"இவ்வலைப்பூவையும் வளரும் முழு மஹாபாரதத்தையும் செழுமைப்படுத்துவதற்குத் தகுந்த ஆலோசனைகள் கூற 9543390478, 9551246464 | arulselvaperarasan@gmail.comல் தொடர்புகொள்ளுங்கள். இதுவரை வந்த முழு மஹாபாரதப் பதிவுகளைப் படித்துவிட்டு, வாழ்த்து தெரிவித்து வரும் ஒவ்வொரு நல்லுள்ளத்திற்கும் நன்றிகள் கோடி."

வியாழன், ஜூலை 24, 2014

சூத்திரன் பிராமணனாகலாம்! - வனபர்வம் பகுதி 211

A Sudra may become a Brahmana  | Vana Parva - Section 211 | Mahabharata In Tamil

(மார்க்கண்டேய சமாஸ்யா பர்வத் தொடர்ச்சி)

சத்வ, ரஜஸ், தமஸ் குணங்களின் இயல்புகளையும், அக்குணங்கள் கொண்டவர்களின் தன்மைகளையும் தர்மவியாதன் கௌசிகருக்குச் சொன்னது...

மார்க்கண்டேயர் தொடர்ந்தார், "ஓ பாரதா {யுதிஷ்டிரா}, அந்த வேடன் {தர்மவியாதன்} இந்த மறைபொருள்களை விவரமாக எடுத்துக்கூறிய பிறகு, பெரும் கவனத்துடன் இருந்த அந்த அந்தணர் {கௌசிகர்}, மீண்டும் அவனிடம் நுட்பமானவை குறித்து விசாரித்தார். அந்த அந்தணர் {கௌசிகர்}, "சத்வ, ரஜஸ் மற்றும் தமஸ் ஆகிய குணங்களுக்கு உரிய ஒழுக்கங்களை உள்ளது உள்ளபடி கேட்கும் எனக்குச் சொல்வாயாக" என்று கேட்டார். அதற்கு வேடன் {தர்மவியாதன்}, "நன்றி. நீர் கேட்பதை நான் உமக்குச் சொல்கிறேன். அது அதற்கு உரிய ஒழுக்கங்களை நான் விவரிக்கிறேன், கேளும். அவற்றில் தமஸ் குணம் (ஆன்ம) மாயையால் வகைப்படுத்தப்படுகிறது. ரஜஸ் குணம் (மனிதர்களைச் செயல்படத்) தூண்டுகிறது. சத்வ குணம் பெரும் கம்பீரத்துடன் இருக்கிறது. அதனால் அதுவே அவற்றில் {சத்வ, ரஜஸ், தமஸ் குணங்களில்} பெரியது என்று சொல்லப்படுகிறது.

ஆன்ம அறியாமை, மூடத்தனம், அறிவற்ற தன்மை, கனவிலேயே லயிப்பு, செயலற்ற தன்மை, சுறுசுறுப்பற்ற தன்மை, கோபம் மற்றும் கர்வத்தால் இயக்கம் ஆகியவற்றில் ஆதிக்கத்தில் பெரிதும் மூழ்கியவன், தமஸ் குண ஆதிக்கத்தில் இருப்பவனாகச் சொல்லப்படுகிறது. ஓ அந்தண முனிவரே {கௌசிகரே}, ஏற்புடைய பேச்சு, சிந்தனாசக்தி, பொறாமையற்ற தன்மை, ஊக்கமான செயல்பாடுகளால் பலன்களை அடைய விருப்பம், நன்னடத்தை ஆகியவற்றைக் கொண்ட அற்புதமான மனிதன், ரஜஸ் குணத்தின் ஆதிக்கத்தின் கீழ் இருப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது. உறுதி, அமைதி, கோபமடையாமை, துர்க்குணத்தில் இருந்து விடுதலை, தன்னல விருப்பத்தால் கனிகளை {பலன்களை} அறுப்பதற்காக {பெறுவதற்காக} செயல்படுவதில் நிபுணத்துவம் இல்லாமை {லாபம் அடைவதில் விருப்பமில்லாமை}, ஞானம், பொறுமை ஆகியவற்றைக் கொண்டவன் சத்வ குணத்தின் ஆதிக்கத்தின் கீழ் இருப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது.

சத்வ குணத்தைக் கொண்ட மனிதன், உலகப்பற்றால் ஆட்கொள்ளப்படும்போது, அவன் துயரால் பாதிக்கப்படுகிறான்; ஆனால், அவன் அதன் {உலகப்பற்றின்} முழு விளைவையும் அறியும்போது, அவன் உலகப்பற்றை வெறுக்கிறான். பிறகு உலக விவகாரங்களில் அலட்சிய உணர்வு அவனை ஆட்கொள்ளத் தொடங்குகிறது. பிறகு அவனது கர்வம் குறைகிறது, நீதியே அதிக முக்கியமாகிறது, அவனது முரண்பட்ட அறநெறி உணர்வுகள் ஒப்புரவாகின்றன {சமரசம் ஆகின்றன}. பிறகு, எந்தக் காரியத்திலும் சுயக்கட்டுப்பாடு தேவையற்றதாகிறது. ஓ அந்தணரே {கௌசிகரே}, ஒரு மனிதன் சூத்திர சாதியில் பிறந்திருக்கலாம், ஆனால் அவன் நல்ல குணங்களைக் கொண்டிருந்தானானால், அவன் வைசிய நிலையையும், க்ஷத்திரியருக்கு ஒப்பான நிலையையும் அடையலாம். அவனே நேர்மையில் உறுதியாக இருந்தானானால், அவன் பிராமணனாகக் கூட ஆகலாம். இந்தக் குணங்களை நான் உமக்கு விவரித்துவிட்டேன். நீர் வேறு எதைக் கேட்க விரும்புகிறீர்?" என்று கேட்டான் {தர்மவியாதன்}.

இப்பதிவின் PDF பதிவிறக்கம்
இப்பதிவின் Word DOC பதிவிறக்கம்


இப்பதிவு குறித்து முகநூலில் Like/Comment/Share செய்யலாமே!


புதன், ஜூலை 23, 2014

புலன்களை ஏன் அடக்க வேண்டும்? - வனபர்வம் பகுதி 210

Why should be senses subdued?  | Vana Parva - Section 210 | Mahabharata In Tamil

(மார்க்கண்டேய சமாஸ்யா பர்வத் தொடர்ச்சி)

ஐம்பூதங்களின் குணங்களையும், புலன்களை அடக்குவது, அடக்காமல் இருப்பது, மகிழ்ச்சி மற்றும் துயரங்களுக்கான காரணங்களைத் தர்மவியாதன் கௌசிகருக்குச் சொன்னது...

தொடர்ந்தார், "ஓ பாரதா {யுதிஷ்டிரா}, இப்படி அறம்சார்ந்த வேடனால் {தர்மவியாதனால்} விசாரிக்கப்பட்ட அந்தணர், மனதிற்கு மிகவும் திருப்தியைத் தரும் இந்தச் சொல்பொழிவை மீண்டும் தொடங்கினார். அந்த அந்தணர் {கௌசிகர்}, "ஓ அறத்தைப் பேணுபவர்களின் சிறந்தவனே, ஐந்து பெரும் அடிப்படைக் கூறுகள் {ஐம்பூதங்கள்} இருப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது; அந்த ஐந்தில் ஒன்றின் பண்புகளை {ஒவ்வொன்றையும் என்று இருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். ஆனால் கங்குலி any one of the five என்று தான் சொல்கிறார்} முழுமையாக எனக்கு விபரித்துச் சொல்" என்று கேட்டார். வேடன், "பூமி, நீர், நெருப்பு, காற்று மற்றும் ஆகாயம் {ஆகிய ஐந்தும்} ஆகிய அனைத்தும் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புடைய பண்புகள் கொண்டவை. நான் அவற்றை உமக்கு விவரிக்கிறேன்.

செவ்வாய், ஜூலை 22, 2014

"பிராமணீயம் கல்!" என்ற வேடன்! - வனபர்வம் பகுதி 209

"Learn Brahmanic Philosophy!'" said the fowler  | Vana Parva - Section 209 | Mahabharata In Tamil

(மார்க்கண்டேய சமாஸ்யா பர்வத் தொடர்ச்சி)

நற்செயல் தீச்செயல் ஆகியவற்றின் தன்மை மற்றும் பிராமணத் தத்துவம் ஆகியவற்றைக் கௌசிகருக்கு தர்மவியாதன் உரைத்தல்...

மார்க்கண்டேயர் தொடர்ந்தார், "ஓ யுதிஷ்டிரா, அந்த அந்தணரால் இப்படி விசாரிக்கப்பட்ட அந்த அறம்சார்ந்த வேடன், அவருக்கு என்ன மறுமொழி கூறினான் என்பதைக் கேள். வேடன், "மனிதர்களின் மனங்கள் முதலில் அறிவை அடைவதில் முனைகின்றன. அதை அடைந்ததும், ஓ நல்ல அந்தணரே {கௌசிகரே}, அவர்கள் தங்கள் ஆசைகளிலும், விருப்பங்களிலும் ஈடுபடுகின்றனர். அதற்காகப் பெரிய அளவில் இலக்குகளை நிர்ணயித்து உழைக்கிறார்கள். அழகு, சுவை போன்ற அவர்கள் மிகவும் விரும்பும் காரியங்களில் ஈடுபடுகிறார்கள். அதன் தொடர்ச்சியாக விருப்பம் {பாசம்}, பொறாமை, பின்னர்ப் பேராசையும் வருகின்றன. அதன் பின்னர் அவர்களது ஆன்ம ஒளி அழிகிறது.

சுக துக்கத்திற்கான காரணங்கள்! - வனபர்வம் பகுதி 208

Reasons for joy and sorrow!  | Vana Parva - Section 208 | Mahabharata In Tamil

(மார்க்கண்டேய சமாஸ்யா பர்வத் தொடர்ச்சி)

மகிழ்ச்சி மற்றும் துக்கங்களுக்குக் காரணம் அறம் மற்றும் பாவமே என்று கௌசிகருக்குச் சொன்ன வேடன்...

