைத்தேன்.     
கிசாரி மோகன் கங்குலியின்
மஹாபாரதம்
அட்டைபடம்
      பல வருடங்களுக்குப் பிறகு என் வீட்டில் கம்ப்யூட்டர் வந்தது, இன்டர்நெட் வந்தது. ஏதோ தேடப் போக, Sacredtexts வலைத்தளத்தில் கிசாரி மோகன் கங்குலி அவர்களின் "மஹாபாரதம்" ஆங்கில மொழி பெயர்ப்பு இலவசமாக முழுமையானப் பதிப்பாகக் கிடைத்தது. ஒவ்வொரு பதிவாக என் கோப்பில் சேகரித்தேன். A4 அளவு பக்கத்தில், 9 புள்ளி எழுத்துருவில் 2222 பக்கங்கள் வந்தது. பெயர்க்குறிப்புகள் வரும் இடம் எல்லாம் எனக்கு சுவாரசியமாக இல்லாததால். அவை வரும்போதெல்லாம் அப்பக்கங்களைத் தவிர்த்துவிட்டு கதைக்குள் சென்றுவிடுவேன். கதையின் பிரம்மாண்டத்தை உணர்ந்தேன். எத்தனைக் கிளைக் கதைகள் அத்தனைக்கும் ஆசிரியரின் முடிச்சு. அப்பப்பா, இனி எந்த ஒரு புத்தகமும் இதன் உச்சத்தை எட்ட முடியாது என்று நினைக்கத் தோன்றியது.

        நாம் ஆரம்பித்து முடிக்கவே 20 வருடங்கள் பிடித்தனவே. இனி வரும் இளைய தலைமுறை இதை எப்படிப் படிக்கும். சுருங்கச் சொல்வதில் பலனில்லை. முழுவதுமான தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு என்றால் (இருக்கிறதா என்று கூட எனக்குத் தெரியாது) [1] அது எவ்வளவு விலையிருக்கும். வாங்கிப் படிப்பார்களா? இப்படியே மறைய வேண்டியதுதானா இப்படி ஒரு ஞானப் பொக்கிஷம். எனக்கு இப்போது திரு.சோவை நினைக்க நினைக்க கோபமாக வந்தது. ஏன் சுருங்கச் சொல்லவேண்டும். முழுவதும் சொல்லியிருந்தால் எத்தனை பேர் இதற்குள் (துக்ளக் எப்படியும் வாங்கத்தான் போகிறார்கள்) இலவசமாக மஹாபாரதம் தெரிந்திருப்பார்கள்.

[1] கும்பகோணம் பதிப்பைப் பற்றி ஆதிபர்வம் முக்கால்வாசி மொழிபெயர்ப்பை முடித்த பிறகு தெரிந்து கொண்டேன். ஏற்கனவே ஒரு பெரும்படைப்பு இருக்கும் போது நாமும் இதைச் செய்ய வேண்டுமா? இப்பணியைக் கைவிட்டுவிடலாம் என்று நினைத்தேன். "நம் மொழிபெயர்ப்பு இணையத்தில் என்றும் இலவசமாக இருக்கும். இது பலருக்குப் பயனுள்ளதாக இருக்கும்" என்று சொன்ன நண்பர் ஜெயவேலன் அவர்களின் வார்த்தைகளுக்குப் பிறகே மீண்டும் உற்சாகமாக மொழிபெயர்க்க ஆரம்பித்தேன்.

        எனக்கு சமஸ்கிருதம் தெரியாது. தமிழ், ஆங்கிலம் மட்டும்தான் தெரியும். என் சிற்றறிவுக்கு எட்டியவரை மஹாபாரதத்தை ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பிலிருந்து தமிழுக்கு மாற்ற முடிவு செய்திருக்கிறேன். இது என்னால் முடியுமா தெரியவில்லை. பரமன் மீது பாரத்தைப் போட்டு ஆரம்பிக்கிறேன். "நீ என்ன அவ்வளவு பெரிய ஆளாடா?" என்று கேட்காதீர்கள். நான் பாமரன்தான், என்னைவிடவும் பாமரர்கள் இலவசமாகப் படித்து தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காகவேத் தொடங்குகிறேன்.