மார்க்கண்டேயர் தொடர்ந்தார், "ஓ யுதிஷ்டிரா, கருணையில் {இரக்கத்தில்} மேம்பட்ட அந்த அறம் சார்ந்த வேடன் {தர்மவியாதன்}, மீண்டும் நிபுணத்துவத்துடன் அந்த அந்தணர்களில் முதன்மையானவரிடம், "நேர்மையின் வழிகள் நுட்பமானவை, பல்முகப்பட்டவை, எல்லையற்றவை என்று முதிர்ந்தவர்கள் கருதுகிறார்கள். உயிருக்கு ஆபத்தான நிலையிலும், திருமணக் காரியத்திலும் பொய் சொல்லத் தக்கதே. சில நேரங்களில் பொய்மை உண்மையின் வெற்றிக்கு வழிவகுக்கும்; உண்மை பொய்மையாய் தேய்ந்து போகும். எது அனைத்து உயிர்களுக்கும் நன்மையை விளைவிக்குமோ அதுவே உண்மை {சத்தியம்} என்று கருதப்படுகிறது. அறம் இப்படி நெறிதவறுவதிலும் இருக்கிறது; நீர் அதன் நுட்பமான வழிகளைக் குறித்துக் கொள்ளும்.


ஓ ஆறம் சார்ந்தவர்களில் சிறந்தவரே {கௌசிகரே}, நன்மையோ, தீமையோ ஒரு மனிதனின் செயல்களுக்கான கனிகளை {பலன்களை} அந்த மனிதன் நிச்சயமாக அறுப்பான் {பெறுவான்}. இழிவான நிலையை அடையும் அறியாமை கொண்ட மனிதன், தனது தீய கர்மத்தின் விளைவுகளை அறியாமல், தேவர்களை முற்றிலுமாக நிந்திக்கிறான். ஓ நல்ல அந்தணரே {கௌசிகரே}, மூடனும், கபடனும், நிலையற்றவனும் {சபலனும்} எப்போதும் மகிழ்ச்சியையோ துயரத்தையோ தலைகீழாக அடைகிறார்கள். கற்றலோ, நல்ல ஒழுக்க நெறியோ, சுய முயற்சியோ அவர்களைக் காப்பதில்லை. நமது முயற்சிகளின் கனிகள் {பலன்கள்} வேறு எதையும் சாராது சுதந்திரமாக இருந்தால், மனிதர்கள் தங்கள் விருப்பத்தின் நோக்கத்தை வெறும் முயற்சியிலேயே அடைவார்கள்.

இயன்றவர்கள், புத்திசாலிகள், விடாமுயற்சியுடைய மனிதர்களின் முயற்சிகள் தடைபட்டு, அவர்கள் தங்கள் செயல்களின் கனிகளை அறுப்பதில்லை என்பதைக் காண்கிறோம். மறுபுறம், மற்றவர்களுக்குத் தீங்கிழைப்பதில் சுறுசுறுப்பாக இருப்பவர்களும், உலகத்தை ஏமாற்றுபவர்களும், மகிழ்ச்சியான வாழ்வை நடத்துகிறார்கள். எந்த முயற்சியுமே இல்லாமல் சிலர் செழிப்பை அடைகின்றனர். இன்னும் சிலர் மிகுந்த முயற்சி செய்தும் தங்களுக்கு உரியவற்றை அடைய இயலாமல் இருக்கின்றனர். தங்கள் மகன் பிறப்பதற்காகத் தேவர்களை வழிபட்டு, கடும் தவங்களை இயற்றும் இரக்கப்படத்தக்கவர்களால் {பெற்றோர்}, தொடர்ந்து பத்து மாதங்கள் கருவில் இருக்கும் அவர்களுடைய மகன்கள், தங்கள் குலத்தில் மிக மோசமானவர்களாக {குலத்தைக் கெடுப்பவர்களாக} ஆகிறார்கள். சிலர் அதே போன்ற கர்மங்களால் பெறப்படு, தங்கள் வாழ்வைத் தங்கள் மூதாதையர் சேர்த்த செல்வம் மற்றும் தானியக் குவியல்களைக் கொண்டு தங்கள் வாழ்வை ஒழுங்காகவும் ஆடம்பரமாகவும் கழிக்கிறார்கள்.

மனிதனைத் தாக்கும் நோய்கள், சந்தேகமற அவனது சொந்த கர்மத்தின் பலன்களே. அவர்கள் அதன் பிறகு வேடனின் கைகளில் அகப்பட்ட சிறு மான்களைப் போல நடந்து கொள்கின்றனர். மேலும் அவர்கள் மனக்கஷ்டங்களையும் அடுக்கிக் கொள்கின்றனர். ஓ அந்தணரே {கௌசிகரே}, தங்கள் விளையாட்டின் ஓட்டத்தை இடமறிக்கும் வேடர்களைப் போல, தாங்கள் சேகரித்து வைத்திருக்கும் மருந்துகளைக் கொண்டு, தகுதி வாய்ந்த திறமை மிகுந்த மருத்துவர்களால் அந்த நோய்களின் வீரியம் சரிபார்க்கப்படுகிறது. அறத்தைப் பேணுபவர்களின் சிறந்தவரே {கௌசிகரே}, அதைத் {நோயைத்} தங்கள் கட்டுக்குள் {அதிகாரத்திற்குள்} வைத்து, (இந்தப் பூமியில் உள்ள நல்ல விஷயங்களை) அனுபவிப்பவர்கள், நாள்ப்பட்ட குடல் நோய்களில் இருந்து உண்மையில் தங்கள் துன்பத்தைக் களைகிறார்கள் என்றும், வலுவும் சக்தியும் கொண்டவர்கள், துன்பத்தை அனுபவிக்கிறார்கள் என்றும், அவர்கள் தங்கள் வாழ்வாதாரத்தை அடையக்கூடப் பெரும் சிரமப்பட வேண்டியிருக்கிறது என்றும் கண்டீர். அனைத்து மனிதனும் இப்படியே ஆதரவற்று, துன்பம் மட்டும் மாயையில் மூழ்கி, மீண்டும் மீண்டும் அலைக்கழிக்கப்பட்டு, பலமிக்கத் தங்கள் சொந்த செயல்களாலேயே (கர்மத்தாலேயே) மூழ்கிப் போகிறார்கள்.

செயல்களில் {எதையும் செய்யலாம் என்ற} முழுச் சுதந்திரம் இருந்திருந்தால் {தெய்வம் இல்லாதிருந்தால்}, எந்த உயிரினமும் சாகாது; யாரும் அழிவுக்கு உள்ளாகவோ, செய்த தீவினையின் தண்டனையை எதிர்நோக்கவோ மாட்டார்கள்; அனைவரும் விரும்பிய அனைத்தையும் அடைவார்கள். எல்லோரும் மற்றவரனைவரையும் {வாழ்வு எனும் பந்தயத்தில்} விஞ்சி நிற்கவே நினைப்பார்கள்; அவர்கள் அதற்காகத் தங்கள் முழுச் சக்தியையும் பயன்படுத்துவார்கள்; ஆனால் பலன் வேறுமாதிரியாக இருக்கும். ஒரு நட்சத்திரத்தின் ஆதிக்கத்தில் பிறந்த பலர் ஒரே மாதிரியான நற்பேறைப் பெறுகிறார்கள்; ஆனால் அவர்களது செயல்ளில் முதிர்ச்சியில் பெரும் வேறுபாடு காணப்படுகிறது. ஓ நல்ல அந்தணரே {பிராமணோத்தமரே - கௌசிகரே}, எவனும் தன் செல்வத்தைத் தானே செலவழிப்பவனாக இருக்க முடியாது. முற்பிறவிகளில் செய்த செயல்களின் பலன்கள் இந்தப் பிறவியில் காணப்படுகிறது. ஆன்மா நித்தியமானது, முடிவில்லாதது என்பது தொன்றுதொட்டு வரும் பாரம்பரிய கருத்தாகும். ஆனால், அனைத்து உயிர்களின் உடற்கட்டும் இங்கே (கீழே) {அதாவது இவ்வுலகில்} அழிவுக்குள்ளாகிறது. எனவே வாழ்வு முடியும்போது, உடல் மட்டுமே அழிகிறது; ஆனால், ஆவியானது செயல்களோடு தனக்கு இருக்கும் சம்பந்தத்தால் வேறு எங்கோ பயணிக்கிறது {வேறு உடல் கொள்கிறது}" என்றான் {வேடன் = தர்மவியாதன்}.

அந்தணர் {கௌசிகர்}, "ஓ கர்மக் கோட்பாட்டையும் அறிந்தவர்களிலும், சொற்பொழிவாற்றவர்களிலும் சிறந்தவனே, ஆத்மா எப்படி நித்தியமானதாகிறது என்பதைத் துல்லியமாக அறியவிரும்புகிறேன்" என்று கேட்டார். வேடன் {தர்மவியாதன்}, "ஆவி {Spirit, ஜீவன் } இறப்பதில்லை; வெறுமனே குடியிருப்பு மற்றமே நடக்கிறது. உயிர்கள் இறக்கின்றன என்று மடமையினால் தவறுதலாகச் சொல்கின்றனர். ஆன்மா மற்றொரு {உடல்} கட்டுக்குள் தன்னை வழிப்படுத்திக் கொள்கிறது. மேலும் அதன் {ஆத்மாவின்} வாழ்விட மாற்றமே மரணம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. மனிதர்களின் உலகில், எந்த மனிதனும் வேறொரு மனிதனுடைய கர்மத்தின் பலன்களைப் பெறுவதில்லை. ஒருவன் எதைச் செய்தாலும், அதன் பலனை அவன் நிச்சயம் பெறுவான் என்பது நிச்சயம்; ஒருமுறை செய்யப்பட்ட கர்மத்தின் பலன்களை அகற்றவே முடியாது. அறம்சார்ந்தவர்கள் {நல்லவர்கள்} பெரும் நற்பண்புகள் கொண்டவர்களாகவும், பாவிகள் தீச்செயல்கள் புரிபவர்களாகவும் ஆகிறார்கள். மனிதர்களின் செயல்கள் அவர்களைத் தொடர்கின்றன; அதன் தாக்கத்தால் அவர்கள் மறுபடி பிறக்கிறார்கள்" என்றான் {வேடன் தர்மவியாதன்}. அதற்கு அந்தணர், "ஆவி {ஜீவன்} ஏன் பிறப்பெடுக்கிறது? அதன் {ஆவியின்} பிறப்பிடம் {உடல்கள்} ஏன் பாவகரமாகவோ அறம்சார்ந்தவையாகவோ ஆகின்றன {மனிதன் ஏன் பாவியாகவோ நல்லவனாகவோ ஆகிறான்}? ஓ நல்லவனே {தர்மவியாதா}, அது {ஆவி, ஜீவன்} எவ்வாறு பாவிகள் குலத்திற்கோ, நல்லவர்கள் குலத்திற்கோ உடையதாகிறது?" என்று விசாரித்தார்.