        பெரியவர்கள், மஹாபாரத அறிஞர்கள் என்னனை மன்னிக்க வேண்டும். பிழையிருப்பின் சுட்டிக்காட்டுங்கள் திருத்த முயல்கிறேன். ஆதிபர்வம் பகுதி 1 ஒரு வருடத்திற்கு முன் சும்மா விளையாட்டாக மொழிபெயர்ப்பு செய்தேன். அதைத் திரும்பவும் இந்தப் பதிப்பிற்காக மொழிபெயர்ப்பு செய்ய வேண்டுமா என்று யோசித்தேன். வேண்டாம் என்று அப்படியே தருகிறேன். இனி வரும் பகுதிகளில் சற்றுக் கூடுதல் கவனம் செலுத்தி மொழி பெயர்க்க முயல்கிறேன். இனிதான் மொழிபெயர்க்க வேண்டும். நன்றி!

- செ.அருட்செல்வப் பேரரசன்

மஹாபாரதத்தின் முக்கிய மனிதர்கள் வரும் பகுதிகள்

அகம்பனன் அகஸ்தியர் அகிருதவரணர் அக்ருதவ்ரணர் அக்னி அங்கதன் அங்காரபர்ணன் அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அசலன் அசுவினிகள் அதிரதன் அத்புதன் அத்ரி அத்ரிசியந்தி அபிமன்யு அம்பரீஷன் அம்பா அம்பாலிகை அம்பை அயோதா தௌம்யா அரிஷ்டநேமி அருணன் அருணி அருந்ததி அர்வாவசு அர்ஜுனன் அலம்புசன் அலாயுதன் அவிந்தியன் அவுர்வா அனுவிந்தன் அன்சுமான் அஷ்டகன் அஷ்டவக்கிரர் அஸ்வத்தாமன் அஸ்வபதி ஆணிமாண்டவ்யர் ஆதிசேஷன் ஆத்ரேயர் ஆர்யகன் ஆர்ஷ்டிஷேணர் ஆஸ்தீகர் இந்திரசேனன் இந்திரசேனை இந்திரத்யும்னன் இந்திரன் இந்திரஜித் இராவான் {அரவான்} இல்வலன் உக்கிரசேனன் உக்தன் உசீநரன் உச்சைஸ்ரவஸ் உதங்கர் உதங்கா உத்தமௌஜஸ் உத்தரன் உத்தரை உத்தவர் உத்தாலகர் உபமன்யு உபரிசரன் உபஸ்ருதி உலூகன் உலூபி ஊர்வசி எலபத்திரன் ஏகலவ்யன் ஐராவதன் கங்கன் கங்கை கசன் கடோத்கசன் கணிகர் கண்வர் கத்ரு கந்தன் கபோதரோமன் கயன் கருடன் கர்ணன் கலி கல்கி கல்மாஷபாதன் கவந்தன் கனகன் கஹோடர் காகமா காக்ஷிவத் காசியபர் காதி காந்தாரி காமதேனு காயத்ரி கார்க்கோடகன் கார்த்திகை காலகேயர் காலவர் காளி கிந்தமா கிரது கிரந்திகன் கிராதன் கிரிசன் கிரிடச்சி கிருதவர்மன் கிருதவீர்யன் கிருதாசி கிருபர் கிருஷ்ணன் கிர்மீரன் கீசகர்கள் கீசகன் குணகேசி குந்தி குந்திபோஜன் குபேரன் கும்பகர்ணன் குரோதவாசர்கள் குவலாஸ்வன் கேசினி கேசின் கைகேயி கோடிகன் கோமுகன் கௌசிகர் கௌசிகி கௌதமர் சகரன் சகாதேவன் சகுந்தலை