வேடன், "இம்மர்மம் இனப்பெருக்கத்தின் {ஆவி கருவில் சேரும்} பொருள் சார்ந்ததாகத் தெரிகிறது. ஆனாலும், ஓ அந்தணரே {கௌசிகரே}, நேர்மையானவர்கள் நல்லவர்களிடமும், தீயவர்கள் பாவிகளிடமும் {முற்பிறவியில் செய்த} கர்மத்தால் குவிக்கப்பட்ட சுமையுடன், {அந்த ஆத்மா} மீண்டும் எவ்வாறு பிறக்கிறது என்பதை நான் உமக்குச் சுருக்கமாகச் சொல்வேன். அறம்சார்ந்த செயல்களைச் செய்வதனால் அது {ஆத்மா} தேவர்களின் நிலையை அடைகிறது; நல்ல மற்றும் தீய செயல்களின் கலவையால், அது {ஆத்மா} மனித நிலையை அடைகிறது. உணர்ச்சியில் மிகுதியான ஈடுபாடு கொண்டு, அதற்கு ஒப்பான சீரழிவான நடைமுறைகளைச் செய்வதால், அது {ஆத்மா} தாழ்ந்த இனங்களான விலங்குகளிடம் பிறக்கிறது {விலங்கின் நிலையை அடைகிறது}; பாவச் செய்லகளே செய்வதால், அது {ஆத்மா} நரகத்திற்கு {அல்லது, Infernal region = கொடிய இடத்திற்கு} செல்கிறது. பிறப்பு மற்றும் முதுமையினால் ஏற்படும் மனத்தளர்ச்சி ஆகிய துக்கங்களால் பாதிக்கப்பட்ட மனிதன், தனது சொந்த செயல்களின் தீய விளைவுகளை அடைய, இங்கே கீழே {பூமியில்} வாட விதிக்கப்படுகிறான். நரகப் பகுதிகள் உட்படப் பல ஆயிரக்கணக்கான பிறவிகளைக் கடந்து வரும் நமது ஆவிகள் {ஜீவன்கள்}, தங்கள் சொந்த கர்மத்தின் கட்டுகளில் இருந்து பாதுகாக்கப்படுகின்றன.

அசையும் தன்மை கொண்ட உயிரினங்கள், தங்களால் செய்யப்பட்ட இச்செயல்களினால் அடுத்த உலகில் பரிதாப நிலையை அடைகின்றன. அந்தத் துயரங்களின் எதிர்வினையால், அவை தாழ்ந்த பிறப்பை அடைகின்றன. பிறகு அவை புதிதான செயல்தொடரைக் குவிக்கின்றன. அதன் தொடர்ச்சியாக, நோயுள்ள முனிதன் நோயை உண்டாக்குகிற உணவைப் பெற்று மகிழ்ச்சிஅடைவதைப் போல அவை மீண்டும் துயரத்தையே அடைகின்றன. அதன் விளைவாக, தங்கள் சங்கிலிகள் தளர்த்தப்படாததால் அவற்றுக்குப் புதிய கர்மங்கள் {கர்மாக்கள்} எழுகின்றன. பல்வேறு துயரங்களால் பாதிக்கப்படுவதால், இவ்வுலகில் அவை {அசையும் உயிரினங்கள்} சக்கரங்களைப் போலச் சுற்றிக் கொண்டே இருக்கின்றன. ஓ அந்தணர்களில் சிறந்தவரே {கௌசிகரே}, தங்கள் சங்கிலிகளை அவை கைவிட்டால், தங்கள் செயல்களால் தங்களைச் சுத்திகரித்துக் கொண்டு தவமும் அறத்தியானமும் பயின்று, எண்ணற்ற இதுபோன்ற செயல்களால் சொர்க்கம் சார்ந்த பகுதிகளை {Elysian Regions} அடைகின்றன. தங்கள் சங்கலிகளைக் கைவிடுவதாலும் கர்மத்தை சுத்திகரிப்பதாலும், மனிதர்கள் அருள் உலகத்தை அடைகின்றனர். அங்கே செல்பவர்கள் துன்பம் என்பதே தெரியாது.

தீயவைக்கு அடிமையாகும் பாவிகள், தங்கள் அக்கிரமப் பாதைக்கு ஒரு முடிவை அடைய மாட்டார்கள். எனவே, எது அறம்சார்ந்ததோ {நன்மையோ} அதை நாம் செய்ய முயல வேண்டும். எது அறம்சாராததோ அதைச் செய்வதைத் தவிர்க்க வேண்டும். இதயம் நிறைந்த நன்றியுணர்வுடனும், துர்குணத்தில் இருந்து விடுபட்டும், எது நன்மையோ அதைச் செய்பவன், செல்வம், அறம், மகிழ்ச்சி மற்றும் சொர்க்கத்தையும் {இதற்கு அடுத்த உலகத்தையும்) அடைகிறான். பாவங்களில் இருந்து சுத்தமடைந்தவர்கள், ஞானமுள்ளோர், பொறுமைசாலிகள், நேர்மையில் நிலைத்திருப்பவர்கள், சுயக்கட்டுப்பாடு கொண்டவர்கள் ஆகியோர், இவ்வுலகத்திலும், இதைத் தொடரும் அடுத்த உலகத்திலும் {இம்மையிலும் மறுமையிலும்} தொடர்ச்சியான இன்பநிலையை அனுபவிக்கின்றனர். மனிதர்கள் நல்லவர்களின் நிலையான அறத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும். அவனது செயல்கள் நேர்மையானவர்களின் செயல்களை உதாரணமாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும். புனித சாத்திரங்களை அறிந்த, ஞானத்தின் அனைத்துக் கிளைகளையும் கற்ற அறம்சார்ந்த மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள். மனிதனின் சரியான கடமை, தனக்குச் சரியான தொழிலைச் செய்வதில் அடங்கியிருக்கிறது. இதுவே வழக்கென்றால் பின்னது {தொழில்} குழப்பமானதாகவும், கலவையானதாகவும் இருக்காது.

ஞானி அறத்தில் மகிழ்ந்து, நேர்மையாக வாழ்கிறான். ஓ நல்ல அந்தணரே {கௌசிகரே}, இப்படி அடையப்பட்ட நேர்மையைச் செல்வமாகக் கொண்ட அப்படிப்பட்ட {அறம்சார்ந்த} மனிதன், தனக்கு எது மிகவும் அறம்சார்ந்தது எனக் கண்டடைகிறானோ அந்தச் செடியின் {அந்த அறச்செயலின்} வேருக்கு நீர் இரைக்கிறான். இப்படியே அறம்சார்ந்த மனிதன் செயல்படுகிறான். அவனது மனமும் அமைதியாக இருக்கிறது. அவன் இவ்வுலகத்தில் உள்ள தனது நண்பர்களிடம் திருப்தியுடன் இருக்கிறான். அதன் பிறகு அவன் எப்போதும் மகிழ்ச்சியையே அடைகிறான். ஓ நல்ல மனிதரே {கௌசிகரே}, அறம்சார்ந்த மனிதர்கள், தங்கள் விருப்பத்தின்படி அழகு, சுவை, ஒலி, மற்றும் தொடு உணர்வுகளால் மகிழ்ச்சியை அடைகிறார்கள். இவையே அறத்தின் நற்கூலி {தர்மத்தின் பயன்} என்று அறியப்படுகிறது. ஆனால், ஓ பெரும் அந்தணரே {மஹா பிராமணரே}, ஞானப் பார்வை கொண்ட மனிதன், நீதியால் கிடைக்கும் கனிகளை அறுப்பதால் திருப்தியடைவதில்லை. அதில் மன நிறைவு கொள்ளாமல் ,அவன், தனக்குள் இருக்கும் ஆன்மிக ஞானத்தால், வலி,மகிழ்ச்சி மற்றும் உலகத்தின் தீமைகள் ஆகியவற்றால் பாதிப்படையாமல் அவற்றின் மேல் அலட்சியமாக இருக்கிறான் {வைராக்கியத்தை அடைகிறான்}. தனது சொந்த விருப்பத்தின் பேரில் உலகம் சார்ந்த பொருட்களின் மீது அலட்சியம் கொள்ளும் அவன், அறத்தை மட்டும் கைவிடுவதில்லை.

உலகில் அனைத்தும் நிலையற்றது என்பதைக் கவனிக்கும் அவன் அனைத்தையும் துறப்பதற்கு முயல்கிறான். முக்திக்கான {இரட்சிப்புக்கான} வழி வகைகளை எட்ட சிந்தித்து, பல வாய்ப்புகளைக் கணக்கிட்டுப் பார்க்கிறான். இப்படியே அவன் உலக நோக்கங்களைத் துறந்து, பாவ வழிகளை அடைத்து, அறம்சார்ந்தவனாகி கடைசியாக முக்தியை அடைகிறான். முக்திக்கு ஆன்மிக ஞானமே {தவமே} முக்கியத் தேவையாக இருக்கிறது. துறவு, பொறுமை ஆகியனவே அதன் {முக்தியை அடைய} வேர்கள். இவ்வழிகளில் அவன் தனக்கு விருப்பமானவை அனைத்தையும் அடைகிறான். ஆனால், ஓ நல்ல அந்தணரே புலன்களை அடக்குதல், சத்தியத்தின் வழிகள், பொறுமை ஆகியவற்றால் அவன் தலைமையான ஆசிரமமான பிரம்மனின் ஆசிரமத்தை {பிரம்ம நிலையை} அடைகிறான்" என்றான் {தர்மவியாதன்}.

அந்த அந்தணர் {கௌசிகர்}, "ஓ அறத்திலும் மிகச் சிறந்தவனே, அறக்கடமைகளைச் செய்வதில் நிலையானவனே {தர்மவியாதா}, நீ புலன்களைக் குறித்துப் பேசுகிறாய்; அவை என்ன' அவற்றை எப்படிக் கட்டுப்படுத்துவது? அதைக் கட்டுப்படுத்துவதால் என்ன நன்மை? ஒரு உயிரினம் அதன்மூலமாக எப்படிக் கனிகளை அறுக்கிறது? ஓ பக்திமானே, இவ்விஷயத்தில் உண்மையை எனக்குத் தெரியப்படுத்த இரந்து கேட்கிறேன்" என்றார் {கௌசிகர்}.
இப்பதிவின் PDF பதிவிறக்கம்
இப்பதிவின் Word DOC பதிவிறக்கம்


இப்பதிவு குறித்து முகநூலில் Like/Comment/Share செய்யலாமே!


சனி, ஜூலை 19, 2014

ஆடியோ கோப்பு - ஆதிபர்வம் பகுதி 2இ | முழு மஹாபாரதம்

ஆதிபர்வம் பகுதி 2இ

ஆடியோவை யூடியூபில் கேட்க



எம.பி.3-ஆக பதிவிறக்க 

கர்ணன் - வஞ்சகனா? அங்கீகாரத்திற்காகப் போராடிய போராளியா?

வஞ்சகன் - கண்ணனா? கர்ணனா? என்ற பதிவுக்கு ஆதரவாகவும் எதிராகவும் பல கருத்துகளை அனுப்பியிருக்கிறார்கள். விவாத மேடையிலும் விவாதம் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.

நண்பர் திரு.மெய்யப்பன் அருண் அவர்கள் கர்ணன் போராளியே! வஞ்சகன் அல்ல என்று தனது மறுப்புமொழியை கட்டுரையாக வடித்து நமது விவாத மேடையில் அளித்திருக்கிறார். அதை இங்கே பதிகிறேன்.


வஞ்சகனா? திறமையின் அங்கீகாரத்திர்க்காகப் போராடிய போராளியா?


வணக்கம் , திரு. கட்டுரை ஆசிரியர் எதை மூல நூலாக கொண்டு எழுதினார் என்று எனக்கு தெரியவில்லை. நான் எனது சிற்றறிவுக்கு எட்டியவரை சமஸ்கிருதத்தின் நேரடி தமிழ் மொழிப்பெயர்ப்பான கும்பகோணம்  ம.வீ.இராமானுஜாசாரியாரின் மகாபாரதத்தையும், கிசாரி மோகன் கங்குலியின் நேரடி சம்ஸ்கிருத- ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பையும் ஆதாரமாக எடுத்துவைக்கின்றேன்.

1.திரௌபதியை அவமானப்படுத்திய கர்ணன் - கர்ணனை அவமானபடுத்திய திரௌபதி


இங்கு அனைவரும் திரௌபதியை அவமானப்படுத்திய கர்ணனின் அதர்ம-காரியத்தையே அனைவரும் கண்டு அவனை நிந்திப்பது நியாயம் என்பதுபோல் அக்காரியத்திற்கு ஏதேனும் காரணம் இருக்குமா என்று தேடுவதும் நியாயம்தானே ???

செல்வோம் திரௌபதியின் சுயம்வரத்திற்கு

திரௌபதியின் சுயவரத்தில் வைக்கப்பட்ட வில் தனுர் வித்தையில் உச்சம் அடையாமல் தூக்கவே முடியாது நான்னேற்றுவது அதைவிட கடினம்.  அப்படி பட்ட வில்லால் ஜராசந்தன் , சிசுபாலன் மற்றும் சல்லியன்  போன்ற மாவீரர்களே தூக்கிஎரியப்பட்டனர் . அனால் கர்ணன் அந்த வில்லை அலட்ச்சியமாக தூக்கி நான்னேற்றினான் பிறகு அம்பை இலக்கின் மீது வைத்து இலக்கை வீழ்த்த தயாராக இருந்தான், அதுவும் எப்படி பட்ட இலக்கு ஒன்றை துல்லியமாக குறிபார்த்து அடிப்பதே கடினம் அதிலும் வேகமாக நகர்ந்து கொண்டிருக்கும் இலக்கு மாக கடினம் இன்னும் தண்ணீரில் சுழன்று கொண்டிருக்கும் பிம்பத்தை வைத்து  மேலே சுழன்று கொண்டிருக்கும் இலக்கை வீழ்த்துவது என்பது உயிரும் உடலும் ஒன்றிருப்பது போல தனுர் வித்தையும் வீரனும் ஒன்றுடன் ஒன்று கலந்து பிரிததரியமுடியாமல் இருக்க வேண்டும், அப்படிப்பட்ட கர்ணன் இலக்கின் மீது இலட்சியம் வைத்து தானும் இலக்கும் ஒன்றானான் அதை மாறுவேடத்தில் பார்த்துக்கொண்டிருந்த பஞ்சபாண்டார்கள் கர்ணன் இலக்கை அடித்துவிட்டான் என்றே நம்பினார்கள்.
அந்த கணப்பொழுதில் கர்ணனுடைய திறமையை முழுவதும் உணர்ந்த திரௌபதி சூதபுத்திரனை என் தலைவானாக ஏற்றுக்கொள்ளமாட்டேன் என்று சத்தமாக அறிவிக்கின்றாள். பிறகு மற்றவர்களை தூக்கி எறிந்த வில்லை கர்ணன தூக்கி எரிந்தான். அப்படி கர்ணன் தூக்கியெறிந்த வில்லை எடுத்தவன்தான் அர்ஜுனன்.

நிற்க.., இங்கு அனைத்து மாமன்னர்களும் குழுமியிருக்கும் அவையில் கர்ணன் அடைந்த அவமானம் சாதரமானதா... யாராலையும் செய்ய முடியாத அசாதாரணமான காரியத்தை செய்ய முற்ப்பட்ட அனைவரும் தோல்வியடைந்து அவமானப்பட்டிடுக்கும்போழுது , அந்த அசாதாரணமான காரியத்தில் வெற்றியடையும் நிலையில் ஒருவனை அவமானப்படுத்தி வெளியேற்றுவது கற்ப்புடைய பெண்ணை பல மன்னர்கர்களுக்கு மத்தியில் அவமானப்படுத்துவதற்கு சற்றும் குறைந்தா?????

மேலும் வர்ணமானது பிறப்பின் அடிப்படையில் அல்ல குணத்தின் அடிப்படையில் என்பதால் கர்ணன் ஓர் உயர்ந்த சத்திரியன் என்பதை நிருபிக்கின்றான். இவ்வாறான  சாஸ்த்திரங்களை நன்கறிந்த இளவரசி, யாக சாஸ்த்திரங்களின் மூலமாகவே தோன்றிய இளவரசியே இவ்வாறு இருக்கும்போழுது பிறப்பு மற்றும் வர்ணங்களின் சாதாரண மக்களின் புரிதல் எவ்வாறு இருக்கும். மற்றும் இவ்வாறாக திரௌபதி செய்தது மட்டும் எந்த விதத்தில் நியாயம்????? மேலும் உனக்கு கர்ணனை பிடிக்கவில்லை என்றால்  அவனுக்கு சுயம்வரத்திற்கு அழைப்பே விடுத்திருக்க கூடாது அல்லது அவன் வில்லை அணுகுவதற்கு முன்பாகவே அவனை தடுத்திருக்க வேண்டும் அதைவிட்டு அவன் என்ன அவ்வளவு பெரிய அப்பட்க்கரா என்று விட்டு இலக்கை அடிக்கு கணத்தில் அவனை தடுத்து அவமானப்படுத்துவது எந்த விதத்தில் நியாயம் திரௌபதி????

 2) கர்ணன் கொல்லப்பட்ட காட்சி


கர்ணனுக்கும் அர்ஜுனனக்கும் நடந்த இறுதியுத்தம்
(சமஸ்கிருதத்தின் நேரடி தமிழ் மொழிப்பெயர்ப்பான கும்பகோணம்  ம.வீ.இராமானுஜாசாரியாரின் மகாபாரதத்திலிருந்து)
முதலில் பிரம்மாச்த்திரத்தை கர்ணனின் மீது பிரயோகித்தவன் அர்ஜுனனே
(சான்று வேண்டுமெனில் மின்னஞ்சலை தெரிவுபடுத்தவம் ஏனனில் JPEG வடிவமாகவே என்னிடமுள்ளது.)

கர்ணனுக்கும் அர்ஜுனனனுக்கும் இடையே நடந்த துவந்தயுத்ததை ஆராயுமுன் துவந்த யுத்தத்தின் விதிமுறைகளை காண்போம்.
துவந்த யுத்தமென்பது வீரர்களுக்கிடையே வெற்றி தொல்விகளுக்கு அப்பாற்ப்பட்டு வெற்றி அல்லது வீரமரணம் என்பதற்காக நடப்பது.
எதிராளியைவிட என்னுடைய வீரம் மற்றும் திறமையே சிறந்தது நிருபிபதற்க்காக நடப்பது.

எதிராளியை தன்னுடைய திறமையினால் வில்லையும் தேரையும் இழக்கச்செய்துவிட்டு அவனை வீழ்த்தலாம் , மாறாக வேண்டுமென்றே வில்லை கீழே வைத்து விட்டோ அல்லது வேண்டுமென்றே தேரிலிருந்து இறங்கினாலோ தாக்கக்கூடாது அப்படியும் தாக்கினால் அது அவனுடைய திறமையின்மையையே காட்டும். மயக்கமடியும்போழுதும் தாக்கக்கூடாது.
கர்ணனுக்கும் அர்ஜுனன்னுக்கும் துவந்த யுத்தம் நடந்துகொண்டிருக்கும் பொழுது முதலில் கர்ணன் அர்ஜுனனை மீறி சிறப்பாக செயல்ப்பட்டான் அப்பொழுது பீமன் ... என்ன அர்ஜுனா கர்ணன் உன்னை மீருகின்றான் நீ அவனை வதைக்கின்றாயா அல்லது நான் எனது கதாயுதத்தால் வதம் செய்யட்டுமா என்றான் மேலும் கிருஷ்ணரும் பலவாறு ஊக்கபடுத்தினார்.

இங்கு பீமனின் செயலை சற்று பார்ப்போம்

முதன் முதலில் கர்ணனும் அர்ஜுனனும் விளையாட்டு அரங்கில் தயாராகும் பொழுது கர்ணனின்  வளர்ப்புத் தந்தை அதிரதன்(விகர்த்தணன்) விளையாட்டு அரங்கில் கர்ணனை தேடி வந்தார் தந்தையை பாரர்த்த கர்ணன் தந்தையின் காலில் விழுந்து வக்னங்கினான் . இதை கண்ட பீமன் ஓ நீ தேரோட்டி மகனா நீ தேரையோட்டும் சாட்டயை எடுத்துக்கொள் எவ்வாறு யாகத்தின் அவிசை நாய் சாப்பிட தகுதியில்லையோ அவ்வாறு நீயும் அர்ஜுனனின் கையால் வதைபட தகுதியற்றவன். இவ்வாறு குரூர மொழிகளை பொழிந்த அதே பீமன் இப்பொழுது தலைகீழாக  “என்ன அர்ஜுனா கர்ணன் உன்னை மீருகின்றான் நீ அவனை வதைக்கின்றாயா அல்லது நான் எனது கதாயுதத்தால் வதம் செய்யட்டுமா” என்கின்றான்” இதுதான் கர்ணன் என்ற போராளியின் வெற்றி.