சகுனி சக்திரி சக்ரதேவன் சங்கன் சசபிந்து சச்சி சஞ்சயன் சஞ்சயன் 1 சதானீகன் சத்தியபாமா சத்தியவதி சத்தியஜித் சத்யபாமா சத்யவான் சந்தனு சந்திரன் சமீகர் சம்சப்தகர்கள் சம்பா சம்பை சம்வர்ணன் சரஸ்வதி சர்மிஷ்டை சர்யாதி சலன் சல்லியன் சனத்சுஜாதர் சஹஸ்ரபத் சாகரன் சாண்டிலி சாத்யகி சாத்யர்கள் சாந்தை சாம்பன் சாம்யமணி சாரங்கத்வஜன் சாரிசிரிகன் சாருதேஷ்ணன் சால்வன் சாவித்ரி சிகண்டி சிங்கசேனன் சிசுபாலன் சித்திரசேனன் சித்திராங்கதை சித்ரவாஹனன் சிபி சியவணன் சியவனர் சிரிங்கின் சிருஞ்சயன் சிவன் சீதை சுகன்யா சுக்ரன் சுக்ரீவன் சுசர்மன் சுசோபனை சுதக்ஷிணன் சுதர்சனன் சுதர்மை சுதன்வான் சுதாமன் சுதேவன் சுதேஷ்ணை சுநந்தை சுந்தன் உபசுந்தன் சுபத்திரை சுப்ரதீகா சுமுகன் சுரதை சுருதசேனன் சுருதர்வான் சுருதாயுதன் சுருதாயுஸ் சுவாகா சுவேதகேது சுனந்தை சுஹோத்திரன் சூதன்வான் சூரன் சூரியதத்தன் சூரியன் சூர்ப்பனகை சேகிதானன் சேதுகன் சைகாவத்யர் சைப்யை சைரந்திரி சோமகன் சோமதத்தன் சௌதியும்னி சௌனகர் தக்ஷகன் ததீசர் தபதி தபஸ் தமயந்தி தமனர் தம்போத்பவன் தர்மதேவன் தர்மவியாதர் தளன் தாத்ரேயிகை தாருகன் தார்க்ஷ்யர் தாலப்யர் தியுமத்சேனன் திரஸதஸ்யு திரிசிரன் திரிஜடை திருதராஷ்டிரன் திருஷ்டத்யும்னன் திரௌபதி திலீபன் திலோத்தமை திவோதாசன் துச்சலை துச்சாசனன் துந்து துரியோதனன் துருபதன் துருபதன் புரோகிதர் துரோணர் துர்க்கை துர்மதன் துர்மர்ஷணன் துர்முகன் துர்வாசர் துர்ஜயன் துவஷ்டிரி துவாபரன் துஷ்கர்ணன் துஷ்யந்தன் தேவ தேவசேனை தேவயானி தேவாபி தௌமியர் நகுலன் நகுஷன் நரகாசுரன் நரன் நளன் நளன்2 நாரதர் நாராயணர்கள் நாராயணன் நிவாதகவசர்கள் நீலன் நைருதர்கள் பகதத்தன் பகர் பகன் பகீரதன் பத்ரசாகன் பத்ரா பப்ருவாஹனன் பரசுராமர் பரதன் பரத்வாஜர் பராசரர் பராவசு பரீக்ஷித் பரீக்ஷித்1 பர்ணாதன் பர்வதர் பலராமன் பலன் பலி பாகுகன் பாண்டியன் பாண்டு பானுமான் பாஹ்லீகர் பிங்களன் பிரகலாதன் பிரதர்த்தனன் பிரதிவிந்தியன் பிரதீபன் பிரத்யும்னன் பிரத்னஸ்வன் பிரமாதின் பிரம்மத்வாரா பிரம்மா பிரம்மாதி பிராதிகாமின் பிருகதஸ்வர் பிருகத்யும்னன் பிருகு