மீண்டும் போருக்கு செல்வோம்

இவ்வாறாக தூண்டப்பட்ட அர்ஜுனன் கேசவரை நோக்கி இவ்வாறாக உரைக்கலானான் உலகம் க்ஷேமம்ம அடைவதற்காகவும் கர்ணனை கொள்வதற்காகவும் இதோ உக்கிரமான மகாஅஸ்த்திரமான பிரமாச்த்திரத்தை பிரயோகிக்கின்றேன் என்றான். கர்ணனும் அதற்கு எதிர் பிரமாச்த்திரத்தை பிரயோகித்து அதை நீர்த்து போகச்செய்தான்(தயவு செய்து சான்றை மூலநூலில் காணவும்). பின்பு நடந்த நீண்ட யுத்தத்திற்கு பிறகே மறந்து போதல் நிகழ்ச்சியும், தேர் பூமியில் அமிழும் நிகழ்ச்சியும் நடைபெறுகின்றது.

நிற்க இங்கு.., பிரம்மாஸ்த்திரம் பிரயோகம் செய்யும் சூழ்நிலையை சற்று ஆராய்வோம்.

ஒரு வீரான் பிரம்மாஸ்த்திரத்தை எப்பொழுது பயன்படுத்துவான தன் திறமை மொழுதும் வெளிப்பட்டு வேறு வழியில்லாமல் கடைசிநிலையில் பயன்படுத்துவான். மேலும் தன் உச்சபட்ச தனுர்வித்தையால் அதிராளியை வீழ்த்த முடியாது உச்சபட்ச திவ்யாச்த்திரத்தை கொண்டே வீழ்த்த முடியும் என்ற நிலையிலும், மரணம்பயம்  நெருங்கும் நிலையில்தான் அத்தகைய உச்சபட்ச திவ்யாச்த்திரத்தை பிரயோகிப்பான். எனவே இங்கு இருவருமே பிரம்மச்த்திரத்தை ஏவும் மற்றும் திரும்ப பெரும் வித்தையை அறிந்தவர்கள் . எனவே இங்கு முதலில் பிரம்மாஸ்த்திரத்தை முதலில் பிரயோகித்தவனே சற்று பயமடந்திருப்பான் அது அர்ஜுனனே.

பிறகு நடந்த நீண்ட யுத்தத்திற்கு பிறகு கர்ணன் நாகஸ்த்திரத்தை பிரயோகித்ததையும், அதை கிருஷ்ணன் தன் சூழ்ச்சியினால் வென்றதையும் நீங்களே நன்று அறிவீர்கள் . ஆனால் சமஸ்கிருத மூலநூலில் இரண்டுவிதமாக இந்த நகழ்ச்சி கூறப்பட்டுள்ளதாக ம.வீ.இராமானுஜாசாரியாரின் மகாபாரதம் கூறுகின்றது அது என்னவெனில் அஸ்வசேனன் எனற அந்த நாகம் திரும்பவும் தன்னை ஏவும்மாறும் இந்திரனே வந்தாலும் அவனை காக்கமுடியாது என்று கர்னனனிடம் மன்றாடியது அதற்கு கர்ணன் நூறு அர்ஜுனன்களை கொளவதாக இருந்தாலும் ஒரு கனையை ஒருமுறைக்கு மேல் ஏவமாட்டேன்(தாய்க்கு அளித்த வாக்குறுதியை மனதில்கொண்டு) என்று கூறி நிராகரித்தான். பிறகு நடந்த கொடூர யுத்தத்திற்கு பின்பு கர்ணனின் தேர்ச்சக்கரம் பூமியில் மாட்டிக்கொண்டது பிர்ம்மாஸ்த்திர பிரயோக மந்திரமும் மறந்துவிட்டது. இந்நிலையில் அர்ஜுனனு சற்று போரை நிறுத்த சொல்கின்றான் அனால் கிருஷ்ணர் மறுத்து போரிட சொல்கின்றார்.

{{நிற்க இங்கு நாம் தர்ம அதர்மங்களுக்கு அப்பார்ப்பட்டு கர்ணனுக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் இடையில் சிறுவயதிலிருந்தே யார் சிறந்த வில்வீரன் என்ற போட்டி பொறாமை இருந்துள்ளது. இக்கண்ணோட்டத்தில் போரை சற்று ஆராய்வோம்.}}

கிருஷ்ணனால் அவ்வாறு சொல்லப்பட்ட பின்பு கர்ணன் தேரிலேறி ஒரு மகா கோரமான அஸ்த்திரத்தை பிரயோகித்தான் அது அது அர்ஜுனனின் மார்பை பிளந்து சென்றது , அர்ஜுனன் காண்டீபத்தை நழுவவிட்டு மூரச்சையடைந்தான் . கர்ணன் பெற்ற வெகுமதிகளான இரு சாபங்கள், கவசகுனடலங்களை இழந்த நிலை, சக்தியாயுதம் இழந்த நிலை  நாகாஸ்த்திரத்தை மறுமுறை பிரயோக்கிக்க முடியாத நிலை , தேர் இயங்க முடியாத நிலைய இவ்வாறான மகாதுரதிஷ்ட நிலையிலும்  கர்ணன் மயக்கமடைந்த என்ற நல்ல வாய்ப்பை பயன்படுத்தாமல் அம்மாஞ்சி மாதிரி தேரை தூக்க சென்றான். இங்கு சல்லியநெல்லாம் தேரை தூக்கவில்லை கர்ணன்தான் தூக்கினான் அது எப்படியிருந்ததாம் பூமியே சில அங்குலம் மேலே வந்தது என்று வியாசர் குறிப்பிடுகிறார்.
பிறகு மயக்கம் தெளிந்த அர்ஜுனனிடம் கிருஷ்ணன்ர் இவ்வாறு கூறுகின்றார்
கர்ணன் தேரிலேறி தனுசை கையிலெடுக்கும் முன்பாக கர்ணனை வீழ்த்துவாயாக என்றார். பிறகு அவ்வாறாகவே வீழ்த்தினான்.

இங்கு கிருஷன்ரின் கூற்றை சற்று ஆராய்வோம்: ஏற்கனவே அர்ஜுனனால் கர்ணன் இருமுறை தொல்வியடைந்துள்ளான். மேலும் மகா துரதிஷ்ட நிலையில் இருக்கின்றான் அப்படியிருக்கும் பொழுது கிருஷ்ணணனும் அர்ஜுனணனும்  தாராளாமாகவே துவந்தயுத்த போரின் விதிமுறைகளின் படி சிறிது அவகாசம் கொடுக்கலாம். அதுவும் அர்ஜுனன் முன்பு கர்ணனை இருமுறை வீழ்த்தியதை போல இப்பொழுதும் வீழ்த்தலாம் ஆனால் ஏன் கிருஷணர் அவகாசம் கொடுக்க மறுக்கின்றார் அதையும் சற்று பார்ப்போமே

ஒரு வில்வீரன் என்னதான் மகா திறமைசாலியாக இருந்தாலும் அவனுடைய வெற்றியை தீர்மானிப்பது அவனுடைய திறமை மட்டுமல்ல அவன் அப்பொழுது பயன்படுத்தும் தனுசு, தேர் , தேரோட்டி மற்றும் குதிரைகள் , போன்றவைகள் ஒரு தேர்வீரனின் வெற்றிக்கு முக்கிய பங்களிப்பது. இங்கு அர்ஜுனன் எப்பொழும் ஜாக்கிரதையாக உடைக்கமுடியாத அவனுடைய காண்டீபம் ,காண்டீபத்தின் நான் கயிற்றை பட்டும் அறுக்க முடியம். உடைக்க முடியாத தேர் மற்றும் அழிக்க முடியாத தேவலோக குதிரைகள் போன்றவற்றை எல்லா போரிலும் பயன்படுத்துவான்.
அனால் கர்ணன்.., திரிபுரங்களை எரித்த சிவபெருமான் பயன்படுத்திய விஜய தனுசை சிவபெருமான் இந்திரனுக்கு அளித்தார் , இந்திரன் அதை பரசுராமருக்கு அளித்தார் பரசுராமர் அதை கர்ணனுக்கு அளித்தார் . விஜய தனுசு காண்டீபத்தை விட சிறந்தது ஏனெனில் காண்டீபத்தில் நான் கையிற்றை அறுக்க முடியும் விஜயதனுசில் நான் கயிற்றை அறுக்க முடியாது. அந்த விஜயதனுசை 17-வது நாள் போரில் மட்டுமே பயன்படுத்தினான் இதை 16-வது நாள் இரவிலேயே துரியோதனிடம் கர்ணன் தெரிவித்தான். மேலும் கடோத்கஜனை தனது சக்தி ஆயுதத்தினால் வீழ்த்திய பிறகு “சாத்யகி கிருஷ்ணரிடம் கர்ணன் இதற்கு முன்பே சில முறை அர்ஜுனனை போரில் சந்தித்துள்ளான் ஆனால் அப்பொழுதெல்லாம் ஏன் தனுது அந்த திவ்யாஸ்த்திரத்தை பயன்படுத்தவில்லை என்று கேட்டான்”
அதற்கு கிருஷ்ணர் நான் கர்ணனை எனது மாயை சக்தியினால் அந்த எண்ணம் ஞாபகம் வராதவாறு மயக்கிவிடுவேன் என்றார். இதுக்கு மேல கர்ணனால என்னதாங்க பண்ணமுடியும். மேலும் கர்னனனுக்கும் அர்ஜுனனனுக்கும் கடைசி துவந்த யுத்தம் ஆரம்பிக்குமுன் இவ்வாறு கூறுகிறார் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனானிடத்தில் அர்ஜுனா நான் கர்ணனை உனக்கு சமமாகவும் கருதலாம் ஏன் உயர்வாகவும் கருதாலாம். கர்ணன் முழுசிந்தனையுடன் கையில் விஜயதனுசு இருந்து அலட்சியமில்லாமல் போராடினால் அவனை யாருளும் வெல்லமுடியாது. அதனால்த்தான் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் கர்ணன் தேரிலேறி தனுசை கையிலேடுக்கும்முன் அவனை வீழ்த்துவாய் என்று சொன்னதன் “மிகமுக்கிய காரணம்” கையில் விஜயதனுசு இருந்து அலட்சியமில்லாமல் போராடினால் அவனை யாருளும் வெல்லமுடியாது என்பதற்காகவே . மேலும் அர்ஜுனன் என்ன சாதாரணமானவனா வில்வித்தையில் கசடறக் கற்றவன் யுத்தத் நெறிமுறைகளை அனைத்தையும் உணர்ந்தவன் அப்படிப்பட்டவன் தரும முறையில் கர்ணனை கொல்ல முடியும் என்றால் நிச்சயம் நிச்சயம் அதைத்தான் செய்திருப்பான் . ஏனெனில் இப்பொழுது கர்ணன் தனுது முழுகவனத்தையும், தெய்வீக தனுசையும் வைத்து போரிடுகின்றான் எனவே முன்பு போன்று அவனை வீழ்த்த முடியாது என்பதற்காவே  தவிர இரண்டாவது மூன்றாவது காரணங்களான  கர்ணன் செய்த அதர்ம செயலுக்காகவும் , சாலையில் மணிக்கு 70 கிமீ
வேகத்தில் பயணம் செய்தாலும்  அல்ல.

3) அபிமன்யு ஆறு மகாரதர்கள் சேர்ந்து தாக்கியது

போர் முறைகளில் சில முறைகளான துவந்த இத்தம், சங்குல யுத்தம், குழுவாக ஒருவனை சேர்ந்து  தாக்குதல்  போன்றவைகள் இருக்கின்றன.
அதில் அபிமன்விடம் போரிட்ட முறை குழுவாக தாக்கும் முறை இது அங்கிகரக்கப்பட்ட முறையாகவே இருக்கின்றது கர்ணபருவத்தில் கூட கர்ணனை பல மகரதர்கலான சாத்யகி, திருஷ்ட்டதுய்மன் ,பீமன் , யுதிஷ்டிரன், நகுல சகாதேவர்கள், ய்தாமன்யு, சிகண்டிகை, இளம் பஞ்ச பாண்டவர்கள். அனைவரும் சேர்ந்து கர்ணன் ஒருவனையே தாக்கினார்கள் , கர்ணன் ஒருவானாகவே அவர்கள் அனைவரையும் சமாளித்து நொடிப்பொழுதில் தேரிழ்ந்தவர்கலாக்கினான் என்று வியாசர் அற்புதமாக விளக்குகின்றார். இங்கு ஒருவேளை கர்ணன் இறந்திருந்தாள் அபிமன்யுக்கு சொல்லப்பட்ட கூறுகளையும் கர்ணனுக்கும் சொல்லிருப்பார்கள். மேலும் கர்ணன் அபிமன்யுவின் பின்னாலிருந்து அவன் வில்லை உடைத்தான் என்று மூல மகாபாரதத்தில் எந்த குறிப்புமில்லை துரோணரின் கட்டளையின் பேரில் அபிமன்யுவின் வில்லை உடைத்து கேடையத்தையும் உடைத்தான் என்றே உள்ளது . மாறாக பின்னாலிருந்து மறைந்திருந்து என்ற எந்த சொல்லுமில்லை. இருந்தால் தயவு செய்து காட்டவும் நானு என் என்னத்தை திருத்திக்கொள்கின்றேன்கின்றேன்.

4) கர்ணன் மிகச்சிறந்த வில்லாளி மட்டும்மல்ல சிறந்த மல்யுத்தத் பலசாலியும் கூட


அப்படிப்பட்ட கர்ணன் தனது அலட்சிய குணத்தாலே சில போர்களில் தொல்வியடைந்துள்ளான்.
த்ரௌபதியின் சுயம்வரத்தின் பொழுது அர்ஜுனனிடம் ஏற்ப்பட்ட சண்டையில் அர்ஜுனனை கர்ணன் பிரம்மாஸ்த்திரம் தெரிந்த பிரம்மனனாகவே எண்ணினான். வெற்றி தோல்வியின்றி போட்டியிலிருந்து விலகினான்.
கந்தவர்களுடான யுத்தத்தில் தனியோருவனாகவே பல ஆயிரக்ககணக்கான கந்தர்வர்களை வீழ்த்தினான். இதைக்கண்ட கந்தர்வர்களின் தலைவன் சித்திரசேனன் அனத்து கந்தர்வர்களுடன் சேர்ந்து மாயப்போர் புரிய ஆரம்பித்தான்  ஆனால் கர்ணன் தனது திவ்ய சக்தி படைத்த விஜய தனுசை மகா சக்தி வாய்ந்த அஸ்திரங்கலையும் எடுத்து செல்லவில்லை அதனால் சாதாரண வில்லை தேரையும் இழந்தான் இதனால் பின்வாங்கிச்சென்றான் இவ்விடயத்தில் அர்ஜுனன் கர்ணனை விட ஒருபடி மேலாக இருக்கின்றான அர்ஜுனன் எப்பொழுது தந்து தெய்வ சக்தி படைத்த காண்டீபத்தையும், அழிக்க முடியாத தெரியும் வைத்திருப்பவன். அதனாலையே அவனுக்கு வெற்றி எப்பொழுதும் சாத்தியமானது ஆனால கர்ணன் தனுர்வித்தை ஆயுத உபகரணங்களை விட தனுர்வித்தை தெர்ச்சியையே பெரிதென கருதினான் இந்த என்னத்தை சூரிய பகவானிடம் கர்ணனே வெளிப்படுத்தினான்.

கர்ணனின் அலட்சிய குணம் சில தருணங்கள் உள்ளன அவை..,

பீமனும் கர்ணனும் 14-வது நாள் யுத்தத்தில் கடுமையாக பலமுறை மோதிக்கொண்டார்கள் முதலில் கர்ணனே தளர்ச்சியடைந்து பின்வாங்கினான் கடைசியில் பீமன் ஆயுங்களை இழந்து கர்ணன்னிடம் மாட்டிகொண்டான். அப்பொழுது கர்ணன் ஒரு கணையைவிட்டு வதைத்திருக்கலாம் அல்லது தாய்க்கு செய்து கொடுத்த சத்தியத்திற்காக சும்மா சென்றிருக்கலாம் ஆனால் கர்ணன் தன்னுடைய வில்லின் நுனியில் மாட்டிகொண்ட பீமனின் தொப்பையில் தட்டி அவனுடைய பெருவயிற்றை கிண்டலடிக்கின்றான். இச்செயலை எவ்வாறு புரிந்துக்கொலவது.
சகாதேவனும் மாட்டிகொண்டு கர்ணன் புத்திமதி சொல்லி அனுப்புகின்றான். இன்னும நகுலன் மாட்டிக்கொண்ட பொழுது வில்லை அவன் கழுத்தில் மாட்டி அனுப்புகின்றான் இவையெல்லாம் அவனுடைய அலட்ச்சிய குணத்தையே வெளிப்படுத்துகின்றது. கர்ணனிடம் மகாகோரமான பார்க்கவஸ்த்திரம், ரௌத்திராஸ்த்திரம் போன்றவைகள் இருந்தன ஆனால் அவைகளை பீமனிடம் பின்வாங்கும் பொழுதும், அபிமன்யுவிடமும் பிரோயோகிக்கவில்லை பிரயோகித்திருந்தால் யமதருமராஜா அரண்மனைக்கு விருந்தாளியாக செல்வதை யாருளும் தவிர்க்க முடியாது இதை சால்லியநிடமே 17-து நாளில் சல்லையா என்னிடம் நாகாஸ்த்திரம் போன்ற மகாகோரமான பலமுறை பயன்படுத்தப்படும் அஸ்த்திரங்கள் உள்ளன அதை அர்ஜுனன் போன்ற திவ்யாஸ்த்திரங்கள் தெரிந்த மகாவில்லாளி மேல்தான் பிரயோகிப்பேன் மற்றவர்களின் மேல் அவ்வாறு செய்யமாட்டேன் அது எனக்கு அழகுமல்ல என்றான்.  இந்த அலட்சிய மனோபாவம் இல்லாமல் இருந்திருந்தால் பீமனும் அபிமன்யுவும் கர்னனனிடம் போரிட்ட சில நொடிகளிலேயே வீர சுவர்கத்தை அடைந்திருப்பார்கள்.
எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக பீமன் மல்யுத்தத்தில் ஜராசந்தனை பலநாட்கள் போரிட்டும் அவனை வீழ்த்த முடியவில்லை ஆனால் கர்ணன் ஒரு சுயம்வரத்தில் கர்ணனுக்கும், ஜராசந்தனுக்கும் நடைபெற்ற மல்யுத்தத்தில் கர்ணன் ஜராசந்தனை இருகூறாக கிழித்து போட்டான். ஜராசந்தன் கர்னணனின் திறமையை மெச்சி தனது மகத நாட்டின் ஒரு பகுதியான மாலினி தேசத்தை கர்ணனுக்கு அளித்து நட்பை ஏற்ப்படுத்தினான். அனால் பீமன் கிருஷ்ணரின் போசனைப்படியே பல நாட்கள் போராட்டத்திற்கு ஜராசந்தனை இருகூறாக கிழித்து உடலை மாற்றிப்போட்டான்.

5) தானம் வழங்கிய சூழ்நிலை

   {ஆசிரியர் : ஒரு விதத்தில்
கர்ணனின் செயல் போற்றத்தக்கது என்றபோதிலும், ஏதேனும்
ஒன்றை வேண்டி அதற்காக தானம் கொடுப்பது முறையான
தானமா? ஆழமாகப் பார்த்தால் இஃது ஒரு வியாபாரம் போலத்
தோன்றுகிறதே!}

நானும் அதையேத்தான் சொல்கின்றேன் இன்னும் ஆழமாக ஆராயலாம்
கவசகுனடலங்களை தானமளிக்கின்ற சுழ்நிலை வனபருவத்தின் கடைசி துனைபருவமான குண்டலஹாரண்ய பருவத்தில் விளக்கப்பட்டுள்ளது.

இந்திரன் கர்ணனிடம் வஞ்சகமாக கவசகுனடலங்களை பெறப்போவதை அறிந்துகொண்டான். எனவே தனது மகனை காக்க எண்ணிய சூரியதேவன் கர்னணனின் கனவில் வந்து நடக்கவிருக்கும் போரில் அர்ஜுனணனை காக்க இந்திரன் பிராம்மன் வேடத்தில் வந்து உம்மிடம் அமுதத்தாலும் சொர்ணத்தாலும் செய்யப்பட கவசகுனடலங்களை யாசிப்பான் தயவு செய்து கொடுத்துவிடாதே.