பிருது பிருந்தாரகன் பிருஹத்சேனை பிருஹத்பலன் பிருஹத்ரதன் பிருஹந்நளை பிருஹஸ்பதி பீமன் பீமன்1 பீஷ்மர் புரு புருரவஸ் புரோசனன் புலஸ்தியர் புலஹர் புலோமா புஷ்கரன் பூமாதேவி பூரி பூரிஸ்ரவஸ் பௌரவன் பௌலோமர் மங்கணகர் மடன் மணிமான் மதிராக்ஷன் மதுகைடபர் மந்தபாலர் மந்தரை மயன் மருத்தன் மஹாபிஷன் மஹிஷன் மாதலி மாதவி மாத்ரி மாந்தாதா மாரீசன் மார்க்கண்டேயர் மாலினி மிருத்யு முகுந்தன் முசுகுந்தன் முத்கலர் முனிவர்பகன் மூகன் மேதாவி மேனகை மைத்ரேயர் யது யமன் யயவரர் யயாதி யவக்கிரீ யுதாமன்யு யுதிஷ்டிரன் யுயுத்சு யுவனாஸ்வன் ரந்திதேவன் ராகு ராதை ராமன் ராவணன் ரிசீகர் ரிதுபர்ணன் ரிஷபர் ரிஷ்யசிருங்கர் ருக்மரதன் ருக்மி ருத்திரன் ருரு ரேணுகை ரைப்பியர் ரோமபாதன் லக்ஷ்மணன் லட்சுமணன் லட்சுமி லபிதை லோகபாலர்கள் லோபாமுத்திரை லோமசர் லோமபாதன் லோமஹர்ஷனர் வசாதீயன் வசிஷ்டர் வசு வசுதேவர் வசுமனஸ் வந்தின் வருணன் வர்கா வஜ்ரவேகன் வாசுகி வாதாபி வாமதேவர் வாயு வார்ஷ்ணேயன் வாலகில்யர் வாலி விகர்ணன் விசாகன் விசித்திரவீரியன் விதுரன் விதுலை விந்தன் விபாண்டகர் விபாவசு விபீஷணன் வியாக்ரதத்தன் வியாசர் வியுஷிதஸ்வா விராடன் விருத்திரன் விருஷகன் விருஷசேனன் விருஷதர்பன் விருஷபர்வன் விரோசனன் விவிங்சதி வினதை விஷ்ணு விஸ்வகர்மா விஸ்வாமித்ரர் வேதா வைகர்த்தனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு வைனியன் ஜடாசுரன் ஜடாயு ஜந்து ஜமதக்னி ஜரத்காரு ஜராசந்தன் ஜரிதை ஜரை ஜலசந்தன் ஜனகன் ஜனபதி ஜனமேஜயன் ஜாரிதரி ஜிமூதன் ஜீவலன் ஜெயத்சேனன் ஜெயத்ரதன் ஜோதஸ்நாகாலி ஷாமந்தர் ஸ்தூணாகர்ணன் ஸ்வேதகி ஸ்வேதகேது ஸ்வேதன் ஹயக்ரீவன் ஹரிச்சந்திரன் ஹர்யஸ்வன் ஹனுமான் ஹிடிம்பன் ஹிடிம்பை ஹோத்திரவாஹனர்
 

காப்புரிமை

© 2012-2018, செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்
இவ்வலைப்பூவின் பதிவுகளை உரிய சுட்டிகளுடன் இணையத்தில் பகிர்ந்து கொள்ளத் தடையில்லை.
வேறு எவ்வகையிலோ, விதத்திலோ இணையத்திலும், பிற ஊடகங்களிலும் பகிரவும், வெளியிடவும் முன்னனுமதி பெற வேண்டும்.
Back To Top