இல்லை சூரிய தேவனே அவ்வாறு செய்வது நானேடுத்துகொண்ட சபத்தத்திற்கு விரோதமானதாகும் இந்திரன் கேட்டால் நிச்சயம் நான் அதை கொடுப்பேன் அது எனக்கு மேலும் புகழையே சேர்க்கும்.

வேண்டாம் கர்ணா அந்த முடிவை எடுக்காதே அந்த கவச குண்டலங்கள் இருந்த அந்த இந்திரனே அம்பாக மாறினாலும் உன்னை வீழ்த்தமுடியாது எனவே தயவு செய்து கொடுத்துவிடாதே. இதற்க்கு மாறாக வேறேதுனும் செய்தால் உன் வீழ்ச்சி உறுதிபட்டுவிடும் . என்பிரிய சூரியதேவனே நான் துரோனரிடமும், பரசுராமரிடம் கற்ற தனுர்வித்தையையே பெரிதாக எண்ணுகின்றேன் . அது ஒன்றே பொது அர்ஜுனனை வீழ்த்த. என்வே எனக்கு தயவு செய்து இச்செயலை செய்ய அனுமதியளிக்க வேண்டும் .

உண்முடிவில் உறுதியாக இருப்பனேயாகில் நான் இப்பொழுது சொல்வதையாவது கேள். இந்திரன் உன்னிடம் கவசகுனடலங்களை கேட்க்கும்பொழுது முடிந்தளவுக்கு மறுத்து பேசு, அப்படியும் இந்திரன் விடாப்படியாக இருந்தால் அவனிடம் சகத் ஆயுதத்தை பெற்றுக்கொண்டு கவசகுனடலங்களை தருவாதக சொல். இதை நான் உன்ன நனமைக்காகவும் உன்னைச்சார்ந்த நண்பர்களின் நன்மைக்காவும் சொல்கின்றேன்.
சரி சூரிய தேவா. அப்படியே செய்கின்றேன்.

கர்ணா தெரியாத தெய்வ இரகசியம் ஒன்றுள்ளது அதை சமயம் வரும்பொழுது நீ தெரிந்துகொள்வாய் .

நிற்க. இங்கு கர்ணன் சக்தி ஆயத்தை இந்திரனிடம் கேட்டது தன்னுடைய நலவிரும்பியான சூர்யதேவனின் மனத்திருப்ப்திக்காகதான். நீங்களே சற்று யோசித்து பாருங்கள் நீங்கள் ஏற்றுக்கொண்ட சபத்தத்தையும். இயல்பையும் பயன்படுத்திக்கொண்டு உயிருக்கு பாதுகாப்பளிக்கின்ற பொருளை கேட்க வருகிறார் அதை முன்னாடியே தெரிந்து கொண்ட நீங்கள் பெரிதும் மதிக்கும்  உங்கள் நலவிரும்பி எச்சரிக்கிறார் அனால் நீங்கள் அதை ஏற்க பருகிண்றீர்கள் , அந்த நல்விரும்பியும் விடாமல் சாபத்தையும் இயல்பையும் மீறாத ஒரு யோசனையை அளிக்கின்றார்.., தானம் கேட்பவரையும் ஏமாற்றக்கூடாது , நமக்கு உதவி செய்தற்காக தன் நலம்விரும்பியின் மனதையும் நோகடிக்கூடாது என்ற நிலையில் அந்த நலம்விரும்பி சொன்ன யோசனை படி செய்வதை விட வேறென்ன செய்ய முடியும். இப்பொழுது புரிந்திருக்குமே கர்ணன் ஏன் சக்தி ஆயுதம் வேண்டினான் என்று.

6) கர்ணனின் தயாள குணம்

 //திரௌபதியைத் தன்னால் மணக்க முடியவில்லை
என்ற ஆதங்கமும் வெறியும் அவனது மனதில் நீண்ட காலமாக
எரிந்து கொண்டிருந்தது//

கர்ணன் திரௌபதியை மனக்கமுடியவில்லை என்று அவள்மேல் ஆதங்கமும், வெறியும் கொண்டிருந்தான் என்பதற்கு மகாபாரத்ததில் எந்தவித பின்புலமும் இல்லை மாறாக திரௌபதி கர்ணனை சுயம்வரத்தில் அவனுடைய உயர்ந்த வில்வித்தையை அங்கிகரிக்காததாலும் , அவமானப்படுத்தியதாலும் அவனுக்கு அவள் மேல் கோவம் ஏற்ப்பட்டதே தவிர மணக்க முடியாததால் அல்ல மேலும் திரௌபதியை அவமானபடுத்தியதர்க்காக மன்னிப்பும் கேட்டான் , ஆனால் திரௌபதி கர்ணனை அவமானப்படுத்தியதற்கு பிறகாவது வருந்தினாளா என்றால் சிறிதுமில்லை. இதை நாம் ,கிருஷ்ணரும் ,கர்னணனும் தனியாக பேசியதிலிருந்து அறியலாம்.

கிருஷ்ணர் கர்ணனை அழைத்து குந்தியின் மூத்த மகன் பாண்டவர்களுக்கும் மூத்தவன் சாஸ்த்திர விதிகளின் படி கண்ணிபென்னுக்கு தெய்வ சம்பந்தமாக குழந்தை பெற்றால் பிறகு கன்னிகையை கைபிடிக்குக்கும் கணவனே அக்குழந்தையின் தந்தையாகின்றான் . அதன்படி அஸ்த்தினாபுரத்தை ஆளா முதல் உரிமை உனக்கே மேலும் பஞ்ச பாண்டவர்களும் மகிழ்ச்சியோடு சேவை செய்வார்கள், திரௌபதியும் ஆறாம் காலத்தில் உனக்கு மனைவியாக இருப்பாள். எனறார்.

கர்ணன் இவற்றை மறுத்து எனக்கு இவ்வுலகமே கிடைத்தாலும் அதை நான் துரியோதனக்கே அளிப்பேன் அனால் அது நியாயமாகுது , எனது விருப்பமும் யுதிஷ்டிரன் அரசால்வதே. மேலும் நான் துரியோததனை மகிழ்ச்சி படுத்துவதற்க்ககாக அவர்களின் மீது கடுஞ்ச்சொர்களை பேசியுள்ளேன் ஆதாலால் என்னை மன்னித்துவிடுங்கள் . இந்த போரில் நீங்கள் கடவுள் அர்ஜுனன் பூசாரி நான் , திரோனர், பீஷ்மர் எல்லாம் பலியாடுகள் எனிவே எனவே இதில் இறப்பவர்களுக்கேல்லாம் சுவர்கத்தை அளிக்க வேண்டும் என்றான்.

கர்ணன் கிருஷனரை பற்றி உணர்ந்தததிலிருந்தே தான் என்னென செய்ய வேண்டும் என்பதை உணர்ந்து கர்மவீரானாக கடைசி நொடிவரை போராடினான்.

உண்மையில் மகாபாரத்தில் அனைத்து கதாப்பாத்திரங்களும் சில சமயங்களில் தவறிழத்தவர்களே அதில் கர்ணன் முக்கியமானவன் ஆனால் அவன் செய்த பல தியாக செயல்கள் அவன் செய்த தவறுகளை விட மிக அதிகமாக பிராகாசிகின்றன எனவே அவன் பல கோடி இதயங்களை பஞ்ச பாண்டவர்களை விட எளிதாக வெல்கின்றான்.

மேற்க்கண்டவைகள் அனைத்தும் முடிவான உண்மைகள் அல்ல எதோ எனக்கு புரிந்தவை அவ்வளவுதான் மேலும் புரிந்து கொள்ளவும் தவறுகளை திருத்திக்கொள்ளவும் ஆவலாக உள்ளேன்.



நண்பர் திரு.மெய்யப்பன் அருண் அவர்களுக்கு நான் அளித்த மறுமொழி பின்வருமாறு:

நண்பரே! (மெய்யப்பன் அருண்)

நல்ல விவாதம்.

//உண்மையில் மகாபாரத்தில் அனைத்து கதாப்பாத்திரங்களும் சில சமயங்களில் தவறிழத்தவர்களே அதில் கர்ணன் முக்கியமானவன் ஆனால் அவன் செய்த பல தியாக செயல்கள் அவன் செய்த தவறுகளை விட மிக அதிகமாக பிராகாசிகின்றன எனவே அவன் பல கோடி இதயங்களை பஞ்ச பாண்டவர்களை விட எளிதாக வெல்கின்றான்.// என்று சொல்லியிருக்கிறீர்கள்.

நன்று.
  1. திரௌபதியை அவமதித்தது (அவளை நிர்வாணமாக அழைத்து வந்திருக்க வேண்டும் என்றும் குரல் எழுப்பிய கர்ணன், அவளது உடையை முற்றிலுமாக அவிழ்த்து நிர்வாணமாக்கும்படி துச்சாதனனுக்கு கட்டளையிட்டான்)
  2. சூதாட்டத்தின் முடிவில் திரௌபதியின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க, திருதராஷ்டிரன் பாண்டவர்களை விடுவித்த பிறகும்,கர்ணனின் ஆலோசனையின் பேரில் மீண்டும் சூதாட்டம் அரங்கேற்றப்பட்டது.
  3. அபிமன்யு கொலை (இதில் நீங்கள் பலர் சேர்ந்து ஒருவரைத் தாக்குவது யுத்த மரபு என்று சொல்லியிருக்கிறீர்கள். இதில் எனக்கு உடன்பாடில்லை. பாண்டவர்கள் தரப்பிலும் அந்த அறமீறல் நடந்திருந்தாலும் அதுவும் தவறுதான்).
  4. கந்தர்வனிடம் துரியோதனனை அகப்பட விட்டு புறமுதுகிட்டது.
  5. "நாக்கை அறுத்துவிடுவேன்" என்று கிருபாசாரியரிடம் கூறுமளவிற்கு அகந்தை கொண்டிருந்தது.அர்ஜுனன் மீது கொண்ட காரணமற்ற பொறாமை

ஆகியவை, இன்னும் நெருடிக் கொண்டேதான் இருக்கிறது.

திறமை என்று பார்த்தால், கிருஷ்ணன் துணையில்லாமலேயே இரு முறை அர்ஜுனன் கர்ணனை வென்றிருக்கிறான். அப்படி ஒரு முறை கூட கர்ணன் அர்ஜுனனை வெல்லவில்லையே. அலட்சியம் கொண்டவன் ஒருபோதும் நிபுணனாக மாட்டான். தானத்தில் மட்டுமே அவன் பாண்டவர்களை விஞ்சியிருக்கிறான். அதுவும் உடலோடு தோன்றிய கவசத்தை அறுத்துக் கொடுத்ததால் அது பெரிதாகத் தெரிகிறது. யுதிஷ்டிரன் அவன் ஆண்ட காலத்தில், வனவாசத்திலும் கூட பலருக்கு உணவளித்ததாக வனபர்வம் சொல்கிறது

கர்ணனின் மேல் தீராக் காதல் ஏற்பட, அவன் அகப்பட்டிருந்த தர்மசங்கட நிலையே துணைபுரிகிறது என்று நினைக்கிறேன்.

மேலும் இவ்விவாதம் வளர வேண்டும் என விரும்புகிறேன்.


நன்றி

அன்புடன்
செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்


இப்பதிவு குறித்து முகநூலில் Like/Comment/Share செய்யலாமே!


நல்லவர்கள் நல்லவர்களை மெச்சுவதில்லையே! - வனபர்வம் பகுதி 207

Good men are not commended by good men | Vana Parva - Section 207 | Mahabharata In Tamil

(மார்க்கண்டேய சமாஸ்யா பர்வத் தொடர்ச்சி)

ஊண் உணவு குறித்தும், முற்பிறவி கர்மங்கள் குறித்தும், பிற உயிருக்குத் தீங்கு செய்யாமை குறித்தும் வேடன் கௌசிகருக்கு உரைத்தது...

மார்க்கண்டேயர் தொடர்ந்தார், "ஓ யுதிஷ்டிரா, பக்திமானான வேடன் அந்த அந்தணரிடம், "எனது செயல்கள் அனைத்தும் சந்தேகமற கொடுமையானவையே. ஆனால், ஓ அந்தணரே {கௌசிகரே}, விதி மிக வலிமையானது. மேலும், நமது பழைய செயல்களின் {முற்பிறப்பில் செய்த வினைகளின்} விளைவால் அதைத் தவிர்ப்பது கடினமாகும். அஃது, முந்தைய பிறவியில் இழைத்த பாவத்தால் எழும் கர்மம் சார்ந்த தீமையாகும் {தோஷமாகும்}. ஆனால், ஓ அந்தணரே {கௌசிகரே}, நான் எப்போதும் திமையை ஒழிப்பதில் ஊக்கமுடன் இருக்கிறேன். ஓர் உயிர் தெய்வத்தாலேயே கொல்லப்படுகிறது. அதைக் கொல்பவன், இரண்டாம் நிலை முகவராக மட்டுமே {கருவியாக மட்டுமே} செயல்படுகிறான். ஓ நல்ல அந்தணரே {கௌசிகரே}, எங்கள் கர்மத்தின் காரணமாக நாங்கள் அத்தகு முகவர்களாக {கொல்லும் கருவியாக} மட்டுமே இருக்கிறோம். என்னால் கொல்லப்படும் விலங்குகளும், நான் விற்கும் அதன் இறைச்சியும் கர்ம பலனை அடைகின்றன. ஏனெனில், (அவற்றின் இறைச்சியை), தேவர்களும், விருந்தினர்களும், பணியாட்களும் சுவைமிகுந்த உணவை விருந்தாக உண்பதால், இறந்தவர்களின் ஆவி சாந்தமடைகிறது. மூலிகைகள், காய்கறிகள், மான்கள், பறவைகள், காட்டு விலங்குகள் ஆகியவை அனைத்து உயிர்களின் உணவாக இருக்கின்றன என்று சொல்லப்படுகிறது.

மஹாபாரதத்தின் முக்கிய மனிதர்கள் வரும் பகுதிகள்

அகஸ்தியர் அக்னி அக்ருதவ்ரணர் அங்காரபர்ணன் அசமஞ்சன் அசுவினிகள் அத்ரி அத்ரிசியந்தி அன்சுமான் அம்பா அம்பாலிகை அயோதா தௌம்யா அரிஷ்டநேமி அருணன் அருணி அருந்ததி அர்ஜுனன் அர்வாவசு அவுர்வா அஷ்டகன் அஷ்டவக்கிரர் ஆணிமாண்டவ்யர் ஆதிசேஷன் ஆர்யகன் ஆர்ஷ்டிஷேணர் ஆஸ்தீகர் இந்திரசேனை இந்திரத்யும்னன் இந்திரன் இல்வலன் உக்கிரசேனன் உசீநரன் உச்சைஸ்ரவஸ் உதங்கர் உதங்கா உத்தாலகர் உபமன்யு உபரிசரன் உலூபி ஊர்வசி எலபத்திரன் ஏகலவ்யன் ஐராவதன் கங்கை கசன் கடோத்கசன் கணிகர் கத்ரு கனகன் கன்வர் கபோதரோமன் கயன் கருடன் கர்ணன் கலி கல்கி கல்மாஷபாதன் கஹோடர் காகமா காக்ஷிவத் காசியபர் காதி காந்தாரி காமதேனு கார்க்கோடகன் காலகேயர் கிந்தமா கிரது கிரிசன் கிரிடச்சி கிருதவீர்யன் கிருதாசி கிருபர் கிருஷ்ணன் கிர்மீரன் குந்தி குந்திபோஜன் குபேரன் குரோதவாசர்கள் குவலாஸ்வன் கேசினி கௌசிகர் கௌசிகி கௌதமர் சகரன் சகாதேவன் சகுந்தலை சகுனி சக்திரி சச்சி சஞ்சயன் சத்தியவதி சத்யபாமா சந்தனு சந்திரன் சமீகர் சம்பா சம்பை சம்வர்ணன் சரஸ்வதி சர்மிஷ்டை சர்யாதி சலன் சல்லியன் சஹஸ்ரபத் சாகரன் சாத்யகி சாந்தை சாம்பன் சாரிசிரிகன் சாருதேஷ்ணன் சால்வன் சிசுபாலன் சித்திரசேனன் சித்திராங்கதை சித்ரவாஹனன் சிபி சியவணன் சியவனர் சிரிங்கின் சிவன் சுகன்யா சுக்ரன் சுசோபனை சுதாமன் சுதேவன் சுநந்தை சுந்தன் உபசுந்தன் சுனந்தை சுபத்திரை சுப்ரதீகா சுரதை சுருதர்வான் சுவேதகேது சுஹோத்திரன் சூரியன் சேதுகன் சைரந்திரி சோமகன் சௌதியும்னி சௌனகர் ஜடாசுரன் ஜந்து ஜனகன் ஜனபதி ஜனமேஜயன் ஜமதக்னி ஜரத்காரு ஜராசந்தன் ஜரிதாரி ஜரிதை ஜரை ஜாரிதரி ஜீவலன் தக்ஷகன் ததீசர் தபதி தமனர் தமயந்தி தர்மதேவன் தளன் தார்க்ஷ்யர் தாலப்யர் திரஸதஸ்யு திருதராஷ்டிரன் திருஷ்டத்யும்னன் திரௌபதி திர்கதமஸ் திலீபன் திலோத்தமை துச்சலை துச்சாசனன் துந்து துரியோதனன் துருபதன் துரோணர் துர்வாசர் துவஷ்டிரி துவாபரன் துஷ்யந்தன் தேவ தேவயானி தௌமியர் நகுலன் நகுஷன் நரகாசுரன் நளன் நாரதர் நாராயணன் நிவாதகவசர்கள் நீலன் பகன் பகர் பகீரதன் பத்ரா பப்ருவாஹனன் பரசுராமர் பரதன் பரத்வாஜர் பராசரர் பராவசு பரீக்ஷித் பரீக்ஷித்1 பர்ணாதன் பர்வதர் பலன் பலராமன் பலி பாகுகன் பாண்டு பிரகஸ்பதி பிரதர்த்தனன் பிரதீபன் பிரத்னஸ்வன் பிரத்யும்னன் பிரம்மத்வாரா பிரம்மா பிரம்மாதி பிராதிகாமின் பிருகதஸ்வர் பிருகத்யும்னன் பிருகு பிருஹத்சேனை பிருஹத்ரதன் பீமன் பீமன்1 பீஷ்மர் புரு புருரவஸ் புரோசனன் புலஸ்தியர் புலஹர் புலோமா புஷ்கரன் பௌலோமர் மங்கணகர் மடன் மணிமான் மதுகைடபர் மந்தபாலர் மயன் மஹாபிஷன் மாதலி மாத்ரி மாந்தாதா மார்க்கண்டேயர் முத்கலர் முனிவர்பகன் மூகன் மேதாவி மேனகை மைத்ரேயர் யமன் யயவரர் யயாதி யவக்கிரீ யுதிஷ்டிரன் யுவனாஸ்வன் ராகு ராமன் ரிசீகர் ரிதுபர்ணன் ரிஷபர் ரிஷ்யசிருங்கர் ருத்திரன் ருரு ரேணுகை ரைப்பியர் ரோமபாதன் லபிதை லோகபாலர்கள் லோபாமுத்திரை லோமசர் லோமபாதன் லோமஹர்ஷனர் வசிஷ்டர் வசு வசுதேவர் வசுமனஸ் வந்தின் வருணன் வர்கா வாசுகி வாதாபி வாமதேவர் வாயு வார்ஷ்ணேயன் வாலகில்யர் விகர்ணன் விதுரன் வினதை விபாண்டகர் விபாவசு வியாசர் வியுஷிதஸ்வா விருத்திரன் விருஷதர்பன் விருஷபர்வன் விஸ்வகர்மா விஸ்வாமித்ரர் வைசம்பாயனர் வைனியன் வைவஸ்வத மனு ஷாமந்தர் ஸ்தம்பமித்ரன் ஸ்வேதகி ஸ்வேதகேது ஹனுமான் ஹரிச்சந்திரன் ஹிடிம்பன் ஹிடிம்பை
 

Copyrighted

Copyrighted.com Registered & Protected 
HYKG-390M-3GAP-JKFB
Creative Commons License
முழு மஹாபாரதம் by S. Arul Selva Perarasan is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.
Based on a work at http://mahabharatham.arasan.info.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://mahabharatham.arasan.info.
mahabharatham.arasan.info. இயக்குவது Blogger.
Back To Top